LOGINShare
EP 7/4 รักสาม (สี่) เส้า
publish date:
2026-09-22 12:04:32ครูสาวนั่งลงแต่โดยดี ไม่ใช่เพราะหล่อนเชื่อฟังที่เขาสั่งหรอกนะ แต่เพราะแรงบีบที่ข้อมือและนัยน์ตาสีเทาน่ากริ่งเกรงคู่นั้นต่างหาก
“กินต่อสิเอลลี่ หรือว่าต้องได้รับกำลังใจก่อนถึงจะมีแรงยกช้อนกับส้อม”
เขาถามเธออยู่หรือเปล่า อรุณฉัตรก็ไม่ค่อยแน่ใจ ได้แต่อ้าปากหวอเพราะกะจะอ้าปากถาม แต่เขากลับใช้ริมฝีปากกดลงข้างแก้มเธอแทนคำตอบ
จุ๊บ...
เกิดเสียงจุมพิตเบาๆ แต่ดังสนั่นหวั่นไหวในความเงียบงัน อรุณฉัตรตาเบิกโต ชาร์ลส์จูบแก้มเธอต่อหน้าคุณเอลิซ! พระเจ้า! พรุ่งนี้เธอคงถูกไล่ออกแน่ๆ โทษฐานทำตัวไม่เหมาะสมในการเป็นครูพี่เลี้ยง เขากล้าดีอย่างไรมาทำลายความฝันอันสูงสุดของเธออย่างนี้ อีตาคนเถื่อนถ่อยไร้ความเป็นสุภาพบุรุษ! มันน่าจับไปทิ้งกลางทะเลจริงๆ เอาให้โดนฉลามคาบไปกินยิ่งดี ฮึ่ม!
เอลิซยืนหน้าชาอยู่กับที่ ชาร์ลส์ตั้งใจหว่านเสน่ห์ใส่ครูพี่เลี้ยงเพื่อประชดประชันเธอ แน่นักนะชาร์ลส์ คิดว่าตัวเองวิเศษวิโสนักหรือถึงได้กล้าหยามน้ำใจของเธอเช่นนี้ สักวันเถอะ นายจะต้องเสียใจ
อดีตภรรยาของเจ้าบ้าน ขบกรามกรอดๆ ขณะมองชาร์ลส์ บุรุษผู้เป็นเสมือนคนในครอบครัวของสามีเก่า ชาร์ลส์ผู้ภักดี ผู้ที่เป็นได้ทุกอย่างหากโจนาธานปรารถนา แต่เขากลับเฉยชากับเธอมาโดยตลอด แม้ว่าปัจจุบันหรือในอดีต เธอจะเคยยั่วยวนเขามากเพียงไรก็ตาม
เธอคิดมาโดยตลอดว่าชาร์ลส์อาจมีคนที่รักอยู่ในใจ จึงไม่เหลียวแลใครและสนองความใคร่ของเขาด้วยผู้หญิงที่หาได้ง่ายตามผับตามบาร์ แต่พอครูเอลลี่เข้ามา เขากลับแสดงออกอย่างเปิดเผยว่าต้องการสานสัมพันธ์กับสาวเจ้า แสดงว่าที่ผ่านมา เธอเข้าใจผิดไปเอง เข้าใจผิดอย่างแรงเสียด้วย
“ได้แล้วครับคุณเอลิซ” ชาร์ลส์ยื่นแก้วน้ำส้มให้กับเอลิซ แต่ในขณะที่มือของเอลิซจะยื่นมารับแก้ว เขากลับวางแก้วนั้นลงบนโต๊ะแทน สิ่งที่ชาร์ลส์ทำ สร้างความขุ่นเคืองใจให้เอลิซจนต้องจิกปลายเล็บสีสดลงฝ่ามือที่กำเข้าหากัน ร่างอรชรของม่ายสาวสั่นเทิ้มด้วยความโกรธในทันที
“นี่...นาย นายทำบ้าอะไรของนายฮะชาร์ลส์” เอลิซตะคอกชายหนุ่มแต่เสียงกลับดังเพียงลอดไรฟันเท่านั้น
“ผมแสดงให้รู้ไงครับคุณเอลิซ ว่าผมน่ะ...รังเกียจ”
เอลิซหน้าชาประหนึ่งถูกยาชาสาดหน้าเข้าเต็มรัก เมื่อบุรุษที่เธอปรารถนา เอ่ยวาจาให้เจ็บช้ำน้ำใจ
“ทำไม!?”
“เพราะคุณทิ้งเจ้านายของผม คุณไม่สมควรได้รับความรักจากใคร หรือแม้แต่ความใคร่ก็ตาม ไปหาเอาที่อื่นเถอะเอลิซ บอกตรงๆ ว่าผมพิศวาสคุณไม่ลง รสชาติของผู้หญิงมักมากมันสากคอเกินจะกลืน หึๆๆ”
“ชาร์ลส์! นี่นายด่าฉันเหรอ!” เอลิซตวาดเสียงดังลั่นจนอรุณฉัตรสะดุ้งโหยง ครูสาวมองสองคนที่เจรจากันอยู่หน้าประตู จากสถานการณ์ดูเหมือนว่าชาร์ลส์จะทำให้คุณเอลิซโกรธเข้าแล้ว
“เอ่อ...ใจเย็นๆ ก่อนนะคะคุณเอลิซ” อรุณฉัตรพยายามประนีประนอม ลุกจากเก้าอี้หมายจะไปช่วยไกล่เกลี่ยสถานการณ์
“รับไม่ได้หรือเอลิซ คุณอยากได้อะไรจากการยั่วยวนของคุณกัน สามสี่ปีมานี้ผมไม่ได้แสดงออกหรือว่าผมเกลียดคุณแค่ไหน เลิกทำตัวอย่างนี้เสียที ก่อนที่ผมจะทนไม่ไหวแล้วบอกเรื่องนี้กับโจนาธาน เขาคงรับไม่ได้หรอกที่อดีตภรรยาคอยแต่จะให้ท่าเด็กในปกครองของเขาทุกห้านาที คิดเสียว่าเห็นแก่เด็กๆ ลูกของคุณเถอะเอลิซ อย่าให้พวกเขาต้องรับรู้เลยว่าแม่ของพวกแกทำตัวต่ำยิ่งกว่าอีตัว!”
เผียะ! เผียะ!
เอลิซน้ำตาคลอเบ้าขณะฟาดฝ่ามือลงบนแก้มสากของชาร์ลส์ เธอแค้นใจนักที่ถูกตราหน้าว่าต่ำยิ่งกว่าอีตัว ใช่! ชาร์ลส์ไม่ได้พูดผิดหรอก เพราะเธอมันต่ำจริงอย่างที่เขาว่า เธอมันลุ่มหลงในใบหน้าของเขาจนยอมมอบกายให้เขาฟรีๆ ทว่าเขากลับไม่เคยเหลียวแลด้วยซ้ำ แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะดูถูกเธอต่อหน้าคนอื่นอย่างนี้ได้นี่นา มิหนำซ้ำคนคนนั้นยังเป็นแค่ลูกจ้างในบ้าน ไม่ได้เลิศเลอกว่าเธอเลยสักนิด
เขาไม่คิดบ้างหรือว่าเธอก็อายเป็นเสียหน้าเป็น เพราะฉะนั้นถือเสียว่าสองตบนี้ ตอบแทนวาจาร้ายๆ ที่เขากล้าดูถูกเธอก็แล้วกัน!
เอลิซยังส่งสายตาขุ่นเคืองมาให้ชาร์ลส์ ก่อนจะหันหลังเดินจากไปโดยไม่ได้แก้วน้ำส้มกลับไปด้วย อรุณฉัตรยังตกใจกับการกระทำของคนทั้งสอง ฝ่ามือยังปิดปากของตัวเองเอาไว้เพื่อกลั้นเสียงร้องของความตกใจ
ชาร์ลส์กลับมาเงียบขรึมดังเดิม ใบหน้าหล่อเหลามีรอยฝ่ามือของเอลิซประทับไว้ทั้งสองข้าง แก้มซีกขวายังปรากฏรอยข่วนของเล็บคมๆ จนเลือดเริ่มซึมออกมา
ชายหนุ่มไม่แยแสต่อการเจ็บปวดของตัวเอง เขากลับมานั่งที่เก่า และลงมือรับประทานอาหารอีกครั้งราวกับว่าไม่ได้มีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้น
อรุณฉัตรเองก็กลับไปนั่งที่เก้าอี้ตัวเดิม แต่ไม่สามารถรับประทานอะไรต่อได้ ด้วยว่าเลือดสีแดงๆ บนแก้มของพ่อเทพบุตรซาตาน ทำให้เธอเป็นห่วงเป็นใยเขาขึ้นมา
“เอ่อ...คือ...กะ...แก้ม แก้มของคุณ”
“อย่าพูดมาก กินๆ แล้วก็รีบๆ ไปนอนซะ หรือว่าเธออยากจะ ‘ยั่ว’ ฉันอีกคน!”
ซ่า!
น้ำในแก้วของอรุณฉัตรราดรดหัวของชาร์ลส์ เธออุตส่าห์ห่วงใยแต่เขากลับตอบแทนด้วยคำสบประมาทที่ไม่มีมูลความจริงสักนิด คุณเอลิซน่าจะเอาปืนมายิงเขาให้ตายด้วยซ้ำ ไม่น่าจะหยุดอยู่แค่สองตบเลย
ชาร์ลส์นั่งตัวชาดิก แต่นัยน์ตาคมกริบจ้องมองใบหน้าขาวซีดของครูสาว จานอาหารของเขาหน้าตาดูไม่จืดเมื่อมีหยดน้ำที่ไหลลงจากคางผู้เป็นเจ้าของเติมลงไป เขาแค่ต้องการรับประทานอาหารให้เสร็จๆ แต่ดูเหมือนว่าครูเอลลี่จะทนวาจาว่าร้ายของเขาไม่ไหวกระมัง
Latest chapter
ตราบาปนางบำเรอ EP 8/6 แผนรักนางมารร้าย
อรุณฉัตรถามสาวใช้ที่ชื่อโซเฟียที่ยืนอยู่หน้าบ้าน สองตาแลหาไม่เจอใครก็มั่นใจแล้วว่าตัวเองคงถูกทิ้งละ เธอถือตะกร้าปิกนิกด้วยมือซ้าย ส่วนมืออีกข้างถือตะกร้าเสื้อผ้าและของใช้จำเป็นของเด็กๆ นี่ถ้าป้ามาเรียไม่ขนทุกอย่างใส่ตะกร้าของกินให้เธอ เธอก็คงไม่ถูกทิ้งแน่ๆ แล้วเธอจะไปทันเจ้านายได้อย่างไรล่ะนี่“นายให้คุณครูไปพร้อมกับคุณชาร์ลส์ค่ะ”โซเฟียตอบแล้วกลับเข้าบ้านไป อรุณฉัตรยืนเคว้งอยู่หน้าบ้านอยู่ราวนาทีกว่าๆ ชาร์ลส์ก็ขับรถยุโรปสีเดียวกับดวงตาของเขาเข้ามาเทียบถึงปลายเท้าเธอ“ขึ้นรถสิ หรือต้องให้ไปอุ้มขึ้นมา” ชายหนุ่มเลื่อนกระจกรถลงเพื่อแขวะครูพี่เลี้ยงเล็กน้อย เขาเหล่มองทรวงอกอวบอิ่มที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อสายเดี่ยวที่ปกปิดเนินอกพอดิบพอดี คลุมทับอีกชั้นด้วยเสื้อเชิ้ตที่ไม่ได้ติดกระดุม ชายเสื้อเชิ้ตถูกเจ้าของรวบขึ้นมาผูกไว้ที่เอว ส่วนกางกางเกงนั้นเป็นยีนห้าส่วนและมีรองเท้าผ้าใบสีแดงแจ๋ลายสตรอว์เบอรี่...ก็ดูน่ารักสดใสไปอีกแบบ“ปากดีจริงๆ เห็นหน้าทีแรกนึกว่าจะเงียบๆ ขรึมๆ” อรุณฉัตรบ่นพึมพำขณะอ้อมไปขึ้นรถแล้วปิดประตูแรงๆ เป็นการประชดคืนถ้อยคำของเขา“ฉันไม่ว่าหรอกนะที่เธอจะปิดประตูรถฉันจนมันพัง แต่ฉัน
ตราบาปนางบำเรอ EP 8/5 แผนรักนางมารร้าย
...........อรุณรุ่งเช้าวันใหม่เช้าวันนี้สองสามีภรรยา โปรยยิ้มละไมให้กันตั้งแต่เดินลงมาจากชั้นบน อลิเซียและอันโทนี่รีบวิ่งไปหาบิดาบุญธรรมของพวกเขาอย่างดีอกดีใจ ทั้งสองแต่งกายเสร็จเรียบร้อยพร้อมเที่ยวอย่างเต็มที่ แต่ลูกๆ ตัวจริงของโจนาธานกลับยังไม่มีใครตื่นขึ้นมาจากเตียงเลย“อาลิเซียจาไปดูนกบินพั่บๆๆ แด็ดดีพาอาลีเซียไปดูนกสวยๆ ด้วยนะค้า”หนูน้อยซึ่งมีเรือนผมสีเดียวกับพี่ชาย เอ่ยกับบิดาบุญธรรมอย่างประจบ นิลอรต้องแยกจากสามีชั่วครู่เพื่อที่เขาจะได้ก้มลงไปอุ้มเอาแม่หนูน้อยอลิเซียวัยเกือบห้าขวบมาไว้ในอ้อมแขน ส่วนอีกมือก็จับจูงมือขาวผ่องของอันโทนี่แล้วพาเดินเข้าสู่ห้องนั่งเล่นของบ้าน เขาคงหลงลืมไปกระมังว่าตอนลงจากบันไดมา เขามิได้เดินลงมาเพียงลำพัง“หลงกันจริงนะกับเด็กๆ เนี่ย เดี๋ยวจะมีให้สักโหลเลย ดูซิว่าจะมีเวลาไปโอ๋ลูกชาวบ้านอยู่อีกไหม เชอะ!” นิลอรยืนกอดอกอยู่ที่บันไดขั้นสุดท้าย เธอตัดสินใจไม่เดินตามเข้าไปในห้องนั่งเล่น แต่เดินขึ้นบันไดทางปีกซ้ายเพื่อไปดูว่าลูกๆ ของตนลุกจากที่นอนหรือยัง...........ภายในห้องนอนของสองแฝด“อ๊ากกก! ม่ายอาบน้ำนะ! มันหนาวเจคม่ายอาบ อือออ...” สุดหล่อของอรุณฉัต
ตราบาปนางบำเรอ EP 8/4 แผนรักนางมารร้าย
“ฉันไม่ได้เป็นอะไร แค่...รู้สึกว่าตัวเองมาเป็นส่วนเกินของพวกคุณเท่านั้นเอง” ตอบพลางกัดริมฝีปากเอาไว้ เพราะกลัวว่าจะทนไม่ไหวกรีดร้องออกมาให้สมกับความคับแค้นใจ“ฉันขอโทษเธอจากใจจริงแองจี้ แต่ฉันสาบานว่าไม่ได้คิดกับเอลิซเป็นอื่นนอกจากความหวังดีอย่างเพื่อนและคนในครอบครัว ฉันคิดกับเอลิซแค่นั้นจริงๆ”โจนาธานพยายามอธิบาย เขารั้งร่างอรชรของภรรยาที่รักมากอดรัดจนรับรู้ได้ถึงเรือนกายอบอุ่นของหล่อน ปลายจมูกโด่งคมสูดดมกลิ่นกระหม่อมหอมกรุ่นเข้าปอดแรงๆ ประหนึ่งว่าการกระทำเช่นนั้นจะช่วยทำให้วาจาของเขาดูมีมนต์ขลังพอที่จะทำให้นิลอรเชื่อใจได้“นอนเถอะค่ะ พรุ่งนี้อุตส่าห์ได้พักทั้งที จะได้มีเวลาอยู่กับลูกๆ บ้าง คุณรู้หรือเปล่าว่าเอาเวลาให้กับงานมากเกินไปแล้ว”นิลอรเสเปลี่ยนเรื่องด้วยว่าไม่อยากให้สามีเซ้าซี้มากไปกว่านี้ เพราะต่อให้เขากราบกรานให้เลิกโกรธ เธอก็เลิกไม่ได้อยู่ดี นาทีนี้มันต้องตาต่อตาฟันต่อฟัน จึงจะสามารถล้มคู่แข่งได้ ในเมื่อเอลิซอยากตั้งตัวเป็นนางเอกผู้น่าสงสารมากนัก ก็ลองมาแข่งกันดูว่าใครจะแน่กว่ากัน“ก็งานมันยุ่งนี่นา” สามีหนุ่มใหญ่อมยิ้มน้อยๆ กับอารมณ์ของเมียรักที่เปลี่ยนอย่างปัจจุบันทันด่
ตราบาปนางบำเรอ EP 8/3 แผนรักนางมารร้าย
ปลายเท้ามนบนรองเท้าแตะนุ่มนิ่มก้าวเร็วๆ ไปยังอีกฝั่งของบ้าน แต่ทว่าพอเลี้ยวตรงหัวมุมทางเดิน เท้าเรียวก็ต้องสะดุดเพราะความคิดบางอย่างสว่างวาบเข้ามาในสมอง“ทำไมฉันต้องเป็นนางมารร้ายด้วยล่ะเอลิซ ฉันต้องเป็นนางเอกสิถึงจะถูก ฉันจะไม่ยอมให้เธอมาแย่งพ่อของลูกฉันไปอย่างเด็ดขาด!” คิดได้ดังนั้นนิลอรก็หันหลังกลับทางเก่าด้วยฝีเท้าที่เร็วกว่าขามาเกือบเท่าตัว ด้วยกลัวว่าทั้งสองจะเลิกอยู่ในโหมดโอบกอดปลอบประโลม เพราะถ้าทั้งสองผละจากกันแล้วจริงๆ แผนการปูทางสู่การเป็นนางเอกของเธอมันก็ไม่สมบูรณ์แบบน่ะสินับว่าโชคยังเข้าข้างคุณแม่ลูกสอง เพราะนิลอรกลับมายืนนิ่งที่หน้าประตูได้ทันท่วงที เป็นจังหวะที่เอลิซกำลังจะโผเข้ากอดสามีเธออีกรอบ แต่เธอจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอย่างเด็ดขาดก๊อกๆ ๆเสียงเคาะบานประตูเป็นสัญญาณ ก่อนที่ประตูซึ่งเปิดแง้มไว้จะค่อยๆ เปิดกว้างขึ้นทีละน้อย โจนาธานตัวชาดิกไม่ไหวติง เขาต้องตายแน่ๆ เพราะแม่คุณคนดีคงเห็นอะไรๆ ต่อมิอะไรจนเข้าใจผิดไปอย่างไม่ต้องสงสัย“โอ...เปล่านะแองจี้ ฉันกับคุณคิงส์ไม่ได้กำลังกอดกันอย่างที่เธอคิดหรอกนะ”เอลิซพยายามอธิบาย แต่ใช้คำพูดที่นิลอรได้ฟังแล้วเจ็บจี๊ดไปถึงขั้วห
ตราบาปนางบำเรอ EP 8/2 แผนรักนางมารร้าย
...........อีกห้องหนึ่งซึ่งอยู่ถัดจากห้องของครูสาว มีห้องเด็กกั้นอยู่ตรงกลาง อดีตภรรยาของโจนาธานกำลังยืนข่มอารมณ์โกรธอยู่หน้ากระจกเงา เอลิซยังเจ็บแค้นเรื่องที่ชาร์ลส์ดูถูกจนไม่สามารถหลับตานอนได้ เมื่อเวลาผ่านไปราวครึ่งชั่วโมง ความโกรธกรุ่นที่มีก็ถูกความเย็นจากเครื่องปรับอากาศภายในห้องค่อยๆ สลายมันไป เหลือทิ้งไว้เพียงความน้อยเนื้อต่ำใจเท่านั้นก๊อกๆ ๆเสียงเคาะประตูเบาๆ ทำให้เอลิซถอนหายใจแรงๆ ก่อนจะเดินไปเปิด และคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าก็ทำให้เธอต้องรีบปรับอารมณ์ให้สดใสร่าเริงด้วยความรวดเร็ว“มีอะไรหรือเปล่าคะ?” ถามพร้อมยิ้มเยือนส่งให้ นึกดีใจที่ยังไม่ได้ดึงเสื้อคลุมให้ปกปิดทรวงอวบ เพราะตอนนี้โจนาธานกำลังยืนมองเธอตาปรอยทีเดียว“อ่า...คือ...ผมแวะมาดูว่าเด็กๆ หลับหรือน่ะ อะแฮ่ม!”โจนาธานกระแอมเมื่อความอวบอัดของอดีตภรรยากำลังปั่นป่วนร่างกายเขา แต่มันก็แค่ปั่นป่วน ไม่ได้มีอะไรมากกว่านั้น เพราะเขาสำนึกอยู่เสมอว่าเวลานี้ไม่ได้อยู่ในสถานะที่จะทำเจ้าชู้ยักษ์ใส่ใครได้อีกแล้ว“หลับกันหมดแล้วค่ะ เด็กๆ บ่นคิดถึงคุณกันใหญ่เลย ตั้งแต่ลูกๆ ของคุณมาอยู่ด้วย คุณไม่มีเวลาให้พวกแกเลยนะคะ”เอลิซไม่ได้พูดเกินจ
ตราบาปนางบำเรอ EP 8/1 แผนรักนางมารร้าย
...........บทที่ 8แผนรักนางมารร้าย...........สิบห้านาทีผ่านไปอรุณฉัตรพลิกกายช้าๆ ชาร์ลส์ช่วยเอาเสื้อคลุมคลุมร่างให้ หญิงสาวลุกอย่างระวัง มือจับเชือกที่มัดเสื้อคลุมมามัดเป็นปมอย่างยากลำบาก เมื่อสำเร็จก็ลุกมามองดูเนื้อตัวที่เหนอะหนะไปด้วยน้ำผึ้ง ถึงแม้ว่าจะเจือจางด้วยน้ำแต่มันก็ยังเหนียวอยู่ดี “เฮ้อ! เวรกรรมอะไรของฉันกันเนี่ย” หญิงสาวโอดครวญ ขณะที่ชาร์ลส์เริ่มแต้มยาบนพวงแก้มให้ “อยู่เฉยๆ สิเอลลี่ เดี๋ยวฉันก็เทน้ำผึ้งราดหน้าเธอพอดี” ปรามคนที่เอียงหน้าหลบมือเขาซ้ายทีขวาทีอย่างน่ารำคาญอรุณฉัตรทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอ ก็คนมันทั้งเขินทั้งอาย ทั้ง...“ฉะ...ฉัน ฉันเขินนี่นา...” ตอบแล้วจ้องเข้าไปในหน่วยตาสีเทาคู่นั้น ชาร์ลส์วางถ้วยยาใส่มือคืนมาให้ อรุณฉัตรจึงเอี้ยวกายเอาถ้วยกลับไปวางไว้บนโต๊ะเตี้ยข้างหัวเตียง“เธอต้องกินยาหรือเปล่า” เขาถามแล้วจับแขนเรียวมาดู รูดแขนเสื้อคลุมขึ้นจนถึงศอกก่อนจะเป่าลมใส่เบาๆ อย่างอ่อนโยน อรุณฉัตรหัวใจสั่นไหวอย่างรุนแรง เขาจะดีกับเธอมากไปแล้วนะ จับปล้ำทำสามีเสียเลยจะดีไหม แต่เอ...ไม่เอาดีกว่า น่ากลัวอ่า ตัวใหญ่เบ้อเร่อ เธอตายคาเตียงแหงๆ อรุณฉัตรหน้าแดงกับความค
You May Also Like
คนในใจเขากลับมา เลยต้องปิดเรื่องท้อง
ลั่วหูโยว291.5K viewsถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)69.0K viewsหนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ88.8K viewsให้ตายเถอะ โยนอดีตสามีไปข้างหลังคนรักที่มิอาจเอื้อม เขาคลั่งไปแล้ว
เล่อเอิน68.8K viewsเมื่อไม่รักก็...ไม่รั้ง
ณนิจชา,ฟินเฟวา,ณภาวารี50 viewsเมียเก็บที่ไร้ค่า
พัดลดา16 viewsจู่โจมรักคุณหมอเย็นชา
Baby_Snow36 viewsคุณหนูตัวร้ายกับสาวใช้ตัวนุ่ม
มะลิซ้อน ซ่อนใจ57 views
