- 18 - ภาพซ้อน

กลิ่นเหล้าคละคลุ้งไปทั่วพร้อมกับองศาและสกายที่นอนกระจัดกระจาย แสนรักยืนมองดาริินที่ให้คนมาช่วยพาสองคนนั้นเข้าตัวบ้าน เธอหมุนมองหาตะวัันแต่กลับไม่เจอเขาเลย ก่อนจะเดินเข้าไปในตัวบ้านมองดาริินที่ยืนบ่นองศากับสกายที่นอนเมาเละเทอยู่ตรงโซฟา

"พี่เห็นตะวันเดินไปข้างบน น้องแสนรักไปดูหน่อยได้ไหม น่าจะเมาไม่ต่างกัน พี่จัดการสองคนนี้ก่อน" เธอพยักหน้าตอบรับอย่างว่าง่าย

แสนรักเปิดประตูเข้าไปในห้องของตะวัน เธอเอ่ยเรียกเขาอยู่สองสามครั้งก็ไม่ได้ยินเสียงแถมเขายังไม่ได้ยืนอยู่ในห้อง เสียงห้องน้ำเงียบกริบทำให้เธอค่อยๆลองเดินเข้าไปเผื่อว่าเจาจะอยู่ที่นั่น

เสียงกระเส่าของใครบางคนดังออกมาจนทำเธอใจเต้นรัวและใบหน้าร้อนเห่อ ความอยากรู้ไม่อาจทำให้เธอหยุดก้าวเดิน มือดล็กชะงักอยู่ตรงลูกบิดของบานประตูห้องน้ำที่แง้มอยู่แล้ว ยามที่ประตูถูกดัรเข้าไปเธอก็ต้องตาเบิกกว้างก่อนจะหันหลังหนี

"แสนรัก...ขะ เข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่"

ตะวันรีบดึงกางเกงที่ถอดกองไว้ที่พื้นขึ้นมาสวมใส่ เขายีหัวตัวเองด้วยความอายระคนเสียหน้า คนน้องเข้ามาเห็นเขาทำอะไรแบบนี้จะคิดว่าเขาเป็นคนโรคจิตไหมนะ แต่เวลาเขาได้ดื่มทีไรมันก็อยากจะทำเรื่องอย่างว่าทุกที ปกติตอนอยู่มาเก๊าก็มีผู้หญิงให้จิ้มเลือกอย่างไม่ต้องกังวล แต่ที่นี่มีแค่ดารอนกับแสนรักเท่านั้นเอง

"แสนรัก...คือ แสนรักขอโทษค่ะ ไม่รู้ว่าพี่กำลัง...." เขารีบก้าวไปประกบด้านหลังแล้วเอามือปิดปากไม่ให้แสนรักพูดสิ่งหน้าอายของเขาออกมา แสนรักร้องเสียงอื้ออึงก่อนจะรีบผละออกแล้วถอยหลังหน้าตาตื่น

"มือพี่พึ่งจะ...."

"เฮ่ย พี่ขอโทษ พี่ลืมไป" เขากระแอมไออย่างทำอะไรไม่ถูก เผลอเอามือข้างที่พึ่งจับตรงนั้นไปปิดปากแสนรักซะได้

"แสนรักคิดว่าพี่เมาเลยจะมาดูหน่อย แต่ดูเหมือนว่าพี่จะไม่เป็นอะไร งะ งั้นแสนรักไปนะคะ"

"เดี๋ยวสิ" เขารั้งแขนคนน้องเอาไว้ ก่อนจะรีบปล่อยแล้วจิ๊ปาก ตะวันหันไปล้างมือให้สะอาดก่อนจะเดินเข้ามาในห้องแล้วดึงให้น้องนั่งลงบนโซฟามุมห้อง

"พี่ตะวันดูไม่เมานะคะ"

"เมาสิ เมามาก ดูหน้าพี่สิ แดงหมดเลยเห็นไหม" เขาเลื่อนใบหน้าไปใกล้แสนรักให้เธอมองเขาชัดขึ้น ตาเขาปรือนิดหน่อย ตะวันยอมรับว่ามึนงงอยู่บ้าง แต่เขาไม่ได้เมาถึงขั้นช่วยเหลือตัวเองไม่ได้

"งั้นอยากได้อะไรไหมคะ?"

"ขออยู่แบบนี้สักพักก่อน"

เขาเอาหัวซบลงบนไหล่เล็กของน้อง แสนรักนั่งตัวเกร็งไม่พูดอะไร เขารู้ดีว่าอีกคนน่าจะยังตื่นตระหนกกับเรื่องเมื่อครู่อยู่ ถึงมันจะเป็นเรื่องปกติ แต่พอมีคนมาเห็นแบบนี้ก็ทำอะไรไม่ถูก โดยเฉพาะคนที่เห็นดันเป็นแสนรักแล้วด้วย

"พี่ตะวันไม่ต้องเขินนะคะ.... คือมันเรื่องปกติมากเลย" ตะวันเงยหน้าที่ซบไหล่เธออยู่ขึ้นมามองแสนรักที่พูดจากตะกุกตะกัก เขายิ้มอย่างเอ็นดู ทั้งที่บอกเขาไม่ให้เขินปต่หน้าเธอกลับแดงยิ่งกว่าเขาเสียอีก

"หึ พี่ว่าแสนรักดูเขินกว่าพี่อีกนะ"

"แสนรักเปล่านะคะ" เธอปฏิเสธเขาในทันที จนเขาต้องจิ้มที่แก้มกลมๆแล้วขยับมาบีบจมูกรั้น

"แล้วแก้มกลมแดงๆอย่างกับลูกมะเขือเทศนี่มันอะไรกันนะ"

"สะ แสนรักไปก่อนนะคะ ถ้าพี่ตะวันไม่ได้เมาแล้ว อ๊ะ"

ตะวันไม่ยอมให้คนน้องหนีไปในตอนนี้ เขารั้งน้องไว้แต่ดันใช้แรงมากเกินไปจนเธอนั่งลงมาบนตักเขา ก้้นนุ่มนิ่มของแสนรักทำเอาเขาหายใจติดขัดขึ้นมาทันที

เขาพลิกตัวน้องให้นอนลงบนเตียงก่อนที่เขาจะเอามือประสานกับมือน้องไว้ ตะวัันมองพิจารณาตั้งแต่ดวงตาจรดริมฝีปาก ปกติเขาไม่กล้าที่จะใกล้ชิดไรือรุกแสนรักมากขนาดนี้ แต่ตอนนี้ฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำเอาเขากลายเป็นคนกล้าขึ้นมาเสียอย่างนั้น

ตะวันเกลี่ยเส้นผมที่ปรกหน้าเธอออกไปให้เขาได้มองความงามของเธอชัดขึ้น ปลายนิ้วไล้ที่ริมฝีปากแผ่วเบา ความหนึบหนับนั้นทำให้เขาอยากจะช่วงชิงริมฝีปากของเธอดู

"พี่ตะวัน...."

"ขอพี่ลองดูหน่อยนะ"

ดูเหมือนจะไม่คำพูดขออนุญาตเพราะทันทีที่เขาพูดจบเขาก็ประกบจูบเธอทันที แสนรักตาเบิกกว้างในตอนแรกแต่สัมผััสหนึบหนับทำให้เธอเผลอหลับตารับจูบเขา

ตะวันผละออกชั่วครู่แล้วประกบจูบคนใต้ร่างอีกครั้ง ในครั้งนี้มันร้อนแรงขึ้นอย่างห้ามไม่ได้ ใบหน้าของเขาร้อนเห่อไม่รู้ว่าเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์หรือเพราะรสจูบนี้จากแสนรัก เขากระชับมือเธอไว้เหนือหัวแล้วขยับมาขบเม้มที่ลำคอจนเกิดลอย

"แสนรัก...." เสียงเรียกชื่อเธอแหบพร่าจนเธอขนลุกไปทั้งตัว ตะวันพรมจูบตามลำคอของเธอ มือหนาถือวิสาสะปลดกระดุมเสื้อของเธอออก บราเซียสีขาวสะอาดตาปรากฏตรงหน้าเขา

"พี่ตะวัน ไม่ได้นะคะ" ตะวันรวบแขนของแสนรักไว้เหนือหัว เขาหักห้ามใจตัวเองได้เสมอ แต่ภายใต้ฤทธิ์ของมึนเมานี้ ตะวันแทบไม่สามารถคุมตัวเองได้เลย

"ทำไมไม่ได้ละ อื้อ หืม? จ้วบ ทำไม อ่า ถึงไม่ได้"

ทั้งเสียงพูดของเขาเสียงครางอื้ออึงกับเสียงของรสจูบที่ดังขึ้นสลับไปมา เร้าให้แสนรักใจเต้นแรง มือหนาข้างหนึึ่งยังคงยึดแขนเธอไว้ ส่วนอีกข้างดึงบราเซียของเธอลง ตะวันครอบครองอกอิ่มของเธออย่างไม่สนใจเสียงโต้แย้ง

"อื้อ พี่ตะวัน ปล่อยแสนรักนะคะ"

แม้ปากจะเอ่ยปฏิเสธเขาแต่ร่างกายของเธอกลับแอ่นรับอย่างดีจนเธอเองยังใบหน้าเห่อร้อน เขาทั้งดูดดุนยอดถันสีชมพูดสวยทั้งบีบอย่างสนุกมือ แสนรักเสียงอื้ออึงในลำคอ ความปราถนาของเขามันร้อนแรงเสียจนเธอเองยังรู้สึกได้

"แสนรัก...เป็นของพี่ไม่ได้หรอ พี่รักแสนรักมากนะ รักมาตลอดเลย" เสียงยานคางของเขาพูดขึ้นก่อนดขาจะก้มลงจูบไล้ตั้งแต่ต้นคอแล้วครอบครองยอดอกของเธออีกครั้ง มือของเขาปลดกระดุมกางเกงเธอออกให้เจาพอที่จะล้วงมือเข้าไปได้

"อื้อ อึ๊ พี่ตะวันคะ"

เธอสั่นไปทั้งร่างเมื่อเขาใช้ปลายนิ้วไล่วนไปตามจุดกระสัน ตะวันเล้าโลมทั้งตรงหน้าอกและตรงกลีบกุหลาบหวานจนเธอวาบหวิวไปทั้งตัว นิ้วของเขาค่อยไดันเข้าไปในช่องทางรักหวังจุดประกายอารมณ์ของเธอให้มากขึ้นอีก

"แฉะแล้วนะ ให้พี่เถอะ"

"พี่ตะวัน...แสนรักไม่... อื้อ อึ๊ อึ๊"

เสียงครางหวานของเธอดังระงมเร้าให้เขาเร่งจังหวะการชักนิ้วในช่องทางรักของเธอเพิ่มขึ้นอีก เขาขยับขึ้นมาจูบเธอทั้งที่นิ้วยังทำหน้าที่ของมันต่อ เมื่อจูบหนักหน่วงจบลงตอนเธอเริ่มหายใจไม่ทันเขาก็ผละออก แต่เรียวนิ้วยังคงชักเข้าออกอย่างไม่ลดละ

'ถ้าเธอไม่ฆ่าไอ้ตะวันซะ ฉันจะปล่อยคลิปเธอ' คำนั้นของอาทิตย์ตีวนเข้ามาในหัว คลิปวีดีโอที่เธอครางดังลั่นใต้ร่างของอาทิตย์อย่างเต็มใจฉายชัดในความคิด ภาพสะท้อนใบหน้าของอาทิตย์กับตะวัันที่เหมือนกับราวกับแกะทำให้เธอผลักเขาออกเต็มแรง