Partager

ปราบเสือ

last update Date de publication: 2025-11-13 16:02:15

“ชอบฉันหรืออยากโดน เeด ให้พูดอีกที”

“มะ หมายความว่าไงคะ”คงไม่ใช่แบบที่เธอคิดใช่ไหม อะไร เน็ดๆ นะ

“ก็ผู้หญิงมากมายที่เข้ามาสภาพรักกับฉันส่วนมากก็หวังเรื่องแบบนี้ไม่ใช่หรือไง” ชายหนุ่มว่าด้วยท่าทีที่ไม่แยแส หลายๆ คนที่เคยมาสภาพรักกับเขาสุดท้ายก็แค่หวังจะได้หลับนอนกับเขาเพียงเท่านั้น และตัวเขาเองก็ให้มันเป็นแบบนี้เพราะไม่อยากผูกมัดกับใคร

“นั้นมันคนอื่น แต่หนูชอบพี่หมายถึงอยากได้เป็นแฟน”

“ฉันไม่ชอบเด็ก”

“แต่หนูชอบคนแก่”

“แก่บ้านเธอสิ”

“ถ้าบ้านหนูมีคนแก่แบบนี้ คงดีแย่เลย คนอะไรหล่อมากๆ” ว่าจบขยิบตาส่งไปให้เขาหนึ่งที แต่คนตรงหน้ากลับถอนหายใจออกมาราวกับรำคาญกันอย่างไรอย่างนั้น

“เหอะ ไม่มีใครเตือนเหรอว่าอย่าเล่นของสูง” น้ำเสียงเย้ยหยัน พลางเดินเข้าไปใกล้หญิงสาวอีกนิด จนเธอขยับถอยออกไปเล็กน้อย

“สะ สูงแค่ไหนคะ ถ้าไม่เกินเอื้อมหนูไม่ท้อหรอกค่ะ”

“หึ ฉันจะเตือนครั้งสุดท้าย คิดจะเล่นของสูงระวังจะตกมาตาย”

“ถ้าไม่สูงกว่าเปรตไม่เห็นมีไรต้องกลัว”

“หึ กลัวหน่อยก็ดี เพราะคนอย่างฉันไม่ทางชอบผู้หญิงอย่างเธอ”

“แบบหนูแล้วมันทำไมคะ”

“แรดไง!”

@เวลาต่อ

คำพูดที่เขาพูดทิ้งท้ายเอาไว้ทำเธอเจ็บจี๊ดกันเลยทีเดียว ถึงจะรู้มาบ้างจากที่เจอกันไม่กี่ครั้งว่าเขาเป็นคนปากไม่ค่อยจะดีสักเท่าไหร่ แต่ไอ้ที่เคืองเนี่ยเขามาว่าเธอแรดได้ยังไง ทั้งๆที่ปกติแล้วเธอไม่เคยที่จะเข้าหาใครก่อนเลยสักครั้ง แต่กลับเขาไม่รู้ทำไม มันถึงอยากรู้จักอยากเอาชนะให้ได้

“เฮ้อออออออออออ”

“ลมหายใจหมดปอดแล้วมั้งถอนขนาดนี้”

“นั่นสิ เป็นอะไรเอาแต่นั่งถอนหายใจทำหน้าเหมือนแบกโลกทั้งใบไว้แบบนี้”

จันทร์ฟุบหน้าลงกับโต๊ะอย่างหมดอาลัยตายอยาก หัวสมองก็เอาแต่คิดว่าจะทำยังไงให้เขาสนใจ ทำยังไงถึงจะได้รู้จักกันมากกว่านี้ ไม่ใช่รู้แค่ชื่อ หรือจะไปบนกับเจ้าแม่ดีให้เราได้พี่บัดดี้เป็นเขา

“มีอะไร เล่าให้พวกกูฟังสิ” ตะวันลูบหลังทำราวกับปลอบคนอ่อนแอที่ไม่รู้ว่ามีปัญหาเรื่องอะไร แต่เธอแค่อยากให้เพื่อนสบายใจเท่านั้น จันทร์เงยหน้าเอียงมองก่อนจะถอนหายใจอีกครั้งและหยัดตัวขึ้นพร้อมกับเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้เพื่อนฟัง

“คือเรื่องมันเป็นแบบนี้” เธอเริ่มเล่าตั้งแต่เริ่มแรกที่เจอแล้วก็เล่าวันนี้ที่ได้พบเขาอีกครั้ง รวมถึงเรื่องทั้งหมดแบบไม่มีกัก ซึ่งไต้ฝุ่นกับตะวันก็เป็นผู้ฟังที่ดี จนกระทั่งเธอเล่าจบเท่านั้นแหละ

“โห่ นี่มันมนต์รักรองเท้าลอยชัดๆ”

“สุดยอดมากเหลือเชื่อเจ้าแม่ชั่งประทานให้มึงจริงๆ กูตบมือให้เลย แป๊ะๆ” ตะวันว่าพร้อมกับตบมืออย่างชอบใจ

“เหอะ ไม่ต้องมาแซวเลย” คนอุตส่าห์เล่าให้ฟังยังจะมาแกล้งกันอีก รู้งี้ไม่เล่าให้ฟังก็ดีแล้ว

“โธ่ อย่างอนเลยนะ แม่จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้า” ไต้ฝุ่นยืนมือเข้าไปหยิกแก้มคนที่ทำหน้างอนเป็นปลาปักเป้าจนใบหน้าคนตัวเล็กยืดยาวเป็นหมากฝรั่ง

“อื้อ เจ็บนะเอามือออกไปเลย” ว่าพลางจับมือมันออก ไอ้บ้านิจับมาได้เจ็บนะ

“แล้วยังไง คิดดีแล้วเหรอจะจีบพี่เขา กูได้ข่าวว่าเขาเจ้าชู้เอาเรื่องอยู่นะ แถมปากก็ขั้นสุดหมายังเรียกเขาว่าตัวพ่อ” ตะวันอธิบายให้คนด้านข้างฟังที่เธอรู้เพราะรู้จักกับรุ่นพี่มาอีกที เห็นว่าเพื่อนสนใจเลยพูดให้ฟัง

จันทร์ที่ได้ยินแบบนั้นยิ่งคิดหนักเข้าไปใหญ่เพราะหากแค่เขาปกติยังดูจีบอยากแล้ว ถ้าเป็นพวกเพลย์บอยอีกเธอไม่ต้องไปตบตีกับบรรดาสาวๆ เขาเหรอ

“ดูทำหน้าเข้า รู้แค่นี้ทำไมจะถอยแล้วหรือไง ไอ้จันทร์ที่กูรู้จักมันกล้าได้กล้าเสีย ไม่ใช่มานั่งซึมแบบนี้”

นั่นดิไอ้ฝุ่นพูดถูกเธอจะมานั่งเป็นหมาหงอยแบบนี้ไม่ได้ พึ่งจะลุกเขาแค่สองครั้งเองจะท้อแบบนี้ไม่ได้

“ใครบอก ว่ากูจะถอย มึงคอยดูเลยนายพรานแบบกูจะปราบเสือให้ดู”

วันต่อมา

เช้านี้จันทร์เจ้าไม่ได้ตื่นสายเหมือนวันที่ผ่านมาเพราะเธอมีบางอย่างต้องทำนั่นก็คือการทำขนมปังแซนด์วิชไปฝากพี่เข็ม จะว่าไปเธอก็ไม่รู้ว่าเขาจะชอบในสิ่งที่เธอทำให้หรือเปล่าแต่ของแบบนี้ไม่ลองไม่รู้

“หึ น้ำมันจะท่วมโลกแล้วมั้งลูกสาวพ่อตื่นเช้าขนาดนี้” เสียงของคนเป็นพ่อเอ่ยแซวลูกสาวที่วันนี้ตื่นตั้งแต่ไก่ยังไม่ขันฟ้ายังไม่เปิด

“ถ้ามันจะท่วมคงท่วมที่อู่เราอันดับแรก”

“ไอ้แสบนิ แช่งร้านพ่อทำไม”

“ก็พ่อแซวหนูก่อน” หันไปค่อนแคะพ่อที่เดินเข้ามาพร้อมถ้วยกาแฟในมือแทบยังเอาแขนอีกข้างมาพาดบ่าเธออีก

“แล้วนี่อะไร ทำไมเยอะจัง” มองดูแซนวิชที่วางเรียงรายเต็มไปหมดคิดว่าจะไปทำโรงทานที่ไหน

“ก็เอาไปฝาก ไอ้ฝุ่นกับตะวัน ส่วนอันนี้เอาไปฝากลูกเขยพ่อ” หยิบอันที่ตัดเป็นรูปหัวใจยืนให้คนเป็นพ่อดู

“ลูกเขย ใครมันกล้ามาจีบลูกสาวพ่อกัน”

“ไม่ใช่เขา แต่หนูเนี่ยไปจีบเขาเอง” พูดแล้วก็เขินเกิดมาพึ่งเคยจีบผู้ชายก่อนเป็นครั้งแรก

“แย่เลยสิแบบนี้”

“ก็นิดหน่อย”

“ไม่ๆ พ่อหมายถึงเขาก็แย่เลยสิ ที่เจอลูก ฮ่าๆๆๆ” ผู้เป็นพ่อหัวเราะออกมาด้วยความชอบใจ ผิดกับคนตัวเล็กที่ได้แต่ถอนหายใจให้ความกวนนี้

“เหอะ ขำไปเถอะถ้าหนูจีบติดเมื่อไหร่จะเอามาอวดทุกวันเลยคอยดู” ว่าพลางเก็บของใช้กระเป๋าผ้าแล้วเดินออกด้วยท่ากระฟัดกระเฟียด พ่อนะพ่อ ชอบพูดแบบนี้ตลอดเลยแถมไม่วายยังตะโกนตามหลังอีก

“แล้วพ่อจะคอยดู”

มหาลัย

เป็นเช้าอีกวันที่เหล่านักศึกษาปีหนึ่งต้องตื่นเช้ามาทำกิจกรรมสำหรับนักศึกษาใหม่นั่นก็คือการรับน้องและที่ทุกคนเฝ้ารอ นั้นคือการจับฉลากพี่บัดดี้ เพราะใครหลายคนต่างลุ้นว่าเราจะได้รุ่นพี่ที่หมายปองหรือเปล่า

“ทำไมวันนี้มาเช้า”

อาทิตย์เดินเข้ามาพร้อมม้วนบุหรี่ที่ยกขึ้นจรดริมฝีปากเอ่ยถามไอ้คนที่ปกติกว่าจะมาได้ต้องเลยเวลาเข้าเรียนไปแล้วถึงจะโพล่หัว

เข็มทิศไม่ได้ตอบในทันที เขาพ่นควันสีเทาให้ลอยคุ้งไปในอากาศพลางจะยกมืออีกข้างขึ้นมานวดขมับให้คล้ายความตึงเครียดที่สะสมมาตลอดทั้งคืน

“เป็นอะไร มึงแลเครียดๆ นะ”

“ป่าวเรื่องที่บ้านน่ะ แล้วนี่ไอ้สมุทรมันไปไหนยังไม่ถึงอีกเหรอ”

“กูเห็นมันบอกใกล้ถึงแล้ว คงไปรวมกันที่ลานแหละมั้

ง”

เขาพยักหน้ารับเพียงเท่านั้นก่อนจะหันมาสนใจกับสิ่งที่ถืออยู่ในมือ

“พี่เข็ม! สุดหล่ออยู่นี่เอง”

“เชี่ย”

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ตามรักวิศวะไร้ใจ   แค่เล่นสนุกขำๆ

    เช้านี้อาจจะเป็นวันที่สดใสของใครหลายคนที่ต่างตื่นเต้นกับการออกค่ายในวันนี้ แต่กลับไม่ใช่สำหรับสาวน้อยผมสีชมพูที่มีสีหน้าบึ้งตึงทำหน้ามุ่ยตั้งแต่มาถึงมหาลัยสายตาคู่สวยกวาดมองหาคนที่ทำให้เธอนอนกระสับกระส่ายจนไม่เป็นอันหลับอันนอนทั้งคืน พลันสายตาก็หันไปเห็นกลุ่มของเพื่อนเขาที่กำลังนั่งรับประทานอาหารกันอยู่ คนตัวเล็กไม่รอช้าที่จะก้าวเดินเข้าไปหาทันที“สวัสดีค่ะ พี่ๆ ไม่ทราบว่าเห็นพี่เข็มทิศสุดหล่อ ของหนูบ้างไหมคะ” เสียงหวานเอ่ยถามกับรุ่นพี่กลุ่มหนึ่งที่น่าจะเป็นเพื่อนรวมรุ่นกันกับเขา ตั้งแต่เมื่อคืนที่เขาให้เบอร์โรงพยาบาลบ้ามา เธอก็นอนไม่หลับเพราะเอาแต่นอนหงุดหงิดโมโหให้เขา ที่เล่นแกล้งให้เบอร์อื่นกับเธอ คิดแล้วก็เจ็บใจไม่หาย ถ้าเจอตัวนะ จะเล่นงานให้เข็ดเพื่อนของเข็มทิศยิ้มตอบรุ่นน้องอย่างเป็นมิตรเพราะพอจะรู้เรื่องราวมาคร่าวๆ บ้างว่าน้องคนนี้กำลังตามจีบเพื่อนร่วมห้องตัวเอง“ไอ้เข็มเหรอ พี่เห็นมัน......” กำลังจะเอ่ยตอบรุ่นน้อง แต่สายตาดันไปสะดุดเข้ากับดวงตาคมเข้มที่จ้องเขม็งมายังพวกเขา จำต้องจำใจเบือนหน้าหนีแล้วหันไปสะกิดเพื่อนอีกคนเป็นการส่งสัญญาณหาทางหนีออกไปจากตรงนี้แทน“เอ่อ โอ๊ยปวดท

  • ตามรักวิศวะไร้ใจ   ได้กันแล้วม่คิดจะรับเหรอ

    “พี่เข็ม!อย่าหนีนะ” เสียงหวานร้องเรียกคนที่เดินออกมาก่อนด้วยความโมโห มีอย่างที่ไหนมาโกหกเธอว่าไม่ใช่พี่บัดดี้หลักฐานก็เห็นๆ กันอยู่ยังจะมีหน้ามาเดินหนีอีก คนเจ้าเล่ห์“อะไรของเธอวะ ตามมาทำไม” เข็มทิศเอี้ยวตัวไปตอบเล็กน้อยแต่ก็ก้าวเดินต่อ ไม่สนใจว่าเธอจะพูดอะไร ถ้าเขาไม่ยอมรับสักอย่างเธอก็ทำอะไรไม่ได้“ได้หนูแล้วไม่คิดจะรับเหรอ!”สองขาถึงกับหยุดเดินฉับพลันกับประโยคที่อีกฝ่ายตะโกนออกมาจนผู้คนที่ยังเดินอยู่บริเวณนี้ต่างหันมามองกันเป็นตาเดียว จำต้องหันเดินกลับไปเผชิญหน้ากับอีกฝ่าย“พูดอะไรของเธอวะ ฉันไปทำแบบนั้นตอนไหน”“ก็ตอนนี้ไง” ยิ้มหน้าระรื่นที่ได้กวนประสาทเขา ก็ใครใช่ให้เดินหนี ช่วยไม่ได้“อย่ามาพูดจาไร้สาระ”“งั้นพี่ก็ตอบมาสิ ว่าอันนี้ของพี่ใช่ไหม” โชว์แผ่นกระดาษที่มีคำใบ้อันเดียวกับเธอขึ้นมาให้เขาดู ใบหน้าเหล่าหล่อมีสีหน้าเลิ่กลั่กเล็กน้อยแต่ก็พยายามเก็บอาการที่สุดเพราะไม่อยากให้อีกฝ่ายจับได้ว่าตัวเองโกหก“ไม่ใช่”“อย่ามาโกหก หนูถามเพื่อนพี่มาแล้ว และก็เช็กกับรุ่นพี่ที่ลงทะเบียนแล้วด้วย” ยักคิ้วพร้อมกับยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ ดูสิว่าจะโกหกอะไรอีก ก่อนจะวิ่งตามออกมาเธอไปถามทุกคนมาหมดแ

  • ตามรักวิศวะไร้ใจ   พี่บัดดี้

    หลังจากที่ได้รับเสียงประกาศให้เรียกรวมเหล่ารุ่นน้องก็พากันมานั่งรวมกันที่ลานเกียร์โดยลำดับการนั่งนั้นเรียกตามรายชื่อของคนที่ลงทะเบียนในวันแรกซึ่ง ตอนนี้จันทร์เจ้ากับเพื่อนได้เป็นอันดับสุดท้ายของแถว จึงทำให้พวกเธอมีสีหน้าที่ไม่ค่อยจะเอ็นจอยเท่าไหร่นัก“ทำไมพวกเราต้องมาอยู่ลำดับสุดท้ายด้วยวะ เพื่อนคนอื่นออกเดินตามหาหมดแล้วเนี่ย” ไต้ฝุ่นบ่นออกมาเมื่อนั่งรอเวลาเรียกชื่อมาสักพักจนแทบจะไม่มีใครอยู่ในลานเกียร์แล้วนอกจากพวกเธอ“เอาน่า เดี๋ยวก็ถึง.......” ตะวันเอ่ยปลอบยังไม่ทันจบประโยคดี เสียงรุ่นพี่ก็เรียกเพื่อนของเธอออกไปเสียก่อนจึงทำให้ตอนนี้เหลือเพียงเธอกับจันทร์เจ้าที่นั่งบ่นอะไรไม่รู้พึมพำคนเดียว“มึงท่องอะไร ไอ้จันทร์” เห็นมันท่องนานแล้วไม่รู้บ่นอะไรนักหนา“มึงอย่าพึ่งกวนกูขอท่องแปบ”ตะวันได้แต่ขมวดคิ้วงุนงงแต่ก็ไม่ได้ถามอะไรต่อปล่อยให้มันท่องของมันไปแบบนั้นเดี๋ยวมันก็หยุดเอง“เสร็จแหละ”“มึงท่องอะไร”“กูขอเจ้าแม่ทางไกล ให้กูจับได้พี่บัดดี้เป็นพี่เข็มสุดหล่อ”ยังไงวันนี้เธอก็ต้องจับเขามาเป็นบัดดี้ให้ได้ เพราะตอนที่ทำกิจกรรมที่ไปค่ายรุ่นน้องกับพี่บัดดี้ต้องตัวติดกันแทบจะตลอดเวลาเธอจะใช่ว

  • ตามรักวิศวะไร้ใจ   กูโดนแล้ว

    “มึงไปไหนมา ทำไมถึงช้านัก” เสียงของไต้ฝุ่นเอ่ยถามเมื่อเห็นคนตัวเล็กกลับเข้ามาหลังจากที่หายออกไปพักใหญ่ตั้งแต่มาถึงมหาลัย ใบหน้าสวยที่แดงระเรื่อหันไปมองเพื่อนเล็กน้อยก่อนจะหย่อนกายนั่งลงข้างกันกับตะวันที่นั่งอยู่ก่อนแล้วเธอเอียงศีรษะอิงซบกับไหล่ของเธอพลางเล็กน้อยแล้วหันไปตอบคำถามไต้ฝุ่นที่กำลังมองมาด้วยสีหน้างุนงงด้วยรอยยิ้มหวานหยาดเยิ้ม“มึงกูโดนเล่นแล้ว”“หา!/หา!”จบคำพูดนั้นของคนตัวเล็กสองเพื่อนซี้ก็ส่งเสียงร้องตกอกตกใจกันยกใหญ่ จนบรรดานักศึกษาปีเดียวกันที่นั่งอยู่บริเวณต่างหันมามองกันเป็นตาเดียว ตะวันจึงส่งยิ้มแหย่ๆ เป็นการขอโทษขอโพยก่อนจะจับคนที่กำลังพิงแขนอยู่ให้เงยหน้าขึ้นมาตอบคำถามพวกเธอ“มึงพูดว่าอะไรนะ พูดอีกที” ตะวันจับใบหน้าเรียวสวยให้มาเผชิญหน้า สบตามันที่แวววับจนน่าขนลุกเพื่อเอาคำตอบที่เอ่ยออกมาก่อนหน้านี้“กูตกหลุมเขาแล้ว งื้อ” คนตัวเล็กยกสองมือขึ้นมาปิดหน้าส่ายหัวไปอย่างเขินอาย พอนึกไปถึงเหตุการณ์ที่ผ่านใจเธอมันก็ทำงานอีกแล้ว ดาเมจนี้ของเขามันอันตรายเกินไปหัวคิ้วของตะวันขมวดมุ่นหันไปสบตากับไต้ฝุ่นเป็นเชิงถามว่ามันเกิดอะไรขึ้นแต่ก็ได้รับเพียงใบหน้าที่ส่ายไปมาเท่านั้น จ

  • ตามรักวิศวะไร้ใจ   เล่นกับใจ

    จันทร์เดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มสดใสตั้งแต่มาถึงคนตัวเล็กวิ่งตามหาเขาจนทั่วมารู้จากรุ่นพี่อีกทีว่าเขามาแล้วแต่เดินไปข้างหลังตึกเธอถึงตามมา“หนูหาพี่ตั้งนานมาอยู่นี่เอง” เธอไม่รอช้ารีบเดินเข้าไปหาคนที่ทำหน้านิ่วคิ้วขมวดเหมือนเครียดอะไรสักอย่าง แต่คงไม่ใช่เพราะเธอหรอก“หาฉันทำไม” คนตัวสูงรีบทิ้งม้วนบุหรี่เมื่อคนตัวเล็กเข้ามาใกล้ ไม่วายหันไปมองไอ้อาทิตย์ก่อนจะเอ่ยบอกให้มันออกไปก่อน “มึงไปก่อนเลยเดี๋ยวกูตามไป”อาทิตย์พยักหน้าพร้อมกับเดินออกไปด้วยรอยยิ้มมุมปากที่คนทั้งคู่ไม่ทันได้สังเกตเห็น เข็มทิศที่เห็นว่าเพื่อนเดินออกไปแล้วก็จับมืออีกคนให้ไปคุยกันที่อื่นเพราะตรงนี้มันเป็นมุมอับหากใครมาเห็นมันจะดูไม่ดี“อ๊ะ จะพาหนูไปไหน” จันทร์เอ่ยถามเมื่ออยู่ดีๆ ก็ถูกดึงให้เดินมายังหลังตึกคณะที่มีต้นไม้ใหญ่กับโต๊ะพร้อมกับเก้าอี้วางอยู่เพียงตัวเดียวเข็มทิศเหวี่ยงหญิงสาวที่ถูกลากให้มายืนด้านหน้า คนตัวสูงมีสีหน้ายุ่งเหยิงเล็กน้อย เพราะไม่ค่อยชอบที่ถูกอีกฝ่ายมาตามตื๊อแบบนี้หรือเมื่อวานเขาจะพูดไม่ชัดหรือไงเธอถึงได้ดึงดันมาแบบนี้“มีอะไร” ถามด้วยน้ำเสียงห้วนๆ“มีรักมาฝากค่ะ” เอ่ยด้วยรอยยิ้มสดใสชูถุงกระดาษที่บรรจุ

  • ตามรักวิศวะไร้ใจ   ปราบเสือ

    “ชอบฉันหรืออยากโดน เeด ให้พูดอีกที”“มะ หมายความว่าไงคะ”คงไม่ใช่แบบที่เธอคิดใช่ไหม อะไร เน็ดๆ นะ“ก็ผู้หญิงมากมายที่เข้ามาสภาพรักกับฉันส่วนมากก็หวังเรื่องแบบนี้ไม่ใช่หรือไง” ชายหนุ่มว่าด้วยท่าทีที่ไม่แยแส หลายๆ คนที่เคยมาสภาพรักกับเขาสุดท้ายก็แค่หวังจะได้หลับนอนกับเขาเพียงเท่านั้น และตัวเขาเองก็ให้มันเป็นแบบนี้เพราะไม่อยากผูกมัดกับใคร“นั้นมันคนอื่น แต่หนูชอบพี่หมายถึงอยากได้เป็นแฟน”“ฉันไม่ชอบเด็ก”“แต่หนูชอบคนแก่”“แก่บ้านเธอสิ”“ถ้าบ้านหนูมีคนแก่แบบนี้ คงดีแย่เลย คนอะไรหล่อมากๆ” ว่าจบขยิบตาส่งไปให้เขาหนึ่งที แต่คนตรงหน้ากลับถอนหายใจออกมาราวกับรำคาญกันอย่างไรอย่างนั้น“เหอะ ไม่มีใครเตือนเหรอว่าอย่าเล่นของสูง” น้ำเสียงเย้ยหยัน พลางเดินเข้าไปใกล้หญิงสาวอีกนิด จนเธอขยับถอยออกไปเล็กน้อย“สะ สูงแค่ไหนคะ ถ้าไม่เกินเอื้อมหนูไม่ท้อหรอกค่ะ”“หึ ฉันจะเตือนครั้งสุดท้าย คิดจะเล่นของสูงระวังจะตกมาตาย”“ถ้าไม่สูงกว่าเปรตไม่เห็นมีไรต้องกลัว”“หึ กลัวหน่อยก็ดี เพราะคนอย่างฉันไม่ทางชอบผู้หญิงอย่างเธอ”“แบบหนูแล้วมันทำไมคะ”“แรดไง!”@เวลาต่อคำพูดที่เขาพูดทิ้งท้ายเอาไว้ทำเธอเจ็บจี๊ดกันเลยทีเดียว ถึงจ

  • ตามรักวิศวะไร้ใจ   ชอบฉันหรืออยากโดน....

    หลังจากที่ถูกเขาน็อกด้วยประโยคกำกวมจันทร์เจ้าก็เดินเข้าไปทำธุระส่วนตัวเสร็จแล้วก็มานั่งรวมกับเพื่อนเพื่อทำกิจกรรมที่รุ่นพี่เป็นคนสั่ง ซึ่งวันแรกยังไม่มีอะไรมากส่วนใหญ่จะร้องเต้นกับแนะนำตัวประมาณนั้น และข่าวที่พึ่งได้รู้มาหมาดๆ จนเธอดีใจแทบเนื้อเต้นนั่นก็คือ เขาคนนั้น หรือ พี่เข็มทิศ เป็นรุ่นพี่ปีสา

  • ตามรักวิศวะไร้ใจ   เข็มใหญ่ไหม

    จันทร์!” เสียงเรียกของคนที่กำลังวิ่งหน้าตาตื่นมาด้วยเป็นห่วงทำให้คนทั้งคู่ผละร่างออกจากกัน คนตัวสูงก็เดินออกไปทันที จันทร์ที่เห็นว่าเป็นเพื่อนตัวเองมาก็ทำหน้ามุ่ยด้วยความเสียดายที่ไม่ได้ใกล้ชิดมากกว่านี้“ไอ้จันทร์ มึงเป็นไงบ้าง ไหนกูดูสิ”“นั่นดิ กูเห็นตอนที่รถขับเข้ามา คิดว่ามึงจะเป็นอะไร แล้วไอ้

  • ตามรักวิศวะไร้ใจ   พบเจออีกครั้ง

    แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านม่านผืนบางกระทบเข้ากับร่างบางที่กำลังนอนหลับใหลฝันหวานจนน้ำลายไหลยืด ดวงตาคู่สวยกระพริบขึ้นลงช้าๆ เมื่อรู้สึกแสบตาจากแสงที่ส่องเข้ามา มือเรียวดึงผ้าห่มขึ้นมาปกปิดใบหน้าหลีกเลี่ยงจากการรบกวนเพื่อนอนต่อ แต่แล้วเสียงสวรรค์หนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านล่าง“ไอ้จันทร์โว๊ยยยย!”พรึ่บคนตั

  • ตามรักวิศวะไร้ใจ   บทนำ

    “มึงที่นี่ดีมาก กูบอกเลยขออะไรก็ได้หมด”“ใช่ๆ คนแถวบ้านฉันมาขอเนื้อคู่ที่นี่ พอกลับไปไม่นานได้แต่งงานแล้ว”“อุ้ย พูดแล้วคนขนลุก เราไปขอกันบ้างเถอะ”เสียงเจื้อยแจ้วของผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมา ต่างเล่าลือกันไปทั่วถึงความศักดิ์สิทธิ์ของเจ้าแม่ที่อยู่หน้าห้างแห่งหนึ่งกำลังเป็นที่โด่งดังมากมายในโลกโซเชี

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status