LOGINShare
ปราบเสือ
Last Updated:
2025-11-13 16:02:15“ชอบฉันหรืออยากโดน เeด ให้พูดอีกที”
“มะ หมายความว่าไงคะ”คงไม่ใช่แบบที่เธอคิดใช่ไหม อะไร เน็ดๆ นะ
“ก็ผู้หญิงมากมายที่เข้ามาสภาพรักกับฉันส่วนมากก็หวังเรื่องแบบนี้ไม่ใช่หรือไง” ชายหนุ่มว่าด้วยท่าทีที่ไม่แยแส หลายๆ คนที่เคยมาสภาพรักกับเขาสุดท้ายก็แค่หวังจะได้หลับนอนกับเขาเพียงเท่านั้น และตัวเขาเองก็ให้มันเป็นแบบนี้เพราะไม่อยากผูกมัดกับใคร
“นั้นมันคนอื่น แต่หนูชอบพี่หมายถึงอยากได้เป็นแฟน”
“ฉันไม่ชอบเด็ก”
“แต่หนูชอบคนแก่”
“แก่บ้านเธอสิ”
“ถ้าบ้านหนูมีคนแก่แบบนี้ คงดีแย่เลย คนอะไรหล่อมากๆ” ว่าจบขยิบตาส่งไปให้เขาหนึ่งที แต่คนตรงหน้ากลับถอนหายใจออกมาราวกับรำคาญกันอย่างไรอย่างนั้น
“เหอะ ไม่มีใครเตือนเหรอว่าอย่าเล่นของสูง” น้ำเสียงเย้ยหยัน พลางเดินเข้าไปใกล้หญิงสาวอีกนิด จนเธอขยับถอยออกไปเล็กน้อย
“สะ สูงแค่ไหนคะ ถ้าไม่เกินเอื้อมหนูไม่ท้อหรอกค่ะ”
“หึ ฉันจะเตือนครั้งสุดท้าย คิดจะเล่นของสูงระวังจะตกมาตาย”
“ถ้าไม่สูงกว่าเปรตไม่เห็นมีไรต้องกลัว”
“หึ กลัวหน่อยก็ดี เพราะคนอย่างฉันไม่ทางชอบผู้หญิงอย่างเธอ”
“แบบหนูแล้วมันทำไมคะ”
“แรดไง!”
@เวลาต่อ
คำพูดที่เขาพูดทิ้งท้ายเอาไว้ทำเธอเจ็บจี๊ดกันเลยทีเดียว ถึงจะรู้มาบ้างจากที่เจอกันไม่กี่ครั้งว่าเขาเป็นคนปากไม่ค่อยจะดีสักเท่าไหร่ แต่ไอ้ที่เคืองเนี่ยเขามาว่าเธอแรดได้ยังไง ทั้งๆที่ปกติแล้วเธอไม่เคยที่จะเข้าหาใครก่อนเลยสักครั้ง แต่กลับเขาไม่รู้ทำไม มันถึงอยากรู้จักอยากเอาชนะให้ได้
“เฮ้อออออออออออ”
“ลมหายใจหมดปอดแล้วมั้งถอนขนาดนี้”
“นั่นสิ เป็นอะไรเอาแต่นั่งถอนหายใจทำหน้าเหมือนแบกโลกทั้งใบไว้แบบนี้”
จันทร์ฟุบหน้าลงกับโต๊ะอย่างหมดอาลัยตายอยาก หัวสมองก็เอาแต่คิดว่าจะทำยังไงให้เขาสนใจ ทำยังไงถึงจะได้รู้จักกันมากกว่านี้ ไม่ใช่รู้แค่ชื่อ หรือจะไปบนกับเจ้าแม่ดีให้เราได้พี่บัดดี้เป็นเขา
“มีอะไร เล่าให้พวกกูฟังสิ” ตะวันลูบหลังทำราวกับปลอบคนอ่อนแอที่ไม่รู้ว่ามีปัญหาเรื่องอะไร แต่เธอแค่อยากให้เพื่อนสบายใจเท่านั้น จันทร์เงยหน้าเอียงมองก่อนจะถอนหายใจอีกครั้งและหยัดตัวขึ้นพร้อมกับเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้เพื่อนฟัง
“คือเรื่องมันเป็นแบบนี้” เธอเริ่มเล่าตั้งแต่เริ่มแรกที่เจอแล้วก็เล่าวันนี้ที่ได้พบเขาอีกครั้ง รวมถึงเรื่องทั้งหมดแบบไม่มีกัก ซึ่งไต้ฝุ่นกับตะวันก็เป็นผู้ฟังที่ดี จนกระทั่งเธอเล่าจบเท่านั้นแหละ
“โห่ นี่มันมนต์รักรองเท้าลอยชัดๆ”
“สุดยอดมากเหลือเชื่อเจ้าแม่ชั่งประทานให้มึงจริงๆ กูตบมือให้เลย แป๊ะๆ” ตะวันว่าพร้อมกับตบมืออย่างชอบใจ
“เหอะ ไม่ต้องมาแซวเลย” คนอุตส่าห์เล่าให้ฟังยังจะมาแกล้งกันอีก รู้งี้ไม่เล่าให้ฟังก็ดีแล้ว
“โธ่ อย่างอนเลยนะ แม่จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้า” ไต้ฝุ่นยืนมือเข้าไปหยิกแก้มคนที่ทำหน้างอนเป็นปลาปักเป้าจนใบหน้าคนตัวเล็กยืดยาวเป็นหมากฝรั่ง
“อื้อ เจ็บนะเอามือออกไปเลย” ว่าพลางจับมือมันออก ไอ้บ้านิจับมาได้เจ็บนะ
“แล้วยังไง คิดดีแล้วเหรอจะจีบพี่เขา กูได้ข่าวว่าเขาเจ้าชู้เอาเรื่องอยู่นะ แถมปากก็ขั้นสุดหมายังเรียกเขาว่าตัวพ่อ” ตะวันอธิบายให้คนด้านข้างฟังที่เธอรู้เพราะรู้จักกับรุ่นพี่มาอีกที เห็นว่าเพื่อนสนใจเลยพูดให้ฟัง
จันทร์ที่ได้ยินแบบนั้นยิ่งคิดหนักเข้าไปใหญ่เพราะหากแค่เขาปกติยังดูจีบอยากแล้ว ถ้าเป็นพวกเพลย์บอยอีกเธอไม่ต้องไปตบตีกับบรรดาสาวๆ เขาเหรอ
“ดูทำหน้าเข้า รู้แค่นี้ทำไมจะถอยแล้วหรือไง ไอ้จันทร์ที่กูรู้จักมันกล้าได้กล้าเสีย ไม่ใช่มานั่งซึมแบบนี้”
นั่นดิไอ้ฝุ่นพูดถูกเธอจะมานั่งเป็นหมาหงอยแบบนี้ไม่ได้ พึ่งจะลุกเขาแค่สองครั้งเองจะท้อแบบนี้ไม่ได้
“ใครบอก ว่ากูจะถอย มึงคอยดูเลยนายพรานแบบกูจะปราบเสือให้ดู”
วันต่อมา
เช้านี้จันทร์เจ้าไม่ได้ตื่นสายเหมือนวันที่ผ่านมาเพราะเธอมีบางอย่างต้องทำนั่นก็คือการทำขนมปังแซนด์วิชไปฝากพี่เข็ม จะว่าไปเธอก็ไม่รู้ว่าเขาจะชอบในสิ่งที่เธอทำให้หรือเปล่าแต่ของแบบนี้ไม่ลองไม่รู้
“หึ น้ำมันจะท่วมโลกแล้วมั้งลูกสาวพ่อตื่นเช้าขนาดนี้” เสียงของคนเป็นพ่อเอ่ยแซวลูกสาวที่วันนี้ตื่นตั้งแต่ไก่ยังไม่ขันฟ้ายังไม่เปิด
“ถ้ามันจะท่วมคงท่วมที่อู่เราอันดับแรก”
“ไอ้แสบนิ แช่งร้านพ่อทำไม”
“ก็พ่อแซวหนูก่อน” หันไปค่อนแคะพ่อที่เดินเข้ามาพร้อมถ้วยกาแฟในมือแทบยังเอาแขนอีกข้างมาพาดบ่าเธออีก
“แล้วนี่อะไร ทำไมเยอะจัง” มองดูแซนวิชที่วางเรียงรายเต็มไปหมดคิดว่าจะไปทำโรงทานที่ไหน
“ก็เอาไปฝาก ไอ้ฝุ่นกับตะวัน ส่วนอันนี้เอาไปฝากลูกเขยพ่อ” หยิบอันที่ตัดเป็นรูปหัวใจยืนให้คนเป็นพ่อดู
“ลูกเขย ใครมันกล้ามาจีบลูกสาวพ่อกัน”
“ไม่ใช่เขา แต่หนูเนี่ยไปจีบเขาเอง” พูดแล้วก็เขินเกิดมาพึ่งเคยจีบผู้ชายก่อนเป็นครั้งแรก
“แย่เลยสิแบบนี้”
“ก็นิดหน่อย”
“ไม่ๆ พ่อหมายถึงเขาก็แย่เลยสิ ที่เจอลูก ฮ่าๆๆๆ” ผู้เป็นพ่อหัวเราะออกมาด้วยความชอบใจ ผิดกับคนตัวเล็กที่ได้แต่ถอนหายใจให้ความกวนนี้
“เหอะ ขำไปเถอะถ้าหนูจีบติดเมื่อไหร่จะเอามาอวดทุกวันเลยคอยดู” ว่าพลางเก็บของใช้กระเป๋าผ้าแล้วเดินออกด้วยท่ากระฟัดกระเฟียด พ่อนะพ่อ ชอบพูดแบบนี้ตลอดเลยแถมไม่วายยังตะโกนตามหลังอีก
“แล้วพ่อจะคอยดู”
มหาลัย
เป็นเช้าอีกวันที่เหล่านักศึกษาปีหนึ่งต้องตื่นเช้ามาทำกิจกรรมสำหรับนักศึกษาใหม่นั่นก็คือการรับน้องและที่ทุกคนเฝ้ารอ นั้นคือการจับฉลากพี่บัดดี้ เพราะใครหลายคนต่างลุ้นว่าเราจะได้รุ่นพี่ที่หมายปองหรือเปล่า
“ทำไมวันนี้มาเช้า”
อาทิตย์เดินเข้ามาพร้อมม้วนบุหรี่ที่ยกขึ้นจรดริมฝีปากเอ่ยถามไอ้คนที่ปกติกว่าจะมาได้ต้องเลยเวลาเข้าเรียนไปแล้วถึงจะโพล่หัว
เข็มทิศไม่ได้ตอบในทันที เขาพ่นควันสีเทาให้ลอยคุ้งไปในอากาศพลางจะยกมืออีกข้างขึ้นมานวดขมับให้คล้ายความตึงเครียดที่สะสมมาตลอดทั้งคืน
“เป็นอะไร มึงแลเครียดๆ นะ”
“ป่าวเรื่องที่บ้านน่ะ แล้วนี่ไอ้สมุทรมันไปไหนยังไม่ถึงอีกเหรอ”
“กูเห็นมันบอกใกล้ถึงแล้ว คงไปรวมกันที่ลานแหละมั้
ง”
เขาพยักหน้ารับเพียงเท่านั้นก่อนจะหันมาสนใจกับสิ่งที่ถืออยู่ในมือ
“พี่เข็ม! สุดหล่ออยู่นี่เอง”
“เชี่ย”
Latest chapter
ตามรักวิศวะไร้ใจ แค่เล่นสนุกขำๆ
เช้านี้อาจจะเป็นวันที่สดใสของใครหลายคนที่ต่างตื่นเต้นกับการออกค่ายในวันนี้ แต่กลับไม่ใช่สำหรับสาวน้อยผมสีชมพูที่มีสีหน้าบึ้งตึงทำหน้ามุ่ยตั้งแต่มาถึงมหาลัยสายตาคู่สวยกวาดมองหาคนที่ทำให้เธอนอนกระสับกระส่ายจนไม่เป็นอันหลับอันนอนทั้งคืน พลันสายตาก็หันไปเห็นกลุ่มของเพื่อนเขาที่กำลังนั่งรับประทานอาหารกันอยู่ คนตัวเล็กไม่รอช้าที่จะก้าวเดินเข้าไปหาทันที“สวัสดีค่ะ พี่ๆ ไม่ทราบว่าเห็นพี่เข็มทิศสุดหล่อ ของหนูบ้างไหมคะ” เสียงหวานเอ่ยถามกับรุ่นพี่กลุ่มหนึ่งที่น่าจะเป็นเพื่อนรวมรุ่นกันกับเขา ตั้งแต่เมื่อคืนที่เขาให้เบอร์โรงพยาบาลบ้ามา เธอก็นอนไม่หลับเพราะเอาแต่นอนหงุดหงิดโมโหให้เขา ที่เล่นแกล้งให้เบอร์อื่นกับเธอ คิดแล้วก็เจ็บใจไม่หาย ถ้าเจอตัวนะ จะเล่นงานให้เข็ดเพื่อนของเข็มทิศยิ้มตอบรุ่นน้องอย่างเป็นมิตรเพราะพอจะรู้เรื่องราวมาคร่าวๆ บ้างว่าน้องคนนี้กำลังตามจีบเพื่อนร่วมห้องตัวเอง“ไอ้เข็มเหรอ พี่เห็นมัน......” กำลังจะเอ่ยตอบรุ่นน้อง แต่สายตาดันไปสะดุดเข้ากับดวงตาคมเข้มที่จ้องเขม็งมายังพวกเขา จำต้องจำใจเบือนหน้าหนีแล้วหันไปสะกิดเพื่อนอีกคนเป็นการส่งสัญญาณหาทางหนีออกไปจากตรงนี้แทน“เอ่อ โอ๊ยปวดท
ตามรักวิศวะไร้ใจ ได้กันแล้วม่คิดจะรับเหรอ
“พี่เข็ม!อย่าหนีนะ” เสียงหวานร้องเรียกคนที่เดินออกมาก่อนด้วยความโมโห มีอย่างที่ไหนมาโกหกเธอว่าไม่ใช่พี่บัดดี้หลักฐานก็เห็นๆ กันอยู่ยังจะมีหน้ามาเดินหนีอีก คนเจ้าเล่ห์“อะไรของเธอวะ ตามมาทำไม” เข็มทิศเอี้ยวตัวไปตอบเล็กน้อยแต่ก็ก้าวเดินต่อ ไม่สนใจว่าเธอจะพูดอะไร ถ้าเขาไม่ยอมรับสักอย่างเธอก็ทำอะไรไม่ได้“ได้หนูแล้วไม่คิดจะรับเหรอ!”สองขาถึงกับหยุดเดินฉับพลันกับประโยคที่อีกฝ่ายตะโกนออกมาจนผู้คนที่ยังเดินอยู่บริเวณนี้ต่างหันมามองกันเป็นตาเดียว จำต้องหันเดินกลับไปเผชิญหน้ากับอีกฝ่าย“พูดอะไรของเธอวะ ฉันไปทำแบบนั้นตอนไหน”“ก็ตอนนี้ไง” ยิ้มหน้าระรื่นที่ได้กวนประสาทเขา ก็ใครใช่ให้เดินหนี ช่วยไม่ได้“อย่ามาพูดจาไร้สาระ”“งั้นพี่ก็ตอบมาสิ ว่าอันนี้ของพี่ใช่ไหม” โชว์แผ่นกระดาษที่มีคำใบ้อันเดียวกับเธอขึ้นมาให้เขาดู ใบหน้าเหล่าหล่อมีสีหน้าเลิ่กลั่กเล็กน้อยแต่ก็พยายามเก็บอาการที่สุดเพราะไม่อยากให้อีกฝ่ายจับได้ว่าตัวเองโกหก“ไม่ใช่”“อย่ามาโกหก หนูถามเพื่อนพี่มาแล้ว และก็เช็กกับรุ่นพี่ที่ลงทะเบียนแล้วด้วย” ยักคิ้วพร้อมกับยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ ดูสิว่าจะโกหกอะไรอีก ก่อนจะวิ่งตามออกมาเธอไปถามทุกคนมาหมดแ
ตามรักวิศวะไร้ใจ พี่บัดดี้
หลังจากที่ได้รับเสียงประกาศให้เรียกรวมเหล่ารุ่นน้องก็พากันมานั่งรวมกันที่ลานเกียร์โดยลำดับการนั่งนั้นเรียกตามรายชื่อของคนที่ลงทะเบียนในวันแรกซึ่ง ตอนนี้จันทร์เจ้ากับเพื่อนได้เป็นอันดับสุดท้ายของแถว จึงทำให้พวกเธอมีสีหน้าที่ไม่ค่อยจะเอ็นจอยเท่าไหร่นัก“ทำไมพวกเราต้องมาอยู่ลำดับสุดท้ายด้วยวะ เพื่อนคนอื่นออกเดินตามหาหมดแล้วเนี่ย” ไต้ฝุ่นบ่นออกมาเมื่อนั่งรอเวลาเรียกชื่อมาสักพักจนแทบจะไม่มีใครอยู่ในลานเกียร์แล้วนอกจากพวกเธอ“เอาน่า เดี๋ยวก็ถึง.......” ตะวันเอ่ยปลอบยังไม่ทันจบประโยคดี เสียงรุ่นพี่ก็เรียกเพื่อนของเธอออกไปเสียก่อนจึงทำให้ตอนนี้เหลือเพียงเธอกับจันทร์เจ้าที่นั่งบ่นอะไรไม่รู้พึมพำคนเดียว“มึงท่องอะไร ไอ้จันทร์” เห็นมันท่องนานแล้วไม่รู้บ่นอะไรนักหนา“มึงอย่าพึ่งกวนกูขอท่องแปบ”ตะวันได้แต่ขมวดคิ้วงุนงงแต่ก็ไม่ได้ถามอะไรต่อปล่อยให้มันท่องของมันไปแบบนั้นเดี๋ยวมันก็หยุดเอง“เสร็จแหละ”“มึงท่องอะไร”“กูขอเจ้าแม่ทางไกล ให้กูจับได้พี่บัดดี้เป็นพี่เข็มสุดหล่อ”ยังไงวันนี้เธอก็ต้องจับเขามาเป็นบัดดี้ให้ได้ เพราะตอนที่ทำกิจกรรมที่ไปค่ายรุ่นน้องกับพี่บัดดี้ต้องตัวติดกันแทบจะตลอดเวลาเธอจะใช่ว
ตามรักวิศวะไร้ใจ กูโดนแล้ว
“มึงไปไหนมา ทำไมถึงช้านัก” เสียงของไต้ฝุ่นเอ่ยถามเมื่อเห็นคนตัวเล็กกลับเข้ามาหลังจากที่หายออกไปพักใหญ่ตั้งแต่มาถึงมหาลัย ใบหน้าสวยที่แดงระเรื่อหันไปมองเพื่อนเล็กน้อยก่อนจะหย่อนกายนั่งลงข้างกันกับตะวันที่นั่งอยู่ก่อนแล้วเธอเอียงศีรษะอิงซบกับไหล่ของเธอพลางเล็กน้อยแล้วหันไปตอบคำถามไต้ฝุ่นที่กำลังมองมาด้วยสีหน้างุนงงด้วยรอยยิ้มหวานหยาดเยิ้ม“มึงกูโดนเล่นแล้ว”“หา!/หา!”จบคำพูดนั้นของคนตัวเล็กสองเพื่อนซี้ก็ส่งเสียงร้องตกอกตกใจกันยกใหญ่ จนบรรดานักศึกษาปีเดียวกันที่นั่งอยู่บริเวณต่างหันมามองกันเป็นตาเดียว ตะวันจึงส่งยิ้มแหย่ๆ เป็นการขอโทษขอโพยก่อนจะจับคนที่กำลังพิงแขนอยู่ให้เงยหน้าขึ้นมาตอบคำถามพวกเธอ“มึงพูดว่าอะไรนะ พูดอีกที” ตะวันจับใบหน้าเรียวสวยให้มาเผชิญหน้า สบตามันที่แวววับจนน่าขนลุกเพื่อเอาคำตอบที่เอ่ยออกมาก่อนหน้านี้“กูตกหลุมเขาแล้ว งื้อ” คนตัวเล็กยกสองมือขึ้นมาปิดหน้าส่ายหัวไปอย่างเขินอาย พอนึกไปถึงเหตุการณ์ที่ผ่านใจเธอมันก็ทำงานอีกแล้ว ดาเมจนี้ของเขามันอันตรายเกินไปหัวคิ้วของตะวันขมวดมุ่นหันไปสบตากับไต้ฝุ่นเป็นเชิงถามว่ามันเกิดอะไรขึ้นแต่ก็ได้รับเพียงใบหน้าที่ส่ายไปมาเท่านั้น จ
ตามรักวิศวะไร้ใจ เล่นกับใจ
จันทร์เดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มสดใสตั้งแต่มาถึงคนตัวเล็กวิ่งตามหาเขาจนทั่วมารู้จากรุ่นพี่อีกทีว่าเขามาแล้วแต่เดินไปข้างหลังตึกเธอถึงตามมา“หนูหาพี่ตั้งนานมาอยู่นี่เอง” เธอไม่รอช้ารีบเดินเข้าไปหาคนที่ทำหน้านิ่วคิ้วขมวดเหมือนเครียดอะไรสักอย่าง แต่คงไม่ใช่เพราะเธอหรอก“หาฉันทำไม” คนตัวสูงรีบทิ้งม้วนบุหรี่เมื่อคนตัวเล็กเข้ามาใกล้ ไม่วายหันไปมองไอ้อาทิตย์ก่อนจะเอ่ยบอกให้มันออกไปก่อน “มึงไปก่อนเลยเดี๋ยวกูตามไป”อาทิตย์พยักหน้าพร้อมกับเดินออกไปด้วยรอยยิ้มมุมปากที่คนทั้งคู่ไม่ทันได้สังเกตเห็น เข็มทิศที่เห็นว่าเพื่อนเดินออกไปแล้วก็จับมืออีกคนให้ไปคุยกันที่อื่นเพราะตรงนี้มันเป็นมุมอับหากใครมาเห็นมันจะดูไม่ดี“อ๊ะ จะพาหนูไปไหน” จันทร์เอ่ยถามเมื่ออยู่ดีๆ ก็ถูกดึงให้เดินมายังหลังตึกคณะที่มีต้นไม้ใหญ่กับโต๊ะพร้อมกับเก้าอี้วางอยู่เพียงตัวเดียวเข็มทิศเหวี่ยงหญิงสาวที่ถูกลากให้มายืนด้านหน้า คนตัวสูงมีสีหน้ายุ่งเหยิงเล็กน้อย เพราะไม่ค่อยชอบที่ถูกอีกฝ่ายมาตามตื๊อแบบนี้หรือเมื่อวานเขาจะพูดไม่ชัดหรือไงเธอถึงได้ดึงดันมาแบบนี้“มีอะไร” ถามด้วยน้ำเสียงห้วนๆ“มีรักมาฝากค่ะ” เอ่ยด้วยรอยยิ้มสดใสชูถุงกระดาษที่บรรจุ
ตามรักวิศวะไร้ใจ ปราบเสือ
“ชอบฉันหรืออยากโดน เeด ให้พูดอีกที”“มะ หมายความว่าไงคะ”คงไม่ใช่แบบที่เธอคิดใช่ไหม อะไร เน็ดๆ นะ“ก็ผู้หญิงมากมายที่เข้ามาสภาพรักกับฉันส่วนมากก็หวังเรื่องแบบนี้ไม่ใช่หรือไง” ชายหนุ่มว่าด้วยท่าทีที่ไม่แยแส หลายๆ คนที่เคยมาสภาพรักกับเขาสุดท้ายก็แค่หวังจะได้หลับนอนกับเขาเพียงเท่านั้น และตัวเขาเองก็ให้มันเป็นแบบนี้เพราะไม่อยากผูกมัดกับใคร“นั้นมันคนอื่น แต่หนูชอบพี่หมายถึงอยากได้เป็นแฟน”“ฉันไม่ชอบเด็ก”“แต่หนูชอบคนแก่”“แก่บ้านเธอสิ”“ถ้าบ้านหนูมีคนแก่แบบนี้ คงดีแย่เลย คนอะไรหล่อมากๆ” ว่าจบขยิบตาส่งไปให้เขาหนึ่งที แต่คนตรงหน้ากลับถอนหายใจออกมาราวกับรำคาญกันอย่างไรอย่างนั้น“เหอะ ไม่มีใครเตือนเหรอว่าอย่าเล่นของสูง” น้ำเสียงเย้ยหยัน พลางเดินเข้าไปใกล้หญิงสาวอีกนิด จนเธอขยับถอยออกไปเล็กน้อย“สะ สูงแค่ไหนคะ ถ้าไม่เกินเอื้อมหนูไม่ท้อหรอกค่ะ”“หึ ฉันจะเตือนครั้งสุดท้าย คิดจะเล่นของสูงระวังจะตกมาตาย”“ถ้าไม่สูงกว่าเปรตไม่เห็นมีไรต้องกลัว”“หึ กลัวหน่อยก็ดี เพราะคนอย่างฉันไม่ทางชอบผู้หญิงอย่างเธอ”“แบบหนูแล้วมันทำไมคะ”“แรดไง!”@เวลาต่อคำพูดที่เขาพูดทิ้งท้ายเอาไว้ทำเธอเจ็บจี๊ดกันเลยทีเดียว ถึงจ
You may also like
HOT FRIEND เพื่อนกันมันส์(ดีย์)เกิน
Ballamira49.8K viewsรวมเรื่องสั้นสุดสยิว อีโรติก NC25+++
เลดี้ ปลาวาฬ✿12.7K viewsรักหมดใจยัยสุดเฉิ่ม
ขนมปังรสหวาน3.9K viewsพลาดรักคนเถื่อน
อโดนิส315.1K viewsเกมรักวิศวะเพลย์บอย
อัญธิญาน์7.4K viewsHEAT WAVE คลื่นความร้าย
-Something1.4K viewsรักระยะประชด
EWATIME274 viewsMy heart ของหวงยัยวิศวะ
J.Jusmin1.6K views
