Beranda / โรแมนติก / ต้องห้ามรัก / ตอนที่ 14 แคมป์ปิ้ง

Share

ตอนที่ 14 แคมป์ปิ้ง

Penulis: SS.WONDER
last update Tanggal publikasi: 2026-02-15 22:47:39

 

รีสอร์ทคิงส์ตัน กาญจนบุรี

“โซนไพรเวจถูกจัดเตรียมไว้สำหรับท่านประธานเรียบร้อยแล้วค่ะ”

“ขอบคุณมากครับ...พวกคุณมีอะไรก็ไปทำกันเถอะ ทานนี้เดี๋ยวพวกเราจัดการกันเอง”

“ค่ะ”

ทั้ง 3 ครอบครัวพากันเดินทางมาจนถึงรีสอร์ทคิงส์ตัน ซึ่งตั้งอยู่กลางหุบเขาในเขตของจังหวัดกาญจนบุรี กลุ่มของเด็กๆ พากันเดินตรงไปยังลานกลางเต็นท์ที่อยู่อีกฝั่งของรีสอร์ ในขณะที่พ่อและแม่ของพวกเธอต่างก็แยกย้ายกันไปยังห้องรับรองที่อยู่เตรียมไว้ต้อนรับพวกเขา

“ตรงนี้ดีไหม?”

“ใกล้แม่น้ำเกินไปไม่ค่อยดีนะคะ” น้ำฟ้าเอ่ยห้ามพอใจขึ้นมาในทันที  

“ทำไมเหรอ?” ฮาญาเอ่ยถามออกมาด้วยความสงสัย

“คือว่า...”

“ฟ้าเห็นเหรอ?”

“ฮือออ หรือว่า...” ฮาญาร้องออกมาด้วยความตกใจ ก่อนที่เธอจะกระโดดเข้าไปสวมกอดน้ำฟ้าเอาไว้ในทันทีที่นึกขึ้นมาได้ว่าความสามารถพิเศษอีกอย่างของน้ำฟ้าก็คือ...เธอสามารถรับรู้ได้ถึงสิ่งที่คนปกติทั่วไปไม่สามารถมองเห็นได้เหมือนกับน้ำมนต์คุณแม่ของเธอ

“ว๊ายยยย!!!” พอใจร้องออกมาด้วยความตกใจไม่ต่างกัน พร้อมกับกระชับกอดแขนเรียวของน้ำฟ้าเอาไว้แน่น

“หรือว่าพวกเราจะเปลี่ยนใจไปนอนเต็นท์กระโจมใหญ่กับคุณพ่อคุณแม่ดีคะ” พอใจเอ่ยถามออกมาก่อนจะมองไปยังกระโจมหลังใหญ่ทั้ง 3 กระโจมที่ถูกเตรียมไว้รอพวกเขาอยู่ก่อนแล้ว

“มีอะไรรึเปล่าครับ?” ไต้ฝุ่นวางของลงก่อนที่เขาจะรีบเดินเข้ามาหาน้องสาวทั้ง 3 คนของเขา ชายหนุ่มเอ่ยถามกลุ่มของเด็กสาวตรงหน้าออกมาด้วยความเป็นห่วง

“ไม่มีอะไรค่ะ...”

“ที่ฟ้าไม่อยากให้พวกเรากางเต็นท์ใกล้น้ำก็เพื่อความปลอดภัยค่ะ”

“ใช่ครับ ตอนกลางคืนบริเวณนี้ค่อยข้างมืดกว่าบริเวณอื่นทางที่ดีเราขึ้นไปนอนใกล้เต็นท์กระโจมของคุณพ่อคุณแม่ดีกว่านะครับ”

“พอใจเห็นด้วยค่ะ”

“บริเวณนี้เป็นไงครับ?” เฮคเตอร์ตะโกนดังมาแต่ไกล ก่อนที่เขาจะกวักมือเรียกทุกคนให้เดินขึ้นไปหาเขา

“ตรงนี้ทำเลดีนะคะ กลางคืนน่าจะค่อนข้างมืดแต่ก็ไม่ได้ใกล้น้ำเท่าไหร่นักถือว่าปลอดภัยหายห่วงค่ะ”

“พี่ญ่าคิดว่ายังไงคะ?”

“ตกลงค่ะ”

“ถ้าอย่างนั้นยืนรออยู่นี่นะครับ เดี๋ยวพวกพี่ไปลากอุปกรณ์กลางเต็นท์มา”

“ค่ะ / ค่ะ”

ไต้ฝุ่นกับกำปั้นเดินออกไปพร้อมกับเฮคเตอร์ ก่อนที่พวกเขาจะเดินกลับมาพร้อมกับลากรถเข็นมากันคนละคัน จุดกางเต็นท์ที่พวกเขาเลือกอยู่ห่างจากกระโจมใหญ่ประมาณ 20 เมตร แต่จุดนี้กลับได้ยินเสียงน้ำในลำธารได้อย่างชัดเจน

“มีพี่ชายถึง 3 คนแบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะคะ”

“นั่นสิคะ พวกเราไม่ต้องทำอะไรเลย...พี่ชายก็ทำให้หมด”

“ว่าแต่เต็นท์ของพวกเราจะอยู่ฝั่งไหนดี”

“ฝั่งนี้ / ฝั่งนี้ / ฝั่งนี้” ทั้ง 3 สาวชี้ไปในทิศทางเดียวกัน ก่อนที่เสียงหัวเราะจะดังขึ้นมาเป็นระยะๆ เป็นจังหวะเดียวกับที่ชายหนุ่มทั้ง 3 คนลากรถเข็นเข้ามาใกล้

“เรามาช่วยกันกางเต็นท์ของสาวๆ ก่อนนะครับ” กำปั้นเอ่ยขึ้นก่อนที่เขาจะยกอุปกรณ์กางเต็นท์ลงจารถเข็น

“ฮาญาช่วยค่ะ”

“กางเป็นเหรอครับ?” ไต้ฝุ่นเอ่ยถามหญิงสาวตรงหน้าออกมาเสียงอ่อน พร้อมกับส่งยิ้มหวานไปให้กับเธอ

“ไม่เป็นค่ะ พี่ฝุ่นสอนหน่อยสิคะ” ฮาญาเอ่ยตอบร่างสูงอย่างตรงไปตรงมา ถึงแม้ริมฝีปากบางจะยกยิ้มหวานออกมา แต่ท่าทางที่ดูห่างเหินของเธอก็ยังคงทำให้เขารู้สึกไม่ดี

“มาครับเดี๋ยวพี่สอน...”

“ก่อนอื่นเราต้องปูแผ่นรองก่อนครับ...”

ทุกคนช่วยกันกลางเต็นท์กันอย่างขยันขันแข่งทำให้ใช้เวลาไม่นานเต็นท์ทั้งสองหลังก็ถูกกางขึ้นมาเป็นรูปเป็นร่างเรียบร้อย พร้อมกับประดับตะเกียงไฟตามจุดต่างๆ เพื่อเพิ่มแสงสว่างให้กับบริเวณโดยรอบ

“เสร็จแล้ว....”

“เย้! / เย้! / เย้!”

“ถ้านี่ไม่ได้เป็นการแคมป์ปิ้งที่ไฮโซที่สุด...ญ่าก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้วล่ะ”

“พี่ฝุ่นเป็นคนเตรียมครับ...” เฮคเตอร์เอ่ยบอกกับพี่สาวของเขา ก่อนจะหันกลับไปยักคิ้วให้กับพี่ชายทั้งสองคนอย่างรู้กัน

“จริงเหรอคะ?” พอใจเอ่ยถามขึ้นมาอีกครั้งอย่างไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เธอเห็นอยู่ตรงหน้า

“จริงๆ พวกเราก็ช่วยกันเตรียมนั่นแหละครับ”

“แต่ว่าพวกเรามานอนแคมป์มันต้องลำบากๆ ไม่ใช่เหรอคะ?” น้ำฟ้าที่ยืนเงียบอยู่นานเอ่ยถามออกมาด้วยความสงสัย ก่อนที่เธอจะเงยหน้าไปมองร่างสูงที่ยืนอยู่ตรงหน้าอย่างรอคำตอบ

“หึหึ”

“ถือซะว่าคืนนี้พวกเรามานอนแคมป์แบบติดแกลมแล้วกันน่ะครับ” กำปั้นเอ่ยขึ้น

“ติดแกลมจริงๆ นั่นแหละค่ะ แอร์ในเต็นท์เย็นเจี๊ยบ เย็นจนสัมผัสถึงความเป็นธรรมชาติแทบไม่ได้เลยค่ะ แต่ว่า...”

“พี่ขอนอนกลางนะ...พี่กลัว” ฮาญารีบวิ่งไปหยิบกระเป๋าเสื้อผ้าของตัวเอง ก่อนจะรีบเข้าไปในเต็นท์ของตัวเองในทันที

“ได้ไงคะพี่ญ่า พอใจเป็นน้องพอใจขอเลือกก่อนไม่ได้เหรอคะ?” พอใจรีบไปหยิบกระเป๋าผ้าของตัวเอง ก่อนจะรีบวิ่งตามฮาญาเข้าไปภายในเต็นท์ทันที

“หึหึ” ไต้ฝุ่นมองน้องสาวทั้งสองคนที่กำลังวิ่งด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเอ็นดูก่อนที่เขาจะหัวเราะออกมาเบาๆ

“ผมกับพี่ปั้นไปเอาของที่เหลือในรถก่อนนะครับ”

“ส่วนพี่จะเก็บของที่เหลือรออยู่ที่นี่”

ไต้ฝุ่นเอ่ยบอกกับน้องชายทั้งสองคน ก่อนที่เขาจะเดินออกไปเก็บถุงพลาสติก และถุงเต็นท์ที่วางกระจัดกระจายอยู่บริเวณโดยรอบเข้าที่...

“พี่ฝุ่นขา”

“ขา” ฝุ่นขานรับเสียงเรียกของพอใจก่อนที่เขาจะเดินเข้ามาใกล้เต็นท์ของสาวๆ เพื่อรอฟังว่าคนด้านในต้องการจะพูดอะไรกับเขา

“พวกเราขอไปเล่นน้ำที่ลำธารได้ไหมคะ?” เสียงของพอใจเอ่ยดังขึ้นมา

“ได้สิ แต่รอไปพร้อมกันนะคะ”

“รับทราบค่ะ / รับทราบค่ะ / ค่า...”

“โดยเฉพาะญ่า น้องว่ายน้ำไม่เป็นห้ามดื้อนะคะ”

“ชิ! น้องไม่เคยดื้อสักหน่อย”

“หึหึ ถ้าอย่างนั้นพี่ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะคะ” ไต้ฝุ่นเอ่ยบอกกับน้องสาวทั้งสาม ก่อนที่เขาจะหยิบกระเป๋าเป้ของตัวเองที่วางอยู่ไม่ไกลขึ้นมาถือเอาไว้ ก่อนที่เขาจะเดินไปยังห้องน้ำรวมที่อยู่ไม่ไกลในทันที

“พี่ไต้ฝุ่นนี่อบอุ่นจังเลยเนอะ ถ้าใครได้ไปเป็นสามีคงจะมีความสุขน่าดู”

“ฟ้าเห็นด้วยค่ะ พี่ญ่าล่ะคะ?”

“...”

“พี่ญ่าคะ / พี่ญ่า”

“คะ?”

“เรียกพี่มีอะไรรึเปล่า?” ฮาญาเอ่ยถามน้องสาวทั้งสองคนออกมาด้วยความสงสัย

“พี่ญ่าใจลอยอีกแล้ว...คิดอะไรอยู่คะเนี่ยถึงได้ไม่ได้ยินเสียงของพวกเรา”

“อะ อ่อ พี่ก็คิดอะไรไปเรื่อยน่ะ”

“เมื่อกี้ว่าอะไรนะคะ?” ฮาญายกยิ้มหวานออกมาก่อนจะเอ่ยถามน้องสาวทั้งสองของเธอออกมาอีกครั้ง

“พอใจพูดว่า...พี่ไต้ฝุ่นเป็นคนอบอุ่นแบบนี้ ถ้าใครได้ไปเป็นสามีคงจะมีความสุขน่าดู”

“พี่ญ่าคิดเหมือนกันไหมคะ?” น้ำฟ้าเอ่ยถามหญิงสาวตรงหน้าออกมาอีกครั้ง

“อะ เอ่อ...ไม่รู้สิ”

“พี่ว่าพวกเราอย่าเสียเวลาเลย เปลี่ยนเสื้อผ้ากันก่อนดีกว่า”

“จริงด้วย”

“หันหลังให้กันเหมือนเด็กๆ ตกลงไหมค่ะ” น้ำฟ้าเอ่ยบอกกับพี่สาวทั้งสองคนตรงหน้าเสียงใส

“หันหน้าก็ได้นะพี่ไม่ถือ ฮ่าฮ่าฮ่า”

“ไม่เอาค่ะพอใจอาย อ๊ายยยยย!! อย่าพึงถอดนะคะ ฮ่าฮ่าฮ่า”

เด็กสาวทั้ง 3 คนหัวเราะใส่กันก่อนที่พวกเธอจะหันหลังชนกันอีกครั้ง ในขณะที่ต่างคนต่างเปลี่ยนเสื้อผ้าของตัวเองเช่นเดียวกับตอนเด็กๆ ที่พวกเธอชอบทำกัน

“นานๆ ทีจะได้ออกมาเที่ยวธรรมชาติแบบนี้...ดีเหมือนกันนะคะ”

ทั้ง 3 สาวเดินออกมาจากเต็นท์ของตัวเอง ก่อนที่พอใจจะเอ่ยขึ้นมาในขณะที่สายตาของเธอมองไปรอบๆ บริเวณ พร้อมกับสูดลมหายใจเข้าจนเต็มปอดเพื่อดื่มด่ำกับธรรมชาติตรงหน้าได้อย่างเต็มที่

“พอใจพูดเหมือนเราไม่เคยออกไปเที่ยวด้วยกันอย่างนั้นแหละ”

“นั่นสิ เมื่อสองเดือนก่อนก็พึ่งไปเที่ยวญี่ปุ่นด้วยกันน้องจำได้ไหมคะ?” ฮาญาเอ่ยถามน้องสาวออกมาเสียงอ่อน มือบางลูบลงที่หัวของพอใจอย่างเอ็นดู

“จำได้ค่ะ...”

“พวกเราไปเที่ยวด้วยกันก็จริง แต่ไม่เคยได้มาทำอะไรด้วยกันแบบนี้เลยนะคะ” พอใจอธิบายให้พี่สาวของเธอฟังพร้อมกับชี้ไปที่ต้นไม้ ใบหญ้า และแม่น้ำตรงหน้าให้พี่ๆ ของเธอได้ดู

“ก็ใครใช้ให้คุณพ่อของพวกเราติดแกลมซะขนาดนี้ล่ะคะ” น้ำฟ้าที่ยืนเงียบอยู่นานเอ่ยขึ้น

“นินทาคุณพ่อเหรอคะ”

“เรื่องจริงนี่คะพี่ญ่า ขนาดมาแคมป์ปิ้งกับพวกเรายังให้คนมาสร้างกระโจมไว้ให้เลย ไหนจะโซนครัว โซนรับประทานอาหาร โซนอาบน้ำมีสิ่งอำนวยความสะดวกครบทุกอย่างเลย”

“ฮ่าฮ่าฮ่า!!!”

“คุณพ่อกลัวว่าคุณแม่จะลำบากน่ะสิ ถึงให้คนมาเตรียมสิ่งอำนวยความสะดวกไว้ให้ขนาดนี้” ฮาญาหัวเราะออกมาอย่างชอบใจให้กับความน่ารักน่าเอ็นดูของน้องสาว ภาพที่พวกเธอวาดฝันไว้ในวันนั้น ความลำบากต่างๆ นาๆ กลับพังทลายลงไปหมด เพราะความรักเมีย กลัวเมียจะลำบากของคุณพ่อของพวกเธอนั่นเอง...

“แต่ถึงแม้ว่าพวกเราจะไม่มีแฟน แต่ก็ยังมีพี่ชายที่รักและดูแลเราได้ดีมากๆ จนใครๆ ต่างก็พากันอิจฉานะคะ...”

“แบบนี้พอใจคิดว่าดีกว่ามีแฟนอีกนะคะ”

“แต่พี่คิดว่ามีแฟนที่อบอุ่นยังไงก็ต้องดีกว่าค่ะ” ฮาญาเอ่ยแย้งน้องสาวของเธอ พร้อมกับส่งยิ้มกรุ่มกริ่มไปให้กับน้องสาวทั้งสองคนตรงหน้า

“ฮาญา...?”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ต้องห้ามรัก   ตอนพิเศษ 2 สมาชิกใหม่

    “พี่ฝุ่นตื่นเช้าจังเลยค่ะ” ฮาญาเอ่ยถามสามีของตัวเองออกมาด้วยความสงสัย ก่อนที่เธอจะพยายามขยับตัวลุกขึ้นนั่งโดยมือแขนแกร่งของสามีคอยประคองอยู่ไม่ห่าง“วันนี้เป็นวันสำคัญของเรานี่คะ พี่ยังนอนไม่หลับเลยตั้งแต่เมื่อคืน”“จริงเหรอคะ”“พี่ตื่นเต้นจนนอนไม่หลับนี่ค่ะ” ไต้ฝุ่นตอบภรรยาของเขากลับไป ก่อนที่เขาจะนั่งลงบนเก้าอี้ข้างเตียงนอนของเธอ มือหนาประคองหน้าท้องที่ขยายใหญ่เพราะอุ้มท้องเด็กแฝดเอาไว้อย่างอ่อนโยน ใบหน้าหล่อเหลาค่อยๆ โน้มลงไปใกล้หน้าท้องของภรรยาก่อนที่เขาจะเอ่ยทักทายลูกๆ ของเขาอย่างเช่นทุกวัน“อรุณสวัสดิ์ครับ พ่อดีใจมากเลยนะรู้ไหมที่ลูกๆ เกิดมา”“ดูสิคะ” ฮาญาชี้ให้สามีของเธอดูท้องทีนูนขึ้นมาทางซ้ายทีขวาที ราวกับว่าแฝนน้อยรับรู้ได้ถึงเสียงของคุณพ่อของพวกเขาจุ๊บ!!!“เมียพ่อตัวเล็กนิดเดียวลูกๆ ช่วยใจดีกับแม่หน่อยนะครับ ช่วยคลอดง่ายๆ แม่ของลูกจะได้ไม่ต้องเจ็บมาก” ไต้ฝุ่นจุ๊บลงที่หน้าท้องของหญิงสาวอย่างอ่อนโยน ก่อนที่เขาจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลอย่างเช่นทุกครั้ง“พูดมาตั้งเยอะสุดท้าย แค่ห่วงเมียเหรอครับพี่ฝุ่น” เฮคเตอร์เดินเข้ามาพร้อมกับประคองภรรยาของเขาที่กำลังอุ้มท้องอ่อนๆ เข

  • ต้องห้ามรัก   ตอนพิเศษ 1 แล้วเราไปรักกันตอนไหน

    “น้องคะ”“คะ” ฮาญาละสายตาจากวิวทิวทัศน์ตรงหน้า ก่อนที่เธอจะหันกลับมามองหน้าสามีของตัวเองอีกครั้ง“เราอยู่ด้วยกันมาตั้งนานน้องตกหลุมรักพี่ตอนไหนเหรอคะ” ไต้ฝุ่นเอ่ยถามร่างบางที่นอนอยู่ข้างกายของเขาออกมาด้วยความสงสัย ก่อนที่ฮาญาจะมาสารภาพรักกับเขา เขาก็ไม่เคยรู้สึกมาก่อนเลยว่าเธอกำลังตกหลุมรักเขาอยู่“พี่ฝุ่นจำงานกีฬาสีได้ไหมคะ”“จำได้ค่ะ” ไต้ฝุ่นพยักหน้าเบาๆ เพื่อเป็นคำตอบให้กับคำถามของเธอ ก่อนที่เธอจะเล่าเหตุการณ์ในวันนั้นที่เธอประทับใจในตัวเขาให้กับเขาได้ฟังอีก...“มีคำพูดหนึ่งที่พี่ฝุ่นบอกกับอชิ...”‘ถ้ามึงแตะต้องน้องกูแม้แต่เพียงปลายเส้นผม กูไม่ปล่อยมึงไว้แน่’“น้องตกหลุมรักพี่ตอนนั้นแหละค่ะ” ฮาญายกยิ้มออกมาก่อนที่เธอจะเอ่ยบอกกับเขากลับไปเสียงหวาน มือบางลูบลงที่ใบหน้าหล่อเหลาของสามีของตัวเองอย่างอ่อนโยน“ถ้าอย่างนั้นก็ทีหลังพี่สินะคะ”“คะ” ฮาญาหันกลับหน้ามามองสามีของตัวเองแทบจะทันทีที่เขาเอ่ยจบ ร่างบางขยับตัวลุกนั่งในขณะที่สายตาของเธอยังคงจับจ้องไปยังคนตรงหน้าอย่างรอคำตอบ“พี่ตกหลุมน้องตั้งแต่ตอนนั้น...”เมื่อ 10 ปีก่อน...ฮาญาในวัน 15 ปี เดินเข้ามาภายในเรือนกระจกที่ตั้งอยู่หลังคฤหาส

  • ต้องห้ามรัก   ตอนที่ 60 รักตลอดไป

    3 ปีต่อมา...ณ คฤหาสน์หลังงามของฮันเตอร์“เจ้าของวันเกิดมาแล้วค่ะ” พอใจเอ่ยบอกกับทุกคนทันทีที่เห็นไต้ฝุ่นเดินจูงมือบางของฮาญาเข้ามาภายในคฤหาสน์หลังงามที่ถูกตกแต่งด้วยดอกไม้หลายชนิดจนฮาญาเริ่มแปลกใจ“พี่ฝุ่นว่าคุณพ่อกับคุณแม่เล่นใหญ่เกินไปไหมคะ”“ทำไมน้องถึงคิดแบบนั้นละคะ” ไต้ฝุ่นเอ่ยถามหญิงคนรักออกมาด้วยความสงสัย พร้อมกับจูงมือเธอเดินตรงไปตามเส้นทางเล็กๆ บริเวณสสวนหลังบ้างที่บัดนี้มีเพียงไฟในสวนที่ยังคงส่องแสงสว่างนำทางเขาและเธอเท่านั้น“เมื่อสัปดาห์ที่แล้วเรากลับมาบ้าน ยังไม่ดีเลยนะคะ”เมื่อ 2 ปีที่แล้วทั้งคู่ตัดสินใจเข้ามาขออนุญาตคุณพ่อคุณแม่ของพวกเขา โดยไต้ฝุ่นเป็นฝ่ายเอ่ยปากขอพาฮาญาออกไปทดลองใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน หลังจากที่เพนเฮ้าส์ที่เขาซื้อเอาไว้ด้วยเงินน้ำพักน้ำแรงของตัวเองตกแต่งเรียบร้อยแล้ว แน่นอนว่าฮันเตอร์ไม่เห็นด้วยในตอนแรก แต่พอเขาตระหนักได้ว่า...ทั้งสองไม่ใช่เด็กน้อยอีกต่อไปแล้ว พวกเขามีความคิด และมีชีวิตเป็นของตัวเอง สักวันก็ต้องมีวันนี้สู้ปล่อยให้พวกเขาออกไปในตอนนี้เลยยังดีเสียกว่า“อย่างนั้นเหรอคะ พี่ไม่เห็นจะจำได้เลย” ไต้ฝุ่นยกยิ้มออกมาให้กับความช่างสังเกตุของหญิงสาว ก

  • ต้องห้ามรัก   ตอนที่ 59 รักมาตลอด

    “พี่ฝุ่นคะ” ฮาญาเอ่ยเรียกร่างสูงตรงหน้าเสียงอ่อนเสียงหวาน มือบางบรรจงปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของชายหนุ่มออกที่ละเม็ดจนกระทั่งเม็ดสุดท้าย ก่อนที่เธอจะถอดเสื้อของเขาออกอย่างเบามือ“ขา...” มือบางลูบไล้อกแกร่งเปลือยเปล่าของคนตรงหน้าอย่างหลงใหล พร้อมกับส่งยิ้มหวานไปให้กับเขา“ถ้าพี่ฝุ่นอยากจะลงโทษน้อง ก็ปล่อยให้น้องเป็นคนปรนนิบัติพี่ดีไหมคะ”“หึหึ”“ถ้าน้องต้องการอย่างนั้น...พี่ก็ยินดีครับ” ริมฝีปากหนาแสยะยิ้มร้ายออกมา ก่อนที่เขาจะเป็นฝ่ายถูกมือบางของหญิงสาวผลักล้มลงไปนอนอยู่บนเตียงกว้างแทนที่ของหญิงสาว“พร้อมแล้วใช่ไหมคะ” ฮาญาเอ่ยถามออกมาพร้อมกับขยับตัวขึ้นไปคล่อมกายแกร่งของคนตรงหน้าเอาไว้ริมฝีปากจุ๊บลงที่อกข้างซ้ายของชายหนุ่มอย่างแผ่วเบา ก่อนที่ลิ้นร้อนของหญิงสาวจะโลมเลียอกแกร่งของคนตรงหน้าอย่างจงใจจะยั่วยวนเขา“คิดจะทรมานพี่เหรอครับ” ไต้ฝุ่นเอ่ยถามร่างบางตรงหน้าออกมาเสียงกระเส่า มือหนาลูบลงที่หัวน้อยๆ ของหญิงสาวอย่างอ่อนโยน“...” ริมฝีปากบางค่อยๆ ยกยิ้มออกมา พร้อมที่ลิ้นร้อนของเธอจะโลมเลียลงมายังมัดกล้ามบริเวณหน้าท้องแกร่งของชายหนุ่ม“อืมมมมม เด็กดี” ไต้ฝุ่นร้องครางออกมาเสียงหลงทันทีที่ลิ้น

  • ต้องห้ามรัก   ตอนที่ 58 ทะเล

    “พี่ฝุ่นรู้ไหมค่ะว่าน้องกลัวคุณพ่อมากแค่ไหน...”“...คิดว่าพ่อจะยอมรับเรื่องนี้ได้อย่างนั้นเหรอ...ฮ่าฮ่าฮ่า” ฮาญาเลียนแบบเสียงของคุณพ่อของเธอ ก่อนที่หญิงสาวจะหัวเราะออกมาเสียงดังลั่นห้อง“หัวเราะได้แบบนี้ไม่เจ็บแผลแล้วเหรอคะ” ไต้ฝุ่นเอ่ยถามออกมาก่อนที่เขาจะเดินเข้ามาหาร่างบางที่นั่งรอเขาอยู่บนเตียง พร้อมกับจานผลไม้ที่ชายหนุ่มเป็นคนปอกเองกับมือ“เจ็บนิดหน่อย สงสัยยาแก้ปวดยังไม่หมดฤทธิ์ค่ะ”“ทานผลไม้แล้วก็นอนพักผ่อนนะคะ” ไต้ฝุ่นเอ่ยบอกกับร่างบางตรงหน้าออกมาด้วยความเป็นห่วง“แล้วพี่ฝุ่นไม่กลับไปพักที่บ้านเหรอคะ”“พี่จะอยู่กับน้องค่ะ” ไต้ฝุ่นเอ่ยบอกกับคนรักเสียงอ่อนเสียงหวาน มือหนาลูบลงที่แก้มขาวเนียนของคนตรงหน้าอย่างอ่อนโยน“พี่ไม่เหนื่อยเหรอคะ”“ไม่เหนื่อยค่ะ”“พี่ฝุ่นยังรู้สึกผิดอยู่รึเปล่าคะ” หญิงสาวเอ่ยถามชายหนุ่มตรงหน้าออกมาอย่างรู้ทัน ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้แสดงความรู้สึกใดๆ ออกมา แต่กับฮาญาที่อยู่ข้างกายของเขาเกือบทั้งชีวิตแค่มองนิดเดียวเธอก็รู้แล้วว่าเขารู้สึกอย่างไร“ดูสิคะตอนนี้น้องไม่ได้เป็นอะไรแล้ว”“ผิวสวยๆ ของน้องต้องเป็นรอยเพราะพี่”“ถ้าพี่ฝุ่นเข้ามาหาน้องช้ากว่านี้น้องอาจจะไม

  • ต้องห้ามรัก   ตอนที่ 57 ความลับไม่มีในโลก

    “ลูกสองคนเป็นพี่น้องกัน ถึงแม้จะคนละสายเลือดก็ตาม”“พ่อไม่เห็นด้วย” ฮันเตอร์เอ่ยบอกกับชายหนุ่มตรงหน้ากลับไปเสียงเรียบ ก่อนที่เขาจะหันหน้าหนีไปอีกทาง“ฝุ่นเข้าใจครับ” ไต้ฝุ่นยกยิ้มออกมาก่อนที่เขาจะเอ่ยตอบร่างสูงตรงหน้ากลับไปด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลอย่างเช่นทุกครั้ง“วันนี้ฝุ่นขออนุญาตทวงสัญญาที่ให้ไว้กับคุณพ่อครับ”“.../.../...” ฮันเตอร์ชะงักไปทันทีที่ได้ยินเด็กหนุ่มเอ่ยทวงสัญญาของเขาขึ้นมาในสถานการณ์เช่นนี้ มุมปากหนากระตุกยิ้มออกมาก่อนที่สีหน้าของเขาจะกลับมานิ่งขรึมดังเดิม ในขณะที่ตะวันและฮาญาได้แต่มองมาที่ร่างสูงทั้งสองคนอย่างรอฟังคำมั่นสัญญาที่พวกเขาทั้งสองเคยทำไว้ต่อกัน‘ฝุ่นมีเรื่องอยากจะขออีกเรื่องนึงครับ’ ‘มีเรื่องอะไรรึเปล่าครับ?’‘ฝุ่นเดิมพันโปรเจคนี้ด้วยชีวิตของฝุ่น’‘...’‘หากฝุ่นทำสำเร็จฝุ่นมีเรื่องอยากจะขอคุณพ่อครับ’ ‘หึหึ จริงๆ ลูกไม่ต้องทำอะไร’ ‘ถ้าอยากได้อะไรก็บอกพ่อมาได้เลยครับ’ ‘ไม่ได้หรอกครับคุณพ่อ...ของที่ฝุ่นจะขอมีค่ามากครับ’‘หึหึ’‘ได้สิครับ แต่พ่อขอเพิ่มเงื่อนไขสักขอนึงนะครับ’‘ครับ’‘ลูกต้องจะต้องทำกำไรจากโปรเจคนี้ให้ได้ 130 เปอร์เซ็นต์ ภายในระยะเวลา 1 ปี หาก

  • ต้องห้ามรัก   ตอนที่ 27 เธอไม่ใช่ของฉัน

    “นี่พี่จะอยู่อังกฤษเป็นปีเลย จริงๆ เหรอคะ”“พี่ฝุ่น...”“หายไปไหนของเขา” ฮาญาเอ่ยถามชายหนุ่มออกมาก่อนที่เธอจะหันกลับไปมองยังตำแหน่งที่เขาเคยนั่งอยู่ก่อนหน้านี้ แต่เธอกลับพบเพียงความว่างเปล่า หญิงสาวจึงหันกลับมาสนใจโทรทัศน์ตรงหน้าอีกครั้ง“ฮาญา”“คะ...” ฮาญาหันกลับไปมองร่างสูงตามเสียงเรียกของเขา ก่อ

  • ต้องห้ามรัก   ตอนที่ 22 วันเกิด

    3 ปีต่อมา...ณ ประเทศอังกฤษ“Be yourself in the best version” “เป็นตัวเองของตัวเองในเวอร์ชั่นที่ดีที่สุด”ฮาญายืนมองเงาสะท้อนของตัวเองที่อยู่บนกระจกบานใหญ่ตรงหน้าอย่างภาคภูมิใจ ก่

  • ต้องห้ามรัก   ตอนที่ 19 ตัดใจเสียเถอะ

    “...” ฮาญาเดินไปตามเสียงเรียกของไต้ฝุ่นอย่างว่าง่าย ก่อนที่ทุกคนจะเดินไปยังรถบัคกี้ของตัวเองที่จอดอยู่ไม่ไกล“หมวกกันน็อคค่ะ” ไต้ฝุ่นยื่นหมวกกันน็อคมาให้กับน้องสาวก่อนที่เขาจะเดินเข้าไปช่วยเธอใส่มันอย่างชำนาญ“ขอบคุณค่ะ”“เพื่อความปลอดภัยใส่เข็มขัดให้เรียบร้อยคะ” ไต้ฝุ่นเอ่ยบอกกับร่างบางตรงหน้า ก่อ

  • ต้องห้ามรัก   ตอนที่ 18 จำไม่ได้เลย

    เช้าวันต่อมา...“พี่ญ่าตื่นแล้วเหรอคะ” น้ำฟ้าเอ่ยถามพี่สาวของเธอออกมา ก่อนที่พอใจที่นอนอยู่อีกฝั่งจะหันมามองที่ฮาญาพร้อมกับรอยยิ้มหวานค่อยๆ ปรากฎขึ้นมาบนใบหน้าของเธอ“ค่ะ...” มือบางกุมขมับของตัวเองเอาไว้พร้อมกับนวดคลึงมันเบาๆ พอลืมตาขึ้นมาเธอก็รู้สึกเวียนหัวอย่างบอกไม่ถูก ดวงตากลมโตจ้องมองไปยังหลัง

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status