เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 17 เครื่องดับ
วันที่เผยแพร่:
2026-02-15 22:48:54“คุณแม่คะ”
“ขาลูก...” ตะวันยกยิ้มหวานออกมา ก่อนที่เธอจะขานรับเสียงเรียกของเธอกลับไปด้วยน้ำเสียงที่นุ่มละมุนอย่างเช่นทุกครั้ง
“ทำไมคุณแม่ถึงรักคุณพ่อล่ะคะ”
“ทั้งๆ ที่คุณแม่เลือกที่จะหนีคุณพ่อไปแล้ว แล้วทำไมถึงยังยอมให้คุณพ่อเข้ามาในชีวิตอีกล่ะคะ” ฮาญาเอ่ยถามออกมาด้วยความสงสัย
“หึหึ”
“คุณแม่หัวเราะทำไมคะ หรือเพราะฮาญากับเฮคเตอร์เหรอคะ”
“เรื่องของหนูก็มีส่วน แต่ที่สำคัญ...คือ แม่รักคุณพ่อของหนู รักมาก มากจนไว้ว่าจะห่างกันไกลแค่ไหน หรือห่างกันนานเพียงใดแม่ก็ยังรักพ่อของหนูอยู่”
“แล้วถ้าคุณพ่อยังคงทำไม่ดีกับคุณแม่อยู่ล่ะคะ คุณแม่จะกลับมาไหม”
“ไม่กลับค่ะ ถึงแม่จะรักพ่อของหนูมาก แต่แม่ก็รักตัวเองมากเหมือนกัน หากวันนั้นพ่อของหนูปรับปรุงตัวไม่ได้แม่ก็จะไม่เลือกรักเขาอีกเป็นครั้งที่ 2”
“แต่คุณพ่อทำได้ใช่ไหมคะ”
“ใช่ค่ะ เขาทำได้ดีมาจนถึงทุกวันนี้”
“...” ฮาญามองไปยังหญิงวัยกลางคนตรงหน้า ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรัก แก้มแดงทั้งสองข้างของเธอป๋องขึ้นมาอย่างเขินอาย หญิงสาวพ้นลมหายใจออกมาอย่างแรงก่อนจะส่งยิ้มหวานไปให้กับคุณแม่ของเธอ
“โรแมนติกจัง...เอิ่บ!!”
“ไหวไหมคะ”
“รู้สึกอยากอาเจียนรึเปล่าคะ”
“อยากค่ะ แต่ว่าอยากคุยกับคุณแม่มากกว่า...” ฮาญาทรุดตัวนั่งลงบนฝาชักโครกอย่างหมดแรง ก่อนที่แขนเรียวจะโอบกอดเอวบางของคุณแม่ของเธออย่างออดอ้อน
“หนู ฮึก!! อยากถูกรักแบบนี้บางจังเลยค่ะ ฮือออออ!!!” ฮาญาร้องไห้ออกมาอย่างกับคนที่ขาดสติ
“ลูกสาวของคุณแม่ก็กำลังถูกตั้งใจจากคุณพ่อและก็คุณแม่ และก็ทุกคนในครอบครัวของเราอยู่ไงคะ”
“ฮืออออ! จริงค่ะ...ฮาญาได้รับความรักจากทุกคน ฮึกกก!! ต่อไปนี้ฮาญาจะไม่อ่อนแอ”
“เก่งมากค่ะ”
“ฮาญาจะรักและดูแลตัวเองอย่างดี ฮึกกกก!!! ให้สมกับที่คุณพ่อกับคุณแม่ทะนุถนอมฮาญามาอย่างดีค่ะ” มือบางปาดน้ำตาออกจากแก้มขาวเนียนของตัวเอง พร้อมกับเอ่ยบอกกับคุณแม่ของเธอด้วยน้ำเสียงที่แน่วแน่
“ถูกต้องค่ะ...ลูกรักของแม่จำคำแม่ไว้ให้ดีนะคะ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นแม่อยากให้หนูเลือกความสุขของตัวเองก่อนเสมอ”
“ไม่ว่าเมื่อไหร่ที่ลูกต้องการพ่อกับแม่จะอยู่ข้างลูกเสมอ จำไว้ให้ดีเลยนะคะ”
“ค่ะคุณแม่”
“ฮือออออ!! แต่ทำไมมันยากจังเลยคะ?”
“...”
“ตะ แต่ว่าตรงนี้ของญ่ามันไม่ค่อยยอมฟังเลยค่ะ” ฮาญาทุบลงที่อกข้างซ้ายของตัวเองอย่างแรง พร้อมกับเอ่ยบอกร่างบางตรงหน้าเสียงสั่น
“มันเจ็บ เจ็บมาๆ เลยค่ะ”
“ไม่ต้องกลัวนะคะ เดี๋ยวมันจะดีขึ้นค่ะ”
“ถ้าลูกเลือกที่จะหนี...แม่ก็จะพาลูกหนีเอง”
“ญ่าจะ อุ๊บบบ! แวะ!!” ฮาญารีบขยับลงจะชักโครก ก่อนที่เธอจะอาเจียนเอาอาหารที่เธอพึ่งกินเข้าไปก่อนหน้านี้ออกมาจนหมด
“น้ำค่ะ” ตะวันยื่นขวดน้ำเปล่าไปให้กับลูกสาว พร้อมกับลูบลงที่แผ่นหลังบางของคนตรงหน้าอย่างเบามือ
“เฮ่ออ! นี่ญ่าไม่ได้เมาใช่ไหมคะคุณแม่ ฮืออออ...”
“ทำไมมันถึงได้ทรมานแบบนี้ล่ะคะ”
“เดี๋ยวมันจะดีขึ้นนะคะ”
“ญ่าอาเจียนออกมาจนเหนื่อยแล้วนะคะ” ฮาญาทิ้งตัวนั่งลงกับพื้นพร้อมกับเอนตัวพิงลงที่ผนังห้องน้ำอย่างหมดแรง มือบางลูบลงที่หน้าท้องแบนราบของตัวเองเบาๆ
“เสื้อเลอะหมดแล้วค่ะ ลุกไหวไหมคะ?”
“ไหวค่ะ”
“แม่ช่วยค่ะ” ตะวันประคองลูกสาวเอาไว้อย่างเบามือ ก่อนที่ทั้งคู่จะพากับเดินมายังอ่างล้างหน้าอย่างทุลักทุเล มือบางของตะวันบรรจงเช็ดคราบอาเจียนออกจากเสื้อยืดของลูกสาวอย่างเบามือ
“เสื้อเปียกหมดแล้ว”
“นั่งรอแม่อยู่กับพี่ฝุ่นก่อนนะคะ เดี๋ยวแม่ไปเอาเสื้อตัวใหม่มาเปลี่ยนให้ค่ะ” ตะวันพาฮาญามาหาไต้ฝุ่นที่นั่งรออยู่บนโต๊ะม้าหินอ่อนที่อยู่ไม่ไกล ก่อนที่เธอจะเอ่ยบอกกับลูกสาวและลูกชายของเธอออกไปอย่างอ่อนโยน
“แม่ฝากดูแลน้องก่อนนะคะ”
“เดี๋ยวฝุ่นไปเอาชุดใหม่มาให้ดีกว่านะครับ”
“แม่ไปเองดีกว่าค่ะ แม่ฝากฝุ่นดูน้องสักครู่นะคะ”
“ไม่ต้องห่วงครับ”
ไต้ฝุ่นมองตามแผ่นหลังบางเดินห่างออกไป ก่อนที่เขาจะหันกลับมามองน้องสาวตัวเล็กของเขาที่กำลังมองมาที่เขาด้วยสายตาที่คาดเดาได้ไม่ยากว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ภายในใจ...
“น้องจะหนีพี่ไปให้ไกลแสนไกลเลยค่ะ” ฮาญาพึมพำออกมาก่อนที่เธอจะซบลงที่ไหล่แกร่งของชายหนุ่มเอาไว้อย่างอ่อนแรง มือบางเอื้อมมือออกไปตรงหน้าในขณะที่ภาพในหัวของเธอหมุนไปมาจนเธอแทบจะจับโฟกัสมือของตัวเองไม่ได้
“น้องแน่ใจเหรอคะ...ลอนดอนมันไกลพอ” ไต้ฝุ่นเอ่ยบอกกับร่างบางตรงหน้าออกมาเสียงเรียบ พร้อมกับมองไปที่เธอด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดาว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่
“แน่ใจสิคะ”
“ฮาญาหลงรักพี่ชายของตัวเอง ฮ่าฮ่าฮ่า ตลกดีนะคะ”
“ฮาญา”
“คะ”
มือหนาทั้งสองข้างของไต้ฝุ่นประคองไหล่มนของหญิงสาวตรงหน้าเอาไว้ ก่อนที่เขาจะจับให้เธอหันมาเผชิญหากับเขาโดยที่หญิงสาวก็ให้การร่วมมือเป็นอย่างดี
“ถึงพี่จะเป็นคนรักของน้องไม่ได้ แต่พี่เป็นพี่ชายที่รักน้องที่สุดได้นะคะ เพราะฉะนั้นอย่างได้เสียใจไปเลยนะคะเด็กดีของพี่”
“ฮืออออ ใครเขาอยากจะเป็นน้องสาวพี่กันล่ะ”
“ญ่า...”
“หยุดเลยไม่ต้องพูดแล้ว ฮึกกก พูดย้ำอยู่ได้...”
“น้องสาวก็น้องสาวสิไม่เห็นต้องย้ำให้ตรงนี้มันเจ็บเลย” ฮาญาร้องโวยวายออกมา พร้อมกับชี้ไปยังอกข้างซ้ายของตัวเองไปด้วย
“...”
“ฮึกกกก น้องไม่ได้อยากจะแย้งของของใคร น้องแค่อยากจะช่วยตัวเองให้หลุดพ้นจากความรู้สึกพวกนี้ก็เท่านั้นเอง”
“น้องรู้นะคะว่าพี่มีคนรักอยู่แล้ว...”
“น้องว่าไงนะคะ?”
“น้องพูดว่า ‘พี่มีคนรัก’ เหรอคะ?” ไต้ฝุ่นเอ่ยถามร่างบางตรงหน้าออกมาอีกครั้งเพื่อยืนยันว่าเขาไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม...
“ใช่ไงคะ อย่ามาทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้นะ”
“วันนั้นที่คอนโดของพี่ น้องเห็นรุ่นพี่ดาวคณะคนนั้นวิ่งออกมาจากห้องพี่ด้วย”
“วันนั้น...?”
“ที่แท้วันนั้นน้องก็โกรธพี่ เพราะเรื่องนี้เองสินะครับ” ริมฝีปากของชายหนุ่มยกยิ้มออกมา มือหนาลูบลงที่หัวน้อยๆ ของหญิงสาวตรงหน้าอย่างเบามือ
“...”
“คืนนั้นพี่มีทำงานกลุ่มค่ะ ในกลุ่มมีทั้งหมด 6 คน ตอนแรกก็นัดทำงานกลุ่มกันปกติที่มหาลัย แต่พอค่ำแล้วงานไม่เสร็จทุกคนเลยขอมาทำงานที่ห้องของพี่...” ไต้ฝุ่นพยายามอธิบายให้กับร่างบางตรงหน้าฟังอย่างใจเย็น ถึงแม่ว่าเขาไม่รู้เลยว่าเธอในตอนนี้จะเข้าใจสิ่งที่เขาต้องการจะสื่อหรือไม่ก็ตาม
“แล้วพวกเขาก็ซื้อแอลกอฮอล์เข้าดื่มระหว่างทำงานด้วยครับ ดื่มกันไปกันมาเกิดติดลมทำงานเสร็จแล้วก็ไม่ยอมกลับ”
“...” ฮาญานั่งกอดอกโยกไปทางซ้ายทีขวาที พร้อมกับมองไปยังชายหนุ่มตรงหน้าอย่างพิจารณา
“พอจะกลับดาวคณะที่หนูหมายถึงก็เมาจนกลับบ้านเองไม่ได้ พี่จึงจำเป็นต้องให้เธอนอนพักที่ ‘ห้องรับแขก’ ของพี่น่ะค่ะ”
ในบรรดา 4 พี่น้องไต้ฝุ่นเป็นคนเดียวที่หวงพื้นที่ส่วนตัวของตัวเองที่สุดโดยเฉพาะห้องนอน แม้กระทั่งแม่บ้านยังไม่เคยได้รับอนุญาตให้เข้าห้องนอนของเขาเลย ส่วนเรื่องทำความสะอาดในทุกๆ วันเขาจะเป็นคนลงมือทำมันด้วยตัวเอง
“แล้วพี่ล่ะคะ” ฮาญาหรี่ตาลงเล็กน้อยอย่างจ้องจะจับผิดคนตรงหน้า ก่อนที่เธอจะเอ่ยถามเขาออกมาด้วยความสงสัย
“พี่ออกไปนอนโรงแรมข้างๆ ค่ะ ถ้าน้องไม่เชื่อลองโทรไปถามพนักงานต้อนรับก็ได้นะคะ โรงแรมนั้นเป็นของลุงสกายยังไงพวกเขาก็จำพี่ได้อยู่แล้ว...”
“แล้วยังไงต่อคะ?”
“ที่น้องเห็นเธอวิ่งออกมาคงเป็นเพราะเธอตกใจแม่บ้านที่พี่พาขึ้นไปด้วยน่ะครับ”
“...?...”
“เพราะพี่รู้ว่าน้องจะมาพี่เลยจ้างแม้บ้านขึ้นมาทำความสะอาดห้องไว้รอน้อง แต่ก็ไม่คิดว่าน้อง...”
“พอแล้วค่ะ วันนี้น้องมีเรื่องให้ต้องคิดจนเต็มหัวไปหมดแล้ว แบตเตอรี่หมด เครื่องดับแล้วค่ะ...” พูดจบหญิงสาวก็ซบหน้าลงกับอกแกร่งของเขาก่อนที่ดวงตากลมโตของเธอจะปิดสนิทลงในทันที...
“หึหึ”
บทล่าสุด
ต้องห้ามรัก ตอนที่ 20 เจ็บปวดกว่าใคร
หลายวันต่อมา...“วันนี้ไปสอบมาเหนื่อยไหมคะลูกสาว” ตะวันเดินออกมาต้อนรับฮาญาที่หน้าประตูบ้าน ก่อนที่เธอจะเอ่ยถามเด็กสาวตรงหน้าออกมาด้วยความเป็นห่วง“ไม่เหนื่อยเลยค่ะ แต่ฮาญาง่วงนอนมากกว่า”“เมื่อคืนคงจะอ่านหนังสือดึกสินะคะ”“...” ฮาญาเลือกที่จะส่งยิ้มหวานกลับไปให้กับคนตรงหน้าแทนที่จะตอบคำถามกลับไป“ถ้าอย่างนั้นก็ขึ้นไปพักก่อนนะคะ ได้เวลาอาหารเย็นแล้วแม่จะให้คนขึ้นไปตามค่ะ”“ค่ะ”ฮาญาเดินขึ้นมายังห้องนอนของตัวเองก่อนที่หญิงสาวจะรู้สึกหน้ามืดขึ้นมาจนต้องจับราวบันไดเอาไว้ ก่อนหน้านี้เธอก็มีอาการเวียนศรีษะคล้ายจะเป็นลม และรู้สึกหนาวๆ ร้อนๆ ราวกับว่ากำลังจะเป็นไข้คุณหมอที่ห้องพยาบาลวัดความดัน และแจ้งว่าความดันของเธอต่ำสาเหตุน่าจะมาจากการพักผ่อนไม่เพียงพอ และมีความเครียดสะสมมากเกินไป คุณหมอท่านให้ยามาพร้อมกับย้ำนักย้ำหนาว่าให้พักผ่อนให้เพียงพอ“เฮ่ออออ!!” ฮาญาพาร่างกายและหัวที่หนักอึ้งของตัวเองมายังห้องนอนของตัวเองได้สำเร็จ ก่อนที่เธอจะรีบไปอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ในทันทีเผื่อว่าอาการที่เธอเป็นอยู่มันจะทุเลาขึ้นบ้าง“กินยานอนแล้วกันไม่ได้นอนหลับสนิทมาหลายวันแล้ว” ฮาญากินยาที่คุณหมอให
ต้องห้ามรัก ตอนที่ 19 ตัดใจเสียเถอะ
“...” ฮาญาเดินไปตามเสียงเรียกของไต้ฝุ่นอย่างว่าง่าย ก่อนที่ทุกคนจะเดินไปยังรถบัคกี้ของตัวเองที่จอดอยู่ไม่ไกล“หมวกกันน็อคค่ะ” ไต้ฝุ่นยื่นหมวกกันน็อคมาให้กับน้องสาวก่อนที่เขาจะเดินเข้าไปช่วยเธอใส่มันอย่างชำนาญ“ขอบคุณค่ะ”“เพื่อความปลอดภัยใส่เข็มขัดให้เรียบร้อยคะ” ไต้ฝุ่นเอ่ยบอกกับร่างบางตรงหน้า ก่อนที่เขาจะดึงมันออกมาเพื่อใส่ให้กับเธออีกครั้ง“น้องใส่เองค่ะ”“ค่ะ” มุมปากของไต้ฝุ่นยกยิ้มออกมาก่อนที่เขาจะสตาร์ทรถบัคกี้ของตัวเองในทันที เสียงรถบัคกี้ที่ถูกสตาร์ทขึ้นมาพร้อมกันเสียงดังกระหึ่มไปทั่วบริเวณ ก่อนที่รถทุกคันจะถูกขับออกไปตามลำดับ“กรี๊ดดดดด! / กรี๊ดดดดดดด!”“กรี๊ดดดดดด!! พวกเราไม่ได้ไปขับรถเล่นชิวๆ เหรอคะ” ฮาญาร้องถามออกมาเสียงหลง พร้อมกับหันไปมองน้องสาวที่นั่งอยู่คันหลังด้วยความตกใจทันทีที่เธอได้ยินเสียงกรี๊ดของคุณแม่และน้องสาวของเธอกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจไม่ต่างกันกับเธอ“ชิวๆ เหรอคะ?” ไต้ฝุ่นเอ่ยออกมาก่อนที่เขาจะเร่งความเร็วเพื่อให้ตามรถของคุณพ่อของเขาได้ทัน“ชิวไม่ชิวเดี๋ยวน้องก็รู้”“กรี๊ดดดด! พี่ฝุ่น”“นี่แค่พึ่งเริ่มเองนะคะ จับไว้ให้แน่นๆ ของจริงกำลังจะเริ่มขึ้นต่อจากนี้
ต้องห้ามรัก ตอนที่ 18 จำไม่ได้เลย
เช้าวันต่อมา...“พี่ญ่าตื่นแล้วเหรอคะ” น้ำฟ้าเอ่ยถามพี่สาวของเธอออกมา ก่อนที่พอใจที่นอนอยู่อีกฝั่งจะหันมามองที่ฮาญาพร้อมกับรอยยิ้มหวานค่อยๆ ปรากฎขึ้นมาบนใบหน้าของเธอ“ค่ะ...” มือบางกุมขมับของตัวเองเอาไว้พร้อมกับนวดคลึงมันเบาๆ พอลืมตาขึ้นมาเธอก็รู้สึกเวียนหัวอย่างบอกไม่ถูก ดวงตากลมโตจ้องมองไปยังหลังคาเต็นท์ ก่อนที่หญิงสาวกระพริบตาถี่รั่วเพื่อพยายามปรับภาพตรงหน้าให้ชัดเจนยิ่งขึ้น“รู้สึกยังไงบ้างคะ” พอใจเอ่ยถามพี่สาวออกมาด้วยความเป็นห่วง“ตาลาย เวียนหัวคล้ายจะเป็นลมค่ะ”“อยากนอนต่ออีกหน่อยไหมคะ” น้ำฟ้าเอ่ยถามขึ้นมาอีกครั้งด้วยความเป็นห่วงพี่สาวไม่ต่างกัน“ไม่อยากแล้วค่ะ ว่าแต่พี่มานอนอยู่ที่นี่ได้ยังไงเหรอคะ” ฮาญาเอ่ยถามน้องสาวทั้งสองคนออกมาด้วยความสงสัย ภาพสุดท้ายที่เธอจำได้คือ...“อุ๊บ! ไม่ได้นะ...” มือบางรีบยกขึ้นมาปิดปากของตัวเองเอาไว้ทันทีที่เธอนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนขึ้นมาได้ ฮาญาจำได้รางๆ ว่าเธอแพ้เสียงในหัวของตัวเองที่ต้องการจะระบายความรู้สึกอึดอัดออกมา‘นี่ฉันแพ้เสียงในหัวของตัวเองอย่างนั้นเหรอเนี่ย’‘น้องสาวก็น้องสาวสิไม่เห็นต้องย้ำให้ตรงนี้มันเจ็บเลย’“...”‘ฮึกกกก น้อง
ต้องห้ามรัก ตอนที่ 17 เครื่องดับ
“คุณแม่คะ”“ขาลูก...” ตะวันยกยิ้มหวานออกมา ก่อนที่เธอจะขานรับเสียงเรียกของเธอกลับไปด้วยน้ำเสียงที่นุ่มละมุนอย่างเช่นทุกครั้ง“ทำไมคุณแม่ถึงรักคุณพ่อล่ะคะ”“ทั้งๆ ที่คุณแม่เลือกที่จะหนีคุณพ่อไปแล้ว แล้วทำไมถึงยังยอมให้คุณพ่อเข้ามาในชีวิตอีกล่ะคะ” ฮาญาเอ่ยถามออกมาด้วยความสงสัย“หึหึ”“คุณแม่หัวเราะทำไมคะ หรือเพราะฮาญากับเฮคเตอร์เหรอคะ”“เรื่องของหนูก็มีส่วน แต่ที่สำคัญ...คือ แม่รักคุณพ่อของหนู รักมาก มากจนไว้ว่าจะห่างกันไกลแค่ไหน หรือห่างกันนานเพียงใดแม่ก็ยังรักพ่อของหนูอยู่”“แล้วถ้าคุณพ่อยังคงทำไม่ดีกับคุณแม่อยู่ล่ะคะ คุณแม่จะกลับมาไหม”“ไม่กลับค่ะ ถึงแม่จะรักพ่อของหนูมาก แต่แม่ก็รักตัวเองมากเหมือนกัน หากวันนั้นพ่อของหนูปรับปรุงตัวไม่ได้แม่ก็จะไม่เลือกรักเขาอีกเป็นครั้งที่ 2”“แต่คุณพ่อทำได้ใช่ไหมคะ”“ใช่ค่ะ เขาทำได้ดีมาจนถึงทุกวันนี้”“...” ฮาญามองไปยังหญิงวัยกลางคนตรงหน้า ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรัก แก้มแดงทั้งสองข้างของเธอป๋องขึ้นมาอย่างเขินอาย หญิงสาวพ้นลมหายใจออกมาอย่างแรงก่อนจะส่งยิ้มหวานไปให้กับคุณแม่ของเธอ“โรแมนติกจัง...เอิ่บ!!”“ไหวไหมคะ”“รู้สึกอยากอาเจียนรึเปล่าคะ”“อยาก
ต้องห้ามรัก ตอนที่ 16 ตัดสินใจ
ช่วงค่ำของวัน...“เด็กๆ มากันแล้วค่ะ” พอใจเอ่ยขึ้นมาพร้อมกับวางจานอาหารในมือลงบนโต๊ะตรงหน้าอย่างเบามือ“เชิญนั่งได้เลยครับ” สกายที่ยืนดูเมียรักจัดโต๊ะอาหารอยู่นานหันไปมองยังทางเดินเล็กๆ ก่อนที่เขาจะเอ่ยเรียกเด็กๆ ให้เข้ามาจับจองที่นั่งของตัวเอง“คุณพ่อคุณแม่ทำอะไรกันเยอะแยะเลยคะเนี่ย?” พอใจมองไปยังจานอาหารที่วางอยู่ตรงหน้า ก่อนที่เธอจะเอ่ยถามออกมาด้วยความสงสัย“ยังมีหมูย่างกับเนื้อย่างอีกนะคะ”“มาแล้วครับ” ฮันเตอร์กับเพิร์ชเดินตรงมาที่โต๊ะรับประทานอาหาร พร้อมกับถือถาดเนื้อย่างถาดใหญ่เข้ามาด้วย ก่อนที่พวกเขาจะวางมันลงตรงหน้าของลูกๆ อย่างเบามือ“หู้ยยยยย~~ น่าทานจังเลยค่ะ”“ใช่ค่ะ กลิ่นก็ห๊อมหอม...”“ถ้าอย่างนั้น...ก็เชิญเลยครับ”“ทานแล้วนะคะ / ทานแล้วนะครับ”ทุกคนบนโต๊ะทานอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อย แต่จะมีอยู่สองคนที่เอาแต่ก้มหน้าก้มตาทานอาหารอยู่เงียบๆ ไม่เอ่ยคำใดออกมาผิดแปลกไปจากทุกครั้ง“ฮาญา”“ขา” ฮาญาขานรับเสียงเรียกของคุณพ่อของเธออย่างรวดเร็ว ก่อนที่ใบหน้าหวานจะเงยหน้าขึ้นไปเผชิญหน้ากับเขา“อาหารไม่ถูกปากเหรอครับ” ฮันเตอร์เอ่ยถามลูกสาวออกมาด้วยความสงสยั“เปล่าค่ะ...อาหารอร่อยมากค่ะ”
ต้องห้ามรัก ตอนที่ 15 สารภาพ
“ฮาญา...”“พี่ฝุ่น!” ฮาญาร้องเรียกชื่อชายหนุ่มออกมาเสียงหลงด้วยความตกใจ ร่างบางชะงักนิ่งงันไปในทันทีเธอไม่กล้าแม้แต่จะหันกลับไปมองร่างสูงที่ก้าวเข้ามาหยุดอยู่ด้านหลังของเธอเลยแม้แต่น้อย“เมื่อสักครู่น้องพูดว่าอะไรนะคะ พอดีพี่ฟังไม่ค่อยถนัด”“มีแฟนที่อบอุ่นยังไงก็ดีกว่าค่ะ” ฮาญาถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนที่เธอจะหันกลับมาเผชิญหน้ากับเขา หญิงตอบร่างสูงตรงหน้ากลับไปด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง“น้องจะรู้ได้ยังไงว่าคนคนนั้นรักน้องจริง รักมากจนสามารถทำทุกอย่างเพื่อน้องได้...”“คงเป็นการกระทำของล่ะมั้งคะ”“...”“พูดแบบนี้แสดงว่าพี่ญ่ามีคนนั้นแล้วเหรอครับ?” เฮคเตอร์ที่ยืนเงียบอยู่นานเอ่ยถามพี่สาวของเขาขึ้นมาด้วยความสงสัย“มี เมอ ที่ไหนกันล่ะคะ พี่ก็แค่หมายถึงเฉยๆ”“มองหน้าน้องแบบนี้หมายความว่าไงคะ?” ฮาญาตอบคำถามของน้องชายกลับไป ก่อนที่เธอจะเอ่ยถามไต้ฝุ่นออกมาด้วยความสงสัย“น้องไม่รู้หรอกค่ะว่าความรักของคนอื่นจะเป็นอย่างไง แต่ความรักของน้องคงจะเป็นการกระทำที่ทั้งสองคนแสดงออกมาค่ะ”“.../.../.../...”“เหมือนที่คุณพ่อคุณแม่ของพวกเราแสดงออกมาไงคะ”“ฟ้าเห็นด้วยค่ะ”“พอใจก็คิดเหมือนพี่ญ่าค่ะ คุณพ่อกับคุณแม่ของ
บางทีคุณอาจจะชอบ
เสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก187.8K viewsยัยตัวร้ายกับนายแบดบอย NC18++
Me'JinJIn47.4K viewsในวันหย่าร้าง ฉันถูกอาเล็กของอดีตสามีลักพาตัวไปจดทะเบียน
แสงอรุณฤดูใบไม้ผลิ62.1K viewsฉันแท้ง... ในวันเกิดชู้รัก
คุณชายสายฝน43.2K viewsไรเดอร์มาเฟีย
มู๋สะเต๊ะ101 viewsสามีติดเซ็กส์ [PWP] + [SM25+] #จบแล้ว
ณ ธารา4.8K viewsรักคุณมากกว่าเมื่อวาน (รุ่นลูกรอยร้าวรัก)
Sitha893 viewsเพทายลายกะรัต
เนื้อทราย266 views
