MasukShare
บทที่ 7
Tanggal publikasi:
2026-04-18 05:52:48
Bab terbaru
ถูกครอบครองโดยอัลฟ่าห้ามปรารถนา: พันธะป่าเถื่อน บทที่ 22
การฝึกฝนยังคงดำเนินต่อไปอย่างเข้มข้น ออโรร่าโจมตีด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้น การเคลื่อนไหวของเธอนั้นแม่นยำและมั่นใจมากขึ้น เคลไม่ปรานีเธอ เขาหลบหลีกอย่างคล่องแคล่ว บังคับให้เธอต้องคิด ต้องเปลี่ยนทิศทาง ต้องปรับตัว ในบางช่วง เขาใช้ท่าล็อกเพื่อล้มเธอลง เธอล้มลงไปนอนหงาย หายใจหอบ แต่ไม่บ่น เธอหัวเราะ "คุณประเมินฉันต่ำไป" เธอกล่าว ดวงตาเป็นประกาย "ฉันกำลังปั้นเธอ" เขาตอบพร้อมยื่นมือให้ ออโรร่าไม่สนใจและลุกขึ้นเอง ปัดฝุ่นออกจากมือ "งั้นเรามาปั้นมันด้วยกันเถอะ" เธอท้าทาย พวกเขาฝึกฝนกันหลายชั่วโมง ออโรร่าเรียนรู้ที่จะใช้ใบมีดร่วมกัน ป้องกันจุดบอดของเธอ สังเกตแบบแผนของศัตรูและทำลายมันด้วยความชาญฉลาด ในบางช่วง จาเร็ดเดินเข้ามาพร้อมกับสัญญาณ “พลังงานของเธอเปลี่ยนไปแล้ว อัลฟ่า เธอเชื่อมต่อกับสัญชาตญาณของเธอ และของนายด้วย” เขาพูดด้วยเสียงเบา คาเอลพยักหน้าอย่างภาคภูมิใจ “ถึงเวลาสำหรับขั้นตอนต่อไปแล้ว” เขาให้สัญญาณ และจาเร็ดก็โยนหน้ากากหนังสีดำชนิดหนึ่งให้ออโรร่า มีสายรัดบางๆ ปิดตาเธอไว้ เธอขมวดคิ้ว “ผ้าปิดตา?” “เพื่อสอนให้เธอต่อสู้ด้วยประสาทสัมผัส มองเห็นด้วยกลิ่น ฟังด้วยสัมผัส เชื่อใจ..
ถูกครอบครองโดยอัลฟ่าห้ามปรารถนา: พันธะป่าเถื่อน บทที่ 21
ทั้งสองเดินเข้าไปในห้องวางแผน ซึ่งมีสมาชิกคนสำคัญของหน่วยรบพิเศษรออยู่แล้ว แผนที่ถูกวางแผ่บนโต๊ะไม้สีเข้มขนาดใหญ่ จอภาพวงจรปิดกระพริบแสดงภาพสดของป่าโดยรอบ และทหารยามที่มีสีหน้าเคร่งขรึมเรียงรายอยู่ตามผนัง“อัลฟ่า” พวกเขากล่าวพร้อมกันเพื่อแสดงความเคารพคาเอลเดินไปที่โต๊ะและวางกำปั้นลงบนพื้นผิว“ฉันต้องการรายงานฉบับเต็ม” เขาออกคำสั่งหนึ่งในนักแกะรอย หมาป่าร่างสูงที่มีดวงตาสีเทาชื่อลูเคน ก้าวออกมาข้างหน้าและชี้ไปที่แผนที่แผ่นหนึ่ง“ตรงนี้ ห่างจากกำแพงด้านตะวันตกไปทางเหนือประมาณสามกิโลเมตร เราพบรอยเท้าที่หายไปอย่างกะทันหัน มีร่องรอยของเวทมนตร์ สัญลักษณ์โบราณที่แกะสลักไว้บนต้นไม้ มีคนปกปิดร่องรอยของพวกเขา”คาเอลสูดหายใจเข้าลึกๆ ขบฟันแน่น“ลูเซียนมีพ่อมดอยู่ในสภาของเขา เป็นผู้ใช้พลังเวท ใช้เวทมนตร์พรางตัวและปลอมแปลง เขาไม่เคยลงมือเอง...แต่เขาคอยจับตาดูอย่างใกล้ชิดเสมอ”“เรายังมีอีกครับ ท่านหัวหน้า” จาเร็ดกล่าวพลางยื่นอุปกรณ์รูปทรงลูกบาศก์โลหะขนาดเล็กให้คาเอลกดปุ่ม และเสียงบันทึกก็เริ่มเล่น มันเป็นเสียงแหบห้าวบิดเบี้ยว:“หมาป่าตัวเมียเป็นของฉัน เจ้าเก็บมันไว้ก่อนได้ แต่คิดว่าเรื่องยังไม่จบ
ถูกครอบครองโดยอัลฟ่าห้ามปรารถนา: พันธะป่าเถื่อน บทที่ 20
เธอหัวเราะ กัดริมฝีปากล่างเบาๆ และเขาก็ต้านทานไม่ไหว เขาพลิกตัวเธอด้วยการเคลื่อนไหวที่หนักแน่นและจับเธอนั่งบนตัก ร่างกายของพวกเขาหลอมรวมเข้าด้วยกันราวกับถูกสร้างมาเพื่อกันและกัน เขาจูบเธออย่างเข้มข้น ลิ้นของเขาเต้นรำกับลิ้นของเธอในขณะที่มือของเขาสำรวจทุกส่วนเว้าโค้ง พร้อมกับถอดเสื้อผ้าของเธอออกคาเอลสอดกายเข้าไปในตัวเธออย่างช้าๆ ด้วยความเคารพยำเกรง และพวกเขาทั้งคู่ก็หายใจเฮือกพร้อมกัน มันแตกต่างออกไปในตอนนี้ มันไม่ใช่แค่ความปรารถนา"เธอเป็นของฉัน ออโรรา" เขาพึมพัมแนบริมฝีปากของเธอ "คู่ชีวิตของฉัน ลูน่าของฉัน ชีวิตของฉัน"เธอกำไหล่ของเขาแน่น จิกเล็บลงในผิวเนื้อของเขา ขณะที่เธอเริ่มเคลื่อนไหวในจังหวะโยกย้ายที่ชวนให้หลงใหล เธอรับเขาเข้ามาด้วยดวงตาที่ปิดและริมฝีปากที่แยกออกจากกัน ร่างกายของเธอตอบสนองต่อทุกการกระแทกด้วยเสียงครางแผ่วเบาและสิ้นหวังความร้อนแรงระหว่างพวกเขาทวีขึ้น คาเอลมองเธอราวกับว่าเขาไม่เคยเห็นสิ่งใดงดงามเท่านี้มาก่อน และออโรราก็ยอมจำนนโดยปราศจากความกลัว ด้วยหัวใจที่เปิดกว้างและร่างกายที่ลุกเป็นไฟ"อย่าหยุด..." เธอกระซิบ หายใจหอบ "ฉันต้องการคุณ คาเอล..."เขาลุกขึ้นยืนโดยมี
ถูกครอบครองโดยอัลฟ่าห้ามปรารถนา: พันธะป่าเถื่อน บทที่ 19
คาเอลวางมือบนหลังเธอ เพียงเพื่อให้เธอมั่นคง ไม่ใช่เพื่อปกป้อง แต่มันคือการยอมรับ หมาป่าสาวของเขาไม่ใช่นักโทษอีกต่อไป เธอคือผู้เฝ้ามองการแก้แค้นของตัวเองจาเร็ดดึงใบมีดออกด้วยกระชากแรงเพียงครั้งเดียว หมาป่าตัวนั้นล้มลงบนพื้นสกปรกของห้องขัง หายใจหอบ จาเร็ดเช็ดกริชบนเสื้อผ้าของนักโทษเองก่อนจะเก็บเข้าฝักแล้วหันไปหาคาเอล"ส่งข่าวสารแล้ว อัลฟ่า"คาเอลพยักหน้า ดวงตายังคงมืดมนด้วยความเกลียดชังที่ถูกเก็บกัก"จากนี้ไป ข้าเพิ่มยามเป็นสองเท่าตลอดแนวเขตแดนด้านเหนือและตะวันออก และวางรูนสัญญาณเตือนภัยไว้ที่ชายป่า ไม่มีใครข้ามกำแพงของเราได้อีกโดยไม่เสียเลือด""ถือว่าได้ทำแล้ว" จาเร็ดตอบ พลางเดินออกไปพร้อมกับองครักษ์แล้วออโรรายังคงมองหมาป่าที่ล้มลงในห้องขัง ตอนนี้ไร้ร่องรอยของความหยิ่งยโส เหลือไว้เพียงบาดเจ็บและพ่ายแพ้เธอหันไปหาคาเอล น้ำเสียงต่ำแต่มั่นคง"ขอบคุณนะ... ที่ไม่แสดงความเมตตา"คาเอลเชยคางเธอขึ้นด้วยสองนิ้ว อย่างอ่อนโยน"ฉันไม่แสดงความเมตตาต่อคนที่พยายามจะเอาสิ่งที่เป็นของฉันไป"หลายชั่วโมงต่อมา ในห้องทำงานของคาเอล ออโรรามองดูสวนจากหน้าต่างขณะกลางคืนคืบคลานเข้ามา"เขาจะมา" เธอพูดโดยไม่หันก
ถูกครอบครองโดยอัลฟ่าห้ามปรารถนา: พันธะป่าเถื่อน บทที่ 18
เสียงฝีเท้าดังก้องไปทั่วทางเดิน ทำลายช่วงเวลานั้นลง จาเร็ดปรากฏตัวที่ประตู หน้าผากชุ่มเหงื่อ หายใจสม่ำเสมอ"อัลฟ่า ผู้บุกรุกอยู่ในห้องขังแล้ว เราได้ล่ามกรงเล็บพวกมันด้วยเงินและสะกดมนตร์ใดๆ ด้วยวงเกลือและเลือดมังกร พวกมันอาการคงที่... สำหรับตอนนี้""ดีมาก" คาเอลตอบกลับ โดยไม่ละสายตาจากออโรรา "เราจะเริ่มสอบสวนตอนค่ำ"จาเร็ดลังเล"ยังมีอีกอย่าง หนึ่งในพวกมันถือจดหมายปิดผนึกมาด้วย มีตราสัญลักษณ์ของบลัดคลอว์"คาเอลหรี่ตา"จดหมาย?""ใช่ครับ อยู่ในห้องทำงานของท่าน ไม่มีร่องรอยแกะ มีชื่อของท่าน ของท่านเพียงผู้เดียว"คาเอลคำรามต่ำ อกของออโรราบีบรัดแน่น จดหมายส่วนตัว จากลูเซียน?"เขากำลังเริ่มเกมสงคราม" อัลฟ่าพูดด้วยน้ำเสียงหม่นหมอง "และเขาอยากให้ฉันรู้"ออโรรายื่นมือออกไป คว้าแขนของเขาโดยสัญชาตญาณ"คาเอล... คุณจะทำอะไร"เขาจับมือเธอตอบ นิ้วมือของเขาสอดประสานกับนิ้วของเธอ"ฉันจะแสดงให้เขาเห็นว่าเขามาเล่นกับหมาป่าสาวผิดตัว และอัลฟ่าผิดคน"เธอพยักหน้า แต่ก่อนที่เขาจะผละออกไป เธอกระซิบว่า"ให้ฉันไปกับคุณตอนสอบสวนผู้บุกรุกได้ไหม"คาเอลลังเล ใจหนึ่งอยากปกป้องเธอ อยากให้เธออยู่ห่างจากความมืดมิดที่จะม
ถูกครอบครองโดยอัลฟ่าห้ามปรารถนา: พันธะป่าเถื่อน บทที่ 17
ออโรราสะดุดถอยหลังไปชนกำแพง หายใจหอบ แต่มือยังยกกริชขึ้น ดวงตาของเธอกวาดไปทั่วห้อง นับจำนวน ผู้บุกรุกสามคนที่ยังยืนอยู่ ตัวที่บาดเจ็บจากสวนพยายามหนี แต่ถูกองครักษ์ของคาเอลจัดการล้มลงหนึ่งในหมาป่าฮู้ดพยายามใช้ตัวออโรราเป็นโล่ คว้าตัวเธอจากด้านหลัง กดใบมีดไว้ที่ลำคอของเธอ"วางอาวุธเดี๋ยวนี้ อัลฟ่า! ไม่อย่างนั้นข้าจะฆ่านาง!" มันตะโกน ดวงตาดั่งไฟด้วยความโกรธแค้นคาเอลหยุดชะงัก ดวงตาสีทองจับจ้องไปที่ดวงตาของออโรรา"เธอไม่เป็นอะไรใช่ไหม" เขาถาม น้ำเสียงต่ำ เยือกเย็นเธอพยักหน้าช้าๆแล้วเขาก็ยิ้ม"งั้นจัดการมันซะ ลูน่าของฉัน"หมาป่าตัวนั้นลังเล และนั่นคือความผิดพลาดของมันออโรราแทงกริชของเธอลงในแขนที่ถือใบมีด และบิดลำตัวพลิกตัวทุ่มด้วยสะโพกอย่างเฉียบคม ทำให้มันเสียหลัก เธอเหวี่ยงมันลงกับพื้นและคุกเข่าลงบนอกของผู้บุกรุก หายใจหอบ ดวงตาเป็นประกายด้วยอะดรีนาลีน"อย่าได้แตะต้องฉันอีก" เธอกระซิบ ก่อนที่จะแทงครั้งสุดท้ายไปที่หัวไหล่ของมัน ทำให้มันหมดสติท้องพระโรงเงียบลง ผู้บุกรุกถูกกำราบ สองตาย สองสลบคาเอลเดินมาหาเธอช้าๆ ฝีเท้าหนักแน่น ดวงตาของเขาแดงก่ำไปด้วยความเดือดดาลและความเป็นห่วง ออโรรายัง
ถูกครอบครองโดยอัลฟ่าห้ามปรารถนา: พันธะป่าเถื่อน บทที่ 6
คาเอลลืมตาขึ้นช้าๆ จับสายตาของเธอไว้“แอบดูฉันเหรอ จันทร์ของฉัน” เขาถามด้วยเสียงแหบห้าว รอยยิ้มง่วงซึมอยู่บนริมฝีปาก“แค่ชื่นชม” เธอตอบโดยไม่ถอยหนี แล้วยิ้ม “เธอดูไม่น่ากลัวตอนหลับนะ”เขาหัวเราะ ดึงตัวเธอเข้าไปใกล้“ส่วนเธอ อันตรายกว่าเวลาตื่นนะ”เธอจูบเขา โดยไม่รีบร้อน โดยไม่กลัว จูบที่นุ่มนวล เต็
ถูกครอบครองโดยอัลฟ่าห้ามปรารถนา: พันธะป่าเถื่อน บทที่ 5
“จะเพิ่มเวรยามลาดตระเวนเป็นสองเท่าทันที ฉันต้องการทหารยามตามชายแดนและทหารเฝ้าระวังบนจุดสูงสุด” คาเอลลุกขึ้นยืน เสียงของเขาดังก้องไปด้วยอำนาจ “เตรียมทีมนักติดตามรอย หากมีร่องรอยการบุกรุก ฉันต้องการรู้เป็นคนแรก”หัวหน้าตระกูลอีกคนหนึ่งจากหนึ่งในบ้านของฝูงก้าวไปข้างหน้า เสียงของเขาต่ำลงในตอนนี้“แล้วอ
ถูกครอบครองโดยอัลฟ่าห้ามปรารถนา: พันธะป่าเถื่อน บทที่ 4
เมื่อเธอขยับตัวอีกครั้ง ดวงตาของเธอก็ลืมขึ้นในที่สุด ยังคงมึนงงและสับสน คาเอลอยู่ตรงนั้น นอนข้างๆ เธอ จับมือเธอไว้แน่น“คู่ครอง?” เสียงเธอแหบห้าว ต่ำ และดูเหมือนเธอจะสับสนไปชั่วขณะ ดวงตาของเธอขุ่นมัว พยายามปรับตัวให้เข้ากับแสงนวลๆ ในห้อง “ฉันอยู่ที่ไหน?”คาเอลยิ้มด้วยความอ่อนโยนที่หาได้ยาก เขารู้ว่
ถูกครอบครองโดยอัลฟ่าห้ามปรารถนา: พันธะป่าเถื่อน บทที่ 3
“เขาจะไม่แตะต้องคุณอีก ไม่มีวันอีกแล้ว” เขาพูดเสียงหนักแน่นราวกับเหล็กกล้า “ฉันจะทำลายเขา ถ้าเขาพยายามตามล่าคุณ... ฉันจะฆ่าเขาด้วยมือของฉันเอง คุณเข้าใจไหม”ออโรร่าไม่ตอบ แต่บางอย่างในสีหน้าเธอเปลี่ยนไป ความตึงเครียดลดลงเล็กน้อย ราวกับว่าเธอรู้สึกว่าในช่วงเวลานี้ เธออาจมีควบคุมสถานการณ์ได้บ้าง แต่อ
Anda juga akan menyukai
คุณหนูผู้นี้มีงานลับ
橙花6.5K Dibacaหมอนวดเสียวของเมียสาว
Tiwa Tatree / นามปากกาอัษฎากร13.7K Dibacaจิงซิงอี้ แพทย์จีน 2 ยุค
Clear Clouds2.0K Dibacaภรรยาแสนร้ายกับนายขี้โรค
กัญจารีย์3.1K Dibacaสามีชั่วช้าหวนคืน
กัญจารีย์1.1K Dibaca5/B เหมืองร้างมรณะ
ยัยแม่มดแสนน่ารัก839 DibacaI'll follow Apollo [Mpreg]
pppyc565 Dibacaทะลุมิติไปเป็นสามีตัวอ้วนของหญิงอัปลักษณ์
กัญจารีย์1.5K Dibaca
