Mag-log inShare
บทที่ 222
Pinakabagong kabanata
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 416
หลังจากผ่านเหตุการณ์บ้าๆ ต่อเนื่องมาตั้งแต่เมื่อคืน ช่วงเวลาสบายๆ แบบนี้รู้สึกมีค่ามาก ผมอยากให้เวลาหยุดลงสักพัก เพื่อจะได้ดื่มด่ำกับบรรยากาศสบายๆ นี้ต่อไปแต่ความสงบที่แสนมีค่านั้นกลับอยู่ได้ไม่นานสมาร์ตโฟนในกระเป๋ากางเกงสูทตัวใหม่ของผมจู่ๆ ก็สั่นแรงขึ้นมา การสั่นยาวๆ แบบนั้นบอกว่ามีสายโทรเข้ามายังเบอร์ส่วนตัวของผมผมรีบปล่อยมือของลลิตาแล้วค่อยๆ ล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงหน้าจอโทรศัพท์ของผมสว่างวาบ ส่องไปยังใต้โต๊ะอาหาร บนหน้าจอสัมผัสนั้นปรากฏชื่อผู้ติดต่อที่ผมคุ้นเคยเป็นอย่างดีโทรศัพท์จากทีมงานหลักของบริษัทในเวลาดึกขนาดนี้ คงไม่ใช่เรื่องเล็กๆ แน่นอนผมไม่ลังเลเลยแม้แต่นิด รีบเลื่อนปุ่มสีเขียวเพื่อรับสายทันที"ฮัลโหล คุณบัญญัติครับ! คุณต้องเปิดคอมพิวเตอร์เดี๋ยวนี้เลยครับ!" ผู้จัดการฝ่ายการเงินตะโกนด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนกมาก"ใจเย็นๆ ครับ มีเรื่องด่วนอะไรคืนนี้?" ผมถาม พยายามควบคุมสถานการณ์ให้สงบลง"มีการโจมตีทางการเงินแบบกะทันหันในตลาดหุ้นของเราครับ! มูลค่าหุ้นของบริษัทอรุณใหม่ จำกัดร่วงลงอย่างหนักในช่วงสิบนาทีที่ผ่านมา!"ผมขยับโทรศัพท์ออกห่างจากหูนิดหน่อย เพราะเสียงของเขาด
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 415
อัญชัญกรีดร้องอย่างดีใจเมื่อเห็นว่าธุรกรรมนั้นได้รับการอนุมัติจากเครื่องแล้ว เธอรีบกอดแขนผมไว้แน่น จนหน้าอกของเธอเบียดกับข้อศอกผมเต็มๆ"ขอบคุณมากนะ บัญญัติ! นายมันสุดยอดที่สุดเลย!" อัญชัญพูดอย่างดีใจดาราที่เห็นเหตุการณ์นั้นก็รีบดึงชายเสื้อสูทตัวใหม่ของผม น้องสาวคนเล็กของผมอ้อนด้วยใบหน้าแกล้งทำเป็นงอน"พี่บัญญัติลำเอียงมากเลยอะ! ทำไมวันนี้ซื้อของแพงให้แค่พี่อัญชัญคนเดียวล่ะ?" ดาราประท้วงอย่างไม่ยอม"แล้วเธออยากซื้ออะไรล่ะ ดารา?" ผมถามพลางมองใบหน้าใสซื่อของเธอ"ดาราอยากได้กระเป๋ารุ่นใหม่ล่าสุดที่ร้านฝั่งตรงข้ามทางเดินนั่น! พี่พาดาราไปตอนนี้เลยนะ?""ได้สิ งั้นเราไปร้านกระเป๋านั่นกันตอนนี้เลย เธอเลือกกระเป๋าใบที่ชอบที่สุดไว้เอาไปใช้ที่มหาวิทยาลัยได้เลย""เย้! ขอบคุณมากนะคะ พี่บัญญัติ!"ดารารีบดึงมือผมไปยังร้านกระเป๋าแบรนด์ต่างประเทศร้านนั้น ผมยอมตามคำขอของน้องสาวต่างสายเลือดทั้งสามคนนี้ทุกอย่างโดยไม่ปฏิเสธเลยแม้แต่นิดเดียวหนึ่งชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็วมากในห้างสรรพสินค้าหรูแห่งนี้ มือของผมเต็มไปด้วยถุงช้อปปิ้งกระดาษใบค่อนข้างใหญ่หลากหลายแบบบรรยากาศการคุยกันระหว่างผมกับผู้หญิงท
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 414
ต่างจากอัญชัญ น้องสาวคนที่สองของผมคนนั้นกำลังยุ่งอยู่กับการกวาดซื้อรองเท้าส้นสูงนำเข้าหลากหลายแบบ ผมถือถุงช้อปปิ้งกระดาษที่เพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ ไว้เต็มสองมือน้ำหนักของถุงกระดาษพวกนี้ค่อยๆ ทำให้นิ้วของผมชาและปวดเมื่อย"บัญญัติ นายอย่าเอาแต่เงียบแล้วถือของให้พวกเราอย่างเดียวสิ วันนี้นายก็ต้องซื้อเสื้อผ้าใหม่ด้วย" ลลิตาเตือนตอนพวกเราเดินผ่านบูติกเสื้อผ้าผู้ชายสุดหรู"เสื้อเชิ้ตของผมที่บ้านยังมีตั้งเยอะ ลลิตา ไม่ต้องลำบากเสียเงินเพื่อผมหรอก""ห้ามเถียง ตอนนี้นายเป็นกรรมการผู้จัดการใหญ่แล้วนะ จะใส่เสื้อผ้าสบายๆ เหมือนจะออกไปเล่นตลอดได้ยังไง"ลลิตาดึงแขนผมเข้าไปในบูติกผู้ชายร้านนั้นแบบบังคับ เธอเดินวนไปตามชั้นโชว์สินค้าเพื่อหาของที่เหมาะทันที ดวงตาสวยของเธอตรวจดูรายละเอียดตะเข็บบนเสื้อผ้าที่แขวนอยู่ด้วยความละเอียดมากสุดท้าย ลลิตาก็เลือกชุดสูทราคาแพงสีกรมท่าให้ผมหนึ่งชุด"นายไปลองเปลี่ยนเป็นชุดนี้ในห้องลองเสื้อเดี๋ยวนี้" ลลิตาสั่งพลางยื่นสูทตัวนั้นพร้อมเสื้อเชิ้ตสีขาวมาให้ผมรับกองเสื้อผ้านั้นมาแล้วเดินเข้าไปในห้องลองเสื้อตรงมุมร้าน หลังจากถอดเสื้อเชิ้ตตัวเก่าออก ผมก็ลองใส่ชุดสูทสี
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 413
“ปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์แล้ว บัญญัติ เจ้าหน้าที่แก่คนนั้นถูกจับแล้ว แล้วแถบกั้นตำรวจก็น่าจะถูกเอาออกตั้งแต่เช้านี้แล้ว”แม่ถอนหายใจยาวและยิ้มอย่างโล่งอกเมื่อได้ยินคำยืนยันนั้น พวกเราทั้งห้าคนรีบเก็บเสื้อผ้าที่เหลืออยู่ในบ้านหลบภัยแคบๆ หลังนี้ครึ่งชั่วโมงต่อมา พวกเราก็นั่งอยู่ในรถเอสยูวีสีดำของผม รถเอสยูวีคันยักษ์แล่นอย่างนุ่มนวลตัดผ่านถนนในเมืองหลวงที่ยังไม่ค่อยหนาแน่นนัก ผมหักพวงมาลัยเลี้ยวเข้าไปยังลานจอดรถพิเศษสำหรับผู้บริหารในชั้นใต้ดินของตึกบริษัททันทีพวกเราลงจากรถแล้วเดินเรียงกันไปยังลิฟต์หลักของล็อบบี้ ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก เสียงอึกทึกก็ต้อนรับโสตประสาทของพวกเราทันที พนักงานทั้งหมดที่มารวมตัวกันแล้วต่างต้อนรับการกลับมาของเราด้วยเสียงโห่ร้องแห่งชัยชนะในล็อบบี้หลัก“ยินดีต้อนรับกลับออฟฟิศครับ คุณบัญญัติ!” ผู้จัดการอาวุโสคนหนึ่งในชุดเรียบร้อยตะโกนขึ้นพลางปรบมือ“ขอบคุณสำหรับการต้อนรับครับ รบกวนให้พนักงานทุกคนกลับไปประจำตำแหน่งงานของตัวเองเดี๋ยวนี้เลยนะครับ”“ได้ครับ พวกเราจะรีบไล่ตามเป้าหมายรายเดือนที่ถูกเลื่อนออกไปเมื่อวานทันทีครับ”“ดีครับ แจ้งแผนกการเงินให้ตรวจสอบบัญช
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 412
"จะทำยังไงล่ะ บัญญัติ? เบี้ยตัวนั้นเป็นข้าราชการกระทรวงนะ ตำแหน่งมันมีเจ้าหน้าที่กฎหมายคุ้มกันแน่นหนาเลย" อัญชัญแย้งอย่างลังเล"เราจะใช้ข้อมูลในแล็ปท็อปของคุณนี่แหละ ลลิตา ผมอยากให้คุณส่งข้อมูลธุรกรรมผิดกฎหมายทั้งหมดของข้าราชการลูกน้องคนนั้นไปให้สถานีทีวีทุกช่อง""นายจะส่งเรื่องนี้ให้สื่อมวลชนทุกเจ้าพร้อมกันเลยเหรอ บัญญัติ?" ลลิตา ถามเพื่อยืนยันแผนของผม"ใช่ ผมจะส่งข้อมูลธุรกรรมผิดกฎหมายทั้งหมดของข้าราชการคนนั้นไปยังเครือข่ายสื่อมวลชนหลายแห่งแบบไม่เปิดเผยตัวตนพร้อมกัน เราจะทำให้เรื่องอื้อฉาวนี้ระเบิดขึ้น จนรัฐบาลกลางปิดข่าวไม่ได้อีก"ลลิตาไม่ถามอะไรมากอีก เธอลงมือทำตามคำสั่งของผมทันทีในคืนนั้น เธอเปิดโปรแกรมซ่อนตัวตนบนอินเทอร์เน็ตในคอมพิวเตอร์ เพื่อไม่ให้ตำแหน่งของเธอถูกตามรอยได้จากนั้นเธอก็แนบไฟล์หลักฐานการทุจริตทั้งหมดลงในอีเมลหลายสิบฉบับ"ฉันใส่อีเมลกองบรรณาธิการข่าวระดับชาติไว้แล้ว ทุกอย่างพร้อมส่งตอนนี้เลย" ลลิตารายงาน โดยที่นิ้วชี้เตรียมกดอยู่บนเมาส์"ส่งเดี๋ยวนี้เลย ลลิตา ให้พรุ่งนี้เช้าทั้งประเทศได้แตกตื่นกับแผลเน่าๆ ของข้าราชการพวกมัน"ลลิตากดปุ่มส่ง และหน้าจอคอมพิวเต
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 411
พอมาถึงชั้นล่าง ผมก็เดินสบายๆ ผ่านป้อมยามด้านหลังอาคารโรงแรม ทางออกเฉพาะพนักงานเส้นนี้ไม่มีการตรวจเข้มอะไรเลยผมโบกแท็กซี่ว่างคันหนึ่งที่ถนนใหญ่หน้าโรงแรมทันที แล้วบอกคนขับแท็กซี่วัยกลางคนให้ขับไปยังเขตชานเมือง"ฉันรออยู่ที่บ้านนะ บัญญัติ พวกเราต้องแงะไฟล์นั้นออกมาให้ได้เร็วที่สุด เอาเป็นคืนนี้เลยจะดีที่สุด" อัญชัญพูดอย่างใจร้อน"อืม อัญชัญ ตอนนี้ผมอยู่บนแท็กซี่ กำลังกลับไปแล้ว"การเดินทางกลับใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วโมง เพราะถนนในเมืองยังค่อนข้างแน่น สุดท้ายผมก็มาถึงย่านชุมชนแออัดที่ทั้งคับแคบและทรุดโทรมแห่งนี้อีกครั้ง ผมรีบเดินลัดเลาะไปตามตรอกแคบๆ มุ่งหน้าไปยังบ้านหลบภัยลับของพวกเราผมกลับมาที่บ้านหลบภัยลับพร้อมชิ้นส่วนข้อมูลสำคัญของข้าราชการทุจริตคนนั้นทันทีที่ผมเปิดประตูบ้าน ลลิตาและอัญชัญก็รีบมาต้อนรับผมในห้องรับแขกเล็กๆ แม่กับดาราดูเหมือนจะหลับสนิทอยู่ในห้องข้างๆ เพราะเหนื่อยล้ามาก"นายสุดยอดมากเลย บัญญัติ! ปฏิบัติการบ้าระห่ำแบบนี้สำเร็จจริงๆ แถมไม่มีการยิงปะทะกันเลยสักนัด" ลลิตาชมพร้อมยิ้มหวานมองหน้าผม"รีบเปิดแท็บเล็ตเร็ว! ฉันอยากรู้จะแย่อยู่แล้วว่าในสมุดบัญชีเล่มใหญ่ของพ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 6
"ขะ-ขาว เนียน หุ่นก็เพรียว! แล้วก็ หลังนี่โคตรสวยเลย ให้ตายสิ นี่มันนางฟ้าหรือไงวะ? แต่นางฟ้าทำไมตัวเล็กจังเลยล่ะ?"คุณหนูดาราก้มตัวเล็กน้อย ยกขาข้างหนึ่งขึ้นวางบนเก้าอี้ตัวเล็กที่บุผ้ากำมะหยี่ มือของเธอกำลังทาโลชั่นลงบนน่องเรียวที่ทั้งยาวทั้งเนียน"โอ้โห แม่เจ้าโว้ย… นี่ตาฉันฝาดหรือมีนางฟ้ามาอาบน
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 5
เอี๊ยดดดดดด!รถหยุดกะทันหัน ห่างจากตัวรถบัสบ้าคันนั้นแค่ไม่กี่เซนติเมตร แรงสั่นสะเทือนค่อนข้างแรงจากการเบรกฉุกเฉินร่างของคุณหนูกัญญาพุ่งไปข้างหน้าเพราะเธอคาดเข็มขัดนิรภัยไม่ถูกต้อง ยังดีที่ถุงลมนิรภัยไม่ทำงานแต่เพราะความตกใจกลัวจนแทบขาดใจเมื่อเห็นกันชนรถบัสอยู่ตรงหน้า คุณหนูกัญญาจึงคว้าอะไรสักอ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 2
หัวใจผมแทบจะกระเด็นหลุดออกมาทางลำคอด้วยความตกใจ"ชิบหายแล้ว! ทำไมต้องมาเหยียบกิ่งไม้ตอนนี้ด้วยวะเนี่ย ถ้าโดนจับได้กูโดนไล่ออกแน่ๆ ซวยแล้วไง ไอ้บัญญัติ รีบคิดหาทางออกสิวะ อย่ามัวแต่ไปจดจ่ออยู่ที่ข้างล่างนั่น!"ท่ามกลางความลนลานนั้น สมองน้อยๆ ของผมกลับทำงานได้อย่างเหลือเชื่ออ๊ะ!คิดออกแล้วแทนที
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 1
"บัญญัติ ตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไป แกมาคอยดูแลลูกสาวทั้งสามคนของฉัน!"ยังไม่ทันที่ผมจะได้ตอบรับหรือแค่พยักหน้าแต่อย่างใด เสียงอันแข็งกร้าวก็ดังมาจากทางบันไดก แทรกขัดจังหวะพวกเราเสียก่อนเจ้าของเสียงคือคุณหนูลลิตา ลูกสาวคนโตของคุณนายอารยา เธอสวยหยาดเยิ้มก็จริง แต่ร้ายยิ่งกว่าแม่เสือที่หวงลูกน้อยเสียอี
Maaari mong magustuhan
เลนส์รักในเงาไฟนีออน
Luna of The Sea720 viewsทายาทอันดับหนึ่ง
ปรมาจารย์ยูผู้เล่นควัน92.9K viewsเจ็ดพี่สาวจอมทะลึ่งของผมทั้งสวยทั้งฮอต
สาวน้อยจับปลา263.6K viewsตระกูลข้า ใครอย่าแตะ
บัณฑิตติดบ้าน93.4K viewsJust Say Nothing : โคตรคนปฏิเสธโลก (NC 18+)
L.sunanta2.2K viewsเสน่หานางมารหน้าใส
จันทร์ส่องแสง5.5K viewsหมอหญิงทะลุมิติ เปิดสำนักแพทย์
เจ้าสำนัก439 viewsหนึ่งชาติแค้นสองภพรักไยไม่คะนึงหา
จันทร์ส่องแสง5.4K views
