LOGINShare
บทที่ 258
Latest chapter
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 376
คุณฤทธิ์รีบอธิบายเหตุผลที่เขาทำแบบนี้“ใช่ครับ ผมยังต้องหยุดการทำงานของกล้องซ่อนที่เพิ่งถูกคนนอกมาติดตั้งไว้ด้วย อุปกรณ์กล้องสอดแนมขนาดเล็กพวกนั้น ถูกกลุ่มศัตรูทางธุรกิจของคุณนายอารยาแอบเอาเข้ามาเมื่อช่วงเย็นวันนี้ คู่แข่งทางธุรกิจพวกนั้นจ่ายเงินจ้างกลุ่มคนนอกให้ลอบเข้ามาทางประตูรั้วหลังบ้าน ตอนที่ยามเฝ้าบ้านของเราเผลอ ผมเห็นขั้นตอนการติดตั้งอุปกรณ์พวกนั้นทั้งหมดด้วยตาตัวเองจากจุดเฝ้าสังเกตการณ์นอกอาคารสวน”ชายสูงวัยที่สวมเสื้อซาฟารีคนนั้น ดูเหมือนจะรู้ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับสถานการณ์บ้านของพวกเราอย่างแน่ชัด เขารู้ดีมากว่าบ้านหลังนี้ไม่ปลอดภัยเพราะภัยคุกคามจากผู้บุกรุกอีกต่อไปแล้วเรื่องน่ากลัวนั้นเกิดขึ้นต่อเนื่องมาตั้งแต่ข่าวการจับกุมตัวคุณนายอารยาโดยตำรวจแพร่กระจายไปทั่วสื่อ“ข่าวการจับกุมตัวคุณนายอารยาออกอากาศอย่างเป็นทางการในช่องโทรทัศน์ระดับประเทศหลายช่องตั้งแต่ช่วงเย็นแล้วครับ คู่แข่งทางธุรกิจของเธอรีบเคลื่อนไหวตอบสนองทันที เพื่อใช้ประโยชน์จากสถานการณ์ของบ้านที่กำลังว่างเปล่านี้ พวกเขามีเป้าหมายเฉพาะ คือต้องการค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับทรัพย์สินและเงินเก็บที่เหลืออยู่ของคุณนายอารยาใน
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 375
ร่างของชายคนหนึ่งที่นั่งอยู่บนเก้าอี้เอนหลังของคุณนายอารยา ค่อยๆ ยกมือทั้งสองข้างขึ้น ชายคนนั้นยกฝ่ามือทั้งสองขึ้นเหนือศีรษะ เหมือนเป็นสัญญาณว่าไม่ได้คิดร้าย ชายลึกลับคนนั้น ที่แท้ก็คือคุณฤทธิ์ คนขับรถของครอบครัวนี่เอง“เอ๊ะ นี่มันคุณฤทธิ์ที่พวกเราเจอกันตอนเย็นแถวสุสานหมู่บ้านชานเมืองนี่นา!” ลลิตาชี้ไปทางชายวัยกลางคนนั้นด้วยความตกใจจากบริเวณหน้าประตูคืนนี้ชายคนนั้นนั่งอยู่บนเบาะเก้าอี้ราคาแพงด้วยท่าทางสงบนิ่งมาก คนขับรถสูงวัยคนนั้นยังคงสูบบุหรี่กานพลูอย่างสบายๆ จากริมฝีปาก ควันจากการเผาไหม้ของใบยาสูบในบุหรี่กานพลูเริ่มลอยฟุ้งไปทั่วอากาศภายในห้องนี้“คุณมานั่งสูบบุหรี่สบายใจอยู่ในห้องของแม่ทำไม ตอนที่ไฟทั้งบ้านดับสนิทแบบนี้?” อัญชัญถาม เพื่อขอคำอธิบายจากชายในชุดซาฟารีคนนั้นใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยเหี่ยวย่นของคุณฤทธิ์ถูกแสงไฟจากเทียนเล่มเล็กบนโต๊ะไม้ส่องกระทบโดยตรง ไม่มีท่าทีเป็นศัตรูใดๆ จากการเคลื่อนไหวของคนขับรถสูงวัยคนนั้นต่อผมเลย เมื่อเห็นท่าทีที่เหมือนขอสงบศึกนั้น ผมจึงค่อยๆ ลดไม้เบสบอลในมือลงไปทางพื้นกระเบื้อง“คุณทำพวกเราสี่คนตกใจแทบตายเลยรู้ไหม ผมถึงขั้นต้องลำบากถือไม้เบ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 374
“ตามหลักแล้ว ความจริงนี้จะเชื่อแบบไม่คิดไม่ได้หรอก ลลิตา พฤติกรรมหยาบคายของผู้หญิงคนนั้นที่ทำกับผมมาตลอดหลายสิบปี มันตรงกันข้ามกับความหมายของคำว่ารักในกระดาษใบนี้แบบร้อยเปอร์เซ็นต์เลย ผมต้องการคำอธิบายที่ชัดเจนเรื่องที่มาของสถานะลูกแท้ๆ จากปากพ่อแม่ของพวกเราให้เร็วที่สุด รูปใบนี้เป็นหลักฐานชัดเจนว่าคุณนายอารยามีส่วนเกี่ยวข้องโดยตรงกับการเติบโตของผมตั้งแต่ตอนยังเป็นทารกไม่กี่เดือน ความจริงนี้ทำให้หัวผมปวดมากจริงๆ ตอนนี้ยิ่งคิดถึงความเป็นไปได้ทั้งหมดก็ยิ่งมึนไปหมด”“พี่บัญญัติ เก็บรูปใบนี้ใส่กระเป๋ากางเกงพี่ไว้ก่อนเถอะค่ะ” ดาราจัดกองอัลบั้มที่เหลือบนพรมให้เรียบร้อยจู่ๆ ไฟทั้งหมดในคฤหาสน์หลังนี้ก็ดับสนิทอย่างสิ้นเชิง ความมืดมิดหนาทึบปกคลุมทั่วทั้งห้องโถงในทันที เสียงฝีเท้าหนักๆ ดังขึ้นอย่างชัดเจนจากทางชั้นสองของตัวบ้าน“เอ๊ะ ทำไมไฟในบ้านถึงดับทั้งหลังแบบนี้ตอนกลางคืนล่ะ?” ดาราบ่นพลางกำชายเสื้อของผมแน่นเพราะตกใจ“ทุกคนอย่าให้ใครส่งเสียงดังออกมาจากปากตั้งแต่ตอนนี้เด็ดขาด เมื่อกี้หูพี่ได้ยินเสียงฝีเท้าคนเดินอยู่บนชั้นสอง มีใครบางคนกำลังเดินอยู่บนนั้น ทั้งที่สมาชิกทุกคนในบ้านรวมตัวกั
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 373
ดาราสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะพูดต่อถึงข้อสงสัยที่ยิ่งชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ “รอยยิ้มของแม่ในรูปนี้ ดูบริสุทธิ์และเต็มไปด้วยความรักแบบแม่จริงๆ นะ สีหน้าของท่านต่างจากสีหน้าดุๆ ของแม่ที่พวกเราเห็นโมโหอยู่ทุกวันในบ้านหลังนี้ลิบลับเลย ในรูปนี้ท่านดูเหมือนแม่คนหนึ่งที่รักเด็กในอ้อมแขนมากจริงๆ แล้วเด็กผู้ชายที่แม่อุ้มไว้อย่างทะนุถนอมคนนี้ชื่ออะไรกันแน่? ดาราไม่เคยเห็นหน้าเด็กผู้ชายตัวเล็กคนนี้ในบ้านเราเลยสักครั้ง”ผมยังคงจ้องมองเส้นโค้งของรอยยิ้มผู้หญิงในภาพถ่ายเก่าใบนั้นไม่ละสายตาดวงตาของผมไม่เห็นร่องรอยความเกลียดชังหรือความโหดร้ายแบบที่เคยเห็นอยู่ทุกวันจากใบหน้าของผู้หญิงวัยกลางคนนั้นเลย บรรยากาศการพูดคุยในห้องโถงเงียบลงทันที ขณะที่ผมพลิกภาพถ่ายเก่าใบนั้นดูไปมาในหลายทิศทาง“ลองดูเครื่องประดับที่อยู่บนมือของเด็กผู้ชายคนนั้นให้ละเอียดกว่านี้สิ บัญญัติ” ลลิตาพูดชี้จุดให้ผมสังเกตผมดึงภาพถ่ายใบนั้นออกจากฝ่ามือของอัญชัญ แล้วรีบเพ่งดูอย่างละเอียดมากผมขยับกระดาษเก่าใบนั้นเข้ามาใกล้ดวงตาทั้งสองข้าง เพื่อให้มองเห็นชัดขึ้น เด็กทารกผู้ชายในภาพถ่ายนั้นสวมกำไลเงินเส้นหนึ่งอยู่ บนแผ่นตรงกลางมีรอยส
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 372
ผมกับลลิตารีบก้าวเท้าออกจากห้องโดยสารของรถสีดำคันนี้ เราสองคนเดินเคียงกันผ่านพื้นระเบียงชั้นล่าง มุ่งหน้าไปยังประตูทางเข้าบ้าน ผมตั้งใจเลือกทางเข้าบ้านผ่านประตูด้านข้างที่เชื่อมต่อกับบริเวณครัวโดยตรง“ว้าว มีกลิ่นหอมของซุปไก่ลอยเข้ามาเตะจมูกฉันเต็มๆ เลย” ลลิตาพูดพลางสูดอากาศในห้องครัวเข้าไปลึกๆ “ใช่ กลิ่นเครื่องแกงน้ำซุปไก่นี่ทำให้ท้องผมร้องโครกคราก อยากได้ข้าวสวยสักจานมาเติมตอนนี้เลย” ผมตอบรับคำพูดของน้องสาวต่างสายเลือดคนนั้นเราสองคนได้รับการต้อนรับทันทีด้วยกลิ่นอาหารแสนอร่อยที่กระตุ้นความหิวในกระเพาะอย่างมากผมก้าวเดินนำลลิตาผ่านพื้นครัวที่สะอาด มุ่งหน้าไปยังห้องโถงกลางของบ้าน สายตาของผมจับภาพผู้หญิงสองคนที่กำลังยุ่งอยู่กับการถือสิ่งพิมพ์กระดาษเก่าๆ อยู่ตรงนั้นโดยอัตโนมัติ“แม่กับดาราสองคนกำลังยุ่งทำงานอะไรกันอยู่ นั่งบนพรมแบบนั้น? พวกเราสองคนเพิ่งถึงบ้าน แล้วก็เข้ามาทางประตูครัวหลังบ้านเมื่อกี้ แม่กับดาราดูยุ่งมากเลยนะ จ้องดูรูปถ่ายเก่าๆ เป็นสิบๆ แผ่นแบบนั้น หรือว่าดาราได้งานประดิษฐ์จากครูศิลปะที่โรงเรียนวันนี้เหรอ? ผมขอนั่งชิลๆ บนพรมขนนุ่มนี้ด้วยคนละกัน”ในห้องโถงกลางข
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 371
บริเวณลานดินที่จอดรถหน้าประตูสุสาน ผมเพิ่งเปิดประตูรถออก ลลิตาก็นั่งลงบนเบาะรถแทบจะพร้อมกันกับผมพอดี“ในที่สุดหลังก็ได้พิงเบาะนุ่มๆ ในรถสักที” ลลิตายืดแขนทั้งสองข้างขึ้น“ช่วยดึงเข็มขัดนิรภัยมาคาดให้เรียบร้อยด้วยนะ ลลิตา” ผมดึงเข็มขัดนิรภัยของตัวเองพาดผ่านหน้าอกผมหยิบกุญแจโลหะออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วเสียบหมุนในช่องสตาร์ต พอเครื่องรถติดก็รีบเข้าเกียร์หนึ่ง รถเก๋งสีดำคันนี้ค่อยๆ เคลื่อนตัวออกจากหมู่บ้านอันร่มรื่น เพื่อกลับไปยังบ้านหลัก“ถนนลาดยางในหมู่บ้านเริ่มมืดแล้ว เพราะพระอาทิตย์ใกล้จะตกหมดแล้ว คุณคงเหนื่อยมากแน่ๆ หลังจากผ่านตารางกิจกรรมยาวๆ ของเราทั้งวัน พอถึงบ้านแล้วเราสองคนไปอาบน้ำอุ่นกันก่อนเลย จากนั้นค่อยไปกินข้าวเย็นด้วยกันกับดาราและแม่ที่โต๊ะอาหาร ผมก็หิวมากแล้ว อยากกินข้าวร้อนๆ กับไก่ทอดสักจาน”“ท้องฉันก็ร้องโครกครากมาตลอดตั้งแต่ตอนเดินอยู่ในสุสานแล้ว” หญิงสาวผมยาวบ่นพลางจับท้องตัวเองรถของผมยังคงแล่นไปตามถนนในหมู่บ้านที่ค่อนข้างหนาแน่น มุ่งหน้าไปยังถนนลาดยางสายหลักของเมืองหลวง ผมยังคงจดจ้องสายตามองตรงไปยังถนนด้านหน้ากระจกบังลมรถ“รถตู้ของยอดทองคงไปถึงลานหน้าสำน
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 3
คุณหนูคนเล็กดาราที่เขาว่ากันว่าเอาแต่ใจนั้น ตอนนี้ขาของเธอเกี่ยวรัดขาผมแน่นเป็นปม แถมหน้าอกทั้งสองข้างก็กดแนบเข้ากับท้องน้อยของผมเต็มๆทุกครั้งที่เธอสะอื้นเบาๆ เพราะความกลัว ตัวเธอก็สั่น ทำให้เกิดแรงเสียดสีตรงส่วนนั้นของผมอย่างรุนแรง"พี่บัญญัติ อย่าปล่อยดารานะคะ ดารากลัวมืด ดาราไม่อยากปล่อยพี่ ฮื
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 2
หัวใจผมแทบจะกระเด็นหลุดออกมาทางลำคอด้วยความตกใจ"ชิบหายแล้ว! ทำไมต้องมาเหยียบกิ่งไม้ตอนนี้ด้วยวะเนี่ย ถ้าโดนจับได้กูโดนไล่ออกแน่ๆ ซวยแล้วไง ไอ้บัญญัติ รีบคิดหาทางออกสิวะ อย่ามัวแต่ไปจดจ่ออยู่ที่ข้างล่างนั่น!"ท่ามกลางความลนลานนั้น สมองน้อยๆ ของผมกลับทำงานได้อย่างเหลือเชื่ออ๊ะ!คิดออกแล้วแทนที
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 1
"บัญญัติ ตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไป แกมาคอยดูแลลูกสาวทั้งสามคนของฉัน!"ยังไม่ทันที่ผมจะได้ตอบรับหรือแค่พยักหน้าแต่อย่างใด เสียงอันแข็งกร้าวก็ดังมาจากทางบันไดก แทรกขัดจังหวะพวกเราเสียก่อนเจ้าของเสียงคือคุณหนูลลิตา ลูกสาวคนโตของคุณนายอารยา เธอสวยหยาดเยิ้มก็จริง แต่ร้ายยิ่งกว่าแม่เสือที่หวงลูกน้อยเสียอี
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 6
"ขะ-ขาว เนียน หุ่นก็เพรียว! แล้วก็ หลังนี่โคตรสวยเลย ให้ตายสิ นี่มันนางฟ้าหรือไงวะ? แต่นางฟ้าทำไมตัวเล็กจังเลยล่ะ?"คุณหนูดาราก้มตัวเล็กน้อย ยกขาข้างหนึ่งขึ้นวางบนเก้าอี้ตัวเล็กที่บุผ้ากำมะหยี่ มือของเธอกำลังทาโลชั่นลงบนน่องเรียวที่ทั้งยาวทั้งเนียน"โอ้โห แม่เจ้าโว้ย… นี่ตาฉันฝาดหรือมีนางฟ้ามาอาบน
You May Also Like
หลังหย่ากัน ประธานสาวสวยขอคืนดี
เสี่ยวฉู่359.8K viewsผมคือหมอเทวดา
ลั่วเหล่ย291.2K viewsเซียนหมอมังกรระห่ำเมือง
ด้านนอกด่านประตูห่านป่า173.3K viewsแพทย์หญิงตระกูลหลี่ ระบบโอสถพลิกชะตา
เจ้าสำนัก283 viewsทายาทอันดับหนึ่ง
ปรมาจารย์ยูผู้เล่นควัน92.8K viewsหนึ่งชาติแค้นสองภพรักไยไม่คะนึงหา
จันทร์ส่องแสง5.4K viewsแค้นรักแพทย์อัจฉริยะ
คันธรส สุภาสนันท์148.7K viewsปีศาจหมอเจ้าเสน่ห
กระจอก306.5K views
