Masuk
พบรัก...
" เธอพูดแบบนี้หมายความว่าไง "
เสียงผู้ชายตัวสูงสวมชุดนักศึกษาเหมือนกันกับฉันถามขึ้น
" ก็หมายความตามที่บอกไง เราเลิกกัน "
ฉันย้ำ
" ไม่เลิก!! ยังไงฉันก็ไม่เลิกกับเธอ!! "
" แล้วนายจะตะโกนทำไมห๊ะ!! "
ฉันขึ้นเสียงกลับ
" เธอไม่มีเหตุผล ฉันยังไม่ได้ทำอะไรผิดเลยแล้วเธอจะเลิกกับฉันทำไม "
" ก็ฉันไม่ได้รักนายไงชัดมั้ย "
" แต่ฉันรักเธอ!! แล้วฉันก็จะไม่เลิกกับเธอด้วย!! "
คนตรงหน้าตะโกนใส่พลางเขย่าตัวฉันไปด้วย
" ไม่เลิกไม่ได้!! เราต้องเลิกกันเพราะฉันไม่ได้รักนาย!! "
ฉันผลักเขาออกก่อนจะบอกเหตุผลกับเขาอีกครั้ง
ฉันกับเบียร์เราคบกันตั้งแต่ปีสองและตอนนี้ก็เป็นเวลาเกือบสองปีแล้วที่เราคบกัน ตอนนั้นเขามาตามจีบฉันจนฉันรู้สึกรำคาญไล่ยังไงก็ไม่ไป และเพื่อนๆในกลุ่มก็บอกให้ฉันคบๆกับเขาไปก่อน บางคนก็มองว่าฉันเล่นตัวแล้วก็หนักขึ้นๆจนถึงกับตั้งวงนินทาว่าฉันเรียกร้องความสนใจ
เรื่องพวกนี้ทำให้ฉันไม่มีสมาธิในการเรียนและไม่มีสมาธิในการทำงานฉันก็เลยตกลงคบกับเขาแต่ฉันไม่ได้รักเขาหรอกนะฉันบอกเขาตั้งแต่วันที่ฉันตกลงคบกับเขาไปแล้ว ฉันคิดว่าพอคบกันไปสักพักแล้วเขาเบื่อเขาก็คงเลิกกับฉันไปเองแต่ฉันคิดผิด!! เพราะเขาบอกว่าจะทำทุกอย่างให้ฉันรักเขาให้ได้ไม่ว่านานแค่ไหนเขาก็จะรอ
" ทำไมพบ ฉันไม่ดีตรงไหนทำไมเธอถึงไม่รักฉัน!! ตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันก็รักและซื่อสัตย์กับเธอมาตลอดมันไม่ชัดเจนอีกหรือไง!! ฉันต้องรักเธอมากแค่ไหนเธอถึงจะรักฉันบ้าง "
คนข้างหลังวิ่งตามมาคว้าข้อมือฉันเอาไว้จนฉันหันไปสบตากับเขา ฉันรู้ว่าฉันผิดที่ทำให้ทุกอย่างมันเป็นแบบนี้แต่ตอนนี้ฉันต้องชัดเจนกับเขาได้แล้ว เพราะเรากำลังจะเรียนจบทั้งคู่เราต้องออกไปเจอผู้คนอีกมากมาย จะมามัวทำอะไรเด็กๆแบบที่ฉันเป็นกับเขาตอนนี้ไม่ได้ มันไม่เคลียร์
" เบียร์นายฟังฉันนะ ไม่ว่านายจะรักฉันมากแค่ไหนถ้าฉันไม่รักนายมันก็คือไม่รัก "
" .......... "
" ไม่ว่านายจะทำดียังไง ซื่อสัตย์แค่ไหน แต่ฉันไม่ได้รักนายฉันก็คบกับนายต่อไปไม่ได้ "
ฉันบอก
" .......... "
" เหตุผลของคนที่จะไม่รักน่ะมันไม่มีหรอกว่านายเป็นแบบนั้นฉันถึงไม่รัก เพราะนายเป็นแบบนี้ฉันถึงไม่รัก "
" .......... "
" ไม่รักก็คือไม่รักเหตุผลมันชัดเจนอยู่แล้วเบียร์ "
" .......... "
" ไม่ว่านายจะถามหาเหตุผลที่ฉันไม่รักนายอีกกี่ร้อยข้อ คำตอบที่ได้ก็คือไม่รัก เพราะไม่รักก็เลยไม่รัก ไม่ว่าจะยังไงก็ไม่รักอยู่ดี "
" .......... "
" เพราะถ้าฉันจะรักนายจริงๆ นายอยู่นิ่งๆฉันก็รักได้ นายไม่ต้องทำอะไรเลยฉันก็รักนาย "
" .......... "
" ถ้าฉันจะรักนายจริงๆ ต่อให้นายเลวแค่ไหนหรือนายไล่ฉันไปยังไงฉันก็รักนาย แต่นี่ฉันไม่ได้รักนาย "
" .......... "
" ฉันขอโทษนะที่ทำให้นายต้องมาเจออะไรแย่ๆแบบนี้ แต่ฉันก็เคยบอกนายไปตั้งแต่วันแรกแล้วนิว่าฉันไม่ได้รักนาย "
" .......... "
" ฉันบอกกับนายทุกวันทุกครั้งแต่นายก็ไม่เคยเชื่อไม่เคยสนใจ แต่ตอนนี้มันไม่ได้แล้วนะเบียร์ เราโตๆกันแล้วเราต้องออกไปสู่โลกกว้างที่ไม่ใช่แค่สังคมในมหาลัย นายยังมีสิทธิ์ที่จะเจอผู้คนอีกมากมาย นายจะได้เจอกับคนที่เขารักนายจริงๆ "
ฉันพูดพลางมองตาเขาไปด้วย ฉันรู้ว่าคนที่ฟังอะไรแบบนี้ต้องเจ็บปวดแต่ฉันไม่อยากยืดเยื้ออีกแล้ว ฉันเคยพยายามหลายครั้งที่จะทำใจให้รักเขาแต่ก็ไม่เคยรักเขาได้สักที บางทีความรักมันก็ฝืนกันไม่ได้หรอก มันบังคับให้คนที่ไม่รักมารักไม่ได้
" ฉันอยากให้นายไปเจอคนที่รักนายจริงๆ ไม่ใช่มาเจอกับฉันแล้วก็เอาแต่วิ่งตามแบบนี้ วิ่งตามโดยที่ไม่ได้ความรักจากฉันเลย "
" .......... "
" นายไปเริ่มต้นใหม่เถอะนะ ต่อไปเราสองคนก็เป็นแค่แฟนเก่าของกันและกัน "
ฉันบอกก่อนจะแกะมือออกจากเขาพร้อมกับถอดเกียร์ที่คอคืนให้เขาไปด้วย
" เธอใส่มันไว้ในฐานะที่เป็นของสำคัญของแฟนเก่าได้มั้ย ใส่มันไว้จนกว่าเธอจะมีใครแล้วค่อยถอดมันออกได้มั้ย "
คนตรงหน้าพูดเสียงอ่อยๆ ฉันรู้ว่าเขาคงทำใจลำบากและทำใจได้ยากแต่มันสุดทางแล้วจริงๆฉันทำใจให้รักเขาไม่ได้
" ก็ได้ "
ฉันบอกยิ้มๆก่อนจะยืนนิ่งๆให้เขาสวมเกียร์ที่เป็นสัญลักษณ์แทนใจของวิศวะคืน เอาไว้ฉันค่อยถอดออกเองก็ได้
คนเราน่ะเหตุผลที่จะไม่รักมันไม่ได้มีอะไรมากมายหรอก ไม่ใช่ไม่สวย ไม่หล่อ ไม่รวยก็เลยไม่รัก ไม่ใช่ไม่ดี ไม่เฟอร์เฟคก็เลยไม่รัก เพราะคนที่ไม่หล่อ ไม่สวย ไม่รวย คนที่ทำตัวแย่ๆยังมีคนรักมากมายได้เลย ฉะนั้นเหตุผลที่ไม่รักก็คือไม่รัก
อย่าถามเลยนะว่าทำไมเขาถึงไม่ได้รักคุณแล้ว มันไม่ใช่เพราะเขาไปเจอคนใหม่ที่ดีกว่า ไม่ใช่ว่าเขาไปเจอคนที่หล่อกว่าหรือสวยกว่า ไม่ใช่เพราะว่าเขาไปเจอคนที่รวยกว่า แต่เขาแค่ไม่ได้รักคุณแล้วหรืออาจจะไม่เคยรักเลย
เป็นเรื่องที่ดีมากเลยนะคุณรู้มั้ยที่รู้ว่าเขาไม่ได้รักคุณแล้ว หรือเขารีบมาบอกว่าไม่ได้รักคุณ เพราะคุณจะได้รีบเสียใจ รีบผิดหวัง รีบร้องไห้ รีบทำใจ แล้วก็รีบเริ่มต้นใหม่ คุณจะได้ไม่ต้องเสียเวลา แล้วฉันเองก็ไม่อยากให้เขาเสียเวลาเพราะฉันอีก
พบรัก...เจ็ทสกีของเราสองคนแล่นรับลมไปเรื่อยๆในท้องทะเล ดีหน่อยที่เวลานี้แดดไม่ร้อนนักเพราะมีเค้าเมฆสีเทาลอยเต็มท้องฟ้า และฉันเองก็เพลิดเพลินไปกับการนั่งเจ็ทสกีโดยมีอ้อมแขนของใครบางคนโอบกอดเอาไว้ไม่ยอมปล่อย" หิวมั้ย "เสียงทุ้มเอ่ยถาม" นิดนึงนายล่ะ "" ตอนนี้ยังแต่ถ้าฉันบอกว่าหิวแล้วกินเธอแทนข้าวได้มั้ย "หืม?" เดี๋ยวเถอะ ไปหัดพูดแบบนี้มาจากใครเนี่ย "ฉันว่ายิ้มๆพลางตีแขนเขาแรงๆหนึ่งที" พูดเอง แต่พูดกับเธอแค่คนเดียวนะ "" ให้มันจริงเถอะ "" ตรงนั้นมีเกาะด้วยแฮะ เธอรู้หรือเปล่าว่าเกาะอะไรหรือเป็นเกาะส่วนตัวของใครมั้ย "คนด้านหลังถามพลางเร่งเครื่องเจ็ทสกีให้เร็วขึ้น" อืม ไม่รู้อะแต่ดูจากเรือที่เทียบท่าตามชายหาดแล้วน่าจะเป็นหมู่บ้านนะ "ฉันว่าพลางมองไปด้านหน้า ที่มีเรือสี่ห้าลำเทียบท่าอยู่ริมหาด แถมไม่ไกลจากชายหาดยังมีบ้านอีกหลายสิบหลังตั้งอยู่" หมู่บ้านจริงๆด้วยพบ ว่าแต่ที่นี้มีร้านอาหารมั้ยนะ "คนด้านหลังดับเครื่องเจ็ทสกีเอาไว้พลางหันซ้ายหันขวา จะมีได้ยังไงล่ะที่นี่ไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยวซะหน่อย" เราเดินเข้าไปดูข้างในกันมั้ยเผื่อมีอะไรน่าสนใจ "คนที่ยืนอยู่ข้างๆเจ็ทสกีหันมาถามฉั
พบรัก...วันหยุด...ที่ปกติแล้วฉันจะต้องไปทำสปาไม่ก็อ่านหนังสือหรือเคลียร์งานที่อาจารย์สั่ง แต่วันนี้ฉันแทบไม่มีอารมณ์จะทำอะไรเพราะรู้สึกหงุดหงิดเมื่อนึกถึงหน้าของใครบางคนที่ไม่ยอมหยุดงานมาอยู่กับฉันทั้งๆที่เพิ่งจะคืนดีกันแท้ๆ ใช่สิตอนนี้ฉันเป็นรองเขานี่ ฉันไปง้อเขา ฉันตามเขา แล้วฉันก็รักเขาแล้วเขาก็เลยไม่สนใจฉัน" เจ๊จะไปไหนน่ะ ไปหาว่าที่เฮียหรอ "เสียงกวนๆของใครบางคนที่เปิดประตูเข้ามาถามขึ้น" ออกไปเดินเล่น ว่าแต่แกเถอะทำไมไม่ไปชดใช้กรรมห๊ะกลับมาทำไม "" เดี๋ยวพรุ่งนี้เซียนไปชดใช้น่า ไม่ต้องห่วงว่าที่เฮียขนาดนั้นก็ได้ "คนที่ทิ้งตัวลงบนโซฟาพูดขึ้นก่อนจะเปิดทีวีดูอย่างสบายใจเฉิบ" อยู่ห้องก็อย่าทำห้องรกล่ะ ฉันไปล่ะ "" ไปหาว่าที่เฮียหรอเจ๊ "" ยุ่ง!! "...ลมเย็นๆที่พัดไปมาริมชายหาดกับแสงแดดอุ่นๆยามเช้าช่วยทำให้ฉันผ่อนคลายมากขึ้น ดีหน่อยที่เมื่อคืนฝนตกหนักเช้านี้ก็เลยมีเพียงแสงแดดอุ่นๆเท่านั้นเพราะบนท้องฟ้ายังคงมีเมฆหมอกสีเทาๆครอบคลุมไว้อยู่ เวลาฉันรู้สึกเบื่อๆหรือไม่รู้ว่าจะทำอะไรฉันชอบออกมาเดินเล่นแถวนี้บ่อยๆ บรรยากาศบริเวณนี้เงียบสงบและไม่ค่อยมีคนออกมาแถวนี้เท่าไหร่เพราะว่าอยู่ไก
เบียร์...เป็นเวลาเกือบตีห้าได้ที่ผมตื่นขึ้นเองโดยอัตโนมัติซึ่งเป็นเวลาปกติที่ผมต้องตื่นอยู่แล้วเพราะผมติดนิสัยตื่นแต่เช้าเนื่องจากต้องเตรียมความพร้อมก่อนออกไปทำงาน แต่อยู่ๆวันนี้ก็ไม่อยากทำอะไรซะงั้นอยู่ๆก็อยากนอนอยู่ในนี้ทั้งวันเพราะร่างบางๆของใครบางคนที่กำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่นี่แหละที่เป็นต้นเหตุให้ผมขี้เกียจ" จะไปไหน "เสียงอู้อี้ของใครบางคนดังขึ้นพลางเอื้อมมือมาดึงแขนผมเอาไว้ ให้ตายเถอะปกตินิ่งๆหยิ่งๆผมก็หลงเธอจนโงหัวไม่ขึ้นอยู่แล้วโดนโหมดนี้เข้าไปผมนี่อ่อยระทวยเลย ทำไมน่ารักแบบนี้นะไม่อยากให้ใครเห็นเธอเลย จับขังไว้ดีมั้ยเนี่ย" ถามทำไมไม่ตอบ นายจะไปไหน "เสียงคนที่ค่อยๆลุกขึ้นนั่งถามผมพลางทำหน้ายู่ใส่ ลืมบอกว่าแสงไฟจากด้านนอกที่ลอดเข้ามาตามช่องไม้ทำให้เราเห็นกันได้ชัด ยัยหัวฟูนี่หงุดหงิดซะแล้วสิ" จะไปอาบน้ำ ต้องเตรียมตัวทำงานแล้ว "ผมตอบพลางดันคนตรงหน้าให้นอนลงตามเดิมก่อนจะดึงผ้าห่มฝืนบางลายตารางหมากฮอสคลุมตัวเธอเอาไว้เพราะตอนนี้อากาศเย็นมากเนื่องจากเมื่อคืนฝนตกหนัก" วันนี้วันหยุดนะทำไมต้องทำงาน "คนที่นอนอยู่ถามผมพลางลุกนั่งทำหน้ายู่ใส่ ผมไม่ชินกับเธอที่เป็นแบบนี้เลยแฮะไม่เ
พบรัก..." บอกให้ญาติของเธอมาเจอฉันพรุ่งนี้ "คนที่คร่อมร่างฉันอยู่กระซิบบอกเบาๆก่อนจะเคลื่อนใบหน้ามาชิดกับฉันจนปลายจมูกเราชิดกัน" ส่วนเธออยากชดใช้ใช่มั้ยล่ะ "" ชะ ใช่ "ฉันตอบตะกุกตะกัก ลมหายใจร้อนๆของเราที่เป่ารดกันอยู่ตอนนี้ทำให้ฉันใจเต้นระรัวแทบจะทะลุออกมา" งั้นคืนนี้ก็ไม่ต้องนอน "" .......... "ทันทีที่เขาพูดจบคนที่คร่อมร่างฉันอยู่ก็ลุกขึ้นก่อนจะถอดเสื้อยืดที่เขาสวมอยู่ออกช้าๆพลางมองมาที่ฉัน ฉันซึ่งกำลังนอนมองภาพนั้นอย่างอึ้งๆเพราะทำอะไรไม่ถูกแถมยังขยับตัวไม่ได้อีกเพราะเนื้อตัวตอนนี้แข็งราวกับเป็นรูปปั้นไปแล้วภาพหน้าท้องเป็นลอนๆกล้ามเนื้อเป็นมัดๆบนผิวเนื้อขาวเนียนของคนที่กำลังมองมาที่ฉันด้วยแววตานิ่งๆทำให้ฉันหัวใจแทบหยุดเต้น" ลุกขึ้นสิ "คนที่นั่งลงข้างๆฉันหันมาบอก นี่เขาจะให้ฉันเริ่มก่อนงั้นหรอบ้าหรือไงอยากได้ก็ทำเองสิ" เบียร์คือฉัน... "" ไหนบอกว่าอยากชดใช้ไง หรือพรุ่งนี้เธอจะให้ฉันจัดการกับญาติเธอให้หนักๆไปเลย "" มะไม่ใช่นะ คือฉันเอ่อ... "คนข้างๆไม่ได้พูดอะไรแต่นอนลงข้างๆฉันก่อนจะยื่นบางอย่างมาให้ฉันแทน" ทำไมนายต้องให้ฉันทำด้วยล่ะ นายทำเองไม่ได้หรือไง "ฉันพูดกับคนที
พบรัก...ครึ้ม!! เปรี้ยง!!" กรี๊ด!! "ฉันนั่งย่อตัวลงกับพื้นพลางปิดหูตัวเองเอาไว้เพราะกลัวเสียงฟ้าร้อง ตอนนี้ฉันเดินมาหาใครบางคนที่แคมป์คนงานไม่น่าเชื่อว่าเดินมาไม่ทันไรฝนก็เทลงมาจนตัวฉันเปียกไปหมดซ่า!!เสียงฝนที่กระหน่ำตกลงมานั้นยิ่งตกหนักขึ้นเรื่อยๆแล้วฉันก็ดันมาหาเขาตอนฝนตกอีกก๊อก ก๊อก ก๊อกฉันยิ่งเร่งเคาะประตูห้องของใครบางคนให้ดังขึ้นไปอีกเมื่อไม่มีวี่แววว่าคนข้างในจะเปิดออกมา แคมป์คนงานที่มีเพียงแสงไฟริบหรี่จากดวงไฟลักษณะเป็นเกรียวหลอดเล็กๆที่กำลังแกว่งไปมาจะดับแหล่มิดับแหล่เพราะฝนตกหนักและแรงลม แคมป์ที่ทางโรงแรมสร้างไว้ให้คนงานได้พักนั้นเป็นเพียงเพลิงไม้เล็กๆมุงสักกะสีเรียงยาวเป็นทอดๆเหมือนห้องแถวดีหน่อยที่ฉันพอจะรู้มาบ้างว่าห้องของนายช่างหรือวิศวะที่มาคุมงานที่นี่คือห้องไหนก็เลยเดินมาถูก แต่ตอนนี้ฉันไม่ชอบบรรยากาศมืดๆที่มีดวงไฟหลอดเล็กกำลังแกว่งไปมาแข่งกับลมที่พัดแรงขึ้นเรื่อยๆไหนจะเสียงฟ้าร้องกับพายุฝนที่ตกหนักแบบนี้อีกก๊อก ก๊อก ก๊อก" เบียร์นายอยู่ในนั้นมั้ย "ก๊อก ก๊อก ก๊อก" เบียร์นายอยู่หรือเปล่า "หมับ" กรี๊ด!! "" ชู่วฉันเอง "เสียงกระซิบของเจ้าของมือใหญ่ที่จับไหล่ฉ
เบียร์...หลังจากที่ผมเดินตรวจงานในไซส์เสร็จและทวนแผนงานพรุ่งนี้กับคนในทีมก็เป็นเวลามืดมากแล้ว ปกติถ้าเวลาประมาณนี้พวกเราก็จะเปิดไฟทำงานกันตอนกลางคืนได้เพราะแค่ปรับพื้นที่และเคลียร์แนวกั้นเฉยๆ แต่คืนนี้พยากรณ์อากาศบอกว่าฝนจะตกเพราะช่วงนี้พายุเข้าพวกเราก็เลยกลับที่พักกันเร็วหน่อยอีกทั้งผมมีนัดกินข้าวกับใครบางคนที่อยู่ๆก็โผล่มาทำให้หัวใจผมเต้นอีกครั้งซะงั้น" กูรู้นะว่ามึงสั่งให้คนส่งปูนมาส่งปูนไว้ข้างออฟฟิศวันนี้ "พอผมเดินออกมาจากไซส์งานก็เจอคนที่ผมไม่ชอบขี้หน้ามันเท่าไหร่ยืนขวางทางทำหน้ากวนประสาทอยู่ เห็นไอ้นี่แล้วคิดถึงไอ้ไวน์น้องชายผมขึ้นมาเลย กวน!! แล้วผมก็รู้ด้วยว่าเป็นมันเพราะผมขอเบอร์คนที่โทรไปหาคนส่งของเพราะผมโทรไปขู่บริษัทวัสดุว่าจะยกเลิกสัญญา" ก็ฉลาดดีนี่หว่า ว่าแต่วันหลังมึงอยากแบกอะไรอีกล่ะกูจะสั่งให้คนเอามาเทไว้แถวๆนี้อีก "มันพูดยิ้มๆพลางทำหน้ากวนๆใส่ผม อยากซัดไอ้ตีบนี่จัง" มึงต้องการอะไร "" อุ้ยมีคนโทรมา "มันไม่ตอบแต่กดรับสายที่โทรเข้ามาพลางกระตุกยิ้มให้ผมกวนๆ ไอ้นี่ถ้าไม่ติดว่ามันเป็นอะไรกับพบนะผมคิดว่ามันเป็นไอ้ไวน์แปลงกายมากวนประสาทผมนะเนี่ย เหมือนกันฉิบ!!" ว่าไ
พบรัก...เนื่องจากเมื่อเช้าฉันไม่ได้ขับรถมาเรียนเพราะไอ้เพื่อนตัวดีสองคนนั้นไปรับถึงหน้าคอนโด และเย็นวันนี้ฉันก็ต้องห้อยรถเมล์หรือไม่ก็นั่งแท็กซี่กลับคอนโดเพื่อกลับไปเตรียมตัวสำหรับคืนนี้ที่นัดกินเหล้ากับพวกเพื่อนๆไว้ปกติฉันก็ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอลล์เหมือนคนทั่วไปนั่นแหละแต่ไม่เยอะ เพราะฉันไม่ค่อ
พบรัก...ฉันเดินเซ็งๆออกมาจากโรงอาหารคณะก่อนจะเข้าไปในตึกหอสมุดของวิทยาลัย ในเวลาเครียดๆหรือเซ็งๆการอ่านหนังสือจะเป็นตัวช่วยให้เราผ่อนคลายได้ดีที่สุด ฉันจึงเลือกที่จะมานั่งอ่านหนังสือที่นี่เพราะนอกจากบรรยากาศจะสงบแล้ว ยังไม่ค่อยมีคนพลุกพล่านเพราะยังอยู่ในช่วงพักเที่ยง แถมชั่วโมงต่อไปฉันก็ไม่มีเรียน
พบรัก..." พบแกจะกินอะไรอะเดี๋ยวพวกฉันไปซื้อเอง แกไปจองโต๊ะได้เลย "เพื่อนผู้ชายในกลุ่มที่เดินมาโรงอาหารด้วยกันหันมาคุยกับฉัน" เอาอะไรก็ได้แกที่ไม่ต้องรอคิวนานอะ เดี๋ยวฉันไปจองที่มุมโน้นล่ะกัน "ฉันหันไปตอบพลางชี้มือไปมุมหนึ่งของโรงอาหารที่มีโต๊ะว่างเหลืออยู่" เคๆ งั้นพวกฉันไปล่ะแกรีบๆไปนั่งเลยเด
พบรัก..." ฉันหมายถึงน้องชายฉันที่เธอนั่งทับอยู่จะทำอันตรายน้องสาวเธอได้ถ้าเธอยังไม่อยู่นิ่งๆ "วินาทีนั้นฉันถึงกับชะงักและนั่งนิ่งราวกับรูปปั้นทั้นที และเมื่อตั้งสติดีๆแล้วฉันก็รู้สึกได้ว่าบางอย่างที่ฉันนั่งทับอยู่มันมีอะไรแข็งๆกำลังดันสะโพกฉันเอาไว้ ไอ้คนลามก!!" หิวข้าวอะ เธออยากไปกินข้าวร้านไหน




![พี่เถื่อนคนนี้ น่ารักจะตาย [ราชาxไอริน]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


