Masukพบรัก...
ช่วงสายวันนี้ฉันออกมาซื้อของเข้าห้องคนเดียว ปกติแล้วทุกวันหยุดฉันก็จะออกมาซื้อของเข้าห้องแบบนี้แหละ หรือถ้าวันไหนขยันขับรถหน่อยฉันก็จะกลับบ้านไม่ก็แวะไปหาอาหมอที่โรงพยาบาล แต่ช่วงนี้ฉันรู้สึกเซ็งๆน่ะเลยไม่มีอารมณ์ไปเจอใคร
" มาคนเดียวหรอ "
เสียงทุ้มดังขึ้นขณะที่ฉันกำลังเข็นรถเลือกซื้อของใช้ตามชั้นวาง
" อื้ม "
ฉันตอบก่อนจะเข็นรถออกมาเพื่อเปลี่ยนมุมเลือกซื้อของ ตั้งแต่วันที่บอกเลิกเขาวันนั้นเราก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย จะเจอก็แต่น้องชายตัวดีของเขาที่ชอบแวะมาทักทายฉันบ่อยๆเพราะเราพักคอนโดเดียวกัน
" อ๊ะ ฝากหน่อยไม่ได้เอารถเข็นมา "
คนตรงหน้าพูดพลางวางของใช้ของเขาลงในรถเข็นของฉันหน้าตาเฉย
" ไม่ได้เอามาก็ไปเอาสิ นายจะมาใช้รถเข็นคันเดียวกับฉันได้ยังไง "
ฉันว่า
" ไม่อะขี้เกียจ มานี่มาฉันเข็นให้เธอก็ได้แลกกันกับที่ฉันใช้รถเข็นคันเดียวกันกับเธอ "
ไม่พูดเปล่าแต่เดินมาเข็นรถเข็นของฉันออกไปหน้าตาเฉย แล้วฉันก็ต้องวิ่งตามรถเข็นของตัวเองเพราะมีของใช้อยู่ในนั้นเต็มไปหมด จะให้เลือกใหม่ฉันก็ขี้เกียจแล้ว
" ของเธอเหลืออะไรอีกครบยัง ของฉันครบแล้ว "
คนที่เข็นรถอยู่ข้างๆถามขึ้น
" ฉันจะไปซื้อผ้าอนามัย "
ฉันบอกก่อนจะเดินแยกตัวออกไป
" แล้วนายจะเดินตามฉันมาทำไมเนี่ย เดี๋ยวเลือกเสร็จฉันจะเดินตามไป "
ฉันหันไปดุคนที่เข็นรถตามฉันมาก่อนจะหันไปเลือกผ้าอนามัยต่อ
" มันมีหลายไซส์ด้วยหรอ หลายยี่ห้อด้วยแฮะฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลย "
คนข้างๆพูดพลางหยิบห่อผ้าอนามัยมาพลิกกลับไปกลับมาก่อนจะวางลงที่ชั้นแล้วก็หยิบห่ออื่นที่เป็นยี่ห้ออื่นขึ้นมาดู จะอยากรู้ไปทำไมล่ะเนี่ย
" หืม? มันมีห่อเล็กๆแบบนี้ด้วยหรอแปลกดีแฮะ หลายแผ่นด้วยอะ "
คนข้างๆหันไปสนใจผ้าอนามัยห่อจิ๋วหรือที่เราเรียกว่าแผ่นอนามัยหรือแบบแคร์ฟรีนั่นเอง
" แล้วนายจะอยากรู้อะไรนักหนาเนี่ยวางลงเลยนะฉันจะไปซื้ออย่างอื่นแล้ว "
ฉันว่าเสียงดุ
" เคยเห็นในโฆษณาที่มันมีแบบกลางวันกับกลางคืนด้วยนะ แล้วก็แบบมีปีกกับไม่มีปีกด้วย เธอใช้แบบมีปีกด้วยนิ แล้วตอนกลางคืนกับกลางวันมันต่างกันยังไงหรอ "
คนที่เข็นรถเดินตามฉันมายังไม่หายสงสัยเรื่องผ้าอนามัย ยังคงจับห่อผ้าอนามัยฉันพลิกไปมาด้วยมือข้างนึง เขาจะอะไรนักหนากับผ้าอนามัยฉันเนี่ย
" ถ้านายยังไม่หยุดพูดเรื่องผ้าอนามัยฉันจะไม่เอาของในรถเข็นนี้แล้วก็จะกลับแล้วนะ "
ฉันบอก
" แค่อยากรู้เฉยๆ ก็ฉันไม่เคยแก้ผ้าผู้หญิงเวลาเป็นเมนส์นิจะได้เห็นผ้าอนามัยแบบเป็นๆอะ "
โอ๊ย!! แล้วที่เขาถืออยู่นี่ไม่ใช่ผ้าอนามัยแบบเป็นๆหรือไง เขาคิดว่ามันตายหรอที่ถืออยู่เนี่ย
" นายจะหยุดพูดหยุดถามเรื่องผ้าอนามัยมั้ยห๊ะ "
" โอเคๆหยุดแล้วก็ได้ "
" หึ้ย "
" รู้งี้เวลาแม่ใช้ไปซื้อเราลองไปซื้อบ้างดีกว่า ไม่น่าปล่อยให้ไอ้ไวน์ไปซื้อคนเดียวเลยแมร่งแสนรู้อยู่คนเดียว "
" ไหนบอกว่าจะหยุดพูดเรื่องนี้แล้วไง จะซื้อไปใส่เองหรือไงถึงได้สนใจขนาดนั้น "
ฉันว่าเสียงดุ
" ก็เรียนรู้ไว้ไง เวลาเธอเป็นเมนส์ฉันจะได้ไปซื้อให้ถูก "
" เราเลิกกันแล้วป่ะ นายอย่าลืม "
" เธอบอกเลิกฉันคนเดียวต่างหาก ฉันไม่ได้บอกว่าจะเลิกกับเธอสักหน่อย "
" เบียร์ ฉันว่าเราคุยเรื่องนี้รู้เรื่องแล้วนะ "
" เธออยากเลิกก็เลิกไปสิฉันไม่ได้ว่า แล้วฉันก็จะทำตัวแบบนี้เธอก็ไม่มีสิทธิ์มาว่าฉันเพราะเธอเลิกกับฉันแล้ว "
คนข้างๆพูดหน้าตาเฉย
" แต่ที่นายทำตัวแบบนี้มันเหมือนเราไม่ได้เลิกกันนะเบียร์ "
" ก็ใช่ไงเพราะว่าฉันไม่ได้เลิกกับเธอ มีแต่เธอนั่นแหละที่เลิกกับฉัน "
อ๊ากกก!!
.
.
.
" แล้วนายจะเดินตามฉันมาทำไม ฉันจะกลับแล้ว "
ฉันหันไปดุคนข้างหลังที่เดินตามฉันออกมาตั้งแต่คิดเงินเสร็จ
" ฉันก็จะกลับเหมือนกัน "
คนข้างหลังตอบ
" นี่นายทำอะไรของนายน่ะ ลงไปจากรถฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ "
พอฉันลดล็อครถเสร็จเรียบร้อยคนข้างหลังที่เดินตามมาก็เข้าไปนั่งประจำที่ฝั่งข้างคนขับ นี่เขาทำบ้าอะไรของเขาเนี่ย
" เบียร์ ฉันบอกให้นายลงมาไงเล่า "
ฉันเปิดประตูฝั่งเขาพลางยื้ดยุดฉุดกระชากให้เขาลงมาจากรถ แต่คนข้างในก็ไม่ได้สะทกสะท้านอะไร
" เธอจะกลับแล้วไม่ใช่หรือไง จะกลับแล้วก็รีบๆมาขึ้นรถสิ ฉันแค่จะติดรถไปด้วยก็เท่านั้น "
" แต่ฉันไม่สะดวกที่จะให้นายติดรถไปด้วย เพราะฉะนั้นนายลงมาเดี๋ยวนี้เลย "
ฉันว่าพลางยืนเท้าเอวถอนใจหายไปด้วย
" พบ มาขึ้นรถได้แล้วฉันจะกลับบ้าน "
คนในรถเรียก
" แต่ฉันไม่ให้นายกลับกับฉัน นายต้องลงมาเดี๋ยวนี้ "
" เธอนี่พูดไม่รู้เรื่องนะ จะขึ้นมาดีๆมั้ยพบ "
คนในรถหันมามองฉัน
" นายนั่นแหละพูดดีๆไม่รู้เรื่อง นายจะลงมาดีๆมั้ยเบียร์ "
หมับ!!
" ว๊าย!! นี่ปล่อยฉันนะ นายจะทำแบบนี้กับฉันไม่ได้นะเบียร์ "
ฉันดิ้นไปมาบนตักคนตัวใหญ่กว่าเมื่อถูกเขากระชากให้เข้าไปนั่งในรถบนตักเขาพลางปิดประตูรถลง ฉันทำอะไรไม่ถูกทั้งตกใจเลยได้แต่ดิ้นไปมาบนตักเขาอยู่แบบนั้น
" ถ้าเธอเธอไม่หยุดดิ้นฉันไม่รับรองความปลอดภัยของน้องสาวเธอนะพบ "
มือใหญ่ข้างนึงรวบมือทั้งสองข้างฉันเอาไว้รวมกันก่อนจะส่งสายตาดุๆมาให้
" น้องสาวบ้าอะไรของนาย ฉันมีแต่น้องชาย "
ฉันเถียงกลับ
" ฉันหมายถึงน้องชายฉันที่เธอนั่งทับอยู่จะทำอันตรายน้องสาวเธอได้ถ้าเธอยังไม่อยู่นิ่งๆ "
" ......... "
พบรัก...เจ็ทสกีของเราสองคนแล่นรับลมไปเรื่อยๆในท้องทะเล ดีหน่อยที่เวลานี้แดดไม่ร้อนนักเพราะมีเค้าเมฆสีเทาลอยเต็มท้องฟ้า และฉันเองก็เพลิดเพลินไปกับการนั่งเจ็ทสกีโดยมีอ้อมแขนของใครบางคนโอบกอดเอาไว้ไม่ยอมปล่อย" หิวมั้ย "เสียงทุ้มเอ่ยถาม" นิดนึงนายล่ะ "" ตอนนี้ยังแต่ถ้าฉันบอกว่าหิวแล้วกินเธอแทนข้าวได้มั้ย "หืม?" เดี๋ยวเถอะ ไปหัดพูดแบบนี้มาจากใครเนี่ย "ฉันว่ายิ้มๆพลางตีแขนเขาแรงๆหนึ่งที" พูดเอง แต่พูดกับเธอแค่คนเดียวนะ "" ให้มันจริงเถอะ "" ตรงนั้นมีเกาะด้วยแฮะ เธอรู้หรือเปล่าว่าเกาะอะไรหรือเป็นเกาะส่วนตัวของใครมั้ย "คนด้านหลังถามพลางเร่งเครื่องเจ็ทสกีให้เร็วขึ้น" อืม ไม่รู้อะแต่ดูจากเรือที่เทียบท่าตามชายหาดแล้วน่าจะเป็นหมู่บ้านนะ "ฉันว่าพลางมองไปด้านหน้า ที่มีเรือสี่ห้าลำเทียบท่าอยู่ริมหาด แถมไม่ไกลจากชายหาดยังมีบ้านอีกหลายสิบหลังตั้งอยู่" หมู่บ้านจริงๆด้วยพบ ว่าแต่ที่นี้มีร้านอาหารมั้ยนะ "คนด้านหลังดับเครื่องเจ็ทสกีเอาไว้พลางหันซ้ายหันขวา จะมีได้ยังไงล่ะที่นี่ไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยวซะหน่อย" เราเดินเข้าไปดูข้างในกันมั้ยเผื่อมีอะไรน่าสนใจ "คนที่ยืนอยู่ข้างๆเจ็ทสกีหันมาถามฉั
พบรัก...วันหยุด...ที่ปกติแล้วฉันจะต้องไปทำสปาไม่ก็อ่านหนังสือหรือเคลียร์งานที่อาจารย์สั่ง แต่วันนี้ฉันแทบไม่มีอารมณ์จะทำอะไรเพราะรู้สึกหงุดหงิดเมื่อนึกถึงหน้าของใครบางคนที่ไม่ยอมหยุดงานมาอยู่กับฉันทั้งๆที่เพิ่งจะคืนดีกันแท้ๆ ใช่สิตอนนี้ฉันเป็นรองเขานี่ ฉันไปง้อเขา ฉันตามเขา แล้วฉันก็รักเขาแล้วเขาก็เลยไม่สนใจฉัน" เจ๊จะไปไหนน่ะ ไปหาว่าที่เฮียหรอ "เสียงกวนๆของใครบางคนที่เปิดประตูเข้ามาถามขึ้น" ออกไปเดินเล่น ว่าแต่แกเถอะทำไมไม่ไปชดใช้กรรมห๊ะกลับมาทำไม "" เดี๋ยวพรุ่งนี้เซียนไปชดใช้น่า ไม่ต้องห่วงว่าที่เฮียขนาดนั้นก็ได้ "คนที่ทิ้งตัวลงบนโซฟาพูดขึ้นก่อนจะเปิดทีวีดูอย่างสบายใจเฉิบ" อยู่ห้องก็อย่าทำห้องรกล่ะ ฉันไปล่ะ "" ไปหาว่าที่เฮียหรอเจ๊ "" ยุ่ง!! "...ลมเย็นๆที่พัดไปมาริมชายหาดกับแสงแดดอุ่นๆยามเช้าช่วยทำให้ฉันผ่อนคลายมากขึ้น ดีหน่อยที่เมื่อคืนฝนตกหนักเช้านี้ก็เลยมีเพียงแสงแดดอุ่นๆเท่านั้นเพราะบนท้องฟ้ายังคงมีเมฆหมอกสีเทาๆครอบคลุมไว้อยู่ เวลาฉันรู้สึกเบื่อๆหรือไม่รู้ว่าจะทำอะไรฉันชอบออกมาเดินเล่นแถวนี้บ่อยๆ บรรยากาศบริเวณนี้เงียบสงบและไม่ค่อยมีคนออกมาแถวนี้เท่าไหร่เพราะว่าอยู่ไก
เบียร์...เป็นเวลาเกือบตีห้าได้ที่ผมตื่นขึ้นเองโดยอัตโนมัติซึ่งเป็นเวลาปกติที่ผมต้องตื่นอยู่แล้วเพราะผมติดนิสัยตื่นแต่เช้าเนื่องจากต้องเตรียมความพร้อมก่อนออกไปทำงาน แต่อยู่ๆวันนี้ก็ไม่อยากทำอะไรซะงั้นอยู่ๆก็อยากนอนอยู่ในนี้ทั้งวันเพราะร่างบางๆของใครบางคนที่กำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่นี่แหละที่เป็นต้นเหตุให้ผมขี้เกียจ" จะไปไหน "เสียงอู้อี้ของใครบางคนดังขึ้นพลางเอื้อมมือมาดึงแขนผมเอาไว้ ให้ตายเถอะปกตินิ่งๆหยิ่งๆผมก็หลงเธอจนโงหัวไม่ขึ้นอยู่แล้วโดนโหมดนี้เข้าไปผมนี่อ่อยระทวยเลย ทำไมน่ารักแบบนี้นะไม่อยากให้ใครเห็นเธอเลย จับขังไว้ดีมั้ยเนี่ย" ถามทำไมไม่ตอบ นายจะไปไหน "เสียงคนที่ค่อยๆลุกขึ้นนั่งถามผมพลางทำหน้ายู่ใส่ ลืมบอกว่าแสงไฟจากด้านนอกที่ลอดเข้ามาตามช่องไม้ทำให้เราเห็นกันได้ชัด ยัยหัวฟูนี่หงุดหงิดซะแล้วสิ" จะไปอาบน้ำ ต้องเตรียมตัวทำงานแล้ว "ผมตอบพลางดันคนตรงหน้าให้นอนลงตามเดิมก่อนจะดึงผ้าห่มฝืนบางลายตารางหมากฮอสคลุมตัวเธอเอาไว้เพราะตอนนี้อากาศเย็นมากเนื่องจากเมื่อคืนฝนตกหนัก" วันนี้วันหยุดนะทำไมต้องทำงาน "คนที่นอนอยู่ถามผมพลางลุกนั่งทำหน้ายู่ใส่ ผมไม่ชินกับเธอที่เป็นแบบนี้เลยแฮะไม่เ
พบรัก..." บอกให้ญาติของเธอมาเจอฉันพรุ่งนี้ "คนที่คร่อมร่างฉันอยู่กระซิบบอกเบาๆก่อนจะเคลื่อนใบหน้ามาชิดกับฉันจนปลายจมูกเราชิดกัน" ส่วนเธออยากชดใช้ใช่มั้ยล่ะ "" ชะ ใช่ "ฉันตอบตะกุกตะกัก ลมหายใจร้อนๆของเราที่เป่ารดกันอยู่ตอนนี้ทำให้ฉันใจเต้นระรัวแทบจะทะลุออกมา" งั้นคืนนี้ก็ไม่ต้องนอน "" .......... "ทันทีที่เขาพูดจบคนที่คร่อมร่างฉันอยู่ก็ลุกขึ้นก่อนจะถอดเสื้อยืดที่เขาสวมอยู่ออกช้าๆพลางมองมาที่ฉัน ฉันซึ่งกำลังนอนมองภาพนั้นอย่างอึ้งๆเพราะทำอะไรไม่ถูกแถมยังขยับตัวไม่ได้อีกเพราะเนื้อตัวตอนนี้แข็งราวกับเป็นรูปปั้นไปแล้วภาพหน้าท้องเป็นลอนๆกล้ามเนื้อเป็นมัดๆบนผิวเนื้อขาวเนียนของคนที่กำลังมองมาที่ฉันด้วยแววตานิ่งๆทำให้ฉันหัวใจแทบหยุดเต้น" ลุกขึ้นสิ "คนที่นั่งลงข้างๆฉันหันมาบอก นี่เขาจะให้ฉันเริ่มก่อนงั้นหรอบ้าหรือไงอยากได้ก็ทำเองสิ" เบียร์คือฉัน... "" ไหนบอกว่าอยากชดใช้ไง หรือพรุ่งนี้เธอจะให้ฉันจัดการกับญาติเธอให้หนักๆไปเลย "" มะไม่ใช่นะ คือฉันเอ่อ... "คนข้างๆไม่ได้พูดอะไรแต่นอนลงข้างๆฉันก่อนจะยื่นบางอย่างมาให้ฉันแทน" ทำไมนายต้องให้ฉันทำด้วยล่ะ นายทำเองไม่ได้หรือไง "ฉันพูดกับคนที
พบรัก...ครึ้ม!! เปรี้ยง!!" กรี๊ด!! "ฉันนั่งย่อตัวลงกับพื้นพลางปิดหูตัวเองเอาไว้เพราะกลัวเสียงฟ้าร้อง ตอนนี้ฉันเดินมาหาใครบางคนที่แคมป์คนงานไม่น่าเชื่อว่าเดินมาไม่ทันไรฝนก็เทลงมาจนตัวฉันเปียกไปหมดซ่า!!เสียงฝนที่กระหน่ำตกลงมานั้นยิ่งตกหนักขึ้นเรื่อยๆแล้วฉันก็ดันมาหาเขาตอนฝนตกอีกก๊อก ก๊อก ก๊อกฉันยิ่งเร่งเคาะประตูห้องของใครบางคนให้ดังขึ้นไปอีกเมื่อไม่มีวี่แววว่าคนข้างในจะเปิดออกมา แคมป์คนงานที่มีเพียงแสงไฟริบหรี่จากดวงไฟลักษณะเป็นเกรียวหลอดเล็กๆที่กำลังแกว่งไปมาจะดับแหล่มิดับแหล่เพราะฝนตกหนักและแรงลม แคมป์ที่ทางโรงแรมสร้างไว้ให้คนงานได้พักนั้นเป็นเพียงเพลิงไม้เล็กๆมุงสักกะสีเรียงยาวเป็นทอดๆเหมือนห้องแถวดีหน่อยที่ฉันพอจะรู้มาบ้างว่าห้องของนายช่างหรือวิศวะที่มาคุมงานที่นี่คือห้องไหนก็เลยเดินมาถูก แต่ตอนนี้ฉันไม่ชอบบรรยากาศมืดๆที่มีดวงไฟหลอดเล็กกำลังแกว่งไปมาแข่งกับลมที่พัดแรงขึ้นเรื่อยๆไหนจะเสียงฟ้าร้องกับพายุฝนที่ตกหนักแบบนี้อีกก๊อก ก๊อก ก๊อก" เบียร์นายอยู่ในนั้นมั้ย "ก๊อก ก๊อก ก๊อก" เบียร์นายอยู่หรือเปล่า "หมับ" กรี๊ด!! "" ชู่วฉันเอง "เสียงกระซิบของเจ้าของมือใหญ่ที่จับไหล่ฉ
เบียร์...หลังจากที่ผมเดินตรวจงานในไซส์เสร็จและทวนแผนงานพรุ่งนี้กับคนในทีมก็เป็นเวลามืดมากแล้ว ปกติถ้าเวลาประมาณนี้พวกเราก็จะเปิดไฟทำงานกันตอนกลางคืนได้เพราะแค่ปรับพื้นที่และเคลียร์แนวกั้นเฉยๆ แต่คืนนี้พยากรณ์อากาศบอกว่าฝนจะตกเพราะช่วงนี้พายุเข้าพวกเราก็เลยกลับที่พักกันเร็วหน่อยอีกทั้งผมมีนัดกินข้าวกับใครบางคนที่อยู่ๆก็โผล่มาทำให้หัวใจผมเต้นอีกครั้งซะงั้น" กูรู้นะว่ามึงสั่งให้คนส่งปูนมาส่งปูนไว้ข้างออฟฟิศวันนี้ "พอผมเดินออกมาจากไซส์งานก็เจอคนที่ผมไม่ชอบขี้หน้ามันเท่าไหร่ยืนขวางทางทำหน้ากวนประสาทอยู่ เห็นไอ้นี่แล้วคิดถึงไอ้ไวน์น้องชายผมขึ้นมาเลย กวน!! แล้วผมก็รู้ด้วยว่าเป็นมันเพราะผมขอเบอร์คนที่โทรไปหาคนส่งของเพราะผมโทรไปขู่บริษัทวัสดุว่าจะยกเลิกสัญญา" ก็ฉลาดดีนี่หว่า ว่าแต่วันหลังมึงอยากแบกอะไรอีกล่ะกูจะสั่งให้คนเอามาเทไว้แถวๆนี้อีก "มันพูดยิ้มๆพลางทำหน้ากวนๆใส่ผม อยากซัดไอ้ตีบนี่จัง" มึงต้องการอะไร "" อุ้ยมีคนโทรมา "มันไม่ตอบแต่กดรับสายที่โทรเข้ามาพลางกระตุกยิ้มให้ผมกวนๆ ไอ้นี่ถ้าไม่ติดว่ามันเป็นอะไรกับพบนะผมคิดว่ามันเป็นไอ้ไวน์แปลงกายมากวนประสาทผมนะเนี่ย เหมือนกันฉิบ!!" ว่าไ
พบรัก..." ไงจ้ะพบรัก ไม่ได้เจอกันนานเลยนะได้ข่าวว่าเธอกับเบียร์เลิกกันแล้วหรอดีจังเลย "คนมาใหม่ที่ถือวิสาสะนั่งลงตรงหน้าฉันโดยไม่ได้รับอนุญาตพูดขึ้น ยัยแซน!!" แสดงว่าข่าวที่เธอได้มามันเป็นข่าวเก่าแน่ๆเลยแซน "ฉันพูดพลางยกยิ้มไปด้วย" อะไร "คนตรงหน้าขมวดคิ้วด้วยความสงสัย ฉันกับยัยนี่เราเคยเป็นเพ
พบรัก..." เบียร์ เบียร์ ตื่นได้แล้ว "ฉันเขย่าตัวคนที่นอนกอดฉันอยู่ให้ลุกขึ้น พอฉันตื่นขึ้นมาตอนนี้ก็เย็นมากแล้วและฉันก็ต้องเข้าไปตรวจงานที่ผับคืนนี้ แต่คนที่หลับอยู่ตอนนี้สิกลับไม่ยอมกระดิกตัวลุกขึ้นมาเลย อะไรจะขี้เซาขนาดนั้น" เบียร์ เบียร์ ตื่นเลยนะนายต้องพาฉันไปตรวจงานนะรู้มั้ย "ฉันยิ่งเขย่าแ
พบรัก..." นายจะนอนอยู่แบบนี้หรือไง บ้านช่องไม่รู้จักกลับ "ฉันมองหน้าคนที่นอนกินขนมอยู่บนตัก นี่มันก็นามมากแล้วนะเขาไม่กลับบ้านกลับช่องหรือไง" ไม่กลับอะจะนอนนี่ "คนบนตักตอบหน้าตาเฉยพลางหยิบขนมในจานที่วางอยู่บนท้องของเขาขึ้นมาป้อนฉันบ้าง" ฉันไม่ชอบกินขนมนะ ป้อนอยู่ได้ "ฉันบุ้ยหน้าให้คนบนตักแต่ก
เบียร์...เช้าวันหยุดที่สดใส ผมตืjนขึ้นมาในห้องของใครบางคนที่ตอนนี้กำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่ ผมหลงรักผู้หญิงน่านิ่งแอบหยิ่งเล็กน้อยคนนี้ ผมหลงรักความขี้เก๊กและความไม่สนใจใครของเธอ ผมหลงรักความเรื่องเยอะและนิสัยที่ออกแนวขี้วีนขี้เหวี่ยงของเธอทั้งๆที่ก่อนจะมาเจอกับเธอผมไม่เคยชอบผู้หญิงลักษณะนี้เลยภายใ







