LOGINShare
บทที่ 1 ลูกจ้างคนใหม่
Last Updated:
2025-12-06 13:34:16เซอร์คานชายหนุ่มลูกครึ่งจีน อเมริกัน วัย 33 ปี ย้อมผมสีทองทั้งหัว คิ้วโก่งราวกับคันธนู รับกับใบหน้าได้รูปที่เด่นสะดุดตา
เขาเป็นเจ้าของคาสิโนที่ใหญ่อันดับต้น ๆ ในมาเก๊า ลูกชายคนโตของตระกูลเอเรน มาเฟียที่มีอิทธิพลมากที่สุดในมาเก๊า ชื่อองค์กร “เกรทเพอร์เซิล”
เมื่อพูดถึงเกรทเพอร์เซิล ไม่มีใครที่ไม่รู้จัก ทุกคนต่างพากันกลัวจนหัวหดเลยทีเดียว เซอร์คานเป็นผู้รับช่วงต่อกิจการคาสิโนและธุรกิจทั้งหมด ตั้งแต่พ่อของเขาวางมือเพราะวัยที่แก่ชรา เกินกว่าที่จะมานั่งบริหารงานแล้ว ดังนั้นหน้าที่รับช่วงต่อ ก็คงไม่พ้นลูกชายคนโตของตระกูล
ในเวลานี้เซอร์คานกำลังนั่งเอาขาไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังอย่างดี สักพักร่างสูงราว 188 เซนติเมตร ก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แล้วเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าต่างบานใส เขามองออกไปสุดลูกหูลูกตา ราวกับว่าตอนนี้มีเรื่องให้ครุ่นคิดอย่างหนัก
“นายครับมีคนมาขอสมัครงานครับ”
เสียงของไรอัลลูกน้องมือขวาเอ่ยขึ้น ดึงสติเซอร์คานให้กลับมาอยู่กับเนื้อกับตัว เขาหมุนตัวกลับไปมองลูกน้องคนสนิท พลางพยักหน้าให้เรียกผู้ชายคนนั้นเข้ามา
ไรอัลรับคำสั่งมาเฟียหนุ่ม แล้วเดินออกไปเรียกชายหนุ่มสูงราว 180 เซนติเมตร ให้เข้ามาในห้องทำงานของเซอร์คานทันที
“เข้าไปได้ นายรออยู่”
เสียงไรอัลเอ่ยขึ้น ก่อนที่ประตูจะถูกเปิดเข้ามา เมื่อคนตัวสูงเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเซอร์คาน เซอร์คานถึงกับตกตะลึงกับผู้ชายที่อยู่ตรงหน้า เขาคนนั้นก็เช่นกัน
อิริคชายหนุ่มสัญชาติไทย อเมริกัน ผมดกดำ จมูกโด่งเป็นสัน หน้าตาดูสะอาดสะอ้านน่ามอง หัวใจเขาหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม เมื่อได้พบเจอกับเซอร์คานอีกครั้ง
“เซอร์คาน”
“อิริค”
เซอร์คานจ้องมองอิริคด้วยแววตาวาวโรจน์โกรธจัดอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเจอร์โจทก์เก่า คนตัวเล็กกว่ากำลังจะหันหลัง เพื่อที่จะเดินกลับออกไปจากห้องต้องหยุดชะงัก
“มาที่นี่แล้วคิดจะเดินออกไป มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกนะอิริค!!”
เมื่อได้ยินน้ำเสียงเย็นยะเยือก ที่เอื้อนเอ่ยออกมาจากปากเซอร์คาน เขาแทบจะกลืนน้ำลายฝืดๆ ก้อนใหญ่ ที่อยู่ในลำคอไม่ลง
“ผม...ผมไม่สมัครแล้วครับ”
“ที่นี่ที่ของฉัน...มาเหยียบที่นี่แล้วนายไม่มีสิทธิ์เดินออกไปง่าย ๆ ถ้าฉันไม่อนุญาต!!”
เซอร์คานเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม สายตาเย็นเฉียบจ้องมองคนตรงหน้าไม่ลดละ เขาค่อย ๆ เดินเข้าไปประชิดตัวอิริค มือหนายกขึ้นบีบคออิริคไว้แน่น สายตาดุจดั่งพญาเหยี่ยวจ้องมองอิริคไม่วางตา จนคนตรงหน้าต้องหลบสายตาที่แสนน่ากลัวคู่นั้น
“เรื่องนั้นมันจบไปนานแล้วนะครับ”
อิริคเอ่ยด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว เมื่อนึกถึงเรื่องในอดีต พลางหันกลับมาจ้องมองดวงตาคู่นั้นของเซอร์คาน ที่จ้องมองมายังเขา ราวกับจะเอาเรื่อง
“รู้ไหมฉันตามตัวนายมาตั้งนาน ไม่อยากเชื่อสุดท้ายนายจะเป็นฝ่ายเดินเข้ามาหาฉันเอง หึ ๆ”
เสียงหัวเราะเบา ๆ แต่สร้างความยำเกรง ให้ก่อเกิดภายในใจของอิริคได้ไม่น้อย ปืนกระบอกสีดำถูกหยิบขึ้นมาจากด้านหลัง แล้วเอามาเกลี่ยไปมา ที่บริเวณใบหน้าของอิริค ราวกับคนซาดิส
คนที่ตัวเล็กกว่ารู้สึกสั่นกลัวอย่างเห็นได้ชัด อิริคไม่รู้เลยว่าเซอร์คานคิดจะทำอะไร เขาคิดในใจไม่น่ามาสมัครงานที่คาสิโนแห่งนี้เลย ถ้ารู้ว่าเป็นคาสิโนของเซอร์คาน เขาคงไม่เข้ามาเหยียบที่นี่เด็ดขาด
“คุณ...คุณจะทำอะไร ไม่ให้ผมออกไป จะให้ผมทำอะไร?”
อิริคเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก สายตาสั่นระริกด้วยความหวาดกลัว ราวกับลูกนกที่พลัดตกจากรัง เซอร์คานเอาลูกกระสุนปืนออกจากลูกโม่ แล้วบรรจุกระสุนเข้าไปเพียงนัดเดียว เขาเอาปืนมาจ่อที่กลางหน้าผากของอิริค
“เซ็นสัญญาเป็นลูกน้องของฉัน”
“ผมไม่ทำแล้วไง ผมจะไม่ทำงานที่นี่”
แกร๊ก!! เสียงไกปืนลั่นแต่ไม่มีกระสุนออกมาจากลำเพลิง ทำเอาอิริคสะดุ้งสุดตัว เขาตัวสั่นเทิ้มไปหมด
“นายไม่มีสิทธิ์เลือก ถ้าอยากมีลมหายใจก็เซ็นซะ...รอฉันร่างสัญญาก่อน”
อิริคโดนผลักให้นั่งลงที่โซฟาหนังสีน้ำตาลเข้มตัวนิ่มอย่างไม่เต็มใจนัก
“ไม่!!...ผมไม่เซ็น”
“จะเซ็นหรือไม่เซ็น!!”
แกร๊ก!! เสียงไกปืนนัดที่สองดังขึ้น แต่ยังเป็นโชคดีของอิริค ที่มันไม่มีกระสุนลั่นออกมา ตอนนี้อิริคเริ่มสั่นกลัว ไม่รู้จะต้องทำอย่างไรดี
“จะเซ็นหรือไม่เซ็น!!”
เซอร์คานเค้นเสียงเหี้ยมเกรียม ใช้สายตากดต่ำจ้องมองอิริค เพื่อรอฟังคำตอบจากเขา แต่ก็ยังไร้เสียงตอบกลับจากชายหนุ่มรูปร่างกำยำ ที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนโซฟาตัวสีน้ำตาล
“ไม่ครับ!!”
แกร๊ก!! เสียงของไกปืนนัดที่สามดังขึ้น อิริคถึงกับโล่งอก เมื่อมันไม่มีกระสุนออกมา แต่เขาเหลือทางรอดอีกไม่เท่าไรแล้ว เขาจะทำเช่นไรดี อิริคมีเวลาทบทวนได้ไม่นาน กับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อจากนี้
“งั้นก็ตาย หึๆ”
นิ้วชี้ข้างขวาเตรียมจะเหนี่ยวไกปืน
“ผม...ผมยอมแล้วครับ”
อิริคตอบไปด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เมื่อได้ยินที่อิริคเอ่ย เซอร์คานถึงกับยกยิ้มมุมปากอย่างผู้มีชัย
“ดีที่รู้จักเลือก...งั้นนั่งรอก่อน เดี๋ยวฉันไปเตรียมสัญญามาให้นายเซ็น”
พูดจบเซอร์คานก็หันหลัง เดินไปที่โต๊ะทำงานของเขา เขาเปิด Note Book พิมพ์รายละเอียดของสัญญาอยู่พักใหญ่ ๆ
“มานั่งตรงนี้”
เซอร์คานเรียกอิริคให้ไปนั่งตรงเก้าอี้หน้าโต๊ะทำงานของเขา สายตาของอิริคสั่นระริกด้วยความหวาดกลัว ต่างจากเซอร์คาน ที่ดวงตาคู่นั้นไร้แวว แฝงไปด้วยความเย็นชาและดุดัน
Latest chapter
ทรยศรักนายมาเฟีย บทที่ 7 คนของโภไคย
เสียงเคาะประตูดังมาจากด้านนอก ทำให้คนที่นั่งอยู่ด้านใน ต้องละจากกองเอกสาร แล้วหันไปเหลือบมองที่ประตูไม้บานสีน้ำตาล“เข้ามา”เซอร์คานเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ ไม่นานไรอัลก็เปิดประตูเข้ามาภายในห้องทำงานของเซอร์คาน ซึ่งวันนี้มีอิริคนั่งอยู่ที่โซฟาสีน้ำตาลเข้มตัวนิ่มด้วย ไรอัลชำเลืองมองอิริคเล็กน้อย แล้วหันไปหานายตัวเอง“นายครับรู้แล้วครับว่าใครเป็นคนส่งคนมาวางเพลิงคาสิโนเรา”เจ้านายหนุ่มเหลือบสายตาไปมองที่อิริค ส่งสัญญาณให้เขาออกไปข้างนอก แต่อิริคก็ยังคงนั่งอยู่ไม่ไปไหน“อิริค!!...ไม่รู้รึยังไงว่าฉันสั่งให้ออกไป”“ไม่รู้ครับ ก็คุณเซอร์คานไม่ได้บอกผม”“นี่นายมันโง่ หรือแกล้งโง่กันแน่เนี่ย...ออกไป!! แล้วรอไรอัลอยู่ข้างนอก เดี๋ยวให้ไรอัลสอนงาน”“ครับ”พูดจบอิริคก็รีบลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แล้วพาตัวเองออกไปจากห้องทำงานของเซอร์คานอย่างไว พลางคิดในใจ ใครจะไปรู้วะในเมื่อไม่ได้บอกเมื่ออิริคออกไปแล้วเซอร์คานก็กลับไปโฟกัสเรื่องสำคัญ ที่ไรอัลกำลังจะร
ทรยศรักนายมาเฟีย บทที่ 6 นี่มันแกล้งกันชัด ๆ 2
เช้าวันรุ่งขึ้น“อื้อ...คนจะนอน”เสียงอ้อแอ้พึมพำอยู่ในลำคอของอิริคดังขึ้น เมื่อมีอะไรบางอย่างมาสะกิดเขาให้ตื่นจากการหลับใหล เซอร์คานเอาเท้าแตะเบา ๆ ที่ขาของอิริค เพื่อปลุกให้เขาตื่น แต่ก็ไม่ได้ทำให้อิริคตื่นขึ้นมาจากภวังค์ได้เขาเดินไปหยิบขวดน้ำเย็นแล้วเปิดฝาเอาน้ำเทราดลงบนใบหน้าของอิริค คนตัวเล็กกว่าสะดุ้งสุดตัว กระเด้งราวกับกุ้งเต้น เมื่อความเย็นปะทะลงบนใบหน้า อิริคลืมตาตื่นขึ้นมาจากภวังค์การหลับใหลทันที“นี่คุณทำอะไรเนี่ย”น้ำเสียงขุ่นเคืองแสดงถึงความไม่พอใจ มือไม้เช็ดน้ำออกจากใบหน้าตัวเอง ตอนนี้เขาเปียกไปหมดราวกับลูกหมาตกน้ำ“ปลุกนายไง ปลุกแล้วไม่ตื่น ก็ต้องใช้วิธีนี้...ลุกได้แล้วฉันต้องไปทำงาน”“ปลุกดี ๆ ก็ได้ นี่มันจะมากเกินไปแล้วนะครับ”“ไม่มากหรอกสำหรับคนแบบนาย”“.........”พูดจบเซอร์คานก็เดินหนีอิริคเข้าไปในห้องแต่งตัวทันที คนที่เพิ่งตื่นรีบเก็บที่นอน แล้วสืบเท้าก้าวเดินเพื่อที่จะเ
ทรยศรักนายมาเฟีย บทที่ 5 นี่มันแกล้งกันชัด ๆ
อิริคนอนซมหมดสภาพบนเตียงคิงไซส์ เพราะเซอร์คานเล่นเอาเขาแทบไม่ให้เขาได้มีเวลาพัก แม้เขาจะอ้อนวอนร้องขอว่าให้พอก่อน แต่เซอร์คานก็ไม่ยอมหยุด ยังคงทำตามใจอยาก ทำกับเขาราวกับว่าเป็นเครื่องระบายอารมณ์ความใคร่“ลุกขึ้นมาแต่งตัวได้แล้ว มัวนอนอยู่ทำไม...ฉันจะกลับบ้าน”เซอร์คานเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก จ้องมองคนที่นอนอยู่บนเตียงด้วยสายตาว่างเปล่า เย็นชาไร้ความรู้สึกอิริคค่อย ๆ ดันตัวเองให้ลุกขึ้น แล้วเดินไปหยิบเสื้อผ้ามาสวมใส่ให้เข้าที่ ก่อนที่จะเดินตามหลังเซอร์คานไปติด ๆ พลางคิดในใจ จะไม่ให้เขาได้พักบ้างเลยหรืออย่างไร ทั้ง ๆ ที่เพิ่งเอาเสร็จไปเมื่อกี้นี้เอง ขอเขานอนพักสักหน่อยก็ยังดี ให้ล้างห้องน้ำยังไม่ทันหายเหนื่อย ก็มาเอาเขาต่อ แล้วจะไม่ให้เขาเหนื่อยได้ยังไงทั้งคู่เดินมาที่รถยุโรปคันสีดำที่จอดอยู่ลานจอดรถของคาสิโน อิริคมองซ้ายมองขวาหาพนักงานขับรถ ซึ่งตอนนี้ไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน“มองหาอะไร...ต่อไปนี้นายต้องเป็นคนขับรถให้ฉันอิริค”“ผมต้องเป็นคนขับรถด้วยเหรอ?”“ใช่ไง...หรือนายมีปัญหา!!”“เปล่าครับ”อิริคก้มหน้าหลุบต่ำ เมื่อเห็นสายตาอำมหิตของเซอร์คาน ที่จ้องมองมายังเขา เขาเปิดประตูด้านหลังให้
ทรยศรักนายมาเฟีย บทที่ 4 งานที่สอง ( NC 20+ )
⚠️ คำเตือน!! ตอน NC🔥 แรงมากค่ะ เด็กอายุต่ำกว่า 18 ไม่ควรอ่าน🔞....ใครไม่ชอบ NC แรง ๆ เลื่อนผ่านเลยจ้า กรุณาอย่าด่าทอไรท์ว่า จร. เพราะไรท์เขียนเบาได้เท่านี้จริง ๆ แฮร่ ๆ สำนวนของนักเขียนแต่ละคนไม่เหมือนกันค่ะ⚠️อิริคเหงื่ออาบท่วมตัว เขาลงมือขัดห้องน้ำทุกห้องในคาสิโน นาฬิกาที่สวมใส่อยู่ในข้อมือข้างซ้ายถูกยกขึ้นมาดู เวลานี้เป็นเวลา 23.38 น. เขาจึงเดินกลับเข้ามาในห้องทำงานของเซอร์คาน เสียงประตูถูกผลักเข้ามา เซอร์คานที่กำลังเอนหลัง แล้วหลับตาพริ้มจึงค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาช้า ๆ“เสร็จแล้วเหรอ”“ครับ”อิริคตอบเสียงเรียบ พลางชำเลืองตามองเซอร์คานด้วยสายตาไม่ค่อยพอใจนัก ที่ถูกใช้ให้ไปล้างห้องน้ำแบบนั้น อิริคกำลังจะหย่อนก้นลงนั่งที่โซฟาตัวสีน้ำตาลเข้ม แต่ก็ต้องหยุดชะงัก“ใครบอกให้นั่ง”“อะไรของคุณอีก ขอผมพักบ้างไม่ได้รึไง?”“นายกล้าเถียงฉันเหรอ?”“ผมไม่ได้เถียง ผมแค่ถาม”“มานี่”อิริคขมวดคิ้วเข้าหากันเป็นปม ด้วยความหงุดหงิด ที่ถูกใช้งานเยี่ยงทาส แต่เขาก็ต้องยอมทำตามที่เจ้านายคนใหม่สั่งอย่างขัดไม่ได้ สองเท้าก้าวเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานของเซอร์คาน เซอร์คานเอาขายกขึ้นมาวางพาดไว้บนโต๊ะอย่างกวน ๆ
ทรยศรักนายมาเฟีย บทที่ 3 งานแรก ( NC 20+ )
⚠️ คำเตือน!! ตอน NC🔥 แรงมากค่ะ เด็กอายุต่ำกว่า 18 ไม่ควรอ่าน🔞....ใครไม่ชอบ NC แรง ๆ เลื่อนผ่านเลยจ้า กรุณาอย่าด่าทอไรท์ว่า จร. เพราะไรท์เขียนเบาได้เท่านี้จริง ๆ แฮร่ ๆ สำนวนของนักเขียนแต่ละคนไม่เหมือนกันค่ะ⚠️คฤหาสน์เซอร์คานเมื่อเข้าไปด้านในตัวคฤหาสน์ อิริคหันซ้ายหันขวามองด้วยความตื่นตาตื่นใจ เขาไม่เคยเห็นอะไรสวยงามแบบนี้มาก่อนเลย ภายในตกแต่งด้วยสิ่งของมากมายที่มีไม่กี่ชิ้นในโลกแชนเดอเลียด้านบนสวยสะดุดตา เป็นคริสตัลระยิบระยับ ห้อยระย้าลงมาสวยจับใจ จนเขาอดที่จะมองไม่ได้ พื้นเป็นหินอ่อนอย่างดี ผนังตกแต่งด้วยภาพวาดที่สวยงาม น่าจะเป็นภาพที่ได้มาจากการประมูลราคาแพงถึงภายในคฤหาสน์จะดูสวยงามมากแค่ไหน แต่ก็มีกลิ่นอายแห่งความเย็นยะเยือก ราวกับบ้านผีสิงอยู่ดี ภายในคฤหาสน์เงียบเชียบเหมือนไม่มีคนอยู่ เพราะเซอร์คานรักความเป็นส่วนตัวมากที่สุด จึงไม่มีลูกน้องคนไหน เดินป้วนเปี้ยนอยู่ในคฤหาสน์เลยอิริคถูกพามาที่ชั้นสองของคฤหาสน์ เขาเดินไปสุดทาง ห้องสุดท้ายขวามือเขา คือห้องนอนของเซอร์คาน ไรอัลเปิดประตูให้อิริคเข้าไปรอด้านใน เขาเดินเข้าไปอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ“เข้าไปรอข้างใน”“ครับผม”พูดจบไรอัลก็เดิน
ทรยศรักนายมาเฟีย บทที่ 2 ลูกจ้างคนใหม่
“มานั่งตรงนี้”เซอร์คานเรียกอิริคให้ไปนั่งตรงเก้าอี้หน้าโต๊ะทำงานของเขา สายตาของอิริคสั่นระริกด้วยความหวาดกลัว ต่างจากเซอร์คาน ที่ดวงตาคู่นั้นไร้แวว แฝงไปด้วยความเย็นชาและดุดันสัญญาจ้างนายอิริค เหมราช อายุ 28 ปี ยอมรับและยินดีที่จะเป็นลูกน้องของ นายเซอร์คาน เอเรนจะทำหน้าที่ตามที่นายจ้างสั่ง โดยไม่มีข้อยกเว้นทุกประการ และจะทำงานอย่างสุดความสามารถโดยมีข้อปฏิบัติดังนี้1.ต้องรายงานตัวทุกครั้ง ตั้งแต่ตื่นนอน จนถึงเวลาก่อนนอน และผู้ถูกว่าจ้างต้องพักอาศัยอยู่ที่เดียวกันกับนายจ้าง ไม่ว่านายจ้างจะอยู่ที่ไหนก็ตาม ผู้ถูกว่าจ้างก็ต้องติดตามนายจ้างไปทุกที่ ยกเว้นแต่นายจ้างสั่งไม่ให้ไปด้วย2.ทุกครั้งที่นายจ้างสั่งงานจะต้องปฏิบัติตามโดยไม่มีข้อยกเว้นใด ๆ ทั้งสิ้น3.ต้องทำงานตลอด 24 ชั่วโมง โดยไม่มีพัก จนกว่าจะได้รับอนุญาต4.ต้องทำหน้าที่เป็นคู่นอนของนายจ้าง เมื่อนายจ้างต้องการ โดยไม่สามารถขัดขืนใด ๆ และทำด้วยความเต็มใจ และเต็มที่ที่สุด ห้ามอิดออดโดยเด็ดขาด5.ห้ามมีแฟนหรือมีความสัมพันธ์เชิงชู้สาวกับผู้อื่น เป็นลูกน้องที่ซื่อสัตย์ และจงรักภักดีต่อนายจ้าง6.ห้ามหลงรักนายจ้างของตัวเอง7.เมื่อนายจ้า
You may also like
(จบ)ผมอยากเป็นคุณชายไม่อยากเป็นแค่เด็กเลี้ยง (Mpreg, Yaoi)
LADY-ZOMBIE934 viewsVillain with the blue flowers คุณนางร้ายกับดอกไม้สีน้ำเงิน
Piyachat1.2K viewsดวงใจของคีย์นลิน(Mpreg)
Melmee1.6K viewsอู๋เสี่ยวหวาบรรณาการแค้วนซี
Ainthira06 / โจวเหว่ยฟาง1.4K viewsตำนานรัก ตำหนักเทพ
คนเล่านิทาน62 viewsสถานะเมียในสมรส [Omegaverse]
ระมุณณ์ มิโกะ616 viewsรวมเรื่องสั้นวาย เน้นขายความเสียว
minibikini615 viewsเกิดใหม่เป็นอัลฟ่าป้ายแดง
jalix-ren 401 views
