로그인공유
บทที่ 7 คนของโภไคย
게시일:
2026-01-31 19:00:18เสียงเคาะประตูดังมาจากด้านนอก ทำให้คนที่นั่งอยู่ด้านใน ต้องละจากกองเอกสาร แล้วหันไปเหลือบมองที่ประตูไม้บานสีน้ำตาล
“เข้ามา”
เซอร์คานเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ ไม่นานไรอัลก็เปิดประตูเข้ามาภายในห้องทำงานของเซอร์คาน ซึ่งวันนี้มีอิริคนั่งอยู่ที่โซฟาสีน้ำตาลเข้มตัวนิ่มด้วย ไรอัลชำเลืองมองอิริคเล็กน้อย แล้วหันไปหานายตัวเอง
“นายครับรู้แล้วครับว่าใครเป็นคนส่งคนมาวางเพลิงคาสิโนเรา”
เจ้านายหนุ่มเหลือบสายตาไปมองที่อิริค ส่งสัญญาณให้เขาออกไปข้างนอก แต่อิริคก็ยังคงนั่งอยู่ไม่ไปไหน
“อิริค!!...ไม่รู้รึยังไงว่าฉันสั่งให้ออกไป”
“ไม่รู้ครับ ก็คุณเซอร์คานไม่ได้บอกผม”
“นี่นายมันโง่ หรือแกล้งโง่กันแน่เนี่ย...ออกไป!! แล้วรอไรอัลอยู่ข้างนอก เดี๋ยวให้ไรอัลสอนงาน”
“ครับ”
พูดจบอิริคก็รีบลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แล้วพาตัวเองออกไปจากห้องทำงานของเซอร์คานอย่างไว พลางคิดในใจ ใครจะไปรู้วะในเมื่อไม่ได้บอก เมื่ออิริคออกไปแล้วเซอร์คานก็กลับไปโฟกัสเรื่องสำคัญ ที่ไรอัลกำลังจะรายงานต่อ
“ว่ามา”
เซอร์คานเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม สายตาว่างเปล่าจ้องมองไปข้างหน้า เขาอยากรู้เหลือเกินว่าใครมันกล้ากระตุกหนวดเสืออย่างเขา
“แก๊งเลเจนด์ครับ คนของโภไคย”
เมื่อได้ยินชื่อโภไคยเซอร์คานก็แปลกใจไม่น้อย เขาขมวดคิ้วเข้าหากันทันที
“โภไคย? ...เขาว่ากันว่าโภไคยไม่ยุ่งวุ่นวายกับใคร ไม่เคยมีใครเห็นตัวตนของเขา อยู่แบบเงียบ ๆ ไม่สร้างศัตรู แต่ทำไมอยู่ ๆ มาวางเพลิงคาสิโนเรา ให้คนของเราสืบดีแล้วใช่ไหม?”
คิ้วหนาขมวดเข้าหากันเป็นปมอย่างเห็นได้ชัด เซอร์คานคิดไม่ตกว่าอยู่ ๆ ทำไมโภไคยถึงมาหาเรื่องเขา แล้วทำไปเพื่ออะไร เขาไปทำอะไรให้
เพราะเกรทเพอร์เซิลและเลเจนด์ ต่างแบ่งโซนการค้าอย่างชัดเจน ไม่ได้ขัดแข้งขัดขากัน ในเมื่อเขาก็อยู่ของเขาเฉย ๆ ถ้าเป็นเรื่องจริง แบบนี้คงต้องได้เห็นดีกัน
“ชัวร์ครับ ผมเจอไอ้นี่ตกอยู่ที่เกิดเหตุ”
ไรอัลหยิบตราประทับทองเหลือง สัญลักษณ์ของแก๊งเลเจนด์ และได้เช็กดูภาพจากกล้องวงจรปิดแล้ว ว่าคนที่มาเป็นคนกลุ่มเดียวกัน ที่เป็นลูกน้องของโภไคย เป็นคนรอบวางเพลิง
“มันจงใจทิ้งไว้...ฉันอยากจะเห็นหน้าไอ้โภไคยจริง ๆ ว่าหน้าตามันเป็นยังไง กิตติศัพท์เลื่องลือ แต่ดันเล่นลอบกัดอย่างกับหมา”
มือหนากำตราประทับทองเหลืองไว้ จนมันแทบแหลกคามือ สายตาวาวโรจน์โกรธจัดจ้องมองไปข้างหน้า ตอนนี้ถ้าโภไคยอยู่ตรงหน้า เซอร์คานคงฆ่าเขาแน่ ๆ
“ให้ผมจัดการเลยไหมครับนาย”
“ยังก่อน...ให้คนของเราไปสืบประวัติไอ้โภไคย ฉันอยากรู้จักมันมากกว่านี้”
“ครับนาย”
“ไปได้...เอ้อ สอนงานอิริคด้วย ฉันให้มันมาเป็นบอดี้การ์ดให้ฉัน นายจะได้ทำงานที่สำคัญ ๆ ที่ฉันมอบหมายให้ได้อย่างเต็มที่”
“ครับนาย”
พูดจบไรอัลก็โค้งคำนับนายตัวเอง แล้วพาตัวเองเดินออกไปจากห้องทำงานของเซอร์คานทันที ตอนนี้ในหัวของเซอร์คานเต็มไปด้วยคำถาม ว่าโภไคยทำแบบนั้นเพื่ออะไร แต่คิดอย่างไรก็คิดไม่ตก เขาไม่อยากสร้างศัตรูเพิ่ม อยากทำธุรกิจแบบสงบ ๆ มากกว่าก่อสงครามกลางเมือง
“กินข้าวก่อนได้ไหมครับพี่ไรอัล”
อิริคเอ่ยขึ้นพลางเอามือลูบหน้าท้องตัวเอง ไรอัลขมวดคิ้วเข้าหากันเป็นปม พลางส่ายหัวไปมา
“แล้วทำไมไม่กินมาก่อน”
“ผมตื่นสายครับ”
“เออ ๆ รีบ ๆ เดี๋ยวฉันรอ”
เมื่อได้รับอนุญาตอิริคถึงกับยิ้มกว้าง เขารีบไปหาข้าวทานอย่างเร็ว ปล่อยให้ไรอัลนั่งรออยู่สักพัก ไม่นานอิริคก็กลับมา พร้อมกับถุงผลไม้เต็มไม้เต็มมือ
“อะไรนั่นน่ะ”
ไรอัลทำท่าทางสงสัย มองสิ่งที่อิริคถือมาตาไม่กะพริบ
“ผลไม้ครับ ผมซื้อมาฝาก”
พูดจบอิริคก็ยื่นถุงผลไม้ให้ไรอัลทันที คนตัวสูงได้แต่ส่ายหัวไปมา พลางคิดในใจเจ้านายรับเด็กไร้เดียงสา แบบนี้มาเป็นบอดี้การ์ดตัวเองได้อย่างไรกัน
“นี่มันเวลาทำงานไม่ใช่เวลากินเอาไปทิ้ง!!”
ไรอัลเอ่ยเสียงเคร่งขรึม จ้องมองอิริคด้วยแววตาดุดันอย่างเอาเรื่อง เขาไม่อยากเป็นรุ่นพี่ ที่สอนให้รุ่นน้องทำงานไม่ได้เรื่อง
“เอ่อ...”
อิริคทำหน้าหงอยทันทีที่ได้ยินอย่างนั้น ไรอัลเห็นท่าทางน่าสงสารของอิริค จึงดึงถุงผลไม้มาจากมือของอิริคมาไว้ในมือตัวเอง
“เออ...กินก็กิน ขอบใจมาก”
“เย้!!...ลองกินดู อร่อยมาก ๆ ผมลองแล้ว”
ทั้งสองนั่งกินผลไม้กันอยู่สักพัก ไรอัลก็พาอิริคเดินทัวร์คาสิโน อิริคเห็นผู้คนมากมายมามั่วสุม อยู่ในสถานที่อโคจรแห่งนี้
최신 챕터
ทรยศรักนายมาเฟีย บทที่ 61 รวมแก๊ง THE END 2/2
มู่เฉินขมวดคิ้วมุ่นเข้าหากันอย่างงง ๆ พลางหันไปมองโภไคย เมื่อเห็นภาพที่อยู่ไกล ๆ เขาก็พอจะเข้าใจแล้วว่า ทำไมไรอัลถึงห้ามเขาไว้ เซอร์คานกำลังกดจูบโภไคยอย่างดูดดื่ม ไม่แคร์สายตาลูกน้องแม้แต่น้อย“อื้ออออ...”มือเรียวดันแผงอกแกร่งของเซอร์คานให้ผละออกจากตัวเขา โภไคยอายจนหน้าแดง ที่เซอร์คานเล่นบทหวาน ต่อหน้าลูกน้องหลายร้อยคน ทุกคนต่างพากันอมยิ้มไม่หุบ จนโภไคยแทบไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน“ไปข้างบนกัน”เสียงแหบพร่า กระเส่าออกมาจากลำคอของเซอร์คาน สายตาวิบวับ เปร่งประกายเต็มไปด้วยแรงปรารถนา จ้องมองมายังโภไคย ราวกับว่าอยากจะจับเขากดกระแทกเสียตรงนี้“ได้ไง งานยังไม่เลิกเลย ลูกน้องก็อยู่กันเยอะแยะ”โภไคยตีเข้าที่แขนของเซอร์คาน ที่จ้องแต่จะหื่นใส่เขาตลอดเวลา เซอร์คานก็ยังไม่วายที่จะเอามือบีบก้นงอนของโภไคยเป็นการเอาคืน“อ๊ะ!! พูดแล้วยังไม่ฟังอีก อายลูกน้องบ้างสิ”พูดจบโภไคยก็เดินหนีเข้าไปด้านในคฤหาสน์ทันที คนตัวสูงยกยิ้มมุมปาก พลางนึกในใจเข้าทางเขาล่ะ เซอร์คานรีบวิ่งตามโภไคยเข้าไปอย่างไวมือหนาคว้าเอวของโภไคยมาแนบไว้ใกล้ลำตัว ก่อนที่จะดันตัวของอีกฝ่ายให้ชิดติดผนัง ริมฝีปากหยักทาบประกบทับ กดจูบดูดด
ทรยศรักนายมาเฟีย บทที่ 61 รวมแก๊ง THE END 1/2
1 สัปดาห์ต่อมางานรวมแก๊งมาเฟียของ แก๊งเกรทเพอร์เซิล และ แก๊งเลเจนด์บรรดาชายฉกรรจ์กว่าครึ่งพัน มารวมตัวกันที่ลานกว้างของคฤหาสน์ ที่จัดงานเลี้ยงฉลองการรวมตัวของทั้งสองแก๊งใหญ่ให้เป็นหนึ่งเดียว ในนามว่า แก๊งยูไนท์ สื่อความหมายถึงความรวมกันเป็นหนึ่งเดียวข่าวการรวมตัวกันของแก๊งเกรทเพอร์เซิล และแก๊งเลเจนด์ แผ่กระจายเป็นวงกว้างอย่างรวดเร็ว การรวมกันเป็นหนึ่งของทั้งสองแก๊ง ยิ่งทำให้ผู้คนต่างพากันเกรงกลัว เซอร์คาน และ โภไคย ในวันนี้เหล่าบรรดาพี่ ๆ น้อง ๆ ของทั้งสองแก๊ง ต่างสนุกสนานกับงานเลี้ยง ที่นาน ๆ จะมีสักครั้งหนึ่ง ทุกคนต่างผ่อนคลาย ดื่มสังสรรค์กันอย่างเต็มที่ แต่ก็ยังคงมีบางส่วนที่คอยคุ้มกันอยู่รอบ ๆ บริเวณงานเลี้ยง“พี่ไรอัลครับ ไปทำงานที่กวางโจว มาเกือบจะอาทิตย์แล้ว เป็นไงบ้างครับ หึ ๆ”โภไคยเอ่ยถามไรอัล พลางหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ เพราะไรอัลถูกเซอร์คานบังคับ ให้ไปดูงานที่กวางโจวแทนเขา ระหว่างที่มู่เฉินลาพัก ถ้ามีเรื่องด่วนจริง ๆ ถึงค่อยโทรตามให้โภไคยไปสะสาง“ก็ดีครับ เริ่มปรับตัวได้แล้วครับตอนนี้”ไรอัลยิ้มพลางยกแก้วบรั่นดีกระดกดื่มพรวดเดียวจนหมดแก้ว“ไม่เข้าใจคุณเซอร์คานจริง ๆ ห่างกั
ทรยศรักนายมาเฟีย บทที่ 60 ไม่ได้ฝันไปใช่ไหม
“พ่อครับ...ผมอยู่นี่ครับ”เสียงทุ้มต่ำคุ้นหู ทำให้โรเจอร์เงยหน้าขึ้นไปมอง เป็นเซอร์คาน เขายืนอยู่ข้าง ๆ โภไคย รอยยิ้มอ่อน ๆ ของเซอร์คานส่งยิ้มไปให้ผู้เป็นพ่อ ก่อนที่จะเดินเข้าไปหาโรเจอร์ ที่กำลังกอดลูคัสไม่ยอมปล่อย“ฉันฝันไปใช่ไหม...นี่ฉันอยู่ในฝันรึเปล่า ฉันกำลังอยู่ในความฝัน แกใช่เจ้าลูคัสไหม ใช่ไหม?”โรเจอร์ผละตัวออกจากลูคัสทันที เพราะคิดว่าสิ่งที่เห็นคือภาพลวงตา มือเหี่ยว ๆ หยิกเข้าไปที่แขนของลูคัสเต็มแรง“โอ๊ย!!! พ่อ หยิกผมทำไมเนี่ย ผมเจ็บนะ”ลูคัสเอามือลูบแขนตัวเองไปมา พลางทำหน้ายู่ใส่พ่อของตัวเอง ที่ตอนนี้นั่งหน้าเหวออยู่ ราวกับว่าถูกผีหลอก เซอร์คานหย่อนก้นนั่งลงข้าง ๆ ผู้เป็นพ่อ แล้วจับมือเหี่ยว ๆ มาลูบที่ใบหน้าของเขาโรเจอร์มือสั่นเทาไปหมด เขายกมือทั้งสองประคองใบหน้าของลูกรัก น้ำตาที่หยุดไหลเมื่อครู่ กลับมาล้นเอ่ออีกครั้ง คนเป็นพ่อลูบคลำใบหน้าของลูกชาย ราวกับว่าสิ่งที่เห็นคือภาพลวงตา เขากำลังพินิจพิจารณา ว่ามันคือเรื่องจริงไม่ใช่ความฝัน“เซอร์คาน...แกจริง ๆ ใช่ไหม แกยังไม่ตายจริง ๆ เหรอ?”
ทรยศรักนายมาเฟีย บทที่ 59 พบกับคนคนหนึ่ง
ชายชราที่นั่งกอดเข่าคุดคู้อยู่บนเตียง สายตาของเขาเหม่อลอยไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมาย ราวกับว่าชีวิตนี้เขาหมดสิ้นทุกสิ่งทุกอย่างแล้ว โรเจอร์ไม่แม้แต่คิดอยากจะมีชีวิตอยู่ เขานั่งเฝ้าพร่ำเพ้อคิดถึงเซอร์คาน ทุกวินาทีที่หายใจ“เปิดประตู”เมื่อได้ยินคำสั่งของนายหนุ่ม ลูกน้องที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าห้อง ก็เปิดประตูให้โภไคยเข้าไปด้านใน คนตัวสูงก้าวเดินไปช้า ๆ แล้วยืนหยุดอยู่ตรงหน้าโรเจอร์ เขาทอดสายตามองชายแก่ที่แลดูสิ้นหวัง ไม่รู้แม้กระทั่งว่ามีคนเดินเข้ามาใกล้ ๆ เขายังคงนั่งเหม่อลอยอยู่อย่างนั้น“คุณโรเจอร์”เมื่อได้ยินเสียงของโภไคย โรเจอร์ค่อย ๆ หันมามองตามเสียง เขาน้ำตาไหลพราก“แกเอาลูกฉันคืนมา เอาลูกฉันคืนมา ฮือ ๆ ไม่อย่างนั้นก็ฆ่าฉันให้ตายไปเลย ฉันไม่อยากอยู่แล้ว”โภไคยพ่นลมหายใจออกมาจากปากของตัวเอง ยืนกอดอกตัวเองหลวม ๆ พลางเอาลิ้นดุนกระพุ้งแก้มตัวเอง สายตายังคงทอดมองคนที่ร้องไห้ไม่หยุด“คุณสำนึกผิดบ้างไหมเนี่ย?”“ฉันรู้แล้วว่ามันเจ็บปวดแค่ไหน ได้โปรดฆ่าฉันเถอะนะ ฆ่าฉัน...ฉันอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเซอร์คาน”
ทรยศรักนายมาเฟีย บทที่ 58 ระเริงรัก (NC 20+) 2/2
คำร้องขอของโภไคยไม่เป็นผล ยิ่งได้ยินอย่างนั้น เซอร์คานก็ยิ่งตอกอัดความแข็งขืนเข้าไปในรูจีบอย่างไม่ยั้ง คนใต้ล่างโยกคลอนตามจังหวะของแรงกระแทก มือไม้ของโภไคยปัดไปมา พยายามหาที่ยึดเหนี่ยว เขาจิกท่อนแขนแกร่งของเซอร์คานแน่น จนมันเป็นรอยแดงยาว เพื่อระบายความเสียดเสียวริมฝีปากอวบอิ่มกัดแน่นเข้าหากันจนเป็นห้อเลือด โภไคยเงยหน้าตาเหลือกลอย บิดร่าไปทั้งตัว ยิ่งเซอร์คานเห็นเมียรักเสียวกระสัน เขายิ่งกระหน่ำกระแทกย้ำ ๆ จี้จุดเสียวของโภไคยไม่หยุดหย่อน มือเรียวคว้าแก่นกายของตัวเองมารูดรั้งไปมาถี่ ๆ เพราะตอนนี้โภไคยกำลังใกล้ถึงฝั่งฝันแล้ว“แรงกว่านี้ จะเสร็จแล้ว ซะ เซอร์คาน ขอแรงกว่านี้”เสียงโภไคยร้องครางกระเส่า ลำตัวบิดร่าไปมา มือก็ยังไม่วายรูดรั้งแก่นกายอันใหญ่ ของตัวเองไม่ยอมหยุด เมื่อถูกกระทำทั้งด้านหน้าและด้านหลังไปพร้อม ๆ กัน เหมือนแสงรำไรรออยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม โภไคยเชิดหน้าอ้าปากค้าง หัวใจเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะ ร่างกระตุกเกร็งไปทั้งตัว พร้อมกับฉีดพ่นน้ำกามออกมาราวกับเขื่อนแตก“อื้ออออออ ผะ...ผมเสร็จแล้ว”เซอร์คานยกยิ้มมุมปาก เมื่อเห็นท่าทางของอีกฝ่ายในตอนนี้ เขาจับท่อนเอ็นใหญ่ออกจากช่องทางหลั
ทรยศรักนายมาเฟีย บทที่ 58 ระเริงรัก (NC 20+) 1/2
⚠️ คำเตือน!! ตอน NC🔥 แรงมากค่ะ เด็กอายุต่ำกว่า 18 ไม่ควรอ่าน🔞....ใครไม่ชอบ NC แรง ๆ เลื่อนผ่านเลยจ้า กรุณาอย่าด่าทอไรท์ว่า จร. เพราะไรท์เขียนเบาได้เท่านี้จริง ๆ แฮร่ ๆ สำนวนของนักเขียนแต่ละคนไม่เหมือนกันค่ะ⚠️แกร๊ก!!เสียงกลอนประตูถูกล็อก โภไคยเดินกลับมาหาเซอร์คาน ที่กำลังยืนทำหน้าหงอยอยู่“ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะครับ”“เมียไม่ให้เอา”เซอร์คานตอบเสียงอ่อย ๆ โภไคยกระตุกยิ้มมุมปาก ก่อนที่จะค่อย ๆ คุกเข่าลงตรงหน้าคนตัวสูง แล้วใช้มือเรียวควักแก่นกายอันใหญ่ ที่แข็งชันพร้อมที่จะออกศึก ปลายหัวหยักกระตุกหงึดทักทายโภไคยทันที เมื่อถูกมือเรียวสัมผัสมัน ท่อนเอ็นอันใหญ่ถูกรูดรั้งไปมาช้า ๆ คนที่คุกเข่าอยู่เงยหน้าขึ้นมามองเซอร์คาน ส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้เขา“อ่าาา…ซี้ดดดดด”แค่เพียงแก่นกายถูกชักรูด เซอร์คานก็เสียวกระสันไปทั้งตัว น้ำสีขาวขุ่นไหลเยิ้มออกมาอยู่ตรงส่วนปลาย โภไคยค่อย ๆ แลบลิ้น แล้วแตะลงตรงหัวเห็ดสีชมพูระเรื่อ เขาค่อย ๆ โลมเลียดูดดุนมันราวกับไอศกรีมแท่งโปรด เสียงดังแลดูลามก มันเป็นตัวจุดเชื้อไฟในกายเซอร์คานได้เป็นอย่างดีโภไคยดูดเลียแก่นกายจนแก้มตอบ ริมฝีปากสวมครอบ ชักเข้าชักออกตามจังหวะ คนต
ทรยศรักนายมาเฟีย บทที่ 38 กลับมารักกัน
ตี๊ดดดดด ตี๊ดดดดด ตี๊ดดดดดด ตี๊ดดดดดดเสียงเครื่องวัดอัตราการเต้นของหัวใจร้องเสียงดังลั่น คุณพยาบาลและคุณหมอ รีบวิ่งเข้ามาในห้องทันที อิริคและเซอร์คานผละตัวออกจากกันอย่างเร็ว มือเรียวของอิริครีบเช็ดคราบน้ำกาม ที่ติดอยู่ตรงมุมปากของตัวเองลวก ๆ“คนไข้อัตราการเต้นของหัวใ
최신 업데이트 : 2026-03-28ทรยศรักนายมาเฟีย บทที่ 25 สายของคนสนิท
ครืดดดดด ครืดดดดด ครืดดดดด (คุณลูคัส)เสียงสายโทรศัพท์เข้าในโทรศัพท์มือถือของอิริค เซอร์คานค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมา เขาชะโงกหน้าไปดูโทรศัพท์ ที่อยู่บนฟูกนอนของอิริค มือหนาสะกิดให้อิริคตื่นจากภวังค์ เพื่อไปรับสาย แต่อิริคกับไม่รู้สึกตัวเลยสักนิด เขายังคงนอนหลับตาพริ้ม ไม่ยอ
최신 업데이트 : 2026-03-22ทรยศรักนายมาเฟีย บทที่ 22 ถูกจับได้ 2
คฤหาสน์เซอร์คานรถยุโรปคันสีดำเทียบจอดที่คฤหาสน์ใหญ่ของเซอร์คาน อิริคเปิดประตูและก้าวขาออกมาจากรถ เขาพาตัวเองเดินเข้าไปด้านในคฤหาสน์พลางคิดหาคำเพื่อรายงานนายตัวเอง ที่เด็กคนนั้นไม่ยอมมาด้วย เขาจะพูดตามความจริงในสิ่งที่ได้ยินดี หรือจะทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้
최신 업데이트 : 2026-03-21ทรยศรักนายมาเฟีย บทที่ 9 ของเดิมพัน
“นี่ทำอะไรของพี่น่ะ?”เสียงดังจากด้านหลัง ทำให้คนที่กำลังจับอิริคกดอยู่ต้องหันไปมอง เซอร์คานตวัดหางตาไปมอง คนที่เขามาใหม่อย่างคาดโทษก่อนที่จะเก็บอาวุธร้ายของตัวเองให้เข้าที่ อิริคเมื่อเห็นคนแปลกหน้าเข้ามาด้านในเขารีบดึงกางเกงขึ้นสวมใส่เข้าที่เข้าทางให้เรียบร้อยทันที น่าอายสิ้
최신 업데이트 : 2026-03-17
다른 추천
ปิ๊งรักคุณนักออกแบบ
Coffee Lemonade / Gemini Leo3.2K 조회수เปลี่ยนมึงเป็นเมีย
ใจดินสอ / เดือนสิบสอง4.0K 조회수มือปืนเกิดใหม่ในร่างทาสผู้ตํ่าต้อย
otata2.5K 조회수อู๋เสี่ยวหวาบรรณาการแค้วนซี
Ainthira06 / โจวเหว่ยฟาง1.9K 조회수คุณมาเฟียครับอย่าจอดรถขวางหน้าบ้านผมได้ไหม
นรกสร้าง1.1K 조회수คุณหมอกับหมาเด็กของเขา
เจ้ามูนวูฟล์797 조회수คลินิกลับของสัตวแพทย์
มะลิซ้อน ซ่อนใจ274 조회수ทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบสามตอนตายที่ถูกตัวร้ายหมายหัว
DADDADDAD904 조회수
