เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 7 คนของโภไคย
วันที่เผยแพร่:
2026-01-31 19:00:18เสียงเคาะประตูดังมาจากด้านนอก ทำให้คนที่นั่งอยู่ด้านใน ต้องละจากกองเอกสาร แล้วหันไปเหลือบมองที่ประตูไม้บานสีน้ำตาล
“เข้ามา”
เซอร์คานเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ ไม่นานไรอัลก็เปิดประตูเข้ามาภายในห้องทำงานของเซอร์คาน ซึ่งวันนี้มีอิริคนั่งอยู่ที่โซฟาสีน้ำตาลเข้มตัวนิ่มด้วย ไรอัลชำเลืองมองอิริคเล็กน้อย แล้วหันไปหานายตัวเอง
“นายครับรู้แล้วครับว่าใครเป็นคนส่งคนมาวางเพลิงคาสิโนเรา”
เจ้านายหนุ่มเหลือบสายตาไปมองที่อิริค ส่งสัญญาณให้เขาออกไปข้างนอก แต่อิริคก็ยังคงนั่งอยู่ไม่ไปไหน
“อิริค!!...ไม่รู้รึยังไงว่าฉันสั่งให้ออกไป”
“ไม่รู้ครับ ก็คุณเซอร์คานไม่ได้บอกผม”
“นี่นายมันโง่ หรือแกล้งโง่กันแน่เนี่ย...ออกไป!! แล้วรอไรอัลอยู่ข้างนอก เดี๋ยวให้ไรอัลสอนงาน”
“ครับ”
พูดจบอิริคก็รีบลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แล้วพาตัวเองออกไปจากห้องทำงานของเซอร์คานอย่างไว พลางคิดในใจ ใครจะไปรู้วะในเมื่อไม่ได้บอก เมื่ออิริคออกไปแล้วเซอร์คานก็กลับไปโฟกัสเรื่องสำคัญ ที่ไรอัลกำลังจะรายงานต่อ
“ว่ามา”
เซอร์คานเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม สายตาว่างเปล่าจ้องมองไปข้างหน้า เขาอยากรู้เหลือเกินว่าใครมันกล้ากระตุกหนวดเสืออย่างเขา
“แก๊งเลเจนด์ครับ คนของโภไคย”
เมื่อได้ยินชื่อโภไคยเซอร์คานก็แปลกใจไม่น้อย เขาขมวดคิ้วเข้าหากันทันที
“โภไคย? ...เขาว่ากันว่าโภไคยไม่ยุ่งวุ่นวายกับใคร ไม่เคยมีใครเห็นตัวตนของเขา อยู่แบบเงียบ ๆ ไม่สร้างศัตรู แต่ทำไมอยู่ ๆ มาวางเพลิงคาสิโนเรา ให้คนของเราสืบดีแล้วใช่ไหม?”
คิ้วหนาขมวดเข้าหากันเป็นปมอย่างเห็นได้ชัด เซอร์คานคิดไม่ตกว่าอยู่ ๆ ทำไมโภไคยถึงมาหาเรื่องเขา แล้วทำไปเพื่ออะไร เขาไปทำอะไรให้
เพราะเกรทเพอร์เซิลและเลเจนด์ ต่างแบ่งโซนการค้าอย่างชัดเจน ไม่ได้ขัดแข้งขัดขากัน ในเมื่อเขาก็อยู่ของเขาเฉย ๆ ถ้าเป็นเรื่องจริง แบบนี้คงต้องได้เห็นดีกัน
“ชัวร์ครับ ผมเจอไอ้นี่ตกอยู่ที่เกิดเหตุ”
ไรอัลหยิบตราประทับทองเหลือง สัญลักษณ์ของแก๊งเลเจนด์ และได้เช็กดูภาพจากกล้องวงจรปิดแล้ว ว่าคนที่มาเป็นคนกลุ่มเดียวกัน ที่เป็นลูกน้องของโภไคย เป็นคนรอบวางเพลิง
“มันจงใจทิ้งไว้...ฉันอยากจะเห็นหน้าไอ้โภไคยจริง ๆ ว่าหน้าตามันเป็นยังไง กิตติศัพท์เลื่องลือ แต่ดันเล่นลอบกัดอย่างกับหมา”
มือหนากำตราประทับทองเหลืองไว้ จนมันแทบแหลกคามือ สายตาวาวโรจน์โกรธจัดจ้องมองไปข้างหน้า ตอนนี้ถ้าโภไคยอยู่ตรงหน้า เซอร์คานคงฆ่าเขาแน่ ๆ
“ให้ผมจัดการเลยไหมครับนาย”
“ยังก่อน...ให้คนของเราไปสืบประวัติไอ้โภไคย ฉันอยากรู้จักมันมากกว่านี้”
“ครับนาย”
“ไปได้...เอ้อ สอนงานอิริคด้วย ฉันให้มันมาเป็นบอดี้การ์ดให้ฉัน นายจะได้ทำงานที่สำคัญ ๆ ที่ฉันมอบหมายให้ได้อย่างเต็มที่”
“ครับนาย”
พูดจบไรอัลก็โค้งคำนับนายตัวเอง แล้วพาตัวเองเดินออกไปจากห้องทำงานของเซอร์คานทันที ตอนนี้ในหัวของเซอร์คานเต็มไปด้วยคำถาม ว่าโภไคยทำแบบนั้นเพื่ออะไร แต่คิดอย่างไรก็คิดไม่ตก เขาไม่อยากสร้างศัตรูเพิ่ม อยากทำธุรกิจแบบสงบ ๆ มากกว่าก่อสงครามกลางเมือง
“กินข้าวก่อนได้ไหมครับพี่ไรอัล”
อิริคเอ่ยขึ้นพลางเอามือลูบหน้าท้องตัวเอง ไรอัลขมวดคิ้วเข้าหากันเป็นปม พลางส่ายหัวไปมา
“แล้วทำไมไม่กินมาก่อน”
“ผมตื่นสายครับ”
“เออ ๆ รีบ ๆ เดี๋ยวฉันรอ”
เมื่อได้รับอนุญาตอิริคถึงกับยิ้มกว้าง เขารีบไปหาข้าวทานอย่างเร็ว ปล่อยให้ไรอัลนั่งรออยู่สักพัก ไม่นานอิริคก็กลับมา พร้อมกับถุงผลไม้เต็มไม้เต็มมือ
“อะไรนั่นน่ะ”
ไรอัลทำท่าทางสงสัย มองสิ่งที่อิริคถือมาตาไม่กะพริบ
“ผลไม้ครับ ผมซื้อมาฝาก”
พูดจบอิริคก็ยื่นถุงผลไม้ให้ไรอัลทันที คนตัวสูงได้แต่ส่ายหัวไปมา พลางคิดในใจเจ้านายรับเด็กไร้เดียงสา แบบนี้มาเป็นบอดี้การ์ดตัวเองได้อย่างไรกัน
“นี่มันเวลาทำงานไม่ใช่เวลากินเอาไปทิ้ง!!”
ไรอัลเอ่ยเสียงเคร่งขรึม จ้องมองอิริคด้วยแววตาดุดันอย่างเอาเรื่อง เขาไม่อยากเป็นรุ่นพี่ ที่สอนให้รุ่นน้องทำงานไม่ได้เรื่อง
“เอ่อ...”
อิริคทำหน้าหงอยทันทีที่ได้ยินอย่างนั้น ไรอัลเห็นท่าทางน่าสงสารของอิริค จึงดึงถุงผลไม้มาจากมือของอิริคมาไว้ในมือตัวเอง
“เออ...กินก็กิน ขอบใจมาก”
“เย้!!...ลองกินดู อร่อยมาก ๆ ผมลองแล้ว”
ทั้งสองนั่งกินผลไม้กันอยู่สักพัก ไรอัลก็พาอิริคเดินทัวร์คาสิโน อิริคเห็นผู้คนมากมายมามั่วสุม อยู่ในสถานที่อโคจรแห่งนี้
บทล่าสุด
ทรยศรักนายมาเฟีย บทที่ 57 การรอคอยที่หวนคืน
เมื่อคนด้านนอกได้ยินเสียงอนุญาตของโภไคย เขาก็ผลักประตูเข้าไป ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง ราว 188 เซนติเมตร ผมสีทองทั้งหัว มีใบหน้าหล่อเหลา จมูกโด่งเป็นสัน รับกับปากกระจับได้รูป เขายืนเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงทั้งสองข้าง แล้วยิ้มอ่อน ๆ ให้โภไคย“เมื่อไรจะกลับบ้าน มัวแต่ทำงานไม่คิดถึงผัวเลยนะ”เซอร์คานเอ่ยตัดพ้อ ทอดมองโภไคยด้วยสายตาเง้างอน ราวกับลูกแมวน้อย คนที่กำลังง่วนอยู่กับเอกสารกองโต ไม่ได้กลับไปหาเขาหลายอาทิตย์แล้วพอไรอัลโทรบอกว่าวันนี้โภไคยจะเข้าไปหา เขาก็นั่งรอทั้งวัน แต่ก็ไม่เห็นโภไคยจะเข้ามาสักที จนเซอร์คานทนรออีกต่อไปไม่ไหว เลยต้องหอบสังขารมาที่คาสิโนเอง“ก็แก๊งเลเจนด์มีเรื่องให้ต้องเคลียร์นี่ครับ ผมไม่อยู่ก็ไม่ได้ด้วยสิ แถมงานที่นี่ก็ยังไม่เสร็จเลย เห็นไหมกองเท่าภูเขา”คนตัวสูงก้าวเดินมาด้านหลังโภไคย ก่อนที่จะเอาใบหน้าแสนหล่อเหลา ซุกที่บ่าของโภไคย ราวกับลูกแมวน้อยโภไคยเหลือบสายตาไปมอง คนที่ซบอยู่ด้านหลัง พลางส่งยิ้มให้เขาอ่อน ๆ นับวันเซอร์คานยิ่งทำตัวเหมือนลูกแมวขี้อ้อนเข้าไปทุกที“แผลเป็นยังไงบ้าง ตอนนี้ดีขึ้นรึยั
ทรยศรักนายมาเฟีย บทที่ 56 คิดถึงเซอร์คาน 2
ตลอดระยะเวลา 5 ปีที่ผ่านมา มันคงทรมานแสนสาหัสมาก ๆ ถ้าเป็นพวกเขาก็คงทำใจได้ยาก เหมือนอย่างตอนนี้ ที่พี่ชายของเขาไม่ได้มานั่งอยู่บริหารเกรทเพอร์เซิลมือเรียวหยิบปากกาที่เหน็บไว้ ที่กระเป๋าเสื้อเชิ้ตตัวสีดำ โภไคยอ่านเอกสารอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะเซ็นลงนาม แล้วยื่นให้ลูคัสไป“เรียบร้อยครับ”“ขอบคุณครับ งั้นผมไปก่อนนะ...อย่าคิดมากล่ะ ผมเข้าใจในสิ่งที่คุณทำลงไปทั้งหมด ผมเข้าใจคุณกับพี่ของผม มันคือการตัดสินใจของพี่เซอร์คาน ผมเคารพในการตัดสินใจของพี่ผม”“ครับงั้นเดี๋ยวผมไปทำงานก่อน เอกสารกองท่วมหัวแล้วพี่ไรอัลบอก ฮ่า ๆ”โภไคยฝืนหัวเราะ เพื่อไม่ให้ลูคัสคิดมาก พูดจบพวกเขาก็แยกย้ายกัน โภไคยและไรอัลพากันมาที่ห้องทำงาน ประตูไม้บานสีน้ำตาลถูกเปิดออก ทุกอย่างยังคงเป็นเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยนกรอบรูปของทั้งสองที่ถ่ายคู่กัน ถูกตั้งไว้ที่โต๊ะทำงานมันยังคงวางอยู่ที่เดิม โภไคยหันไปมองกองเอกสารที่สูงท่วมหัว จนเขาถึงกับส่ายหัวไปมา“เอกสารที่ต้องเซ็นเยอะเลยครับ ดีที่คุณโภไคยเข้ามา”โภไคยเ
ทรยศรักนายมาเฟีย บทที่ 55 คิดถึงเซอร์คาน
การจากไปของเซอร์คานทำให้โรเจอร์ กลายเป็นภาวะซึมเศร้า เขาอยู่เหมือนคนไร้ชีวิต นั่งเหม่อลอยไร้จุดหมาย ร้องไห้น้ำตาแทบเป็นสายเลือด กินไม่ได้นอนไม่หลับหลับตาครั้งใดก็เห็นแต่ภาพ ที่ลูกของตัวเองนอนลงไปแน่นิ่งอยู่กับพื้น แต่เขาก็ไม่สามารถตายตามลูกไปได้ เพราะเขาจะตายได้ก็ต่อเมื่อ โภไคยเป็นคนมอบความตายให้ก็เท่านั้น ถ้ายังไม่ได้รับอนุญาตจากโภไคย โรเจอร์ก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะลาจากโลกนี้ไปโรเจอร์ถูกขังไว้ในคุกชั้นใต้ดินของแก๊งเลเจนด์ มีคนเฝ้าดูตลอดเวลาไม่ให้คาดสายตา เพราะโภไคยเกรงว่าโรเจอร์จะทำร้ายตัวเอง เขาให้จิตแพทย์มาคอยพูดคุยดูแลโรเจอร์อย่างใกล้ชิดโภไคยยังไม่ต้องการให้โรเจอร์ตายในตอนนี้ โรเจอร์จะต้องอยู่ชดใช้กรรม ให้สาสมกับสิ่งที่เขาทำมากกว่านี้ ระยะเวลาแค่ 3เดือนมันยังน้อยไป สำหรับการทุกข์ทรมานใจ กับการที่สูญเสียคนรักไปอย่างไม่มีวันกลับ“มู่เฉินเดี๋ยวฉันจะไปมาเก๊า ไปดูคาสิโนที่นั่นสักหน่อย ป่านนี้พี่ไรอัลคงหัวหมุนแย่แล้ว นายอยู่ดูแลที่นี่ให้ดี ๆ ล่ะ แล้วกำชับคนเฝ้าไอ้แก่นี่ไว้ให้ดี ๆ อย่าให้มันคิดทำร้ายตัวเอง ฉันยังไม่อยากเห็นมันตายตอนนี้”
ทรยศรักนายมาเฟีย บทที่ 54 อำลารัก
“มาทำอะไรที่นี่?”อิริคหันหน้ามาหาเซอร์คาน แล้วระบายยิ้มอ่อน ๆ ให้เขา“ผมมาหาแม่ครับ”พูดจบอิริคก็ก้มเอาช่อดอกกุหลาบสีขาว วางลงหน้าหลุมฝังศพ เซอร์คานตกใจไม่น้อย เขาไม่คิดว่าแม่ของอิริคจะตายแล้ว ทำไมอิริคไม่บอกเรื่องนี้กับเขาเลย บอกแค่ว่าจะพามาหาแม่แค่นั้นเองเสียงฮึดฮัดของใครบางคนดังขึ้น เรียกความสนใจให้เซอร์คานให้หันไปดู มู่เฉินผลักโรเจอร์ให้เดินไปข้างหน้า มือทั้งสองข้างของโรเจอร์ถูกไพล่หลัง แล้วถูกมัดด้วยเชือกไนลอนอย่างแน่นหนา ข้อมือทั้งสองข้าง มีเลือดไหลซึมออกมาจากการเสียดสี“คุณพ่อ!!”อิริคหันไปมองตามเสียงร้องเรียกจากด้านหลัง เขายกยิ้มมุมปากบาง ๆ ให้กับโรเจอร์และมู่เฉิน แล้วหันไปยิ้มให้เซอร์คานเล็กน้อย“เซอร์คานมาไหว้แม่สิครับ ไหน ๆ ก็มาถึงนี่แล้ว”อิริคเอ่ยขึ้น พลางพยักหน้าเรียกเซอร์คานเข้ามาใกล้ ๆ เขา เซอร์คานตัวแข็งทื้อ พยายามประมวลความคิด เรียบเรียงเหตุการณ์ว่าตอนนี้เกิดอะไรขึ้นอิริคมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร แล้วมู่เฉินไปเอาตัวพ่อเขามาทำไม แล้วโภไคยล่ะ ตอนนี้คนของโภไคยล้อมรอบเต็มไปหมด แต่เขายังไม่เห็นโภไคยแม้แต่เงา
ทรยศรักนายมาเฟีย บทที่ 53 สองนายใหญ่
“ใครวะ?”เซอร์คานบ่นพึมพำอยู่คนเดียว ก่อนที่จะตัดสินใจกดปุ่มรับสาย((“สวัสดีครับ”))("สวัสดีครับคุณเซอร์คาน")((“นั่นใครพูดสาย”))("ผมโภไคย...สบายดีไหมครับ")เมื่อได้ยินชื่อของโภไคย เซอร์คานถึงกับเดือดดาลขึ้นมาทันที นี่มันกล้ามาก ปล้นสินค้าเขายังไม่พอ ยังกล้าโทรมาเยอะเย้ยเขาขนาดนี้เลยเหรอ ถ้ามีโภไคยต้องไม่มีเซอร์คาน((“ไอ้หมาลอบกัด!!”))เซอร์คานเค้นเสียงดังลั่นใส่ปลายสาย จนโภไคยต้องเอาโทรศัพท์ออกห่างจากหูของตัวเอง("ไม่ได้ลอบกัดนะครับ ถ้าลอบกัดผมจะโทรมาแจ้งให้ทราบเหรอครับ ว่าอาวุธของคุณถูกผมทำลายหมดแล้ว หึ ๆ")น้ำเสียงยียวนกวนประสาท ที่เอ่ยออกมาอย่างราบเรียบ ราวกับว่าไม่รู้สึกรู้สาอะไรกับสิ่งที่ทำลงไป ทำให้อีกฝ่ายเดือดดาลสุดขีด จนแทบอยากจะแหกอกโภไคยให้แหลกเป็นชิ้น ๆ((“ไอ้ระยำ!!...กูไปทำอะไรให้มึง!!”))น้ำเสียงเกรี้ยวกราดตวาดดังลั่น คำถามของเซอร์คานทำให้โภไคย ถ
ทรยศรักนายมาเฟีย บทที่ 52 เกิดเหตุร้าย
1 สัปดาห์ต่อมาไรอัลวิ่งหน้าตาตื่นมาหาเซอร์คานที่ห้องทำงาน เขาพรวดพราดเข้ามาโดยไม่เคาะประตู เซอร์คานกับอิริคที่กำลังนัวเนียกันอยู่ ถึงกับต้องเด้งตัวออกจากกันทันที“มือไม่มีเคาะประตูรึยังไง!!”มาเฟียหนุ่มเอ็ดลูกน้องมือขวาเสียงดังลั่น ที่เข้ามาโดยพลการ ทั้ง ๆ ที่ยังไม่รับอนุญาตจากเขา สายตาดุดันจ้องมองไรอัล จนเขาสั่นกลัวไม่น้อย“ขอโทษครับนาย...เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ”“เรื่องอะไร!!”เซอร์คานเอ็ดไรอัลเสียงดังแต่ถ้าไม่ใช่เรื่องใหญ่จริง ๆไรอัลคงไม่รีบร้อนพรวดพราด เข้ามาแบบนี้แน่ ๆ“อาวุธล็อตที่ขนไปเมื่อคืนถูกปล้นครับ คนของเราตายเกือบหมดเลยครับ เหลือรอดมาแค่สองคน แล้วของก็ถูกขโมยไปหมด ไม่เหลือเลยครับ”ไรอัลรายงานยาวเหยียด เกี่ยวกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ เซอร์คานถึงกับไปไม่เป็น อาวุธล็อตนี้เป็นล็อตใหญ่ และต้องส่งมอบให้กับลูกค้ารายใหญ่ภายในวันนี้ แถมลูกค้ารายนี้เป็นรายสุดท้าย ที่เพิ่งดิลกัน กว่าจะได้ไม่ง่ายเลย“แม่งเอ๊ย!!..
ทรยศรักนายมาเฟีย บทที่ 8 รักซื้อได้ด้วยเงิน?
พวกผีพนันทั้งหลายต่างพากันห้อมล้อม วางเดิมพันกันแบบไม่มีใครยอมใคร บางคนเสียจนหมดตัวแล้วโวยวาย จนการ์ดต้องไล่ออกจากคาสิโนไประหว่างทางไรอัลก็สอนงานต่าง ๆ ให้อิริคได้รับรู้ในทุก ๆ เรื่องอย่างละเอียด สองคนใช้เวลาเกือบทั้งวันแทบไม่ได้พักเลยทีเดียว“พรุ่งนี้ตื่นแต่เช้า รีบอาบน้ำ กินข้าวก
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-17ทรยศรักนายมาเฟีย บทที่ 10 นายก็แค่ลูกหมาตัวนึง
สนามแข่งรถของลูคัสLamborghini Huracan GT3 EVO คันสีส้มของเซอร์คาน จอดเทียบข้าง ๆ รถ Lamborghini Huracan Super trofeo สีดำของลูคัสเสียงร้องคำรามของเครื่องยนต์ดังกึกก้องไปทั่วทั้งสนาม พร้อมที่จะพุ่งทะยานสู่สนามแข่ง ในส
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-17ทรยศรักนายมาเฟีย บทที่ 9 ของเดิมพัน
“นี่ทำอะไรของพี่น่ะ?”เสียงดังจากด้านหลัง ทำให้คนที่กำลังจับอิริคกดอยู่ต้องหันไปมอง เซอร์คานตวัดหางตาไปมอง คนที่เขามาใหม่อย่างคาดโทษก่อนที่จะเก็บอาวุธร้ายของตัวเองให้เข้าที่ อิริคเมื่อเห็นคนแปลกหน้าเข้ามาด้านในเขารีบดึงกางเกงขึ้นสวมใส่เข้าที่เข้าทางให้เรียบร้อยทันที น่าอายสิ้
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-17ทรยศรักนายมาเฟีย บทที่ 15 ผมถูกใส่ร้าย
บทรักที่เร่าร้อนของเซอร์คานและอิริคผ่านไปไม่รู้ต่อกี่รอบ อิริคหอบกระสันสั่นเทิ้มไปทั้งตัว ทุกท่วงท่าลีลารักของเซอร์คาน มันทำให้ใจเขาจะขาดรอน ๆ ตอนนี้อิริคแทบจะยกแข้งยกขาแทบไม่ไหว“นายครับ ๆ เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ”เสียงไรอัลตะโกนมาจากด้านนอก ทำให้เซอร์คานหยุดกิจกรรมรักทันที“
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-19
บางทีคุณอาจจะชอบ
BAD GUY โคตรร้ายโคตรรัก.....
มินิซ่าส์1.4K viewsนายบำเรอของมาเฟีย [Mpreg]
หย่งฟู่2.3K viewsเกมส์ล่าท้าหัวใจรัก
Pampercila1.1K viewsWhat is a divorce? [Mpreg]
ดองกี้5.9K viewsก็แค่มีเมียเป็น..ผู้ชาย
LookDice2.7K viewsLove of Different Age พันธมิตรการแต่งงานที่แข็งแกร่งที่สุด
Light Pandora156 viewsอร่อยที่สุดในร้านไม่ใช่จานนี้
anatta241 views(จบ)ผมอยากเป็นคุณชายไม่อยากเป็นแค่เด็กเลี้ยง (Mpreg, Yaoi)
LADY-ZOMBIE1.0K views
