บทที่ 3 รับงานครั้งแรก 2

“เห็นหรือไม่? ถ้ายังเล่นผิดอีก ก็เตรียมใจถูกลงโทษได้เลย”

“ชาติก่อนท่านเป็นมารใจยักษ์แน่ๆ ส่วนชาตินี้เป็นยักษ์ใจมาร!” ลลิตาพึมพำกับตัวเองเบาๆ เพราะเขาทำร้ายจิตใจนางด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนให้คณิกาคนอื่น แต่กับนางกลับดุจังว้อย! ตีเอาตีเอา

เซียวอ๋องชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่มุมปากของเขาจะยกขึ้นราวกับกำลังสนุก “มือพองหมดแล้ว หน้าตาบูดเบี้ยวไปหมด”

“เช่นนั้นข้าขอตัวนะเจ้าคะ”

“เดี๋ยว ลืมไปแล้วหรือ ข้าจ่ายเงินเพื่อเหมาเจ้าทั้งคืนแล้ว”

ลลิตามองซ้ายมองขวา ไหนล่ะเงิน... พอมองไปทางแม่เล้า แม่เล้าก็ฉีกยิ้มพลางตบถุงเงินให้ดู ส่วนรุ่นพี่อย่างเซียงฮวากับเหม่ยเหม่ยขยิบตาให้ แง...

“ท...ท่านอ๋องเมื่อยมั้ยเพคะ ข้านวดแขนนวดขาเก่งนะ เวลาที่เหลือนวดคลายเส้นกันดีกว่าเนอะ”

“ได้สิ ข้ากำลังเมื่อยอยู่พอดี”

เยส! ลลิตามัวแต่ดีใจ พระองค์เชยคางเธอขึ้นพลางเท้าคาง กล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบๆ

“นวดลึงค์ของข้าสิ” เซียวอ๋องเกลี่ยริมฝีปากของเธอเบาๆ “ใช้ปากของเจ้านวดนะ เอาให้สุดฝีมือเลย อยากรู้นักว่าจะปากดีสักแค่ไหน”

หา? 

คนพรรค์ไหนพูดว่านวดลึงค์ใส่หน้าผู้หญิงได้หน้าตาเฉยวะ อ่อ ที่นี่ซ่องค่ะ ลลิตาตาเหลือกโปน ต่อมน้ำตาแตกดังโผละ แง หนูขอโต๊ดดดด...

ลลิตาหันไปมองพี่สาวอย่างขอความช่วยเหลือ แต่เซียงฮวากับเหม่ยเหม่ยทำท่าให้สู้ๆ มีแค่ซิงซิงที่ถลึงตาใส่เธออย่างขุ่นเคือง นางเห็นว่าลลิตาทำลีลาเล่นตัวนัก ซิงซิงจึงเข้ามาออดอ้อนขอทำแทน

“ท่านอ๋อง เด็กใหม่ยังไม่รู้ประสา ฝีมือยังไม่ถึงขั้น ให้หม่อมฉันใช้ปากบำเรอท่านดีกว่านะเพคะ”

“ไม่ ข้าจะให้ลี่ฮวาทำ”

คราวนี้เริ่มมีเสียงเฮรอบโต๊ะ ส่งเสียงเชียร์เด็กใหม่ให้เอาใจท่านอ๋องเร็วๆ ลลิตาตาเหลือก ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยมีแฟนด้วยซ้ำ จู่ๆ ต้องมาดูดเจี๊ยวคนที่เพิ่งเจอหน้า หนูทำไม่ได้จริงๆ

“ยังไม่รีบเอาใจท่านอ๋องอีก” ซิงซิงกัดฟันส่งยิ้มแต่แววตาดุ ลลิตาไม่มีทางเลือกจึงคุกเข่าลงตรงหน้าร่างสูงใหญ่ ผู้คนก็ยิ่งสนใจ ส่งเสียงครึกครื้น โดยเฉพาะพวกขี้เมาปากมอม

“เอาเลยนังหนู ท่านเซียวอ๋องเอ็นดูเจ้าแล้ว น่าอิจฉา”

อิจฉานัก มึงก็มาดูดเองสิยะ

“ตัวสั่นนะ ครั้งแรกหรือ”

“อืม”

เธอโคตรจะลำบากใจ คนก็เฮๆ ส่งเสียงให้ดูดเลยๆๆๆ แท่งมังกรของเขาใหญ่เป็นลำ คอดเรียวไปที่หัวลึงค์บากบาน เส้นเอ็นกับเส้นเลือดพาดเป็นเส้น แข็งเครียดชวนให้ขย่ม ลลิตานั่งคุกเข่าอยู่ตรงหว่างขากำยำ ทำออรัลเซ็กซ์แลกเงิน

แผล่บ... แผล่บ... จ๊วบบ...

เอาล่ะ นึกถึงหนังโป๊ที่เคยดู นึกถึงที่เคยเห็นสาวๆ ในหอหยกเขียวบำเรอเสียวให้แขกกระเป๋าหนัก ลลิตาหลับตาปี๋ ตวัดลิ้นไปมาตรงหัวบากบานเหมือนดอกเห็ดเบาๆ ก่อนจะอ้าปากอมแล้วดูด

จ๊วบบ... จ๊วบบ...

เธอครางในลำคอ ท่อนลึงค์ของท่านอ๋องใหญ่จนกรามแทบค้าง แต่ลลิตาก็ใช้ลิ้นกระดกถี่ไปตามลำหอกอวบแข็งที่ทอดยาวอยู่ในอุ้งปาก ออกแรงดูดจนแก้มตอบ

“โอ้วว... เก่งมาก อา... หัวดุ้นข้าเสียวมาก”

เซียวอ๋องครางซี้ดซ้าด สองมือจับศีรษะของเธอตรึงไว้แล้วเด้าปากอย่างเอร็ดอร่อย

จ๊วบบ จ๊วบบ...

“ซี้ดด อา... อูวว” เขาโยกท่อนหอกในปากเธอ ให้หัวลึงค์เสียดสีลิ้นนุ่มๆ และดูดแรงๆ พระองค์ครางซี้ดซ้าด ตัวเกร็งแน่นขณะตรึงศีรษะของเธอไว้แล้วกระแทกป้าบๆ

“อื้อ... อื้อๆๆ”

“ท่านอ๋องช่างเร่าร้อนนัก นังหนูสู้เขา”

“ท่านอ๋องเร่งจังหวะแล้ว นังหนูอย่ายอมแพ้นะ” พวกขี้เมาส่งเสียงเย้วๆ ลลิตาอยากจะลุกไปถีบเรียงตัว แต่ตอนนี้แท่งมังกรที่อัดแน่น กระเด้าปากเธออยู่นั้นมันโคตรจะร้อนเลย

“เอ้าๆ อร่อยใหญ่เชียวนะ อา... ข้าจะแตกแล้ว”

พรวดด พรวดด...

“ซี้ดด... แตกใส่ปาก เสียวสุดๆ กลืนน้ำลงไปให้หมด”

“อือ...” ลลิตาทำตามคำสั่งอย่างว่าง่าย อุ้งปากปรนเปรอท่อนเอ็นแข็งตึงอย่างเงอะๆ งะๆ พระองค์เป็นชายรูปงาม คมเข้ม แววตาดุดันและมัดกล้ามล่ำสันร้อนแรง ดังนั้นเพียงแค่ใช้สายตาจ้องมอง ร่างกายของลลิตาก็พลันเกิดปฏิกิริยาแปลกประหลาด ตรงหว่างขาเสียววูบวาบแปลกๆ แถมยังแฉะอีกต่างหาก

ฮือ...

ครั้งแรกของฉัน ยับเยินเหลือเกิน ลลิตาตาเหลือกโปน น้ำตาทะลักท่วม ถึงจะเจ็บใจ... แต่มันก็ไม่เลวเหมือนกัน

“กลับไปพักผ่อนเถอะไป เห็นแล้วรำคาญลูกตา”

“ฮึ่ย!” ลลิตาแยกเขี้ยวใส่ ถอนสายบัวแบบลวกๆ แล้ววิ่งร้องไห้โฮกลับหอ ส่งเสียงโหยหวนว่าระวังตัวไว้ให้ดีเถอะไอ้ยักษ์บ้า! แม่เล้ากับเซียงฮวาได้แต่หัวเราะแห้งๆ รีบกล่าวขออภัยยกใหญ่ ทว่าคืนนี้นางคณิกาใหม่แห่งหอหยกเขียว ดึงดูดความสนใจของเซียวอ๋องไปหมดแล้ว!

----------

แม่เล้าเรียกลลิตามาหวดน่อง โทษฐานเสียมารยาท กล่าวอาฆาตมาดร้ายต่อเชื้อพระวงศ์

“หอนางโลมไม่ใช่ที่ที่เจ้าจะเล่นลิ้นได้” 

เสียงแม่เล้าสูงวัยดังขึ้นกลางโถง หญิงชราผู้เป็นเจ้าของหอหยกเขียวทอดสายตามองลลิตาด้วยสายตาเย็นชา พลางเคาะไม้เรียวลงบนฝ่ามือของตนช้าๆ ลลิตาคุกเข่าก้มหน้า ไม่ใช่เพราะสำนึกผิด แต่เพราะเข็ดขยาดไม้เรียวในมือของหญิงชรามากกว่า 

“เจ้าทำให้ข้าอับอายต่อหน้าเชื้อพระวงศ์! ยังกล้าเถียงกลับเซียวอ๋องเช่นนั้นอีกหรือ”