Partager

ทะลุมิติมางัดข้อกับบิดา
ทะลุมิติมางัดข้อกับบิดา
Auteur: หวางลี่อิง/มงกุฏดาว

บทที่ 1 ข้ายังไม่ตาย 1/2

last update Date de publication: 2026-02-14 16:46:09

บทนำ

          เมื่อนักเคมีช้ำรัก ถูกคนรักนอกใจได้ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของคุณหนูใหญ่มู่ที่บิดาโง่เขลา ถูกเมียน้อยเป่าหูบอกว่านางสมควรตายตามมารดาและอาศัยจังหวะที่บิดาไม่อยู่จัดการนาง ที่กำลังไว้ทุกข์ให้ท่านแม่ด้วยการวางยานางให้ตาย

          มู่อันเฟิงขยับตัวก็รู้สึกอึดอัดและอ่อนแรงพร้อมกับความทรงจำในชาติภพนี้ที่นางได้เกิดใหม่ นอกจากนี้นางยังสามารถหยั่งรู้ล่วงหน้าได้ถึงสามปี ทำให้นางรู้ว่าตอนนี้มารดาที่ตายแล้ว

ไม่สามารถเรียกคืนชีวิตได้อีกต่อไป เพราะร่างมารดาถูกฝั่งกลบไปแล้ว ต่อให้มียาย้อนกลับก็ไม่อาจคืนชีวิตมารดาได้ ภายในใจรู้สึก

คับแค้น

          แต่ทว่ายามนี้น้องชายฝาแฝดทั้งสองที่โดนใส่ร้ายว่าเป็นกาลกินีดวงกินบิดากำลังจะถูกขายออกไป ด้วยฝีมือของนางอนุชั่ว

ที่บิดายกขึ้นมาดูแลจวนในตำแหน่งฮูหยินใหญ่แทนที่มารดาของนางอย่าง ‘ซ่งหลิน’ ที่ร่วมมือกับนักพรตชั่วหากินกับความเป็นความตายของผู้อื่น

          ‘ไม่ได้การ ข้าต้องออกไปจัดการคนชั่วช่วยน้องชายฝาแฝดอย่างมู่อันหลิงกับมู่อันหลาง น้องชายที่น่ารักทั้งสองของนาง’

          แค่คิดจะออกจากโรงศพพลันก็เกิดแสงวาบเข้ามาที่ร่างกายของนาง ทำให้รู้สึกอุ่นไปทั่วร่างความเจ็บปวดในร่างกายเหมือนจะแตกเป็นเสี่ยง ๆ แล้วก็เห็นห้วงมิติที่ไร้ขอบเขตปรากฏขึ้นทั้งยังมีอุปกรณ์ที่นางต้องการมากมายผุดขึ้นมาตามสิ่งที่นางคิด

          “ตัวช่วยของข้าหรือ!”

..........................................................................................................................................................................................................................

ณ ห้องศาลาเล็ก ๆ ท่ามกลางสวนหย่อมอันเงียบสงบ แสงอาทิตย์อ่อนยามบ่ายสาดส่องลอดผ่านหน้าต่างไม้ไผ่สาน ส่งให้เห็นฝุ่นละอองเล็ก ๆ ลอยละล่องในอากาศ กลิ่นหอมอ่อนของดอกเหมยและใบชาแทรกซึมผสมกับกลิ่นไม้สน ที่ลอยคละคลุ้งอยู่รอบศาลา ตรงกลางห้องตั้งอยู่คือโลงศพไม้สนสีเข้มมันวาว ประดับด้วยลวดลายแกะสลักอันละเอียดลออและงดงาม แม้จะประณีตบรรจงทำแค่ไหน แต่เมื่อเทียบกับฐานะคุณหนูใหญ่แห่งจวนเสนาบดีกลาโหมแล้วมิอาจจะปลงใจยอมรับได้ เนื่องจากฐานะระดับนี้โลงศพควรทำจากไม้สักทองเป็นอย่างน้อย

          แม้ฮูหยินใหญ่คนใหม่อย่างซ่งหลินจะอ้างว่าฉุกละหุกเพียงใด แต่ก็ไม่ควรดูหมิ่นคุณหนูใหญ่ที่มารดามีตำแหน่งเป็นถึงท่านหญิง ทำให้ฮั่วซือซือสาวใช้ที่แสนซื่อสัตย์ต่ออดีตนายหญิงใหญ่ร้องไห้ตัวโยนอยู่ข้างโลงศพไม้สน ด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจแทน

ผู้เป็นนาย

          ภายในโลงศพที่บุด้วยผ้าเก่าที่ฮั่วซือซือจะหาได้ มีร่างคุณหนูใหญ่ตระกูลมู่บรรจงนอนนิ่งสงบ ใบหน้าที่เริ่มเป็นสาวงามสง่าเหมือนผู้เป็นมารดาทุกกระเบียด เครื่องประดับทองคำบริสุทธิ์ในหีบของนายหญิงใหญ่ที่นางทำช่องซ่อนเร้นเอาไว้ ถูกนำมาสวมใส่ในร่างกายที่ยังอุ่นของคุณหนู ที่คล้ายยังมีชีวิตแต่เพียงหลับไปเท่านั้น

          ชุดผ้าไหมปักลวดลายละเอียดเป็นรูปดอกเหมยวางไว้เพื่อห่มทับ ก่อนฮั่วซือซือจะสวมใส่ชุดสีสันสดใสของคุณหนูให้เรียบร้อยนางมองหน้าคุณหนูใหญ่ด้วยความอาลัยอีกราวหนึ่งเค่อ[1] แล้วสั่งให้บ่าวรับใช้ปิดฝาโลงเสียอย่างหักใจ

          รอบ ๆ โลงศพมีเครื่องบูชาที่จัดไว้อย่างเรียบร้อย ทั้งผลไม้ ธูปเทียนและดอกไม้หอมที่ตั้งอยู่บนโต๊ะไม้ แต่ในตระกูลมู่ไม่ว่าสาวใช้หรือบ่าวชายไม่ได้รับอนุญาตให้สวมชุดไว้ทุกข์สักคน นั่นก็เป็นคำสั่งของนายหญิงคนใหม่อีกด้วย ซ่งหลินที่เพิ่งตั้งครรภ์ได้สามเดือนอ้างสารพัดหากประสบกับเรื่องโศกเศร้า จะกระเทือนถึงคุณชายน้อยในครรภ์ของนาง

          แม้แต่คุณชายน้อยน้องชายของคุณหนูใหญ่ทั้งสอง

คือคุณชายมู่อันหลิงและมู่อันหลางก็ยังไม่ได้รับอนุญาตให้มาเคารพศพพี่สาว จนฮั่วซือซือเจ็บปวดไปทั้งหัวใจ

          “คุณหนูคุ้มครองคุณชายทั้งสองด้วยนะเจ้าคะ” เสียง

คร่ำครวญของนางกระซิบแผ่วเบาดังก้องอยู่ในบรรยากาศ ราวกับไม่อยากรบกวนดวงวิญญาณของคุณหนูใหญ่ ที่ต้องเสียมารดาอย่างกะทันหันไม่พอ ตัวเองยังต้องตายด้วยยาพิษที่จับมือใครดมไม่ได้

          แสงเทียนที่ลุกโซนอยู่ในกลางห้องทำให้เงาโลงศพทาบทับไปบนพื้นและผนังห้อง สร้างบรรยากาศที่ทั้งเศร้าโศกและขรึมขลัง เสียงลมพัดผ่านใบไม้สร้างเสียงซู่ซ่าแผ่วเบา ประหนึ่งบทเพลงแห่งการลาจาก โลกภายนอกยังคงหมุนไป แต่ที่นี่ในศาลาเล็ก ๆ นี้

เวลาเหมือนจะหยุดนิ่ง เพื่อให้สาวใช้ผู้ซื่อสัตย์ได้รำลึกถึงคุณหนูใหญ่ตระกูลมู่เป็นครั้งสุดท้าย จนกระทั่งเกิดเสียงดังสนั่นลั่นภายในโลงศพ

          ปัง ปัง ปัง!!!

          เสียงโลงศพที่ดังลั่นจนทำให้คนที่อยู่เพียงลำพังสะดุ้ง พร้อมกับแสงเทียนที่จุดเอาไว้ดับพรึบทันที ท้องฟ้าถูกปกคลุมด้วยเมฆดำทะมึน ลมพัดกระหน่ำพาเม็ดฝนตกลงมาอย่างไม่ขาดสาย เสียงฟ้าคำรามดังก้องสะท้านไปทั่วบริเวณ สร้างบรรยากาศ

ที่เคร่งเครียดและน่าหวาดหวั่นในศาลาตั้งศพ ท่ามกลางสวนหย่อมในเรือนตระกูลมู่ที่เคยเงียบสงบ บัดนี้เต็มไปด้วยความวุ่นวายของลมพายุและเสียงบ่าวรับใช้ที่เพิ่งเดินห่างออกไปไม่นาน บรรยากาศเช่นนี้คลับคล้ายกับกำลังเกิดอาเพศใหญ่

          เสียงในโลงศพไม้สนที่บรรจุร่างคุณหนูใหญ่ตระกูลมู่

ซึ่งเคยวางอยู่ตรงกลางศาลาอย่างสงบ ถูกลมแรงพัดปะทะจนฝาโลงปลิวกระจายออกไป พร้อมกับรอยแยกตามแนวแผ่นไม้ไปคนละทิศ

ละทาง

          ร่างที่เคยนอนแน่นิ่งบนศาลาบัดนี้คล้ายกับกำลังขยับได้ ทำให้คนที่กำลังวิ่งมาหลบฝนมองมาอย่างตะลึง พลันเกิดความหวาดกลัวขึ้นจนมีเสียงกรีดร้อง

          “กรี๊ด...ผะ...ผี...ผีคุณหนูใหญ่!!!” เหล่าสาวใช้บ่าวชายวิ่งกันอุดตะหลุดออกไป ยกเว้นก็แต่ ‘ฮั่วซือซือ’ สาวใช้ของอดีตฮูหยิน

          “คุณหนูใหญ่ คุณหนู...คุณหนูยังไม่ตาย คุณหนูยังไม่ตาย”ฮั่วซือซือดีใจแทบเสียสติ นางยกมือหยิกแขนตัวเองหนึ่งทีและเมื่อรู้สึกเจ็บทำให้รู้ว่านี่ไม่ได้ฝันไป พลันท้องฟ้าที่พิโรธเมื่อครู่กลับมาสงบ ฟ้าสว่างสดใสไร้เมฆหมอกดำทันที

[1] 1 เค่อ ราว 15 นาที

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Commentaires (1)
goodnovel comment avatar
พัชรา ไชยสอน
เปิดบทแรกมาก็น่าจะสนุกแล้ว
VOIR TOUS LES COMMENTAIRES

Dernier chapitre

  • ทะลุมิติมางัดข้อกับบิดา   บทที่ 50 มีความสุขเสียที (จบ) 2/2

    “ข้าจะคอยดูว่าเจ้าตอนจีบภรรยาจะขนาดไหน” “ไม่ต้องคอยดูหรอกขอรับ” อันหลางลุกขึ้นเตรียมวิ่งแล้วเมื่อผู้เฒ่าหลัวเดินมาใกล้ “ทำไมเจ้าจะถือพรหมจรรย์รึ...เช่นนั้นไปบวชดีหรือไม่เล่า เป็นเจ้าอารามอันหลางก็ดูดีนะ” “ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกขอรับ ข้ากลัวอย่างเดียวเท่านั้น” อันหลางพูดให้อยากรู้แล้วก็สะกิดใจผู้เฒ่าจริง ๆ “กลัวอะไรของเจ้า” “กลัวท่านอยู่ไม่ถึงต่างหาก” พูดจบก็วิ่งจู้ดออกจากร้านน้ำชาอันเฟิงทันที “เจ้า...อันหลาง กลับมาเดี๋ยวนี้นะ กลับมา” แล้วหนึ่งผู้เฒ่าหนึ่งเด็กอ้วนก็วิ่งไล่เตะกันไป ดูแล้วเป็นภาพที่สร้างรอยยิ้มให้ไม่น้อยเลยทีเดียว “อันเฟิงสองคนนี้เป็นเช่นนี้บ่อยรึ” “เพคะ น้องชายข้าก็หยอกผู้เฒ่าหลัวทุกวันนั่นล่ะ เขาบอกว่าให้ท่านผู้เฒ่าออกกำลังกายเสียบ้าง ร่างกายจะได้แข็งแรง ที่จริงเขาก็ห่วงผู้เฒ่าหลัวนั่นล่ะ ชอบหาเรื่องชวนทะเลาะแต่วันไหนผู้เฒ่าไม่มาร้านมักจะหาเรื่องเอาอาหารไปส่งถึงบ้าน เรียกได้ว่าความสัมพันธ์ตาหลานของเขาไม่ธรรดาเลยทีเดียว” อู่อ๋องชักอิจฉาเมืองหลวงที่มีเจ้าเด็กพวกนี้เสียแล้วสิ

  • ทะลุมิติมางัดข้อกับบิดา   บทที่ 50 มีความสุขเสียที (จบ) 1/2

    อันเฟิงไม่สนใจบิดาอีกจนได้ยินว่ามู่เสวียนออกจากเมืองหลวงไปเป็นนายอำเภออยู่ต้านโจวถาวรกับบุตรชายคนเล็กที่แม้แต่ชื่อนางก็ไม่อยากรู้ว่าเป็นผู้ใด ทุกวันผ่านไปอย่างราบรื่น แม้แต่พี่จูจื้อเยว่จะส่งจดหมายมาชวนไปเที่ยวแดนใต้ทุกเดือน แต่พวกนางก็ยังไม่คิดลงไปที่นั่นเพราะมีประสบการณ์ที่ไปยังไม่ทันพายลมเสร็จก็ต้องรีบกลับขึ้นมาเมืองหลวง ทั้งทุกนาทีเต็มไปด้วยความบีบคั้นชีวิตของบิดามารดาซูเฮ่ออีกด้วย แต่นั่นทำให้ชาวเหอหนานที่แอบทิ้งงานมาเป็นแขกอยู่เมืองหลวงบ่อย ๆ โดยเฉพาะอู่อ๋องที่ดูจะหลงใหลการสนทนากับอันหลางเป็นพิเศษ ในโรงน้ำชาที่ติดกับร้านนวดเทวดามีสองบุรุษหนุ่มวัยกลางคนหนึ่งแล้วก็วัยยี่สิบกว่าปีหนึ่งคน ที่มานั่งเดินหมากดื่มน้ำชากินขนมที่ร้านปักหลักตั้งแต่ร้านยังไม่เปิดเพราะเป็นลูกค้าพิเศษ จนกระทั่งร้านปิดแล้วก็ยังไม่ไป พร้อมกับน้องชายตัวอ้วนนั่งฟังพี่จูจื้อเยว่เล่าเรื่องแปลก ๆ ของแดนใต้ให้ฟังอย่างออกรส “พี่จื้อเยว่ท่านมีเรื่องอะไรที่เด็ดกว่าผู้เฒ่าหลัวกับหอร้อยบุปผาอีกรึ?” อันหลางตาโตทันที เขาพูดพร้อมกับหยิบเม็ดแตงขึ้นแทะตั้งใจฟังอย่างดี “มีสิ...สาวงามล่มเม

  • ทะลุมิติมางัดข้อกับบิดา   บทที่ 49 ครอบครัวพร้อมหน้า 2/2

    “ไปเล่นกับเพื่อน ๆ เถอะ” “ข้าเล่นจนเบื่อแล้ว อยากอยู่กับท่านแม่” ซูเฮ่อยืนยันคำเดิม สหายจะเล่นเมื่อไหร่ก็ได้แต่มารดาต้องดูแลจะห่างไม่ได้ “แม่ไม่เป็นไรแล้ว แค่เห็นเจ้ามีความสุขก็ดีแล้ว” เฉินถิงถิง อยากยกมือกอดเจ้าตัวแสบเหลือเกิน แต่ทว่าตอนนี้นางต้องห้ามขยับร่างกายสุ่มสี่สุ่มห้า หากท่านหมอเทวดาไม่อนุญาต เมื่อคุยกับลูกชายได้สักครู่ หวังลี่ที่ตอนนี้ถูกรับเข้าวังแต่งตั้งเป็นเสียนเฟยเดินเข้ามาหาแม่ลูกที่เพิ่งพบหน้า เฉินถิงถิงรู้จากคำบอกเล่าของสหายเพื่อนรักของอาเฮ่อแล้วว่าหวังเสียนเฟยดูแลลูกชายตนเองมา “ของคุณเสียนเฟยมากเพคะที่ดูแลลูกชายหม่อมฉันอย่างดี” หวังลี่พูดได้ไม่เต็มปาก เพราะส่วนใหญ่บุตรชายจะเป็นคนดูแลนางเสียมากกว่า “ต้องขอบคุณบุตรชายท่าน ก่อนหน้านี้ข้าป่วยแทบจะไร้ทางรักษา ดีที่ได้เขาช่วยดูแลข้ามาตลอด เขาเป็นเด็กดีมาก ไม่ดื้อไม่ซนทั้งยังเฉลียวฉลาดอีกด้วย” ซูเฮ่อเห็นว่ามารดาบุญธรรมชมเขาก็ยิ้มเขินอาย เขาก็อยากตอบแทนทุกคนที่ช่วยเขานี่นา “ซูเฮ่อ...ซูเฮ่อ...พี่ใหญ่จะยกกิจการบะหมี่แซ่เจิงให้เจ้าล่ะ เจ้าจะเอาหรือไม่” ที่จริ

  • ทะลุมิติมางัดข้อกับบิดา   บทที่ 49 ครอบครัวพร้อมหน้า 1/2

    เริ่นอี้หร่านเข้ามายังท้องพระโรง นางจะนั่งรอให้เหล่าขุนนางมาก้มลงคุกเข่าให้นาง เพราะทั้งชีวิตนางคุกเข่ามาเยอะแล้ว ไม่ว่าจะเป็นไทเฮาหรือฮ่องเต้ นางประพฤติตัวอย่างดีแต่พวกเขากลับไม่เห็นคุณค่าของนาง เช่นนั้นนางก็จะให้พวกเขาคุกเข่าให้นางก่อนตาย ร่างระหงเดินมาในชุดสีแดงทอดยาวที่ตัดเอาไว้ใส่เพื่อการนี้โดยเฉพาะ นางเดินขึ้นไปบนบัลลังก์จากนั้นนางมองด้วยรอยยิ้ม ไม่นานจากนี้บิดาก็จะพาเหล่าขุนนางที่ร่วมการเปลี่ยนแปลงมาที่นี่ “ยังไม่มาอีกหรือ...ไม่เป็นไร เจิงซุ่นซีไม่ใช่พลับนิ่ม จัดการเขาไม่ง่ายนัก” เริ่นอี้หร่านยังคงนั่งรออย่างใจเย็น โดยไม่รู้หลังม่านด้านหลังนั้นเหล่าขุนนางทั้งหมดถูกจับไปเรียบร้อยแล้วพร้อมอุดปากไม่ให้พูด ผ่านไปราวหนึ่งเค่อ เจิงซุ่นซีเดินมายังเบื้องหน้าของนางพร้อมยิ้มให้หนึ่งสาย แต่ว่านี่จะเป็นรอยยิ้มสุดท้ายที่เขาจะมีให้นาง ‘สตรีชั่วช้า!’ “ฝ่าบาทมาแล้วหรือ” เริ่นอี้หร่านยังคงคิดว่าตัวเองเป็นต่ออยู่ เพราะว่ายังไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงดังนั้นนางจึงควบคุมสถานการณ์ได้ “รอข้านานหรือไม่เล่า” เจิงซุ่นซีถามก่อนจะเอ่ยต่อ “เป

  • ทะลุมิติมางัดข้อกับบิดา   บทที่ 48 ตลบหลัง 2/2

    เวลาผ่านไปเรื่อย ๆ จากมืดสนิทสู่เริ่มสว่างรำไร ไม่มีใครที่อยู่หน้าห้องจะเลิกรอสักคน จนกระทั่งผู้เฒ่าหลัวเดินออกมาอย่างหมดแรง ส่วนอันเฟิงและหวังลี่นั่งกอดกันหลับในห้องผ่าตัด “เมียข้าเป็นอย่างไรบ้าง เป็นอย่างไรบ้าง”ซูอ๋องถามย้ำ “ข้ารักษานางสำเร็จแล้ว แต่นางสลบไปเพราะทดพิษบาดแผลไม่ไหว นางไม่ร้องสักแอะ แต่ข้ารู้ว่านางอดทนมาก ข้าได้โสมพันปีมาอีกสองหัวจากเจ้าหนูอันเฟิง จะทำยาบำรุงให้นาง ระหว่างนี้ข้าต้องฝังเข็มกระตุ้นให้นางทุกวันจนกว่านางจะรู้สึก ที่เหลือพวกเจ้าอยากทำอะไรก็ไปทำเถอะ” ผู้เฒ่าหลัวพูดสิ่งควรพูดเสร็จก็ล้มลงไปนอนตรงแคร่หน้าห้อง เขาใช้พลังไปมากมายนักจนไม่เหลือแรงแล้ว เจิงซุ่นซีให้นางกำลังที่ติดตามมาแต่เป็นหญิงชาวบ้านจัดการไปต้มน้ำให้ทุกคนได้แช่ เพราะทั้งสามคนนั้นใช้พลังอย่างมาก หวังเฮ่อตื่นขึ้นเห็นสหายทั้งสองคนแล้วเขาก็รีบปลุกทันที จากนั้นถามอย่างรวดเร็ว “บิดาข้าเล่า เจ้าเห็นบิดาข้ารึไม่” หวังเฮ่อเขย่าอันหลาง “เห็นสิ เห็นทั้งบิดาและมารดาเจ้าเลยล่ะ แต่ข้าง่วงเจ้าวิ่งออกไปดูเองเถอะ” ได้ยินเช่นนั้นหวังเฮ่อไม่รอช้าร

  • ทะลุมิติมางัดข้อกับบิดา   บทที่ 48 ตลบหลัง 1/2

    สามพี่น้องที่เปลี่ยนแซ่มาเป็นแซ่เจิงแต่งชุดดำวิ่งตามกลุ่มที่เข้าไปตรวจสอบตระกูลเจิง มองเหลียวซ้ายแลขวาไม่มีใครเห็น ทั้งสามคนจึงหยิบระเบิดควันกันคนละลูกโยนเข้าไปกลางเรือน ฟิ้วววว!!! ระเบิดควันไม่มีไฟ แต่ทว่ามีควันจนแสบตา แล้วหน้าที่เบี่ยงแบนความสนใจสามพี่น้องก็สำเร็จ “ไฟไหม้...ดับไฟเร็วเข้า ไฟไหมเรือนใหญ่แล้ว เร็วเข้า” เหล่าคนเฝ้ายามแตกตื่น จากนั้นได้ยินเสียงคนตักน้ำในสระขึ้นมาจากนั้นวิ่งไปดับไฟ เพราะควันมากจึงมองไม่เห็นว่าต้นเพลิงจากตรงไหน เหล่าเจ้านายทั้งหลายรีบตื่นวิ่งออกไปหลบที่ปลอดภัย แต่กระนั้นก็ยังทำให้ควันเข้าปอดจนไออกมาหน้าเขียวหน้าเหลือง ในคุกใต้ดิน เจิงซุ่นซี วั่งจั๋วเฉิน ล่ายหมิงเฉิน และซูซ่างเสียงวิ่งเข้าไป จากนั้นเมื่อเห็นว่าเฉินถิงถิงโดนตรึงด้วยโซ่ไม่สามารถขยับไปที่ใดได้ จึงจัดการใช้ดาบที่คมราวกรีดนภาได้ฟันฉับเดียวสี่มุม พร้อมกันจากนั้นโซ่ตรวจก็ร่วงลง เฉินถิงถิงรู้สึกตัวและมองไปท่ามกลางความมืด เพราะตอนกลางวันสาวใช้นางหนึ่งให้นางกินยา พร้อมบอกว่าสามีของนางจะมาช่วยคืนนี้ขอให้อดทน “ซูซ่างเสียงท่านรึ” เสีย

  • ทะลุมิติมางัดข้อกับบิดา   บทที่ 2 ใครกล้าทำร้ายน้องชายข้า 2/2

    “เชิญขอรับคุณชาย” บ่าวรับใช้ไม่กล้าทำรุนแรงกับเจ้านาย ได้แต่ทำตามคำสั่ง แต่ทว่าเมื่อเห็นว่าคุณชายสามวิ่งออกไปด้านนอก พวกเขาก็ตกอกตกใจแล้ว “จับเร็ว...จับคุณชายไว้” บ่าวชายอีกคนตะโกนเรียกเพื่อนให้จับคุณชายน้อยสาม แต่ทว่าคุณชายน้อยสามวิ่งหลบหลีกแล้วไปชนเข้ากับซุนหนี่ว์ที่ยืนรออยู่ด้านนอก

  • ทะลุมิติมางัดข้อกับบิดา   บทที่ 2 ใครกล้าทำร้ายน้องชายข้า 1/2

    เดินมาด้วยกันสักครู่ฮั่วซือซือที่เดินเม้มริมฝีปากมาตลอดทางนึกอยากจะขอร้องคุณหนูบางเรื่อง จึงเอ่ยปากขึ้นทันทีทันใด “คุณหนูเจ้าคะ...ข้าไม่อยากให้คุณหนูอยู่ที่นี่แล้วเจ้าค่ะ นายหญิงคนใหม่ร้ายกาจนัก” ฮั่วซือซือกังวลเพียงแต่เด็ก ๆ อยากให้คุณหนูพาน้องชายทั้งสองออกไปอยู่ข้างนอก นายท่านหูเบาเกินไ

  • ทะลุมิติมางัดข้อกับบิดา   บทที่ 1 ข้ายังไม่ตาย 2/2

    “ฮั่วซือซือ” เสียงแหบเพราะขาดน้ำเปล่งออกมา มู่อันเฟิงหลับตาอีกครั้งก่อนจะลืมตาขึ้นอย่างช้า ๆ ดวงตาของนางส่องประกายกระจ่างใสแวววาว สื่อถึงชีวิตที่กลับคืนมา นางพยายามยกมือขึ้นจับขอบโลงศพ ขณะที่ร่างกายของนางยังคงอ่อนแรงและสั่นสะเทิ้ม ฮั่วซือซือรีบรุดเข้ามาช่วยพยุงนางจากโลงศพ มือของสาวใช้ประค

  • ทะลุมิติมางัดข้อกับบิดา   บทที่ 4 ระเบิดเถิดเทิง 2/2

    มู่อันเฟิงเดิมเป็นคนใฝ่เรียนอย่างมาก มีอะไรใหม่ในหนังสือไม่ว่าตำราเกี่ยวกับอะไรก็อ่านไปเสียหมด และนั่นอยู่ในความทรงจำของนางอีกด้วย เพราะเพิ่งออกกฎเมื่อสามปีก่อน แต่ที่ซ่งหลินพูดลูกไม้นี้ออกมาคงคิดว่าทรัพย์สินที่นางอยากครอบครองจะเหลือถึงนางกับลูกงั้นสิ ‘เชิญฝันกลางวันยามบ่ายแก่ ๆ นี่ไปเถอะ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status