Share

ตอนที่ 11 เงินลงทุน

last update Tanggal publikasi: 2025-12-12 17:56:26

ตอนที่

11

เงินลงทุน

หลินหว่านเอ๋อร์ตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกเบาสบายอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน นางลุกขึ้นอย่างเงียบๆ และเดินไปยังที่ซ่อนเงินที่ขุดไว้ใต้พื้นดิน นางนำถุงผ้าออกมาอย่างระมัดระวัง เมื่อคลี่ดูเงินที่รวบรวมมาได้ นางก็นับจำนวนอย่างละเอียด

“บะหมี่ที่ขายได้เมื่อวาน ค่าแรงที่จงซิ่นให้มันมากมายเหลือเกิน และดวงตาของหลินหว่านเอ๋อร์เบิกกว้างเมื่อเห็นก้อนเงินแท้ที่สลักอย่างสวยงาม วางอยู่ปะปนกับอีแปะ นางจำได้ว่าเงินก้อนนี้เป็นของลูกค้าที่ยกบะหมี่ชามสุดท้ายให้กับอาเหมย    

“ลูกค้าลึกลับผู้สั่งบะหมี่คนนั้น เขาเป็นใครกันแน่และเหตุใดจึงให้ก้อนใหญ่เกินความจำเป็นเช่นนี้ เขาต้องการอะไร” ความสงสัยเริ่มก่อตัวขึ้นในใจของเชฟสาวทะลุมิติมา แต่นางก็เก็บความสงสัยไว้ก่อนเพราะความจำเป็นในการเริ่มต้นชีวิตใหม่นั้นสำคัญกว่าความสงสัยในตอนนี้

นางตัดสินใจซ่อนเงินก้อนนั้นไว้ในตัวเพื่อใช้เป็นทุนสำรองและเริ่มปลุกลูกๆ

“อาเป่า อาเหมย” หลินหว่านเอ๋อร์เรียกลูกทั้งสองของนางที่ตอนนี้กำลังนอนงัวเงียไม่ยอมตื่นอาจจะเป็นเพราะเมื่อวานเด็กทั้งสองช่วยงานแม่อย่างหนักและเหนื่อยมากๆ นางยื่นแก้มไปแนบกับแก้มของบุตรชายและบุตรสาวเบาๆ

“ลุกขึ้นเถอะลูกรัก วันนี้เราจะไปดูที่ทางเพื่อเปิดร้านของเราแล้วนะ”

“เมื่อได้ยินคำว่าร้าน อาเป่าก็ลืมตาขึ้นทันทีด้วยความกระตือรือร้น ส่วนอาเหมยก็คิดว่าเปิดร้านหมายถึงนางจะได้กินอาหารอร่อยๆ ในทุกๆ วัน

“เราจะได้ไปขายอาหารหรือขอรับ อย่างนี้เราก็จะมีเงินเยอะ แล้วยายใจร้ายก็จะไม่มาวุ่นวายกับเราอีกแล้วใช่หรือไม่ขอรับท่านแม่” อาเป่าเอ่ยถามขึ้นมาแล้วก็ทำตาเป็นประกายอย่างมีความหวัง

“ใช่แล้วจ้ะลูกรักของแม่” หลินหว่านเอ๋อร์บอกกับอาเป่าแล้วก็ยิ้มออกมา

“ท่านแม่ ข้าก็จะได้ทานอาหารอร่อยด้วยใช่หรือไม่เจ้าคะ” อาเหมยเอ่ยถามขึ้นมาอีกคนตามประสาเด็กน้อยชอบกิน

“ใช่แล้วอาเหมย ต่อจากนี้ลูกจะได้กินอาหารอร่อยๆ และไม่ต้องหิวโหยอีกต่อไปแล้วและเราก็จะไม่ลำบากอีกต่อไปแล้วลูกรัก” หลินหว่านเอ๋อร์พูดพลางกอดลูกๆ ไว้แน่น

“วันนี้เราต้องเดินเข้าไปที่ตลาดเพื่อหาร้านเพื่อเปิดร้านอาหารของเราและเราจะไปจากกระท่อมเก่าๆ หลังนี้ เมื่อเรามีเงินมากพอเราจะกลับมาที่นี่เพื่อสร้างบ้านของเรา” หลินหว่านเอ๋อร์เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยพลังและยังส่งต่อพลังนี้ให้กับลูกๆ ได้อีกด้วย

“อาเหมยเจ้าไม่ต้องหิวอีกแล้วนะ เจ้ารู้ไหม” อาเป่าพูดพร้อมกับน้ำตาคลอเมื่อมองใบหน้าของน้องสาว อาเป่าจำวันที่น้องสาวร้องไห้เพราะความหิวแต่ไม่มีอะไรให้กินนอกจากข้าวเปล่าเท่านั้น

ขณะที่หลินหว่านเอ๋อร์กำลังช่วยลูกๆ จัดเก็บข้าวของเครื่องใช้เล็กน้อยเพื่อเดินไปที่ตลาดหาร้านที่เหมาะสมแก่การเปิดร้านอาหารแต่อยู่ๆ เสียงเคาะประตูที่หนักแน่นและสุภาพก็ดังขึ้น นางเปิดประตูออกไปก็ต้องประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง เมื่อเห็นจงซิ่นองครักษ์ผู้เงียบขรึมยืนอยู่ตรงหน้า เขาไม่ได้อยู่ในชุดเต็มยศ แต่สวมเสื้อผ้าแบบชาวบ้านชั้นดีที่ดูยังไงนางก็มั่นใจว่าไม่ใช่ชาวบ้านธรรมดา

“ท่านจงซิ่น” หลินหว่านเอ๋อร์อุทานอย่างตกใจ

“ท่านมาที่นี่ได้อย่างไรคะ”

จงซิ่นผายมือเล็กน้อยอย่างสุภาพ “แม่นางหลินอย่าตกใจ ข้ามาตามคำสั่งของนายท่าน”

“นายท่านของท่านหรือเจ้าคะ”

“ใช่แล้ว” จงซิ่นกล่าวเสียงเรียบ

“นายท่านของข้าคือพ่อค้าใหญ่ ที่ได้ลิ้มลองบะหมี่ของเจ้าเมื่อวาน นายท่านประทับใจในฝีมือของเจ้ามาก และประสงค์ยื่นข้อเสนอดีๆ ให้กับเจ้า”

เขาเดินเข้ามาในกระท่อมโดยไม่ได้รับอนุญาต แต่นางก็ไม่กล้าห้าม

“นายท่านของข้าเป็นพ่อค้าที่มองหาผู้มีความสามารุถด้านอาหารมาทำธุรกิจร่วมด้วย” จงซิ่นกล่าวต่ออย่างตรงไปตรงมา

“นายท่านเห็นว่าแม่นางหลินมีพรสวรรค์ จึงให้ข้ามาบอกว่าท่านมีเรือนไม้ทำเลทองอยู่ที่ตลาดใหญ่ มันเป็นทำเลที่ยอดเยี่ยมมาก นายท่านเสนอให้แม่นางไปใช้ที่นั่นเพื่อเปิดร้านอาหารและจะช่วยเหลือเรื่องเงินลงทุนทั้งหมด”

หลินหว่านเอ๋อร์ตกตะลึงกับข้อเสนอที่มาอย่างกระทันหันและความใจกว้างที่เกินกว่าเหตุนี้ มันสอดคล้องกับเงินที่อยู่ในถุงผ้าของนางอย่างประหลาดใจ

“ท่าน นายท่านของท่านต้องการอะไรจากข้ากันแน่เจ้าคะ ข้าเป็นเพียวแม่ม่ายยากจน ท่านจะลงทุนให้ข้าโดยไม่หวังผลกำไรได้อย่างไร” นางถามอย่างระแวง

ในขณะที่หลินหว่านเอ๋อร์กำลังเผชิญหน้ากับจงซิ่น เสียงใสๆ ของบุรุษอีกคนก็ดังขึ้นจากหน้ากระท่อม

“ขออภัยที่ข้าต้องรบกวนในยามเช้า แต่ข้าบังเอิญผ่านทางมาและได้ยินชื่อเสียงของบะหมี่ไข่มังกรที่ลือชื่อ”

คุณชายเว่ย (เว่ยจื่อเหยียน) ปรากฏตัวเขาเป็นบุรุษหนุ่มรูปงามที่มีรอยยิ้มอบอุ่นและสุภาพอ่อนโยน เขาสวมชุดผ้าไหมสีฟ้าอ่อนที่บ่งบอกถึงฐานะอันสูงส่ง เขามองเข้ามาในกระท่อมด้วยท่าทีสนใจ

“คุณชายเว่ยเจ้าคะ บะหมี่ไข่มังกรของข้าหมดลงแล้ว แต่ข้ามีความยินดีที่จะทำให้ท่านได้ทานแต่ต้องรอวันที่ข้าเปิดร้านเสียก่อนเจ้าค่ะ” หลินหว่านเอ๋อร์กล่าวอย่างสุภาพแต่มองคุณชายเว่ยอย่างสังเกต

คุณชายเว่ยไม่สนใจข้อเสนออาหาร เขากลับยิ้มและหันมาพูดกับนางเอกด้วยน้ำเสียงที่หยั่งเชิง

“ช่างน่าเสียดายยิ่งนัก แต่ไม่เป็นไร ข้าได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับแม่นางมาพอสมควร โดยเฉพาะเรื่องความสามารถในการหาเงิน” เขาเอ่ยออกมาในขณะที่จงซิ่นก็กำลังจ้องมองเว่ยจื่อเหยียนด้วยความสงสัยว่าเขาเข้าหาหลินหว่านเอ๋อร์เพราะอาหารอร่อยหรืออยากเข้าใกล้ชิดนางเพราะความเสน่หากันแน่

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกสองที่ยากจน   ตอนที่ 147 กั๋วฟูเหรินแห่งหุบเขา (ตอนจบ)

    ตอนที่147กั๋วฟูเหรินแห่งหุบเขา (ตอนจบ)หลังพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพผ่านพ้นไป ความเงียบงันปกคลุมวังหลวงทว่าภาระหน้าที่ยังคงดำเนินต่อ ฮ่องเต้มู่หยางทรงเรียกเสี่ยวชุ่ย เข้าพบเป็นการส่วนตัวเพื่อมอบสิ่งสำคัญที่มู่ฉางเฟิงทิ้งไว้ให้ก่อนสิ้นลม มันคือตราตั้งหยกขาวสลักลายดอกเหมยและพยัคฆ์ ซึ่งเป็นตำแหน่งลับที่ถูกตั้งขึ้นเป็นพิเศษ"เสร็จพ่อทรงฝากฝังไว้ ให้แต่งตั้งเจ้าเป็นกั๋วฟูเหรินแห่งหุบเขาอัสดง" ฮ่องเต้มู่หยางตรัสด้วยสุรเสียงสุนทร"หน้าที่ของเจ้าคือเป็นหูเป็นตา และเป็นสายใยเชื่อมต่อระหว่างข้ากับอาเหมย ตรานี้มีอำนาจสั่งการทหารท้องถิ่นได้หากหุบเขาอัสดงมีภัย นี่คือเกราะคุ้มกันสุดท้ายที่เสด็จพ่อมอบให้ลูกสาวที่เขารักที่สุด" เสี่ยวชุ่ยคุกเข่ารับตราตั้งด้วยความตื้นตัน นางสัญญาต่อหน้าพระบรมฉายาลักษณ์ว่าจะปกป้องความสงบสุขของอาเหมยและเซียวจวินด้วยชีวิตหนึ่งปีผ่านไปในช่วงที่ดอกเหมยป่าบานสะพรั่งทั่วหุบเขาอัสดง อาเหมยและเซียวจวิน ได้จัดงานแต่งงานเล็กๆ ขึ้นหน้ากระท่อมใหม่ที่สร้างเสร็จสมบูรณ์ แขกเหรื่อมีเพียง ฟูเฉินและครอบครัวของ เสี่ยวชุ่ยกับจงซิ่น ที่ลอบเดินทางมาในชุดชาวบ้านธรรมดาพิธีการเป็นไปอย่างเรีย

  • ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกสองที่ยากจน   ตอนที่ 146 จดหมายลับจากวังหลวง  

    ตอนที่ 146 จดหมายลับจากวังหลวง ท่ามกลางเสียงจิ้งหรีดเรไรที่ขับข่อมหุบเขาอัสดงในยามค่ำคืน แสงตะเกียงดวงเล็กในกระท่อมใหม่ยังคงส่องสว่าง เซียวจวินที่กำลังพักฟื้นจากบาดแผลการต่อสู้ นั่งขัดมีดพรานอยู่ข้างเตาไฟ โดยมีอาเหมยคอยเคี่ยวน้ำแกงสมุนไพรอยู่ใกล้ๆ ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าของม้าสองตัวที่ควบตะบึงมาอย่างเร่งร้อนทำให้เซียวจวินขยับตัวลุกขึ้นยืนด้วยสัญชาตญาณระวังภัย "พี่เซียวนั่นเสียงม้าของทางการนี่เจ้าคะ" อาเหมยเอ่ยด้วยความกังวล ทว่าเมื่อเงาร่างของบุรุษและสตรีคู่หนึ่งปรากฏขึ้นใต้แสงจันทร์ ทั้งคู่กลับต้องเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ เพราะผู้ที่มาถึงคือองครักษ์จงซิ่น และ เสี่ยวชุ่ยในชุดรัดกุมสำหรับเดินทางไกล ใบหน้าของทั้งสองเต็มไปด้วยความวิตกกังวล "มีเรื่องด่วนอะไรหรือท่านจงซิ่นพี่เสี่ยวชุ่ย" อาเหมยรีบเข้าไปต้อนรับ เสี่ยวชุ่ยไม่ได้กล่าวคำทักทายอย่างทุกที แต่นางกลับคุกเข่าลงพร้อมยื่นจดหมายลับประทับตรามังกรให้ "องค์หญิงเอ๊ย แม่นางอาเหมยเจ้าคะ ฮ่องเต้อาเป่าและไทเฮาทรงมีรับสั่งด่วน พระเจ้าหลวงมู่ฉางเฟิงทรงล้มป่วยหนักด้วยพระโรคชราและพ่ายแพ้ต่อความบอบช้ำในอดีต บัดนี้พระอาการทรุดหนักจนหมอหลวงจนปัญญ

  • ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกสองที่ยากจน   ตอนที่ 145 เลือดพรานปกป้องดอกฟ้า

    ตอนที่145เลือดพรานปกป้องดอกฟ้าท่ามกลางความเงียบสงบของหุบเขาอัสดงที่อาเหมยและเซียวจวินกำลังเริ่มต้นชีวิตใหม่อย่างมีความสุข ข่าวการสละฐานันดรขององค์หญิงผู้เป็นดวงใจของราชวงศ์มู่กลับรั่วไหลไปถึงหูของแม่ทัพอู๋สายลับมือหนึ่งจากแคว้นศัตรูที่จ้องทำลายแคว้นของฮ่องเต้อาเป่ามานาน"องค์หญิงอาเหมยอยู่ในป่าไร้ทหารคุ้มกันรึ? นี่คือโอกาสทองที่จะลักพาตัวนางมาเป็นตัวประกันเพื่อบีบให้อาเป่ายอมยกเมืองชายแดนให้เรา" อู๋แค่นยิ้มอำมหิตก่อนจะสั่งการกลุ่มนักฆ่าเดนตายสิบคนลอบเข้าป่าในยามวิกาลในเช้าวันนั้น อาเหมยกำลังเก็บสมุนไพรอยู่ท้ายสวนโดยมีฟูเฉินคอยช่วยอยู่ไม่ไกล นางสังเกตเห็นนกป่าพากันบินแตกตื่นออกจากพุ่มไม้หนา"ฟูเฉินเจ้ารู้สึกไหมว่าป่าวันนี้มันเงียบผิดปกติ" อาเหมยเอ่ยด้วยสัญชาตญาณที่เริ่มเฉียบคมขึ้น ทันใดนั้น ลูกธนูอาบยาพิษพุ่งแหวกอากาศมาหมายจะปักที่ลำคอของนาง"องค์หญิงระวัง" ฟูเฉินพุ่งตัวเข้าผลักอาเหมยจนล้มลง ลูกธนูถากแขนเขาไปเพียงนิดเดียว กลุ่มชายชุดดำกระโดดลงมาจากต้นไม้ล้อมรอบคนทั้งสองไว้ แววตาของพวกมันเต็มไปด้วยความกระหายเลือดและความโลภก่อนที่กลุ่มนักฆ่าจะเข้าถึงตัวอาเหมย เสียงคำรามดุจพยัคฆ์ร้า

  • ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกสองที่ยากจน   ตอนที่ 144 กลับสู่กระท่อมป่า

    ตอนที่144กลับสู่กระท่อมป่าการเดินทางรอนแรมจากวังหลวงสิ้นสุดลงเมื่อฝีเท้าของคนทั้งสี่เหยียบลงบนผืนหญ้าที่ชุ่มด้วยน้ำค้างยามเช้าของหุบเขาอัสดงกลิ่นอายของดินชื้นและกลิ่นหอมจางๆ ของสนภูเขาที่ลอยมากับสายหมอก ทำให้อาเหมยสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ เป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือนที่นางรู้สึกว่าอากาศช่างบริสุทธิ์และไร้ซึ่งกลิ่นอายของแผนร้าย"ถึงบ้านเราแล้วนะเหมยเอ๋อร์" เซียวจวินเอ่ยพลางวางย่ามลงบนพื้นดินข้างซากกระท่อมหลังเก่าที่เคยถูกทหารเผาทำลายไป เหลือเพียงเสาไม้ดำเป็นตอและเถาวัลย์ป่าที่เริ่มเข้าปกคลุมทว่าแววตาของเขาไม่ได้มีความเศร้าโศก แต่กลับเต็มไปด้วยไฟแห่งการเริ่มต้นใหม่อาเหมยซึ่งบัดนี้สวมชุดผ้าป่านสีหม่นรัดกุมมองไปรอบๆ นางไม่ได้มองเห็นซากปรักหักพัง แต่กลับมองเห็นพื้นที่กว้างขวางที่จะกลายเป็นสวนสมุนไพรและเตาไฟขนาดยักษ์"พี่เซียวเจ้าคะ แม้ที่นี่จะไม่มีหลังคาแก้วหรือกำแพงหินอ่อน แต่มันคือแผ่นดินที่เป็นของเราจริงๆ ข้าจะช่วยท่านถางหญ้าและเตรียมดินเอง" ฟูเฉินขะมักเขม้นช่วยจัดวางข้าวของที่เหลืออยู่"ท่านพี่เซียว ท่านเริ่มลงมือสร้างเรือนเถิด เรื่องอาหารและการจัดเตรียมพื้นที่ฝั่งนี้ ข้าจะจัดการเองขอ

  • ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกสองที่ยากจน   ตอนที่ 143 คำสัตย์สาบานใต้แสงจันทร์

    ตอนที่143คำสัตย์สาบานใต้แสงจันทร์แสงจันทร์คืนเพ็ญสาดส่องลงมายังลานกว้างหน้าท้องพระโรงหลวง ประหนึ่งสรวงสวรรค์กำลังร่วมเป็นพยานในเหตุการณ์ที่จะถูกจารึกไว้ในหน้าประวัติศาสตร์อาเหมยในชุดองค์หญิงเต็มยศสีขาวบริสุทธิ์ปักลวดลายหงส์ทองที่สะท้อนแสงนวลตา ยืนสงบนิ่งอยู่เบื้องหน้าพระเจ้าหลวงมู่ฉางเฟิง บรรยากาศรอบกายเงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงลมพัดผ่านชายหลังคานางค่อยๆ เอื้อมมือที่สั่นเทาเล็กน้อยขึ้นถอดมงกุฎหงส์ทองคำที่หนักอึ้งประดุจกรงขังอันล้ำค่าออกช้าๆ ก่อนจะวางมันลงบนพานทองคำที่ขันทีประคองไว้ด้วยความเคารพ"มงกุฎนี้คือเกียรติยศที่เสด็จพ่อประทานให้ แต่วันนี้ลูกขอคืนกลับสู่ราชสำนัก เพื่อไปใช้ชีวิตที่เป็นเพียงอาเหมยหญิงชาวบ้านที่เคียงข้างชายที่ลูกรักเพคะ" เสียงของอาเหมยกังวานทว่ามั่นคงประดุจเหล็กกล้ามู่ฉางเฟิงทอดพระเนตรลูกสาวด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย ความโกรธแค้นมลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความนับถือในหัวใจที่เด็ดเดี่ยวของนางที่กล้าสละทุกอย่างเพื่อความสัตย์จริงไทเฮาประทับยืนอยู่ข้างบัลลังก์ พระหัตถ์ของพระนางสั่นระริกขณะทอดพระเนตรลูกสาวที่กำลังจะเดินจากไปสู่ป่าลึก พระนางก้าวลงจากแท่นประทับแล้วโ

  • ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกสองที่ยากจน   ตอนที่ 142 รสพิษที่สยบด้วยสัจจะ

    ตอนที่142รสพิษที่สยบด้วยสัจจะบรรยากาศภายในท้องพระโรงยามเช้านี้หนักอึ้งยิ่งกว่าวันใด แสงแดดที่สาดส่องลงมาดูหม่นหมองประหนึ่งรับรู้ถึงกลิ่นคาวของความแค้นเซียวจวินถูกคุมตัวให้คุกเข่าอยู่กลางโถงอีกครั้งเคียงข้างกับ อาเหมยและฟูเฉิน โดยมีทหารองครักษ์นับสิบล้อมกรอบไว้ด้วยหอกปลายแหลม บนบัลลังก์มังกรพระเจ้าหลวงมู่ฉางเฟิงประทับนั่งด้วยพระพักตร์ที่เคร่งขรึมจนน่าใจหาย สายตาของพระองค์จ้องมองไปยังชามน้ำแกงเจ้าปัญหาที่วางอยู่บนโต๊ะหินอ่อนเบื้องหน้า"เซียวจวินข้าให้โอกาสเจ้าพิสูจน์ความภักดี แต่กลับมีพิษร้ายแรงปรากฏในอาหารที่เจ้าถวาย" มู่ฉางเฟิงตรัสด้วยสุรเสียงเย็นเฉียบ"หากวันนี้เจ้ามิอาจชี้แจงได้ ชะตาของพวกเจ้าทั้งสามคงต้องสิ้นสุดลงที่ลานประหารก่อนตะวันตกดิน"เชฟหลวงหยางยืนยิ้มเยาะอยู่ในกลุ่มกุ๊กหลวง แววตาของเขามีประกายแห่งชัยชนะ"ฝ่าบาทพะยะค่ะ หลักฐานชัดเจนเพียงนี้ พรานป่าผู้นี้คงคิดจะกำจัดพระองค์เพื่อล้างแค้นแทนคนรักเป็นแน่ กระหม่อมในฐานะกุ๊กหลวงผู้ซื่อสัตย์มิอาจปล่อยให้คนชั่วลอยนวลได้" หยางกราบทูลด้วยน้ำเสียงที่ดูเหมือนหวังดีทว่าซ่อนคมดาบไว้ข้างหลัง อาเหมยสูดลมหายใจลึก นางหันไปสบตากับเซียวจวิน

  • ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกสองที่ยากจน   ตอนที่ 87 มังกรหลงเงา

    ตอนที่87มังกรหลงเงาบรรยากาศในตำหนักทรงพระอักษรยามนี้ผิดแปลกไปจากเดิม กลิ่นกำยานที่เคยหอมสะอาดถูกแทนที่ด้วยกลิ่นดอกไม้ป่าที่หอมเอียนจนน่าเวียนหัว ฮ่องเต้มู่ฉางเฟิง ประทับอยู่บนตั่งไม้แววตาที่เคยคมกล้าบัดนี้เลื่อนลอยและขุ่นมัวประดุจมีม่านหมอกบังตาสนมมู่หลาน นั่งอิงแอบอยู่ข้างพระวรกาย นางใช้ปลายนิ้

  • ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกสองที่ยากจน   ตอนที่ 86 ยาพิษในถ้วยชา (2)

    ตอนที่86 ยาพิษในถ้วยชาในห้องครัวเล็กข้างตำหนักคุนหนิง เสี่ยวชิงกำลังจดจ่ออยู่กับการเคี่ยวน้ำแกงด้วยท่าทางที่คล่องแคล่ว ต้ากู่คอยคุมไฟให้สม่ำเสมอตามคำสั่ง ส่วนเสี่ยวชุ่ยคอยซับเหงื่อให้น้องสาว“ชิงเอ๋อร์เจ้าแน่ใจนะว่าน้ำแกงนี้จะช่วยได้”“น้ำแกงนี้มีฤทธิ์เย็นและช่วยล้างลำไส้เพคะพี่เสี่ยวชุ่ย” เสี่ยว

  • ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกสองที่ยากจน   ตอนที่ 85 รับน้องในวังหลวง (2)

    ตอนที่85รับน้องในวังหลวงการที่กั๋วฟูเหรินอย่างข้านั่งนิ่งเฉย มิได้หมายความว่าข้าจะปล่อยให้เสี่ยวชิงถูกมู่หลานบีบคั้นจนเลือดตาแทบกระเด็นหรอกนะ”“ก็ได้เจ้าค่ะ ให้ข้าช่วยคัดนะเจ้าคะ” อาเหมยเอ่ยออกมาด้วยความเป็นห่วงเสี่ยวชิง“ไม่เป็นไรอาเหมย ให้พี่ทำด้วยตัวเองดีกว่า แค่นี้พี่ไหว” เสี่ยวชิงเอ่ยขึ้นมา

  • ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกสองที่ยากจน   ตอนที่ 85 รับน้องในวังหลวง

    ตอนที่85รับน้องในวังหลวงแสงเทียนภายในตำหนักไม้หอมวูบไหวรุนแรงเมื่อบานประตูถูกผลักออกอย่างไร้มารยาท กลิ่นอายเย็นเยือกของลมฤดูหนาวพัดพาเอาความอึดอัดเข้ามาพร้อมกับการปรากฏตัวของสนมมู่หลานผู้สวมชุดผ้าไหมสีม่วงเข้มปักลายหงส์ทะยานฟ้า ใบหน้าของนางฉาบไว้ด้วยรอยยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตา ปรายมองรอบตำหนักอย่างด

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status