LOGINShare
ตอนที่ 8 ปิดบัญชีญาติชั่วและอิสรภาพ
Last Updated:
2025-12-10 02:33:41ตอนที่
8
ปิดบัญชีญาติชั่วและอิสรภาพ
ยามโหย่วใกล้สิ้นสุด (18.45 น.)
เสียงตะโกนเกรี้ยวกราดดังมาแต่ไกล หลินจางซื่อเดินเข้ามาที่กระท่อมด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยมในชุดเสื้อผ้าที่หนาและดูดีกว่านางหลายเท่า นางเชื่อว่าหลานสาวไม่มีทางหาเงินได้ทันแน่นอน
“หว่านเอ๋อร์ ออกมา!!! หมดเวลายืดเยื้อแล้ว เงินสิบพวงของข้าอยู่ที่ไหน ฮ่าๆ ๆ ไม่มีปัญญาก็เอาเด็กสองคนนั้นมาให้ข้า ข้าจะให้มันไปทำงานใช้หนี้แทนแม่ของมัน”
หลินหว่านเอ๋อร์เปิดประตูออกมาด้วยใบหน้านิ่งๆ แต่เต็มไปด้วยความมั่นใจ ดวงตาของนางส่องประกายแห่งชัยชนะ นางเดินเข้าไปในบ้านและหยิบถุงผ้าที่บรรจุเหรียญออกมาวางลงบนโต๊ะไม้เก่าๆ และแกะปมผ้าออก
แก๊ง!!! แก๊ง!!! เสียงของเหรียญกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหว หลินจางซื่อรีบปรี่เข้าไปนับเงิน
“ป้าจาง” หลินหว่านเอ๋อร์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น “นี่คือเงินสิบพวง เงินต้นและดอกเบี้ยที่ท่านป้าเรียกร้อง”
หลินจางซื่อกำลังจะอ้าปากเยาะเย้ยถึงความพยายามที่ไร้สาระของหลานสาวแต่ใบหน้าของนางพลันซีดเผือด เมื่อแอบเห็นว่าเงินมากมายอยู่ในถุงผ้าของนาง พร้อมทั้งก้อนเงินแท้ที่นางตั้งใจถือขึ้นมาเพื่อให้หลินจางซื่อได้เห็น
หลินเสี่ยวหรู ลูกสาวของหลินจางซื่อ ซึ่งยืนเท้าสะเอวอยู่ด้านหลังของมารดาด้วยท่าทางยโสรีบเดินเข้ามาดู เมื่อเห็นถุงเงินที่เต็มไปด้วยเหรียญทองแดงจำนวนมาก และที่สำคัญก้อนเงินแท้ที่ส่องประกายอยู่ข้างๆ นางถึงกับร้องออกมาด้วยความตกใจและริษยา
“ท่านแม่ไหนท่านแม่บอกว่านางไม่มีปัญญาหาเงินมาใช้หนี้แล้วท่านแม่จะให้ลูกของมันไปเป็นทาสเราและท่านแม่ก็คิดว่ามันจะตามลูกมันไปเป็นทาสด้วย” หลินเสี่ยวหรูโวยวายเสียงแหลม “แต่เงินนี่มัน มันมาจากไหนกันเงินมากมายขนาดนี้”
หลินจางซื่อรีบหันไปตบแขนลูกสาวเบาๆ “หุบปากไปก่อนเสี่ยวหรู นี่มันเรื่องอะไรกันเจ้าไปเอาเงินมาจากไหนหว่านเอ๋อร์ เจ้าไปลักขโมยของใครมา”
“ป้าจาง” หลินหว่านเอ๋อร์ตวาดกลับทันควัน ดวงตาของนางวาวโรจน์ด้วยความโกรธแค้นที่ถูกดูถูกเหยียดหยามซ้ำแล้วซ้ำเล่า
“ท่านป้าจงระวังปากของท่านให้ดี เงินนี้มากจากการทำอาหารอย่างสุจริตของข้า เงินทุกบาทที่ข้าได้มาด้วยหยาดเหงื่อของข้า อย่าเอาความคิดสกปรกของท่านมาตัดสินผู้อื่น”
หลินเสี่ยวหรูเริ่มวิตกกังวล นางดึงแขนเสื้อของมารดาอย่างแรง
“ท่านแม่พอได้แล้ว รีบเอาเงินแล้วก็ไปได้แล้ว ถ้าหากนางไปฟ้องทางการขึ้นมาล่ะท่านแม่”
คำพูดของหลินเสี่ยวหรูทำให้แม่ของนางยอมกลับไป แต่นางก็หันไปมองก้อนเงินแท้ในมือของหลินหว่านเอ๋อร์อีกครั้งด้วยความริษยาอย่างที่สุด เงินก้อนนี้เพียงพอที่จะทำให้ชีวิตของนางและลูกดีขึ้นได้
เมื่อเห็นว่าไม่สามารถหาเหตุผลใดมาโต้แย้งได้อีก และนางก็กลัวบทลงโทษถ้าหลินหว่านเอ๋อร์นำเรื่องไปฟ้องทางการ
“จำไว้ หว่านเอ๋อร์” หลินจางซื่อกระชากถุงเงินสิบพวงไปอย่างเร่งรีบ “อย่าคิดว่าเจ้าจะสบายได้ ข้าจะคอยดูว่าเจ้าจะไปได้ไกลแค่ไหน อีกไม่นานเจ้าคงคิดอยากจากโลกนี้ไปอีกเหมือนที่เจ้าเคยทำ”
“ท่านยายอย่ามาพูดให้ท่านแม่ของข้าอย่างนี้ กลับไปเลย อย่ามาวุ่นวายกับท่านแม่ของข้าอีก” อาเหมยพูดแล้วก็น้ำตาคลอเหมือนเข้าใจว่าตอนนี้มารดาของนางกำลังโดนต่อว่า
“ไม่เป็นไรหรอกอาเหมย แม่ไม่เป็นไรเจ้าอย่าร้องไห้เลยนะ” หลินหว่านเอ๋อร์อุ้มลูกสาวตัวน้อยขึ้นมาไว้แนบอก
หลินเสี่ยวหรูรีบเดินตามมารดาออกจากกระท่อมไปทันที ทิ้งไว้เพียงความเงียบและฝุ่นควันแห่งความพ่ายแพ้
หลินหว่านเอ๋อร์มองตามหลังญาติชั่วจนแน่ใจว่าไปแล้ว นางจึงรีบปิดประตูลงเบาๆ ก่อนจะหันมามองลูกๆ ที่กำลังมองนางด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใย
“อาเป่า อาเหมย” หลินหว่านเอ๋อร์กล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
“เราเป็นอิสระแล้วนะลูก” นางสวมกอดลูกทั้งสองไว้แน่น นี่คือวันที่นางและลูกๆ ได้หลุดพ้นจากตวามยากจนและญาติชั่วอย่างสมบูรณ์
นอกกระท่อม
ในความมืดสลัวของยามโหย่ว มู่ฉางเฟิงในชุดชาวบ้านธรรมดา ยืนอยู่ใต้ต้นหลิวใหญ่ที่ห่างจากกระท่อมของหลินหว่านเอ๋อร์ไปเพียงไม่กี่สิบก้าว ข้างกายเขาคือจงซิ่นองครักษ์ผู้เงียบขรึม
พวกเขามาถึงตั้งแต่ก่อนที่หลินจางซื่อจะเข้ามาโวยวาย และได้ยินทุกคำพูดตั้งแต่การข่มขู่ ดูถูก ไปจนถึงเสียงร้องไห้ของอาเหมย
จงซิ่นเองก็ดูพอใจที่เห็นหลินหว่านเอ๋อร์ทำให้หลินจางซื่อยอมแพ้หลินหว่านเอ๋อร์ไป แต่เขาเห็นว่าหลินจางซื่อมองหลินหว่านเอ๋อร์ด้วยสายตาร้ายๆ
Latest chapter
ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกสองที่ยากจน ตอนที่ 147 กั๋วฟูเหรินแห่งหุบเขา (ตอนจบ)
ตอนที่147กั๋วฟูเหรินแห่งหุบเขา (ตอนจบ)หลังพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพผ่านพ้นไป ความเงียบงันปกคลุมวังหลวงทว่าภาระหน้าที่ยังคงดำเนินต่อ ฮ่องเต้มู่หยางทรงเรียกเสี่ยวชุ่ย เข้าพบเป็นการส่วนตัวเพื่อมอบสิ่งสำคัญที่มู่ฉางเฟิงทิ้งไว้ให้ก่อนสิ้นลม มันคือตราตั้งหยกขาวสลักลายดอกเหมยและพยัคฆ์ ซึ่งเป็นตำแหน่งลับที่ถูกตั้งขึ้นเป็นพิเศษ"เสร็จพ่อทรงฝากฝังไว้ ให้แต่งตั้งเจ้าเป็นกั๋วฟูเหรินแห่งหุบเขาอัสดง" ฮ่องเต้มู่หยางตรัสด้วยสุรเสียงสุนทร"หน้าที่ของเจ้าคือเป็นหูเป็นตา และเป็นสายใยเชื่อมต่อระหว่างข้ากับอาเหมย ตรานี้มีอำนาจสั่งการทหารท้องถิ่นได้หากหุบเขาอัสดงมีภัย นี่คือเกราะคุ้มกันสุดท้ายที่เสด็จพ่อมอบให้ลูกสาวที่เขารักที่สุด" เสี่ยวชุ่ยคุกเข่ารับตราตั้งด้วยความตื้นตัน นางสัญญาต่อหน้าพระบรมฉายาลักษณ์ว่าจะปกป้องความสงบสุขของอาเหมยและเซียวจวินด้วยชีวิตหนึ่งปีผ่านไปในช่วงที่ดอกเหมยป่าบานสะพรั่งทั่วหุบเขาอัสดง อาเหมยและเซียวจวิน ได้จัดงานแต่งงานเล็กๆ ขึ้นหน้ากระท่อมใหม่ที่สร้างเสร็จสมบูรณ์ แขกเหรื่อมีเพียง ฟูเฉินและครอบครัวของ เสี่ยวชุ่ยกับจงซิ่น ที่ลอบเดินทางมาในชุดชาวบ้านธรรมดาพิธีการเป็นไปอย่างเรีย
ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกสองที่ยากจน ตอนที่ 146 จดหมายลับจากวังหลวง
ตอนที่ 146 จดหมายลับจากวังหลวง ท่ามกลางเสียงจิ้งหรีดเรไรที่ขับข่อมหุบเขาอัสดงในยามค่ำคืน แสงตะเกียงดวงเล็กในกระท่อมใหม่ยังคงส่องสว่าง เซียวจวินที่กำลังพักฟื้นจากบาดแผลการต่อสู้ นั่งขัดมีดพรานอยู่ข้างเตาไฟ โดยมีอาเหมยคอยเคี่ยวน้ำแกงสมุนไพรอยู่ใกล้ๆ ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าของม้าสองตัวที่ควบตะบึงมาอย่างเร่งร้อนทำให้เซียวจวินขยับตัวลุกขึ้นยืนด้วยสัญชาตญาณระวังภัย "พี่เซียวนั่นเสียงม้าของทางการนี่เจ้าคะ" อาเหมยเอ่ยด้วยความกังวล ทว่าเมื่อเงาร่างของบุรุษและสตรีคู่หนึ่งปรากฏขึ้นใต้แสงจันทร์ ทั้งคู่กลับต้องเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ เพราะผู้ที่มาถึงคือองครักษ์จงซิ่น และ เสี่ยวชุ่ยในชุดรัดกุมสำหรับเดินทางไกล ใบหน้าของทั้งสองเต็มไปด้วยความวิตกกังวล "มีเรื่องด่วนอะไรหรือท่านจงซิ่นพี่เสี่ยวชุ่ย" อาเหมยรีบเข้าไปต้อนรับ เสี่ยวชุ่ยไม่ได้กล่าวคำทักทายอย่างทุกที แต่นางกลับคุกเข่าลงพร้อมยื่นจดหมายลับประทับตรามังกรให้ "องค์หญิงเอ๊ย แม่นางอาเหมยเจ้าคะ ฮ่องเต้อาเป่าและไทเฮาทรงมีรับสั่งด่วน พระเจ้าหลวงมู่ฉางเฟิงทรงล้มป่วยหนักด้วยพระโรคชราและพ่ายแพ้ต่อความบอบช้ำในอดีต บัดนี้พระอาการทรุดหนักจนหมอหลวงจนปัญญ
ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกสองที่ยากจน ตอนที่ 145 เลือดพรานปกป้องดอกฟ้า
ตอนที่145เลือดพรานปกป้องดอกฟ้าท่ามกลางความเงียบสงบของหุบเขาอัสดงที่อาเหมยและเซียวจวินกำลังเริ่มต้นชีวิตใหม่อย่างมีความสุข ข่าวการสละฐานันดรขององค์หญิงผู้เป็นดวงใจของราชวงศ์มู่กลับรั่วไหลไปถึงหูของแม่ทัพอู๋สายลับมือหนึ่งจากแคว้นศัตรูที่จ้องทำลายแคว้นของฮ่องเต้อาเป่ามานาน"องค์หญิงอาเหมยอยู่ในป่าไร้ทหารคุ้มกันรึ? นี่คือโอกาสทองที่จะลักพาตัวนางมาเป็นตัวประกันเพื่อบีบให้อาเป่ายอมยกเมืองชายแดนให้เรา" อู๋แค่นยิ้มอำมหิตก่อนจะสั่งการกลุ่มนักฆ่าเดนตายสิบคนลอบเข้าป่าในยามวิกาลในเช้าวันนั้น อาเหมยกำลังเก็บสมุนไพรอยู่ท้ายสวนโดยมีฟูเฉินคอยช่วยอยู่ไม่ไกล นางสังเกตเห็นนกป่าพากันบินแตกตื่นออกจากพุ่มไม้หนา"ฟูเฉินเจ้ารู้สึกไหมว่าป่าวันนี้มันเงียบผิดปกติ" อาเหมยเอ่ยด้วยสัญชาตญาณที่เริ่มเฉียบคมขึ้น ทันใดนั้น ลูกธนูอาบยาพิษพุ่งแหวกอากาศมาหมายจะปักที่ลำคอของนาง"องค์หญิงระวัง" ฟูเฉินพุ่งตัวเข้าผลักอาเหมยจนล้มลง ลูกธนูถากแขนเขาไปเพียงนิดเดียว กลุ่มชายชุดดำกระโดดลงมาจากต้นไม้ล้อมรอบคนทั้งสองไว้ แววตาของพวกมันเต็มไปด้วยความกระหายเลือดและความโลภก่อนที่กลุ่มนักฆ่าจะเข้าถึงตัวอาเหมย เสียงคำรามดุจพยัคฆ์ร้า
ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกสองที่ยากจน ตอนที่ 144 กลับสู่กระท่อมป่า
ตอนที่144กลับสู่กระท่อมป่าการเดินทางรอนแรมจากวังหลวงสิ้นสุดลงเมื่อฝีเท้าของคนทั้งสี่เหยียบลงบนผืนหญ้าที่ชุ่มด้วยน้ำค้างยามเช้าของหุบเขาอัสดงกลิ่นอายของดินชื้นและกลิ่นหอมจางๆ ของสนภูเขาที่ลอยมากับสายหมอก ทำให้อาเหมยสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ เป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือนที่นางรู้สึกว่าอากาศช่างบริสุทธิ์และไร้ซึ่งกลิ่นอายของแผนร้าย"ถึงบ้านเราแล้วนะเหมยเอ๋อร์" เซียวจวินเอ่ยพลางวางย่ามลงบนพื้นดินข้างซากกระท่อมหลังเก่าที่เคยถูกทหารเผาทำลายไป เหลือเพียงเสาไม้ดำเป็นตอและเถาวัลย์ป่าที่เริ่มเข้าปกคลุมทว่าแววตาของเขาไม่ได้มีความเศร้าโศก แต่กลับเต็มไปด้วยไฟแห่งการเริ่มต้นใหม่อาเหมยซึ่งบัดนี้สวมชุดผ้าป่านสีหม่นรัดกุมมองไปรอบๆ นางไม่ได้มองเห็นซากปรักหักพัง แต่กลับมองเห็นพื้นที่กว้างขวางที่จะกลายเป็นสวนสมุนไพรและเตาไฟขนาดยักษ์"พี่เซียวเจ้าคะ แม้ที่นี่จะไม่มีหลังคาแก้วหรือกำแพงหินอ่อน แต่มันคือแผ่นดินที่เป็นของเราจริงๆ ข้าจะช่วยท่านถางหญ้าและเตรียมดินเอง" ฟูเฉินขะมักเขม้นช่วยจัดวางข้าวของที่เหลืออยู่"ท่านพี่เซียว ท่านเริ่มลงมือสร้างเรือนเถิด เรื่องอาหารและการจัดเตรียมพื้นที่ฝั่งนี้ ข้าจะจัดการเองขอ
ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกสองที่ยากจน ตอนที่ 143 คำสัตย์สาบานใต้แสงจันทร์
ตอนที่143คำสัตย์สาบานใต้แสงจันทร์แสงจันทร์คืนเพ็ญสาดส่องลงมายังลานกว้างหน้าท้องพระโรงหลวง ประหนึ่งสรวงสวรรค์กำลังร่วมเป็นพยานในเหตุการณ์ที่จะถูกจารึกไว้ในหน้าประวัติศาสตร์อาเหมยในชุดองค์หญิงเต็มยศสีขาวบริสุทธิ์ปักลวดลายหงส์ทองที่สะท้อนแสงนวลตา ยืนสงบนิ่งอยู่เบื้องหน้าพระเจ้าหลวงมู่ฉางเฟิง บรรยากาศรอบกายเงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงลมพัดผ่านชายหลังคานางค่อยๆ เอื้อมมือที่สั่นเทาเล็กน้อยขึ้นถอดมงกุฎหงส์ทองคำที่หนักอึ้งประดุจกรงขังอันล้ำค่าออกช้าๆ ก่อนจะวางมันลงบนพานทองคำที่ขันทีประคองไว้ด้วยความเคารพ"มงกุฎนี้คือเกียรติยศที่เสด็จพ่อประทานให้ แต่วันนี้ลูกขอคืนกลับสู่ราชสำนัก เพื่อไปใช้ชีวิตที่เป็นเพียงอาเหมยหญิงชาวบ้านที่เคียงข้างชายที่ลูกรักเพคะ" เสียงของอาเหมยกังวานทว่ามั่นคงประดุจเหล็กกล้ามู่ฉางเฟิงทอดพระเนตรลูกสาวด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย ความโกรธแค้นมลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความนับถือในหัวใจที่เด็ดเดี่ยวของนางที่กล้าสละทุกอย่างเพื่อความสัตย์จริงไทเฮาประทับยืนอยู่ข้างบัลลังก์ พระหัตถ์ของพระนางสั่นระริกขณะทอดพระเนตรลูกสาวที่กำลังจะเดินจากไปสู่ป่าลึก พระนางก้าวลงจากแท่นประทับแล้วโ
ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกสองที่ยากจน ตอนที่ 142 รสพิษที่สยบด้วยสัจจะ
ตอนที่142รสพิษที่สยบด้วยสัจจะบรรยากาศภายในท้องพระโรงยามเช้านี้หนักอึ้งยิ่งกว่าวันใด แสงแดดที่สาดส่องลงมาดูหม่นหมองประหนึ่งรับรู้ถึงกลิ่นคาวของความแค้นเซียวจวินถูกคุมตัวให้คุกเข่าอยู่กลางโถงอีกครั้งเคียงข้างกับ อาเหมยและฟูเฉิน โดยมีทหารองครักษ์นับสิบล้อมกรอบไว้ด้วยหอกปลายแหลม บนบัลลังก์มังกรพระเจ้าหลวงมู่ฉางเฟิงประทับนั่งด้วยพระพักตร์ที่เคร่งขรึมจนน่าใจหาย สายตาของพระองค์จ้องมองไปยังชามน้ำแกงเจ้าปัญหาที่วางอยู่บนโต๊ะหินอ่อนเบื้องหน้า"เซียวจวินข้าให้โอกาสเจ้าพิสูจน์ความภักดี แต่กลับมีพิษร้ายแรงปรากฏในอาหารที่เจ้าถวาย" มู่ฉางเฟิงตรัสด้วยสุรเสียงเย็นเฉียบ"หากวันนี้เจ้ามิอาจชี้แจงได้ ชะตาของพวกเจ้าทั้งสามคงต้องสิ้นสุดลงที่ลานประหารก่อนตะวันตกดิน"เชฟหลวงหยางยืนยิ้มเยาะอยู่ในกลุ่มกุ๊กหลวง แววตาของเขามีประกายแห่งชัยชนะ"ฝ่าบาทพะยะค่ะ หลักฐานชัดเจนเพียงนี้ พรานป่าผู้นี้คงคิดจะกำจัดพระองค์เพื่อล้างแค้นแทนคนรักเป็นแน่ กระหม่อมในฐานะกุ๊กหลวงผู้ซื่อสัตย์มิอาจปล่อยให้คนชั่วลอยนวลได้" หยางกราบทูลด้วยน้ำเสียงที่ดูเหมือนหวังดีทว่าซ่อนคมดาบไว้ข้างหลัง อาเหมยสูดลมหายใจลึก นางหันไปสบตากับเซียวจวิน
You may also like
บุตรีอนุผู้ถูกทอดทิ้ง
หิมะที่ปลิดปลิว73.5K viewsสามี ข้าจะเลี้ยงดูท่านเอง
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ26.1K viewsแม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย
อี้ซัวเยียนอวี่2.0M viewsวังวนแห่งรัก หมอหญิงพลิกชีวี
ทองประกาย161.7K viewsร้านแพรลับของคุณหนูสาม
พิมพ์สีทอง2.0K viewsเจ้าสาวของขุนศึกเงา
mafath91.2K viewsท่านร้ายข้าก็ร้าย...มีสิ่งใดไม่เหมาะสม
รอรีวัน50.6K viewsชะตานางร้าย ข้าขอบายแล้วกัน
มายุมายูมายา2.3K views
