เจ้าสาวของขุนศึกเงา

เจ้าสาวของขุนศึกเงา

last updateLast Updated : 2025-07-13
By:  mafath9Ongoing
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
10
1 rating. 1 review
136Chapters
1.4Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

“อากิระ” บุตรสาวของเสนาบดีฝ่ายบู๊ ถูกบังคับแต่งงานกับ “ขุนศึกคาเงะ” แม่ทัพผู้โหดเหี้ยมแห่งแคว้นตะวันตก เพื่อยุติสงครามกลางเมือง แต่ในคืนเข้าหอ เธอพบว่าเขาคือชายผู้ที่เคยฆ่าพ่อเธอต่อหน้าเมื่อสิบปีก่อน ระหว่างที่เธอแสร้งเป็นภรรยาผู้ซื่อสัตย์ เพื่อหาทางแก้แค้น ขุนศึกคาเงะกลับเผยด้านที่ไม่มีใครเคยเห็น ชายผู้เคยเชื่อในอุดมการณ์ แต่ถูกหักหลังจากคนที่รัก เมื่อความรักเริ่มผลิบานในสนามรบ อากิระต้องเลือกระหว่าง “หัวใจ” กับ “เลือดแค้น” และเบื้องหลังการแต่งงานนี้ มีพันธสัญญาลับจากแคว้นเหนือที่ต้องการปลุกปีศาจสงครามอีกครั้ง…

View More

Chapter 1

1 เจ้าสาวของศพพ่อ (รีไรท์)

浴室からシャワーの音が聞こえてくる。

森川拓海(もりかわ たくみ)がシャワーを浴びているのだ。

午前3時。

さっき帰宅したばかりだった。

森川知佳(もりかわ ちか)は浴室の扉の前に立っていた。話したいことがあったのだ。

これから相談しようとしていることを、彼が聞いてくれるだろうか。少し不安になった。

どう話しかけようかと迷っていると、中から妙な音が聞こえてきた。

耳を澄ませて、やっと理解した。拓海が一人でしていることの音だった……

荒い息づかいと押し殺したうめき声。胸を重いハンマーで叩かれたような衝撃が走った。苦しみが波のように押し寄せてくる。その痛みに息が詰まった。

今日は二人の結婚記念日で、結婚して5年が経つ。それなのに夫婦として一度も……

結局、自分で済ませることを選んでも、私には触れたくないということなのか?

彼の息づかいがさらに荒くなる中、限界まで我慢したような低い声で果てた。「結衣……」

この一言が、心を完全に砕いた。

頭の中で何かが音を立てて崩れ、すべてが粉々になった。

必死に口を押さえ、声を漏らさないよう振り返った瞬間、よろめいた。洗面台にぶつかって床に倒れてしまった。

「知佳?」中から拓海の声がした。まだ息が整わず、必死に抑えようとしているのが分かったが、呼吸は荒いままだった。

「あ……お手洗いに行こうと思って、シャワー中だなんて知らなくて……」苦しい言い訳をしながら、慌てて洗面台につかまって立ち上がろうとした。

でも焦れば焦るほど、みじめになっていく。床も洗面台も水で濡れていた。やっとの思いで立ち上がったとき、拓海が出てきた。白いバスローブを慌てて羽織って乱れていたが、腰の紐だけはしっかりと結ばれていた。

「転んだのか?俺が手伝うよ」彼女を抱き上げようとした。

痛みで涙が溢れそうになったが、それでも彼の手を振り払った。そして意地を張って、「大丈夫、一人でできるから」と言った。

そして再び滑りそうになりながら、足を引きずって寝室へと逃げ帰った。

「逃げる」という表現は決して大げさではない。

拓海と結婚したこの5年間、知佳はずっと逃げ続けていた。

外の世界から逃げ、周囲の視線から逃げ、そして拓海の憐憫の視線からも逃げていた――拓海の妻が足の不自由な人だなんて。

足の不自由な人が、端正で事業も成功している拓海と釣り合うはずがない。

でも彼女にも以前は健康で美しい脚があったのに……

拓海もすぐに出てきて、やさしい口調で心配そうに尋ねた。「痛くないか?見せてくれ」

「大丈夫」知佳は布団を引き寄せ、自分のみじめさと一緒に布団の中に身を隠した。

「本当に大丈夫か?」彼は本当に心配していた。

「うん」彼女は背中を向けて、強くうなずいた。

「じゃあもう寝るか?お手洗いに行きたかったんじゃなかったのか?」

「もう行きたくない。寝ましょうか?」知佳は小さく言った。

「わかった。そうそう、今日は俺たちの記念日だから、君にプレゼントを買ったんだ。明日開けて、気に入るかどうか見てくれ」

「うん」知佳は答えた。プレゼントはベッドサイドに置かれており、もう見ていた。ただ、開けなくても中身がわかる。

毎年同じ大きさの箱で、中には全く同じ時計が入っている。

知佳の引き出しには、誕生日プレゼントと合わせて、すでに9個の同じ時計が眠っており、これが10個目だった。

会話はそこで途切れ、彼は電気を消して横になった。空気中にボディソープの湿った香りが漂っていた。でもベッドの沈み込みをほとんど感じなかった。2メートルの大きなベッドで、彼女がこちら側に寝て、彼は向こう側の端に横になっている。二人の間にはまだ3人が寝られるほどの距離があった。

二人とも結衣という名前を口にすることはなく、ましてや彼が浴室でしていたことについても触れなかった。まるで、何も起こらなかったかのように。

知佳は固まったまま仰向けに横たわり、ただ目の奥がヒリヒリと痛むのを感じていた。

結衣、立花結衣(たちばな ゆい)は彼の大学の同級生で、初恋であり、憧れの人だった。

大学卒業のとき、結衣は海外に行き、二人は別れた。拓海は一時期立ち直れず、毎日酒に溺れていた。

知佳と拓海は中学の同級生だった。

中学時代からひそかに彼を好きだった。

その頃、拓海は学校一のイケメンで、クールな優等生だった。一方知佳は芸術系の生徒だった。美しくはあったが、美しい女の子は大勢いた。成績がすべてだった学生生活において、芸術系の生徒はそれほど目立たず、偏見を持たれることさえあった。

だから、それは彼女だけの片思いで、いつか彼の前に立てる日が来るなんて思ったこともなかった。

芸術大学のダンス学科を卒業して夏休みに実家に帰っていた時、落ち込んでいる拓海と再会するまでは。

その夜も拓海は酔っぱらっており、ふらふらと歩いていた。横断歩道を渡るとき信号を見ておらず、一台の車がブレーキも間に合わず突っ込んできた。彼を突き飛ばしたのは彼女だった。心配で彼の後をついていた知佳が、彼を押しのけて自分が車にはねられたのだった。

知佳はダンス専攻で、大学院への推薦も決まっていた。

しかし、この交通事故で、足は不自由になった。

もう二度と踊ることができなくなった。

その後、拓海は酒をやめ、知佳と結婚した。

知佳に対して罪悪感を抱き続け、感謝し続け、優しい言葉をかけ続けた。でも同時に冷淡で水のように冷たく、そしてたくさんのプレゼントをくれ、たくさんのお金をくれた。

ただ一つだけ、愛してはくれなかった。

知佳は、時間がすべてを癒してくれると思っていたし、時間がすべてを薄れさせてくれるとも思っていた。

しかし想像もしなかったのは、5年が過ぎても、彼は「結衣」という名前をこれほど深く心に刻んでいるということだった。さらには、自分で処理するときでさえ、呟いているのはその名前だということだった。

結局は私があまりにも愚かで世間知らずだったのだ……

一睡もできず、スマホの中のそのメールを、この夜100回は見返した。

海外のある大学からの大学院入学許可通知で、今夜彼と相談するつもりだったこと――私が海外の大学院に行くことは可能かどうか?

しかし今となっては、拓海と相談する必要はなさそうだった。

5年間の結婚生活、数え切れない眠れぬ夜。それがついにこの瞬間から終わりに向かって歩み始めるのだ。

拓海が起きたとき、知佳はまだ寝たふりをしていた。外で家政婦の中村さんと話している声が聞こえた。「今夜は接待があるから、彼女には待たずに休むよう伝えて」

言い終えると、彼はまた部屋に戻ってきて様子を見た。知佳は布団をかぶっており、涙で枕が濡れていた。

普段拓海が会社に行くときは、知佳が彼の着る服をコーディネートして脇に置いておき、彼はそれを着るだけだった。

しかし今日はそれをしなかった。

拓海は自分でクローゼットに行って着替え、会社に向かった。

知佳はそのとき目を開け、ただ目がひどく腫れぼったいのを感じた。

スマホのアラームが鳴った。

それは自分で設定した時間で、起きて英語を読む時間だった。

結婚後の知佳は、足のことで9割の時間を家に閉じこもっていた。もう外出することはない。一日の時間を区切って、それぞれに何かすることを見つけて時間を潰すしかなかった。

スマホを手に取ってアラームを止め、それからさまざまなアプリを目的もなく見始めた。

頭の中はぼんやりと混乱していて、何も頭に入らなかった。

それが、ある動画アプリで突然一つの動画を見つけるまでは。

画面の中の人があまりにも見覚えがある……

もう一度アカウント名を見ると――結衣CC。

このおすすめ機能は……

投稿時間は、昨夜だった。

知佳が動画をタップすると、すぐに賑やかな音楽が響き、それから誰かが叫んでいる声が聞こえた。「いち、に、さん、結衣おかえり!乾杯!」

この声は、なんと拓海だった。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

mafath9
mafath9
ฝากรีวิวด้วยนะครับ
2025-06-28 01:20:12
1
0
136 Chapters
1 เจ้าสาวของศพพ่อ (รีไรท์)
บทที่ 1: เจ้าสาวของศพพ่อ ลมหนาวกราดซัดซากปรักของป้อมโทวะราวกับกำลังร่ำไห้ ธงตระกูล “ฮิงาชิ” ยังคงปลิวไสวอยู่บนนภาอันมืดครึ้ม... ทั้งที่เจ้าของตระกูลได้สิ้นลมหายใจไปเมื่อย่ำรุ่งที่ผ่านมา กลิ่นควันไฟและคาวเลือดแห้งยังคงคละคลุ้งในอากาศ เสียงฝีเท้าของทหารกลุ่มหนึ่งดังกระทบพื้นไม้ที่เปียกชุ่มด้วยโลหิต อากิระ ยืนคุกเข่าอยู่หน้าโลงศพบิดา ในชุดแต่งงานสีขาวที่เปรอะเปื้อนคราบฝุ่นและเขม่าควันไฟ ชุดที่ควรจะเป็นสัญลักษณ์ของความสุข กลับกลายเป็นชุดศพของความฝันที่พังทลายลงในชั่วข้ามคืน เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่า… จะต้องสวมใส่ชุดนี้ในวันเดียวกับที่ครอบครัวของเธอถูกสังหาร บนแขนเสื้อสีขาวสะอาด มีรอยเลือดที่กระเซ็นมาจากโลงศพ รอยเลือดที่แห้งกรังแล้ว และทำให้ชุดแต่งงานนี้ไม่ต่างจากผ้าห่อศพของเธอเอง “นังเด็กคนนี้ยังไม่ร้องไห้เลยหรือ” ทหารนายหนึ่งเอ่ยเยาะอย่างไม่แยแสในขณะที่เดินผ่านไป “หรือหัวใจนางกลายเป็นหินไปพร้อมกับพ่อของนางแล้ว” อีกคนเสริม อากิระไม่ตอบ เธอสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อหยุดหยดน้ำตาที่กำลังจะไหลออกมา การตอบโต้คือการสูญเสียพลังงานให้กับคนไร้ค่า และเธอไม่มีพลังงานเหลือพอที่จะใช้มันฟุ่มเฟือยขนาดนั้น
last updateLast Updated : 2025-06-11
Read more
2 ดาบที่ไม่เคยหลับใหล (รีไรท์)
บทที่ 2: ดาบที่ไม่เคยหลับใหล ปราสาทมินาโมโตะตั้งตระหง่านอยู่บนยอดเขา ท่ามกลางหุบเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะตลอดทั้งปี ผนังหินสีดำสนิทดูราวกับถูกสร้างขึ้นจากความมืดมิดของโลกนี้เอง ลมหนาวพัดเอาเศษหิมะที่ปลิวว่อนมาปะทะกับใบหน้าของอากิระในเช้าวันรุ่งขึ้น เธอก้าวเท้าเข้าไปในอาณาเขตของศัตรูอย่างเงียบงัน ทุกก้าวย่างคือการเหยียบย่ำความทรงจำในอดีตของตนเอง ชุดแต่งงานสีขาวถูกเปลี่ยนเป็นชุดกิโมโนเรียบง่ายสีเทาที่ทหารคนหนึ่งนำมาให้ เธอเดินตามเขาเข้าไปในโถงทางเดินที่กว้างขวางและเย็นยะเยือก ข้างในปราสาทเงียบราวกับสุสาน มีทหารจำนวนหนึ่งเดินตรวจตราอยู่เป็นระยะ แต่ทุกคนล้วนแต่ก้มหน้าและหลีกทางให้เธอด้วยความเกรงขาม ไม่มีใครกล้าสบตา ‘เจ้าสาว’ ผู้ถูกบังคับมาแต่งงานกับ ‘ขุนศึกเงา’ “คุณผู้หญิง คาเงะซามะสั่งให้ท่านพักที่นี่” ทหารผู้นำทางเปิดประตูบานใหญ่เข้าไปในห้องที่กว้างขวาง แต่กลับว่างเปล่า มีเพียงเตียงไม้และเสื่อฟาง อากิระก้าวเท้าเข้าไปยืนตรงกลางห้องอย่างช้าๆ แล้วเงยหน้ามองประตูที่ปิดลงพร้อมกับเสียงที่ดังกึกก้อง มันไม่ใช่ห้องหอสำหรับเจ้าสาว แต่มันเป็นเหมือนห้องขัง อากิระรู้ดี… เธอไม่ได้มาในฐานะภรรยา แต่มาใ
last updateLast Updated : 2025-06-11
Read more
3 ความจริงในความมืด (รีไรท์)
บทที่ 3: ความจริงในความมืด อากิระยืนนิ่งอยู่หน้าห้องหอที่มืดมิด หัวใจเต้นรัวด้วยความสับสน ปริศนาเรื่องเงาที่ต่อสู้กันอย่างรวดเร็วและไร้เสียงยังคงติดอยู่ในหัวของเธออย่างเด่นชัด มันไม่ใช่ภาพลวงตา ไม่ใช่ความฝัน เธอยังจำได้ถึงความรู้สึกเย็นยะเยือกที่แผ่ออกมาจากเงาทั้งสอง และเสียงกระซิบที่สั่งให้เธอหลบไปให้พ้นจากอันตราย เธอไม่เข้าใจว่าทำไมชายที่ได้ชื่อว่าเป็นปีศาจถึงยอมใช้พลังที่เหนือธรรมชาติเพื่อปกป้องเธอ และทำไมเขาถึงต้องซ่อนมันไว้ การกระทำนี้ขัดแย้งกับทุกสิ่งที่เธอรู้เกี่ยวกับเขา อากิระเดินกลับเข้าไปในห้อง พยายามสงบสติอารมณ์ และตัดสินใจว่าเธอจะต้องค้นหาความจริงด้วยตัวเอง ในคืนนั้น คาเงะกลับมาที่ห้องของเธออีกครั้ง ชุดเกราะของเขาไม่มีรอยเลือดใด ๆ ราวกับว่าเขาไม่ได้ออกไปต่อสู้กับใครเลย “เจ้าทำหน้าเหมือนเห็นผี” คาเงะพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “เจ้าปกป้องข้า” อากิระตอบอย่างตรงไปตรงมา “ทำไม?” คาเงะไม่ตอบคำถามนั้น เขากลับเปลี่ยนเรื่อง “ข้าไม่เคยบอกว่าพ่อเจ้าเป็นคนเลว” เขาพูดเสียงต่ำ “ข้าแค่บอกว่าเขาไม่ใช่คนที่เจ้าคิด” คำพูดของเขาเหมือนคมมีดอีกเล่มที่กรีดลึกเข้าไปในใจของอากิระ เธอเริ่มรู้สึ
last updateLast Updated : 2025-06-11
Read more
4 พันธสัญญาแห่งเลือด (รีไรท์)
บทที่ 4: พันธสัญญาแห่งเลือด การเดินทางไปหาโชกุนไม่ใช่เรื่องง่าย เส้นทางสู่เมืองหลวงเต็มไปด้วยหิมะที่หนาทึบและป่าที่เงียบสงัด คาเงะสวมเกราะสีดำเรียบง่าย และไม่ได้นำทหารคนใดไป นอกจากตัวเขาเองกับอากิระที่สวมชุดเดินทางที่หนาและกระชับ “ทำไมถึงไม่พาทหารไปด้วย?” อากิระถามขณะที่พวกเขานั่งพักในกระท่อมเก่าๆ กลางทาง “คนที่วางแผนนี้รู้จักทุกย่างก้าวของข้า” คาเงะตอบเสียงเรียบ “การเดินทางเงียบๆ เป็นวิธีเดียวที่จะรอด” อากิระมองหน้าเขาแล้วพยักหน้า เธอเริ่มเข้าใจแล้วว่าความไว้ใจคือสิ่งเดียวที่พวกเขาจะใช้เพื่อเอาชนะศัตรูที่มองไม่เห็นได้ ระหว่างการเดินทาง ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองเปลี่ยนจากความเกลียดชังไปสู่ความเข้าใจ อากิระเริ่มมองเห็นคาเงะในมุมที่ต่างออกไป ไม่ใช่ในฐานะปีศาจที่ทำลายตระกูลของเธอ แต่ในฐานะชายที่โดดเดี่ยวและถูกหักหลังจากคนที่รัก และเขาก็เริ่มเห็นว่าอากิระไม่ใช่เพียงหญิงสาวผู้มุ่งมั่นในความแค้น แต่เป็นผู้ที่ค้นหาความจริงเพื่อกอบกู้เกียรติของบิดา ค่ำคืนหนึ่งที่พวกเขาพักแรมในป่าลึก อากิระนั่งอยู่ข้างกองไฟ มองดูเปลวไฟที่กำลังลุกโชนอย่างเงียบงัน “เจ้าเคยคิดไหมว่า... ถ้าไม่มีเรื่องราวทั้
last updateLast Updated : 2025-06-11
Read more
5 หน้ากากที่ถูกฉีก (รีไรท์)
บทที่ 5: หน้ากากที่ถูกฉีก อากาศในโถงห้องโถงที่มืดมิดของโชกุนดูหนักอึ้งขึ้นในทันทีที่ทาเคชิปรากฏตัว แสงตะเกียงส่องกระทบใบหน้าของเขาเผยให้เห็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์และดวงตาที่แฝงความคลั่งไคล้ “ไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น” เสียงของทาเคชิดังก้องในความเงียบ “เจ้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อหนีอากิระ… แต่เจ้ามาเพื่อส่งเธอคืนให้ข้า” อากิระก้าวไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ ความสับสนในใจของเธอถูกแทนที่ด้วยความโกรธ “เจ้าอยู่เบื้องหลังทั้งหมด” เธอพูดเสียงสั่น “ทำไม? ทำไมถึงต้องทำร้ายครอบครัวของข้า?” ทาเคชิหัวเราะเบา ๆ “ทำร้าย? ข้าไม่ได้ทำร้ายครอบครัวของเจ้า ข้าต่างหากที่ช่วยให้พวกเจ้าไม่ต้องทนทุกข์ทรมาน” เขาหันไปมองคาเงะ “ข้าช่วยให้เจ้าได้พักผ่อนจากพันธนาการที่ไร้ค่า” คาเงะจ้องมองเขาด้วยสายตาที่เย็นชา “คำพูดของเจ้าช่างว่างเปล่า” “เจ้ายังไม่เข้าใจคาเงะ” ทาเคชิส่ายหน้าช้า ๆ “พลังที่เจ้าครอบครองนั้นคือสิ่งเดียวที่จะนำสันติภาพกลับคืนสู่แคว้นของเราได้” เขาหันมาหาอากิระอีกครั้ง “และตอนนี้... พลังนั้นได้ถูกส่งต่อมายังอากิระแล้ว” ทาเคชิชักดาบของเขาออกมา แสงของดาบสะท้อนบนพื้นหิน “ข้าจะเอาพลังนั้นกลับมาเป็นของข้า
last updateLast Updated : 2025-06-11
Read more
6 พันธมิตรแห่งอดีต (รีไรท์)
บทที่ 6: พันธมิตรแห่งอดีต ป่าสนที่มืดมิดกลายเป็นเขาวงกตที่ไร้ซึ่งทางออก คาเงะและอากิระวิ่งตามหลังกลุ่มคนในชุดคลุมสีดำไปอย่างไม่คิดชีวิต อากิระยังคงหวาดระแวง แต่สายตาของคาเงะที่มองกลุ่มคนเหล่านั้นกลับเต็มไปด้วยความประหลาดใจ “พวกท่านเป็นใครกันแน่?” คาเงะถามในที่สุด “เราคือผู้พิทักษ์” ชายในชุดคลุมตอบด้วยเสียงที่ทุ้มต่ำ “ผู้พิทักษ์แห่งเงาที่ถูกหลงลืม” พวกเขาเดินทางลึกเข้าไปในป่าที่ไม่มีใครเคยได้ยินมาก่อน จนกระทั่งมาถึงหมู่บ้านที่ซ่อนอยู่ในหุบเขา หมู่บ้านที่ดูเก่าแก่และเงียบสงบ แต่กลับเต็มไปด้วยพลังงานที่มองไม่เห็น มันคือหมู่บ้านของ "ตระกูลไร้เงา" อากิระเดินตามกลุ่มคนเหล่านั้นเข้าไปในโถงกลางของหมู่บ้าน เธอเห็นชาวบ้านที่ดูแตกต่างจากคนทั่วไป ทุกคนมีดวงตาที่เหมือนจะมองทะลุความมืดได้ และดูเหมือนจะสามารถสื่อสารกันด้วยเงา “ที่นี่คือที่ๆ เจ้าจะได้เรียนรู้ความจริงทั้งหมด” ชายในชุดคลุมกล่าวพร้อมกับถอดหน้ากากออก เผยให้เห็นใบหน้าของชายชราที่มีรอยยิ้มที่อบอุ่น “ข้าชื่อ ยามาโมโตะ ผู้นำของตระกูลไร้เงา และเป็นเพื่อนเก่าของบิดาของเจ้า” คำพูดนั้นทำให้หัวใจของอากิระสั่นคลอนอีกครั้ง ยามาโมโตะพาอากิระ
last updateLast Updated : 2025-06-11
Read more
7 การฝึกฝนแห่งเงา (รีไรท์)
บทที่ 7: การฝึกฝนแห่งเงา แสงจันทร์สีนวลสาดส่องลงมาบนศิลาแกะสลักรูปเงาของมังกร อากิระยืนอยู่ตรงหน้ามัน ลมหนาวพัดเอาเศษหิมะที่ปลิวว่อนมาปะทะกับใบหน้าของเธอ แต่เธอไม่ได้รู้สึกถึงความหนาวเย็นนั้นอีกต่อไป เธอรู้สึกถึงพลังที่ไหลเวียนอยู่ในตัวเธอ พลังที่กำลังรอคอยที่จะถูกปลดปล่อย “จงหลับตาลง” เสียงของยามาโมโตะดังขึ้น “แล้วปล่อยให้จิตวิญญาณของเจ้าล่องลอยไปกับเงา” อากิระหลับตาลงตามคำสั่ง เธอรู้สึกเหมือนถูกดึงเข้าไปในความมืดที่ไร้ขีดจำกัด เธอเห็นภาพในอดีตที่น่ากลัว ภาพที่พ่อของเธอถูกฆ่าต่อหน้าต่อตา ภาพที่ตระกูลของเธอถูกทำลาย ภาพเหล่านั้นถูกฉายซ้ำแล้วซ้ำเล่าในความมืดมิด “ความกลัวของเจ้าคือพันธนาการของเจ้า” เสียงของยามาโมโตะดังขึ้นอีกครั้ง “จงใช้ความกลัวนั้นเป็นพลัง” อากิระพยายามที่จะควบคุมความรู้สึกเหล่านั้น แต่ความเจ็บปวดและความแค้นที่ฝังลึกอยู่ในใจกลับทำให้เธอเจ็บปวดไปทั้งตัว “ข้าทำไม่ได้!” เธอตะโกน ทันใดนั้น เธอก็รู้สึกถึงมือที่สัมผัสกับมือของเธอ มันเป็นมือของคาเงะที่ยืนอยู่ข้างๆ เธอ “เจ้าไม่ได้อยู่คนเดียว” เขาพูดด้วยเสียงที่แผ่วเบา “จงปล่อยให้ข้าอยู่กับเจ้าในความมืดนี้” อากิระเงยหน้า
last updateLast Updated : 2025-06-11
Read more
8 แผนการชั่วร้าย (รีไรท์)
บทที่ 8: แผนการชั่วร้าย หลังจากการฝึกฝนอย่างหนักในหมู่บ้านของตระกูลไร้เงา อากิระรู้สึกถึงพลังที่แข็งแกร่งขึ้นในตัวเธอ มันไม่ใช่แค่พลังของเธอเอง แต่เป็นพลังที่ถูกหลอมรวมเข้ากับจิตวิญญาณของคาเงะ และพลังจาก คาเงะ โนะ จิน ที่เธอได้สัมผัส “เจ้าพร้อมแล้ว” ยามาโมโตะกล่าวในวันหนึ่งขณะที่อากิระกำลังฝึกฝน “ตอนนี้ถึงเวลาที่เจ้าจะต้องกลับไปเผชิญหน้ากับความจริง” “เราจะไปที่ไหน?” อากิระถาม “เราจะกลับไปที่เมืองหลวง” คาเงะตอบ “เราต้องหยุดทาเคชิให้ได้ ก่อนที่เขาจะใช้พลังนั้นเพื่อทำลายทุกสิ่ง” การเดินทางกลับไปยังเมืองหลวงแตกต่างจากครั้งก่อนอย่างสิ้นเชิง อากิระไม่ได้เดินทางในฐานะเจ้าสาวที่ถูกบังคับมา แต่ในฐานะนักรบที่พร้อมจะต่อสู้เพื่อความจริงและความยุติธรรม เธอและคาเงะเดินกลับเข้าไปในเมืองหลวงด้วยความระมัดระวัง ทุกก้าวย่างของพวกเขาเต็มไปด้วยความตึงเครียด เมืองหลวงที่เคยสง่างามกลับถูกปกคลุมด้วยบรรยากาศแห่งความหวาดกลัว ผู้คนเดินกันอย่างเงียบสงบและหวาดระแวง มีทหารของทาเคชิเดินตรวจตราอยู่ทุกมุมถนน และมีเสียงกระซิบถึงกลุ่มกบฏที่อ้างตนว่าเป็น “กองทัพผู้กอบกู้” อากิระและคาเงะเดินทางไปที่ปราสาทของทาเคชิเ
last updateLast Updated : 2025-06-11
Read more
9 สงครามที่คาดไม่ถึง (รีไรท์)
บทที่ 9: สงครามที่คาดไม่ถึง เสียงแตรแห่งสงครามดังก้องไปทั่วทั้งแคว้น มันไม่ใช่เสียงแตรของกองทัพธรรมดา แต่เป็นเสียงที่เย็นยะเยือกและชวนให้ขนลุก ทาเคชิประกาศสงครามกับแคว้นอื่นๆ โดยอ้างว่าเพื่อกอบกู้เกียรติของแคว้นและเพื่อสร้างความสงบสุขที่แท้จริง แต่ทุกคนที่ได้ยินคำประกาศนั้นต่างก็รู้ดีว่า นั่นเป็นเพียงข้ออ้างสำหรับความบ้าคลั่งของเขา อากิระและคาเงะวิ่งหนีออกมาจากปราสาทอย่างทุลักทุเล พวกเขามองดูเมืองที่เคยสงบสุขกำลังถูกปกคลุมด้วยความมืดและเงาของวิญญาณที่ถูกปลุกขึ้นมาจากความตาย “เราต้องทำอะไรสักอย่าง” อากิระพูดเสียงสั่น “แต่เรายังไม่พร้อมที่จะสู้กับเขา” คาเงะตอบ “เราต้องไปขอความช่วยเหลือจากโชกุนและคนในตระกูลไร้เงา” พวกเขาเดินทางกลับไปที่หมู่บ้านของตระกูลไร้เงาอย่างรวดเร็ว ยามาโมโตะและคนในหมู่บ้านมองดูข่าวสงครามด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล “มันเป็นสิ่งที่พวกเรากลัวมาตลอด” ยามาโมโตะพูดเสียงเศร้า “ทาเคชิใช้พลังที่อันตรายเกินไป” “เราจะช่วยท่าน” อากิระพูดอย่างแน่วแน่ “ข้าจะใช้พลังที่ข้ามีเพื่อหยุดเขา” “แต่เจ้ายังควบคุมมันได้ไม่สมบูรณ์” ยามาโมโตะเตือน “ข้าจะควบคุมมันให้ได้” อากิระตอ
last updateLast Updated : 2025-06-11
Read more
10 ความหวังสุดท้าย (รีไรท์)
บทที่ 10: ความหวังสุดท้าย เสียงดาบกระทบกันดังก้องไปทั่วทั้งสนามรบ กองทัพวิญญาณของทาเคชิเข้าโจมตีกองกำลังของอากิระอย่างบ้าคลั่ง อากิระยืนอยู่บนเนินเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะ มือของเธอสั่นเทาจากการใช้พลังเงาเพื่อต่อสู้กับกองทัพที่ไม่มีวันตาย “เราต้องไปที่นั่น!” อากิระตะโกน “เราต้องหยุดทาเคชิให้ได้!” “แต่เราจะฝ่ากองทัพนี้ไปได้อย่างไร?” คาเงะถาม ทันใดนั้น เงาของอากิระก็เริ่มขยายใหญ่ขึ้นและกลายเป็นมังกรเงาที่น่าเกรงขาม มังกรเงาคำรามก้องไปทั่วทั้งสนามรบ ก่อนจะพุ่งเข้าใส่กองทัพของทาเคชิ “ไปกันเถอะ!” อากิระตะโกน “เราจะใช้พลังนี้เพื่อหยุดเขา” อากิระและคาเงะกระโดดขึ้นไปบนหลังของมังกรเงา และพุ่งทะยานเข้าไปในใจกลางของสงครามอย่างรวดเร็ว มังกรเงาพ่นลมหายใจที่เต็มไปด้วยพลังแห่งความมืด ทำให้กองทัพของทาเคชิแตกกระจายไปคนละทิศละทาง “เจ้าไม่มีทางหยุดข้าได้!” เสียงของทาเคชิดังก้องมาจากปราสาท “ข้าคือผู้ที่จะปกครองโลกใบนี้!” อากิระและคาเงะเดินทางมาถึงหน้าปราสาทของทาเคชิอย่างรวดเร็ว ปราสาทดูมืดมิดและน่าขนลุกกว่าที่เคยเป็น รอบปราสาทมีเงาของวิญญาณที่ลอยอยู่เต็มไปหมด ราวกับเป็นผู้พิทักษ์ของปราสาท “เราจะเข้าไป
last updateLast Updated : 2025-06-11
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status