แชร์

บทที่ 17 แผนซ้อนกล

last update วันที่เผยแพร่: 2026-07-15 23:15:11

บทที่ 17 แผนซ้อนกล

แสงอาทิตย์ยามอัสดงเริ่มทาบทับขอบฟ้าเมืองเปียนเฉิง เปลี่ยนสีท้องฟ้าให้กลายเป็นสีส
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • ทะลุมิติมาเป็นน้องเล็กสายบวก    บทที่ 64 ความแค้นที่ยังไม่มอดดับ

    บทที่ 64 ความแค้นที่ยังไม่มอดดับลมหนาวพัดกรรโชกผ่านตรอกซอกซอยของเมืองเปียนเฉิง หอบเอาใบไม้แห้งหมุนวนอยู่ในอากาศประดุจลางร้ายที่กำลังคืบคลานเข้ามา ภายใต้บรรยากาศที่ดูเหมือนจะสงบสุขหลังงานวิวาห์ใหญ่โตของตระกูลเย่ กลับมีกระแสน้ำวนแห่งความพยาบาทที่ยังคงเดือดพล่านอยู่ใต้ผิวน้ำที่นิ่งสงบณ มุมตึกที่แสงแดดส่องไม่ถึง ร่างในชุดคลุมสีเข้มมอซอขยับหมวกปีกกว้างลงต่ำเพื่ออำพรางใบหน้า ดวงตาที่แดงก่ำไปด้วยความแค้นจ้องเขม็งไปยังป้ายร้านยาตระกูลเย่ที่กำลังคึกคัก มือที่หยาบกร้านจากการตรากตรำทำงานหนักในฐานะนักโทษเนรเทศบีบเข้าหากันจนเส้นเลือดปูดโปนเขาก็คือ หลิวเหวิน บุตรชายคนรองของตระกูลหลิวที่หลบหนีจากการกวาดล้างมาได้หวุดหวิด ทรัพย์สินที่เคยมีมหาศาลบัดนี้มลายหายไปสิ้น บิดาและพี่ชายถูกประหารชีวิตอย่างอนาถเพียงเพราะแผนการตลบหลังของ ซ่งอี้หาน เจ้าคนทรยศที่เคยเป็นพวกเดียวกัน!"ซ่งอี้หาน... เจ้าคนทราม เจ้ามีความสุขบนกองซากศพของตระกูลข้าอย่างนั้นหรือ?" เสียงพึมพำแหบพร่ารอดผ่านไรฟัน "เจ้าแต่งงานเสวยสุขกับนังผู้หญิงถ่อยตระกูลเย่นั่น ในขณะที่ข้าต้องอยู่อย่างหมาข้างถนน... ข้าจะทำให้งานมงคลของพวกเจ้ากลายเป็นงานศพ

  • ทะลุมิติมาเป็นน้องเล็กสายบวก    บทที่ 63 ศึกแย่งชิงท่านหมอสุดหล่อ

    บทที่ 63 ศึกแย่งชิงท่านหมอสุดหล่อบรรยากาศในเมืองเปียนเฉิงหลังจากมรสุมโรคระบาดผ่านพ้นไป กลับกลายเป็นความคึกคักอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน โดยเฉพาะบริเวณย่านการค้าที่มีร้านยาของตระกูลเย่ตั้งตระหง่านอยู่ ทว่าความคึกคักในครั้งนี้ไม่ได้เกิดจากผู้คนที่เจ็บไข้ได้ป่วยจริงๆ หากแต่เกิดจากกระแสข่าวลือที่แพร่สะพัดไปทั่วเมืองว่า หมอหลวงซ่งอี้หาน ผู้มีรูปโฉมงดงามราวกับเทพบุตรจุติลงมา บัดนี้ได้กลายมาเป็นหมอประจำร้านยาตระกูลเย่เคียงข้างกับคุณหนูสี่เย่อันฉีอย่างเป็นทางการแล้วยามเช้าที่ควรจะสงบสุขกลับถูกทำลายด้วยฝูงชนของเหล่าสตรีทุกรุ่นทุกวัย ตั้งแต่คุณหนูตระกูลขุนนางไปจนถึงแม่นางน้อยในตลาด ต่างพากันมาออกันอยู่หน้าร้านยาจนถนนแทบจะตัดผ่านไม่ได้ แต่ละคนไม่ได้มีสีหน้าของคนอมโรคแม้แต่น้อย หากแต่แต่งกายด้วยชุดผ้าไหมสีสันฉูดฉาด ประทินโฉมด้วยแป้งและชาดจนกลิ่นหอมฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ เพียงเพื่อหวังว่าจะได้ให้ท่านหมอซ่ง ช่วยตรวจชีพจรให้สักครั้งภายในร้านยา ซ่งอี้หาน นั่งอยู่หลังโต๊ะไม้แกะสลักอย่างสง่างาม เขาอยู่ในชุดลำลองสีขาวสะอาดที่ขับเน้นบุคลิกให้ดูสุขุมและอ่อนโยน ทว่าแววตาของเขากลับแฝงไปด้วยความระแวดระวัง ใ

  • ทะลุมิติมาเป็นน้องเล็กสายบวก    บทที่ 62 การเริ่มต้นฐานะฮูหยิน

    บทที่ 62 การเริ่มต้นฐานะฮูหยินแสงแดดสีทองนวลตาในยามเช้าลอดผ่านรอยแยกของม่านมุ้งสีแดงมงคลเข้ามาภายในห้องหอ กลิ่นอายของเครื่องหอมนวลเนียนและกลิ่นอายแห่งความสุขยังคงอบอวลไม่จางหาย เย่อันฉีค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาพบกับความจริงที่ว่าชีวิตของนางได้เปลี่ยนไปตลอดกาลแล้ว ความรู้สึกหนักอึ้งที่พาดทับอยู่บนเอวบางทำให้ใจของนางเต้นผิดจังหวะไปชั่วครู่ เมื่อหันไปมองข้างกายก็พบกับใบหน้าคมสันของ ซ่งอี้หาน ที่หลับพริ้มอย่างมีความสุข ใบหน้าที่เคยดูหยิ่งพยองและแฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์ดุจสุนัขจิ้งจอก บัดนี้ดูสงบนิ่งและไร้พิษสงราวกับทารก ผิดกับยามตื่นโดยสิ้นเชิง"ตื่นแล้วหรือ... ฮูหยินของข้า" เสียงทุ้มต่ำที่ดูเหมือนคนยังไม่ตื่นดีนักดังขึ้นชิดใบหู พร้อมกับอ้อมกอดที่รัดแน่นขึ้นกว่าเดิมจนแผ่นหลังของนางแนบสนิทไปกับอกแกร่งของเขา"ท่านพี่... ปล่อยได้แล้วเจ้าค่ะ แดดส่องถึงพื้นจวนแล้ว ข้าต้องรีบไปยกน้ำชาให้ท่านแม่และบรรดาพี่สาวนะเจ้าคะ หากไปช้าเกินไปพวกพี่ๆ จะหาว่าข้าทำตัวไร้มารยาทได้" อันฉีพยายามขยับตัวออกอย่างเอียงอาย แต่กลับถูกซ่งอี้หานใช้ขาที่ยาวโปร่งทับร่างนางไว้ไม่ให้ลุกไปไหน"จะรีบไปไหนกันเล่า... ข้ายื่นคำขาดกับท่าน

  • ทะลุมิติมาเป็นน้องเล็กสายบวก    บทที่ 61 เข้าห้องหอ

    บทที่ 61 เข้าห้องหอบรรยากาศนวลตาภายใต้แสงเทียนสีแดงสลัวที่วูบไหวพริ้วพรายไปตามแรงลมเฉื่อยฉิวในยามวิกาล เสียงดนตรีมงคลและเสียงอวยพรที่เคยดังอื้ออึงอยู่หน้าจวนตระกูลเย่บัดนี้แผ่วเบาลงทิ้งไว้เพียงความเงียบสงัดที่เปี่ยมไปด้วยมวลความรู้สึกเข้มข้นภายในห้องหอที่ถูกตกแต่งอย่างวิจิตรบรรจง กลิ่นอายหอมละมุนของกำยานดอกไป๋เหออบอวลผสานกับกลิ่นหอมกรุ่นของเหล้ามงคลที่วางอยู่บนโต๊ะไม้พะยูงกลางห้องซ่งอี้หาน ในชุดเจ้าบ่าวสีแดงเพลิงหรูหรายืนนิ่งอยู่กลางห้อง หัวใจของเขาที่เคยผ่านสมรภูมิทั้งในวังหลวงและโรงทานมานับครั้งไม่ถ้วนนั้น บัดนี้กลับเต้นรัวแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก สายตาของเขาจ้องมองไปยังร่างระหงที่นั่งสงบเสงี่ยมอยู่บนเตียงกว้างที่คลุมด้วยผ้าแพรสีมงคล เย่อันฉี ในชุดเจ้าสาวที่ปักลวดลายหงส์เหินด้วยดิ้นทองคำดูงดงามเหนือคำบรรยาย แม้จะมีผ้าคลุมหน้าสีแดงสดบดบังใบหน้าไว้ แต่ซ่งอี้หานก็สัมผัสได้ถึงความเอียงอายที่แผ่ซ่านออกมาจากสตรีตรงหน้าเขาก้าวเดินเข้าไปหาอย่างช้าๆ ฝีเท้าที่เคยมั่นคงกลับดูสั่นไหวเล็กน้อย ซ่งอี้หานเอื้อมมือที่ยังคงมีรอยแผลเป็นจางๆ จากการรับคมมีดแทนนางไปหยิบไม้คานทองคำเพื่อเขี่ยผ้าคลุมหน้า

  • ทะลุมิติมาเป็นน้องเล็กสายบวก    บทที่ 60 เตรียมงานวิวาห์สะท้านเปียนเฉิง

    บทที่ 60 เตรียมงานวิวาห์สะท้านเปียนเฉิงท้องฟ้าเหนือเมืองเปียนเฉิงยามนี้ดูสดใสเป็นพิเศษ เมฆหมอกแห่งความทุกข์ระทมที่เคยปกคลุมท้องถนนในยามเกิดโรคระบาดถูกปัดเป่าหายไปสิ้น ทันทีที่พระราชโองการประทานความยุติธรรมให้แก่ตระกูลเย่ถูกประกาศก้องทั่วกำแพงเมือง และข่าวการประหารกวาดล้างกังฉินที่ร่วมมือกับตระกูลหลิวแพร่ออกไป ชาวบ้านต่างพากันโห่ร้องยินดีกันถ้วนหน้า ทว่าท่ามกลางความสงบที่กลับคืนมานั้น ภายในจวนตระกูลเย่กลับกำลังเกิดความโกลาหลระลอกใหม่ที่ดูจะวุ่นวายยิ่งกว่าสงครามโรคระบาดเสียอีกนั่นคือการเตรียมการงานมงคลวิวาห์ ที่ท่านแม่เย่ชิงประกาศให้จัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เมืองเปียนเฉิงเคยมีมา!“ไม่ได้! ผ้าแพรสีแดงผืนนี้ดูซีดไปนิด มงคลสีแดงต้องเข้มข้นดุจเลือดนกอินทรีสิ!” เสียงของ เย่ชิง ดังก้องไปถึงหน้าจวน นางกำลังยืนเท้าสะเอวกำกับการตกแต่งห้องโถงหลักอย่างขะมักเขม้น พลางชี้ไม้ชี้มือใส่บ่าวรับใช้นับสิบคนที่กำลังปีนบันไดแขวนโคมไฟ “ส่วนดอกไม้ป่าบนเขานั่นน่ะ ขนลงมาให้หมด! ลูกสาวข้าชอบกลิ่นสมุนไพรสด ต้องเอามาประดับให้ทั่วงาน!”ทางด้าน เย่ลู่หลาน พี่สาวคนที่สาม บัดนี้ไม่ได้ถือลูกคิดเพียงอย่างเดียว

  • ทะลุมิติมาเป็นน้องเล็กสายบวก    บทที่ 59 บุกวังหลวงทวงความยุติธรรม

    บทที่ 59 บุกวังหลวงทวงความยุติธรรมแสงเงินแสงทองเริ่มจับขอบฟ้าของเมืองเปียนเฉิงซึ่งเป็นเขตราชธานีอันรุ่งโรจน์ แต่ภายใต้ความเจริญรุ่งเรืองนั้นกลับซุกซ่อนเขม่าควันแห่งการทุจริตและความแค้นที่ฝังรากลึก รถม้าคันเรียบง่ายทว่าแข็งแรงทนทานจอดนิ่งอยู่หน้าประตูจวนตระกูลเย่ เตรียมพร้อมสำหรับการเดินทางเข้าสู่ใจกลางอำนาจอย่างวังหลวง เพื่อสะสางบัญชีแค้นที่ค้างคามานานแสนนานซ่งอี้หาน ยืนนิ่งอยู่ท่ามกลางสายลมหนาวในยามเช้า ชุดขุนนางหมอหลวงที่เขาเคยสวมใส่อย่างภาคภูมิใจบัดนี้ถูกซักจนสะอาดกริบและนำกลับมาสวมอีกครั้ง ทับด้วยเสื้อคลุมขนสัตว์สีเข้มที่ช่วยขับเน้นใบหน้าคมสันให้ดูสุขุมและน่าเกรงขามยิ่งขึ้น แม้แขนขวาของเขาจะยังไม่หายสนิทดีนัก แต่วันนี้เขากลับดูไม่มีวี่แววของความอ่อนแออ เหมือนเช่นทุกวัน ดวงตาของเขามุ่งมั่นราวกับพยัคฆ์ที่กำลังจะกลับไปทวงบัลลังก์คืน"ท่านหมอซ่ง... ท่านแน่ใจแล้วหรือว่าต้องไปวันนี้?" เย่อันฉี เดินเข้ามาใกล้ มือเรียวบางช่วยจัดปกเสื้อคลุมให้เขาอย่างแผ่วเบา ดวงตาคู่สวยฉายแววห่วงใยอย่างที่ปิดไม่มิด "พวกขุนนางกังฉินเหล่านั้นร่วมมือกับคนตระกูลหลิวที่เหลือซาก มีทั้งอำนาจและเล่ห์เหลี่ยม ข้าเ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status