2.กลับมาเป็นเด็กอีกครั้ง

หมับ ปัก

ผู้ชายทุกคนที่อยู่แถวนั้นเมื่อได้ยินอย่างนั้นก็วิ่งตรงเข้ามาจับหญิงสาวที่ร้องแหกปากดังที่สุดในเผ่าน่าจะได้พร้อมกับวิ่งเป็นวงกลมขนาดใหญ่ซึ่งดูเหมือนเจ้าตัวจะไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองวิ่งไปรอบแค่นั้นเอง “ปล่อยฉันนะ ไอพวกบ้า ปล่อยสิ อย่าจับฉันไปเลยเนื้อฉันไม่อร่อยหรอกนะ ฮือๆๆ” (T_T)

พวกนี้เป็นใคร คิดจะหมาหมู่เรอะ!

“อ้าก…ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ”

งับ งับ

อลิสกัดคนที่อยู่ใกล้ที่สุดเพราะแขนของแต่ละคนจับตัวของเธอไว้หมดจนไปไหนไม่ได้เลยทำให้อลิสที่มีฟันเป็นอาวุธกัดเข้าไปเต็มแรงที่สุดโดยที่ไม่ได้สนใจเลยว่าเป็นแขนของใครเพราะตอนนี้มีแขนของใครก็ไม่รู้ประมาณ 5-6 คนได้

“โอ๊ย บาน่าเจ้าทำบ้าอะไรเนี่ย” เสียงของเจ้าของแขนที่อยู่ทางด้านขวาพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เจ็บเล็กน้อย เล็กน้อยจริงๆ เพราะน้ำเสียงดูเหมือนไม่ได้เจ็บมากมายเท่าไรเลยและปลายลิ้นของเธอก็รับรู้ได้ถึงอะไรบางอย่าง

ทำไมแขนมันแข็งจังว่ะ แขนหรือท่อนหินว่ะเนี่ย

แหวะ รสชาติเน่าสุดๆ เคยอาบน้ำบ้างไหมเนี่ย

“บาน่านี้เจ้าเสียสติไปแล้วรึไง” ใครไม่รู้พูดขึ้น

“เดี๋ยวข้าจัดการเอง บาน่าคงยังตกใจอยู่นะเดี๋ยวข้าจัดการเอง” คนที่ชื่อบาไกพูด

สิ้นประโยคนั้นหญิงสาวก็ถูกหามจับโดยผู้ชายหลายคนก่อนที่จะเดินไปที่ไหนสักทีทำให้อลิสเห็นสิ่งต่างๆ รอบตัวได้ชัดยิ่งขึ้นและยิ่งเห็นก็ยิ่งตกใจมากเท่านั้นเพราะคนอื่นๆ ก็แต่งกายกันแบบนี้หมดคือผู้หญิงจะมีเศษผ้าพันที่หน้าอดบางคนก็ไม่ได้สวมมันเลยและมีผ้าคาดเอวหรือเชือกพันที่เอวและมีผ้าที่ถูกตัดเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้าปิดหน้าและหลังเหมือนกับของผู้ชายต่างกันก็แค่ขนาดและความยาวเพราะผู้หญิงจะยาวกว่าส่วนผู้ชายจะสั่นลงมาหน่อยบางคนก็ไม่ใส่อะไรเลย

อุจาดตามาก ตาอันบริสุทธิ์ผุดผ่องของฉันต้องมาเสียไปเพราะพวกเสียสติพวกนี้เหรอเนี่ย

5นาทีต่อมา

ตุบ

“งั้นพวกข้าไปก่อนนะ ขอให้ตัวเมียของเจ้าหายเร็วๆล่ะหวังว่าจะหายนะ”

“ขอบใจพวกเจ้ามากนะ เดี๋ยวข้าจะดูแลบาน่าต่อเองท่านผู้เฒ่าบอกว่าบาน่านะหายแล้วล่ะ”

เมื่อทุกคนปล่อยเพศเมียที่พวกตนจับเอาไว้ก็ให้ที่พักของบาไกเสร็จแล้วก็เดินจากไปทิ้งให้หญิงสาวที่ทุกคนหาว่าเสียสติไปแล้วอยู่กับชาที่ชื่อบาไกที่เคยเข้ามากอดเธอแล้วยังเคยพูดว่าเธอเป็นเพศเมียของเขาอีก

ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะ ไม่เคยต้องมือชายมาก่อนในชีวิตแต่กลับต้องมาเป็นเมียของเจ้านี้เรอะ

ทำไมฉันถึงเสียชาติเกิดแบบนี้นะ รอดตายมาได้ก็ต้องมาเป็นเสียของชายยุคหินที่ไม่เหมือนผู้ชายเลยสักนิด (T_T) คิดแล้วเศร้า

“บาน่าเจ้าไม่เป็นอะไรนะ ข้าคิดว่าจะเสียเจ้าไปซะแล้ว” ชายตรงหน้าพูดขึ้นก่อนที่จะตรงเข้ามากอดเธออย่างเต็มแรง

“ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ ที่นี่ที่ไหนแล้วนายเป็นใคร บอกฉันมาเดี๋ยวนี้นะ”

“บาน่าเจ้าจำข้าไม่ได้เหรอ ข้าไงตัวผู้ของเจ้านะเจ้าจำข้าไม่ได้เหรอเจ้ารู้ไหมว่าหลังจากที่เจ้าหาตัวไปข้าก็ออกมาตามหาเจ้าทุกวันเลยนะในที่สุด ข้าก็หาเจ้าจนเจอ”

“เออ โทษนะฉันไม่ได้ชื่อบาน่าอะไรนั้นหรอก ฉันชื่ออลิส”

บาไกที่ได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าอย่างรู้เรื่องแต่ก็พูดแบบนั้นเพราะคิดว่าเพศเมียของตนน่าจะตกใจกลัว “เจ้าคงกลัวมากสินะ”

“จริงๆ นะ ฉันไม่ได้ชื่อบาน่าอะไรนั้นของนายเลยนะ นายต้องเชื่อฉันนะถ้าไม่เชื่อก็ให้คนอื่น ใครก็ได้มาดูสิว่าฉันไม่ได้ชื่อบาน่าอะไรนั้นของนายจริงๆ นะ”

อลิสอธิบายอยู่นานอีกฝ่ายที่ได้ยินก็พยักหน้างึกงักอย่างรู้เรื่องแต่ก็พูดแบบเดิมคือ เจ้าคงกลัวมากสินะ อย่างเดียวสรุปคือสิ่งที่พูดไปนั้นไม่ได้เข้าหูเขาเลยแม้แต่น้อยแต่ไม่ทันที่อลิสจะพูดต่อก็มีคนเดินเข้ามาในบ้านเป็นชายคนหนึ่งร่างสูงแบบสมส่วนฉบับชายที่มีร่างกายที่แข็งแรง มีกล้ามเป็นมัดๆ ผมยาวจนมองไม่เห็นใบหน้าร่างกายมีร่องรอยของบาดแผลทั่วร่างกายเต็มไปหมดเดินเข้ามาก่อนที่จะมองไปที่บาไกที่ตนเองรู้จักดี

“ท่านผู้เฒ่าเรียกบาน่ากับเจ้านะ”

“เรียกข้ารึ ขอบใจเจ้ามาไปกันเถอะบาน่า” (^_^) “ไปกันเถอะบาน่าท่านผู้เฒ่าเรียกเราสองคะแล้วล่ะ ข้าว่าท่านผู้เฒ่าต้องเรียกไปเพราะเรื่องที่เจ้าหายดีแล้วแน่เลย”

“ฉันไม่ไปหรอก ไม่ไป ไม่ไปไม่ไปเด็ดขาดเลย”

“อืม ไปกันเถอะ”

สิ้นประโยคเจ้าบาไกก็เดินเข้าไปแบกร่างของหญิงสาวทันทีอย่างไม่รอช้าก่อนที่จะเดินออกไปหาผู้เฒ่าคนเดิมโดยที่ไม่สนใจคนที่โวยวายเลยสักนิด

ไม่นานเกินรอเพราะบ้านของท่านผู้เฒ่าอยู่ไม่ไกลจากที่พักของบาไกชายหนุ่มก็เดินเข้าไปในตัวบ้านที่มีลักษณะเป็นกระโจมมากกว่าบ้านเพราะมันแทบจะกันอะไรไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียวแค่บังแดดและกันฝนได้ก็ถือว่าดีแล้วไม่ต้องนึกถึงหน้าหนาวเลยว่ามันจะสามารถกันหนาวได้เพราะแน่นอนว่ามันกันไม่ได้

เมื่อเดินเข้ามานั่งเจ้าบาไกก็วางเพศเมียของตัวเองให้นั่งในท่าที่สบายอย่างถนุถนอมเหมือนกลัวว่าอีกฝ่ายจะบุบสลายไป หลังจากที่บาไกจัดท่านั่งให้เธอเสร็จอลิสก็มองไปรอบๆ เช่นเดิมก่อนที่จะเข้าประชิดตัวของชายหนุ่มมากกว่าเดิมด้วยสายตาหวาดระแวงว่าจะเกิดอะไรขึ้นทำให้อีกฝ่ายจำต้องปลอบใจให้อลิสใจเย็นๆ ก่อนเพราะกลัวว่าเธอจะสติแตกมากกว่าเดิม

“ท่านผู้เฒ่ามีเรื่องอะไรหรือเปล่า”

บาไกที่เห็นว่าท่านผู้เฒ่ามองมาที่อลิสแล้วไม่ได้พูดอะไรออกมาเลย ที่ทำก็มีเพียงแค่มองแล้วมองอีกเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ก่อนที่จะให้คนที่อยู่ในนั้นออกไปให้หมดเพราะตอนนี้ในกระโจมมีบาไก อลิส ท่านผู้เฒ่า ซาซ่าและชายอีกสองคนให้ออกไปแล้วให้เหลือกันแค่สามคน ประโยคนั้นทำให้ใครบางคนที่อยู่ในนั้นด้วยแสดงอาการไม่พอใจออกมา

“ทำไมข้าจะต้องออกไปด้วย ท่านให้ความสำคัญกับบาน่ามากกว่าข้าอย่างนั้นเหรอ” ยัยหน้าตาบ้านๆ ที่สวยไม่ได้ครึ่งหนึ่งของฉันกระทืบเท้าไปมาด้วยสีหน้าไม่พอใจแต่ใครจะสนกันล่ะเพราะฉันคนนี้นะสำคัญมากกว่าคนอื่นๆ อยู่แล้วล่ะน่า

คนสวยก็ลำบากแบบนี้แหละ

“ออกไปก่อนซาซ่า”

“เหอะ ยัยเสียสติ”

“อิจฉาล่ะสิยัยคนไม่สวย”

“สวยเหรอ? นี้เจ้าพูดอะไรของเจ้านะว่าแล้วเจ้าต้องเสียสติไปมากกว่าเดิม”

เดี๋ยวนะยัยนี้ไม่รู้จักคำว่าสวยอย่างนั้นเหรอ ที่นี่มันมีอะไรที่เจริญแล้วบ้างเนี่ย

“เอาล่ะเรามาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า บาน่าในที่สุดเจ้าก็กลับมาสักทีสินะข้ารอเจ้ามานานมากๆ แล้วล่ะนะ” ท่านผู้เฒ่าหญิงพูดด้วยสีหน้าใจเย็น ก่อนที่จะเดินไปหยิบน้ำที่อยู่ในอะไรสักอย่างที่คล้ายกับถังมาดื่มก่อนที่จะหันไปหยิบอะไรบ้างอย่างที่เป็นเหมือนแท่งไม้ขึ้นมาถือในมือ

“ฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม่ได้ชื่อบาน่าฉันชื่ออลิส อลิสนะไม่ได้ชื่อบาน่าหรืออะไรก็ตามที่พวกเธอรู้จักหรอกนะ”

“ข้ารู้แล้วล่ะว่าเจ้าไม่ได้บาน่า” ท่านพูดเฒ่าพูดจบบาไกก็หันมายิ้มให้จนอลิสที่ได้ยินก็ถึงกับงงว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่แต่ไม่นานอีกฝ่ายก็อธิบาย “หลายปีก่อนท่านผู้เฒ่าเคยทำนายว่าจะมีเทพมาสถิตที่ร่างของบาน่านะแต่เรื่องมันก็ผ่านมาเป็น 10 ปีแล้วก็ไม่มีเทพลงมาสถิต” บาไกอธิบายด้วยรอยยิ้มหวานที่ส่งมาให้แต่อลิสก็มองไม่เห็นเพราะถึงแม้ว่าจะเห็นก็เห็นเพียงแค่รอยยิ้มเท่านั้นไม่ได้เห็นทั้งใบหน้าเพราะมีผมบังเอาไว้อยู่

หลังจากนั้นท่านผู้เฒ่าก็อธิบายต่อไปว่าเมื่อนานมาแล้วก่อนเป็นปีที่จะต้องเลือกผู้สืบทอดของเผ่าแต่ละเผ่าในคืนนั้นท่านผู้เฒ่าได้สารมาว่าจะมีผู้ที่มาช่วยเหลือเผ่าหมีดำลงมาสถิตที่ร่างของบาน่าแต่เป็นเพราะบาน่านั้นเป็นเด็กที่สติไม่ค่อยดีเท่าไรนักทำให้คนอื่นไม่เชื่อถือและคิดว่าท่านผู้เฒ่าเสียสติไปด้วยอีกคนทำให้ต้องมีการคัดเลือกผู้สืบทอดหรือก็คอเทพสามตาขึ้นมาเป็นเหมือนหมอผีที่คอยรักษาและดูแลคนในเฒ่า

การเลือกครั้งแรกคนอื่นไม่เชื่อและบ้างกลุ่มก็ไม่พอใจที่ว่าบาน่าได้เป็นผู้สืบทอดเพราะทุกคนรู้จักนางดีว่านางเป็นยังไงแม้แต่การพูดยังพูดไม่ค่อยจะรู้เรื่องเลย สติและการรับรู้ก็ช้ากว่าคนอื่นในเผ่ามากนัก นั้นทำให้ท่านผู้เฒ่าต้องจัดการคัดเลือกผู้สืบทอดอีกครั้งนั้นทำให้ครั้งที่สองมีคนที่น่าจะสืบทอดอยู่สองคนและนี้ก็เป็นครั้งแรกของเผ่าที่มีผู้สืบทอดถึง 2 คนนั้นคือบาน่าและซาซ่า

บาน่าเป็นเพศเมียของบาไกและทั้งสองก็ยังไม่เคยร่วมรักกันเพราะสติของบาน่าไม่ดีเท่าไรนักทำให้บาไกต้องดูแลบาน่าที่สติไม่ดีตั้งแต่ 4 ปีก่อน จนตอนนี้ บาน่าก็อายุ 19 ปีแล้วถือว่าแก่มากแล้วสำหรับเด็กเพราะคนในเผ่าที่เป็นเพศเมียส่วนใหญ่จะมีคู่รักกันประมาณ 15-16 ปีและมีเด็กเลย แต่ด้วยความที่ชนเผ่ามีเพศเมียน้อยมากๆ ทำให้ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร ถ้าเพศเมียจะมีเพศผู้หลายคนที่เป็นคนรักเพราะแต่ละคนก็ต้องการมีเด็กหรือทายาทของตัวเองทั้งนั้นทำให้มันไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรสำหรับที่นี่และผู้ที่มาช่วยเผ่าก็คือเธออลิสนั้นเอง

“บ้าไปแล้วนี่มันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ เลยฉันพึ่งจะตายไปไม่กี่ชั่วโมงก็มาอยู่ในร่างของใครก็ไม่รู้เนี่ย นนี่มันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ” อลิสที่ได้ยินก็โวยวายใหญ่โตต่างจากบาไกที่เอาแต่ยิ้มปากจะฉีกอยู่คนเดียวส่วนท่านผู้เฒ่าก็เอาแต่พยักหน้าไปอย่างนั้นเอง

“เจ้าไม่ได้อยู่ในร่างของคนอื่นนะแต่นี่คือร่างของเจ้าต่างหากล่ะถ้าเจ้าไม่เชื่อเจ้าก็ลองมองเงาสะท้อนจากผิวน้ำดูสิ” พูดจบหญิงชราที่คนอื่นเรียกว่าท่านผู้เฒ่าก็ส่งเลือกขออะไรบางอย่างมาให้ในนั้นมีน้ำอยู่จำนวนหนึ่งแต่ที่น่าแปลกใจก็คงจะเป็นเปลือกที่ห่อหุ้มน้ำที่ไม่ทำให้น้ำในนั้นไหลออกไปด้านนอกต่างหาก

น้ำในเปลือกไม้เหรอ ว้าว…สุดยอดใบของต้นอะไรนะใหญ่จังเลยน้ำไม่ไหลออกมาด้วย

นี้สินะยุคหิน (^_^)

เดี๋ยวนะใบหน้านี้มันอะไรกัน!!! ทำไมถึงเหมือนขนาดนี้นะเหมือนมาก เหมือนมากจริงๆ เหมือนหน้าของเราเลยทั้งสีผิว สีผม สีของดวงตา หน้าตาแบบนี้เหมือนกับว่าเราย้อนกลับไปเป็นเด็กเลยนะ อายุน่าจะ 19-20 ได้เลยนะ ห่างจากอายุของเราที่โลกนั้นตั้ง 5 ปีแนะ

นี้เรา…กลับมาเด็กอีกครั้งเหรอเนี่ย (*0*)