ตอนที่ 7

เขาเล่าย้อนกลับไปเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อนที่มารดาของกงเล่อหยางยังเป็นเพียงคนรักของแม่ทัพใหญ่ กงซุนเล่อ ส่วนเขาในตอนนั้นเป็นองครักษ์ที่ติดตามดูแลความปลอดภัยของคุณหนูตระกูลลู่ ลู่หว่านถิง มารดาของคุณหนูใหญ่ นางมาจากตระกูลพ่อค้าขนาดกลาง พบรักกับแม่ทัพใหญ่ในตอนที่ติดตามบิดาออกไปค้าขายทางทิศใต้ ตอนนั้นแม่ทัพใหญ่กงซุนเล่อรับได้ราชโองการให้นำทัพลงไปช่วยอดีตชินอ๋องขับไล่ชนเผ่านอกด่านพอดี

หลังจากที่คบหากันมาได้สองปี กงซุนเล่อก็ได้ส่งแม่สื่อไปหมั้นหมายนางไว้ก่อนที่ตัวเขาจะออกไปทำศึกที่แดนตะวันออก

การศึกครั้งนี้เต็มไปด้วยยากความลำบาก และกินเวลานานถึงห้าปี ระหว่างที่ทำศึกอยู่นั้นเขาก็ได้ช่วยเหลือคนผู้หนึ่งเอาไว้ซึ่งก็คือ มู่ซวน

หลังจากที่มู่ซวนพักรักษาตัวจนหายดีแล้ว เขาก็ขอให้กงซุนเล่อรับเขาไว้รับใช้ข้างกาย เพื่อตอบแทนบุญคุณ ในตอนแรกกงซุนเล่อปฏิเสธ เพราะมู่ซวนเป็นบุตรชายของอดีตเจ้าเมืองคนก่อนของเมืองข้างเคียง

เนื่องจากมู่ซวนเคยเป็นคุณชาย เคยเป็นที่เคารพนับหน้าถือตามาก่อน การที่จะให้อีกฝ่ายมาอยู่รับใช้ข้างกายเขาในตอนนี้เหมือนเป็นการดูถูกดูแคลน กงซุนเล่อถึงได้ปฏิเสธคำขอของเขาเรื่อยมา และให้เขาไปช่วยงานอื่นที่ยังว่างหรือขาดคนอยู่

ทว่ามู่ซวนไม่ละความพยายาม เขาตามตื้อกงซุนเล่ออยู่ราวหนึ่งปี กงซุนเล่อถึงได้ตอบตกลง และนั่นทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาพัฒนาจากคนแปลกหน้ามาเป็นคนสนิท และจบลงด้วยการกรีดเลือดสาบานว่าจะเป็นสหายที่ดีต่อกันตราบชั่วนิรันดร์

เมื่อจบศึกกงซุนเล่อได้พามู่ซวนกลับมาเมืองหลวงด้วย ที่หน้าประตูเมืองเต็มไปด้วยผู้คนที่ออกมาต้อนรับการกลับมาของสองทัพใหญ่ที่ไปออกรบ เพื่อให้ประชาชนอย่างพวกเขาได้อยู่กันอย่างสงบสุข แต่ขึ้นชื่อว่าศึกสงครามแล้วนั้น จะมีเพียงความยินดีอย่างเดียวได้อย่างไร ศึกครั้งนี้ได้พรากเทพสงครามที่อยู่ในใจผู้คนมานาน อย่างอดีตชินอ๋อง นามว่าไป๋เฉิง ไปด้วย

ราชวงศ์และประชาชนต่างร่วมใจกันไว้ทุกข์ให้กับอดีตชินอ๋องเป็นเวลาหนึ่งปี และนั่นทำให้งานแต่งของกงซุนเล่อและลู่หว่านถิงต้องเลื่อนออกไปเช่นเดียวกัน

สามเดือนต่อมาราชสำนักได้มีการประกาศเรื่องการสอบเข้ารับราชการ กงซุนเล่อคะยั้นคะยอให้มู่ซวนเข้าสอบ เพื่อที่เขาจะได้กอบกู้ชื่อเสียงของตระกูลให้ฟื้นคืนกลับมาดังเดิม มู่ซวนทนการรบเร้าของสหายไม่ไหว จึงได้ตอบตกลง และมู่ซวนก็ได้คะแนนสอบสูงที่สุด เขาค่อยๆ ไต่เต้าตำแหน่งขุนนางขึ้นมาเรื่อยๆ

หลังพ้นช่วงไว้ทุกข์ของอดีตชินอ๋องแล้ว กงซุนเล่อไม่คิดที่จะรั้งรอต่อไปอีก เขาจัดการเรื่องงานแต่งงานของเขาด้วยตัวของเขาเอง งานแต่งของเขาและคนรักถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ แม้ว่าเจ้าสาวของเขาจะไม่ได้มาจากตระกูลใหญ่ แต่เขาก็ให้เกียรตินางมาก ทำให้ลู่หว่านถิงในยามนั้นเป็นที่อิจฉาของสตรีทั่วเมืองหลวง ทางมู่ซวนนั้นเขาติดภารกิจที่ต่างเมืองทำให้ไม่สามารถมาร่วมงานแต่งของสหายได้ ทำได้เพียงส่งของขวัญพร้อมและคำอวยพรมาให้เท่านั้น

ยามที่มู่ซวนกลับมาที่เมืองหลวง ตรงกับวันที่ตระกูลกงจัดงานเลี้ยงฉลองให้กับการตั้งครรภ์ของลู่หว่านถิง มู่ซวนเองก็กลับมาพร้อมภรรยาและบุตรชาย

"นี่ภรรยาข้า นางมาจากตระกูลเถียน ส่วนนี่ มู่ฉิงเทียน บุตรชายของข้า" มู่ซวนกล่าวแนะนำเพียงแค่นั้นก็เงียบไป

ลู่หว่านถิงคุ้นหน้าภรรยาของมู่ซวน จึงได้เอ่ยทักขึ้น "มู่ฮูหยินเราเคยพบกันหรือไม่"

"ไม่คิดว่ากงฮูหยินจะยังจำข้าได้ ข้าเถียนชีชี สตรีที่โวยวายทุกครั้งยามที่ไปตัดผ้าที่ร้านของท่านอย่างไรเล่า"

ลู่หว่านถิงขมวดคิ้วให้กับการแนะนำตัวของนาง ก่อนเอ่ยยิ้มๆ ว่า "เป็นท่านนี่เอง มาร้านข้าทีไร วุ่นวายทุกที ยามนี้ที่เมืองหลวงมีร้านผ้าขนาดใหญ่มาเปิดใหม่ มีผ้าให้เลือกมากกว่าร้านของข้า หวังว่าท่านจะไปที่นั่น"

ประกายไฟนัยน์ตาของสองฮูหยินฟาดฟันกันไปมาไม่หยุด

กงซุนเล่อหันไปมองสหาย เห็นเขาเอาแต่จิบชานิ่งไม่คิดที่จะห้ามปรามคนของตัวเองก็รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงบางอย่างในตัวของเขา

"เอาล่ะ หว่านเอ๋อร์วันนี้เป็นวันนี้ดี อย่าได้มีเรื่องเลย"

ลู่หว่านถิงละสายตาจากเถียนชีชีมาพยักหน้าให้กับสามี ก่อนจะยกชาขึ้นจิบเพื่อให้ตัวเองใจเย็นลง ไม่ให้ลุกขึ้นไล่คนทั้งสองออกไปให้พ้นหน้า แต่นางกลับพบความผิดปกติในดวงตาสหายของสามี

การกลับมาของเขาในครั้งนี้สร้างความประหลาดใจให้กับกงซุนเล่อค่อนข้างมาก เขารู้สึกว่าสหายรักของเขาไม่เหมือนเดิม แต่เขาก็เลือกที่จะมองข้ามไป คิดว่าช่วงนี้สหายอาจจะเครียดเพราะหน้าที่การงานที่กำลังเจริญก้าวหน้าขึ้นเรื่อยๆ

แต่กับลู่หว่านถิงและองครักษ์เว่ยที่อยู่ด้วยในยามนั้นไม่ได้คิดเหมือนกับกงซุนเล่อ ลู่หว่านถิงจับสังเกตนัยน์ตาสหายของสามีอยู่ตลอดเวลา จนเห็นนัยน์ตาโกรธแค้นยามที่สามีละสายตาจากเขา สามีเล่าเรื่องยามอยู่ที่ชายแดนให้นางฟังหมดแล้ว นางจึงค่อนข้างที่จะแปลกใจ…

สามีของนางเป็นคนช่วยอีกฝ่ายให้มีชีวิตอยู่ต่อ

แต่เหตุใดมู่ซวนถึงได้มีสายตาเคียดแค้นเช่นนั้น

ลู่หว่านถิงสั่งให้องครักษ์เว่ยคอยจับตาดูอีกฝ่าย ซึ่งองครักษ์เว่ยก็ไม่ได้ไว้ใจคนผู้นี้มาตั้งแต่แรกแล้ว จึงได้ส่งคนไปจับตาดูเขาอย่างใกล้ชิด

เมื่อครบกำหนดคลอด ลู่หว่านถิงก็ได้คลอดบุตรสาวออกมาให้กับจวนแม่ทัพ ยามนั้นสามีหรือบิดาของบุตรสาวนั้นได้ไปออกรบอยู่ที่ชายแดน ทำให้เขาพลาดช่วงเวลานี้ไป

เสร็จศึกกลับมาเขาจึงพยายามมีบุตรกับภรรยาสาวอีกครั้ง และบอกกับนางว่าครั้งนี้จะไม่พลาดที่จะพบหน้าบุตรยามแรกเกิดอีกแน่นอน

มู่ซวนเริ่มที่จะตีตัวออกห่างกงซุนเล่อมากขึ้นเรื่อยๆ

เหตุผลที่เขาบอกกับสหายก็คือช่วงนี้เขาค่อนข้างที่จะยุ่ง

ไม่ว่างมานั่งพูดคุยสนทนาปราศรัยเช่นเมื่อก่อน

องครักษ์เว่ยที่จับตาดูเขาอยู่ รู้ว่าคนผู้นี้ไม่มีความจริงใจกับกงซุนเล่อแล้ว แต่เขาเป็นคนระมัดระวังตัวมาก ทำให้องครักษ์เว่ยไม่รู้ว่าคนผู้นี้ทำสิ่งใดอยู่ มู่ซวนใช้ชีวิตอย่างปกติ แต่ไม่ปกติในสายตาเขา

กงซุนเล่อและลู่หว่านถิงพยายามมีบุตรคนที่สองมาแปดปีก็ยังไม่มีวี่แวว จนทั้งสองท้อใจ แต่กงซุนเล่อที่ยึดมั่นในรัก ก็ไม่คิดที่จะแต่งสตรีอื่นเข้าจวน