LOGINShare
18
publish date:
2026-08-03 17:44:51“ทำอะไรของเจ้า” หลี่หยางเอ่ยถามทันที เมื่อเห็นว่าอาหารเช้าวันนี้มีมากกว่าปกติ
“อาหารเหล่
Latest chapter
ทะลุมิติมาเป็นฮูหยินของบัณฑิตยากจน 33
นางมองคนรอบข้างด้วยสายตาเย็นชาแล้วหมุนตัวจากไป แม้จะถอยออกมา แต่ก็ไม่ใช่การยอมแพ้แน่นอนหลี่หยางนึกถึงอวี้หลานขึ้นมาในทันที นางคงลำบากใจไม่น้อย ยามที่ต้องเจอเชี่ยชิงโหรวกระทำตัวไม่ดีใส่ทุกครั้ง การไปเมืองหลวงจึงเป็นทางเลือกที่ดี เพราะเขาจะได้ทำในสิ่งที่ตั้งใจไว้ ส่วนหญิงสาวก็ได้หนีจากสิ่งที่ค่อย ๆ ทำร้ายนางแต่ก่อนจะจากไป หลี่หยางก็อยากช่วยเหลือบรรดาบัณฑิตที่เคยรู้จักกันเสียก่อนจวี่เหรินอันดับหนึ่งของปีนี้ เปิดสอนเหล่าบัณฑิตที่สนใจเป็นพิเศษ การพูดคุยและแลกเปลี่ยนความรู้ช่วยให้ผู้ที่เคยอ่านท่องตำรา เข้าใจแนวทางต่าง ๆ ได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น บางครั้งบัณฑิตบางคนก็รู้สึกว่าตนต้องการเพียงเท่านี้“ข้าอยากได้สถานที่สำหรับพูดคุยกับเหล่าบัณฑิต ไม่ทราบว่าเถ้าแก่พอจะมีที่แนะนำหรือไม่”“มีขอรับ ห้องโถงของโรงเตี๊ยมข้ายินดีเปิดรับบัณฑิตทุกท่าน ครั้งนี้ข้าไม่คิดเงิน เป็นเรื่องดีข้าก็ยินดี เพียงแต่ท่านจะเขียนอักษรติดเอาไว้ที่นี่สักตัวได้หรือไม่” เถ้าแก่เอ่ยกับหลี่หยาง“ย่อมได้ เช่นนั้นรบกวนเถ้าแก่ประกาศออกไปด้วยว่าหากผู้ใดอยากแลกเปลี่ยนความรู้ก็เชิญ
ทะลุมิติมาเป็นฮูหยินของบัณฑิตยากจน 32
หากนางเชื่อมั่นในตัวเขา บางทีเขาก็ควรเชื่อมั่นในตัวนางด้วยเหมือนกัน วันนั้นหลี่หยางออกไปพบกับทุกคนที่มาหาเขา และตอบออกไปเช่นเดียวกันทั้งหมด “ขอบคุณในความเมตตาของทุกท่าน แต่ข้ายังต้องไปสอบจิ้นซื่ออีกขอรับ” บรรดาขุนนางแม้จะเสียดายแต่ก็ยินดีกับเขา บางคนถึงกับให้ของรางวัล หรือไม่ก็จดหมายแนะนำตัวกับยอดอาจารย์ในเมืองหลวง อวี้หลานที่เห็นเช่นนั้นก็ยิ้มออก เพราะนางได้เปลี่ยนตอนจบของเรื่องเรียบร้อยแล้ว และจากนี้ชีวิตของนางจะเป็นอย่างไร ก็ขึ้นอยู่กับการกระทำของนางกับหลี่หยางแล้ว... เชี่ยชิงโหรวที่ได้ยินข่าวว่า อดีตคู่หมายของตนสอบได้จวี่เหรินอันดับหนึ่งก็เกิดรู้สึกเสียดายขึ้นมา ยิ่งทุกวันนี้ไป๋เจี้ยนหงเฉยชาต่อนางมากขึ้น ที่สำคัญ เงินทองที่เคยคิดว่าตระกูลไป๋มีมากมาย ก็หาได้เป็นเช่นนั้นไม่ หากหลี่หยางได้เป็นขุนนางจริง อย่างไรเสียรายได้ก็คงมากกว่าไป๋เจี้ยนหงอย่างแน่นอน ความคิดชั่วร้ายพลันครอบงำหญิงสาว แม้ว่านางจะเป็นฮูหยินของขุนนางไม่ได้ เพราะได้แต่งงานอยู่กินกับไป๋เจี้ยนหงแล้ว แต่ก็ใช่ว่าจะขอเ
ทะลุมิติมาเป็นฮูหยินของบัณฑิตยากจน 31
หลี่หยางเงียบไป อวี้หลานจึงย้ำอีกครั้ง“หากท่านพี่คิดว่าที่นี่ดีพอแล้ว เมื่อผลสอบออก ท่านก็รับตำลึงทองก้อนนี้ไปเถิดเจ้าค่ะ ข้าไม่เอาเงินที่ใช้จ่ายไปกับท่านคืนแน่นอน ถือเสียว่าตอนนั้นท่านเป็นคนลงเงิน ข้าเป็นคนลงแรง สู้ชีวิตกันไปในแบบที่สามีภรรยาพึงกระทำ แม้พวกเราจะไม่เหมือนสามีภรรยากันก็ตาม”นางกล่าวเช่นนี้เพราะรู้ดีว่าเมื่อผลสอบออก บรรดาขุนนางจะพากันมาขอให้หลี่หยางรับตำแหน่งกุนซือ บ้างก็ขอให้เป็นขุนนางประจำมณฑล แน่นอนว่าข้อเสนอเหล่านี้ย่อมทำให้หลี่หยางหวั่นไหวและแม้ใจของหลี่หยางจะอยากท้วงคำพูดของนาง ทั้งเรื่องที่นางกล้ายื่นคำขาด ทั้งเรื่องหย่าร้างที่นางหยิบยกมาพูด แม้จะเป็นตัวนางเองต่างหากที่กำลังเสียเปรียบ แต่เขากลับไม่กล้าเอ่ยปากตอบโต้แม้แต่ครึ่งคำความจริงแล้ว การที่เขาไม่อยากไปเมืองหลวง นั่นก็เพราะไม่อยากเอาแต่แบมือขอเงินภรรยา แม้นางจะไม่ได้พูดออกมาตรง ๆ แต่เขาก็ตระหนักอยู่ตลอด ยิ่งอวี้หลานช่วยเหลือเขา คำพูดของเขาที่มีต่อนางก็อ่อนลงไปตามวันเวลาอีกทั้งการเดินทางไปเมืองหลวงก็ทั้งลำบากและต้องใช้เงินจำนวนไม่น้อย แม้นางจะค้าขายได้ แต่จะม
ทะลุมิติมาเป็นฮูหยินของบัณฑิตยากจน 30
ผู้คนพากันสงสัยว่าหญิงสาวชาวบ้านในชุดธรรมดานางนี้เป็นใคร แต่กลับไม่มีผู้ใดรู้จักนางอย่างแท้จริง ถึงอย่างนั้น เพียงไม่นาน อวี้หลานก็สามารถซื้อขายสมุนไพรกับบรรดาพ่อค้าและนายพรานได้แทบจะทั้งเมือง จนถุงเงินของนางเริ่มหนักอึ้งหลายคนบอกว่าที่หญิงสาวทำเช่นนี้ได้ก็เพราะมีความรู้เรื่องสมุนไพรดี บางคนก็บอกว่าเพราะราคาสินค้าถูกกว่าตลาดแม้ช่วงนี้จะมีเงินหมุนผ่านมือจำนวนมาก แต่หลังจากซื้อของจำเป็นไปในครั้งก่อน อวี้หลานก็แทบไม่ซื้อของฟุ่มเฟือยอีกเลย เพราะนางรู้ดีว่าในวันข้างหน้าจะต้องใช้เงินมากกว่านี้และทุกการกระทำนั้นก็ไม่เคยพ้นสายตาของหลี่หยางเขาเคยคิดว่านางเป็นพวกใช้เงินมือเติบ แต่เมื่อได้เห็นวิธีการใช้ชีวิตของภรรยาจริง ๆ จึงเริ่มเข้าใจว่าทุกครั้งที่ต้องใช้จ่าย อวี้หลานจะรอบคอบเสมอหญิงสาวแบ่งเงินบางส่วนใส่ถุงเล็ก ๆ แล้วเย็บซ่อนไว้ตามขอบเสื้อผ้า อีกส่วนหนึ่งก็นำไปซื้อสินค้าเก็บไว้ ทุกอย่างถูกเตรียมไว้พร้อมสำหรับการเดินทางไกลในเร็ววันและระหว่างรอผลสอบของสามี นางก็ไม่เคยหยุดค้าขายแม้แต่วันเดียวแม้สินค้าบางอย่างจะไม่ได้ขายให้พ่อ
ทะลุมิติมาเป็นฮูหยินของบัณฑิตยากจน 29
“แน่นอน แต่พวกท่านเพิ่งมาเหนื่อย ๆ เข้าไปพักดื่มชากันก่อนเถิด ประเดี๋ยวข้าเลี้ยงเอง เสี่ยวเอ้อร์ บอกเถ้าแก่เปิดห้องกินข้าวให้ข้าสักห้องนะ”“ขอรับแม่นาง” เสี่ยวเอ้อร์เร่งจัดการตามคำของอวี้หลาน ส่วนหญิงสาวก็ไม่แม้แต่จะลาไป๋เจี้ยนหงกับเชี่ยชิงโหรว ทั้งตัวนางและเหล่านายพรานเดินเข้าไปในโรงเตี๊ยมที่เรียกได้ว่าแพงที่สุดในเมืองนี้หน้าตาเฉย“นี่เจ้า...แม่นางคนนั้นพักที่นี่หรือ” เชี่ยชิงโหรวยังไม่ยอมเชื่อจึงจับแขนเสี่ยวเอ้อร์มาไถ่ถาม“แม่นางคนไหนหรือขอรับ”“สตรีที่สวมชุดสีชมพูนั่น” เชี่ยชิงโหรวเพิ่งเห็นว่าชุดของลูกพี่ลูกน้องตน ดูเหมือนจะดีกว่าที่นางแย่งซื้อมาเสียอีก“อ้อ แม่นางเชี่ย ใช่แล้วขอรับ นางพักอยู่กับสามีมาหลายวันแล้ว แม่นางจะให้ข้าไปบอกให้หรือไม่ว่ามาขอพบ”“ไม่ต้อง!” เชี่ยชิงโหรวตวาดใส่เสี่ยวเอ้อร์คนนั้นอย่างโมโห“โหรวเอ๋อร์ เหตุใดเจ้าต้องโมโหด้วยเล่า”“นางจะมีเงินมากมายเช่นนี้ได้อย่างไร แม้แต่ท่านพี่ยังไม่ให้ข้าพักที่นี่เลย” ไป๋เจี้ยนหงไม่ได้ตอบ เขาทำเพียงมองตามแผ่นหลังของอวี้หลานที่กำลังหายไปกับผู้คนในโรงเตี๊ยม
ทะลุมิติมาเป็นฮูหยินของบัณฑิตยากจน 28
“อ้อ เช่นนั้นข้าจะขังท่านไว้ที่โต๊ะไม้ แล้วถือไม้คุมให้ท่านอ่านตำราทั้งวันทั้งคืนเลยเจ้าค่ะ” หลี่หยางหัวเราะ เขารู้ว่าอวี้หลานพูดเล่น แต่นี่ก็เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่อยู่ด้วยกันมา ที่พวกเขากล้าเอ่ยวาจาหยอกล้อเล่นกันเช่นนี้ “ท่านพี่ จริง ๆ แล้วแค่ตำแหน่งจวี่เหรินข้าไม่สนใจหรอกเจ้าค่ะ ข้าอยากเห็นตอนที่ท่านพี่สอบต่อหน้าพระพักตร์องค์ฮ่องเต้มากกว่า” หลี่หยางได้ยินแล้วก็รู้สึกจุกอยู่ในอก นางเห็นเขาเก่งกาจถึงเพียงนั้นเชียวหรือ เพียงคิดหัวใจที่เคยแข็งแกร่งดั่งหินผา ก็อ่อนลงอย่างไม่รู้ตัว แม้เขาจะไม่ทันได้รู้ตัว แต่ตอนนี้เขากลับยอมอ่อนข้อให้อวี้หลาน มากกว่าผู้ใดทั้งหมดแล้ว เช้าวันสอบระดับมณฑล โจวอวี้หลานลุกขึ้นแต่เช้า นางรีบลงไปแจ้งทางครัวของโรงเตี๊ยมว่าต้องทำอาหารชนิดใดให้สามีของนางกิน ชุดสอบนางก็จัดเตรียมไว้ให้เขาตั้งแต่เมื่อคืน ทั้งแขวนไม่ให้ยับและดูแลปัดฝุ่นให้เป็นอย่างดี แม้กระทั่งเตือนให้เขาอาบน้ำแล้วเข้านอนแต่หัวค่ำ ซึ่งเป็นสิ่งที่สวนทางกับนิสัยของบัณฑิตทั่วไปในยุคนี้อย่างสิ้นเชิง “ท่านต้องนอน หากไม่นอนประเดี๋ยวหัวสมองไม่แล่น”
You may also like
หวนคืนอีกคราสตรีร้ายขอกลับใจ
Tuk Kung48.1K viewsชายาแพทย์เสด็จ : ท่านอ๋องควรดื่มยาแล้ว
จิ้งเยี่ยน66.8K viewsท่านอ๋องอ่านใจกับชายาแพทย์ทะลุมิติ
สกุลหยางมีบุตรสาว405.7K viewsฮูหยินของข้าถึงเวลากลับจวนได้หรือยัง
ดอกท้อในสายลม37.3K viewsประกาศิตทรราช
เพลงมีนา22 viewsเมื่อฉันย้อนเวลากลับมาเลือกพ่อของลูกอีกครั้งในยุค 80
หลี่จินผิง36 viewsทะลุมิติมาพาคนในบ้านผ่านพ้นความอดอยาก
ภัสสพิชชา2.8K viewsทะลุมิติมาเป็นพระชายาอ๋องตัวร้าย แต่ฉันอยากจะเป็นปลาเค็ม
ลลินรดา124 views
