مشاركة

ลากไปตายทั้งหมู่บ้านนี่แหละ

last update تاريخ النشر: 2026-06-05 20:17:53

  เสียงด่าทอเซ็งแซ่รอบตัวทำเอาศีรษะของคนที่นอนอยู่แทบระเบิด

ที่แท้ กู้จื่อเว่ยฟื้นตั้งนานแล้ว  เธอแสร้งหลับเพื่อประมวลผลความทรงจำอันสับสนกระจัดกระจาย วิญญาณเด็กสาวโชกเลือดที่เธอเห็นในออฟฟิศแท้จริงแล้วก็คือเจ้าของร่างนี้ที่ถูกป้าสะใภ้ผลักศีรษะกระแทกก้อนหินจนตายคาที่   ส่วนบุรุษที่ออกหน้าปกป้องเธออยู่ในตอนนี้คือลุงรองกู้หง เป็นคนมีคุณธรรมและรักหลานๆมาก   ทว่าเขากลับยากจนข้นแค้นเพราะมีลูกแฝดถึงสองคู่  ทำให้ที่ผ่านมาไม่อาจยื่นมือมาช่วยเหลือน้ำใจได้อย่างเต็มที่

กู้จื่อเว่ยลืมตาขึ้นช้าๆ พยายามรวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี ริมฝีปากที่แห้งผากจนแตกเป็นขุยขยับเอ่ยเรียกสายเลือดเพียงสองคนในโลกนี้ด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

“เหยาเหยา... หยางหยาง... อย่าร้องไห้เลย พี่ใหญ่... พี่ใหญ่ไม่เป็นไรแล้ว   ลุงรองท่านกลับมาแล้ว"

ชายฉกรรจ์รีบลงไปคกเข่าพร้อมกับคว้ามือคู่เล็กขึ้นมาแนบแก้มอย่างเวทนา  เด้กทั้งสามคือบุตรของน้องชายเขา  น้องชายที่ถูกบิดาลำเอียงให้ไปชายแดนแทนกู้หลาน   เสียงอบอุ่นเอ่ยกับคนที่นอนอยู่

"เว่ยเว่ยของลุงรอง  ไม่เป็นไรนะ"

"เจ้าค่ะ    แต่ว่าวันนี้ข้ากับบ้านใหญ่คงต้องพูดคุยให้เด็ดขาด    ในเมื่อพวกเราเป็นภาระ  เช่นนั้นหนี้สินที่มีก็ควรชำระกันสักที"

กู้จื่อเว่ยพยุงร่างอันอ่อนแอของตนเองลุกขึ้นนั่งอย่างยากลำบาก  ท่ามกลางเสียงอุทานด้วยความโล่งอกของยายเจียงและอารองกู้หง ทว่าแววตาของเด็กสาวที่เคยอ่อนแอและตื่นกลัวอยู่เสมอยามนี้กลับราบเรียบและคมปลาบราวกับเป็นคนละคน  สายตาของนางจับจ้องไปที่ลุงใหญ่กู้หลานและนางหวังป้าสะใภ้ที่ยืนหน้าดำหน้าแดงอยู่ ก่อนจะแค่นยิ้มเย็นชาแล้วเอ่ยปากเสียงดังฟังชัด

“ลุงใหญ่...   ท่านแม่ข้าป่วยเพราะข่าวที่นางรู้ว่ากองทัพที่ท่านพ่อสังกัดถูกซุ่มโจมตี    ส่วนพวกและท่านปู่ก็ไม่ลังเลที่จะแยกบ้านและขับไล่พวกเราเพราะเกรงว่าพวกเราจะเป็นตัวถ่วง   ในเมื่อแยกกันแล้วเงินทองควรชัดเจนหรือไม่เจ้าคะ”

"เงินอะไร  นางเด็กเลวเจ้าอย่ามาทำท่าทางเหมือนข้าติดหนี้เจ้า"

"ลุงใหญ่..เบี้ยหวัดทางการนั้นเป็นชื่อท่านเพราะคนที่ต้องไปคือท่าน    ข้าวสาร10ชั่งตอนที่ทางการส่งมอบท่านไปรับ  แต่อ้างว่าท่านคือกู้จื่อน้องชายกู้หลานที่ไปทัพใช่หรือไม่  แต่เพียงแค่ไข่ป่าใบเดียวป้าสะใภ้ใหญ่ถึงกับลงมือเอาข้าให้ตาย  เช่นนั้นเราก็ตายไปด้วยกันเถอะ  ข้าเองก็อยากรู้หากทางการรู้ว่าท่านลักชื่อเปลี่ยนเสาเดิมท่านมีรายบชื่อในหมายเกณฑ์แต่กลับให้น้องชายไปแทน   และยังรังแกลูกเมียเขาที่อยู่ทางนี้   ข้าก็อยากรู้บ้านใหญ่ของท่านยังจะยืดอกได้อีกหรือไม่"

"เจ้าๆๆ  เจ้ากล้าหรือ"

"มีอะไรที่ไม่กล้า ลุงใหญ่ในเมื่อรายชื่อต้องไปกองทัพนั้นเดิมเป็นของท่าน    ถึงเวลานั้นท่านต่างหากที่เป็นคนตาย  ท่านคงหวังว่าเงินบำเหน็จค่าทำศพนั้นจะตกถึงท่านสินะ  อยากให้บุตรชายตนเองได้ขึ้นชื่อว่าลูกของทหารกล้า    หากทางสอบสวนจนรู้ว่าท่านพ่อของข้าต่างหากที่พลีชีพในสนามรบ   ท่านคงได้ตายอยู่หน้าประตูเมืองให้เป็นเยี่ยงอย่างคนรุ่นหลังจริงๆ   ในเมื่อไม่พูดข้าก็ต้องอดตาย   ข้ายินดีที่จะขยายให้เรื่องนี้แพร่ออกไปอย่างมากก็ตายมันทั้งหมู่บ้านนี่แหละ "

ชาวบ้านเริ่มใจคอไม่ดี  หาเรื่องนี้เแพร่ออกไปคนในหมู่บ้านจะทำเช่นไร  มีบางบ้านบิดายอมไปเพื่อบุตร  บุตรยอมไปเพื่อบิดาไม่น้อย   ทางการเห็นใจชาวบ้านจึงหลับตาข้างหนึ่งมาตลอด  แต่ทว่าหากมีคนร้องเรียนนั่นถึงจะเป็นเรื่องใหญ่จริง 

   หากชายชราปู่ของเด็กทั้งสามบีบคั้นจนเด็กกู้จื่อเว่ยคนนี้ทำอย่างที่พูดจริงๆคงเดือดร้อนกันหมดแน่ๆ   กู้หวายอันเดินก้าวมาด้านหน้าเอ่ยกับเด็กสาวที่นั่งอยู่บนเสื่อฟางด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

"เว่ยเว่ยเอ๋ย  เรื่องนี้กระทบกับคนในหมู่บ้านหลายครัวเรือนนัก  หากเจ้าเอาความขึ้นมา  ไม่ใช่แค่ลุงใหญ่เจ้านะที่จะเดือดร้อน"

"ท่านปู่ผู้นำ...ข้ากับน้องและท่านแม่ต้องยอมตายจากไปเพื่อคนทั้งหมู่บ้านหรือเจ้าคะ   มีเหตุผลอันใดที่ต้องทำเช่นนั้น  เห็นเราสามคนถูกรังแกกลับไม่มีสักคนยื่นมือมาทวงความเป็นธรรม   แต่เมื่อเรื่องเดือดร้อนมาถึงตัวเองกลับมาอ้อนวอนให้ข้าอย่าเอ่ยออกไป   เกิดเป็นคนแม้ไม่ได้ร่ำเรียนหนังสือก็ใช่จะไม่รู้ว่าอะไรคือคุณธรรม"

"นี่นางหนูบ้านกู้  เจ้าต้องรู้นะว่าคนเราควรมีความกตัญญู  แม้ว่าปู่กับลุงเจ้าจะทำเรื่องไม่สมควรแต่พวกเขาอย่างไรก็เป็นผู้อาวุโส"

ย่ารองภรรยาของท่านปู่รองเอ่ยเตือนนาง  กู้จื่อเย่วลุกขึ้นเอ่ยกลับไปเสียงเรียบอย่างไร้อารมณ์

"แน่นอนหลักคุณธรรมย่อมต้องมีความกตัญญูที่ขาดไม่ได้  แต่สำหรับข้าความกตัญญูนั้นต้องรู้ว่าใช้กับใครและใช้เมื่อไร   อย่าเอาความกตัญญูมาอ้างทั้งที่ตนเองไม่เคยทำเรื่องมีศีลธรรมสักครั้ง"

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • ทะลุมิติมาเลี้ยงดูครอบครัวที่ตกยาก   ที่ผ่านมาปู่รู้ว่าปู่ผิดมหันต์

    แม้ว่ากู้จื่อเว่ยยามนี้จะมีเงินทองมากพอไม่ต้องดิ้นรนแต่การที่นางอยู่เฉยๆย่อมไม่ดีแน่ คนเคยปากกัดตีนถีบมาตลอดเวลาเมื่อยามว่างก็สรรหาความคิดใหม่หาหนทางทำมาหากิน ถนนและสะพานในหมู่บ้านถูกซ่อมแซมจนเสร็จเรียบร้อยแล้ว หน้าหนาวเริ่มมาหิมะคงจะตกอีกไม่นาน กู้จื่อเว่ยกับเจียงโม่เหวินกำลังคิดว่าพรุ่งนี้จะเอาน้ำมันหอมระเหยไปส่งร้านเครื่องประทินผิวที่เคยติดต่อกันหลายครั้ง เพราะนางไปลองวางแล้วปรากฏว่าขายดี ที่หน้าบ้าน สือเหยียนและสือฮั่นมาหามารดาของนาง ยังมีฟางอี้เฉียวตามมาด้วย เฉินซื่อมองทั้งสามคนก่อนจะเอ่ยถาม"เหตุใดวันนี้ถึงมาด้วยกันได้เล่าท่านพี่สือ อาเฉียว"ฟางอี้เฉียวเหนียมอายเล็กน้อยก่อนที่สือเหยียนจะเอ่ย""ข้ามาแจกเทียบเชิญน่ะอาซ้อ ข้ากับอาเฉียวตกลงจะแต่งงานกันแล้ว แม้ว่านางจะหย่าร้างมาก่อนข้าก็ไม่ใส่ใจ ข้าให้ความสำคัญที่ตัวนางขอรับ""อ้อ...ยินดีด้วยนะ ต่อไปเสี่ยวฮั่นของเราก็จะมีท่านแม่แล้วสิ ดีใจหรือไม่""ดีใจขอยับต้านป้า"เด็กน้อยพูดด้วยน้ำเสียงสดใส กู้จื่อเว่ยที่ได้ยินก็เอ่ยขึ้น"ท่านทั้งคู่เหมาะสมกันยิ่งนัก จิตใจดีทั้งคู่ต่อไปต้องเป็นครอบครัวที่อบอุ่นแน่ๆเจ้าค่ะ"

  • ทะลุมิติมาเลี้ยงดูครอบครัวที่ตกยาก   ข้าหมั้นหมายกับบุตรสาวท่านแล้ว

    หลงเฮ่าเทียนเดินทางกว่าครึ่งเดือนโดยไม่ได้หยุดพักในที่สุดก็มาถึงค่ายทหาร คนของเขารีบมารายงานสถานการณ์ทางค่ายตอนที่เขาไม่อยู่ ชายหนุ่มเดินไปยังกระโจมที่พักตนเองก่อนจะให้คนขนเสบียงลงจากเกวียน"เสบียงเหล่านั้นช่วยกันเอาไปเก็บที่คลังเสบียงให้เรียบร้อย อ้อ..ใครก็ได้ไปตามนายกองกู้มาหน่อย เกวียนสามเล่มนั่นเป็นของนายกองกู้และคนที่มาจากหมู่บ้านเดียวกัน ชาวบ้านจากหมู่บ้านของเขาร่วมกันฝากมา""ขออภัยขอรับท่านแม่ทัพ นายกองกู้เพิ่งพาคนไปลาดตระเวนแถบแม่น้ำขอรับ เพราะสองวันก่อนนายกองกู้จับสายลับที่แฝงตัวมาในค่ายได้จึงระมัดระวังมากกว่าเดิม ส่วนนักโทษสองคนนั้นขังเอาไว้รอให้ท่านแม่ทัพมาจัดการขอรับ"หลงเฮ่าเทียนพยักหน้ารับรู้ก่อนจะเดินเข้าไปในกระโจม จินอี้ที่เพิ่งมาถึงจัดการทุกอย่าง เนื่องจากไปจากค่ายนานบางเรื่องต้องใช้เวลาจัดการ กระทั่งยามห้ายกู้จื่อก็กลับมา เมื่อมาถึงก็มีคนมาตามบอกว่าท่านแม่ทัพเรียกหาเขา จากนั้นกู้จื่อมายืนอยู่หน้ากระโจมที่พักของหลงเฮ่าเทียน ทหารหน้ากระโจมเอ่ยบอกกล่าวคนด้านใน "ท่านแม่ทัพใหญ่ขอรับ นายกองกู้มาแล้วขอรับ"เมื่อนายทหารรายงานจบจินอี้ก

  • ทะลุมิติมาเลี้ยงดูครอบครัวที่ตกยาก    ข้าแค่ทำหน้าที่แทนบิดาของข้าเท่านั้น

    ทั้งสามคนเดินมาไม่นานก็เจอกับลำธารสายเล็กๆไม่ใหญ่มากนัก กว้างหนึ่งจั้งความลึกแค่พอประมาณ มีร่องรอยของสัตว์มาดื่มน้ำบริเวณริมตลิ่ง เพราะมีรอยเท้าเล็กๆ กู้จื่อเว่ยนำต้นหญ้ามาสานเป็นโพรงเพื่อล่อกระต่าย จะเอาไปฝากกู้จื่อเหยา แม่หนูน้อยอยากเลี้ยงนางก็จะให้เลี้ยง จะได้ฝึกความรับผิดชอบด้วย เจียงโม่เหวินทุลักทุเลถอนขนไก่ป่า เพราะอยากกินไก่ย่างสือเหยี่ยนจึงตามใจ เสียงมีจริตจะกร้านดังมา"แม่คนงาม สหายเจ้าจะไม่ไหวแล้วมาช่วยข้าหน่อยเถอะ""เจ้านี่นะ อยากกินก็รอกลับไปกินที่บ้านมิได้หรือ""เว่ยเว่ย กินไก่ย่างกลางป่าบรรยากาศมันชวนให้น้ำลายไหลนะ""ได้ๆๆ ส่งมาข้าจัดการเอง"ร่างบางนำไก่ไปลนไฟแล้วใช้มีดเล็กเก็บขนจนเกลี้ยง จากนั้นก็ผ่าท้องควักเอาเครื่องในออก สือเหยียนเห็นมีดที่นางใช้อยู่จึงอดถามไม่ได้"เว่ยเว่ย..มีดนี้ซื้อที่ใดหรือ ช่างคมยิ่งนักหากเจ้าเจอช่วยซื้อมาฝากท่านอาสักเล่มได้หรือไม่"กู้จื่อเว่ยนิ่งไปสักพัก ถ้าเอามีดออกมาแล้ววันต่อมาจะมีมีดเพิ่มไหมนะ ปกติเอาออกมาแต่เสบียงก่อนจะอ้างชื่อหลงเฮ่เทียนเอ่ยกลับไป"มีดนี้พี่หลงให้มาเจ้าค่ะท่านอาสือ หากเขาเขียนจดหมายมาข้าจะถามให้น

  • ทะลุมิติมาเลี้ยงดูครอบครัวที่ตกยาก    พี่หลงเขาก็รูปงามอยู่นะ

    หลังจากจัดการกู้หลินที่ใส่ร้ายท่านย่าของนางกู้จื่อเว่ยก็เดินหน้าค้าขายเต็มกำลัง บ่อน้ำร้อนเดิมคิดจะปลูกผักขาย แต่ว่าเอาไว้ให้เป็นที่สำหรับแช่เพื่อรักษาสุขภาพคนในครอบครัวดีกว่า เรื่องนี้ให้คนนอกรู้ไม่ได้โดยเฉพาะทางการ หยกดิบที่ฝากหลงเฮ่าเทียนไปประมูลนั้นไม่รู้ว่าได้เท่าไหร่ หากได้เยอะนางก็จะเก็บเอาไว้ไปซื้อบ้านในเมืองหลายๆหลังเอาไว้ปล่อยเช่า ไม่ต้องเหนื่อยมานั่งตากแดดตากลมวันนี้นางจะขึ้นเขาเพื่อไปเก็บดอกไม้ป่ามาทำเครื่องสำอางและเครื่องหอม เจียงโม่เหวินมาตั้งแต่ปลายยามเฉินเพื่อไปด้วยกัน สือเหยียนอาสาไปด้วยเขาเป็นห่วงหากให้ไปกันเอง ก่อนนายกองหลงกลับไปเขาแวะมาฝากฝังครอบครัวนางเอาไว้ หากนางอยากไปไหนก็ให้เขาช่วยคุ้มครอง แม้ว่าเขาจะเป็นพรานป่าแต่ก็พอมีฝีมือ สมัยยังหนุ่มเคยเป็นคนคุ้มกันสินค้ามาก่อน ชายหนุ่มอรชรในชุดสีฟ้าทะมัดทะแมงแต่ก็ดูอ้อนแอ้นราวกับสตรีเดินมาคล้องแขนสหายรักก่อนจะเอ่ย"แม่คนงาม วันนี้เราจะไปเก็บดอกไม้กัน ถ้าเจ้าชอบต้นไหนบอกมาข้าจะถอนรากถอนโคนมาให้""ได้ๆ เสี่ยวเหวินของข้าดีที่สุด""ข้าดีกว่าไอ้ผีดิบเจียงซือนั่นหรือเปล่า"เมื่อสหายรักเอ่ยจบในหัวกู้จื่

  • ทะลุมิติมาเลี้ยงดูครอบครัวที่ตกยาก   ถูกลงโทษจำคุก

    กู้หลินชี้หน้ากู้จื่อเว่ยเมื่อถูกนางตอกกลับ นางหลี่ตรงเข้ามาหมายจะตบนางแต่ยังไม่ทันลงมือก็มีเสียงเรียกมาจากนอกรั้ว"ที่นี่ใช่บ้านของแม่นางกู้หรือไม่ ข้ามาหากู้หลินมีคนบอกว่าเขาอยู่ที่นี่"เมื่อหันไปตามเสียงก็เห็นเป็นเจ้าหน้าที่ กู้หลินรีบเข้าไปประจบก่อนจะเอ่ย"ใต้เท้าข้าคือกู้หลินขอรับ ไม่ทราบว่าท่านมาหาข้ามีเรื่องอันใดหรือขอรับ หรือว่ามาจัดการกับนางเด็กนี่ที่อกตัญญู""ใช่ พวกข้ามาเรื่องคนอกตัญญูแต่ไม่ใช่แม่นางน้อยคนนั้น กู้หลินใช่ไหม มีคนฟ้องร้องเจ้าว่าให้ร้ายผู้มีพระคุณและอกตัญญู ตามข้าไปให้การกับใต้เท้าเสีย"ฟ้องร้องหรือ...ใครกันทำเรื่องนี้ ข้าบริสุทธิ์นะไม่เคยทำเรื่องไร้ยางอายเช่นนั้น""คนที่ฟ้องร้องคือกู้หงคนที่เขียนคำร้องคืออาจารย์ใหญ่เจ้าของสำนักศึกษาของเจ้าเอง อย่าพูดมาก เด็กๆเอาตัวไป""ไอ้หยา กลั่นแกล้งกันแล้ว กู้หงกลั่นแกล้งหลานชาย ร่วมมือกับอาจารย์ฟ้องร้องหลินเอ๋อร์ของข้า นี่มันจะให้คนเขาอยู่ได้อย่างไร ทางการตัดสินไม่เป็นธรรม""ท่านยาย พูดจาอะไรให้ระวังสักหน่อย พวกเราทำตามหน้าที่ หากคนบ้านท่านไม่ผิดใต้เท้าเราย่อมให้ความเป็นธรรม แทนที่จะมาร้องไห้โว

  • ทะลุมิติมาเลี้ยงดูครอบครัวที่ตกยาก   บอกลากลับชายแดน

    วันรุ่งขึ้นยามเฉินกู้จื่อเว่ยทำอาหารเช้าหลายอย่างรวมถึงทำอาหารห่อให้ทั้งหมดไปกินระหว่างทาง เนื่องจากมีเสบียงหลายคันรถจินอี้จึงเกณฑ์เอาทหารประจำการที่แข็งแรงไปเป็นทหารชายแดนอีกหนึ่งร้อยคนและจ่ายค่าตอบแทนให้ครอบครัวละยี่สิบตำลึง ชายหนุ่มที่เดินทางไปจะไม่มีการส่งเบี้ยหวัดกลับมาอีกเพราะจ่ายให้แล้วทั้งปี หลงเฮ่าเฉินที่กำลังกินมื้อเช้าเงยหน้าแล้วเอ่ยกับกู้จื่อเว่ย"พี่จะไปแล้ว อย่าลืมเขียนจดหมายหาพี่ด้วยนะ""เจ้าค่ะ ท่านเองก็อย่าลืมให้ท่านพ่อเขียนจดหมายมาบ้าง ข้าให้เวลาเขาอีกครึ่งปี หากเขาไม่เขียบนมาหาข้าก็ไม่ติดที่จะหาบิดาคนใหม่ ท่านแม่ยังสาวยังสวยหนุ่มๆต่อแถวไม่ไหวด้วยซ้ำ"ทุกคนหัวเราะกับวาจาโผงผางของนาง กู้หวายอันเอ่ยติดตลก"ไอ้หยา เว่ยเว่ยของปู่จะทำเช่นนั้นไม่ได้นะ ไม่กลัวท่านย่าเจ้าลุกจากหลุมมาตีก้นหรือ""ไม่กลัวเจ้าค่ะ ถ้าท่านย่าลุกมาจริงคนแรกที่จะถูกท่านย่าเอาไม้ฟาดหัวน่าจะเป็นท่านปู่ของข้านะฮ่าๆๆๆ"ฮ่าๆๆๆๆ เสียงหัวเราดังลั่น เมื่อมื้อเช้าเรียบร้อยทุกคนก็เตรียมตัวไปรับเอาเกวียนเสบียงที่จอดไว้ที่ในตำบล หลงเฮ่าเทียนยิ้มก่อนจะเดินมาหา มือแข็งแกร่งจับปอยผมนางท

  • ทะลุมิติมาเลี้ยงดูครอบครัวที่ตกยาก    ข้าเชื่อว่าท่านพ่อยังไม่ตาย

    จากนั้นก็เดินกลับบ้าน ทางด้านเด็กน้อยกู้จื่อหยางก็ตั้งหน้าตั้งตาเก็บเศษไม้เอามาทำฟืนไว้ได้เยอะพอสมควร เขาหันขวับมามองหาพี่สาว พอดีกับที่นางเดินยิ้มกว้างมาให้น้องชาย ก่อนที่จะชูเป็ดป่าในมือให้ดู กู้จื่อหยางรีบวิ่งมาหาพี่สาวทันที เด้กน้อยตื่นเต้นนั่นมันเนื้อเชียวนะ พวกเขาจะได้กินเนื้อกั

  • ทะลุมิติมาเลี้ยงดูครอบครัวที่ตกยาก   ต้องจัดการชีวิตตนเองก่อน

    เงินที่มาจากการที่บังคับฟางอี้เฉียวให้กลับไปเอาเงินจากบ้านเดิมมาอุดหนุนก็จะหายไป แถมสตรีที่ตนเองมองว่าอัปลักษณ์กลับได้กินเนื้อทุกมื้อ ที่สำคัญสิวบนใบหน้าฟางอี้เฉียวนั้นกู้จื่อเว่ยคนนี้มีทางรักษาให้หายอีกด้วย สุดท้ายหากหญิงงามหลุดมือกู้หลินจะทำเช่นไร กล้าลงมือกับสือเหยียนหรือเปล่าขนาดหมีเขาย

  • ทะลุมิติมาเลี้ยงดูครอบครัวที่ตกยาก   สัมผัสคำว่าครอบครัว

    ร่างผอมบางที่นอนอยู่บนกองฟางได้ยินเสียงพูดคุยด้านนอกเงียบไปก็ตื่นลืมตา กู้จื่อเหยาวิ่งเข้ามาก่อนใครเด็กน้อยขึ้นไปนั่งบนกองฟางที่ใช้ปูนอนในบ้านดินทรุดโทรมแห่งนี้ก่อนจะเอ่ยอย่างดีใจ" ท่านแม่....พี่ใหญ่เก่งยิ่งนักนางไปทวงสินเดิมท่านกลับมาได้ด้วยเจ้าค่ะ" สายตาฝ้าฟางเพราะขาดสารอาหารมองไปยังเด็กสาววั

  • ทะลุมิติมาเลี้ยงดูครอบครัวที่ตกยาก   ช่วยครอบครัวข้าด้วย

    กู้จื่อเว่ย มุ่งมั่นทำงานล่วงเวลาเพื่อคว้าตำแหน่งผู้จัดการภาคมาครองให้ได้ ช่วงนี้เธอต้องทำงานหามรุ่งหามค่ำเพราะคู่แข่งในแผนกก็ฝีมือเก่งกาจไม่ใช่น้อย วันนี้ใน ออฟฟิศ เหลือเพียงเธอคนเดียวเนื่องจากเพื่อนร่วมงานกลับกันหมดแล้ว ร่างบางรัวนิ้วลงบนแป้นพิมพ์อย่างเร่งรีบ พรุ่งนี้ก็จะเป็นงานเลี้ยงบริษัทฉลองยอ

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status