MasukShare
ตอนที่5ท่านแม่ทัพกลับมาแล้ว
Tanggal publikasi:
2026-05-05 21:10:59ตอนที่5ท่านแม่ทัพกลับมาแล้ว
ณ สวนดอกไม้ในจวนแม่ทัพ กลีบดอกเหมยปลิวตามสายลมราวหิมะโปรยในฤดูหนาว ไป๋ซูเหยาสวมชุดผ้าไหมสีอ่อนนั่งอยู่ใต้ศาลากลางสวน มือเรียวถือถ้วยชาอุ่น พลางชมดอกไม้ด้วยแววตาเปี่ยมสุข ลมอ่อนพัดกลิ่นหอมเย็นของดอกไม้เคล้าสมุนไพรในน้ำชา “คุณหนู! คุณหนู!” เสียงเร่งเร้าดังขึ้นจากทางเดินหินกรวด ลี่อิงรีบก้าวเข้ามา ท่าทางเหนื่อยหอบ หยุดยืนอยู่เบื้องหน้าศาลา แววตาเต็มไปด้วยความร้อนรน ไป๋ซูเหยาเงยหน้าขึ้นจากถ้วยชา เอ่ยเสียงนุ่มนวล โดยไม่ได้ใส่ใจมากนัก “มีเรื่องอันใดหรือ ลี่อิง” “ท่าน…ท่านแม่ทัพกลับมาแล้วเจ้าค่ะ!” ลี่อิงเอ่ยเสียงสั่นเครือ เจือทั้งความดีใจและกังวล “อืม…” ไป๋ซูเหยาเพียงพยักหน้าช้า ๆ ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงจนได้ ริมฝีปากคลี่ยิ้มบางอย่างเจ้าเล่ห์ ลี่อิงขยับกายคราหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงอ้ำอึ้งสีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล “คุณหนู…แต่…” ไป๋ซูเหยาวางถ้วยชาในมือลง พลางหันไปสบตาลี่อิงแล้วเผยรอยยิ้มบาง ก่อนจะถามเสียงเรียบ “เขาพาสตรีกลับมาด้วยใช่หรือไม่” ลี่อิงพยักหน้าพร้อมกล่าวขึ้น “ใช่เจ้าค่ะ คุณหนูท่านอย่าเสียใจไปเลยนะเจ้าคะ” ไป๋ซูเหยาไม่ตอบเพียงยิ้มอย่างมีความสุข เพราะนางรู้อยู่แล้ว…ก็นี่มันนิยายที่นางเคยอ่าน แต่เสียดายอ่านผ่านมานานมากแล้วจำได้แค่ราง ๆ ว่าไป๋ซูเหยาก็คือนางร้ายตัวประกอบที่หวังจะทำร้ายนางเอกหลันอวี้โดยวางยาแล้วพาชายฉกรรจ์มาทำลายความบริสุทธิ์ทำให้นางเอกเสื่อมเสีย…แต่นางกลับโดนนางเอกซ้อนแผนจนเป็นคนถูกกระทำเสียเองจนกลายเป็นคนเสียสติและเลือกจบชีวิตเองต่อมา… แต่ช่างเถอะ ขอแค่พระเอกที่เป็นแม่ทัพสมหวังกับนางเอกที่เป็นผู้ช่วยชีวิตเขา โดยนางยอมหย่าให้แต่โดยดี…แค่นี้นางก็รอดพ้นชะตากรรมนางร้ายตัวประกอบแล้ว… สมบัติของข้าจ๋ารอหน่อยนะ… คิดถึงตรงนี้ รอยยิ้มของไป๋ซูเหยาก็สดใสราวบุปผาเบ่งบาน นางสูดลมหายใจเข้าลึก ดวงตาสว่างวาบด้วยแผนที่วางไว้อย่างแนบเนียน “ไปกัน…” นางเปล่งเสียงสดใส แล้วลุกขึ้นยืนหันไปหาลี่อิงที่ยังยืนงุนงงอยู่ “เจ้าค่ะ” ลี่อิงพยักหน้าตอบ แล้วหันหลังก้าวเดินตามนายหญิงของตนเองไปอย่างุนงง เสียงล้อเกวียนเคลื่อนที่มาหยุดอยู่หน้าจวนใหญ่ของตระกูลเว่ย ไป๋ซูเหยาก้าวช้า ๆ มาหยุดยืนหน้าเขตเรือน ไม่นานนักแม่ทัพเว้ยหยางก็ก้าวลงมาจากรถม้า ร่างสูงสง่าคลุมเสื้อคลุมสีหมึก เบื้องหลังมีสตรีนางหนึ่งก้าวตามลงมาอย่างอ่อนโยนท่วงท่าสง่างาม ไป๋ซูเหยายิ้มอย่างตื่นเต้น พลันคิดในใจ ในที่สุดพระเอกนางเอกในนิยายเรื่องนี้ก็ปรากฏกายตรงหน้านางแล้ว… ว้าวช่างเหมาะสมกันยิ่งนัก…บุรุษมาดเข้มกับสตรีอ่อนโยน “คุณหนู…ท่านยิ้มทำไมเจ้าคะ…หรือว่าท่านเสียใจจนเสียสติไปแล้ว?” เสียงกระซิบจากลี่อิงเรียกสตินางกลับมา ไป๋ซูเหยาหันขวับไปถลึงตาใส่สาวใช้คนสนิททันที แม่ทัพเว่ยหยางก้าวเข้ามาใกล้ มาหยุดอยู่ตรงหน้าไป๋ซูเหยา สีหน้าเรียบเฉยแววตาเย็นชา ก่อนเอ่ยเสียงต่ำ “นางชื่อหลันอวี้ เป็นผู้มีพระคุณของข้า นางกำพร้าตั้งแต่วัยเยาว์ ไร้ที่พึ่งพิง ข้าจึงพานางกลับมาพักที่จวน” ไป๋ซูเหยายิ้มแย้มอย่างเป็นมิตร กวาดสายตามองทั้งสองด้วยความตื่นเต้น “…งดงามเหมาะสมกันยิ่งนัก…ลี่อิง จัดห้องที่ดีที่สุดให้นาง ห้องข้างเรือนแม่ทัพดีหรือไม่จะได้ไปมาหาสู่กันสะดวก” คำพูดนั้นยังไม่ทันจบดี หลันอวี้กลับขมวดคิ้ว หน้าเปลี่ยนสี ก่อนจะเอ่ยขึ้นเสียงสั่น “ข้ากับท่านแม่ทัพเราบริสุทธิ์ใจต่อกัน ไม่เคยผิดทำนองคลองธรรม!” คำเอื้อนเอ่ยนั้น ทำให้สีหน้าของแม่ทัพหนุ่มพลันเปลี่ยน เขาหันขวับมาทางไป๋ซูเหยา แววตาขุนเคือง “ไป๋ซูเหยา เจ้าจะมากเกินไปแล้วนะ หลันอวี้นางจิตใจดีงาม ไม่เคยคิดเรื่องต่ำตมเช่นนั้น” น้ำเสียงของเขากดต่ำ เต็มไปด้วยความขุนเคือง ไป๋ซูเหยาชะงักอ้าปากค้าง ก่อนสีหน้าจะแปรเปลี่ยน “นี่ข้ายังไม่ได้ใส่ร้ายนางเลย ถ้ากลัวนางเสียหายขนาดนั้นท่านก็หย่ากับข้าแล้วไปแต่งกับนางสิ…” แม่ทัพหนุ่มกัดฟันแน่น เอ่ยช้า ๆ อย่างไม่สบอารมณ์ “หากมิใช่เพราะงานแต่งนี้เป็นสมรสพระราชทานจากฝ่าบาท เจ้าคิดหรือว่าข้าจะยอมแต่งงานกับสตรีปากร้ายอย่างเจ้า!” “ดี! เช่นนั้นข้าจะเข้าวังไปทูลขอหย่าเอง! ข้าก็ไม่อยากแต่งกับท่านนักหรอก!” พูดจบ นางก็ก้าวเท้าหมุนตัวจากไป กระโปรงยาวสะบัดตามแรงลม ท่ามกลางสายตาของผู้คนในจวนที่ต่างตกตะลึง… ลี่อิงชะงักไปชั่วอึดใจ ก่อนจะรีบก้าวตามผู้เป็นนายทันที ไป๋ซูเหยาเดินเร็วเข้าห้อง ลี่อิงก้าวตามมาติด ๆ พอทั้งสองเข้าด้านใน นางรีบปิดประตูแล้วถอนหายใจเฮือก ลี่อิงก้าวตรงไปรินชาใส่ถ้วยชาใบเล็ก แล้วยกมายื่นให้ ไป๋ซูเหยารับมาจิบ ก่อนจะยื่นถ้วยชาเล็กคืนให้ ก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่ แล้วก้าวเข้าไปทรุดตัวนั่งบนเก้าอี้ “ตอนเขาโกรธ…ก็น่ากลัวอยู่แฮะ” “คุณหนู ท่านเป็นอะไรหรือไม่เจ้าค่ะ?” ลี่อิงถามพลางยื่นจานองุ่นให้ ไป๋ซูเหยาหยิบองุ่น ลูกหนึ่งเข้าปากเคี้ยวตุ้ย ๆ แล้วส่ายหน้าเบา ๆ ครู่หนึ่ง นางก็ลุกขึ้นเล็กน้อย โน้มตัวเท้าคางลงบนโต๊ะ หรี่ตาพลางเอียงคอ “ลี่อิง…พรุ่งนี้ฮ่องเต้จะจัดงานเลี้ยงตอนรับแม่ทัพที่นำชัยกลับมาใช่หรือไม่” ลี่อิงพยักหน้ารับ “เจ้าค่ะ” “แล้วข้า…ต้องไปด้วยหรือไม่” “ไปเจ้าค่ะ ท่านเป็นฮูหยินแม่ทัพยังไงก็ต้องไปร่วมงานเจ้าค่ะ” คำตอบนั้นทำให้ริมฝีปากบางโค้งยิ้มทันที พลางคิดในใจ พรุ่งนี้แหละ…ข้าจะทูลขอฮ่องเต้ให้หย่ากับแม่ทัพหน้าเก๊กนั้นซะ แล้วเอาสินเดิมของข้าไปใช้ชีวิตอย่างมีความสุข…. ลี่อิงยืนกระพริบตาอยู่ด้านข้าง มองคุณหนูของนางสลับกับองุ่นในมือนั้นอย่างงุนงง
Bab terbaru
ทะลุมิติไปเป็นนางร้ายผู้ร่ำรวย ตอนที่32
ตอนพิเศษ2สองปีต่อมา ณ ห้องหนังสือ จวนจิ้นอ๋องแสงแดดยามสายส่องลอดผ่านหน้าต่าง กระดาษโปร่งลงบนโต๊ะไม้ กลิ่นหมึกลอยคลุ้งในอากาศบนตั่งไม้ใกล้หน้าต่าง ไป๋ซูเหยานั่งถือตำราอยู่ข้างบุตรชายวัยสองขวบกว่า เด็กน้อยในอาภรณ์แพรสีเขียวอ่อนนั่งขัดสมาธิอยู่บนเบาะนุ่ม ตากลมใสกวาดมองตัวอักษรบนตำรา เส้นผมอ่อนยุ่งเล็กน้อยตามประสาเด็ก มืออ้วนกลมยกขึ้นลูบคิ้วตัวเอง“ท่านแม่ ข้าอยากออกไปเที่ยวข้างนอก ท่านพาข้าไปได้หรือไม่… ”เสียงเล็ก ๆ ดังขึ้นพร้อมดวงตากลมใสที่มองนางอย่างอ้อนวอน มืออ้วนกลมยื่นมาดึงแขนเสื้อนางเบา ๆ ไป๋ซูเหยามองดวงหน้ากลมเล็กที่แดงระเรื่อราวลูกพีชนก่อนจะหัวเราะแผ่ว ยิ้มบาง ดวงตาฉายแววซุกซน“แต่พ่อเจ้าสั่งให้เจ้าท่องตำราอยู่นี่นะ… ”เด็กน้อยเบะปากเล็กน้อย ตากลมใสยังมองไม่กระพริบ“แต่ไม่เป็นไร… ”ไป๋ซูเหยาก้มลงมากระซิบพร้อมยิ้มขำ“แม่จะพาเจ้าหนีเอง เด็กน้อยเพียงสองขวบกว่าจะต้องท่องตำรามากมายเช่นนี้ น่าเบื่อออก… ”เด็กน้อยพยักหน้างึก ๆ พร้อมรอยยิ้ม“ไปกัน!”“อื้ม!”มือเล็กยื่นออกมาอย่างเร่งรีบ ไป๋ซูเหยาจับมือกลมเล็กนั้นไว้ ก่อนจะย่องลงจากตั่งไม้เบา ๆ ชายกระโปรงผ้าโปร่งสีอ่อนสะบัดไหวไปตามจั
ทะลุมิติไปเป็นนางร้ายผู้ร่ำรวย ตอนที่31
ตอนพิเศษจวนแม่ทัพเว่ยหยางกลิ่นสุราอบอวลในห้องนอนที่หน้าต่างถูกเปิดแง้มรับลมยามเช้า แสงแดดอ่อนลอดผ่านระแนงไม้ ส่องลงบนโต๊ะที่เต็มไปด้วยไหสุราที่ถูกทิ้งระเกะระกะร่างสูงในชุดชั้นในสีดำหม่นนอนฟุบอยู่บนโต๊ะ ผมยาวสีดำกระจายคลอแก้มซีด เส้นผมเปียกชื้นเพราะเหงื่อและสุราที่กระเด็นเลอะเสียงเคาะประตูดังขึ้นพร้อมเสียงเรียกขององค์รักษ์คนสนิท“ท่านแม่ทัพ! ท่านแม่ทัพ!”เปลือกตาหนักอึ้งของเว่ยหยางกระตุก ดวงตาแดงก่ำจากฤทธิ์สุราเปิดขึ้นอย่างเชื่องช้า คิ้วเข้มขมวดแน่น เขาใช้มือยันโต๊ะ ลุกขึ้นอย่างเชื่องช้า ก่อนจะก้าวอย่างไร้เรี่ยวแรงไปเปิดประตูออกช้า ๆ ดวงตาคมหรี่ลง มององค์รักษ์คนสนิทของตนที่ยืนรออยู่หน้าห้อง ก่อนจะเอ่ยเสียงทุ้มแหบด้วยฤทธิ์สุรา“อะไร…”องค์รักษ์ก้มศีรษะต่ำ เอ่ยขึ้น“ฝูกงกงจากวังหลวงมาส่งเทียบเชิญให้ท่าน… ตอนนี้รออยู่ที่ห้องโถงใหญ่ขอรับ”“อืม… ”เสียงตอบรับเบาราวสายลม เว่ยหยางหมุนตัวกลับเข้าไป หยิบเสื้อคลุมสีดำสนิทที่พาดบนเตียงมาสวมทับ ก่อนจะก้าวออกจากห้องตรงไปยังห้องโถงใหญ่ณ ห้องโถงใหญ่ประดับด้วยม่านสีเข้มและแจกันที่มีดอกโบตั๋นประดับอยู่ ฝูกงกงยืนรออยู่ด้านหน้า พอเห็นร่างสูงของแม
ทะลุมิติไปเป็นนางร้ายผู้ร่ำรวย ตอนที่30
ตอนที่30จบสายลมยามรุ่งสางพัดแผ่วลอดหน้าต่างรถม้ากระทบใบหน้าคมเข้มของจิ้นอ๋อง เขาค่อย ๆ ลืมตาขึ้น กวาดสายตามองรอบกายอย่างงุนงงบัดนี้ เขามิได้อยู่ในห้องลับอับชื้นอีกต่อไป แต่กลับพบว่าตนอยู่ภายในรถม้าที่กำลังเคลื่อนตัวไปบนถนนเมื่อสายตาหันไปด้านข้าง เขาเห็นร่างบอบบางที่ซิบพิงอยู่ใกล้กัน ดวงหน้าที่คุ้นเคย แม้ซีดเผือด แต่ยังคงความงดงามราวภาพวาดมือใหญ่สั่นเล็กน้อย ก่อนจะเอื้อมไปคว้าร่างบางของไป๋ซูเหยาเข้ามากอดแน่น ดวงตาคมเอ่อคลอไปด้วยน้ำตาที่รั้งไว้ไม่อยู่ไป๋ซูเหยารู้สึกถึงแรงกอดอันแน่นหนา ความเจ็บเล็ก ๆ ทำให้นางค่อย ๆ ลืมตาขึ้นสบตากับเขาอย่างอ่อนแรง“ท่านอ๋อง… เพคะ”เสียงแผ่วเบาของนาง ทำให้หัวใจที่ด้านชาของเขาสั่นสะท้านขึ้นมาอีกครั้ง จิ้นอ๋องก้มลงมองนางในอ้อมแขน สายตาเต็มไปด้วยความดีใจและห่วงใย“เจ้า… เจ็บตรงไหนหรือไม่”นางส่ายศีรษะเบา ๆ ริมฝีปากเผยรอยยิ้มบาง จิ้นอ๋องกระซับอ้อมแขนแน่นขึ้น ซบใบหน้าลงบนเรือนผมของนาง กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของนางทำให้หัวใจของเขาอบอุ่นเสียงทุ้มต่ำของเขาดังขึ้นช้า ๆ แผ่วเบาราวสายลม“ข้าคิดว่าต้องเสียเจ้าไปเสียแล้ว… ดี… ดีจริง ๆ ”น้ำเสียงนั้นทั้งสั่นทั้งอ่อนโยน ค
ทะลุมิติไปเป็นนางร้ายผู้ร่ำรวย ตอนที่29เลือก
ตอนที่29เลือกณ แคว้นฉงฉิ่งห้องลับสายลมเย็นจากหน้าต่างเล็ก ๆ พัดต้องร่างบางที่นอนอยู่บนพื้นห้องเย็นเฉียบ ความหนาวปลุกให้ไป๋ซูเหยาค่อย ๆ ลืมตาตื่นขึ้นนางกวาดสายตามองรอบตัว เห็นแท่งเหล็กสีดำเรียงราย เมื่อลองขยับตัวก็พบว่าถูกมัดมือมัดเท้าไว้แน่น อยู่ในกรงเหล็กที่มีกุญแจล็อกไว้อย่างแน่นหนา“กรงเหล็ก… ?”นางพึมพำเสียงแผ่ว ก่อนจะพยายามขยับเชือกแต่ไม่สำเร็จ ได้แต่ถอนหายใจ ในขณะที่นางกำลังพยายามตั้งสติ เสียงฝีเท้าหนัก ๆ ก็ดังขึ้น ในความเงียบของห้องไป๋ซูเหยากันไปตามเสียง ประตูไม้ถูกเปิดออกอย่างช้า ๆ ชายสูงวัยผู้หนึ่งก้าวเข้ามา ในอาภรณ์สีเข้มปักลายมังกรเงิน ผมยาวสีดำแซมขาว ใบหน้าแม้มีรอยวัย แต่ยังคงแฝงด้วยอำนาจด้านหลังมีขันทีร่างอ้วนเดินตามมา และองค์รักษ์ในชุดดำอีกสองคนก้าวตามอย่างเงียบงันไป๋ซูเหยาเงยหน้ามองชายสูงวัยผู้นั้น พลันครุ่นคิดในใจ เขาดูทรงคล้ายฮ่องเต้ แต่องค์ทรงเครื่องต่างออกไปนิดหน่อย หรือว่าข้าจะถูกจับมาที่แคว้นฉงฉิ่งเสียแล้วนางสูดลมหายใจลึก เอ่ยถามด้วยเสียงหนักแน่น“พวกเจ้าจับข้ามาที่นี่ทำไม?”ชายสูงวัยไม่ได้ตอบทันที เขาเหลือบสายตามองนางอย่างพิจารณา ก่อนจะเอ่ยถามขันทีข้างก
ทะลุมิติไปเป็นนางร้ายผู้ร่ำรวย ตอนที่28เงา
ตอนที่28 เงาจวนแม่ทัพเว่ยหยางแสงอาทิตย์ยามบ่ายสาดลอดใบไม้ พาดเงาลายลงบนพื้นศาลาแม่ทัพเว่ยหยางนั่งดื่มสุราลำพัง เงียบสงบจนได้ยินเสียงลมพัดใบไม้ปลิวสายตาคมทอดมองไปยังสวนดอกไม้ ที่ไป๋ซูเหยาชอบมาเดินเล่นอยู่บ่อย ๆ รอยยิ้มบางปรากฏบนใบหน้าที่เคร่งขรึม เมื่อเขาเห็นเงาของนางสะท้อนกับแสงแดด ร่างนั้นหันมายิ้มหวานให้เขาแต่รอยยิ้มนั้นกลับอยู่เพียงแค่ครู่เดียว ก่อนภาพนั้นจะเลือนหายไป เหลือเพียงความว่างเปล่า“ท่านแม่ทัพ… ”เสียงสะอื้นดังขึ้น หลันอวี้คุกเข่าอยู่เบื้องล่างศาลา น้ำตานางไหลอาบแก้ม แววตาสั่นไหวเต็มไปด้วยความอ้อนวอนแม่ทัพเว้ยหยางเหลือบมองนาง แววตานิ่งสงบก่อนจะถอนหายใจยาว เขาลุกขึ้นจะก้าวเดินจากไป โดยไม่คิดจะหยุดแต่ทันทีที่เขาก้าวผ่านร่างเล็กนั้น สองมือของหลันอวี้ก็ยื่นมาคว้าชายแขนเสื้อของเขาไว้แน่น“ท่านแม่ทัพ…ข้าผิดไปแล้ว..ได้โปรด…”นางเงยหน้าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ น้ำตาหยดลงบนแขนที่กำเสื้อเขาไว้แม่ทัพเว่ยหยางชะงัก หันกลับมามองนาง ในดวงตาคมเข้มปรากฏแววตาโกรธวูบหนึ่ง ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความว่างเปล่าเขาสะบัดแขนเสื้อออกจากมือเล็กนั้นอย่างไม่ใยดี ก้าวจากไปอย่างไม่ใยดี ชายแข
ทะลุมิติไปเป็นนางร้ายผู้ร่ำรวย ตอนที่27หลับตา
ตอนที่27หลับตาจิ้นอ๋องก้าวออกจากหอชิงเหออ้อมแขนกว้างของเขายังคงอุ้มไป๋ซูเหยาไว้แนบอก เสื้อคลุมสีดำของเขาปลิวเบา ๆ ตามสายลม แสงโคมไฟแขวนเรียงราย ส่องแสงอุ่นสว่างตามทางเดินไป๋ซูเหยาขยับตัวเล็กน้อย มือขาวสะกิดแขนเสื้อเขาอย่างเก้อเขิน เอ่ยกระซิบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา“… ปล่อยได้แล้วเพคะ”จิ้นอ๋องก้มมองนาง สายตาคมนั้นอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด ริมฝีปากเขายกยิ้มบาง“เจ้าเสียใจแล้วหรือ… ที่หย่ากับเขา”ไป๋ซูเหยาชะงัก คิ้วเรียวขมวดเล็กน้อย นางกัดริมฝีปากเบา ๆ ก่อนตอบเสียงเบา “หม่อมฉันไม่ได้หมายความเช่นนั้นเพคะ”ได้ยินเช่นนั้นจิ้นอ๋องก็หัวเราะเบา ๆ ในลำคอดวงตาทอดมองนางด้วยความเอ็นดู“ถ้าเช่นนั้น… ก็อยู่นิ่ง ๆ ”เพียงคำพูดนั้น แก้มของไป๋ซูเหยาก็แดงระเรื่อขึ้นทันตา นางพยักหน้าเบา ๆ ก่อนจะก้มหน้าซบอกเขาอย่างเขินอายจิ้นอ๋องกระชับอ้อมแขนก้าวเดินโดยไม่สนใจสายตาของผู้คนที่เดินผ่านไปมาอย่างมากมายไป๋ซูเหยากำชายเสื้อเขาแน่น หลบสายตาผู้คน แต่กลับแอบยิ้มบางด้วยความสุข ที่ไม่อาจซ่อนไว้ได้อีก พลันคิดในใจ นี่นางจะตกหลุมรักตัวร้ายในนิยายแล้วหรือ แต่ถึงแม้เขาจะโหดไปหน่อยแต่ก็จริงใจกับนาง เวลาอยู่ใกล้เขากลับรู้สึก
ทะลุมิติไปเป็นนางร้ายผู้ร่ำรวย ตอนที่8หนี
ตอนที่8หนีจวนแม่ทัพเว่ยสายลมค่ำพัดเอื่อย แสงจันทร์นวลสาดส่องลงมากระทบร่างบางที่กำลังก้าวเดินเข้ามาในจวนไป๋ซูเหยาก้าวฉับเข้ามาภายในเรือนของตนเองอย่างเร่งรีบ ลี่อิงที่นั่งรออยู่ในห้องรีบลุกขึ้นเมื่อเห็นเจ้านายสาวของตนกลับมา นางรีบก้าวไปหาพร้อมเอ่ยเสียงแผ่วเบา“คุณหนู…ท่านไปที่ใดมาหรือเจ้าคะ”ไป๋ซู
ทะลุมิติไปเป็นนางร้ายผู้ร่ำรวย ตอนที่7
ตอนที่7ผู้รู้ความลับต้องตาย“ฆ่านางเสีย…”วาจานั้นเปล่งออกโดยไร้แววลังเล แต่ทันใดนั้น…สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นทันที“อ๊าก!”เสียงร้องคำรามด้วยความเจ็บปวดพลันดังสนั่นทั่วผืนป่า ร่างสูงโปร่งทรุดฮวบลงคุกเข่ากับพื้นดิน มือทั้งสองกุมขมับแน่นด้วยความเจ็บปวด“ท่านอ๋อง!!!”องค์รักษ์ร้องออกมาเสียงหลง สา
ทะลุมิติไปเป็นนางร้ายผู้ร่ำรวย ตอนที่6ขอหย่า
ตอนที่6ขอหย่าณ ท้องพระโรงกลิ่นหอมของสุราชั้นดีลอยละคลุ้งทั่วท้องพระโรง ท่ามกลางบรรยากาศรื่นเริงแห่งงานเลี้ยงเฉลิมฉลองชัยชนะ เหล่าบรรดาขุนนางน้อยใหญ่แต่งกายเต็มยศ ต่างมากล่าวแสดงความยินดีกับแม่ทัพหนุ่มเว่ยหยางที่ได้รับชัยชนะกลับมาฮ่องเต้ประทับอยู่บนบัลลังก์ด้วยสีพระพักตร์ยิ้มแย้ม ยกจอกสุราขึ้นจิบ
ทะลุมิติไปเป็นนางร้ายผู้ร่ำรวย ตอนที่4ท่านย่า
ตอนที่4ขอบคุณน่ายไน่(ท่านย่า)ณ เรือนพักด้านในของจวนแม่ทัพลี่อิงเดินนำมาหยุดหน้าห้องหนึ่ง ไป๋ซูเหยาก้าวตามมาช้า ๆ สายตากวาดมองเรือนไม้ที่บรรจงตกแต่งอย่างหรูหรา“โอ้โห…จวนแม่ทัพนี่ไม่ธรรมดาเลยนะ”ไป๋ซูเหยาพึมพำเบา ๆ พลางก้าวเข้าไปด้านในจนพ้นขอบประตู ลี่อิงก็หมุนตัวกลับมา…เสียงกลอนประตูถูกปิดลงโดยไม
Anda juga akan menyukai
สวรรค์ส่งข้ากลับมาทวงแค้น
Lailafun / เฉิงเอ๋อร์ / มอ.อาร์.ยอ27.8K Dibacaข้ามเวลามาเป็นไทเฮาสุดแกร่ง
ลิ่วเยว่79.4K Dibacaแม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย
อี้ซัวเยียนอวี่2.1M Dibacaข้าจะพาครอบครัวใหม่ไปสู่ความร่ำรวย
ต้าซินซิน82.3K Dibacaหวนกลับมาเป็นสะใภ้แสนร้ายในยุค80ฉันจะสั่งสอนบ้านสามีเอง!
ภัสสพิชชา335 Dibacaคุณชายขาโปรดหย่ากับข้าเสียที
อักษรามณี115 Dibacaบุปผาซ่อนเงาใจสู่บัลลังก์หงส์
จิรัฐติกาล187 Dibacaเปลี่ยนชะตาย้อนเวลามาพร้อมระบบพิเศษ
Tuk Kung1.7K Dibaca
