ตอนที่ 10

“ผมว่าคุณนั่งเฉย ๆ ดีกว่านะ แล้วก็หุบปากของคุณด้วย ผมรำคาญ หนวกหู ถามโน่นถามนี่อยู่ได้ เกิดมาไม่เคยพูดหรือยังไงกัน”

ริมฝีปากบางเฉียบของชายหนุ่มต่อว่า เพราะนึกรำคาญเสียงใสที่เจื้อยแจ้วมาตลอดทาง ไม่รู้ว่าชาติที่แล้วเกิดเป็นนกแก้วนกขุนทองหรือไงนะ ถึงได้พูดไม่หยุดหย่อน

“ก็ผิงอยากคุยกับคุณสิบนี่คะ ทำไมคุณสิบต้องดุผิงด้วย”

เธอยื่นหน้าสวยเข้ามาใกล้สิบทิศ ลอยไปลอยมาชวนให้น่าโมโห

“นี่! ตรีชฎา ทำไมต้องยื่นหน้ามาใกล้ด้วยฮะ คิดจะยั่วกันหรือไง”

“ทำไมคะ กลัวว่าตัวเองจะอดใจไม่ไหว จนต้องทำมิดีมิร้ายผิงเหรอคะ คุณสิบขา”

ยิ่งบอกก็เหมือนยิ่งยุ หน้าสวยยื่นเข้ามาใกล้มากขึ้นกว่าเดิมอย่างต้องการกลั่นแกล้งเขา

สิบทิศรับรู้ถึงไอร้อนจากใบหน้านวลเนียนที่ยื่นมาใกล้ มือข้างหนึ่งจึงผลักร่างบอบบางออกโดยแรง จนศีรษะของเธอกระแทกกับประตูรถ

“หึ นางยั่วสวาทอย่างคุณ ถึงแม้จะยั่วให้ไอ้พวกผู้ชายหลงเสน่ห์คุณได้ แต่อย่าฝันเลย ว่าจะมายั่วคนอย่างผมได้ เพราะผมไม่เคยคิดพิศวาสผู้หญิงน่ารังเกียจอย่างคุณ จำไว้!”

วาจาเผ็ดร้อนตอกกลับอย่างไร้เยื่อใย ทำเอาตรีชฎาถึงกับสะอึกเลยทีเดียวกับคำพูดร้ายกาจของเขา สิบทิศไม่ได้รู้เลยว่า คำพูดของตนนั้นช่างตัดรอนและบาดลึกลงไปในหัวใจของหญิงสาวมากเพียงใด

ตรีชฎาจิกเล็บสีชมพูสวยของตนลงบนฝ่ามือ เพื่อสะกดกลั้นความเสียใจที่ก่อเกิดขึ้นภายในใจเอาไว้ ทำไมเขาถึงได้ดูจงเกลียดจงชังเธอนักหนา ทั้งที่เขาเพิ่งจะรู้จักกับเธออย่างเป็นทางการวันนี้เอง แต่เขาก็ตั้งแง่รังเกียจเธอเสียแล้ว

ตอนนี้บนรถจึงเกิดความเงียบงันขึ้นอีกครั้ง ไร้ซึ่งเสียงเจื้อยแจ้วหวานใสของหญิงสาว จนสิบทิศต้องปรายตามองร่างบางที่นั่งข้าง ๆ เห็นเธอนั่งเงียบกริบหันหน้าออกนอกรถ ชายหนุ่มก็ไม่ได้พูดอะไร เพราะเขาพอใจด้วยซ้ำที่ไม่มีเสียงชวนหนวกหูมารบกวนในเวลาที่เขากำลังขับรถ

เบนซ์สีดำคันงามขับเคลื่อนทะยานมาได้สักพัก ก็เจอป้ายขนาดใหญ่เขียนว่า ‘คริสตัล เฮ้าส์’ อยู่ด้านหน้า มือหนาจึงหักพวงมาลัยเลี้ยวเข้าไปในซอยนั้นทันที

‘คริสตัล เฮ้าส์’ คอนโดหรูในย่านนี้ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดี บิดาของเธอได้ซื้อไว้ให้เธอห้องหนึ่ง เพื่อเป็นของขวัญวันเกิดตอนอายุ 18 ปี ก่อนที่ท่านจะจากโลกนี้ไป และเมื่อบิดามารดาของเธอเสียชีวิตลง หญิงสาวก็ตัดสินใจย้ายมาอยู่ที่นี่ แทนบ้านหลังใหญ่ที่เคยอยู่กับท่านทั้งสอง ด้วยความสะดวกสบายกว่าที่เธอต้องอาศัยอยู่ในบ้านหลังใหญ่เพียงคนเดียว

“จอดตรงนี้ก็ได้ค่ะ ผิงเดินไปเองได้”

หลังจากเงียบมานาน ตรีชฎาถึงได้เอ่ยเสียงหวานขึ้น เมื่อสิบทิศขับรถเข้ามาถึงหน้าประตูทางเข้าของคอนโด

“เดี๋ยวผมไปส่งที่หน้าคอนโดนั่นแหละ” 

เขาบอกเสียงเรียบ แล้วขับรถต่อไปโดยไม่ฟังหญิงสาว

“ไม่เป็น...”

ตรีชฎารีบปฏิเสธ แต่ยังไม่ทันได้จบประโยค เสียงเข้มก็แทรกขึ้นเสียก่อน

“นี่! คุณจะมาเรื่องมากอะไรตอนนี้ฮะ อีกนิดเดียวก็จะถึงอยู่แล้ว ทำมาเป็นเกรงอกเกรงใจ เหอะ ถ้าคิดจะเกรงใจก็น่าจะเกรงใจตั้งแต่อยู่ที่ร้านอาหารโน่นแล้ว จะได้ไม่ต้องมาส่งให้เสียเวลา หึ ผมรู้หรอกน่ะ ว่าคุณอยากให้ผมไปส่งคุณให้ถึงที่ หรือไปส่งถึงบนห้องดี แต่ยิ่งถ้าให้ไปส่งถึงเตียง คุณก็ยิ่งชอบจนเนื้อตัวสั่นระริกเลยล่ะสิ”

สิบทิศยั่วเย้า บิดริมฝีปากขึ้นอย่างเหยียดหยันเมื่อเธอมองมา หญิงสาวหน้าตึงไปชั่วขณะ ก่อนจะตอบเขา

“แหม คุณสิบช่างรู้ใจผิงจังเลยนะคะ อืม แล้วถ้าผิงอยากให้คุณสิบขึ้นไปส่งถึงเตียงจริง ๆ คุณจะไปส่งผิงอย่างที่ปากพูดหรือเปล่าล่ะคะ คุณสิบขา”

ตรีชฎาส่งสายตาวาววับ ยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนจมูกโด่งเชิดรั้นของเธอแทบจะชนกับจมูกโด่งเป็นสันของเขา พร้อมกับยิ้มยั่วยวนท้าทายเขา

“หน้าด้าน ผมไม่หลงกลคุณง่าย ๆ หรอก แล้วมันก็จะไม่มีวันนั้น เชิญลงไปได้แล้วตรีชฎา อ้อ แล้วหวังว่าผมจะไม่เจอคุณอีกนะ หรือถ้าเจอก็ช่วยไปไกล ๆ หน่อยก็แล้วกัน เพราะผมรำคาญคุณเต็มทน อยู่ใกล้ ๆ แล้วอยากจะอ้วก”

สิ่งที่เขาพูดมาทั้งหมด ทำให้เธอรู้สึกน้อยใจเขาไม่น้อย ที่เขาไม่อยากจะเจอหน้าเธออีก แต่ถึงจะได้ยินเช่นนั้น เธอก็ไม่ละความพยายามง่าย ๆ หรอก ยังไงเธอก็จะตามตื๊อเขาไปเรื่อย ๆ จนกว่าเขาจะยอมใจอ่อนให้กับเธอ

‘สู้ ๆ นะยายผิง นี่แค่วันแรกเอง จะยอมแพ้ได้ยังไงกันล่ะ’

รอยยิ้มหวานถูกส่งมายั่วเขาอีกครั้ง

“เสียใจค่ะ เพราะตั้งแต่วันนี้ไป คุณสิบได้เจอผิงทุกวันแน่ค่ะที่รัก อย่าเพิ่งเบื่อกันซะก่อนนะคะ อ้อ พรุ่งนี้เจอกันนะคะที่รักขา กู๊ดไนท์ค่ะ”

นิ้วเรียวสวยแตะที่ริมฝีปากอวบอิ่มของตัวเอง แล้วยื่นไปแตะบนเรียวปากของเขา ตรีชฎาลงจากรถเบนซ์ไปอย่างอารมณ์ดี โดยไม่ลืมที่จะโบกมือบ๊ายบายเขา

สิบทิศที่ชะงักกับการกระทำของตรีชฎาเมื่อครู่ พอตั้งสติได้ มือหนาก็รีบยกขึ้นมาถูริมฝีปากของตัวเองแรง ๆ อย่างรังเกียจสัมผัสจากเธอ รู้สึกโมโหยิ่งนัก ที่ดันเผลอให้แม่นางยั่วมากู๊ดไนท์คิสเขาได้     

“ฮึ่ย! บ้าฉิบ ยายผู้หญิงไร้ยางอาย ฉันเกลียดเธอที่สุดเลยตรีชฎา ยายบ้า” สิบทิศกล่าวลอดไรฟันด้วยความเจ็บใจ 

หลังจากที่ตรีชฎาเดินเข้าคอนโดมา ใช่ว่าเธอจะขึ้นห้องเลย แต่หญิงสาวยังยืนแอบมองสิบทิศที่นั่งอยู่บนรถ จนเขาขับรถออกไป เธอถึงขึ้นลิฟต์ไปยังห้องพัก แล้วก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เหมือนกับว่าโลกนี้มีแต่สีชมพู