เขย่าหัวใจ 7.1

สองวันสองคืนผ่านไปเป็นเวลาที่ร่างกายอ่อนเพลียเป็นที่สุด ครั้งแรกที่ตื่นมาไม่เจอเขา คิดว่าเมธาวีจะเบื่อตัวเองเสียอีก แต่ตอนนี้กลับรู้สึกว่าเขากำลังลุ่มหลง ไม่ต่างกับเธอเลย เสียงเรือปลุกให้เมธาวีตื่นจากหลับใหล จำได้ว่าเขาขับเรือมาเอง และไม่อนุญาตให้ใครมารบกวนเวลานี้ เขาคว้าผ้าขนหนูขึ้นมาพันรอบเอว เปิดประตูออกไปดูเรือผู้บุกรุก

“เบลล่า!” เขาปิดประตูกลับเข้ามาในห้องปลุกคนที่ยังคงนอนหลับอย่างอ่อนเพลีย

“คุณ ซ่อนตัวที่...” เมธาวีหันซ้ายหันขวา ตู้เสื้อผ้าคงไม่ได้ เบลล่าน่าจะไปเปิดเป็นจุดแรก ถ้าเป็นห้องน้ำเบลล่าอาจจะอยากเข้าห้องน้ำก็ได้ ส่วนห้องครัวก็อาจหิว

“คุณหลบก่อน แต่ถ้าเบลล่าจะเข้ามาคุณต้องมุดใต้เตียงนะ”  

“ใต้เตียงเหรอ? ”

“ใช่ ถ้าเบลล่ารู้ว่าคุณอยู่นี่เป็นเรื่องแน่”

 บุษรินทร์รู้ดีว่าต้องหลบไปก่อนเพราะน้องสาวเขาอาจเอาเรื่องนี้ไปบอกเพื่อน เมธาวีกับเอวาคงผิดใจกัน และสำคัญสองพี่น้องรู้ว่าเธอเป็นผู้หญิงของบิดา ไม่คาดคิดเลยว่าต้องหลบใต้เตียงแบบนี้ ร่างบอบบางแทรกตัวเข้าไปได้ไม่ยากนัก แต่เตียงเขาค่อนข้างสูงและก้มส่องก็เห็นได้เลยว่ามีคนซ่อนตัวอยู่ เมธาวีเปิดประตูแค่โผล่หน้าออกไปทักคนที่กำลังเคาะห้อง 

“อ้าว เบลล่าทำไมมาหาพี่ล่ะ? ” น้ำเสียงเขาไม่มีพิรุธ

“พี่ชายเบลล่าจะเข้าไปข้างใน”

“พี่ว่าเบลล่าไปรอที่ห้องนั่งเล่นดีกว่า” ผู้เป็นน้องหรี่ตามองพี่ชายอย่างรู้สึกถึงสิ่งผิดปกติ

“นี่คงไม่ได้มีผู้หญิงอยู่ในนั้นหรอกใช่ไหมคะ? ” 

เรื่องผู้หญิงของพี่ชายเธอไม่คิดก้าวก่าย เพราะถ้าเป็นสาลี่เบลล่ารู้ดีว่าพี่ชายเก็บไว้เพื่ออะไร แต่เธอเพิ่งเดินสวนกับสาลี่ที่ท่าเรือนี่สิ แสดงเป็นคนอื่น กลัวเหลือเกินว่าจะเป็นบุษรินทร์

“ใช่” เขาตอบตามตรง 

“พี่มีคนอื่นอีกหรือคะ? ” เบลล่าพยายามทำใจร่มๆ 

“ก็สาลี่นั่นแหละ” 

คำตอบที่ได้ไม่จริง พี่ชายหลบสายตาเธอทั้งที่เขาแทบไม่เคยโกหกน้องเลย อย่างมากแค่เลี่ยงไม่ตอบ ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครกัน

“น้องจะคุยกับสาลี่ค่ะ” 

“เบลล่าไม่เอาน่า น้องไม่ชอบสาลี่นี่หน่า”

“พี่ชาย เบลล่าจะคุย! ” 

เธอเสียงดังและเปิดประตูพรวดเข้าไป 

“เบลล่า! ” ชายหนุ่มตามเข้ามาในห้อง ถ้าไม่ใช่บุษรินทร์เขาคงไม่คิดจะซ่อนเธอ จุดแรกเบลล่าคว้าเปิดตู้เสื้อผ้าอย่างที่เขาคิดไว้ไม่มีผิด และก้มมองใต้เตียง เมื่อไม่เห็นใคร เธอเดินไปกระชากประตูห้องน้ำแต่ข้างในถูกล็อกไว้ ความสงสัยว่าพี่ชายมีอะไรกับผู้หญิงคนนั้น ชัดเจนตอนที่เขาหึงธนา ถ้าไม่มีใครอยู่ตรงนั้น เมธาวีคงขย้ำคอแม่นั่นไปแล้ว หวงจนไม่ให้น้องมาอยู่ที่นี่เพราะเอามันมากก ยิ่งคิดก็ยิ่งหัวร้อน

“เปิดเดี๋ยวนี้นะ! ออกมาคุยกับฉัน อย่าขี้ขลาด” 

เธอทั้งร้องโวยวายและทุบประตูห้องน้ำ แต่ไม่มีเสียงตอบรับ เมธาวีจับต้นแขนน้องสาวเอาไว้

“น้องจะคุยกับเขาทำไม? ”

“ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครพี่ถึงซ่อนไว้ ถ้าเป็นสาลี่พี่หลบทำไม นังบุษรินทร์ใช่ไหม? พี่ชายบอกน้องสิว่าไม่ใช่”

“เบลล่า” น้ำตาของน้องสาวทำให้ชายหนุ่มรู้สึกผิด 

“พี่จับตัวผู้หญิงคนนี้มา เพราะมันสวยใช่ไหม พี่หลงเสน่ห์มันเหรอ พี่ก็รู้ว่ามันทำกับพ่อเรายังไง”

“เธอไม่ใช่คนที่ทำพ่อ”

เขาเถียงได้ไม่เต็มปาก ถึงแม้บุษรินทร์ดูเหมือนไม่มีความเชื่อมโยงกับการตายของบิดา แต่ไม่อาจยืนยันได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ ว่าเธอไม่เกี่ยวข้องกับนายวิโรจน์

“พี่รู้แล้วเหรอว่าใครร่วมมือหลอกพ่อเราตัวจริง”

“ไม่ต้องห่วง พี่ไม่ปล่อยให้คนที่ทำกับพ่อลอยนวลหรอก” 

เมธาวีคว้าน้องสาวมากอดเอาไว้ เธอสะอื้นกับอกเขา เบลล่าถูกตามใจจนกลายเป็นคนเอาแต่ใจตัวเองมาตั้งแต่เด็ก และคนที่โอ๋และตามใจมากที่สุดคือเมธี โดยเฉพาะหลังการหย่าร้างของพ่อกับแม่ เบลล่าถึงกับหนีไปอยู่กับเอวาเป็นอาทิตย์ เพราะโกรธ และไม่ยอมไปอยู่กับมารดาที่อเมริกา 

“เบลล่าไม่ได้บังคับว่าพี่ต้องแต่งงานกับเอวา ไม่ได้คิดจะบงการชีวิตพี่เลย แต่ต้องไม่ใช่ผู้หญิงเก่าของพ่อ เบลล่าเกลียดทุกคนที่มายุ่งกับพ่อ”

 “ไม่ต้องห่วงหรอก พี่จะไม่ทำให้เอวาเสียใจแน่นอน”

ถึงจะไม่เคยบอกรักเอวา แต่ที่ผ่านความสัมพันธ์ก็เรียกว่าเป็นคนสนิทและรู้ใจ ส่วนบุษรินทร์ก็แค่เพียงต้องการเงินเท่านั้น เธอกับเขาเพิ่งรู้จัก ไม่ใช่คนรักและเป็นสัมพันธ์ต่างตอบแทนเช่นเดียวกับผู้หญิงบริการทั่วไป 

“น้องไม่อยากให้มีคนอื่นนอกจากเอวาเลย เมื่อไหร่จะเลิกทำแบบนี้สักที พี่ควรเริ่มจากเลิกคบพี่วิลเลียมจอมลามกก่อน”

“เออจริงสิ ไอ้วิลเลียมมันทำอะไรน้องบ้าง? ” 

เบลล่าละตัวห่างพี่ชาย แค่นึกถึงภาพวิลเลียมเดินเปลือยกายออกจากห้องน้ำก็ขนลุกไม่หาย ซ้ำยังโถมกายเปลือยเปล่าทับตัวเธออีก 

“ไม่เอาน้องไม่พูดถึงมันอีก ภาพหนอนติดตาไม่หายเลย”

พูพลางทำท่าขนลุก เพราะได้เห็นโคตรหนอนของวิลเลียมนี่ทำให้เธอไม่อยากไปงานเลี้ยงต้อนรับเพื่อนพี่ชายในคืนนี้เลย 

“ไม่มีอะไรก็ดีแล้ว เบลล่าออกไปห้องรับรองก่อนได้ไหมคนดี” 

หญิงสาวรู้ตัวดีว่าพี่ชายจะให้คนที่หลบในห้องน้ำได้ออกมา แม้จะรู้ว่าใครเธอก็ไม่อยากเห็นหน้าผู้หญิงคนนั้น หลังน้องสาวยอมไปห้องรับรองโดยดี เขาจึงเขาเคาะห้องน้ำเรียกให้เธอออกมา 

“ฉันจะกลับไปอยู่บ้านพักคนงาน” 

บุษรินทร์พยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่น เธอได้ยินชัดเจนทุกถ้อยคำ น้องสาวของเขาเอาแต่ใจและเขาตามใจ เบลล่ารังเกียจเธอเป็นเรื่องปกติที่รับได้ สิ่งที่แสลงใจคือที่เขาพูดถึงผู้หญิงตัวจริงของเขา 

 “คุณต้องอยู่กับผมทุกที่ แล้วคืนนี้ต้องไปงานเลี้ยงต้อนรับวิลเลียมด้วย”

“ฉันไม่...”/ “ต้องไป นี่คือคำสั่ง”

เขาเข้าใจแววตาของบุษรินทร์ที่จ้องมองมาที่ตัวเอง มันดูเศร้าและกำลังเสียใจ เพราะรู้สึกกับเขาอย่างนั้นหรือ เธอไม่ได้รักพ่อเหมือนอย่างเคยแต่กำลังหวั่นไหวกับเขา หรือเขากันแน่ที่กำลังหลงในตัวผู้หญิงคนนี้ สามวันที่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน เอาแต่คิดถึงว่าบุษรินทร์จะเป็นยังไงบ้าง แค่เห็นเธออยู่กับธนาก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ บางครั้งอยากให้หมอนั่นรู้ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นของเขา