Masukปลายฟ้าดิ้นและทุบตีเขาเป็นพัลวัน แต่คนตัวโตกลับไม่ยอมปล่อย แถมยังอุ้มเธอขึ้นพาดบ่าแล้วพาไปโยนลงบน
อาชว์ตักข้าวผัดไข่ใส่จาน และจัดวางตกแต่งด้วยแตงกวาที่เขาบรรจงหั่นชิ้นสวย พอเขายกมันมาวางลงตรงหน้าคนหิว นุ่มนิ่มก็ตาลุกวาว ยิ้มเต็มใบหน้าอย่างลืมตัว เธอเงยหน้ามองเขาด้วยตาเป็นประกาย“นิ่มกินเลยนะคะ”“ก็กินสิ”“ขอบคุณค่ะ”นุ่มนิ่มกินข้าวอย่างเอร็ดอร่อย และกินข้าวหมดทุกเม็ดไม่เหลือติดจาน ยกเว้น แตงกวาคนที่อุตส่าห์บรรจงหั่นแตงกว่าสวย ๆ ถึงกับหน้าตึงที่เธอไม่กินนุ่มนิ่มเห็นสายตาดุที่จ้องแตงกวา เธอจึงรีบบอกเขาว่า“นิ่มไม่ชอบกินแตงกวาค่ะ”“เลือกกินเป็นเด็กสี่ขวบไปได้ อิ่มแล้วใช่ไหม”“ค่ะ”อาชว์เก็บจานและแก้วน้ำไปไว้ในซิงค์ แล้วเดินกลับมาอุ้มเมีย พาเธอขึ้นห้อง เขาถอดเสื้อคลุม สวมชุดนอนให้เธอ หายามาทาข้อเท้า และเอายามาให้เธอกินด้วยระหว่างที่เขาทำทุกอย่างให้เธอ นุ่มนิ่มไม่พูดอะไรสักคำ และเขาก็ไม่ได้พูดอะไรกับเธอ หลังจากเธอกินยาเสร็จแล้ว เขาก็เดินออกไปจากห้องนุ่มนิ่มนั่งมองประตูห้องอยู่ครู่ใหญ่ เขาออกจากห้องไปนานแล้ว ไม่ยอมกลับเข้ามาสักที เธอรู้สึกง่วง จึงเอนกายลงนอน ไม่นาน เธอก็ผล็อยหลับไป&nb
นางสำอางเดินกลับเข้ามาในห้องรับแขก นั่งลงแทบเท้าคุณหนู แล้วจัดการประคบเย็นให้อย่างเบามือ“ทีหลังต้องระวังให้มากกว่านี้นะคะ นี่ถ้าคุณผู้หญิงยังอยู่ คงเป็นห่วงคุณหนูน่าดู อาจจะพาไปโรงพยาบาลเลยด้วยซ้ำ”นุ่มนิ่มยิ้มขมขื่น คิดถึงผู้เป็นแม่จับใจ ถ้าแม่ยังอยู่ แม่จะคอยดูแลเธออย่างดี แม่จะให้คำปรึกษา เป็นกำลังใจให้เธอ“คุณหนู”นางสำอางเห็นแววตาของคุณหนูหม่นเศร้า สีหน้าไม่สู้ดี ก็รู้ตัวว่าตัวเองพูดสิ่งที่ไม่ควรพูด“นิ่มไม่เป็นไรจริง ๆ ค่ะ ประคบเย็นแล้ว เดี๋ยวก็หายค่ะ”“กินของว่างสักหน่อยนะคะ ป้าจะไปเอามาให้”“ค่ะ”นุ่มนิ่มยิ้มให้ป้าสมใจเห็นว่า เธอไม่เป็นไรจริง ๆ7 ทำอะไรก็ไม่ถูกใจ“ดีจริง ๆ ผัวทำงานหนัก เหนื่อยแทบตาย เมียแอบมานอนหลับสบาย” คนที่รอสามีมารับตั้งนานลืมตาขึ้น เธอนั่งรอเขานานมาก จนเผลอหลับไป “พี่อาชว์”
“แต่มันไม่สมศักดิ์ศรีเมียพ่อเลี้ยงอาชว์” พอเขาว่ามาแบบนั้น เธอก็ไม่รู้ว่าจะพูดว่าอย่างไร จะให้เธอซื้อรถคันใหม่มาขับ เธอก็คงไม่มีปัญญาหรอก“น่ารำคาญจริง ๆ เลย ถ้าอย่างนั้น เดี๋ยวตอนเย็น พี่จะขับรถไปรับเธอก็แล้วกัน แล้วพรุ่งนี้ หลังจากโอนที่เสร็จเรียบร้อยแล้ว เดี๋ยวจะพาไปซื้อรถคันใหม่”“ค่ะ ขอบคุณค่ะ”“หึ ! ของเก่าถูกใช้งานจนพรุนแล้ว ทำไมมันมีราคาสูงจังวะ ได้ทั้งที่ดินคืน ได้ทั้งรถใหม่”“นิ่มใช้รถคันเดิมก็ได้นะคะ”“หูหนวกหรือไง พี่บอกไปแล้วไม่ใช่หรือว่ามันไม่สมศักดิ์ศรีเมียพ่อเลี้ยงอาชว์ เธออยากทำให้พี่ขายหน้า หรืออยากทำให้คุณแม่ต่อว่าพี่ว่าไม่ดูแลเธอให้ดีเหรอ”“นิ่มไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นนะคะ”“งั้นก็หุบปากไป พี่บอกให้ทำอะไรก็ทำ พี่เอาอะไรให้ก็รับไว้”“ค่ะ”คนปากร้ายหยิบกุญแจรถแล้วเดินออกจากห้องไปแล้ว นุ่มนิ่มมองประตูที่ปิดลงแล้วถอนหายใจ เธอมองไปรอบห้องกว้าง มองไปที่เตียง มองเฟอร์นิ
คนโดนฟาดก้นเจ็บจนน้ำตาคลอ ทว่าเธอไม่ทันได้อุทธรณ์ใด ๆ คนมือหนักก็ฟาดซ้ำลงมาอีกครั้ง “พี่อาชซ์ ฮึก ๆ นิ่มเจ็บ” “สำออยฉิบหาย” อาชว์ว่าพลางบีบขยำลอนเนื้อแก้มก้นสองข้างเต็มมือ เขาบีบจ้นเนื้อเด้ง ๆ ปลิ้นออกมาตามง่ามนิ้วมือ “อื้อ !” นุ่มนิ่มครางประท้วง ทว่าคนที่กำลังสนุกกับการเล่นกับร่างกายของเธอไม่สนใจ เขาบีบขยำจนพอใจ แล้วจึงเลื่อนมือไปจับเอวบางล็อกไว้ ก่อนจะเด้าเอ็นอัดร่องสาวอย่างดุดันรุนแรง นุ่มนิ่มหวีดร้องสลับกับครางจนเสียงแหบแห้ง ทั้งเจ็บ ทั้งจุก และเสียวเต็มร่อง วูบวาบเต็มหว่างขา อาชว์โถมถั่ง กระแทกเอ็นเข้าใส่รูสาวสุดแรงทุกครั้ง เขาสูดปากเสียว หอบหายใจอย่างหื่นกระหาย&nb
อาชว์หัวเราะในลำคอ เขาพาคนเมาลงอ่าง ให้เธอนั่งบนตัก พิงหลังเนียนกับอกกว้าง เขารวบผมยาวที่ถูกดัดเป็นลอนใหญ่ขึ้นมาเก้าเกล้าลวก ๆ แล้วมัดไว้ด้วยยางมัดผม “พี่อาชว์คะ” “อืม...” “พี่อาชว์ต้องล้างจู๋ให้ดี ๆ นะคะ ล้างให้สะอาดด้วย” “ทำไม” นุ่มนิ่มขยับตัวหันหน้าไปหาคนตัวโต เธอกางขานั่งคร่อมตักแกร่ง มองหน้าเขาด้วยสายตาจริงจัง “ก็พี่อาชว์หายไปเป็นเดือนเลย ระหว่างนี้ก็คงไปเอากับผู้หญิงคนอื่นใช่ไหมคะ ถึงไม่มาเอากับนิ่ม” “ไม่อะ ไม่ได้ไปเอากับใคร” “นิ่มไม่เชื่อหรอก คนอย่างพี่อาชว์จะอดเรื่องแบบนี้ได้ยังไง”
พิธีแต่งงานช่วงเช้าผ่านไปด้วยดี หลังเสร็จสิ้นพิธีแล้ว เจ้าบ่าวก็หายไปเลย นุ่มนิ่มไม่เห็นเจ้าบ่าวของเธอ จนกระทั่งเธอเตรียมตัวสำหรับงานเลี้ยงฉลองสมรสตอนเย็นเรียบร้อย เธอจึงได้เจอเขาอีกครั้งที่โรงแรม ตอนเย็นเขาดูดีกว่าตอนเช้า เพราะเขาตัดผมโกนหนวดเครา หน้าตาดูสะอาดสะอ้านกว่าเมื่อเช้าตั้งเยอะแต่ไม่ว่าจะเป็นพิธีช่วงเช้า หรือพิธีเลี้ยงฉลองสมรสช่วงเย็น เจ้าบ่าวก็ไม่พูดคุยกับเธอสักคำ แต่ยังดีที่เขายิ้มและพูดคุยกับแขกคนอื่นอย่างมีมารยาท แต่พอหันมามองหน้าเธอเขาก็หุบยิ้มโดยฉับพลัน แถมยังเมินหน้าหนี ราวกับว่าไม่อยากจะเห็นหน้าเจ้าสาวที่เขาไม่ได้รักบางที นุ่มนิ่มก็อดคิดไม่ได้ว่า งานแต่งงานระหว่างเขากับเธอเป็นเพียงแค่ฉากในละคร พอถึงตอนที่ต้องขึ้นไปพูดถึงเรื่องราวระหว่างเขากับเธอ ก่อนที่จะมาลงเอยแต่งงานกัน เจ้าบ่าวก็พูดเพียงสั้น ๆ ว่า“ผมกับนิ่มรู้จักกันมาตั้งแต่เด็กแล้วครับ คุณแม่กับคุณพ่อของผมเอ็นดูเธอมาก เราสองคนจึงแต่งงานกัน”เมื่อเขาพูดจบ แขกในงานอึ้งไปเล็กน้อย ผ่านไปหลายอึดใจ ก่อนที่ทุกคนจะพากันปรบมือแสดงความยินดีนุ่มนิ่มต้องพูดต่อจา
ปลายฟ้าชักเท้ากลับ แต่กลับถูกเขากดข้อเท้ากับที่นอน ทั้งยังดึงข้อเท้าอีกข้างของเธอไปมัดติดกันไว้ด้วย ปลายฟ้าเบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนก พอเสี่ยโบ้เงยหน้าขึ้นมาแสยะยิ้มให้เธอ ปลายฟ้าก็รีบยกมือไหว้ และขอร้องเขาทั้งน้ำตา“อย่าทำอะไรปลายเลย ปลายท้องอยู่นะคะ”เสี่ยโบ้หลุบตามองท้องที่กลม
ปลายฟ้าไม่อยากให้คนที่รับคำสั่งจากเจ้านายมีปัญหา เธอจึงโทรบอกพี่ชายว่าให้เขาบอกชื่อโรงพยาบาลมาเลย คนของอัสนีจะพาเธอไปเองปองภพจึงบอกชื่อโรงพยาบาล และย้ำว่าให้น้องสาวรีบตามไป เผื่อแม่เป็นอะไรไปจะได้ทันดูใจ ส่วนเขาจะขับรถไปรอที่โรงพยาบาลปลายฟ้านั่งอยู่เบาะหลังรถเก๋งคันหรู โดยมีคนของอ
“คุณอัส...” ปลายฟ้าแอ่นก้นเข้าสู้ เธอขยับก้นบดเบียดกับลำเอ็นที่ยัดแน่นเต็มร่อง“คุณอัส...แรงกว่านี้ได้มั้ย”ปลายฟ้าเรียกร้องเสียงสั่นแตกพร่าอัสนีสูดลมหายใจลึก เขาหอมแก้มเนียนฟอดใหญ่“เดี๋ยวกระเทือนถึงลูก” ใจเขาก็อยากจะกระแทกแรง ๆ ให้น้ำแตกคารูไปเลย แต่ก็เป็นห่วง กลัวว
“ป้าเบญกับลุงโชคช่วยพูดกับคุณอัสให้ปลายหน่อยได้มั้ยคะ”แขกทั้งสองมองหน้ากันอย่างหนักใจ ปลายฟ้าจึงพูดเสริมอีกว่า“พอคุณอัสแต่งงาน อีกหน่อยก็จะมีลูกกับภรรยาของเขา ถึงตอนนั้น เขาอาจจะไม่สนใจปลายกับลูกแล้ว”“ฉันไม่คิดจะแต่งงาน และจะไม่มีลูกกับผู้หญิงคนอื่น” เสียงห้าวแกมดุที่ดังขึ

![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





