ตอนที่ 3 สืบประวัติ

กาสิโนตระกูลหลานในฮ่องกง

ณ ห้องใต้ดิน

ร่างสูงโปร่งแต่ทว่าเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อแน่นๆ ในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำปลดกระดุมออกสามเม็ดเผยให้เห็นกล้ามหน้าอกกับกางเกงยีนสีดำกำลังก้าวเดินลงมายังห้องใต้ดินด้วยท่าทางสง่างามและน่าเกรงขาม

โดยมีหน้ากากปกปิดใบหน้าเอาไว้อย่างมิดชิด มีเพียงดวงตาสีดำทมิฬที่ผู้คนต่างมองเห็นและไม่มีใครกล้าสบตาด้วย 

"คะ...คุณหลาน" น้ำเสียงตะกุกตะกักเอ่ยเรียกชื่อร่างสูงที่กำลังนั่งอยู่บนโซฟาด้านหน้าของตนด้วยน้ำเสียงสั่น ๆ อย่างหวาดกลัวก่อนจะต้องรีบก้มหน้าลงเมื่อเผลอสบตาเข้าให้ 

"ไง มีอะไรจะพูดไหม" น้ำเสียงเข้มถามออกมาดังกังวานไปทั่วห้อง บรรยากาศเต็มไปด้วยความกดดันและความเงียบ

"ผะ...ผมจะหาเงินมาคืนให้ครับ ขอเวลาผมหน่อยนะครับคุณหลาน" ชายหนุ่มรีบก้มหน้าลงแนบพื้นขณะขอร้องคนตรงหน้า สองมือสั่นเทาอย่างห้ามไม่อยู่ 

"ลู่หรงฉี"

เพียงแค่เรียกชื่อก็ทำให้เจ้าของชื่อยิ่งตัวสั่นเทาด้วยความกลัว ดวงตาสีดำปรายตามองร่างที่ก้มหน้าอยู่ตรงหน้านิ่งๆ ก่อนจะพูดต่อกับลูกน้องคนสนิท

"รายงาน" 

"ลู่หรงฉี เป็นหนี้กาสิโนอยู่ห้าร้อยล้านดอลลาร์ฮ่องกงและได้กู้เงินเพิ่มอีกสองร้อยล้าน ทั้งยังพยายามโกงไพ่โดยจ่ายเงินให้ดีลเลอร์ของกาสิโนช่วยซ่อนไพ่ แล้วก็ลวนลามพนักงานของกาสิโนด้วยครับ" จางเหว่ยบอดีการ์ดมือซ้ายรายงานให้นายใหญ่ฟัง

"นี่เป็นเอกสารการกู้ยืมเงินครับ ปัจจุบันคุณลู่หรงฉีขาดส่งดอกเบี้ยมาสามครั้งแล้วครับ" จางหย่งบอดีการ์ดมือขวายื่นเอกสารให้นายใหญ่ดู มือหนาคว้าเอกสารมาเปิดดูก่อนจะส่งมันให้ลูกน้องตามเดิม

"คุณหลาน ผม ผมขอเวลาหน่อยนะครับ" หรงฉีรีบขอร้องพลางคลานเข่าเข้าไปกุมรองเท้าหนังของเจ้าหนี้ด้วยความหวาดกลัว

"กูให้เวลามานานพอแล้ว ถ้าไม่มีเงินมาคืนก็ต้องมีอะไรมาแลกเปลี่ยน" น้ำเสียงเย็นเยียบเอ่ยออกมานิ่ง ๆ ทำให้ชายหนุ่มที่ก้มใบหน้าแนบรองเท้าอยู่นั้นยิ่งตัวสั่นหงึก ๆ จวนจะฉี่แตกออกมา 

"ผม ผม ๆ มีผู้หญิงที่จะเอาขัดดอกให้คุณหลานครับ มีสองคนเลยนะครับ" หรงฉีรีบพูดออกมาอย่างร้อนรนเมื่อเผลอคิดถึงสองแม่ลูกที่คฤหาสน์ของตัวเอง เขาพยายามหาทางรอดให้ตัวเองโดยใช้ชีวิตของคนอื่นมาแลกแทน เขาไม่มีทางยอมให้ตัวเองต้องมาตายอย่างน่าอนาถอยู่ที่นี่อย่างแน่นอน

"ผู้หญิง?" ใบหน้าหล่อเหลาเลิกคิ้วอย่างสงสัยภายใต้หน้ากากปกปิดใบหน้าพร้อมกับปรายตามองอีกคน

"ใช่ครับ ๆ เธอเป็นลูกคนใช้ของตระกูลผมเอง แต่สวยมาก ๆ เลยนะครับ ผมจะให้พวกเธอมาขัดดอกจนกว่าคุณหลานจะพอใจเลยครับ โปรดไว้ชีวิตผมด้วยครับ" หรงฉีรีบพยักหน้าลงรัว ๆ เพราะดูเหมือนคุณหลานจะสนใจข้อเสนอของเขาอยู่เหมือนกัน

"พวกเธอเต็มใจ?" 

นัยน์ตาสีดำแอบสำรวจพิรุธที่แสดงออกมาอย่างโจ่งแจ้งจากคนที่กำลังคุกเข่าอ้อนวอนเขาอยู่ตอนนี้ ดูท่าแล้วผู้หญิงที่มันพูดถึงคงจะยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าจะถูกนำมาขัดดอก

"เต็มใจครับ! เต็มใจอย่างแน่นอนครับ ผมจะพามาให้คุณหลานเองครับ!" หรงฉีรีบตอบอย่างฉะฉาน ริมฝีปากแอบลอบยิ้มเมื่อเขามีวิธีรอดไปจากที่นี่แล้ว

ทว่าท่าทางเหล่านั้นก็ตกอยู่ในสายตาคมกริบที่จ้องมองอยู่

"แต่ตอนนี้มึงค้างส่งดอกมาสามครั้งแล้ว และกูต้องได้กำไรคืนสักหน่อย ว่าไหม" ใบหน้าภายใต้หน้ากากก้มลงมามองอีกคนที่เงยหน้าขึ้นมาพอดี 

"คะ...คุณหลาน" น้ำเสียงแผ่วเบาดังออกมาจากปากของหรงฉีหลังเงยหน้าสบตากับดวงตาสีดำทมิฬ

"จัดการด้วยแล้วส่งมันกลับบ้านมันไป อีกสามวันกูต้องได้เงินคืน"

ร่างสูงลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนจะเดินออกจากห้องใต้ดินไปทันทีหลังลูกน้องคนสนิททั้งสองรับคำสั่งพร้อมกับเสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดของคนที่โดนกระทืบดังลั่นห้องใต้ดิน

The Land Of Dragon กาสิโนรีสอร์ตที่ใหญ่ที่สุดในฮ่องกง เป็นสถานที่ที่รวมความบันเทิงแบบครบวงจร ที่มีพื้นที่ขนาดใหญ่ไม่ต่ำกว่าเก้าแสนตารางเมตร สูงราว ๆ 35 ชั้น ซึ่งพื้นที่ทั้งหมดจะถูกแบ่งออกเป็นสัดส่วนใหญ่ ๆ ได้แก่ ส่วนของโรงแรมหกดาวสุดหรูที่มาพร้อมกับห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่

และส่วนของกาสิโนที่เต็มไปด้วยโต๊ะพนันมากมาย และเครื่องเล่นหลายพันเครื่อง โดยด้านในตัวอาคารทั้งหมดจะถูกออกแบบตกแต่งให้เป็นสไตล์อิตาเลียน จำลองเป็นเมืองในประเทศอิตาลี มีความสวยงาม หรูหราและอลังการ เต็มไปสีทองอร่ามงามตาเป็นอีกหนึ่งสถานที่ท่องเที่ยวของชาวต่างชาติ ซึ่งติดอันดับ 1 กาสิโนที่ใหญ่ที่สุดในโลกอีกด้วย ทำรายได้ในแต่ละเดือนได้อย่างมหาศาลและได้ขยายสาขาไปทั่วโลก ทั้งมาเก๊า แอลเอ ลาสเวกัสและอิตาลี โดยผู้บริหารนั้นเป็นใครไม่ได้นอกจากมาเฟียตระกูลหลานและคนที่ดูแลอยู่ปัจจุบันก็คือ หลานเฟยหลง

๐๐๐๐๐๐

ห้องทำงานชั้นบนสุดของกาสิโน

"เรียบร้อยแล้วครับนายใหญ่"

จางเหว่ยรายงานความเรียบร้อยให้ผู้เป็นนายฟังหลังจากที่เขาและจางหย่งช่วยกันพาร่างสะบักสะบอมของหรงฉีส่งกลับคฤหาสน์ตระกูลลู่ไปเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้ว

"ผมขอข้อมูลตระกูลลู่ทั้งหมดภายในหนึ่งชั่วโมงนะครับ" น้ำเสียงทุ้มเข้มบอกกับลูกน้องคนสนิท แม้จะไม่ได้เงยหน้าขึ้นจากเอกสารบนโต๊ะก็ตาม

"รับทราบครับ" จางหย่งรับคำสั่งก่อนจะขอตัวออกไปทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย

"นายใหญ่จะรับพวกเธอมาขัดดอกจริง ๆ เหรอครับ" จางเหว่ยขอเสียมารยาทถามนายน้อยของตน

"ผมไม่ได้เลวร้ายถึงขนาดที่จะต้องเอาผู้หญิงมาบำบัดความใคร่หรอกนะครับ ขืนป๊าหรือน้องเมทราบมีหวังผมโดนทำโทษแน่ ๆ ครับ"

จากัวร์เงยหน้ามาส่งยิ้มให้จางเหว่ยก่อนจะวางปากกาลงบนโต๊ะเมื่อเซ็นเอกสารฉบับสุดท้ายของวันเสร็จเรียบร้อยแล้ว พลางเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ แล้วพูดต่อ

"ผมถึงอยากทราบประวัติตระกูลลู่ทั้งหมดก่อนจะตัดสินใจทำอะไรลงไป อีกอย่างผมไม่หาเรื่องใครก่อนถ้ามันไม่สอดเท้าเข้ายุ่งวุ่นวายจนผมรำคาญ แล้วดูจากคำพูดของมันเมื่อครู่ ผมว่าผู้หญิงสองคนนั้นคงเป็นคนสำคัญแน่ๆ คงจะไม่ใช่คนใช้ธรรมดา" 

"ผมเข้าใจแล้วครับ"

จางเหว่ยก้มหัวให้นายน้อยเล็กน้อย แววตาเต็มไปด้วยความเคารพและชื่นชมจ้องมองนายน้อยของตน เขาทำงานเป็นบอดีการ์ดและมือซ้ายให้จากัวร์ตั้งแต่อายุ 15 ปีหลังเจ้าตัวได้สาบานตนขึ้นเข้ารับตำแหน่งผู้นำคนต่อไป แล้วในตอนนี้นายน้อยของเขาก็ขึ้นเป็นผู้นำตระกูลหลานคนปัจจุบันแล้ว

"จางเหว่ยไปพักผ่อนเถอะ ผมเองก็จะพักเหมือนกัน"

จากัวร์ลุกขึ้นตบบ่าจางเหว่ยอย่างเป็นกันเอง ทั้งจางเหว่ยและจางหย่งเปรียบเสมือนเพื่อน พี่น้องของเขา แม้จะเกิดปีเดียวกันแต่ทั้งสองก็เกิดก่อนเขาอยู่ดี เสียงบิดขี้เกียจดังออกมาจากร่างสูงที่เพิ่งบินมาถึงฮ่องกงได้ไม่ทันไรก็ต้องไปจัดการกับพวกลูกหนี้ ไหนจะต้องเคลียร์เอกสารต่างๆ อีก ในตอนนี้ตาเขาแทบจะปิดอยู่รอมร่อ

"เดี๋ยวผมเฝ้าหน้าประตูให้ครับ นายใหญ่พักผ่อนเถอะครับ"

จางเหว่ยมองตามร่างสูงกำยำของนายน้อยตัวเองที่กำลังนอนคว่ำหน้ากับเตียงด้วยความเหนื่อยล้าก่อนจะต้องยกยิ้มออกมา แม้นายน้อยจะอายุ 30 แล้ว แต่เมื่อไหร่ที่อยู่กับครอบครัวหรือคนสนิทมักจะแสดงอาการงอแงไม่ต่างจากเด็ก 3 ขวบเลยสักนิด ไม่หลงเหลือภาพลักษณ์ของหลานเฟยหลงมาเฟียที่น่ากลัวและโหดเหี้ยมที่สุดในฮ่องกงเลย

ร่างสูงของจางเหว่ยเดินออกจากห้องทำงานเพื่อปล่อยให้นายน้อยได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ โดยที่เขายืนเฝ้าระวังอยู่หน้าห้อง ในมือหนาถือไอแพดตรวจดูความเรียบร้อยจากกล้องวงจรปิดทั่วกาสิโนไปพลาง ๆ จวบจนเวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมง จางหย่งน้องชายของเขาก็เดินมาพร้อมเอกสารในมือที่เป็นประวัติของตระกูลลู่ทั้งหมด ก่อนที่ทั้งสองจะเข้ามาในห้องทำงานของจากัวร์อีกครั้ง