แชร์

ตอนที่ 8 อดีตคู่หมั้น

ผู้เขียน: Meowmao
last update วันที่เผยแพร่: 2026-04-15 17:33:50

@บริษัทDNKB

ก๊อก ก๊อก

สิ้นเสียงเคาะประตู เจ้าของเสียงเคาะก็ถือวิสาสะเปิดประตูเข้ามาในห้องทำงานของแดเนียลทันที ร่างบางโผล่ใบหน้าที่แต่งแต้มไปด้วยเครื่องสำอางค์ราคาแพงที่เพิ่งซื้อมาใหม่ยกเซ็ตเข้ามาภายในก่อน

สายตาหวานกวาดมองไปทั่วห้องทำงานของสามีกำมะลอ แต่ก็ไร้สิ่งมีชีวิตอยู่ภายในห้อง

“สงสัยมีประชุมมั้ง”

ปากเล็กพึมพำออกมาก่อนจะเดินเข้ามาภายในห้อง ถือเอาถุงกล่องข้าวไปวางไว้ที่โต๊ะตรงกลางห้อง ก่อนจะเดินสำรวจรอบ ๆ ห้อง ตามประสาคนไม่ค่อยได้มาที่นี่สักเท่าไหร่

“โห…รางวัลเต็มไปหมดเลย”

มือเล็กกวาดไปทั่วถ้วยรางวัลที่ดูหรูหราราวกับว่าทำมาจากเพชรแท้อย่างระมัดระวัง หากเธอทำมันพัง มีหวังเขาเอาเธอตายแน่นอน

“หนังสือพวกนี้เขาอ่านด้วยเหรอเนี่ย~ ก็รู้แหละว่าชอบอ่านหนังสือ แต่ไม่คิดว่าจะอ่านเยอะขนาดนี้”

ปากเล็กพึมพำกับตัวเองเบา ๆ ก่อนจะยกยิ้มขึ้นมา เมื่อนึกถึงวัยเด็กที่เธอมักจะชอบมองเขาตอนอ่านหนังสือเงียบ ๆ อยู่เสมอ

ร่างบางเดินไปหยุดที่ชั้นหนังสือหลังโต๊ะทำงานของแดเนียล ก่อนจะนั่งยอง ๆ ลงเพื่อสุ่มหยิบเอาหนังสือเล่มหนึ่งขึ้นมา ก่อนจะนั่งอ่านอย่างถือวิสาสะ

“ไม่เห็นเข้าใจเลย”

เมื่ออ่านไปได้เพียงครึ่งหน้า คนขี้สงสัยก็บ่นออกมา พลางปิดหนังสือลง

แกร๊ก!

ยังไม่ทันจะได้ลุกขึ้นยืน เสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น ทำให้เดซี่เรย์เผลอนั่งลงตามเดิมโดยอัตโนมัติตามาสัญชาตญาน

“แดเนียลคะ อาหารวันนี้อร่อยมากเลย ขอบคุณนะคะ”

เสียงหวานแหลมของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้นเมื่อประตูถูกผลักเข่ามาภายในห้อง เดซี่เรย์แทบจะไม่ต้องลุกขึ้นเพื่อดูหน้าเจ้าของเสียงก็รู้ทันทีว่าเธอคือใคร

นีร่าอดีตคู่หมั้นของแดเนียลนั่นเอง เธอเป็นลูกสาวของเพื่อนพ่อของแดเนียล เพื่อนที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาเนิ่นนาน ตั้งแต่ที่พวกเธอและเขายังไม่ได้เกิดด้วยซ้ำ

“นีร่าดีใจนะคะ ที่คุณยังจำได้ว่านีร่าชอบทานร้านไหน”

คำพูดของหญิงสาวอดีตคู่หมั้นทำเอาเดซี่เรย์ถึงกับเบ๊ปากใส่ เพราะทั้งน้ำเสียงและคำพูดของอีกฝ่ายช่างดูดัดจริตจนไม่อาจจะทนได้จริง ๆ

“ดีใจที่เธอชอบ”

แดเนียลเอ่ยปากพูดเป็นครั้งแรกหลังจากที่เข้ามาในห้อง ที่เขาไม่พูดไม่ใช่เพราะอะไร แต่เขาแค่กำลังสังเกตุถุงอาหารบนโต๊ะต่างหาก

“งั้น…พรุ่งนี้นีร่ามาให้คุณพาไปทานข้าวอีกได้ไหมคะ?”

คำถามนั้นของนีร่า ทำเอาเดซี่เรย์ถึงกับหงุดหงิดขึ้นมาน้อย ๆ ไม่เพียงแต่เธอไม่ชอบนีร่าเท่านั้น ยังรู้สึกโมโหทุกครั้งที่นีร่าพยายามจะแทรกแซงชีวิตคู่ของเธอกับแดเนียลอยู่เรื่อย แม้จะไม่ใช่ชีวิตคู่จริง ๆ ก็ตาม

“ไม่ค่อยเหมาะเท่าไหร่นะนีร่า ผมแต่งงานแล้วคุณควรจะให้ความสำคัญกับเรื่องนี้เสียหน่อย”

ทั้งสองคนเดินไปนั่งที่โซฟากลางห้อง ในขณะเดียวกันนั้น ร่างเล็กที่หลบอยู่หลังโต๊ะทำงานก็พยายามหามุมหลบไปด้วย

คนที่หลบอยู่หลังโต๊ะทำงานไม่ได้ล่วงรู้เลยว่า เจ้าของห้องเห็นเธออยู่แล้วตั้งแต่แรก

“ภรรยาจืดชืดของคุณเธอแคร์คุณด้วยเหรอคะ นีร่าไม่เห็นว่าเธอจะสนใจอะไรคุณเลยนี่นา เอาแต่นั่ง ๆ นอน ๆ ให้คุณคอยดูแลไปวัน ๆ”

เสียงหวานเล็กของนีร่าเอ่ยขึ้นอย่างนึกไม่พอใจในตัวของเดซี่เรย์นัก ซึ่งความจริงคือเธอเกลียดเดซี่เรย์เข้าไส้ เพราะเธอถูกถอนหมั้นก็เพราะเขาต้องการจะแต่งงานกับเดซี่เรย์ มันก็ไม่ต่างอะไรกับว่าเธอเป็นฝ่ายถูกทิ้ง และเดซี่เรย์คือฝ่ายที่แย่งไป

“นีร่า”

เสียงทุ้มหนักของแดเนียลปรามคำพูดของนีร่าเบา ๆ แต่เขาไม่ได้คิดจะปกป้องอะไรภรรยาตัวเองเลย ทำเอาเดซี่เรย์ถึงกับกำหมัดตัวเองแน่น เพราะแสดงว่าเขาเห็นด้วยกับเธอ

“ก็นีร่าพูดไปตามที่เห็นนี่คะ ไม่เข้าใจเลยทำไมคุณต้องเลือกที่จะแต่งงานกับแม่นั่นด้วย”

หญิงสาวเอ่ยออกมาด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ เพราะลึก ๆ แล้วเธอรู้สึกว่าตัวของเธอเองนั้นเหมาะสมกับแดเนียลมากกว่าใคร ๆ ครอบครัวก็สนิทกัน หุ้นในบริษัทก็มี แถมยังรู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก ๆ อยู่แล้วด้วย เพียงแค่เธอไม่ได้อยู่กับแดเนียลเท่านั้นเอง

“คุณกลับได้แล้ว ผมมีงานต้องทำ”

แดเนียลตัดบทสนทนาทันที เพราะเขาไม่ชอบอธิบายและไม่ชอบให้ใครมาก้าวก่ายสิ่งที่้ขาตัดสินใจไปแล้ว

“ก็ได้ค่ะ งั้นไว้นีร่ามาใหม่นะคะ”

ร่างอรชรพูดก่อนจะลุกขึ้นจากโซฟาตัวหรู แต่ยังไม่ทันจะได้เดินไปไหน สายตาก็เพิ่งจะสังเกตุเห็นถุงผ้าที่วางอยู่บนโต๊ะตรงหน้า

“นี่ถุงอะไรเหรอคะ?”

นีร่าเอ่ยถามแดเนียลด้วยความสงสัย ทำเอาคนที่หลบอยู่หลังโต๊ะถึงกับเหงื่อตก เพราะเธอลืมถุงกล่องข้าวเธอไปเสียสนิท

“ไปได้แล้วนีร่า”

สิ้นคำพูดของแดเนียลนีร่าก็ต้องทำหน้าน้อยเหนือต่ำใจก่อนจะเดินออกจากห้องไปตามคำสั่งของแดเนียล

เมื่อหญิงสาวอดีตคู่หมั้นของแดเนียลออกจากห้องไป เดซี่เรย์ก็ถึงกับถอนหายใจออกมา ไม่ใช่เพราะกลัวเธอคนนั้น แต่เพราะเธอไม่อยากปะทะกับใครตอนนี้

“จะแอบฟังอีกนานไหม”

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • ท่านประทานคะ เมียกำมะลอขอมีลูก   ตอนที่ 68 ไม่ง่ายอย่างที่คิด

    เสียงดนตรีคลาสสิกยังคงบรรเลงคลอเบา ๆ ภายในห้องจัดเลี้ยงหรู ผู้คนแต่งกายด้วยชุดราตรีราคาแพง เดินพูดคุยแลกเปลี่ยนนามบัตรและผลประโยชน์กันอย่างสง่างาม รอยยิ้มที่ปรากฏบนใบหน้าของแต่ละคนล้วนถูกสร้างขึ้นอย่างสมบูรณ์แบบ จนแทบแยกไม่ออกว่าใครจริงใจและใครกำลังสวมหน้ากากเดซี่เรย์เดินตามแดเนียลมาเงียบ ๆ แม้ชายหนุ่มจะไม่ได้จับมือเธอไว้ แต่ฝีเท้าที่ยาวและรวดเร็วของเขาทำให้เธอต้องรีบเดินตามแทบไม่ทัน“คุณคะ…”หญิงสาวเรียกเบา ๆ แต่คนด้านหน้าไม่ตอบ เขายังคงเดินต่อ สีหน้าหล่อเหลาเรียบนิ่งจนจับอารมณ์ไม่ถูกเดซี่เรย์เม้มริมฝีปากอย่างสงสัย เธอไม่ได้ทำอะไรผิดเสียหน่อย แล้วทำไมจู่ ๆ เขาถึงดูอารมณ์เสียขึ้นมาแบบนี้เมื่อเดินมาถึงระเบียงด้านนอกของห้องจัดเลี้ยง เสียงดนตรีด้านในก็เบาลง เหลือเพียงสายลมยามค่ำคืนที่พัดผ่านเบา ๆ พร้อมวิวเมืองที่เต็มไปด้วยแสงไฟระยิบระยับแดเนียลหยุดเดินกระทันหันจนเดซี่เรย์ที่เดินตามมาเกือบชนแผ่นหลังกว้างของเขา แต่ยังโลคดีที่เธอชะงักฝีเท้าไว้ได้ทันเสียก่อน ไม่อย่างนั้น ใบหน้างามในค่ำคืนนี้คงปูดโปนไปเสียแล้ว“คุณ…”ยังไม่ทันพูดจบ แดเนียลก็หันกลับมาหาเธอ ดวงตาคมของเขาจ้องมองมาที่เธอนิ่ง

  • ท่านประทานคะ เมียกำมะลอขอมีลูก   ตอนที่ 67 สายตา…

    เซียวพึมพำกับตัวเองเบา ๆ พลางยกแก้วไวน์ขึ้นจิบ ดวงตาคมยังคงจับจ้องไปยังคนทั้งสองไม่วางในขณะเดียวกัน แดเนียลก็กำลังมองเขาอยู่เช่นกัน สายตาของชายหนุ่มเย็นชาและระแวดระวังมากกว่าปกติเขาไม่ชอบสายตาแบบนั้น สายตาของคนที่กำลังประเมินบางอย่าง และสิ่งที่เซียวกำลังประเมินอยู่ในตอนนี้… ก็คือเดซี่เรย์“คุณคะ?”เสียงหวานดังขึ้นข้างตัวทำให้แดเนียลดึงสายตากลับมา“อืม”“คุณมองใครอยู่เหรอคะ”เดซี่เรย์มองตามทิศทางสายตาของเขาอย่างสงสัย แต่ก่อนที่เธอจะหันไปเห็นว่าเป็นใคร แดเนียลก็ขยับตัวเข้ามาบดบังมุมมองของเธอเสียก่อน“ไม่มีอะไร”“ไม่มีอะไรจริงเหรอคะ”“อืม”หญิงสาวหรี่ตามองเขาอย่างจับผิด แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ถามต่อ เพราะในจังหวะนั้นเอง กลุ่มนักธุรกิจหลายคนก็เดินเข้ามาทักทายแดเนียลพอดี“คุณแดเนียล ไม่เจอกันนานเลยนะครับ”“ยินดีที่ได้พบครับ”“ได้ข่าวว่าโปรเจกต์ล่าสุดประสบความสำเร็จมากทีเดียว”บทสนทนาทางธุรกิจเริ่มต้นขึ้นทันที เดซี่เรย์จึงถอยออกมายืนด้านหลังอย่างรู้งาน เธอยังไม่คุ้นเคยกับสถานการณ์แบบนี้สักเท่าไหร่ แต่คิดว่าหน้าที่ของเลขาคือยืนอยู่ไม่ไกลเจ้านายมากนัก คอยช่วยเหลือเมื่อจำเป็น และไม่รบกวนการพูดคุย

  • ท่านประทานคะ เมียกำมะลอขอมีลูก   ตอนที่ 66 น่าสนุกกว่าที่คิด

    แสงไฟระย้าและคริสตัลนับร้อยดวงส่องประกายระยิบระยับอยู่ภายในห้องจัดเลี้ยงขนาดใหญ่ของโรงแรมหรูระดับห้าดาว เพดานสูงโปร่งถูกตกแต่งอย่างวิจิตรด้วยลวดลายสีทองอ่อนตัดกับผ้าม่านกำมะหยี่สีเข้มที่ทอดยาวลงมาจากด้านบน บรรยากาศภายในงานเต็มไปด้วยกลุ่มนักธุรกิจ ผู้บริหาร และบุคคลมีชื่อเสียงที่กำลังยืนพูดคุยแลกเปลี่ยนผลประโยชน์ทางธุรกิจกันอย่างเป็นกันเองเสียงดนตรีแจ๊สคลอเบา ๆ ดังแทรกอยู่ท่ามกลางบทสนทนา เสิร์ฟพร้อมไวน์ราคาแพงและอาหารชั้นเลิศที่ถูกจัดวางอย่างสวยงามนี่ไม่ใช่งานเลี้ยงธรรมดา แต่เป็นงานรวมตัวของบุคคลระดับสูงที่มีอิทธิพลทั้งในและต่างประเทศและแน่นอน… ทุกสายตาล้วนจับจ้องไปยังแขกคนสำคัญที่กำลังจะมาถึงประตูทางเข้าหลักถูกเปิดออกช้า ๆ บทสนทนาหลายจุดภายในงานเงียบลงอย่างพร้อมเพรียงชายหนุ่มร่างสูงในชุดสูทสีดำตัดเย็บอย่างสมบูรณ์แบบก้าวเข้ามาภายในงานด้วยท่วงท่าสงบนิ่งและสง่างาม ร่างสูงของแดเนียลโดดเด่นจนแทบไม่ต้องพยายามสร้างความสนใจเลยแม้แต่น้อยสูทสีดำเข้มขับให้ไหล่กว้างและรูปร่างสมส่วนของเขาดูทรงอำนาจมากขึ้น เนกไทสีเงินเข้มและนาฬิกาหรูบนข้อมือยิ่งเสริมภาพลักษณ์ของผู้ชายที่เกิดมาเพื่อยืนอยู่บน

  • ท่านประทานคะ เมียกำมะลอขอมีลูก   ตอนที่ 65 ไม่ยอมให้ใครแตะต้อง

    การประชุมในครั้งนี้ยาวนานกว่าปกติเพราะกว่าจะเสร็จก็เย็นเสียแล้ว เมื่อแดเนียลออกมาจากห้องประชุม ก็พบว่าเดซี่เรย์ยังนั่งทำงานอยู่ที่เดิม แสงไฟสีอ่อนส่องลงบนใบหน้าหวานที่กำลังก้มอ่านเอกสารอยู่อย่างตั้งใจ ใบหน้าของร่างบางเผยให้เห็นถึงความเหนื่อยล้าเล็กน้อยชายหนุ่มยืนมองเธออยู่พักหนึ่ง โดยที่เจ้าตัวไม่รู้เลยว่าถูกเขาแอบมองอยู่“งานยังไม่เสร็จ?”เสียงทุ้มดังขึ้นเมื่อเขามองเธอจนพอใจแล้ว เดซี่เรย์เงยหน้าทันทีที่ได้ยินเสียงถามจากเขา“ประชุมเสร็จแล้วเหรอคะ”“อืม”“งั้นฉันขออีกสิบนาทีนะคะ งานใกล้เสร็จแล้วล่ะค่ะ”แดเนียลเหลือบมองกองเอกสารตรงหน้าร่างบาง ก่อนจะดึงแฟ้มในมือเธอออกไปเฉย ๆ“…”“กลับบ้าน”“แต่ฉันยังทำงานไม่เสร็จนะคะ”“พรุ่งนี้ค่อยมาทำ”“ไม่ได้ค่ะ ส่งคืนมานะคะ”“ทำไม”“ฉันเป็นพนักงานดีเด่นน่ะค่ะ”แดเนียลเงียบไปเพียงสองวินาที ก่อนจะตอบกลับเรียบ ๆ“ฉันเป็นเจ้าของบริษัท”“…”“และฉันสั่งให้เธอกลับบ้าน เดี๋ยวนี้”เดซี่เรย์อ้าปากค้างให้กับคำพูดของเขา เอาจริงดิ? เขาเล่นงี้เลยแล้วเธอจะเอาอะไรไปสู้ หนทางไหนก็สู้เขาไม่ได้เลยเถอะส่วนคนตัวสูงหลังพูดจบก็เดินนำออกไปแล้ว ราวกับไม่คิดจะเปิดโอกาสให้เธอ

  • ท่านประทานคะ เมียกำมะลอขอมีลูก   ตอนที่ 64 ยังไม่ชนะ

    หลังจากจัดการเอกสารในห้องประชุมเสร็จ เดซี่เรย์ก็เดินออกมาพร้อมรอยยิ้มเล็ก ๆ ที่ยังไม่จางหายไปจากใบหน้า แค่คิดถึงสีหน้าของนีร่าเมื่อครู่ เธอก็แทบจะหลุดหัวเราะออกมา บางทีการตอบกลับแบบสุภาพ ๆ แต่เจ็บแสบ อาจจะเป็นวิธีรับมืออีกฝ่ายที่ดีที่สุดก็ได้“อารมณ์ดีอะไรขนาดนั้น”เสียงทุ้มคุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลัง ทำเอาเดซี่เรย์สะดุ้งเล็กน้อย เมื่อหันกลับไปก็พบว่าแดเนียลยืนอยู่ไม่ไกลนัก มือข้างหนึ่งถือแฟ้มเอกสาร ส่วนอีกข้างล้วงกระเป๋ากางเกงตามปกติ“เปล่าค่ะ”“โกหก”“…”“เธอกำลังยิ้มอยู่ เหมือนถูกใจอะไรบางอย่าง ทำไมไปแกล้งใครมาหรือไง”เดซี่เรย์กระแอมเบา ๆ เขาจับผิดอะไรเธอนักหนาก็ไม่รู้ ตั้งแต่ที่ไปเลือกชุดนั่นก็ด้วย เอาแต่หาเรื่องเธออยู่ได้ทุกวี่ทุกวัน แถมเซ้นส์เขาก็ดันดีเสียด้วย“ฉันไม่ได้แกล้งใครนะคะ เห็นฉันเป็นคนแบบนั้นเหรอคะ”“ก็รู้ ๆ กันอยู่”เดซี่เรย์ถึงกับอึ้งกับคำตอบของเขา เพราะคำตอบของเขาเหมือนกำลังบอกเธอเป็นคนที่ชอบแกล้งคนอื่นยังไงยังงั้นเลย“หมายความว่าไงคะ?”“ตามที่พูด”เดซี่เรย์เม้มปากแน่น พยายามกลั้นอารมณ์ขุนเคืองเอาไว้ แม้สีหน้าของเธอจะออกมาชัดเจนว่าไม่พอใจเขาเป็นอย่างมาก ส่วนแดเนียลก

  • ท่านประทานคะ เมียกำมะลอขอมีลูก   ตอนที่ 63 ไม่ได้ดีแค่ปาก

    บรรยากาศภายในรถดีขึ้นเล็กน้อยหลังจากนั้น อย่างน้อยเดซี่เรย์ก็เลิกเงียบใส่เขา แม้ว่าจะยังตอบสั้น ๆ ใส่เขาอยู่บ้างก็ตามแดเนียลเหลือบมองคนข้างตัวเป็นระยะ ๆ ก่อนจะหันกลับไปมองด้านหน้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ส่วนเดซี่เรย์ก็เอาแต่มองวิวข้างทาง ทั้งที่ในหัวไม่ได้จดจ่อกับอะไรเลยคำพูดเมื่อครู่ยังวนเวียนอยู่ในหัวไม่หยุด“แต่เธอก็เป็นภรรยาฉันด้วย”ทั้งที่เป็นคำพูดธรรมดา ๆ ทั้งที่เขาหมายถึงสัญญาแต่งงานปลอม ๆ ของพวกเขา แต่ทำไมหัวใจของเธอถึงได้เต้นแรงขนาดนั้นก็ไม่รู้มันไม่ควรเกิดขึ้น… เธอควรจะเลิกรู้สึกหวั่นไหวกับเขาไปได้ตั้งนานแล้ว… หรือเป็นเพราะเธอต้องทำให้เขาตกหลุมรักเธอกันแน่ บางทีคนที่ตกหลุมพลางความรักนี่ เห็นจะมีแต่เธอ…รถเคลื่อนเข้าสู่ลานจอดรถคอนโดหรูย่านกลางใจเมืองในช่วงเย็นพอดี ทันทีที่รถจอด เดซี่เรย์ก็รีบเปิดประตูลงไปก่อน เหมือนกำลังหนีอะไรบางอย่าง หรือพูดให้ถูกก็คือ…หนีคนข้าง ๆ นั่นแหละแดเนียลมองตามแผ่นหลังบางที่เดินเร็วผิดปกติ ก่อนจะขมวดคิ้วน้อย ๆ“ไม่ได้โกรธเลยสินะ ยัยคนปากแข็ง”เขาพึมพำเบา ๆ แล้วเดินตามเธอเข้าไปด้านในอย่สงไม่ได้รีบร้อนอะไรหลังอาหารเย็นวันนั้น เดซี่เรย์พยายามทำตั

  • ท่านประทานคะ เมียกำมะลอขอมีลูก   ตอนที่ 7 ไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ

    @คอนโดมิเดียมหรูใจกลางกรุง“เฮ้อ…เดซี่เรย์ให้ตายเถอะ”เสียงคำรามของแดเนียลนั้นกดต่ำราวกับว่าหากเขาระบายอารมณ์กับใครสักคนได้ เขาคงจะทำมันอย่างไม่ลังเลภาพตรงหน้าเขาคือ กระดาษแผ่นใหญ่เกือบเท่าผนังห้องถูกแปะอยู่บนผนังห้องตรงข้างประตูทางเข้า บนกระดาษแผ่นนั้นคือสัญญาของเธอและเขา และตอนนี้มันถูกขยายใหญ่จ

  • ท่านประทานคะ เมียกำมะลอขอมีลูก   ตอนที่ 6 อย่าฝันเลย

    คนตัวเล็กกว่าถึงดับชะงักไปกับคำพูดนี้ของแดเนียล แต่เพียงเสี้ยววิเธอก็กลับมาทำหน้าได้ปกติ “เอาสิคะ ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่ามีข้อไหนที่ห้ามฉันทำข้าวมาให้คุณที่นี่” แดเนียลได้ยินแบบนั้นคิ้วหนาก็ย่นเข้าหากันกว่าเก่า เพราะเธอไม่เคยคิดจะต่อต้านเขาแบบนี้เลยสักครั้ง ล่าสุดที่ต่อต้านเขาแบบนี้ก็เมื่อตอนเ

  • ท่านประทานคะ เมียกำมะลอขอมีลูก   ตอนที่ 10 คำตัดสิน

    คำพูดของน้องชายต่างพ่อแม่ทำเอาแดเนียลไปไม่เป็น มันเป็นแบบที่น้องเขาพูดจริง ๆ เขาไม่เคยปล่อยผ่านเวลามีคนมาล้ำเส้น แต่กับเธอ…“แล้วยังไง”“พี่ไม่ได้เกลียดเดซี่จริง ๆ หรอกใช่ไหม”คำถามต่อมายิ่งทำให้แดเนียลคิ้วขมวดกว่าเก่า เพราะเขาไม่เคยเกลียดเธอแต่แรก“ฉันเคยพูดหรือไงว่าเกลียดยัยนั่น”ดันเต้ส่ายหน้า“

  • ท่านประทานคะ เมียกำมะลอขอมีลูก   ตอนที่ 9 ไม่ได้สำคัญ

    เมื่อได้ยินคำพูดแบบนั้นของแดเนียลร่างบางก็ลุกขึ้นจากหลังโต๊ะทันที เธอไม่ได้แสดงสีหน้าใด ๆ ออกมา นอกจากเดินไปที่โต๊ะกลางห้อง“นี่คงไม่จำเป็นแล้วเนอะ”เดซี่เรย์พูดก่อนจะหยิบถุงกล่องข้าวขึ้นมา แล้วเดินเอาไปทิ้งด้วยตัวเอง แดเนียลไม่ได้พูดอะไรเพียงแค่มองการกระทำนั้นของเธอเท่านั้น“ทีหลังไม่ต้องทำมาอีก”

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status