LOGINShare
ตอนที่ 3 คนเจ็บไม่อยากกลับ
publish date:
2026-06-19 15:48:57ใครละเนี่ย ดูมีเงิน แต่เมื่อคนที่ช่วยเหลือเห็นตนก็รีบหลบเดินกลับบ้าน
“กลับกันได้แล้ว สืบรู้ว่าใครทำร้ายฉันแล้ว เราก็กลับบ้านกัน”
อชิระคนติดตามบอสใหญ่แห่ง ดี เอ็น เอ็น คอเปอร์เรชั่น คนที่ลูกน้องไม่เคยกล้าสู้สายตา คงมีเพียงเขาละมั้งที่กล้าทำอย่างนั้น เหตุเพราะรับใช้ใกล้ชิด
ฉันทัชออกเรือ
แม่น้ำเจ้าพระยาซึ่งทอดยาวมาอีกจังหวัดเกือบกลืนกินร่างตนเมื่อสองสัปดาห์ก่อน เดชาธรมองแผ่นน้ำที่สงบนิ่ง
โดนแทงจนร่วง แต่ไม่ตาย
เหมือนตายแล้วเกิดใหม่ ต้องขอบใจสาวร่างอวบที่ช่วยชีวิต
แทนที่จะคิดจัดการคนที่ส่งคนมาทำร้ายตน เดชาธรหลับตาคิดถึงวันนั้นที่ขับเรือออกมาจากท่าน้ำหลังบ้าน
เดชาธร คณาธิกร ชายหนุ่มที่คร่ำเคร่งกับการทำงานแทบไม่เว้นแต่ละวัน แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นนักรักชั้นดีที่สาวๆ ต่างเข้าหาไม่ขาดสาย ทว่าไม่เคยมีท่าทีว่าชายหนุ่มจะยอมลงเอยสู่ประตูวิวาห์กับใคร เขาชอบขับเรือเพื่อผ่อนคลายในวันหยุด วันนี้ก็อีกวัน คนติดตามอีกสองคนอยู่บนเรืออีกลำ เวลาประมาณบ่ายสี่โมงอชิระโทรเข้าหาเพื่อชวนกลับชายหนุ่มหุ่นนักกีฬากลับไล่ฝ่ายนั้นให้กลับก่อน
“ถ้าไม่กลับผมจะตามนายไปด้วยครับ”
ฝ่ายนั้นไม่ยอมแต่ฉันทัชเลขาของแม่บอกจะกลับก่อนเพราะต้องเข้าไปโรงแรมเนื่องจากที่นั่นมีงานแต่งดาราชื่อดัง
“ไปทั้งสองคนนั่นแหละ”
เสียงจริงจังยืนยันอชิระไม่กล้าขัดใจ เพราะนานทีเสียงจะเข้มแบบนี้ เดชาธรจึงขับเรือช้าๆ
ห่างจากบ้านมาหลายกิโลเมตร จวบจนพลบค่ำ ตัดสินใจจอดเรือนอนอ่านหนังสือ รับลมชมวิว คิดว่าอีกสามสิบนาทีคงได้เวลากลับ
ทว่าถึงเวลานั้นดันมีเสียงปืนดังสนั่น
ปัง!
เดชาธรเซ รีบหยิบปืนเพราะรับรู้ถึงอันตราย ขณะจะเร่งเครื่องยนต์เรือ ปรากฏว่าน้ำมันหมด ชายหนุ่มมองท้องน้ำที่มืดมิด
คืนนี้มีเพียงดาว ไฟดันมาดับซะได้ รู้ว่าคงลำบากถ้าอยู่บนเรือ เพราะมองเห็นเรือสองลำที่ตรงมาหา
เขากระโดดลงน้ำ เริ่มว่ายไปหาฝั่งแม้จะไร้แสงนำทาง
เปรี้ยง!
“ไอ้พวกนี้มันเป็นใคร ดูท่าจะเล่นไม่เลิก”
ชายหนุ่มดำผุดดำว่ายจนเกือบถึงฝั่งดันมีร่างใหญ่ที่ว่ายน้ำตามมาดึงลากขา
เดชาธรดิ้นสุดแรง เขาเล่นมวยปล้ำกับคนร้าย แลกหมัดอุตลุด
นานจนเริ่มหมดแรง ระหว่างนั้นได้ยินเสียงใครตะโกนโวยวาย และก่อนที่เสียงจะเงียบไป อาการแปลบปลาบวิ่งสู่ร่างกาย
เขาโดนของมีคมแทงลงบนร่างกายเข้าแล้ว
ตาย เขาต้องมาตายในน้ำ ดวงตาฝ้าฟางมองใต้น้ำซึ่งมีเลือดเขาผสมเรื่อยๆ
“คุณ คุณ”
ก่อนจะจมหายลงในน้ำ เหมือนมีเนื้อนุ่มหยุ่นมาทาบที่แผ่นหลัง ดันเขาขึ้นจากแผ่นน้ำ ชายหนุ่มจ้องใบหน้าขาว ผมยาวที่เปียกลู่ถึงกลางหลัง เนินอกสวย
ไม่น่าเชื่อ ตอนนั้นเขายังมีสติ
ดูเหมือนมีมือหนึ่งตบหน้าเขาแรงๆ กดหน้าอก
เขากระอักน้ำออกมา
แต่ที่ว่าตนเองเก่งก็หยุดลง เพราะไม่นานก็เริ่มหมดแรงก่อนจะสลบไปเพราะเสียเลือด แต่เขาแน่ใจ เขาจะไม่ตายง่ายๆ
ใครทำร้ายเขาต้องได้คืนกลับไปพันเท่า
หลังจากฟื้นเขาได้เจอคนที่ช่วยเหลือ หลับๆ ตื่นๆ ก็ได้ยินว่าชื่อสาม กลิ่นหอมๆ ของเธออยู่ใกล้เขาตลอดเวลานับแต่ได้รับความช่วยเหลือ ช่วยเช็ดตัว ทำแผล ป้อนน้ำ ยา
สองสัปดาห์ยาวนานเหมือนหลายเดือนที่ต้องรบกวนเธอ คราวต้องจากมากลับทำเธอเดือดร้อนอีก เดชาธรหันกลับไปมองแผ่นน้ำ
“อยากลงไปเล่นอีกหรือครับ”
“ลงแล้วจะทำไม ฉันหนังเหนียวไม่ตายง่ายๆ หรอก แกเป็นหนอนหรือเปล่า ถ้าใช่ก็ไปบอกคนที่แกส่งข่าวให้เขารู้ด้วย”
อชิระยิ้มทั้งที่ไม่ได้สนุกในสิ่งที่ได้ยิน เหตุเพราะวันนั้นทำให้ตนคิดเสมอว่าทำงานบกพร่อง ฉันทัชที่ขับเรือนิ่งฟังคนทั้งสอง อชิระชวนเจ้านายพูดเรื่องอื่น
“ว่าแต่ผู้หญิงคนนั้นสวยนะครับ”
“เห็นเขาตอนไหน” เดชาธรถามสายตาหันมองท้องน้ำที่มีใบหน้าเด็กสาว
เขาเป็นไปได้ขนาดนี้ ชายหนุ่มที่หน้าบึ้งเสมออมยิ้ม อชิระเอียงคอมอง
“ก็ผมมานอนกับแม่นางตานีตั้งหลายคืน มองนายอยู่ห่างๆ เธอทำราวกับนายเป็นญาติสนิท ไม่กลัวจะช่วยเหลือ สภาพนายไม่ต่างกับโจรนะครับ”
“ถามสั้นๆ ร่ายเสียยาว แล้วนายพูดอะไร เรื่องความหล่อฉันเคยแพ้ใครบ้าง ก็แค่ตอนขับเรือออกมาไม่ได้โกนหนวดเครามาหลายวันก็เท่านั้น”
อชิระกลอกตายื่นกระจกให้คนหลงตนเอง คนโดนว่าเป็นโจรมองใบหน้าตนในกระจก ใช้มือลูบไล้
“ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร”
“ครับๆ ตามนั้น”
หวังให้เจ้านายคิดเรื่องอื่นบ้าง นอกจากการตามหาคนร้าย และเหมือนนายจะเข้าใจ
“เรื่องหนวดเรื่องไม่หล่อจะสำคัญอะไรในเมื่อหนวดหาย ฉันก็คือประธานผู้หล่อเหลาที่สุด อายุน้อยที่สุดซึ่งประสบความสำเร็จไม่ใช่หรือ”
อชิระกลอกตาอีกครั้ง “ครับๆ และยังโสด ตอนนี้เพื่อนๆ นายมีเมียกันไปหมดล่ะ”
เรื่องหลงตัวเองของท่านประธานช่างค้านกับใบหน้าที่เงียบขรึม และไม่ต้องเบื่อจะฟังเรื่องอวยตนเอง มันจะมีให้ได้ยินวันละหลายๆ ครั้ง
“อย่าพูดมาก ฉันทัชขับเร็วกว่านี้อีก เรื่องแต่งงานไม่ใช่เรื่องสำคัญ ใครอยากแต่งก็แต่ไปสิวะ”
“ครับ”
ฉันทัชมองหน้าอชิระ นัยว่าพูดมาก อชิระทำหน้าบึ้ง
“ยุ่ง”
“พอๆ”
“ครับ”
Latest chapter
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่15 หาว่าเราอ้วนฝากไว้ก่อนเถอะ
เดชาธรมองสาวน้อยที่แปลงร่างอยู่ในชุดสวย เขายิ้มพอใจชมไม่ขาดปากจนคนนั่งข้างๆ บอกให้หยุดพูด“หยุดชมเถอะค่ะไม่ได้ชอบแต่งตัวแบบนี้ มันไม่ชิน”“ไม่ชอบกระโปรงใช่ไหมแต่ใส่แล้วดูดี เอาเป็นว่าจะซื้อให้อีกหลายๆ ชุด”สาวน้อยก้มมองกระโปรงเนื้อนิ่ม มีลูกไม้ที่ริมกระโปรง เธอส่ายหน้า“ไม่เอาค่ะ ตัวนี้ตัวเดียวพอ แบบนี้ก็หาว่าเมื่อก่อนสามดูไม่ดีใช่ไหมคะ”“งอนเหรอ เด็กหนอเด็ก”ยิ่งพูดยิ่งหน้างอเดชาธรจับมือนุ่มนิ่มไปที่รถ อชิระมองท่านประธานที่สีหน้าสดใสด้วยความขำดูทำเข้าขนาดยังไม่ได้กินยังหวงขนาดนี้ ถ้าเกิดได้กันแล้ว ไม่ขังไว้ในห้องหรือไงระหว่างนั่งรถธิกานต์ดามองมือถือรู้สึกคิดถึงพ่อขึ้นมา เพราะผ่านโรงพยาบาลที่เคยพาพ่อรักษาตัวป่านนี้จะปวดท้องอีกหรือเปล่า จะมีใครทำของโปรดให้กินไหม เธอน้ำตารื้นขอบตา แต่พ่อไม่ต้องการเธอ จะร้องไห้โศกเศร้าไปทำไม วันนี้ธิติสาก็ย้ำเรื่องนี้แล้ว“เป็นอะไรไป”“คิดถึงพ่อค่ะ”“ฉันว่างงานเมื่อไหร่จะพาเธอกลับบ้านนะ&rdq
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 14 เป็นแฟนกันไม่เป็นไรหรอก
เดชาธรพาแฟนปลอมๆ ไปกินข้าว หลังจากนั้นพาเธอไปซื้อชุดนักศึกษา รองเท้า สาวน้อยเลือกของของใช้เท่าที่จำเป็นและควักเงินตนเองจ่าย เดชาธรดุให้เก็บไว้และให้เธอซื้อของเท่าที่อยากได้ แต่สาวน้อยยังดื้อเพราะบอกเสียดายเงิน“ค่าจ้างฉันให้เบิกก่อน เอาไปเถอะ”“ไม่เอาอยากเก็บไว้มากกว่า พอแล้วค่ะ ไปซื้อกับข้าวต่อนะคะ ไปตุนไว้”เป็นครั้งแรกที่เขาเดินเข้าห้างเพื่อซื้อกับข้าว เดชาธรไม่อยากทำแต่กลับเดินตามหญิงสาวที่เริ่มน้ำหนักลดช้าๆ มองเธอซื้อของด้วยความสุข“เอ่อ เดี๋ยวไปซื้อเสื้อผ้าใหม่หลายๆ ชุดนะ”“ไม่เอา ไม่ชอบนุ่งกระโปรงค่ะ”“แต่เป็นแฟนฉันต้องใส่บ้าง”“สั้นๆ แบบคุณคนนั้นเหรอคะ”สาวน้อยหน้างอ“ทำเหมือนหึง”“แหะๆๆ แค่ซ้อมหึงค่ะ”ว่าแล้วก็แอบหน้าแดงคนเดียว แต่ไม่พ้นสายตาคมซึ่งจับตามองอยู่ตลอดเวลากระทั่งเสียงมือถือมาขัดจังหวะ เดชาธรเดินไปคุย ธิกานต์ดาเดินเลือกซื้อของ พลันสายตาหันไปเห็นธิติสาและลือศักดิ์ เธอคิดจะหลบแต่ธิติสามองเธอเขม็งและตรงเข้ามาในร้าน“ยายสามแกจริงๆ”ปกรณ์ไหว้พ่อเลี้ยงที่ดูแลเขาปานลูกชาย
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 12 เธอช่างโชคดี
“ก็จริง อยู่ไปคงไม่มีความสุข เอ่อว่าแต่จะคุยตอนกินหรือคะ”อยากฟังแต่อีกใจก็ไม่อยากฟังทว่าไม่ใช่เรื่องของเธอสักหน่อย“เราจะเริ่มกินข้าวเมื่อเธอรับปากว่าจะเป็นแฟนฉัน ”“หา ท่านประธานอย่า อย่าล้อเล่นสิคะ”“ไหนว่าฉันไม่แก่ ยังเรียกลุงอยู่ได้ และฟังให้จบก่อน ฉันแค่ให้เป็นกันชนให้หน่อย”ใจที่ฟูพลันแฟบ รู้สึกผิดหวังที่ได้ยินคำอธิบายแต่ยังยิ้มสู้“ออ ถ้าอย่างนั้นทำไมไม่ได้ละคะ ช่วยอะไรคุณได้สามจะทำทุกอย่างเลย ไม่กลับคำแน่ๆ แต่อย่าลืมนะคะ สามยังอยากเรียนหนังสือ”“เห็นฉันเป็นคนขี้ลืมหรือไง”ดวงตามีเสน่ห์ส่งมาให้ สาวน้อยแก้มแดง “ขอบคุณค่ะ” เธอก้มหน้าทั้งสองเริ่มกินข้าว แต่ในหัวต่างคิดเรื่องที่คุยค้างคากันชน จะทำได้หรือ แต่รับปากไปแล้วส่วนคนที่คิดแผนการนิ่งเพราะสมใจ กันชน นั่นมันแค่ข้ออ้าง เธอขยับเข้ามาใกล้ฉันอีกนิดแล้วแม่สาวน้อยสำหรับเธอฉันจะไม่บุ่มบ่าม เพราะเอคือผู้มีบุญคุณเมื่ออาหารอิ่มเจ้าของคอนโดไปนั่งรอคนที่วานให้เป็นแฟน บอกเธอให้มาคุยกับเขาต่อ สาวน้อยไปนั่งใกล้ๆ ด้วยใจเต้นระทึก“ทำไมดูหน้าซีดนะเรา หรือกลัว”“ใครกลัวคะ งานสบายๆ ได้ช่วยคุณสามไม่กลัวใครทั้งนั้น”“แต่อย่าลืมทำหน้าที่ให้ดี
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 11 แฟนปลอมๆ ของท่านประธาน
7 แฟนปลอมๆ ของท่านประธานสุดหล่อธิกานต์ดานั่งลงบนเตียงในคอนโดหรู เธอกำลังรอเจ้าของห้อง วันนี้เขาบอกจะกลับมาราวห้าโมงเย็น ซึ่งเหลือเวลาอีกไม่กี่นาทีมาอยู่ที่นี่เกือบหนึ่งเดือน เธอเบื่อที่ต้องอยู่แต่ในห้อง ได้แต่นั่งรอคุณลุงสุดหล่อเหมือนลูกคอยพ่อกลับจากทำงานผู้ชายที่เธอช่วยเหลือ เขาเป็นถึงประธานบริษัทใหญ่โตเป็นผู้ชายที่หล่อเหลาเหมือนดาราหนังไม่มีผิด เธอรู้สึกสุขใจเมื่อได้อยู่กับเขาคุณเดชาธรดูแลเธออย่างดียังบอกจะส่งเสียให้เรียนหนังสือ เธอไหว้เขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า บอกจะออกมาช่วยงานเมื่อเรียนจบ เขาได้แต่ยิ้ม รอยยิ้มนั้นเธอชอบมองมากธิกานต์ดาหายจากโรคคิดถึงป้าและพ่อ ส่วนเรื่องยายที่เป็นห่วงป้าสุคนธ์ส่งข่าวมาบอกและให้เบอร์มือถือ เธอดีใจและเมื่อครู่เพิ่งวางสายไปหลังจากคุยกับยายพักใหญ่สักวันเธอจะรับยายมาอยู่ด้วยเมื่อเรียนจบได้ทำงานคงไม่นานจะมีกำลังซื้อบ้าน เลี้ยงดูยายใครๆ ก็ต้องอยู่กับความฝัน ในเมื่อต้นทุนชีวิตไม่มีเลย เพื่อจะได้มีแรงผลักดันความตั้งใจ“เป็นไงอีกไม่กี่วันมหาลัยจะเปิดนอนไม่หลับหรือ”เสียงอ่อนโยนถามเมื่อเปิดประตูเข้ามา สาวน้อยยิ้ม รีบไปถอดเสื้อสูทให้ร่างใหญ่“มาแล้วหรือคะสามคอยต
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 10 เธอรู้จักเขาดีแค่ไหน
“มาทำอะไรคะ”“มาหาเธอน่ะสิ”ป้าสุคนธ์เดินไปยืนใกล้คนเจ็บ เธอบอกป้าเบาๆ “ลุงหนวดเขาอยู่ที่ท่าน้ำค่ะป้า สามจะไปหาเขาสักหน่อย”“ไม่ได้นะคะ ถ้ากำนันรู้จะแย่”“แต่สามอยากไปจากที่นี่แล้ว หลายวันมานี้สามคิดทบทวนคงต้องไปจริงๆ อยู่ทำไมให้เขามาไล่ทุกวัน”“หนูสาม” ป้าสุคนธ์ดวงตาแดงก่ำคงถึงวันที่ต้องโดดเดี่ยวอีกครั้ง ทั้งคนไปและคนที่อยู่ที่เดิม“ ใช่ว่าสามอยากจะไปป้าก็รู้ แต่อยู่แบบไม่รู้ว่าจะโดนไล่ไปเมื่อไหร่อีกสามเครียด ไหนจะเรื่องเรียน ถ้าคุณลุงหนวดไม่รังเกียจ สามจะออกไปจากที่นี่ ขอให้เขาช่วย”นางสุคนธ์น้ำตาคลอ“ป้าอย่าร้องไห้เลยจะไปด้วยก็ได้นะคะ สามจะไม่ให้ป้าลำบาก สามพอจะมีเงินเก็บ”เธอทำงานทุกอย่างตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ ปลูกผัก เก็บผลไม้จ้าง เพราะเคยทำจนชิน ไม่ชอบการง้อมือง้อเท้า ดีใจที่วันนี้พอจะมีเงินในบัญชี“ป้าต้องดูแลกำนัน”คนมีบุญคุณดูลังเลธิกานต์ดาร้องไห้ ไม่ใช่ไม่รู้ว่าป้ารักพ่อของตน เธอกอดป้า“ถ้าอย่างนั้นให้สามไปเถอะค่ะ ป้าเองจะได้ไม่ปวดหัวเรื่องสาม ไหนจะพ่อ ”“พ่อกำนันอาจจะเมา สองแม่ลูกนั่นก็ร้าย”ป้าอย่าหลอกกันเลยสามไม่ใช่เด็กอมมือ พ่อไม่ได้รักสามเลย พามาที่นี่เพราะแม่เคยเป็นเพื่
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 9 ได้เจอกันอีกครั้ง
ควับ!ไม้กวาดใกล้มือพ่อฟาดลงที่แผ่นหลังน้ำตาสาวน้อยร่วงริน มองหน้าพ่ออย่างตัดพ้อแต่ยังโดนอีกครั้ง นางสุคนธ์เข้าไปกอดร่างอวบ“พอเถอะกำนัน”“ถ้าไม่รักดีแบบนี้ก็ไปให้พ้นหน้าฉัน ไปอยู่กับผัวชาวสวน โง่จริงๆ จะส่งไปอยู่สุขสบายไม่ชอบ กลับไปคว้าคนจนๆ มาเป็นผัว เลือดชั่ว”กำนันทศเดินจากไป นางสาครหันมายิ้มเย้ย“ไปเลยนะ อย่าอยู่ให้กำนันเอาเลือดหัวแกออกอีก ฉันดีกับแกมาตลอดเพื่อวันนี้ ยังไงก็ไปดีนะ ผิดที่แกไม่น่ากลับมาเลย หลายปีที่ฉันกับลูกมีความสุข แต่เมื่อแกกลับมาเราก็ไม่มีความสุขอย่างเคย ไปคราวนี้ขอให้ไปลับนะ ผู้ชายก็ไม่เอา คนเป็นพ่อก็ไม่เคยคิดว่าแกเป็นลูก”“สารเลว”นางสาครโกรธจะกลับมาตบหน้านางสุคนธ์อีก แต่นางสุคนธ์ยกไม้กวาดขึ้น “เอาซี่ ถ้าแน่จริงก็เข้ามา”กำนันทศเดินไปแล้ว นางสาครล่าถอย มองหาลูกสาวก็ไม่เห็น รู้สึกโมโหที่ไม่มาช่วยเหลือ ปล่อยให้ตนโดนรุม“เมื่อก่อนแม่เองก็คงตรอมใจเพราะรู้ว่าพ่อมีผู้หญิงคนนี้ ฮือๆๆ สามน่าจะเชื่อป้าตั้งแต่แรก ไม่ไว้ใจคนพวกนี้”“ก็เขาแกล้งทำดีด้วย คนใจดีอย่างหนูสามก็คงเห็นใจ เลิกพูดเรื่องนี้เถอะคะ มาขอป้าดูหน่อยเจ็บมากหรือเปล่า”ธิกานต์ดาห่อตัว รู้สึกปวดร้อนที่แผลร
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 8 เหมือนเป็นคนอื่น
สองสัปดาห์ต่อมากลับจากงานบวชลูกบ้านนายทศเมามายนอนบนแคร่ใต้ต้นมะม่วงลูกดก ธิกานต์ดานอนไม่หลับลงมาดูแลพ่อแต่กลับโดนไล่“ไปให้พ้นหน้าฉันเดี๋ยวนี้ ไป”“หนูจะหาเงินมาให้พ่อเองค่ะ”“เงินตั้งมากมายอย่ามาทำอวดเก่ง ไปให้พ้นกลับไปอยู่กับแม่แก แม่แกที่หนีตามชู้ไป เอิ้ก ฉันไม่น่าไปรับแกมาเลย ไอ้เถ้าแ
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 7 ท่านประธานอารมณ์ดี
“ออกไป ”ท่าทางแปลกๆ จะไม่ให้นายอชิระคิดได้ยังไง ดังนั้นจึงมองเจ้านายไม่กะพริบตา“ถ้าอย่างนั้นพอแค่นี้ใช่ไหมครับ”“ไว้ถ้าต้องการอะไรจะบอกอีกครั้งแต่ตอนนี้มาทำแผลให้ฉันก่อน”นายเอี้ยวมองผ้าก็อตที่แขน อชิระเดินไปใกล้“มือผมไม่นิ่มเหมือนกับมานางผมยาวตานีบ้านนั้นนะครับ”แววตาคมกริบจ้องคนสนิท อชิระหุบปา
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 6 ท่านประธานมีความรัก
“แกอย่ามาก้าวร้าวเขานะ”“พี่กับเขาดูท่าศีลจะเสมอกัน ถ้าไม่ทำตามที่บอกสามจะฟ้องพ่อ ดูสิพ่อจะว่าอย่างไร” ธิกานต์ดาจ้องคนที่เคยไว้ใจด้วยสายตาจริงจัง ลือศักดิ์เดินจากไปด้วยสีหน้าหงุดหงิด ไม่ลืมสั่งให้คู่รักจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย เมื่อฝ่ายนั้นลับตาไป ธิกานต์ดาเสียงดังเพราะความโมโห“ถ้าอยากได้ทำไมไม
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 5 โดนแทงข้างหลัง
ปังๆๆ“ยายสามเปิดประตู แกจะมุดหัวอย่างนี้ไม่ได้”หญิงสาวสะดุ้ง พ่อมาแล้ว เธอเดินไปเปิดประตูเพียะ!เธอจับมือพ่อแน่น ห้ามน้ำตาไม่ให้ไหล “พ่อฟังสามก่อนสิ ไม่ได้เป็นอย่างที่พ่อคิดค่ะ”“ไม่ว่าจะยังไงแกก็โดนถอนหมั้น จะเอาเงินที่ไหนไปคืนเขา เงิน ทองพวกนั้นฉันเอาไปหมดแล้วแกก็รู้”พ่อติดพนันแต่ไม่ยอมขายไร่
You May Also Like
พิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย130.6K viewsราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!
หยาน อัน310.1K viewsลุงดำ
กาสะลอง70.0K viewsไฟรักเร่าร้อน🔥
Me'JinJIn93.0K viewsLOVE ME PLEASE ได้โปรดรักฉัน
เฟยเฟิ่ง/หงษ์บิน37 viewsท่านชีคดุขนาดนี้คุณหมอจะทนไหวเหรอ
SUNISAYOK537 viewsมหาเศรษฐีทวงรัก
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko136 viewsโอกาสครั้งที่สองของมหาเศรษฐี
Authoress Cindy129 views
