로그인공유
ตอนที่ 15 เธอทำให้รู้สึกดี
게시일:
2026-09-14 20:08:16วางสายจากบิดาแล้วอลันก็มีสีหน้าเครียดอย่างเห็นได้ชัด เขาไม่รู้ว่าดุจดาวและมารดาของเธอมีแผนจะทำอะไรกันต่อ ถึงไม่บอกบิดาเขาว่าเขาเสียชีวิตแล้วทั้งเป็นฝ่ายส่งคนมายิง
สมองของชายหนุ่มเอาแต่คิดถึงเรื่องนี้จนกระทั่งเวลาผ่านไปนับชั่วโมงเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นก่อนที่จะเปิดออกพร้อมกับเจ้าของห้องที่เดินยิ้มมาแต่ไกล
“พี่อลันทำไมอยู่มืดๆ แบบนี้ล่ะคะพี่เป็นอะไรหรือเปล่า” หญิงสาวเปิดไฟกลางห้องจนสว่างแล้วเดินมานั่งบนโซฟาอีกตัว
“เปล่าครับ พอดีพี่นั่งคิดอะไรเพลินๆ และแล้วมุกล่ะไปเที่ยวมาสนุกไหม”
“สนุกค่ะมุกกับเมย์เดินซื้อของกันเพลินแล้วก็ดูหนังกันด้วยขอโทษนะมุกกลับช้า” มุกตาภาเล่าไปยิ้มเพราะนานๆ ทีเธอถึงจะได้หยุดพร้อมกับเพื่อน
“มุกจะขอโทษพี่ทำไมนี่มันห้องของมุกนะ มุกจะกลับตอนไหนก็ได้”
“นั่นสิมุกลืมไปเลย” หญิงสาวหัวเราะเบาๆ
“แล้วเมย์ล่ะ กลับไปแล้วเหรอ”
“ค่ะ เมย์มาส่งมุกแล้วก็กลับหอไปแล้ว ที่อลันยังไม่ได้กินข้าวใช่ไหม”
“ครับ”
“มุกกะแล้วว่าพี่ยังไม่กินอะไรแน่ๆ มุกซื้อราดหน้ามาฝากพี่อลันกินได้ไหม”
“ได้สิ พี่กินได้ทุกอย่างนั่นแหละขอบใจนะ”
“มุกล่ะกินมาหรือยัง”
“กินแล้วค่ะ”
“มุกมาเหนื่อยๆ ไปอาบน้ำเถอะเดี๋ยวตรงนี้พี่จัดการเอง”
“มุกขอไปอาบน้ำก่อนนะคะ”
เมื่อมุกตาภาเดินไปแล้วอลันก็จัดการทานราดหน้าและล้างจานจนเรียบร้อยก่อนจะกลับมานั่งที่โซฟาอีกครั้ง
ไม่นานนักหญิงสาวก็เดินมาที่โซฟา
“พี่อาบน้ำก่อนดีกว่าไหมเดี๋ยวมุกจะได้ทำแผลให้”
“ไม่เป็นไรวันนี้พี่ทำแผลแล้ว”
“พี่ทำแผลคนเดียวเหรอคะ” หญิงสาวแปลกใจเพราะทุกวันที่ผ่านมาเธอก็ทำหน้าที่นี้มาโดยตลอด
“เปล่าหรอกวันนี้รุ่นพี่ที่พี่รู้จักเขาแวะมาหาก็เลยพาพี่ไปให้คุณหมอที่คลินิกดูแผลนะ”
“แล้วคุณหมอว่ายังไงบ้าง”
“หมอก็บอกว่าแผลแห้งดีถ้าครบเจ็ดวันอาจจะต้องตัดไหมมุกตัดให้พี่ได้ไหมล่ะ” เขาไม่อยากออกไปไหนบ่อยๆ
“อันที่จริงมุกก็พอทำได้อยู่หรอกค่ะ แต่ที่ห้องนี้ไม่มีอุปกรณ์ ถ้าครบกำหนดแล้วพี่ไปตัดไหมที่คลินิกเพื่อนพี่ก็ได้นะ แล้วเพื่อนที่พี่พูดถึงเขาไว้ใจได้ใช่ไหม”
“ครับ พี่ภูเขาไว้ใจได้เขาชวนพี่ไปอยู่กับเขาด้วยนะ”
“แล้วพี่ อลันตอบไปว่ายังไง”
“พี่ว่าอยู่ที่นี่พี่สบายใจมากกว่านะ แต่ก็ไม่รู้ว่าพี่สร้างความเดือดร้อนให้มุกมากหรือเปล่า พี่เกรงใจ”
“มุกก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไรหรอกค่ะ เพราะปกติแล้วมุกก็จะไม่ค่อยได้อยู่ห้องเท่าไหร่ นอกจากกลับมานอน”
“แล้ววันหยุดล่ะ”
“ถ้าหยุดแค่วันเดียวก็นอน ถ้าหยุดพร้อมกับเมย์ก็ออกไปข้างนอกเหมือนวันนี้แต่ถ้าหยุดหลายวันก็กลับบ้านที่นครสวรรค์ค่ะ”
“อ๋อ....ที่เราเจอกับเพราะมุกกลับบ้านเหรอ”
“ค่ะ ปกติมุกจะนั่งรถไฟกลับเพราะขี้เกียจขับรถค่ะ”
“มุกกลัวไหม”
“กลัวอะไรคะ” มุกตาภาแปลกใจกับคำถาม
“กลัวพี่ และกลัวคนที่ทำร้ายพี่จะตามมาที่นี่”
“มุกกับพี่อลันไม่เคยรู้จักกันมาก่อนคนร้ายคงไม่ตามมาที่นี่หรอกค่ะ ส่วนที่ถามว่ามุกกลัวพี่มั้ยก็มีกลัวอยู่บ้าง แต่พี่คงไม่ทำอันตรายมุกใช่มั้ยคะ” หญิงสาวถามพร้อมกับยิ้มสดใสทำให้อลันรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก
“พี่จะทำร้ายคนที่คอยช่วยเหลือพี่ยังไงล่ะ”
“แล้วเรื่องคนร้ายล่ะคะถูกจับหรือยัง”
“ตอนนี้จับตัวคนร้ายได้แล้วล่ะ”
“งั้นพี่ก็สบายใจได้แล้วสิ แต่ทำไมสีหน้าพี่ดูไม่ดีเลยล่ะคะ”
“ถึงจะจับคนร้ายได้แต่พี่ก็ไม่รู้ว่าคนที่จ้างมีแผนจะทำอะไรต่อ”
“แล้วทำไมถึงไม่จับคนที่ว่าจ้างด้วยล่ะคะ แบบนี้พี่ก็จะตกอยู่ในอันตรายนะ” หญิงสาวพูดด้วยความเป็นห่วง
“พี่อยากรู้ว่าคนที่จ้างเขามีจุดประสงค์อะไรกันแน่เลยให้คนที่จับได้บอกคนจ้างไปว่าแผนสำเร็จ”
ไม่รู้เพราะอะไรอลันถึงเล่าเรื่องทั้งหมดให้กับมุกตาภาฟังทั้งที่เธอเป็นแค่คนแปลกหน้าที่บังเอิญมาช่วยเขาไว้
“มันเสี่ยงเกินไปหรือเปล่าคะ”
“ถ้าเราอยากรู้ความจริงพี่ว่ามันก็ต้องเสี่ยงแต่พี่สัญญาเรื่องนี้มุกจะไม่เดือดร้อนอย่างเด็ดขาด จะไม่มีใครมาทำอันตรายมุกได้” ชายหนุ่มยืนยันเพราะเขาให้ดนัยคอยดูแลความปลอดภัยอยู่ห่างๆ
“มุกไม่ได้กลัวเรื่องนั้นหรอกค่ะ มุกแค่คิดว่าเรื่องที่พี่เจออยู่มันค่อนข้างซับซ้อนมาก”
“พี่เองก็คิดแบบนั้นนั่นแหละ ตอนนี้ก็เลยจะเล่นตามน้ำของคนร้ายไปก่อนนะ พี่เลยยังกลับไปไม่ได้”
“มุกเข้าใจค่ะ ถ้ายังไงพี่อลันก็พักผ่อนให้แผลหายดีก่อนก็ได้”
“ถ้าแผลพี่หายดีแล้วมุกจะให้พี่ไปจากที่นี่เหรอ”
“มุกยังไม่ได้พูดนะคะว่าจะให้พี่ไป มุกแค่คิดว่าถ้าแผลพี่หายดีพี่คงต้องกลับไปจัดการทุกอย่าง เพราะถ้าไม่ทำอะไรเลยคนที่วางแผนทำร้ายพี่คงได้ใจ”
“ขอบคุณนะมุกขอบคุณจริงๆ ที่เข้าใจสถานการณ์ของพี่”
“พี่พูดแบบนี้กับมุกหลายครั้งแล้ว เลิกขอบคุณมุกได้แล้วค่ะ ยังไงเราก็เป็นเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน มุกขอตัวไปนอนก่อนนะพรุ่งนี้ต้องตื่นไปทำงานแต่เช้า”
“แล้วพรุ่งนี้เลิกงานเที่ยงคืนอีกหรือเปล่าล่ะ”
“เปล่าค่ะ พรุ่งนี้มุกเลิกงานแค่ 4 โมงเย็นค่ะแต่มุกรับเวรพิเศษก็เลยเลิกงานแค่สองทุ่มค่ะ มุกว่าจะไปซื้อบะหมี่เจ้าประจำมากินพี่อลันจะเอาด้วยไหมมุกจะซื้อมาฝาก”
“ก็ได้ครับ”
เมื่อหญิงสาวกลับเข้าห้องนอนไปแล้วเขาก็ยังคงนั่งหน้าเครียดอยู่ที่เดิมเพราะกำลังใช้ความคิดกว่าชายหนุ่มจะปิดไฟเข้านอนก็ผ่านไปเกือบเที่ยงคืน
เช้าวันต่อมามุกตาภาออกจากห้องก็แปลกใจที่เห็นว่าตอนนี้อลันนั่งห่มผ้าอยู่บนโซฟา
“พี่อลันเป็นอะไรหรือเปล่าคะหรือว่ามีไข้” หญิงสาวรีบเดินเข้ามาแตะมือไปที่หน้าผากแต่อุณหภูมิก็ไม่ได้สูงอย่างที่คิด
“เปล่าครับ”
“แล้วพี่จะห่มผ้าทำไมล่ะหรือว่าหนาว”
“พอดีพี่เอาผ้าไปซักนะตอนนี้นุ่งแค่ผ้าเช็ดตัว”
“มุกขอโทษนะ มุกลืมไปเลยว่าซื้อชุดมาให้พี่แค่ไม่กี่ชุดเอง แล้วทำไมพี่ไม่บอกมุกล่ะคะ มุกจะได้ซักให้”
“ไม่เป็นไรแค่เอาผ้าลงเครื่องซักผ้าแค่นี้สบายมาก แต่พี่ไม่ได้เอาของมุกซักเลยนะ”
“ไม่เป็นไรค่ะเสื้อผ้าที่เป็นชุดทำงานมุกส่งซักอยู่แล้วส่วนชิ้นอื่นเดี๋ยวมุกจัดการเองแค่พี่ซักของตัวเองก็เกรงใจมากแล้ว”
“มุกจะเกรงใจพี่ทำไม พี่สิต้องเกรงใจ”
“แต่พี่ไม่สบายอยู่นะ มุกซักให้ได้อยู่แล้วล่ะ พี่ไม่ต้องอายเลยตอนอยู่บ้านมุกก็ซักเสื้อผ้าให้พ่อเป็นประจำอยู่แล้ว”
“พี่แค่ไม่อยากรบกวนมากจนเกินไปครับ แล้วทำไมวันนี้มุกถึงไปทำงานเช้ากว่าทุกวันล่ะ”
“มุกสั่งข้าวเหนียวหมูปิ้งไว้ข้างล่างค่ะสั่งมาเผื่อพี่ด้วยนะคะ”
พูดจบหญิงสาวก็เปิดประตูห้องและกลับมาอีกครั้งพร้อมกับถุงข้าวเหนียวหมูปิ้ง
“อันนี้ของพี่อลันเช้านี้ ส่วนกลางวันก็สั่งเองนะคะ แล้วก็อย่าลืมทานยาให้ครบด้วยล่ะ มุกไปทำงานแล้วนะเย็นนี้มุกจะซื้อบะหมี่เกี๊ยวมาฝากค่ะ”
“ครับ ขับรถดีๆ นะ”
เมื่อมุกตาภาเดินออกจากห้องไปแล้วชายหนุ่มก็มองถุงข้าวเหนียวหมูปิ้งแล้วยิ้ม การมาอยู่กับหญิงสาวมันทำให้เขารู้สึกดีมากๆ น้ำใจที่มุกตาภามีให้มันมากอย่างที่เขาไม่คิดว่าจะมีใครใจดีกับเขาแบบนี้มาก่อน ความอิ่มเอมใจและความรู้สึกบางอย่างกำลังก่อตัวขึ้นในใจของอลันอย่างช้าๆ
최신 챕터
ท่านรองคลั่งรัก ตอนที่ 43 ท่านรองคลั่งรัก (ตอนจบ)
“พี่อลันโกรธมุกไหมคะ ที่มุกออกมาเจอกับแฟนเก่าของพี่” มุกตาภาถามเมื่อถึงเธอเดินเข้ามานั่งในรถ“ไม่โกรธหรอกครับ แค่รู้สึกน้อยใจนิดหน่อยที่มุกไม่เชื่อใจพี่”“มุกก็เชื่อใจพี่นะคะแต่เธอโทรมาบอกว่ามีหลักฐาน มุกก็เลยคิดว่ามาคุยกับเธอหน่อยก็ดี”“แล้ววันนี้มุกไม่ต้องทำงานเหรอครับ”“แล้วมุกขายเวรบ่ายแล้วค่ะ มุกขอโทษที่ไม่บอกพี่นะคะ”“มุกครับ พี่ไม่โกรธเลยนะ” เขาเอื้อมมาจับมือเธอไว้ขณะขับรถออกจากหน้าร้าน“แต่มุกโกหกพี่”“ถ้าพี่เป็นมุกพี่ก็คงทำเหมือนมุก อย่าคิดมากนะ มุกครับถ้าสมมุติพี่ไม่มีแผลเป็นและคืนนั้นมุกไม่ได้อยู่กับพี่มุกจะเชื่อสิ่งที่เธอพูดไหมล่ะ”“มันมีความเป็นไปได้อยู่ค่ะ แต่ในเมื่อพี่อลันสัญญากับมุกแล้วว่าจะไม่กลับไปคบกับเธอมุกก็คงจะต้องถามพี่ก่อนว่าเรื่องมันเป็นยังไงกันแน่”“ต่อไปนี้ห้ามปิดบังพี่นะครับ”“ค่ะ แล้วพี่จะโกรธพี่อารัญไหมคะ”“พี่ไม่โกรธหรอก โชเป็นคนเจ้าเล่ห์แล้วพี่อารัญก็คงไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมเธอ เราจะไม่พูดถึงเรื่องนี้กันอีกนะ พี่ไม่อยากให้พี่อารัญต้องไม่สบายใจ” เขากลัวว่าพี่ชายจะรู้สึกไม่ดีถ้าหากเขาไปพูดเรื่องนี้“มุกก็คิดว่าอย่างนั้นค่ะ อะไรที่มันผ่านไปแล้วมุกไม่อยากเก็บเอา
ท่านรองคลั่งรัก ตอนที่ 42 รอวันแทรกลาง
ชีวิตของมุกตาภาก็ดำเนินไปตามปกติอลันยังทำหน้าที่คนรักที่ตามรับส่งอยู่ทุกวัน แม้เธอจะบอกว่าไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้แต่เหมือนว่าเขาจะไม่ฟังเธอเลยสักนิดวันนี้หญิงสาวขึ้นเวรบ่ายและเขาไม่ว่างที่จะมาส่งแต่ก็ไม่วายให้ดนัยคนขับรถมารอรับเธอที่พอพักเพื่อไปส่งที่โรงพยาบาล“พี่ดนัยส่งมุกที่ข้างโรงพยาบาลก็ได้ค่ะ ไม่ต้องไปส่งถึงข้างใน”“แต่คุณอลันสั่งว่าให้ส่งถึงที่นะครับ”“นี่ก็ถึงแล้วค่ะ มุกไม่บอกพี่อลันหรอกนะคะ”“งั้นก็ตามใจคุณมุกครับ”เมื่อเคลื่อนออกไปแล้วมุกตาภาก็เดินข้ามถนนไปยังร้านฝั่งตรงข้าม อันที่จริงวันนี้เธอขายเวรบ่ายออกไปแล้วเพราะมีนัดสำคัญกับคนที่เธอเองก็ยังไม่เคยเจอตัวจริงหญิงสาวเดินเข้ามาในร้านกาแฟแห่งหนึ่ง สายตามองหาคนที่นัดไว้และดูเหมือนอีกฝ่ายจะมารอเธออยู่แล้วพอเธอเดินเข้ามาคนที่นัดไว้โบกมือให้“สวัสดีค่ะ คุณนัดฉันไว้ใช่ไหมคะ” มุกตาภาทักทายไปตามมารยาท“อือ นักก่อนสิ”“คุณมีอะไรจะพูดกับฉันก็พูดมาเลยค่ะ ฉันไม่เวลาไม่มากหรอกนะคะ”“ก็เพราะเธอเอาแต่ทำงานแบบนี้ไม่รู้เลยว่าแฟนเธอน่ะแอบนอกใจ”“นอกใจเหรอคะ” หญิงสาวทวนคำ“นี่ไม่รู้เลยเหรอว่าเวลาที่เธอทำงานเวรกลางคืนน่ะแฟนเธอเขาก็แอบออกมาหาฉั
ท่านรองคลั่งรัก ตอนที่ 41 รางวัลของใคร nc
มุกตาภาขึ้นมานอนบนเตียงโดยมีอลันนอนกอดซ้อนอยู่ทางด้านหลัง“พี่อลันอย่ากอดแน่น”“แน่นที่ไหนแบบนี้กำลังดี มุกง่วงแล้วเหรอ”“นิดหน่อย”“แต่พี่ยังไม่อิ่มเลยนะ อยากเอาต่อ พี่รอมาตั้งหลายวันมุกจะให้พี่น้ำเดียวเองเหรอ”“พี่อลันก็ชอบพูดตรงเกิน”“แล้วทำไมต้องพูดอ้อมด้วยนะ อยู่กับเมียบนเตียงแบบนี้มันก็มีเรื่องเดียวที่จะพูด”“ไม่เหนื่อยเหรอคะ”“ไม่ครับ พี่เก็บแรงมาหลายวัน”“มุกจะยอมพี่ถ้าบอกว่าวันนี้แอบไปคุยเรื่องอะไรกับพี่ภู”“ไม่มีอะไรหรอกครับ”“แต่มุกว่าต้องมีค่ะ ถ้าไม่อย่างนั้นก็ต้องคุยต่อหน้ามุกไปแล้ว มุกเพิ่งรู้ว่าพี่มีความลับกับมุก” มุกตาภารู้สึกว่าเรื่องที่เขาไปคุยกับภูวิศต้องเกี่ยวกับเธออย่างแน่นอน“มันไม่ใช่ความลับหรอกครับ แต่พี่ไม่อยากให้มุกไม่สบายใจ”“ยิ่งพี่ไม่บอกมุกก็ยิ่งไม่สบายใจนะคะ” หญิงสาวพลิกตัวกลับมามองหน้าคนรักที่ดูเหมือนกำลังปิดบังอะไรบางอย่างอยู่“ถ้าพี่บอกไปแล้วจะไม่คิดมากใช่ไหม”“ค่ะ” หญิงสาวสัญญาไปก่อนแต่จะทำได้หรือเปล่ามันก็เป็นอีกเรื่อง“พี่ภูเล่าว่าเจอแฟนเก่าพี่”“แค่นี้เหรอคะ”“เธอถามถึงพี่ พี่ภูก็เลยบอกไปว่าพี่มีแฟนแล้ว”“แต่หน้าพี่ดูไม่สบายใจเลย มีอะไรหรือเปล่าคะ
ท่านรองคลั่งรัก ตอนที่ 40 กินไอติม nc
คอนโดมิเนียมของอลันมุกตาภาเข้ามาแปรงฟันอาบน้ำอย่างรวดเร็วเพราะตอนนี้เธอรู้สึกว่าแอลกอฮอล์ที่เธอดื่มเข้าไปมันกำลังออกฤทธิ์ แต่ยังไม่ทันออกจากห้องน้ำอลันก็เดินตามเข้ามา หญิงสาวแปลกใจเพราะเธอจำได้ว่าตัวเองล็อกประตูห้องน้ำแล้ว“พี่อลันเข้ามาได้ยังไงคะ พี่จะรีบใช้ห้องน้ำเหรอคะ มุกอาบเสร็จพอดีค่ะ” หญิงสาวรีบปิดฝักบัวจากนั้นก็เดินไปหยิบเสื้อคลุมอาบน้ำเพื่อจะสวมแต่ก็ช้ากว่าอลันเพราะตอนนี้เขาเข้ามาประชิดและรวบเอวของหญิงสาวไว้แล้ว“พี่อลันจะทำอะไรคะ”“อาบน้ำให้พี่หน่อยได้ไหม”“พี่ก็อาบเองสิคะ”“เมื่อกี้มุกบอกพี่เองนะครับว่าจะยอมตามใจพี่ทุกอย่าง อาบให้หน่อยนะคนเก่งของพี่” ชายหนุ่มทำเสียงอ้อนมุกตาภากำลังคิดหนักเพราะเมื่อกี้เธอพลาดเองที่ไปพูดกับเขาแบบนั้น“ถ้าอยากให้มุกอาบให้พี่ก็ถอยไปนิดสิคะ ยืนเบียดกันแบบนี้จะอาบได้ยังไงล่ะคะ”อลันหัวเราะก่อนจะยอมปล่อยเอวของหญิงสาวออกเขากระตุกปมผ้าเช็ดตัวไปแขวนไว้แล้วหยิบฝักบัวมาราดไปบนตัวเองจนชุ่มหญิงสาวกดครีมอาบน้ำใส่มือและหันมาใบหน้าของเธอก็ร้อนผ่าว ผิวหน้าแดงระเรื่อเมื่อเห็นเรือนร่างของเขาทุกสัดส่วนอย่างชัดเจน“ทำไมยังจะต้องอายอีกล่ะ มุกก็เคยเห็นพี่มาทั้ง
ท่านรองคลั่งรัก ตอนที่ 39 กระชับมิตร nc
ทางด้านอารัญที่ออกมาดื่มกับภูวิศได้เกือบหนึ่งชั่วโมงเขาก็ขอตัวกลับตอนนี้ชายหนุ่มเลยนั่งดื่มอยู่คนเดียวและคิดว่าอีกสักพักตนเองก็จะกลับแล้วเหมือนกันเขามองไปรอบๆ ร้านซึ่งนักท่องเที่ยวส่วนใหญ่จะมักจะเป็นคู่หรือไม่ก็มากันเป็นกลุ่มจะมีแค่เขาคนเดียวที่นั่งอยู่ตามลำพัง ชายหนุ่มอดคิดถึงตัวเองไม่ได้เพราะก่อนหน้านี้ก็เคยมีแฟนมาหลายคน แต่ไม่ว่าจะคบกับใครก็ถูกมารดากีดกันด้วยเหตุผลที่ว่าไม่มีใครเหมาะสมกับเขาสุดท้ายแล้วอารัญก็เลยเลิกที่จะสนใจผู้หญิงเพราะคิดว่าต่อให้คนนั้นสวยเก่งฐานะดีแค่ไหนก็ไม่สามารถพิชิตใจมารดาของเขาได้แต่ตอนนี้ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปอารัญก็เริ่มอยากจะมองหาใครสักคนเพราะการอยู่คนเดียวมันก็รู้สึกเหงาแต่ก็ยังไม่มีใครที่ทำให้เขารู้สึกอยากจะใช้ชีวิตด้วยเข้ามาเลยเขาสั่งเครื่องดื่มอีกหนึ่งแก้วและถ้าดื่มแก้วนี้หมดก็คงจะกลับแต่ดื่มไปได้เพียงครึ่งผู้หญิงคนหนึ่งก็เดินตรงเข้ามา“อลันคะ โชคดีจังที่เจอคุณที่นี่” โชติชญาเดินเข้ามาทักทายเพราะคิดว่าเขาคืออลันอดีตคนรักของเธอ “ขอโทษนะครับคุณคงทักคนผิด” อารัญปฏิเสธเพราะเขาจำได้ว่าไม่เคยรู้จักผู้หญิงคนนี้มาก่อน“แหมเลิกกันไปแค่ปีเดียวทำเป็นจำโชไม่ไ
ท่านรองคลั่งรัก ตอนที่ 38 แค่บอกมาว่าอยากได้อะไร
“พี่อลันจะพามุกไปไหนคะ” มุกตาภาถามขึ้นเมื่อรู้สึกว่าทางที่อลันกำลังขับรถไปนั้นไม่ใช่ทางกลับหอพักของเธอ“ไปคอนโดพี่ครับ มุกสัญญากับพี่แล้วนะว่าจะมาค้างกับพี่ถ้าวันต่อไปเป็นวันหยุดของมุก”“แต่พรุ่งนี้มุกมีนัดกับเมย์ค่ะ”“มุกนัดกับเพื่อนที่ไหนพรุ่งนี้พี่ไปส่งก็ได้”“พี่อลันคะ พรุ่งนี้มุกต้องตื่นเช้ามากๆ เลยค่ะ ถ้าไปค้างกับพี่อลันมุกกลัวตื่นสาย”“วันหยุดทั้งทีจะรีบตื่นเช้าทำไม มุกมีธุระอะไรสำคัญขนาดนั้นเหรอครับ”“ธุระสำคัญสิคะสำคัญมากๆ ด้วยมุกรอวันนี้มานานแล้วค่ะ”“แล้วบอกพี่ได้ไหมล่ะว่าธุระที่ว่านั้นคืออะไร”“ถ้ามุกบอกพี่แล้วพี่จะคิดว่ามันเป็นเรื่องไร้สาระหรือเปล่าล่ะ”“ก็ลองบอกมาก่อนสิครับ แต่พี่ว่ามุกโตแล้วคงไม่ทำอะไรไร้สาระหรอกมั้ง”“มุกเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าคนอื่นมองยังไง แต่สำหรับมุกมันเป็นสิ่งที่มุกรอค่ะ”“พูดแบบนี้ทำให้พี่ชักอยากจะรู้แล้วสิว่าพรุ่งนี้มุกกับเมล์นัดกันทำอะไรถึงต้องตื่นแต่เช้า”“เรานัดกันแย่งกดบัตรคอนเสิร์ตค่ะ” มุกตาภาบอกเขาไปตามตรงเพราะถึงวันที่เธอไปดูคอนเสิร์ตเขาก็ต้องรู้“บัตรคอนเสิร์ตมันซื้อยากขนาดนั้นเชียวเหรอครับ” เขาไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนจึงทำให้แปลกใจว่าทำ
