Home / รักโบราณ / ท่านอ๋องพญายมผู้นี้...คือสามีของข้า! / บทนำ : คืนมงคลที่หนาวเหน็บกว่าเหมันต์

Share

ท่านอ๋องพญายมผู้นี้...คือสามีของข้า!
ท่านอ๋องพญายมผู้นี้...คือสามีของข้า!
Author: มาตารดา

บทนำ : คืนมงคลที่หนาวเหน็บกว่าเหมันต์

last update publish date: 2026-04-27 15:49:55

บทนำ : คืนมงคลที่หนาวเหน็บกว่าเหมันต์

กลิ่นกำยานมงคลที่ควรจะหอมอบอวลชวนให้จิตใจรัญจวน กลับฉุนจัดจนชวนให้รู้สึกอึดอัด แสงเทียนสีแดงเล่มใหญ่สลักลายมังกรหงส์สลัวรางวูบไหวอยู่มุมห้อง สะท้อนเงาของร่างบางในชุดมงคลสีแดงสดที่นั่งนิ่งสนิทอยู่บนเตียงไม้หนานมู่

ผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวสีแดงปักดิ้นทองบดบังวิสัยทัศน์จนสิ้น ทว่าไม่อาจบดบังความทรงจำมากมายที่เพิ่งหลั่งไหลเข้ามาในหัวของ ‘จ้าวชิงเยว่’

ใช่... นางทะลุมิติมาอยู่ในร่างของคุณหนูใหญ่จวนราชครู ผู้มีรูปโฉมงดงามล่มเมือง แต่กลับมีนิสัยร้ายกาจ เอาแต่ใจ และเป็นที่เกลียดชังของผู้คนทั่วทั้งเมืองหลวง และที่ตลกร้ายที่สุดคือ ร่างนี้เพิ่งจะถูกฮ่องเต้พระราชทานสมรสให้แต่งเข้าจวนของ ‘เซี่ยหยางเจี้ยน’ ชินอ๋องผู้กุมอำนาจทางการทหาร บุรุษผู้ได้ฉายาว่าพญายมหน้าหยก... ผู้ซึ่งเกลียดชังสตรีมารยาเข้ากระดูกดำ

แอ๊ด...

เสียงบานประตูไม้สลักถูกผลักออกอย่างแรง ไร้ซึ่งความทะนุถนอมตามธรรมเนียม ลมหนาวของยามวิกาลพัดกรรโชกเข้ามาจนเปลวเทียนมงคลวูบดับไปหนึ่งเล่ม พร้อมกับกลิ่นอายเย็นเยียบที่แผ่ซ่านมาจากร่างสูงใหญ่ของผู้ที่ก้าวเข้ามา

จ้าวชิงเยว่สัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลผ่านผืนผ้าคลุมหน้า เสียงฝีเท้าหนักแน่นก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้านาง ไม่มีเสียงของแม่สื่อ ไม่มีเสียงของสาวใช้ ทุกอย่างเงียบสงัดราวกับป่าช้า มากกว่าจะเป็นห้องหอ

ฟึ่บ!

ผ้าคลุมหน้ามงคลถูกเลิกขึ้น ไม่ใช่ด้วยคันชั่งหยกตามประเพณี แต่เป็นปลายนิ้วหยาบกร้านที่เต็มไปด้วยร่องรอยของการจับดาบ ชายผ้าสีแดงร่วงหล่นลงบนตัก เผยให้เห็นใบหน้าหล่อเหลาที่ราวกับถูกสลักเสลาขึ้นจากหยกน้ำแข็ง เซี่ยหยางเจี้ยนสวมชุดมงคลสีแดงเช่นเดียวกัน ทว่าสีแดงนั้นกลับไม่อาจขับเน้นความอบอุ่นใดๆ จากแววตาดุดันคู่นั้นได้เลย

สายตาของเขามองกดลงมาที่นาง... ราวกับกำลังมองเศษขยะชิ้นหนึ่ง

"อย่าคิดว่าราชโองการของเสด็จพี่ จะบีบบังคับให้ข้าต้องปฏิบัติต่อเจ้าเฉกเช่นภรรยา"

น้ำเสียงทุ้มต่ำและเย็นชาดังขึ้นทำลายความเงียบ มันราบเรียบ ไร้ซึ่งระลอกคลื่นแห่งอารมณ์ ทว่ากลับเสียดแทงทะลุถึงขั้วหัวใจ หากเป็นจ้าวชิงเยว่คนเดิม คงได้น้ำตาร่วงหล่นและกรีดร้องโวยวายด้วยความอัปยศไปแล้ว

ทว่าจ้าวชิงเยว่คนนี้... เพียงแค่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

"หน้าที่ของเจ้าในจวนอ๋องแห่งนี้ มีเพียงการหุบปากให้สนิท และอย่าวุ่นวายกับคนของข้า" เซี่ยหยางเจี้ยนแค่นเสียงหยัน นัยน์ตาสีเข้มหรี่ลงอย่างคุกคาม "จำเอาไว้จ้าวชิงเยว่ อย่าหวังว่าข้าจะแตะต้องสตรีมารยาเช่นเจ้า และอย่าได้คิดสวมหมวกเขียวให้ข้าเป็นอันขาด หากเจ้ากล้าล้ำเส้น... ข้าจะส่งศพเจ้ากลับจวนราชครูด้วยตัวข้าเอง"

บุรุษหนุ่มสะบัดชายแขนเสื้อ หันหลังเตรียมจะก้าวเดินออกจากห้องหอไปโดยไม่แม้แต่จะปรายตามองจอกสุรามงคลที่วางอยู่บนโต๊ะ ทิ้งให้เจ้าสาวของตนต้องเผชิญกับความอัปยศและคำครหาในเช้าวันรุ่งขึ้น

ทว่า... ก่อนที่ฝีเท้าของเขาจะก้าวพ้นธรณีประตู เสียงหวานใสที่แฝงไปด้วยความเกียจคร้านกลับดังขึ้นด้านหลัง

"ท่านอ๋องโปรดวางใจ..."

เท้าที่กำลังจะก้าวเดินชะงักงัน เซี่ยหยางเจี้ยนเหลียวใบหน้ากลับมามองเพียงครึ่ง มุมปากของฮูหยินป้ายแดงที่ควรจะบิดเบี้ยวด้วยความเสียใจ กลับยกขึ้นเป็นรอยยิ้มงดงามที่ไปไม่ถึงดวงตา นางเอื้อมมือปลดมงกุฎหงส์ทองคำที่หนักอึ้งบนศีรษะออกอย่างเชื่องช้า โยนมันทิ้งลงบนเตียงราวกับของไร้ค่า ก่อนจะปรายตามองแผ่นหลังกว้างของบุรุษผู้เป็นสามี

"สตรีมารยาเช่นข้า... ไม่นิยมกินเต้าหู้ที่เย็นชืดและแข็งกระด้างเช่นท่านหรอกเพคะ คืนนี้ฝนตกอากาศเย็นจัด... ท่านอ๋องก็ห่มผ้าให้หนาหน่อยแล้วกัน ประเดี๋ยวจะหาว่าภรรยาไม่ห่วงใย"

นัยน์ตาสีเข้มของพญายมหน้าหยกวูบไหวไปชั่วขณะ ก่อนที่เขาจะแค่นเสียงหึในลำคอแล้วก้าวเดินออกไป ทิ้งให้บานประตูเปิดอ้ากว้างรับลมหนาว

เมื่อแผ่นหลังนั้นลับสายตา จ้าวชิงเยว่ก็หลุดหัวเราะออกมาเบาๆ นางลุกขึ้นเดินไปที่โต๊ะ รินสุรามงคลลงในจอกทั้งสองใบ ก่อนจะยกขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมด

เย็นชืดและแข็งกระด้างงั้นหรือ? ดวงตาหงส์หรี่ลงอย่างเจ้าเล่ห์ ริมฝีปากอิ่มสีชาดเหยียดยิ้มร้ายกาจ

ก็มาคอยดูกัน... ว่าน้ำแข็งที่ว่าแน่ จะทนไฟร้อนๆ ของมารยาหญิงอย่างข้าได้สักกี่น้ำ!


Continue to read this book for free
Scan code to download App
Comments (1)
goodnovel comment avatar
Sarinya Jumruang
อ่านให้ฟังหน่อย
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • ท่านอ๋องพญายมผู้นี้...คือสามีของข้า!   ตอนพิเศษ 5 : กำเนิดจิ้งจอกน้อย... กับท่านพ่อผู้พ่ายแพ้ราบคาบ

    ตอนพิเศษ 5 : กำเนิดจิ้งจอกน้อย... กับท่านพ่อผู้พ่ายแพ้ราบคาบกาลเวลาหมุนเวียนเปลี่ยนผ่าน ท้องฟ้าเหนือเมืองหลวงในยามวสันตฤดูสดใสกว่าปีใดๆ บรรยากาศในจวนผู้สำเร็จราชการแผ่นดินเต็มไปด้วยกลิ่นอายของมวลบุปผา ทว่าความสงบสุขนั้นกลับถูกทำลายลงด้วยเสียงฝีเท้าที่วิ่งวุ่นและความโกลาหลที่คุ้นเคยอีกครั้ง...ภายในเรือนเหมันต์รำลึก เซี่ยหยางเจี้ยน นั่งไม่ติดเก้าอี้ เขาเดินจงกรมไปมาหน้าประตูห้องบรรทมจนพื้นพรมแทบจะสึก แม้จะเป็นคุณพ่อลูกสองแล้ว ทว่าความตื่นตระหนกยามเห็นภรรยาเจ็บท้องคลอดกลับไม่ได้ลดน้อยลงไปเลยแม้แต่น้อย"หยางเจี้ยน... ท่านหยุดเดินเสียที ข้าเวียนหัว" จ้าวชิงเยว่ ที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียงส่งเสียงปราม แม้ใบหน้าจะชุ่มไปด้วยเหงื่อแต่นางยังคงมีแก่ใจจะหยอกเย้าสวามี "ครั้งที่สองแล้วนะเพคะ ทำไมท่านยังทำท่าเหมือนโลกจะถล่มอีก""โลกไม่ถล่ม... แต่ใจข้าจะถล่ม!" เซี่ยหยางเจี้ยนถลาเข้าไปกุมมือนางแน่น "ชิงหลงน่ะซนเหมือนลิง แต่ครั้งนี้ข้าสังหรณ์ใจว่าเจ้าตัวเล็กจะแสบกว่าพี่ชายเขาหลายเท่านัก"ไม่ทันขาดคำ เสียงร้องไห้จ้าที่แหลมใสและกังวานกว่าครั้งของชิงหลงก็ดังขึ้น หมอหลวงและยายรับใช้ต่างพากันยิ้มแก้มปร

  • ท่านอ๋องพญายมผู้นี้...คือสามีของข้า!   ตอนพิเศษ 4 : เมื่อจิ้งจอกสาวมี ‘เจ้าตัวเล็ก’ คนที่สอง... และภารกิจสยบสวามีขี้เห่อ

    ตอนพิเศษ 4 : เมื่อจิ้งจอกสาวมี ‘เจ้าตัวเล็ก’ คนที่สอง... และภารกิจสยบสวามีขี้เห่อเวลาผ่านไปเพียงไม่กี่เดือนหลังจาก "พญายมน้อย" เซี่ยชิงหลง ประกาศกร้าวว่าอยากมีน้อง บรรยากาศในจวนผู้สำเร็จราชการแผ่นดินก็กลับมาตึงเครียด (ในแบบที่ชวนอมยิ้ม) อีกครั้ง เมื่อท่านหมอหลวงอาวุโสพึ่งจะเดินยิ้มกริ่มออกไปจากเรือนพร้อมข่าวดีที่ทำให้เมืองหลวงแทบจะปิดฉลองรอบที่สอง...เซี่ยหยางเจี้ยน ยืนนิ่งค้างอยู่กลางห้องบรรทม ในมือยังถือฎีกาลับที่พึ่งอ่านค้างไว้ ทว่าสมองกลับไม่รับรู้ข้อมูลใดๆ อีกต่อไป นอกจากคำว่า "พระชายาทรงพระครรภ์ได้สองเดือนแล้วพ่ะย่ะค่ะ""หยางเจี้ยน... ท่านอ๋อง... ท่านจะยืนเป็นหินไปอีกนานไหมเพคะ?" จ้าวชิงเยว่ เอ่ยเย้าขณะนั่งเอนกายอยู่บนตั่ง พลางลูบหน้าท้องที่ยังคงราบเรียบ"ชิงเยว่... ข้า..." ผู้สำเร็จราชการแผ่นดินผู้น่าเกรงขามทิ้งฎีกาล้ำค่าลงบนพื้นอย่างไม่ไยดี เขาถลาเข้าไปคุกเข่าตรงหน้าภรรยา คว้ามือเรียวมาจุมพิตซ้ำๆ ด้วยแววตาที่สั่นไหว "ข้าบอกแล้วใช่ไหมว่าให้พักผ่อนเยอะๆ! ทำไมเจ้ายังแอบไปตรวจบัญชีที่หอชิงเหยียน! เกาเฟิง!! สั่งปิดหอชิงเหยียนเดี๋ยวนี้! ห้ามใครให้พระชายาทำงานเด็ดขาด!""ท่านอ๋อง! ถ

  • ท่านอ๋องพญายมผู้นี้...คือสามีของข้า!   ตอนพิเศษ 3 : เมื่อพญายมน้อยอยากมีน้อง... กับบททดสอบความอดทนของท่านพ่อ

    ตอนพิเศษ 3 : เมื่อพญายมน้อยอยากมีน้อง... กับบททดสอบความอดทนของท่านพ่อวสันตฤดูวนกลับมาอีกครั้ง ดอกท้อเบ่งบานชมพูสะพรั่งไปทั่วอุทยานหลวง บรรยากาศช่างรื่นรมย์จนบรรดาขุนนางต่างพากันยิ้มแย้ม ทว่า... ที่ศาลาพักผ่อนส่วนตัวในจวนผู้สำเร็จราชการกลับมี ‘สงครามประสาท’ เล็กๆ เกิดขึ้น ระหว่างมังกรหนุ่มผู้เกรียงไกรกับมังกรน้อยวัยสามขวบเศษ...เซี่ยชิงหลง นั่งกอดอกทำหน้ามุ่ยอยู่บนเก้าอี้ไม้แกะสลัก นัยน์ตาคมกริบถอดแบบพระบิดามาไม่มีผิดเพี้ยนจ้องมองไปที่ จ้าวชิงเยว่ ที่กำลังนั่งป้อนขนมกุ้ยฮวาให้เขาอย่างเอาอกเอาใจ“ท่านแม่เพคะ... ชิงหลงเหงา” เด็กน้อยเอ่ยด้วยน้ำเสียงออดอ้อน แต่ออกคำสั่งอยู่ในที“เหงาหรือลูก? เพื่อนเล่นในจวนก็มีตั้งเยอะ องครักษ์เงาก็ยอมเป็นม้าให้เจ้าขี่จนหลังแทบหักทุกคนแล้วนะ” จ้าวชิงเยว่หัวเราะเบาๆ พลางลูบหัวลูกชาย“ไม่เหมือนกันเพคะ... ชิงหลงอยากได้ ‘น้อง’ ” เด็กน้อยประกาศกร้าว “คุณชายตระกูลหลี่มีน้องสาวตัวเล็กๆ คอยเดินตามต้อยๆ ชิงหลงก็อยากมีน้องสาวมาให้ชิงหลงแกล้ง... เอ๊ย คอยปกป้องบ้างเพคะ!”พรวด!!เซี่ยหยางเจี้ยน ที่กำลังนั่งจิบชาอ่านฎีกาอยู่ข้างๆ ถึงกับสำลักน้ำชาจนไอโขลกๆ เขาหันขวับมา

  • ท่านอ๋องพญายมผู้นี้...คือสามีของข้า!   ตอนพิเศษ 2 : บ่อน้ำร้อนลับ... กับราตรีที่ไร้พันธนาการ

    ตอนพิเศษ 2 : บ่อน้ำร้อนลับ... กับราตรีที่ไร้พันธนาการท่ามกลางหุบเขาเมฆาคล้อยที่ห่างไกลจากความวุ่นวายในวังหลวงและเสียงหัวเราะปนเสียงโวยวายของบุตรชายตัวน้อย เซี่ยหยางเจี้ยน ตัดสินใจใช้อำนาจผู้สำเร็จราชการแผ่นดินในทางที่ ‘เห็นแก่ตัว’ ที่สุด ด้วยการพา จ้าวชิงเยว่ หนีมาพักผ่อนที่ตำหนักลับริมบ่อน้ำร้อนธรรมชาติเพียงสองต่อสองเป็นเวลาสามวันเต็มที่นี่ไม่มีฎีกาที่ต้องสะสาง ไม่มีองครักษ์คอยเดินตาม และที่สำคัญที่สุด... ไม่มี ‘พญายมน้อย’ มาคอยแย่งอ้อมกอดของมารดาไปจากเขา!...ยามซวี (19.00 - 20.59 น.) อากาศด้านนอกหนาวเหน็บจนเกล็ดน้ำแข็งเกาะตามกิ่งไม้ ทว่าในบ่อน้ำร้อนหินอ่อนส่วนตัวที่สร้างยื่นออกไปเห็นวิวหุบเขากลับอบอวลไปด้วยไอน้ำสีขาวขุ่นที่ลอยกรุ่นพัดพากลิ่นหอมของน้ำมันกุหลาบป่าให้ฟุ้งกระจาย แสงจันทร์วันเพ็ญสาดส่องลงมากระทบผิวน้ำที่กระเพื่อมไหวจ้าวชิงเยว่ก้าวลงไปในน้ำอุ่นจัด นางสวมเพียงอาภรณ์ผ้าไหมบางเบาสีม่วงอ่อนที่เมื่อเปียกน้ำแล้วกลับแนบสนิทไปกับผิวกายเนียนละเอียด เผยให้เห็นทุกสัดส่วนที่งามไร้ที่ติประดุจงานปั้นจากหยกเนื้อดี"ท่านอ๋อง... ท่านจะยืนมองข้าอยู่ตรงนั้นอีกนานไหมเพคะ?" นางเอี้ยวตัวไป

  • ท่านอ๋องพญายมผู้นี้...คือสามีของข้า!   ตอนพิเศษ 1 : เมื่อพญายมกลายเป็นคน ‘ขาดความอบอุ่น’

    ตอนพิเศษ 1 : เมื่อพญายมกลายเป็นคน ‘ขาดความอบอุ่น’กาลเวลาหมุนเวียนผ่านไปจน เซี่ยชิงหลง พญายมน้อยวัยสามขวบเริ่มวิ่งวุ่นไปทั่วจวน ความซุกซนและเฉลียวฉลาดที่ถอดแบบพระบิดาและพระมารดามาอย่างละไม่น้อย ทำเอาบ่าวไพร่และองครักษ์เงาต่างต้องปาดเหงื่อกันวันละหลายรอบทว่า... ยิ่งลูกชายเติบโตและเรียกร้องความสนใจจากจ้าวชิงเยว่มากเท่าไหร่ ความนิ่งขรึมของผู้สำเร็จราชการแผ่นดินอย่าง เซี่ยหยางเจี้ยน ก็ดูจะยิ่งพังทลายลงมากเท่านั้น เพราะสำหรับเขาแล้ว... ตำแหน่ง ‘อันดับหนึ่ง’ ในใจของฮูหยิน จะต้องเป็นเขาคนเดียวตลอดกาล!...ณ ศาลากลางสระบัวอันเย็นสบาย จ้าวชิงเยว่กำลังนั่งตรวจบัญชีจาก ‘หอชิงเหยียน’ ที่ขยายสาขาไปทั่วแคว้น โดยมีชิงหลงน้อยนั่งออดอ้อนอยู่บนตัก"ท่านแม่เพคะ... ดูนี่สิเพคะ ชิงหลงวาดรูปท่านแม่สวยไหม" เด็กน้อยยื่นกระดาษที่มีรอยหมึกขยุกขยิกให้ดู พร้อมกับซุกใบหน้ายุ้ยๆ เข้ากับอกนุ่มของมารดา"สวยมากจ้ะลูกรัก" จ้าวชิงเยว่จุมพิตที่หน้าผากมนของลูกชายด้วยความรักใคร่ทว่า... บรรยากาศอันแสนอบอุ่นกลับถูกขัดจังหวะด้วยรังสีอำมหิตจางๆ จากบุรุษที่ยืนกอดอกอยู่ข้างเสาศาลา เซี่ยหยางเจี้ยนในชุดลำลองสีดำสนิทจ้องมองลูกชา

  • ท่านอ๋องพญายมผู้นี้...คือสามีของข้า!   บทที่ 30 : บัลลังก์ที่สั่นคลอนเพราะเสียงหัวเราะ... และนิรันดร์แห่งรักของพญายม(จบบริบูรณ์)

    บทที่ 30 : บัลลังก์ที่สั่นคลอนเพราะเสียงหัวเราะ... และนิรันดร์แห่งรักของพญายม(จบบริบูรณ์)เวลาล่วงเลยผ่านไปสามเดือนเหมันต์ผันผ่าน วสันตฤดูย่างกรายเข้ามาแทนที่ หิมะที่เคยปกคลุมจวนชินอ๋องละลายกลายเป็นหยดน้ำหล่อเลี้ยงดอกเหมยให้บานสะพรั่ง ทว่าสิ่งที่เบ่งบานยิ่งกว่ามวลบุปผา คือความเห่อบุตรชายระดับ "กู้ชาติ" ของผู้สำเร็จราชการแผ่นดินที่ทำเอาเหล่าขุนนางแทบจะถวายฎีกาขอร้องให้ท่านอ๋องกลับเข้าวังไปทำงานเสียที!...ณ ท้องพระโรงชั่วคราวภายในจวนชินอ๋อง บรรดาเสนาบดีเฒ่านั่งรอด้วยสีหน้าปลาตาย เมื่อเห็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินเดินออกมาพร้อมกับ 'ห่อผ้าไหม' ในอ้อมแขนเซี่ยหยางเจี้ยน ในชุดคลุมมังกรสี่เล็บสีดำขลับ ดูองอาจและน่าเกรงขาม ทว่าในมือกลับถือของเล่นไม้แกะสลักรูปมังกรตัวเล็กๆ ไว้คอยเขย่าเรียกความสนใจจากเจ้าก้อนแป้งในอ้อมอก"ท่านอ๋อง... ฎีกาเรื่องการจัดเก็บภาษีเกลือทางตอนเหนือพ่ะย่ะค่ะ" เสนาบดีกรมคลังเอ่ยด้วยเสียงแผ่ว"ชู่ววว..." เซี่ยหยางเจี้ยนยกนิ้วขึ้นแตะริมฝีปาก นัยน์ตาคมกริบตวัดมองขุนนางเฒ่าจนอีกฝ่ายหดหัว "เบาเสียงหน่อย ชิงหลงเพิ่งจะหลับ หากเจ้าทำเขาสะดุ้ง ข้าจะสั่งหักภาษีจวนเจ้าเพิ่มเป็นสองเท่

  • ท่านอ๋องพญายมผู้นี้...คือสามีของข้า!   บทที่ 14 : หลักฐานมัดตัว... และรางวัลของบุรุษคลั่งรัก

    บทที่ 14 : หลักฐานมัดตัว... และรางวัลของบุรุษคลั่งรักความเงียบสงัดเข้าปกคลุมลานกว้างหน้าพลับพลาประทับ บรรยากาศตึงเครียดจนแทบจะได้ยินเสียงใบไม้ร่วงหล่น สายตาทุกคู่จับจ้องไปยังสามบุคคลสำคัญแห่งแผ่นดิน... ฮ่องเต้ผู้พิโรธโกรธา องค์รัชทายาทผู้กำลังตื่นตระหนก และพระชายาชินอ๋องที่ยืนยิ้มเยือกเย็นราวกับหุ

  • ท่านอ๋องพญายมผู้นี้...คือสามีของข้า!   บทที่ 4 : งานเลี้ยงชมจันทร์... หมาป่าเริ่มหวงก้าง

    บทที่ 4 : งานเลี้ยงชมจันทร์... หมาป่าเริ่มหวงก้างเจ็ดวันผ่านไปนับตั้งแต่เหตุการณ์ในห้องหนังสือของชินอ๋อง ความสงบสุข (ที่แฝงไปด้วยความตึงเครียด) กลับมาเยือนจวนอีกครั้ง เซี่ยหยางเจี้ยนยังคงรักษาระยะห่าง ทว่าสิ่งที่เปลี่ยนไปคือสายตาของบ่าวไพร่ที่เคารพยำเกรงจ้าวชิงเยว่ประดุจนายหญิงที่แท้จริง และบัญชีเ

  • ท่านอ๋องพญายมผู้นี้...คือสามีของข้า!   บทที่ 3 : บุกรุกถึงถิ่น... หยั่งเชิงบุรุษน้ำแข็ง

    บทที่ 3 : บุกรุกถึงถิ่น... หยั่งเชิงบุรุษน้ำแข็งเวลาล่วงเลยผ่านไปสามวันนับตั้งแต่วีรกรรม ‘สั่งสอนบ่าวไพร่’ ของจ้าวชิงเยว่ ข่าวลือเรื่องความโหดเหี้ยมและเด็ดขาดของพระชายาเอกแพร่สะพัดไปทั่วจวนชินอ๋องราวกับไฟลามทุ่ง บัดนี้ ไม่มีสาวใช้หรือบ่าวรับใช้คนใดกล้าแม้แต่จะหายใจแรงเมื่อเดินผ่านหน้าเรือนหอ อาหาร

  • ท่านอ๋องพญายมผู้นี้...คือสามีของข้า!   บทที่ 2 : พยัคฆ์หน้านิ่ง กับ ฮูหยินหน้ามึน

    บทที่ 2 : พยัคฆ์หน้านิ่ง กับ ฮูหยินหน้ามึนณ เรือนเหมันต์รำลึก ซึ่งเป็นสถานที่ทำงานและหอตำราส่วนตัวของชินอ๋องเซี่ยหยางเจี้ยน บรรยากาศภายในห้องนั้นเย็นเยียบและเงียบสงัดราวกับสุสาน กลิ่นหมึกหอมชั้นดีลอยอวลผสมกับกลิ่นกระดาษเซวียนจื่อ บุรุษหนุ่มร่างสูงใหญ่ในอาภรณ์สีน้ำเงินเข้มปักลายกิเลนด้วยดิ้นเงินกำล

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status