Se connecterPartager
บทที่ 18 ยั่วยุ
Date de publication:
2026-09-11 11:01:44
Dernier chapitre
ท่านอ๋องได้เวลาสะเดาะเคราะห์แล้วเพคะ ตอนจบ
เมื่อเรื่องราวเลวร้ายผ่านพ้นไปได้ด้วยดี ทุกอย่างก็กลับคืนสู่ความปกติเสียที นับเวลาล่วงเลยมาจนถึงตอนนี้ก็เป็นเวลาร่วมสามเดือนเห็นจะได้แล้ว เติ้งฉีและหลี่เหม่ยหลินตรวจดูดวงชะตาของจ้าวเฟยหลงอีกคราหนึ่ง ก่อนจะพบว่ายามนี้ดวงชะตาของเขาพ้นเคราะห์ร้ายอันตรายแล้ว ดวงชะตาอายุสั้นของเขานั้นไม่มีอีกต่อไป นับแต่นี้เขาจะมีอายุยืนยาวไปจนแก่เฒ่าไม่ต้องหวาดกลัวสิ่งใดอีกเพราะเกิดเรื่องจ้าวหลานเล่นคุณไสยมนต์ดำในครานั้น จ้าวฮ่องเต้จึงมีรับสั่งให้คนที่เล่นคุณไสยโดยมิชอบต้องถูกจัดการโดยทันที แต่ถ้าใครใช้วิชาในทางที่ดีและไม่ได้ทำร้ายคนก็จะถูกยกเว้นเป็นกรณีพิเศษหลี่เหม่ยหลินนั้นเมื่อเห็นว่าจ้าวเฟยหลงหลุดพ้นคราเคราะห์ในครานี้ไปได้แล้ว นางจึงคิดว่าหมดเวลาของตนเสียที ต่อไปนางและเขาจะไม่มีพันธะใดต่อกันอีกต่อไป แต่ไม่รู้เพราะเหตุใดนางจึงรู้สึกว่าตนเองค่อนข้างเศร้าใจอย่างบอกไม่ถูกนางไม่เคยลืมข้อตกลงที่เคยมีร่วมกัน นางไม่เคยลืมเลยสักวันเดียว แต่ทว่านางไม่รู้เพราะเหตุใดนางจึงไม่อาจหักห้ามจิตใจของตนเองไม่ให้รักเขาได้เลย ด้านจ้าวเฟยหลงเองก็ไม่ต่างกัน เขาเองเมื่อได้ยินว่าตนเองพ้นคราวเคราะห์แล้วแรกเริ่มเขาดีใจมาก แต่
ท่านอ๋องได้เวลาสะเดาะเคราะห์แล้วเพคะ บทที่ 21 จุดจบคนชั่ว
นางสั่งให้คนไปตามท่านหมอมาตราดูอาการของจ้าวเฟยหลงและจ้าวมู่ฉีอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นว่าพวกเขาไม่เป็นไรแล้ว นางก็พอจะเบาใจลงไปได้มาก หากนับเวลาที่มาอยู่ที่หมู่บ้านแห่งนี้ก็ร่วมครึ่งเดือนเห็นจะได้ และตอนนี้ทุกอย่างขับเคลื่อนไปได้ด้วยดีแล้ว แน่นอนว่าถึงเวลาที่พวกนางจะต้องเดินทางกลับเมืองหลวงกันเสียทีจ้าวเฟยหลงเดิมทีคิดจะเดินทางต่อ แต่เมื่อเห็นว่าจ้าวมู่ฉียังมีอาการบาดเจ็บที่ข้อเข้าอยู่ เขาจึงพักต่อที่หมู่บ้านอีกหนึ่งวัน เพื่อให้อาการบาดเจ็บที่เท้าของจ้าวมู่ฉีดีขึ้นเสียก่อน เช้าวันต่อมาพวกเขาจึงออกเดินทางทันที หลี่เหม่ยหลินรู้สึกได้ถึงความผิดปกติที่แปลกไปของสองพี่น้องคู่นี้ พวกเขาไม่ต่อยตีกันอีก บางครั้งยังแอบไปสนทนากันคล้ายกับกำลังวางแผนบางอย่างร่วมกันอีกด้วยนางลอบตรวจสอบดูแล้วพบว่าจ้าวมู่ฉีไม่ได้มีพิษภัยใดๆ และเขายังไม่มีไออัปมงคลรอบกายเลยแม้แต่น้อย เช่นนี้นับว่าปลอดภัยต่อจ้าวเฟยหลงอยู่มากแล้ว เช่นนี้นี่ล่ะคนเราถึงเรียกว่ารู้หน้าไม่รู้ใจจ้าวมู่ฉีที่ดูเหมือนจะเป็นคนร้ายสุดท้ายกลับเป็นคนดี ส่วนคนอย่างจ้าวหลานกลับกล้าทำร้ายพี่ชายของตนเองได้อย่างเลือดเย็นแต่ทว่าคนทั้งหมดเพิ่งจะเดินทางออกจ
ท่านอ๋องได้เวลาสะเดาะเคราะห์แล้วเพคะ บทที่ 20 เปิดใจ
ด้านจ้าวเฟยหลงและจ้าวมู่ฉีนั้นก็พลัดตกลงมาจากหน้าผาพร้อมกัน ก่อนจะร่วงลงไปที่แม่น้ำสายใหญ่สายหนึ่ง ทว่าโชคดีที่ทั้งสองคนไม่เป็นอะไรมาก พวกเขาขึ้นมานอนทิ้งตัวอยู่ริมแม่น้ำ ก่อนจะหันมาสบตากันครู่หนึ่ง ในหัวของคนทั้งสองมีเรื่องราวมากมายที่คิดอยู่ไม่ต่างกันจ้าวเฟยหลงคิดอยู่เสมอว่าจ้าวมู่ฉีไม่ชอบหน้าเขามาโดยตลอด และอาจจะหาเรื่องทำร้ายเขาได้ตลอดเวลา แต่เขาไม่ได้มีความคิดอยากจะทำร้ายจ้าวมู่ฉีเลยแม้แต่น้อย แต่เมื่อเรื่องราวพลิกผัน คนที่ทำร้ายเขาคือจ้าวหลานไม่ใช่จ้าวมู่ฉี มันทำให้เขาค่อนข้างตกใจไม่น้อยเลย แม้จ้าวมู่ฉีจะกวนประสาทเขาอยู่บ่อยครั้ง ซ้ำยังชอบพูดสิ่งที่ไม่เข้าหูเขาไปบ้าง แต่กลับไม่เคยทำร้ายเขาเลยสักครั้งนอกจากเอ่ยวาจาเหน็บแนมเขาเพียงเท่านั้นส่วนจ้าวมู่ฉีก็ครุ่นคิดว่าตัวเขาตกเขาลงมาคราวนี้ อาจจะถึงคราวจบชีวิตลงแล้วเป็นแน่ เพราะจ้าวเฟยหลงนั้นเป็นพวกเดียวกับจ้าวมู่หลาน ย่อมไม่มีทางปล่อยเขาไปอย่างแน่นอนแต่รออยู่นานกลับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น มีเพียงจ้าวเฟยหลงที่ยื่นมือของตนออกมาตรงหน้าเขา บอกให้เขารีบลุกขึ้นมา จ้าวมู่ฉีค่อนข้างแปลกใจแต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธอันใด“ไม่รู้ว่ายามนี้พวกเราอยู่ที่ใด
ท่านอ๋องได้เวลาสะเดาะเคราะห์แล้วเพคะ บทที่ 19 ช่วยคน
ด้านจ้าวหลานนั้นยามนี้เขาร้อนใจเป็นอย่างมาก เพราะอาการป่วยของมารดาไม่ใคร่จะสู้ดีเท่าใดนัก เขาถึงกับลักลอบหาหมอผีคนใหม่เข้ามาเพื่อดูอาการของมารดา โดยให้หมอผีสตรีนางหนึ่งปลอมตัวเป็นนางกำนัลเข้ามาในตำหนัก แต่ทว่าเมื่อมาถึงนางกลับส่ายหน้าไปมาและบอกว่าไม่อาจรักษาได้อีกแล้ว เขาเองไม่ต้องการให้ใครล่วงรู้หรือนำความลับนี้ออกไปเปิดเผยด้านนอก จึงสั่งให้คนสังหารนางและโยนศพทิ้งเอาไว้ในบ่อน้ำด้านหลังวังหลวงเสียเพราะเรื่องนี้ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจอย่างยิ่ง เสด็จแม่ดื่มยาบำรุงไปหลายขนานแต่อาการกลับไม่สู้ดีเท่าใดนัก ซ้ำร้ายยังมีอาการประสาทหลอนเห็นแต่ผีอยู่ทุกวี่ทุกวัน ตัวเขาเองก็เริ่มอยู่ไม่เป็นสุข หากเสด็จแม่เป็นอะไรไปเขาจะทำเช่นไรเล่า ที่ผ่านมาเขาพยายามอย่างหนักมาโดยตลอด อีกทั้งญาติทางฝั่งของเสด็จแม่นั้นนอกจากไม่ช่วยเหลือแล้วยังคิดจะฉกฉวยแต่ผลประโยชน์จากพวกเขาสองแม่ลูกไม่หยุดเพราะต้องดูแลมารดาทำให้เขาไม่มีเวลาไปที่ค่ายทหารลับของตนเองเท่าใดนัก ทำได้เพียงรอฟังข่าวสารจากองค์รักษ์ลับเท่านั้นก่อนหน้านี้คนของเขาถูกจ้าวเฟยหลงจับตัวได้ นั่นก็คือนายอำเภอเซวียนและเถ้าแก่หลี่ เพราะเกรงว่าสองคนนี้จะเปิดเผยค
ท่านอ๋องได้เวลาสะเดาะเคราะห์แล้วเพคะ บทที่ 18 ยั่วยุ
เพราะจ้าวมู่ฉีเป็นถึงเชื้อพระวงศ์อีกทั้งยังไม่อาจพาเขาไปให้ท่านหมอที่ด้านนอกรักษาได้อย่างส่งเดช ครั้นจะพากลับจวนอ๋องนางก็กลัวว่าจ้าวเฟยหลงจะอาละวาด หญิงสาวจึงตัดสินใจพาเขาไปหาเติ้งฉีทันที โชคดีที่เติ้งฉีกลับมาถึงบ้านพอดี เมื่อได้ทราบว่าจ้าวมู่ฉีเป็นใคร เติ้งฉีก็สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะเอ่ยวาจากระซิบกระซาบกับหลี่เหม่ยหลิน“นังหนูหลี่ เจ้าก็รู้นี่ว่าพวกเขาสองคนไม่ค่อยจะลงรอยกัน แล้วยังไปสนทนากับเขาอีกทำไมกัน?”หลี่เหม่ยหลินหันมามองเติ้งฉีก่อนจะเอ่ย“ลุงเติ้ง คนกำลังจะตาย ข้าจะใจดำทิ้งเขาไม่ไยดีได้อย่างไร ท่านทำได้แต่ข้าทำไม่ได้หรอกนะ ไหน ๆ ก็ช่วยมาขนาดนี้แล้ว มิสู้ช่วยให้มันจบ ๆ ไปเสีย อีกอย่างอาการของเขาใช้หมอธรรมดารักษาอย่างไรก็ไม่หายขาด ต้องใช้สมุนไพรชำระล้างไออัปมงคลของท่านช่วยอีกขนานหนึ่ง ขืนปล่อยเขากลับไปตอนนี้ มีหวังได้ตายกันพอดี”เติ้งฉีได้ฟังก็จนปัญญา ที่หลี่เหม่ยหลินเอ่ยมานั้นล้วนเป็นความจริง เขาจึงไม่รอช้ารีบไปต้มยาสมุนไพรและนำมาให้จ้าวมู่ฉีดื่มทันที ทหารที่ยืนอยู่คิดจะเข้ามาขวางแต่จ้าวมู่ฉีกลับยกมือขึ้นมาปรามเอาไว้จากนั้นเขาก็รับถ้วยยาสมุนไพรขึ้นมาดื่ม เพิ่งจะดื่มเข้าไปได้
ท่านอ๋องได้เวลาสะเดาะเคราะห์แล้วเพคะ บทที่ 17 ตกหลุมรัก
หลี่เหม่ยหลินถูกจ้าวเฟยหลงเคี่ยวกรำเสียจนแทบหมดแรง แต่น่าแปลกที่นางไม่ได้รู้สึกโมโหเขาเลยแม้แต่น้อย กลับกันยังรู้สึกชอบมากอีกด้วย นี่นางเสพติดเขาแล้วใช่หรือไม่ หญิงสาวมีท่าทีครุ่นคิด นางไม่เข้าใจว่าเกิดอันใดขึ้นกับตนเอง แต่นางรู้สึกเพียงว่าในเมื่อเรื่องราวเลยเถิดมาถึงขั้นนี้แล้ว เช่นนั้นก็สะเดาะเคราะห์ล้างสิ่งอัปมงคลมันเสียทุกวันไปเลย ก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอันใดมิใช่หรือหญิงสาวลุกขึ้นมาจากเตียงนอนหลังจากกินมื้อเช้าและไปคารวะแม่สามีแล้ว นางก็กลับมาที่เรือนของตนเอง วันนี้ได้เจอแม่สามี แม่สามีมองนางด้วยสายตาเอ็นดู อีกทั้งยังบอกว่าให้นางกินข้าวกินปลาเสียบ้าง เดี๋ยวจะหมดแรงเอาได้ หลี่เหม่ยหลินรู้สึกหน้าแดงขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก นางตอบรับคำเสียงอ่อนก่อนจะรีบขอตัวกลับมาที่เรือนของตนทันทียามนี้จ้าวเฟยหลงออกไปประชุมยามเช้าที่วังหลวงตั้งแต่เช้าตรู่แล้ว เจ้าหมอนั่นมีเรี่ยวแรงมหาศาลอย่างไม่น่าเชื่อ เขาไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อยบ้างเลยหรืออย่างไรกันตั้งแต่หาต้นตอของคุณไสยนั้นพบ และนางได้จัดการทำลายคุณไสยนั้นไปบางส่วนแล้ว หบลี่เหม่ยหลินก็รู้สึกว่ายามร่วมหลับนอนกับจ้าวเหยหลง นางไม่ได้รับรู้ถึงอัปมงคลนั้น
Vous vous intéresseriez aussi à
เด็กเสี่ย
C155.9K Vuesหนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ89.5K Vuesนางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย160.0K Vuesพ่ายรักคุณสามี
ราชินีหิมะ127.2K Vuesนางฟ้าเสน่ห์ร้ายประจำชุมชน
นายไข่เค็ม159 Vuesคุณลุงนักฆ่าสุดเร่าร้อน
ฮีนารี K31 Vuesคุณหนูหู ไยจึงเป็นแค่คนใช้
พิชชาพร84 Vuesซัมเมอร์ร้อนคุณอาคลั่งรัก
จินต์พิชา321 Vues
