บทนำ 2

ตามท้องเรื่องแล้ว โยวหลันเป็นตัวร้ายที่แสร้งทำตัวน่าสงสาร คอยกลั่นแกล้งรังแกพี่สาวลับหลัง สุดท้ายก็โดนท่านอ๋องเชือดคอหอยตายโทษฐานผลักนางเอกตกเรือ ดังนั้นเพื่อหลีกเลี่ยงอีเว้นท์นั้น ฉันจึงเก็บตัวเจี้ยมเจี๋ยมมาตลอด พยายามอยู่ให้ห่างจากพี่สาว หลบอยู่แต่ในครัว ใช้สกิลเชฟเอาตัวรอดไปเรื่อย ถ้าพี่สาวแต่งงานกับอ๋องเกาจิ้งได้สำเร็จ ต่างคนต่างอยู่ ฉันก็ไม่โดนเชือดคอหอยตายแล้ว ถูกมั้ย

          “พี่โยวหลันอ่านตัวหนังสือออก ช่วยท่องธรรมเนียมแต่งงานให้พวกข้าฟังอีกรอบได้หรือไม่”

          “ธรรมเนียมลิ่วหลี่น่ะหรือ”

          “อืมๆ ใช่แล้ว พี่โยวหลันท่องให้ฟังหน่อย” สาวๆ ต่างมีความสุข ปล่อยใจพาฝันถึงงานวิวาห์ที่ตนได้เพียงฝันถึง ฉันเองก็เช่นกัน มีพวกเด็กๆ น่ารักล้อมรอบตัวทำไมจะไม่ชอบล่ะ

          “ลิ่วหลี่คือ ธรรมเนียมปฏิบัติของคู่บ่าวสาว นับตั้งแต่ทั้งสองฝ่ายตัดสินใจจะใช้ชีวิตคู่ ซึ่งแบ่งได้เป็น 6 อย่าง อย่างแรกคือ ทาบทาม มีใครตอบได้บ้างว่าหมายความว่าอะไร”

          “ข้าตอบได้ๆๆๆ” สาวใช้อายุน้อยๆ พากันยกมือแย่งกันตอบ “ถ้าชายคนไหนชอบเรา ก็จะเชิญแม่สื่อให้ไปสู่ขอ โดยมีของกำนัลที่สื่อความหมายเป็นนัยว่า คู่บ่าวสาวจะใช้ชีวิตอยู่เคียงคู่กันตลอดไป”

          “อะไรกัน เจ้าก็ท่องได้นี่นา” ฉันหยอกล้อนางด้วยเสียงหัวเราะ แต่ทุกคนยืนยันเป็นเสียงเดียวกันว่าชอบให้ฉันเล่าให้ฟัง ของกำนัลที่ท่านอ๋องกวนจิ้งส่งมาให้นั้นก็เป็นหยกขาว แกะสลักเป็นนกยวนยางเคียงคู่ งดงามจนฉันเองก็ตกตะลึงทีเดียว

          “ขั้นต่อไปก็คือการถามชื่อ เมื่อท่านพ่อ เอ่อ... ท่านจ้าวเต๋อตอบรับการสู่ขอ ก็จะมอบวันเดือนปีเกิดให้กับแม่สื่อ แม่สื่อก็จะเขียนรายละเอียดวันเดือนปีเกิด สาแหรกตระกูลและชื่อเจ้าสาวส่งกลับไปเพื่อนำไปทำนายทายทัก จุดประสงค์หลักคือ ไม่ต้องการให้การแต่งงานกันเองในสายเลือดใกล้เคียง”

          “ได้ยินว่าขั้นตอนนี้ ท่านจ้าวเต๋อส่งสาส์นไปถึงท่านอ๋องเพื่อยืนยันถึงสิบสามรอบเชียวนะ ใช้เวลาร่วมครึ่งปีกว่าจะผ่านขั้นตอนนี้ไปได้”

          “ก็จริงนะ น่าแปลกอยู่เหมือนกัน คงจะตรวจดวงสมพงษ์[1]อย่างละเอียดกระมัง” ฉันเองก็คาดเดาเช่นกัน เพราะไม่รู้รายละเอียดอะไรมากนัก เด็กรับใช้ก้นครัวเช่นฉันไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปที่เรือนใหญ่ด้วยซ้ำ

          “หมอตรวจชะตาตรวจพบปัญหาแน่ๆ ถึงได้ยืดเยื้ออยู่ครึ่งปี”

          “ไม่ใช่นะ ข้าคุยกับสาวใช้จวนอ๋อง นางบอกว่าท่านอ๋องต่างหากที่ยืนกรานไม่รับรายละเอียดเจ้าสาว”

          “ทำไมกันล่ะ ยิ่งแปลกเข้าไปใหญ่”

          “ไม่รู้เหมือนกันเจ้าค่ะพี่โยวหลัน ไม่มีใครพูดอะไรเลย”

          ฉันเริ่มคิด ตามเนื้อเรื่องปกติแล้วการส่งชื่อเจ้าสาวจะใช้แม่สื่อดำเนินการเพียงครั้งเดียวก็เรียบร้อยแล้ว แต่ท่านพ่อต้องส่งรายละเอียดไปให้ท่านอ๋องถึงสิบสามครั้ง

          น่าแปลก...

          แปลกมาก ฉันจำสตอรี่ได้ว่าท่านจ้าวเต๋อส่งรายละเอียดเจ้าสาวกลับไปให้ท่านอ๋องแค่ครั้งเดียวก็เรียบร้อย ไม่มีปัญหาติดขัดอะไรสักนิดนี่นา

          หากให้ฉันเดา ก็คงเป็นเพราะหมอตรวจดวงชะตามีบทบาทสำคัญในการชี้ชะตาคู่บ่าวสาวอย่างมาก การแต่งงานจะเกิดขึ้นหรือไม่ขึ้นอยู่กับคำพูดของคนๆ เดียว กว่าจะหมั้นกันได้จึงต้องปรับดวงชะตาเป็นการแก้เคล็ดหลายรอบ ดูท่าว่าหมอตรวจดวงชะตาคงจะหาเรื่องเรียกเงินกระมัง

          เอ... ตามพล็อตแล้ว ฉันต้องไปแอบดูพิธีด้วยความหดหู่ใจ พอเห็นว่าพี่สาวโชคดีก็เลยเกิดจิตมุ่งร้าย ดังนั้นจึงไปขอร้องให้พ่อบ้านใส่ชื่อฉันเป็นยิ่งตี้ หรือของกำนัลแด่เจ้าบ่าว ติดตามไปรับใช้ที่จวนอ๋องด้วย

          แต่วันนี้ฉันไม่ไป เก็บตัวในครัว เพราะงั้นรูทเชือดคอหอยตายตอนจบก็ต้องเปลี่ยนไปแล้วแน่นอน เหอๆ

[1] *ดูสมพงษ์（纳吉） ฝ่ายชายจะเชิญหมอดูมาตรวจดวงชะตาของคู่บ่าวสาวว่าเข้ากันได้หรือไม่ เพื่อตัดสินว่าควรจัดงานแต่งงานหรือไม่ หากผลออกมาว่าดวงของทั้งคู่เข้ากันได้ ฝ่ายชายจะเตรียมของกำนัลเล็กๆ น้อยๆ ไปมอบให้ฝ่ายหญิง พร้อมกับหนังสือเรียนเชิญ แจ้งให้ทราบว่าฝ่ายหญิงสามารถเสนอเงื่อนไขในการแต่งงาน