分享

ท่านแม่ทัพไยจึงชิงชังข้า
ท่านแม่ทัพไยจึงชิงชังข้า
作者: ปลาสีฟ้า

1

last update publish date: 2026-06-23 23:13:31

ความรู้สึกอึดอัดราวกับกำลังจะหายใจไม่ออก คล้ายมีของร้อนบางอย่างพาดผ่านไปตามลำคอ บีบรัดแน่นขึ้นจนลมหายใจเริ่มขาดห้วง มู่หรูเหยา ฝืนลืมตามองดูรอบตัวกลับพบแต่ความมืดมิด สิ่งเดียวที่สัมผัสได้คือความเจ็บปวดที่ทรมานมากขึ้นเรื่อย ๆ

นี่มันอะไรกัน… ก่อนหน้านี้เธอกำลังนอนหลับสบายใจอยู่ในห้อง หรือว่าจะมีคนร้ายแอบบุกเข้ามา?

“อึก ไม่... ไม่ ปล่อย” น้ำเสียงแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยินดังออกมาจากริมฝีปากของมู่หรูเหยา แม้ลำคอจะถูกรัดแน่นขึ้น แต่เธอก็ไม่ละความพยายาม

สองมือพยายามไขว่คว้าไปด้านหน้า แม้อยากจะผลักไสแต่เรี่ยวแรงกลับไร้ทางสู้ ทำได้เพียงแค่ดิ้นรนสุดกำลัง และสูดลมหายใจเข้าปอดเพื่อให้มีชีวิตรอด

แต่มันกลับเป็นเรื่องยากกว่าที่คิด เมื่อความเจ็บเล่นงานจนการเคลื่อนไหวของเธอช้าลง คล้ายกับจมอยู่ในโคลนอันเหนียวหนืด

เมื่อรู้สึกเหมือนกำลังจะใกล้ตาย ความรู้สึกโกรธก็เริ่มปะทุขึ้นเข้ามาแทนที่ความหวาดกลัวในช่วงแรก

หากต้องตายอยู่ในห้องเช่าเก่า ๆ โดยที่ไม่มีใครรู้… แบบนั้นรับไม่ได้เด็ดขาด!

มู่หรูเหยาพยายามลืมตาเพื่อหาคำตอบกับสิ่งที่กำลังเผชิญหน้า ดวงตามองเห็นเพียงเงาเลือนรางที่กำลังเคลื่อนไหว

มือใหญ่ของใครบางคนกำลังบีบรัดคอเธอแน่นขึ้นเรื่อย ๆ

เมื่อรู้ตัวว่ากำลังถูกทำร้าย มู่หรูเหยาจึงยกมือขึ้นใช้เล็บข่วนและจิกลงไปบนแขนของคนที่กำลังจะพรากลมหายใจสุดท้ายของเธอไป แต่ถึงอย่างนั้นอีกฝ่ายกลับไม่สะทกสะท้านต่อการดิ้นรนเอาชีวิตรอดของมู่หรูเหยาเลยสักนิด

“พอ... หยุดที...” หัวใจของหญิงสาวเต้นแรงจนเหมือนจะหลุดออกมาจากอก สติที่มีเริ่มจางหายไปทุกขณะ ก่อนจะได้ยินเสียงใครบางคนดังแว่วเข้ามาในโสตประสาท

“นายท่านได้โปรดเมตตาฮูหยินด้วย”

แม้คำพูดนั้นจะฟังดูแปลกประหลาดเหมือนเป็นคำที่ใช้ในสมัยราชวงศ์ชิง แต่หูของมู่หรูเหยากลับไม่ได้สนใจมันเลยแม้แต่น้อย ที่เธอต้องการตอนนี้มีเพียงอากาศหายใจที่จะทำให้มีชีวิตรอด

“อึก…” สติของมู่หรูเหยาใกล้ดับเต็มที ก่อนที่ภาพจะดับวูบสายตาพลันเห็นดวงตาสีแดงฉานที่กำลังจ้องมองมาอย่างโกรธเคือง แค่เพียงชั่วขณะเดียวเท่านั้นก่อนทุกอย่างจะมืดดับลง

มู่หรูเหยาสะดุ้งตื่นขึ้นมาก็สูดลมหายใจเฮือกใหญ่ เพราะเหมือนกับว่าตอนนี้เธอกำลังจะขาดอากาศหายใจตายขึ้นมาจริง ๆ มือเรียวรีบยกขึ้นจับลำคอตัวเอง เพื่อดูว่ามีอะไรผิดปกติหรือเปล่า

“ฝันเหรอเนี่ย” เสียงมู่หรูเหยาพึมพำออกมาเบา ๆ พอคิดได้อย่างนั้นก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

แต่มือยังคงแตะไปที่ลำคอและรับรู้ได้ถึงความแสบร้อน ทำให้เกิดความสงสัยขึ้นมาชั่วขณะ เพราะความรู้สึกมันชัดเจนจนเกินไป เหมือนกับเป็นเรื่องจริงไม่ใช่เพียงแค่ความฝัน

เธอจึงลุกเดินไปที่หน้ากระจก เมื่อเห็นรอยแดงจาง ๆ รอบลำคอก็ทำให้ขนลุกขนพองไปทั้งตัว ก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายเต้นระทึก ซ้ำยังรู้สึกเสียวสันหลังแปลก ๆ

“นี่มันอะไรกัน หรือว่า… ผีอย่างนั้นเหรอ!” มู่หรูเหยาลูบแขนที่กำลังขนลุกตั้งชัน พลางมองซ้ายมองขวาอย่างหวาดระแวง

หญิงสาวรีบวิ่งกระโดดกลับขึ้นไปที่เตียง นั่งท่องบทสวดไล่ผีด้วยน้ำเสียงสั่นเครือจากความกลัว “ฉันเป็นพวกวัตถุนิยม ไม่สนใจเรื่องผีสาง”

“ฉันเป็นพวกวัตถุนิยม ไม่สนใจ… กรี๊ด!” ทว่าขณะสติกำลังแตกกระเจิงก็มีสายเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือดังขึ้น มู่หรูเหยาสะดุ้งกรีดร้องด้วยความตกใจ

เป็นเครื่องอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์สี่เหลี่ยมขนาดเล็กที่กำลังสั่นจากการโทร.เข้า มันยังคงขยับไปเรื่อย ๆ ตามแรงสั่นสะเทือน

“ตั้งสติ เหยาเหยา ตั้งสติ” หญิงสาวเตือนสติบอกกับตัวเอง เมื่อสายตาเหลือบไปมองหน้าจอโทรศัพท์แล้วเห็นว่าเป็นเพื่อนสนิทที่โทร.เข้ามา ก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกรู้สึกดีใจจนรีบคว้าเอาโทรศัพท์ขึ้นมากดรับสาย

“ฮืออออ ช่วยด้วย” น้ำเสียงงอแงเหมือนเด็กถูกกรอกลงไปตามสาย

[หรูเหยา เป็นอะไร ทำไมเสียงสั่นขนาดนี้ เกิดอะไรขึ้น] เสียงปลายสายถามด้วยความเป็นห่วง

“ไม่รู้ว่าโดนผีหลอกหรือเปล่า ทั้งที่น่าจะเป็นแค่ฝันร้ายทำไมถึงได้มีรอยที่คอก็ไม่รู้ แถมในฝันยังน่ากลัวมาก มีผีตาแดง ๆ ด้วย” มู่หรูเหยาเล่าเรื่องทั้งหมดให้เพื่อนสนิทฟังอย่างรวดเร็วจนอีกฝ่ายจับต้นชนปลายไม่ถูก

[ใจเย็น ๆ ค่อย ๆ เล่า ฉันฟังไม่รู้เรื่อง ไหนลองเล่ามาใหม่ดี ๆ อีกรอบซิ] หลังจากทนฟังเพื่อนสนิทพูดใส่ด้วยความเร็วจนจับใจความไม่ได้ ก็บอกให้เล่าใหม่เพื่อทำความเข้าใจอีกครั้ง

คนที่ยังตื่นตระหนกไม่หายสูดลมหายใจเข้าปอดแล้วเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้ฟังใหม่ หมิงซู ได้ฟังอย่างนั้นก็ตอบกลับอย่างใจเย็น

[เธออาจจะเผลอบีบคอตัวเองตอนฝันร้ายหรือเปล่า พักนี้งานเธอก็กำลังมีปัญหาไม่ใช่เหรอ]

“อาจจะเป็นอย่างนั้นก็ได้ ขอโทษนะที่ตื่นตูมไปหน่อย ว่าแต่เธอโทร.มามีอะไรหรือเปล่า”

[ไม่มีอะไรหรอก แค่โทร.มาหาเฉย ๆ แล้วเธอไม่เป็นอะไรแน่นะ ให้ฉันโทร.ตามเพื่อน ๆ ไหม]

“ฉันคงคิดไปเอง อย่าให้คนอื่นต้องเป็นห่วงเลย” มู่หรูเหยารีบปฏิเสธ

ทั้งสองคนนั่งคุยกันต่ออีกสักพัก มู่หรูเหยาก็ขอตัวไปนอนเพราะดึกมากแล้ว พรุ่งนี้ยังคงต้องไปทำงานที่แสนจะน่าเบื่อแต่เช้า

ในขณะที่กำลังนอนหลับตาพริ้มหลังจากปัดเป่าฝันร้ายกับเพื่อนสนิทไปแล้ว ก็ดูเหมือนจะทำให้เธอหลับง่ายขึ้น โดยไม่รู้เลยว่าสิ่งที่เพิ่งพบเจอในฝัน... อาจจะเป็นมากกว่าแค่ฝันร้ายธรรมดา

在 APP 繼續免費閱讀本書
掃碼下載 APP

最新章節

  • ท่านแม่ทัพไยจึงชิงชังข้า   76 จบ

    “ข้าเชื่อว่ายังมีพวกเขาหลงเหลืออยู่ เพียงแต่ต่างก็หนีตายแยกย้ายไปอยู่คนละทิศเหมือนกับข้าและแม่เจ้า ไม่มีใครกล้าเปิดเผยตนเอง เพราะเกรงกลัวจะเกิดอันตรายจากภัยในอดีต”“เราไม่สามารถช่วยพวกเขาได้เลยหรือ” มู่หรูเหยานึกเป็นห่วงคนอื่น ๆ ในเผ่าจันทรา อาจมีใครถูกทำร้ายดังเช่นนางอยู่ก็เป็นได้จางเจิ้นอู่ยกยิ้มบาง ๆ เขามองภรรยาของตนด้วยแววตารักใคร่“หากวันหนึ่งข้ามีอำนาจมากพอ ข้าจะนำพวกเขากลับมา ให้พวกเขาได้ใช้ชีวิตโดยไม่ต้องหวาดกลัวอีกต่อไป”“เช่นนั้นแล้ว ข้าจะอยู่เคียงข้างท่านไปจนกว่าวันนั้นจะมาถึง”มู่หรูเหยาตอบโดยไม่ลังเล รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของบุรุษหนุ่ม นางคือสตรีที่เขาเลือก และจะไม่มีวันปล่อยมือจากกันไปทั้งสองมองตากันอย่างหวานซึ้ง แต่เป็นนางที่รีบผลักสามีออกด้วยนึกเรื่องบางอย่างขึ้นมาได้“จริงสิ! ข้าลืมไปเลย วันก่อนข้าได้ลองทำบางอย่างเกี่ยวกับเลือดของข้า”จางเจิ้นอู่หันมองภรรยาด้วยสายตาไม่พอใจทันที ก่อนจะกล่าวเสียงดุ “ข้าบอกเจ้าแล้วมิใช่หรือ ว่าไม่ให้ทำเช่นนี้!”“ข้าจะบอกว่ามันมิใช่เพราะเลือดของข้า แต่เป็นเ

  • ท่านแม่ทัพไยจึงชิงชังข้า   75

    จางเจิ้นอู่ถอนริมฝีปากออกช้า ๆ พร้อมกับจ้องมองดวงหน้าของหญิงสาวที่แดงซ่านขึ้นกว่าเดิม เขาดึงภรรยาของตนเข้ามาในอ้อมแขนก่อนจะกระซิบข้างหูเบา ๆ“จากนี้ไปเจ้าจะเป็นภรรยาของข้า เป็นฮูหยินแห่งจวนแม่ทัพ”ขนตายาวของนางกะพริบขึ้นลงก่อนที่มุมปากจะคลี่ยิ้มจาง แล้วร้องขึ้นด้วยความตกใจเมื่อถูกสามีครึ่งวันอุ้มจนตัวลอยเหนือพื้น พลางเดินไปที่เตียงที่ตกแต่งด้วยผ้ามงคลมู่หรูเหยาหน้าแดงซ่านเมื่อแผ่นหลังสัมผัสกับผ้าไหมนุ่ม ยามลมหายใจของบุรุษหนุ่มเข้ามาใกล้ก็เขินอายจนต้องเอียงหน้าหนี แต่เขากลับไม่ลดละ ยังตักตวงชิมความหวานจากนางอย่างไม่รู้จักเบื่อแผ่นหลังที่เต็มไปด้วยร่องรอยบาดแผลจากการทำศึก บัดนี้กลับมีร่องรอยบาดแผลอย่างอื่นเพิ่มขึ้นมา เป็นรอยข่วนเล็ก ๆ ตามแผ่นหลังจากฝีมือผู้เป็นภรรยามู่หรูเหยาส่ายหน้าไปมาคล้ายทรมาน ดวงหน้างดงามนัยน์ตาสวยมีน้ำตาเอ่อคลอจนจางเจิ้นอู่ต้องจูบซับปลอบประโลมอย่างแผ่วเบา พร่ำบอกคำหวานและหลอกล่อให้นางลุ่มหลงมัวเมาแสงจันทร์ที่สอดส่องเข้ามาผ่านม่านหน้าต่างในห้องหอ ราวกับเป็นการแสดงความยินดีให้กับความรักของพวกเขาทั้งสองคน

  • ท่านแม่ทัพไยจึงชิงชังข้า   74

    เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถามเรื่องที่สงสัย “หากที่เจ้าพูดเป็นความจริง แล้วมู่หรูเหยาคนก่อนอยู่ที่ไหน?”“ข้าไม่รู้... นางอาจสิ้นใจเพราะทนพิษบาดแผลไม่ไหว ดูจากการที่ถูกทรมานในจวนตระกูลมู่ คงมิอาจคิดเป็นอื่นได้ หรือบางที... นางอาจไปอยู่แทนที่ข้าในอีกภพ หรืออาจจะจากไปด้วยความสมัครใจเอง ข้าไม่รู้อะไรเลย”จางเจิ้นอู่ดึงร่างนางเข้ามากอด มือแกร่งลูบไล้แผ่นหลังอย่างปลอบประโลม มู่หรูเหยาตกตะลึงไปชั่วขณะ ร่างกายแข็งทื่ออยู่ในอ้อมกอดอันอบอุ่น“ข้าถูกบังคับให้แต่งงาน นางเองก็เช่นกัน... นางเองก็ขึ้นเกี้ยวมาเพียงลำพังและเข้าไปอยู่ในจวนพร้อมสาวใช้โดยที่ข้าไม่ได้สนใจ นางพยายามเอาอกเอาใจทำน้ำแกงมาให้ข้า แต่ข้าไม่เคยกินเพราะนางเป็นคนของตระกูลมู่…” เขาหัวเราะเยาะตนเองแผ่วเบาก่อนจะเอ่ยต่อ“เพราะเมื่อเห็นนางก็คิดถึงพี่น้องในเผ่าจันทราที่ถูกกวาดล้าง คิดว่านางคือลูกหลานของศัตรูที่ทำให้คนของข้าต้องตาย ทว่า... นางเองก็มิได้มีชีวิตที่ดีไปกว่าข้าเลย”“เช่นนั้น... เราก็ควรเอาภาพของนางไปไว้เคียงข้างบิดามารดาของนาง ท่านคิดว่าอย่างไร” นางกล่าวเสียงแผ่ว คล้ายเป็นควา

  • ท่านแม่ทัพไยจึงชิงชังข้า   73

    หลักฐานมากมายที่ถูกค้นพบแสดงให้เห็นถึงแผนการของตระกูลมู่ที่สมคบคิดกับองค์ชายสาม เรื่องราวทั้งหมดสร้างความปั่นป่วนในราชสำนักทั้งตัวองค์ชายสามและพระชายาถูกฎีการ้องเรียนเข้ามามากมาย ส่งผลให้คดีเก่า ๆ ถูกรื้อขึ้นมา แม้แต่ฮ่องเต้เองก็มิอาจเพิกเฉยทว่ายิ่งสืบสวน... ยิ่งพบเรื่องอันน่าตกใจแม้แต่มู่หรูเหยาเองซึ่งเป็นบุตรีของตระกูลมู่ก็เกือบจะถูกสอบสวนไปด้วย จางเจิ้นอู่จึงยื่นเรื่องขอพิจารณาคดี พร้อมนำหลักฐานเกี่ยวกับมารดาของนางออกมาแสดงต่อหน้าผู้มีอำนาจสตรีผู้นี้ไร้ความผิด แต่กลับถูกอดีตเจ้ากรมพิธีการลักพาตัวไปเพื่อกระทำการกรีดเลือดมาสังเวย นางถูกทรมานจนสิ้นใจและถูกฝังราวกับคนไร้ญาติด้วยความเลวร้ายของตระกูลมู่ที่ถูกเปิดโปง ส่งผลให้มู่หรูเหยาถูกถอดออกจากเครือญาติของคนชั่วทั้งหลายนางไม่เพียงพ้นจากการสอบสวนแต่ยังมีโอกาสได้พาร่างของมารดากลับมาฝังในที่ที่ควรอยู่“ในเมื่อท่านแม่เคยเป็นคนรักของท่านพ่อของท่าน เช่นนั้นแล้ว... ข้าก็อยากให้นางได้มาอยู่ข้างกายของคนที่นางรักอีกครั้ง” คำพูดของหญิงสาวเรียบง่าย หากแต่เต็มไปด้วยควา

  • ท่านแม่ทัพไยจึงชิงชังข้า   72

    มู่หรูเหยาพยักหน้ารับคำของบุรุษหนุ่ม แม้จะตกลงกันแล้วว่าจะเริ่มต้นใหม่ แต่ภายในใจของนางยังคงมีบางสิ่งที่มิอาจเปิดเผยออกไปความลับที่นางยังมิได้บอกเขา...มู่หรูเหยานิ่งไปชั่วขณะ ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงสงสัย“เช่นนี้แล้วข้าจะเป็นอมตะหรือไม่ ในเมื่อท่านกรีดเลือดหยดลงบนหยกจันทราช่วยข้า”จางเจิ้นอู่หัวเราะเบา ๆ น้ำเสียงของเขาแฝงไปด้วยความอ่อนโยน แตกต่างจากบุรุษผู้เย็นชาเมื่อแรกพบโดยสิ้นเชิง“เป็นเพียงเรื่องเล่าขานต่อกันมา เพราะความโลภและความกระหาย พวกคนเลวจึงปั้นแต่งเรื่องราวขึ้นเพื่อทำลายเผ่าจันทรา หวังยึดครองพลังของพวกเรา” ดวงตาคมทอดมองสตรีตรงหน้าก่อนจะกล่าวต่อ“...แต่แท้จริงแล้วหยกจันทราเป็นเพียงของวิเศษที่ตกทอดมาตั้งแต่บรรพบุรุษ เรื่องราวที่เล่ากันต่อ ๆ มาจึงบิดเบือนไปบ้าง ของชิ้นนั้นไม่ได้ช่วยให้เป็นอมตะอย่างที่หลายคนเข้าใจ แม้แต่เซียนเองยังต้องบำเพ็ญเพียร แล้วเรื่องง่ายดายเช่นนี้จะมีได้อย่างไร” นึกแล้วก็ช่างน่าขันนักกับความโลภของมนุษย์ คิดอยากเป็นอมตะแต่ทำชั่วมาทั้งชีวิต มีแต่ปรโลกเท่านั้นที่สมควรไป“แล้

  • ท่านแม่ทัพไยจึงชิงชังข้า   71

    “ครั้งหนึ่ง... เผ่าจันทรา เคยเป็นเผ่าที่รุ่งเรือง ผู้คนของเผ่าต่างเกิดมาพร้อมกับสายเลือดพิเศษ ว่ากันว่าผู้ที่มีสายเลือดนี้สามารถปลุกพลังของหยกจันทราได้”“ว่ากันว่าหยกจันทราเป็นของวิเศษที่สามารถมอบพลังอันล้ำค่าให้แก่ผู้ครอบครอง มิใช่เพียงแค่ชะลอวัย แต่สามารถมอบความเป็นอมตะได้...”“เพราะข่าวลือเหล่านั้น... ทำให้ขุนนางในเมืองหลวงหวาดกลัวและโลภมาก คนที่เป็นผู้นำครั้งนี้ก็คือมู่หลงเทียน มันจึงยุยงให้ราชสำนักกวาดล้างเผ่าจันทรา”“...แม่ของท่านก็เป็นหนึ่งในนั้น”มู่หรูเหยากำมือแน่น นางรู้เรื่องราวของมารดาเพียงเล็กน้อย แต่เมื่อได้ยินคำพูดของเหมยอิงทุกอย่างก็เริ่มปะติดปะต่อกัน“นาง... เป็นภรรยาของอดีตแม่ทัพจาง!?”เหมยอิงพยักหน้า “เรื่องนี้พวกข้าก็เพิ่งรู้ก่อนท่านไม่นาน””ข้าเคยได้ยินว่าแต่ก่อนมารดาของท่านครองรักอยู่กับอดีตแม่ทัพจาง แต่ครั้นเมื่อออกศึกใหญ่เมื่อกลับมาถึงจวนกลับพบว่านางหายไป ตอนนั้นไม่มีใครรู้ว่าตระกูลมู่จะกล้าท้าทายอำนาจท่านแม่ทัพมาลักพาตัวคนถึงจวน”เหมยอิงกล่าว “ตามที่ท่านแม่ทัพสืบมา พวกมันจับตัวมารดาของท่

更多章節
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status