ตอนที่ 9: ศรเพชรนพรัตน์ และร่ายรำกลางสายชล

หมอกสีน้ำเงินที่เคยนิ่งสงบถูกฉีกกระชากออกด้วยรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาจากเหล่า “หุ่นพยนต์ผู้คุมมนตรา” พวกมันเคลื่อนที่บนผิวน้ำได้มั่นคงราวกับเดินบนแผ่นดินเหล็ก ไม้เท้าพระจันทร์เสี้ยวในมือของหุ่นพยนต์แต่ละตนเริ่มหมุนวนด้วยความเร็วสูง สร้างกระแสลมวนที่ดึงเอาน้ำสีชาดขึ้นมากลายเป็นจักรน้ำแข็งที่แหลมคมนับสิบวง ทันใดนั้น พวกมันสะบัดไม้เท้าเพียงครั้งเดียว จักรน้ำอาคมก็พุ่งเข้าหาพื้นฝั่งที่สิงขรยืนอยู่ด้วยความเร็วปานสายฟ้า

ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!

สิงขรพุ่งตัวหลบข้ามรากไม้ใหญ่ แรงปะทะของจักรน้ำทำให้ลำต้นจามจุรีโบราณถูดตัดขาดราวกับถูกตัดด้วยคมดาบขนาดมหึมา ชายหนุ่มพยายามหาจังหวะเข้าประชิด แต่ผิวน้ำที่ลื่นและเต็มไปด้วยอาถรรพ์ทำให้การเคลื่อนไหวของเขาไม่รวดเร็วเท่าที่ควร ทว่าในวินาทีที่หุ่นพยนต์ตนหนึ่งเงื้อไม้เท้าเตรียมจะระเบิดมนตราสายฟ้าสีน้ำเงินใส่สิงขรในระยะเผาขน...

ฉะวับ ฉะวับ!

แสงสีม่วงแกมครามสายหนึ่งพุ่งทะลุอากาศมาด้วยเสียงที่คมกริบ มันปักเข้ากลางอกของหุ่นพยนต์ตนนั้นอย่างแม่นยำ แรงปะทะไม่ได้เพียงแค่เจาะทะลุเกราะศิลาจันทรา แต่กลับระเบิดพลังงานออกมาเป็นรูปวงเวทย์ดอกบัวที่ตรึงร่างของหุ่นพยนต์ให้หยุดนิ่งอ