Share

4

last update Petsa ng paglalathala: 2025-12-13 11:57:58

รู้สึกว่ารอบกายชวนตื่นเต้นให้ค้นหา ความปรารถนาที่ซุกซ่อนในกาย ถูกแสดงออกอย่างเร่าร้อนเติมเต็มกันและกัน

ลิ้นเปียกร้อนชื้นเข้าแตะส่วนปลายของเกสรสวาท ดูดหนักๆ ตามยอดดอกรักที่ผลิบานเต็มตึงสีชมพูสด วิธาดาครางเสียงสั่นสะดุ้งเฮือก ยิ่งเมื่อปลายลิ้นสากกดเข้าบดขยี้เนินเนื้อล่วงล้ำอย่างหนักไร้ความปรานี

หญิงสาวรู้สึกร้อนซู่ซ่าไปทั้งร่าง ความเสียวซ่านรัญจวนเข้าโจมตีเธออย่างหนัก จนสมองซ่านซ่าไปด้วยไฟเสน่หาที่ถูกจุดขึ้นในค่ำคืนที่แสนยาวนานอีกครั้ง หน่วงหนักในห้วงอารมณ์เสน่หา

แรงลิ้นชำนาญที่บดขยี้ดูดเม้มระรัว ทำให้เสียงหวานเริ่มครางไม่เป็นส่ำ ยิ่งครางหนักขึ้นเท่าไหร่ ธัญญ์ยิ่งเร่งลิ้นมากขึ้น เสียงครางของเธอช่างร้อนแรงเร่งเร้า บ่งบอกถึงอารมณ์พิศวาสที่ชวนหลงใหลยิ่ง

ยอดเกสรสั่นระริกเพราะแรงบดเบียดที่หนักหน่วงทบทวี ผิวเนื้อสาวสั่นระริกกล้ามเนื้อทุกส่วนตื่นตัวเกร็งยะเยือก เท้าและมือของเธอเกร็งจิกบนที่นอนหนาเพื่อระบายความซ่านกระสัน

ธัญญ์ช้อนสะโพกงอนงามขึ้นจากเตียงนอนนุ่ม กดเข่ามนแนบกับอกอิ่ม สะโพกผายกระดกขึ้นจากพื้นเตียง ริมฝีปากร้อนลามเลียหยาดน้ำหวานที่ค่อยๆ หลั่งรินออกมา

ลิ้นหนาบดละเลงตามร่องรักหวานล้ำด้วยความหิวกระหาย ความเสียวซ่านวาบไปตามร่างทำให้ริมฝีปากอิ่มร้องครางรุนแรงเพื่อลดทอนความร้อนในกายที่ก่อเกิดขึ้นมา

วิธาดาพยายามปรือตามอง แต่ในห้องกลับมีเพียงแสงสลัวจนมองไม่เห็นอะไร สมองของเธอยังรู้สึกหนักอึ้งจนแทบไม่มีแรงยกแขนยกขาหรือหลีกหนีสถานการณ์ที่เผชิญอยู่

... แต่เธอบอกตัวเองว่าไม่ได้รู้สึกรังเกียจสัมผัสสยิวซ่านที่ได้รับอยู่เลยแม้แต่น้อย

ความสากร้อนฉ่ำชื้นลากเลียขึ้นมายังสองฟากฝั่งสวนกุหลาบแล้วตวัดลิ้นกวาดไล้ไปทั่วจนเส้นไหมอ่อนนุ่มเปียกแนบกับเนินอวบอูมที่ลอยเด่นอยู่ตรงหน้า

เขาเข้าฉกดูดช่อบุหงา ยิ่งเสียงครางดังเท่าไหร่ ยิ่งกระตุ้นเลือดหนุ่มในกายให้ร้อนระอุ

มือทั้งสองกดแนบหน้าขาให้แยกออกมากกว่าเดิม นิ้วแกร่งแหวกกลีบกุหลาบออกจากกันจนลิ้นร้อนสามารถเข้าสัมผัสกับเนื้อนางอ่อนหวานภายใน

ความตึงแน่นทำให้หญิงสาวยินยอมไม่ดิ้นหนี แต่อยากเบี่ยงตัวนอนตะแคงให้สบายตัวไม่ใช่นอนท่าที่ทำให้รู้สึกว่าเมื่อยแบบนี้

เธอไม่มีแรงพอ จึงต้องยอมให้ใครบางคนยกสะโพกผายขึ้นจากเตียงเอาไว้ในท่วงท่านั้น กลืนกินเธออย่างกระหายดั่งคนอดหยากหิวโซ ได้เชยชิมกับขนมหวานแสนอร่อย

 ยอดเกสรอ่อนหวานยังคงเป็นอาหารรสเลิศสำหรับชายหนุ่ม เมื่อเขายังไม่อยากละใบหน้าจากส่วนนี้ไปเลยแม้แต่น้อย

เขาควานหาน้ำหวานทุกตารางนิ้วของกลีบกุหลาบไม่ให้เล็ดลอดผ่านพ้นไปได้ง่ายๆ

หล่อนรับสัมผัสซ่านลึกที่ซอกซอนไปทั่วจนร้อนฉ่า เสียงแห่งความกระสันหลุดออกมาจากริมฝีปากอิ่มเหมือนจะขาดใจ เธอกำลังรู้สึกว่าจะขาดใจแล้วจริงๆ ขนในกายลุกชันรับการสัมผัสแสนสยิว

“เชอร์รี่ ไม่ไหวแล้ว ตัวเองทำอะไรกับเค้าอ่ะ เค้าสะ... เสียว พะ... พอเถอะ กำลังจะขาดใจแล้ว”

อารมณ์แห่งเพศเสน่หาปะทุขึ้นมาอย่างรุนแรง วิธาดาแอ่นหยัดกายตอบสนองส่ายสะโพกไปมาแนบกับลิ้นหนุ่มที่ระรัวเพิ่มความสุขให้เธอต่อเนื่อง

ธัญญ์กำลังงุนงงว่าหญิงสาวพูดอะไร แต่เพราะฟังไม่ได้ศัพท์เช่นเดิม เขาจึงละความใส่ใจนั้นเสีย

มือบอบบางเลื่อนไปจับศีรษะของอีกฝ่ายเอาไว้ แล้วสิ่งที่เธอไม่คิดว่าจะทำมาก่อนคือการกดศรีษะของเขาให้แนบชิด เพราะอารมณ์พิศวาสพาไป ทำให้หล่อนเสียการควบคุมตัวเอง อีกทั้งแอลกอฮอล์ดีกรีสูงในกระแสเลือดที่ฉุดสติทั้งหมดให้ดิ่งลงสู่ห้วงดำฤษณา

หล่อนอยากให้ความร้อนสากที่ลามเลียเติมเต็มในช่อบุปผาไม่ห่างหายไปไหน

ยิ่งเขาสอดลึกเท่าไหร่ ช่อดอกไม้ยิ่งบิดเป็นเกลียวตอดรัดลิ้นหนุ่มที่สอดแทรกเข้าดูดกลืนหยาดน้ำผึ้งรวงแสนหวาน

ธัญญ์ดื่มกินหยาดความหวานอย่างกระหายเหมือนไม่เคยได้พานพบมาก่อน

เยื่ออ่อนละมุนภายในถูกความร้อนไล้เลียแทบหลุดติดออกมาคาปากที่ลุ่มหลง

“อื้อ... ไม่ไหว” วิธาดาส่ายหน้าไปมา ขนในกายลุกชันไปหมดทั้งร่างจนสั่นเยือก

“ต้องไหวสิ เธอรสชาติดีเสียจริง” ธัญญ์เอ่ยชมด้วยความเมา

“อื้อ” เธอครางอืออาคล้ายตอบรับ

“ถ้าพรุ่งนี้ฉันจะซื้อเธออีกวันจะว่ายังไง” เขาพูดแต่ไม่ได้ต้องการความเห็น คิดว่าหญิงสาวคงไม่ปฏิเสธ

ธัญญ์กลืนกินน้ำผึ้งหวานจนหยดสุดท้าย แล้วเคลื่อนกายทาบทับร่างอรชร

“อื้อ... ใครอ่ะ ไม่ใช่เชอร์รี่เหรอ” วิธาดาพูดอย่างสลึมสลือ สัมผัสได้ว่าเรือนร่างที่แนบชิดไม่ใช่เพื่อนสาวอย่างเชอร์รี่

“ใครกันเชอร์รี่ เมาหนักเหมือนกันนะ”

เขาเอ่ยถามเมื่อแนบหูกับริมฝีปากสวยที่ขยับพูดเรียกชื่อใครบางคน เขาทำท่าจะปัดผมที่ปรกหน้าออก  แต่เธอปัดมือเขาออกจนชายหนุ่มล่าถอย

“เชอร์รี่ไปหนาย.... ไปหนาย” เธอลากเสียงก่อนจะสะดุ้งเมื่อมือของคนที่กำลังคุกคามเธออยู่จับมือเธอเองไปสัมผัสกับส่วนของความเป็นชายแข็งร้อน

“แบบนั้นแหละ” ธัญญ์ขยับมือหญิงสาวถี่เร็วขึ้นตามอารมณ์ ยิ่งมือนุ่มนิ่มกำแน่นขึ้น ยิ่งทำให้เขาใกล้ถึงจุดหมายโดยเร็วขึ้น

แต่ยังก่อน... ชายหนุ่มกัดฟันข่มอารมณ์พิศวาสแรงลึกที่จะปลดปล่อยออกมาอย่างสุดกั้น

“พอแล้วแม่น้ำผึ้งหวานสุดร้อนแรง” เขากระซิบบอก ปลดมือน้อยออกจากตัวตนแข็งกร้าวของตัวเอง  เลื่อนใบหน้าลากปลายลิ้นเลียรังผึ้งหอมหวานด้านล่างอย่างตัดใจไม่ขาด ก่อนวนลิ้นขึ้นมาดูดเม้มยอดดอกรักส่วนบน แล้วเคลื่อนใบหน้าผ่านแผ่นท้องเรียบตึงเพื่อวนลิ้นรอบสะดือสาว

“อื้อ” เธอบิดกายส่ายไปมาบนเตียง

ลิ้นหนุ่มสากร้อนวนไล้เปียกชุ่มไปรอบสะดือสาว มือทั้งสองบีบเคล้นสะโพกหนักๆ เลื่อนไปยังปทุมถันอวบอัดทั้งสองแล้วฟอนเฟ้นอย่างได้อารมณ์

วิธาดาผวาหยัดกายตอบสนอง ครางอืออาไม่หยุดปาก เธอเสียดเสียวบิดกายส่ายไปมาตามที่นอนด้วยความกระสันซ่าน

มือใหญ่เคล้นคลึงอย่างไร้ความปรานี เลื่อนปลายนิ้วไปสะกิดยอดถันสีสดที่ตื่นตัวแข็งขันรับสัมผัสอย่างน่าเอ็นดู

ยอดอกสีหวานถูกบีบบี้ขยี้มากเข้า ทำให้เสียงหวานครางสะท้านด้วยความเสียวซ่านดังลั่นห้อง เขาทั้งคลึงทั้งถูไถเหยียดฝ่ามือลากสัมผัสจนเธอขนลุกซู่อยู่ตลอดเวลา

“อ๊า... อย่าทรมานกันอีกเลย” วิธาดาส่ายหน้าไปมาร่ำร้องอย่างลืมอาย เธออยากให้เขาเติมเต็มความต้องการทั้งร่างกายและจิตใจ สอดลึกในกายที่ต้องการ... การแนบชิดที่แสนหวาม

“เดี๋ยวฉันจะทำให้หายทรมานเอง” ธัญญ์สอดนิ้วเข้าหยั่งน้ำผึ้งหวานในกลีบดอกไม้จนหญิงสาวสะดุ้ง หยัดกายขึ้นรับอย่างสุดกลั้น พร้อมเสียงหวีดร้องติดกันหลายครั้งด้วยความกระสันซ่าน

ไฟราคะในร่างดูจะพุ่งสูงขึ้นเมื่อเรือนกายเปลือยเปล่าแนบชิดเสียดสี ความร้อนระอุแห่งเพลิงเสน่หาก่อเกิด จนร่างสาวสั่นสะท้านเหมือนจะเป็นไข้ อาการค่อนข้างสาหัสสากรรจ์

เธอยกมือที่อ่อนแรงวางบนมือใหญ่ที่เฝ้าเคล้นคลึงเต้าอวบอิ่มเหมือนเป็นการช่วยอีกแรง น้ำเสียงหวานเรียกชื่อชายหนุ่มที่เธอแอบมีใจให้ด้วยความเผลอไผล

“ธัญญ์ อ๊า...” เสียงเรียกชื่อทำให้ธัญญ์ชะงักไปเพียงครู่ แต่เพียงครู่เท่านั้น เขาคิดว่าหญิงสาวคงรู้ชื่อเขาจากณัฐ จึงเรียกชื่อถูก เขารู้สึกดีเมื่อเวลาอารมณ์พิศวาสก่อเกิดแล้วหญิงสาวใต้ร่างเรียกชื่อเขาทุกลมหายใจเข้าออก ทำให้ความฮึกเหิมเพิ่มแรงในการขับเคลื่อนทางเพศมากขึ้น

“เรียกอีกสิ ฉันชอบให้เธอเรียกชื่อฉันตอนที่เรารักกันแบบนี้”

เขากระซิบบอกกดจูบริมฝีปากที่เผยอร้องไม่ขาดสายด้วยความต้องการที่ซ่านอยู่ในกาย

“ธัญญ์ ฉันรักนายนะ”

“เธอว่าอะไรนะ”

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • นางบำเรอกับจอมบงการ    88

    “พูดดีนะ” เขาประชดให้ แต่รู้สึกดีและภูมิใจในคำพูดของเธอไม่น้อย เหมือนเธอเชื่อมั่นในตัวเขา“ยัยวิวเป็นยังไงบ้างคะ” เธออดถามไม่ได้ แม้จะได้รับข่าวคราวจากลีลาอยู่บ่อยครั้งก็ตาม“อยากรู้ก็ไปดูเอง” เขาตอบกวนๆ“ธัญญ์จะมาติดต่อเรื่องสินค้าที่บริษัทเหรอ” เธอพูดเป็นงานเป็นการขึ้นมา เพราะเมื่อครู่ยังไม่ทันได้พูดเรื่องงาน เขาก็ลากเธอออกมาเสียก่อน“ใช่ ถ้าวิทำให้ธัญญ์ไม่ถูกใจ ก็ไม่ซื้อ” วิธาดาเม้มริมฝีปากแน่น“ตอนนี้ทำตัวเหมือนสาวโสดเลยนะ ทั้งๆ ที่มีลูกกับผัวรออยู่ ออกไปทานข้าวกับผู้ชายสองต่อสอง” วิธาดาขมวดคิ้วมุ่นก่อนจะคลายออก“ธัญญ์แอบตามวิหรือไง”“เปล่า แค่บังเอิญเห็นเรื่องน่าอายของใครบางคน” คำตอบของเขาทำให้เธอเงียบไป เขาชอบพูดแบบนี้ แล้วเธอจะมั่นใจได้ยังไงว่าเขารักเธอ“นี่จะพาวิไปไหน”“กลับบ้าน” เขาบอกโดยไม่หันมอง เพราะขออนุญาตบิดามารดาของเธอแล้ววิธาดาจะหนีลงจากรถก็ไม่ได้ เธอจึงนั่งเงียบไปตลอดทาง ธัญญ์ฮัมเพลงอย่างสบายอารมณ์เมื่อเธอยอมแต่โดยดีไม่โวยวายดื้อแพ่งอีก“ตื่นได้แล้ว” ธัญญ์ปลุกหญิงสาวในตอนเช้าของอีกวันเพราะเขาขับรถกลับตั้งแต่เย็น ไม่อยากแวะค้างคืนที่ไหน“ถึงแล้วเหรอคะ”“ใช่” เขาบอก เ

  • นางบำเรอกับจอมบงการ    87

    เธอหวีดร้องเสียงหลงเมื่อผวากอดร่างสูงแน่น สะโพกสอบทำงานต่อเนื่องหลังจากถูกบีบรัดรุนแรงด้วยความต้องการที่ยังไม่สิ้นสุด“กลับบ้านกันนะ” เขายังไม่ละความพยายามวิธาดาส่ายหน้าไปมา มองเขาตาเยิ้ม ธัญญ์เริ่มขยับสะโพกรัวเร็วขึ้นกว่าเดิม เหมือนลงทัณฑ์คนดื้อ หรืออีกนัยเพื่อเร่งปลดปล่อยความต้องการที่มากล้นให้หลุดพ้นโดยเร็ว“ดื้อนัก...” ธัญญ์คำรามลั่นก่อนจะซบที่ซอกคอหอมกรุ่นอย่างหมดเรี่ยวหมดแรงและหมดใจ เมื่อเขาทำไม่สำเร็จเขาง้อให้เธอกลับไม่ได้ จะขอความช่วยเหลือจากใคร ก็ไม่มีใครช่วย มีแต่คนบอกให้เขาจัดการเอง วิธาดาเป็นคนดื้อมาแต่ไหนแต่ไร ถ้าเธอไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการ เธอจะไม่ยินยอม หรือถ้าเธอจะยอมก็เมื่อเธอสมัครใจเท่านั้นธัญญ์ไม่รู้ว่าเขาต้องทำยังไง ถึงจะทำให้เธอยอมกลับไป คงต้องใช้แผนที่เขาคิดได้เมื่อครู่เสียแล้ววิธาดาตื่นขึ้นมาด้วยความเพลีย เพราะเมื่อคืนธัญญ์แทบไม่ปล่อยเธอห่างกายเลยแม้แต่น้อย หญิงสาวลูบมือเบาๆ ที่ใบหน้า ก่อนเดินลงจากเตียง ในห้องเงียบกริบ บุตรสาวไม่ได้อยู่ที่เปล เธอจึงเดินลงมาด้านล่าง“พี่แมวคะ ธัญญ์กับยัยหนูไปไหนคะ” เธอเดินหาจนทั่วบ้านก็ไม่เจอ จึงเอ่ยปากถามสาวใช้“คุณธัญญ์พาคุณห

  • นางบำเรอกับจอมบงการ    86

    “ทำไมล่ะ บอกมาสิ ว่าวิมีเหตุผลอะไร หรือจะหาผัวใหม่ อย่าหวังเลยว่าจะทำแบบนั้นได้ ธัญญ์ไม่มีวันยอมให้วิทำแบบนั้นแน่นอน”“คนเลว ใจสกปรก” เธอผลักเขาออกห่างอย่างเสียใจ“ไม่ต้องมาพูดจาบ่ายเบี่ยง” เขาเข้าสวมกอดเธอทางด้านหลัง แม้อีกฝ่ายจะดิ้นหนีเพียงใดแต่ทำไม่สำเร็จ ธัญญ์เอื้อมมือมากอบกุมทรวงสาว เคล้นคลึงหนักๆ ลูบคลำไปตามผิวผ่อง“ธัญญ์พอเถอะ พอสักที” แม้แรกๆ ที่เขามาตาม เธอจะปรนนิบัติเขาอย่างดี แต่เธอไม่ชอบให้ใครมาบังคับจิตใจแบบนี้ธัญญ์กระชากเสื้อตัวสวยออกจากร่างของภรรยา ลูบไล้ยกทรงสีขาวสะอาดตา“ธัญญ์ บอกให้พอยังไงเล่า”“จะกลับไปกับธัญญ์ไหม” เขาแสร้งทำป่าเถื่อนเพื่อบีบบังคับเธอ“ธัญญ์ วิเจ็บนะ” เธอนิ่วหน้าเมื่อเขาบีบเคล้นทรวงสาวแรงๆ“ถอดออกเดี๋ยวนี้เลยวิ” เขาบอกเสียงพร่า คราแรกอยากข่มขู่ให้เธอกลับ แต่ทำไปทำมาอารมณ์พิศวาสเริ่มก่อตัวเธอไม่ทำตาม เขามีวิธีจัดการกับชุดสวยให้หลุดร่วงลงจากกายสาว ส่วนเรื่องต้องการให้เธอกลับบ้านค่อยตกลงหลังจากนี้ก็ได้ ถ้าไม่ยอม เขามีไม้ตาย ธัญญ์คิดในใจว่าจะต้องสำเร็จแน่นอน“ว้าย!!! คนบ้าปล่อยนะ คนเอาแต่ใจ” เธอใช้มือปิดกั้นไว้กลางกาย ไม่ใช่เพราะอาย แต่เพราะอยากขัดขื

  • นางบำเรอกับจอมบงการ    85

    “ไม่ต้องหรอก อยากอยู่กันสามคนพ่อแม่ลูก” ธัญญ์ห้ามไว้ อ้าปากรับการป้อนของภรรยา วิธาดายิ้มอย่างมีความสุข ธัญญ์มองภรรยาด้วยความรัก“เดี๋ยวทานข้าวเสร็จเราออกไปเที่ยวกันไหม”“ก็ดีนะ ยัยหนูจะได้ออกไปเปิดหูเปิดตาด้วย ชอบล่ะสิ”วิธาดาจับแก้มป่องๆ ของบุตรสาว แล้วอมยิ้ม ถ้าใครได้เห็นภาพนี้ก็คงคิดว่าเป็นครอบครัวที่รักกันมาก และน่าอิจฉามาก แต่จริงๆ แล้ว สามีกำลังตามง้อขอให้ภรรยากลับไปอยู่ด้วยกันที่บ้านธัญญ์พาภรรยาออกมาเที่ยวห้างสรรพสินค้า ซื้อของทุกอย่างให้อย่างเอาใจ แม้วิธาดาจะบอกว่าไม่ต้องการเขาก็ซื้อให้ พร้อมกับซื้อให้ลูกสาวตัวน้อยที่นั่งรถเข็ญอย่างอารมณ์ดีที่ได้ออกมาเที่ยวข้างนอก“ธัญญ์พาวิมาที่นี่ทำไม” วิธาดาถามเมื่อสามีพาเดินเข้ามาในร้านเพชร“ธัญญ์อยากซื้ออะไรให้วิบ้าง ตั้งแต่แต่งงานกันมา ธัญญ์ไม่เคยซื้อเครื่องประดับให้วิเลยนะ”“ขอบใจจ้ะ” เธอกล่าวขอบคุณ เขาให้เธอเลือกเอง แต่หญิงสาวส่ายหน้าปฏิเสธ“ธัญญ์เลือกเองดีกว่า อยากซื้ออะไรให้วิ ธัญญ์ซื้ออะไรให้ วิก็ชอบทั้งนั้นล่ะ” เธอบอกยิ้มๆ“งั้นเอาชุดนี้นะครับ” เขาชี้ไปที่เครื่องเพชรชุดใหญ่“เพชรน้ำงามมาก ธัญญ์ตาถึงจัง แต่มันแพงมากนะ” วิธาดาลูบเค

  • นางบำเรอกับจอมบงการ    84

    นี่เธอจะเสียใจแค่ไหนที่เขาว่าร้ายเธอขนาดนั้น แต่ชายหนุ่มพยายามบังคับรถให้แล่นกลับบ้านโดยเร็วที่สุด เขามีหลายอย่างอยากคุยกับเธอ และเคลียร์กันให้เข้าใจ“พี่ธัญญ์ฟังนิอยู่หรือเปล่าคะ”“ครับ ขอบใจน้องนิมากครับที่บอกความจริงกับพี่”“ยังไงนิก็ขอให้พี่ธัญญ์โชคดีนะคะ” สุนิสาอวยพรให้ชายหนุ่ม“ครับ” ธัญญ์รับคำ ตอนนี้ใจเขาเดินทางไปถึงบ้านไตรสุรเดชเรียบร้อย เสียงรถที่แล่นเข้ามาจอดทำให้วิธาดาอมยิ้ม มองโต๊ะอาหารแล้วเดินไปรับสามีที่เดินคอตกเข้ามาในบ้าน ธัญญ์มองรอยยิ้มของภรรยาด้วยหัวใจที่เต้นแรง เขารู้สึกผิดเต็มหัวใจ“วิ” ธัญญ์ผวากอดร่างหญิงสาวแนบอก วิธาดาอึ้งไปสักครู่ ก่อนจะกอดตอบเขา คิดไปว่าเพื่อนของเขาเป็นอะไรร้ายแรงหรือเปล่า“คุณณัฐเป็นยังไงบ้าง”“ไม่เป็นอะไรแล้ว” เขาผละห่างเล็กน้อยก่อนตอบ มองสบตาภรรยานิ่ง“ธัญญ์หิวหรือยัง วิจัดโต๊ะอาหารเรียบร้อยแล้ว ยัยวิวกำลังหลับ” เธอบอกเขา ก่อนผละห่างเดินไปยังโต๊ะอาหาร“วิ” ธัญญ์ดึงภรรยามากอดอีกครั้ง“เป็นอะไรคะ” เธอมองเขาด้วยความสงสัย“ฉันขอโทษ”“ขอโทษ” เธอทวนประโยคของเขาด้วยความงุนงง ก่อนจะยิ้ม เขาคงหมายถึงเรื่องที่ผ่านมา แค่เธอเห็นเขาอุ้มบุตรสาวและแสดงความ

  • นางบำเรอกับจอมบงการ    83

    “ณัฐมีปัญหานิดหน่อย ฉันจะรีบกลับมานะ” หญิงสาวเอาชุดมายื่นให้เขา ธัญญ์ดึงภรรยามากอดแน่น กดจุมพิตที่หน้าผากมนหนักๆ ด้วยความรู้สึกรักที่ก่อเกิดขึ้นมาในหัวใจเมื่อไหร่เขาไม่แน่ใจ แต่รู้ว่าตอนนี้มันเต็มตื้นขึ้นมาจนแทบล้น การได้อยู่ห่างกัน มันทำให้คิดถึงแบบนี้นี่เอง แต่พอเธออยู่ใกล้ชิด เขากลับไม่สนใจสภาพของเพื่อนที่มาเปิดประตู ทำให้ธัญญ์ต้องส่ายหน้า“พอเถอะ เรื่องมันเป็นยังไง ไหนลองเล่ามา” ธัญญ์รู้ว่าเพื่อนรักปาริชาติมาก และมีเรื่องทะเลาะกันบ่อย และหลังๆ ดูจะหนักขึ้น“ปามีคนอื่น ฉันไม่ดีตรงไหนวะเพื่อน ฉันดูแลเอาใจใส่เค้าอย่างดี ตามใจเขาทุกอย่าง” ณัฐร้องไห้อย่างไม่อาย เพราะเขารักผู้หญิงคนนี้มาก“นายไม่ผิดหรอกเพื่อน แต่เรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องของคนสองคน ฉันไม่รู้ว่าจะพูดยังไงเหมือนกัน ฉันเชื่อว่าคู่กันแล้วย่อมไม่แคล้วกัน บางทีนายกับปาอาจไม่ใช่เนื้อคู่กันก็ได้เพื่อน”“ช่างเถอะ แล้วนายล่ะ เรื่องนายกับคุณวิเป็นยังไงบ้าง” ณัฐตบต้นคอตัวเองเบาๆ แล้วพิงศีรษะหลับตาเหมือนคนเป็นทุกข์หนัก ธัญญ์ตบไหล่เพื่อนอย่างปลอบๆ“เรื่องของฉันเหรอ ตอนนี้ฉันอยากให้วิกลับบ้านไปกับฉัน ถึงเธอไม่ได้แสดงท่าทีโกรธเกรี้ยวด

  • นางบำเรอกับจอมบงการ    57

    “ไปแน่ แต่หลังจากเอาเธอเป็นเมียเรียบร้อยแล้ว”“จะทำบ้าอะไรน่ะ หยุดเดี๋ยวนี้นะ”“ฉันเตือนเธอหลายครั้งแล้วว่าอย่าทำร้ายพี่สาวและหลานสาวฉันอีก เธอก็ไม่ฟัง”“พี่สาวแพศยาของนายมาแย่งคุณพ่อไป แถมยังมาครอบครองสมบัติของคุณแม่ หน้าด้าน หน้าไม่อาย หลานสาวก็ทำเป็นไร้เดียงสา แต่ร้ายกาจที่สุด” เธอพูดใส่หน้าเขา

  • นางบำเรอกับจอมบงการ    56

    “ฉันรู้ว่าเธอตื่นแล้ว” ธัญญ์กระชากแขนเรียวของคนที่นอนอยู่บนเตียงให้ลุกขึ้นมา“โอ๊ย!!! เจ็บนะ ปล่อย” เธอสะบัดแขนออก ลูบแขนปอยๆ มองเขาตาเขียว“ไม่ต้องมามองฉันด้วยสายตาแบบนี้เลย เรื่องอาหาร เธอแกล้งฉันกับสุนิสาใช่ไหม”“ใช่ มีอะไรไหม” เธอลอยหน้าลอยตาเชิดคางขึ้นตอบอย่างกวนอารมณ์ ธัญญ์กัดกรามจนขึ้นสันให

  • นางบำเรอกับจอมบงการ    55

    วิธาดาเอ่ยปากขอตรงๆ เพราะเธอมาอยู่ที่นี่หลายวัน พอที่จะสนิทกับแม่บ้านทั้งสองของธัญญ์“อะไรเหรอคะ” ลีลาเลิกคิ้วด้วยความสงสัย“ขอสมุดเล็มเล็กๆ สักเล่มกับปากกาสักด้ามได้ไหม”“เอาไปทำอะไรคะ”“เอาไปเขียนอะไรเล่นน่ะ มันเบื่อๆ เซ็ง” เธอไม่เคยคิดว่าจะต้องมานั่งระบายอะไรลงในสมุดแบบนี้ แต่เพราะเธอไม่มีที่ที่

  • นางบำเรอกับจอมบงการ    54

    “เอาสิ ฉันจะให้ทางรีสอร์ทจัดของเยี่ยมไปให้ ฉันเองก็ยังไม่ได้ไปเยี่ยมป้าสายใจเลย ฝากเยี่ยมด้วยแล้วกัน” วิธาดายิ้มกว้างเมื่อได้รับคำตอบที่พึงพอใจ อย่างน้อยเวลาเธอขออะไรเขาก็ไม่เคยขัด แม้จะดุๆ ไปบ้างก็ตาม“ขอบใจนะ” เธอวิ่งไปกอดเขา หอมแก้มเสียหลายครั้ง ธัญญ์ได้แต่ยกมือขึ้นลูบแก้มแดงๆ อย่างหวั่นไหวในกา

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status