Share

ชิงตัวประกัน

last update Tanggal publikasi: 2026-10-10 13:55:55

​"แกจะไปรู้อะไร!" สิงห์ตะโกนก้อง น้ำตาแห่งความเคียดแค้นผสมเลือดไหลผ่านแก้ม "ฉันยอมแลกทุกอย่างเพื่อเ
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • นางบำเรอต่างแดน NC18+   ชิงตัวประกัน

    ​"แกจะไปรู้อะไร!" สิงห์ตะโกนก้อง น้ำตาแห่งความเคียดแค้นผสมเลือดไหลผ่านแก้ม "ฉันยอมแลกทุกอย่างเพื่อเธอ! แต่เธอกลับเลือกแก!"​"เพราะพี่ขุนพลไม่ได้เห็นหนูเป็นสิ่งของเหมือนพี่!" ม่านฟ้าเค้นเสียงพูดออกมาทั้งน้ำตา แม้คมมีดจะจ่อชิดผิวเนื้อ "พี่ขุนพลยอมสละ ยศ ตำแหน่ง และชีวิตเพื่อหนู... แต่พี่มันก็แค่คนที่คิดถึงแต่ตัวเอง!"​คำพูดที่บาดลึกของม่านฟ้าทำให้สิงห์ชะงัก ชั่วขณะที่สิงห์เกิดความสับสนและเผลอละสายตาลงสบตากับม่านฟ้า​"ม่านฟ้า หลบ!" ขุนพลส่งสัญญาณตา!​ม่านฟ้าใช้สติทั้งหมดที่มี ทิ้งน้ำหนักตัวลงต่ำและใช้นิ้วมือข่วนเข้าที่แผลบนหัวของสิงห์สุดแรง!​"อั่ก!" สิงห์ร้องเหยียดด้วยความเจ็บปวด คมมีดเบี่ยงออกจากลำคอ​ผัวะ!​ขุนพลพุ่งตัวเข้าประชิดในเสี้ยววินาที หมัดแกร่งพุ่งเข้าใส่หน้าของสิงห์อย่างหนักหน่วงจนมีดหลุดกระเด็นออกจากมือ ขุนพลกระชับร่างม่านฟ้าแล้วหมุนตัวเหวี่ยงเธอไปด้านหลังให้กันและทศคุ้มกันอย่างปลอดภัย ก่อนจะหันกลับมาซัดหมัดและถีบอัดเข้าที่อกของสิงห์ลอยกระเด็นไปชนเสาปูนอย่างจัง!​ตึง!​สิงห์ทรุดลงกับพื้น ร่างกายสะบักสะบอมไร้ทางสู้ เสียงหวอรถตำรวจชายแดนดังกึกก้องมาแต่ไกล พร้อมกำลังเจ้าหน้าที

  • นางบำเรอต่างแดน NC18+   ต้องจากกัน

    ​"ม่านฟ้า!" ขุนพลกัดฟันแน่น พยายามยันกายลุกขึ้น แม้บาดแผลจะฉีดขาดและตึงเปรียบ มือหนาพยายามเอื้อมไปไขว่คว้าหญิงสาวสุดกำลัง "ปล่อย... เมีย... กู!"​สิงห์แสยะยิ้มสมเพช ยกเท้าถีบเข้าที่อกของขุนพลจนลอยกระเด็นไปชนผนังบ้าน "แกแพ้แล้วไอ้ขุนพล... ม่านฟ้าต้องกลับไปอยู่กับฉัน!"​สิงห์ช้อนอุ้มร่างไร้สติของม่านฟ้าขึ้นรถจี๊ปเร่งเครื่องบิดหนีออกไปอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเสียงยิงปะทะด้านหน้าที่ค่อยๆสงบลงเมื่อพวกมันถอยกันไป กันและทศวิ่งกุมปืนตามออกมาทางหลังบ้าน เห็นขุนพลนอนกุมบาดแผลจมกองเลือดอยู่บนพื้น​"ไอ้ขุนพล!" กันและทศรีบเข้าไปประคองเพื่อนรักทันที​"มัน... มันเอาม่านฟ้าไปแล้ว..." ขุนพลเค้นเสียงพูดออกมาอย่างยากลำบาก นัยน์ตาแดงชานด้วยความเจ็บปวดและเคียดแค้นสุดขีด "กู... กูต้องไปเอาม่านฟ้าคืนมา!"เปลือกตาบางของม่านฟ้าค่อยๆ ลืมขึ้นอย่างยากลำบาก ความรู้สึกปวดศีรษะและกลิ่นยาสลบยังคงจู่โจมประสาทสัมผัส ภาพตรงหน้าคือห้องโถงกว้างในค่ายเก่าร้างกลางหุบเขา แสงไฟจากโคมไฟสลัวกระทบผนังปูนที่กัดกร่อน​เธอพยายามเคลื่อนไหว แต่ข้อมือเรียวเล็กทั้งสองข้างกลับถูกพันธนาการด้วยเชือกป่านเส้นหนาผูกติดไว้กับเก้าอี้ไม้​"ฟื้นแล

  • นางบำเรอต่างแดน NC18+   เริ่มต้นใหม่

    ​"พวกฉันลาออกจากราชการตามมึงมาแล้วเว้ยไอ้ขุนพล!" กันตะโกนบอกพลางยิงสู้ "จะปล่อยให้เพื่อนรักไปสร้างครอบครัวกลางทะเลทรายคนเดียวได้ยังไง!"​"เออ! พวกฉันมันพวกไม่ทิ้งเพื่อน!" ทศเสริมขึ้นพร้อมยิงขู่จนสิงห์และลูกน้องที่เหลือต้องทิ้งรถหลบหนีไปในความมืดของหุบเขาอย่างสะบักสะบอม​สถานการณ์อันตรายคลี่คลายลงในพริบตา ขุนพลประคองม่านฟ้าลุกขึ้นยืน กอดร่างบางไว้แน่นด้วยความโล่งอก เพื่อนรักทั้งสองเดินเข้ามาหาพร้อมรอยยิ้มจริงใจ​"ขอบใจพวกมึงมาก..." ขุนพลเอ่ยเสียงทุ้มลึกจากใจ​"เปลี่ยนจากคำขอบคุณ เป็นพาพวกฉันไปหาที่ตั้งหลักดีๆสักที่ก็แล้วกัน" ทศยิ้มรับพลางตบไหล่ขุนพลเบาๆ​ขุนพลหันมากอบกุมมือเรียวเล็กของม่านฟ้า นัยน์ตาประสานกันด้วยความลึกซึ้งและมั่นคง เส้นทางข้างหน้าอาจยังไม่ง่ายดาย ทว่าด้วยความรักอันเด็ดเดี่ยวและมิตรภาพที่ไม่เคยทิ้งกัน พวกเขากระโดดขึ้นรถ มุ่งหน้าสู่อนาคตและชีวิตใหม่ที่เลือกด้วยตัวเองอย่างแท้จริงหลายเดือนผ่านพ้นไปหลังจากฝุ่นควันแห่งความวุ่นวายปัดผ่าน...​ณ เมืองชายแดนอันสงบเงียบ แสงแดดอุ่นยามเช้าสาดส่องผ่านทิวเขา กระทบตัวบ้านไม้สองชั้นหลังเล็กริมแม่น้ำ ลมพัดเอากลิ่นหอมของดอกไม้ป่าเจือจา

  • นางบำเรอต่างแดน NC18+   หนีตาย

    ​"หึ... แกกำลังจะขัดคำสั่งฉันเหรอ ขุนพล?" ท่านนายพลเค้นหัวเราะในคอ แววตาฉายความดุดัน "ฉันว่าจ้างเธอมาด้วยเงินมหาศาล สัญญาของเธอยังไม่หมด และฉันมีสิทธิ์ในตัวเธอทุกประการ"​"ท่านนายพลคะ..." ม่านฟ้าตัดสินใจก้าวออกมาข้างหน้าหนึ่งก้าว แม้หัวใจจะเต้นระทึก "หนูยินดีจะทำงานรับใช้หรือทำตามเงื่อนไขอื่นเพื่อชดใช้เงินสัญญา... แต่ขออย่าทำร้ายพี่ขุนพลกับคนในค่ายเลยนะคะ"​"หยุดพูดเลยม่านฟ้า!" ขุนพลหันมาดุเสียงเข้ม ก่อนจะหันกลับไปเผชิญหน้าท่านนายพล "เงินสัญญาเท่าไหร่... ผมจะชดใช้ให้ท่านเองทั้งหมด ด้วยเงินเก็บและเงินเบี้ยเลี้ยงสงครามของผม"​ท่านนายพลอัดควันซิการ์เข้าปอดลึกๆ ก่อนจะพ่นออกมาเป่ารดอากาศ เขามองขุนพล กัน และทศ ที่บัดนี้ก้าวเข้ามาขนาบข้างเพื่อนรักอย่างพร้อมเพรียง​"พวกแกคิดว่าเงินมันซื้อทุกอย่างได้รึไง?" ท่านนายพลยิ้มเย็น ก่อนจะยื่นคำขาด "ก็ได้... ในเมื่อแกอยากเป็นอัศวินปกป้องแม่สาวน้อยคนนี้นัก ฉันจะยื่นคำขาดให้แกสองทางเลือก"​บรรยากาศรอบข้างเงียบกริบจนได้ยินเพียงเสียงลมทะเลทราย​"ข้อแรก... มารับเงินสัญญาคืน แล้วปล่อยม่านฟ้ากลับไปกับฉันวันนี้ เรื่องทุกอย่างถือว่าจบ แกยังคงเป็นทหารยศสูงที่มีอ

  • นางบำเรอต่างแดน NC18+   กำลังเสริม

    ​"หนู... หนูแค่ไม่อยากให้ใครต้องมาเดือดร้อนเพราะเรื่องของหนู" น้ำตาคลอเบ้า ม่านฟ้าก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกผิด "หนูยินดีให้สิงห์จับตัวไป ถ้ามันจะยอมปล่อยชาวบ้าน..."​"หนูนี่มันโง่จริงๆ!" ขุนพลตัดบทเสียงดุดัน ก่อนจะดึงร่างบางเข้ามาปะทะอกแกร่งแน่นจนไร้ช่องว่าง "ข่าวลือนั่นมันแผนล่อหนูออกมาทั้งนั้น! ไม่มีตัวประกัน ไม่มีชาวบ้าน มีแต่กับดักของไอ้สิงห์!"​ม่านฟ้าเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง "กะ...กับดักเหรอคะ?"​"ใช่! แล้วพี่ก็ไม่มีวันยอมแลกตัวหนูกับอะไรทั้งนั้น" ขุนพลใช้นิ้วเชิดคางมนขึ้น สบตากับเธอด้วยความลึกซึ้งและจริงจังจนหัวใจของม่านฟ้ากระตุกวูบ "ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิต พี่ก็ไม่ปล่อยให้ใครเอาตัวหนูไปจากพี่เด็ดขาด จำไว้!"​ยังไม่ทันที่ม่านฟ้าจะได้เอ่ยปากตอบ เสียงเงาร่างของกลุ่มชายฉกรรจ์พร้อมอาวุธปืนก็ก้าวออกมาจากเงามืดรอบซากอาคาร เสียงหัวเราะเหี้ยมเกรียมของสิงห์ดังก้องขึ้นตามมาติดๆ​"มากันครบเลยนะ... ทั้งคนทรยศ ทั้งศัตรูหัวหัวใจ" สิงห์แสยะยิ้มเล็งปืนตรงมาที่ทั้งคู่ "ขุนพล... แกเดินเข้ามาหาความตายเองนะ!"​ขุนพลดันร่างของม่านฟ้าไปไว้ด้านหลังอย่างรวดเร็ว มือหนาคว้าปืนขึ้นคุมเชิงด้วยแววตาเยียบเย็

  • นางบำเรอต่างแดน NC18+   แค้นส่วนตัว

    ​สิงห์แค่นหัวเราะในคออย่างเหี้ยมเกรียม มุมปากแสยะยิ้มเจ้าเล่ห์ "ใครบอกว่าฉันจะบุกไปตรงๆให้เสียกำลังพลอีก? ในเมื่อไอ้ขุนพลมันอยากเป็นอัศวินปกป้องม่านฟ้านัก... ฉันก็จะใช้จุดอ่อนตรงนี้นี่แหละเล่นงานมัน"​สิงห์เดินไปที่โต๊ะไม้ เขี่ยแผนที่ทหารของดินแดนต่างแดนขึ้นมาดูอย่างละเอียด นิ้วยาวชี้ลงไปที่จุดยุทธศาสตร์สำคัญซึ่งเป็นเส้นทางลำเลียงเสบียงและน้ำดื่มของค่ายทหาร​"ม่านฟ้ามันใจอ่อน... และไอ้ขุนพลมันก็คิดว่าตัวเองควบคุมทุกอย่างได้" สิงห์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นแฝงความแค้น "ส่งคนของเราไปกระจายข่าวลือในหมู่ชาวบ้านแถบชายแดน บอกว่าเราจับชาวบ้านไว้เป็นตัวประกัน... ม่านฟ้าไม่มีทางนั่งดูอยู่เฉยๆ แน่ และเมื่อไหร่ที่มันก้าวขาออกจากค่ายอันปลอดภัยนั่น..."​สิงห์เว้นจังหวะ มือหนาตบลงบนแผนที่ดัง ปัง!​"วันนั้นจะเป็นวันที่ฉันได้ม่านฟ้ากลับคืนมา... ส่วนไอ้ขุนพลกับพวกเพื่อนๆของมัน ฉันจะฝังพวกมันไว้กลางทะเลทรายแห่งนี้ให้หมด!"​แววตาของสิงห์ฉายความคลั่งไคล้ในความรักและเคียดแค้นอย่างถึงที่สุด แผนการร้ายระลอกใหม่เพื่อแย่งชิงดวงใจกลับคืนมาได้เริ่มต้นขึ้นแล้วท่ามกลางความเงียบสงบก่อนพายุใหญ่จะโหมกระหน่ำอีกครั้งต

  • นางบำเรอต่างแดน NC18+   แค่หน้าที่ NC

    ม่านฟ้าปล่อยโฮออกมาก่อนจะทรุดลงกับพื้น เธอรู้สึกราวกับว่าตัวเองได้ทำของรักหลุดหายไป เธอเจ็บปวดและโทษตัวเองซ้ำๆอยู่อย่างนั้น Rrrrrrrr. เสียงโทรศัพท์เข้า หญิงสาวกดรับโดยที่ยังไม่ได้มองด้วยซ้ำว่าเป็นใคร "ฮัลโหลค่ะ" "ฉันจะโทรมาบอกว่า คนนั้นเขาติดธุระวันนี้เข้าไปไม่ได้...มะรืนเขาจะเข้าไปก็แล้วกันนะ"

  • นางบำเรอต่างแดน NC18+   ชุมชนหลังเขา

    "ชวนพี่ทศกับพี่กินไปด้วยดีไหมคะ หลายคนน่าจะสนุก" "ก็ดีครับ" "เรากลับเข้าไปในงานกันก่อนไหมคะ" "เดี๋ยวรออีกสักพักก็น่าจะเสร็จแล้ว" "เราต้องทำอะไรกันต่อไหมคะ" "ไม่ต้องทำอะไรครับ" ทั้งคู่ก็เดินกลับมาถึงที่เต้นท์พอดี "ไปไหนกันมาครับ" เสือเอ่ยทักถามทั้งสองก่อนที่สายตาจะหันไปมองม่านฟ้านิ่งๆ "ผมพา

  • นางบำเรอต่างแดน NC18+   อย่ารู้สึกเลยจะดีกว่า

    "มะรืนในหมู่บ้านมีจัดงานบุญ เดี๋ยวพี่พาไปดูนะ" "ตกลงค่ะ แล้วเพื่อนพี่ไปด้วยไหมคะ" "ไปครับ พวกมันต้องไปช่วยดูแลความเรียบร้อยอยู่แล้ว" "แต่ว่า เราไปด้วยกันแบบนี้จะดีหรอคะ" "ทำไมล่ะ คนอื่นก็ไป...ไม่มีใครสังเกตหรอก" "งั้นก็ได้ค่ะ" "เดี๋ยวพี่มารับไปด้วยกันหมดนี่แหละ อ๋อพี่ได้ยินว่าท่านนายพลก็มานะ"

  • นางบำเรอต่างแดน NC18+   ดอกไม้ในป่าใหญ่

    "ที่นี่เหรอคะ" ม่านฟ้ามองไปยังทุ่งดอกไม้ที่อยู่ตรงหน้าไกลสุดลูกหูลูกตา เธอตกตะลึงราวกับโดน มนต์สะกด "เป็นไงสวยไหม" "หนูไม่คิดว่าหลังภูเขาที่เราขับผ่านมาจะมีที่วิวสวยแบบนี้อยู่ด้วย" "พี่มาตรวจแถวนี้บ่อย พวกพี่แบ่งโซนกันส่วนมากก็มีแค่พี่ที่มาที่นี่" "แล้วพี่กันกับพี่ทศล่ะคะ" "ไอ้กันมันดูความเรี

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status