MasukShare
ผู้ช่วยคนใหม่ 6
Terakhir Diperbarui:
2026-01-10 22:32:15“ไม่มีทาง!” เสียงเข้มที่ติดจะขุ่นเคืองร้องบอกทันทีที่ได้ยินประโยคที่สามารถทำลายความสุขในชีวิตการทำงานของเขาได้เกินเก้าในสิบส่วนจากรุ่นน้องคนสนิท
“พี่ลม...ถือว่าช่วยน้องหน่อยนะ น่านะ พี่ชายที่แสนดีของน้อง” กะรัตเอ่ยเสียงหวาน ขณะพยายามหว่านล้อมมารุตให้ทำตามที่ร้องขอ
“ไอ้พิงค์ แกนี่เกินไปจริงๆ มีเก้าพันแปดร้อยเรื่องที่ฉันช่วยได้ แล้วทำไมแกถึงเลือกเรื่องที่เก้าพันแปดร้อยหนึ่งวะ” มารุตบ่นด้วยความหงุดหงิด ก่อนจะผลักกระหม่อมเล็กของรุ่นน้องที่ควบตำแหน่งรองประธานบริษัท ที่นั่งปั่นหน้ายิ้มแฉ่งไม่รู้ร้อนรู้หนาวอยู่ตรงหน้าทันที
หากเป็นเรื่องอื่นเขาก็ยังพอจะช่วยได้แต่พอเป็นเรื่องเกี่ยวกับแม่ตุ๊กตากระเบื้องเคลือบแสนบอบบางที่ชอบกลายร่างเป็นนางมารร้ายเวลาถูกขัดใจ
เขาคงช่วยไม่ไหวจริงๆ!
“ถือว่าช่วยๆกันนะ พี่ลม”
“ไม่ได้!” คำตอบที่สวนกลับทันที ทำให้ใบหน้าหวานสวยของรองประธานคนงามบูดบึ้งลงฉับพลัน
“พี่ลม...ช่วยหน่อยเหอะ ถ้าไม่เห็นแก่น้องก็เห็นแก่หลานตาดำๆที่กำลังจะเกิดมาก็ได้นะ” กะรัตประกาศชัด แล้วก็ต้องยกยิ้มเมื่อเห็นท่าทีตื่นตะลึงของพี่ชายคนสนิท ที่แทบจะลุกพรวดจากเก้าอี้ทำงานตัวโปรดทันทีที่ได้ยินประโยคเด็ดของเธอ
“แกท้องแล้วเหรอ? สามีรู้หรือยังเนี่ย” มารุตเอ่ยเสียงตื่นเต้น
“ต้องรู้อยู่แล้วไหม! นั่นสามีนะคะ น้องก็ต้องบอกเขาก่อนอยู่แล้วสิ” กะรัตเอ่ยกลั้วหัวเราะ
“ดีใจด้วยๆ แต่เดี๋ยวดิ! ท้องแกกับงานก็คนละเรื่องกัน แกอย่ามาเนียน” มารุตเอ่ยอย่างคนรู้ทัน พร้อมตั้งการ์ดทันทีเมื่อนึกขึ้นได้
“เรื่องเดียวกันเลยค่ะ เพราะต่อจากนี้พิงค์จะทำงานหนักๆแบบนี้ไม่ได้แล้วมันไม่ดีกับลูกในท้อง แถมคุณสามีเขาก็ไม่ยอมด้วย” กะรัตเอ่ยตามความจริงและไม่ลืมที่จะแอบอ้างสามีของเธอเล็กน้อย ถึงแม้ว่าเพทายคู่ชีวิตของเธอจะร่ำร้องให้เธอหยุดงานแล้วกลับไปอยู่บ้านจริงๆก็ตามที
มารุตขมวดคิ้วทันที เพราะเริ่มเห็นเค้าลางความยุ่งยากที่อาจทำให้ความสุขสงบในชีวิตของเขาหลุดลอยไปไกล
“พี่ลมก็รู้ว่าพี่พลอยไม่ค่อยจริงจังกับงานเท่าไร ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป พิงค์กับลูกในท้องก็คงต้องทำงานหนักจนถึงวันครบกำหนดคลอดเลยนะคะ” กะรัตเอ่ยเสียงเบา ก่อนจะก้มหน้าก้มตาเหมือนตัวเองหมดสิ้นหนทางแล้วจริงๆ
แม้รู้ดีว่าหากวันเวลาผ่านไปแล้ว พลอยชมพูจะยังคงเป็นเช่นเดิม บิดาและมารดารวมไปถึงสามีของเธอ ก็คงสามารถจัดการงานต่างๆในส่วนของเธอได้อย่างไม่ต้องกังวลสิ่งใด เพราะทุกคนในครอบครัวล้วนตื่นเต้นกับการมีสมาชิกใหม่ไม่น้อย คงไม่มีใครยอมให้เธอทำงานไปจนครบกำหนดคลอดอย่างที่กล่าวอ้าง
“เออๆ! เลิกดราม่าสักทีฉันทำให้ก็ได้ว่ะ” มารุตบอกออกมาในที่สุด แม้จะดูไม่เต็มใจนักก็ตามที
“ขอบคุณนะพี่ลม” คนที่ดูเศร้าสร้อยเมื่อครู่แปรเปลี่ยนอารมณ์ทันทีราวสับสวิตช์ ก่อนเงื่อนไขต่างๆที่ทำไว้กับพลอยชมพูถูกแจกแจงให้คนตรงหน้ารับรู้
หลังจากสนทนากันอยู่พักใหญ่พร้อมกับเสียงถอนหายใจของมารุตที่ดังมาเป็นระยะ กะรัตก็ขอแยกตัวกลับไปทำงานต่อ ปล่อยให้เจ้าของห้องที่เพิ่งได้รับภาระหน้าที่ ที่แสนหนักอึ้งจมอยู่กับความคิดของตัวเองต่อไป มารุตเหลียวมองกล่องปากกาที่มีสร้อยข้อมือเส้นเล็กล้อมรัดพลอยสีชมพูแสนสวยด้วยความรู้สึกหลากหลาย ก่อนประกาศก้องในใจอย่างหมายมาด
'ได้เลย...พลอยชมพู ฉันจะดัดนิสัยเสียๆของเธอให้เอง!'
Bab terbaru
นางร้ายในสายลม สุดดวงใจ 185
ร่างบางระหงที่ตัดสินใจทิ้งงานประมูลอัญมณีที่แสนน่าเบื่อเพื่อกลับมาหาใครบางคนที่เธอกำลังคิดถึงสุดหัวใจ หยุดยืนอยู่หน้าประตูเพนซ์เฮ้าส์ด้วยหัวใจที่เต้นระรัว น่าแปลกที่เสี้ยวหนึ่งของห้วงความรู้สึกกลับนึกย้อนไปในวันแรกที่เธอหอบหิ้วกระเป๋าใบโตมาที่นี่วันที่เป็นจุดเริ่มต้นระหว่างเธอและมารุต คำตอบที่ได้รับจากกณิกา ทำให้คนที่ค้นคว้าหาความหมายของความรักอยู่เนิ่นนานเริ่มตระหนักถึงความเป็นจริงที่อยู่ตรงหน้า...แม้มารุตจะไม่ได้เป็นผู้ชายในนิยายที่ดีพร้อมไปทุกสิ่ง แต่เขาคือผู้ชายที่พร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อให้เธอกลายเป็นคนที่ดีขึ้นกว่าเดิม และนั่นก็เป็นเหตุผลที่เธอรักมารุตจนสุดหัวใจ! ภาพวาดสีน้ำมันกว่าสามสิบรูปที่ถูกติดไว้ตามมุมต่างๆของเพนซ์เฮ้าส์ที่ปรากฏแก่สายตาในวินาทีแรกที่เปิดประตูเข้ามา ทำให้ผู้มาเยือนเผลอคลี่ยิ้มออกมาอย่างง่ายดาย พลอยชมพูกวาดสายตามองภาพวาดของตัวเองในอิริยาบถต่างๆด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะต้องยิ้มกว้างกว่าที่เป็นอยู่อีกหลายเท่า เมื่อเห็นร่างสูงของคนป่วยที่ลางานนอนอยู่บ้านทั้งวัน กำลังยืนรอเธออยู่กลางห้องกว้างพร้อมช่อดอกลิลลี่สีขาวขนาดให
นางร้ายในสายลม สุดดวงใจ 184
สามเดือนต่อมา... ห้องประชุมหรูชั้นบนสุดของตึกระฟ้าใจกลางกรุงเทพมหานคร ถูกเลือกให้ใช้เป็นสถานที่จัดงานแสดงเครื่องประดับที่ดีที่สุดในภาคพื้นเอเชีย รวมทั้งยังเป็นสถานที่จัดงานประมูลอัญมณีหายากประจำปีอีกด้วย และแม้ปีนี้จะไม่มีอัญมณีหายากที่น่าจับตามองในงานประมูล แต่ประธานบริหารคนใหม่ของบริษัทอัญมณีชื่อดังที่กำลังมีกระแสอยู่ในขณะนี้ ก็สามารถเรียกได้ว่า ‘น่าจับตามอง’ ไม่แพ้กันพลอยชมพู มณีรัตนะ เจ้าของรางวัลนักธุรกิจที่น่าจับตามองที่สุดแห่งปี ในชุดเดรสสีขาวสะอาดตาที่ก้าวเดินเข้ามาภายในงาน กลับสามารถสะกดทุกสายตาให้เหลียวมองได้อย่างง่ายดาย เธอสวยพริ้มเพราราวตุ๊กตากระเบื้องเคลือบที่บอบบางน่าทะนุถนอม แต่ในเวลาเดียวกันเธอก็สง่างามและเต็มไปด้วยความเยือกเย็นจนน่าเกรงขามเช่นกัน“คุณพลอย เชิญไปนั่งด้วยกันทางด้านโน้นได้นะครับ” เสียงทุ้มของบุตรชายหัวแก้วหัวแหวนของพ่อค้าอัญมณีรายใหญ่จากเมืองกาญที่เอ่ยทักขึ้น ไม่ได้ทำให้ดวงหน้าหวานงามงดที่สงบนิ่งแปรเปลี่ยนไปแม้แต่น้อย“ขอบคุณสำหรับคำชวน แต่ไม่ดีกว่าค่ะ” เธอเอ่ยตอบเรียบเรื่อยก่อนจะหมุนตัวไปอีกทางทันที โดยไม่คิดจะใส่ใจใบหน้าที่จืดเจือนลงของ
นางร้ายในสายลม สุดดวงใจ 183
การ์ดสีหวานถูกวางลงบนโต๊ะทำงานกว้างที่เต็มไปด้วยแบบร่างเครื่องประดับชุดล่าสุดอย่างเบามือ ทำให้พลอยชมพูปรายตามองซองสีชมพูหวานแหววครู่หนึ่ง ก่อนจะช้อนตามองคนที่แอบเข้ามาในห้องทำงานของเธอโดยไม่ขออนุญาตแล้วเอ่ยถาม“งานแต่งใครอีกละคะ?”“ก็...คนแถวๆนี้หละ พลอยไปเป็นเพื่อนพี่หน่อยนะ” มารุตเอ่ยคล้ายครุ่นคิด ก่อนจะเดินอ้อมโต๊ะทำงานกว้างมาหยุดอยู่ข้างกายของคนตรงหน้า แล้วสวมกอดร่างบอบบางไว้หลวมๆอย่างออดอ้อนตามประสา“ไม่ไปค่ะ” แม้กระหม่อมบางจะเอนอิงพิงร่างหนาของมารุตไว้ด้วยท่าทีสบายๆ แต่ถ้อยคำปฏิเสธที่เอ่ยออกมากลับหนักแน่นและสงบนิ่งจนมารุตพูดไม่ออก“ครั้งที่หกแล้วนะ ใจร้าย!” มารุตแหวเสียงสูง เมื่อถูกปฏิเสธขึ้นหกครั้งในรอบสามเดือนที่ผ่านมา ก่อนจะเงียบเสียงลงเมื่อดวงตาคู่หวานของคนที่อยู่ในอ้อมแขนปรายตามองมาอย่างไม่ชอบใจนัก“ไว้ครั้งที่เจ็ด พลอยจะไปด้วยก็แล้วกันค่ะ” เธอตอบปัด ก่อนจะเริ่มเลือกแบบเครื่องประดับที่วางอยู่บนโต๊ะต่อไป มารุตมองค้อนภรรยาคนงามในทันทีเมื่อรู้สึกถึงลำดับความสำคัญของตนเองที่ลดต่ำลงอย่างรวดเร็ว แต่เมื่อเห็นคนตรงหน้าเริ่มมีสมาธิกับงานที่ทำ มารุตก็อดไม่ได้ที่จะลอบยิ
นางร้ายในสายลม มีแค่เรื่องนี้...ที่ยอมให้ไม่ได้(เหรอ?) 182
อุณหภูมิที่ลดต่ำลงเพราะเวลาล่วงเลยผ่านเข้ามาในรุ่งสางของวันใหม่ ทำให้คนที่อยู่ในห้วงนิทราอันแสนสุขบนเตียงนอนหนานุ่มจำต้องซุกเข้าหาผ้าห่มผืนหนาอีกเล็กน้อยอย่างต้องการความอบอุ่น มือบอบบางเริ่มควานหาหมอนใบโตที่ตัวเองนำมาใช้แทนหมอนข้างตลอดทั้งค่ำคืนที่ผ่านมาอยู่ครู่ใหญ่ แต่เมื่อไม่พบสิ่งที่ตามหาดวงตากลมหวานที่เต็มไปด้วยความง่วงงุนก็จำต้องลืมขึ้นมาในที่สุด พลอยชมพูอุทานออกมาด้วยความตกใจ เมื่อพบว่ามารุตกำลังนั่งกอดอกมองเธออยู่จากเก้าอี้บุนวมตัวใหญ่ที่เธอเป็นคนมัดเขาไว้เมื่อหลายชั่วโมงก่อน “พี่ลม! ออกมาได้ยั...” ยังไม่ทันจบประโยคคำถาม ริมฝีปากเล็กจิ้มลิ้มก็ถูกปิดจนสนิทด้วยริมฝีปากหนาของคนที่ใช้เวลาพังประตูห้องเก็บของอยู่ค่อนคืนในทันที จุมพิตรับอรุณที่แสนหวานปลุกให้คนที่ยังง่วงงุนตื่นขึ้นจนเต็มตาอย่างง่ายดาย ก่อนความหวานล้ำที่ถูกป้อนมาหาจะแปรเปลี่ยนเป็นการลงทัณฑ์ที่แสนวาบหวามในวินาทีถัดมาอย่างรวดเร็ว“อื้อ เดี๋ยวก่อนค่...” คนที่หลุดออกจากจุมพิตมหาโหดที่แทบจะกระชากวิญญาณให้ปลิดปลิวร้องประท้วงเสียงกระท่อนกระแท่น ก่อนคำประท้วงที่คิดไว้จะเลือนหายไปพร้อมๆกับริมฝีปากหนาที่ประกบลงมาอีกหน
นางร้ายในสายลม มีแค่เรื่องนี้...ที่ยอมให้ไม่ได้ (เหรอ?) 181
มารุตลอบถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อคนตรงหน้ายอมคลายอ้อมกอดออกอย่างว่าง่าย แต่ยังไม่ทันได้หายใจหายคอได้คล่อง คนว่าง่ายที่นึกชื่นชมในใจเมื่อครู่ก็เริ่มปลดกระดุมเสื้อนอนของเขาอย่างรวดเร็ว“เฮ้ย!” มารุตอุทานเสียงสูง ก่อนจะตะปบมือเล็กที่เผลอครู่เดียวก็ปลดกระดุมเสื้อของเขาออกไปจนเหลือแค่สองเม็ดสุดท้ายอย่างรวดเร็ว “พะ...พลอยจะทำอะไร ปลดกระดุมเสื้อพี่ทำไมกัน!”“ก็พี่ลมบอกว่าเสื้อมีแต่ขนหมา” เธอร้องบอกก่อนจะปลดกระดุมสองเม็ดที่เหลือออกอย่างรวดเร็ว เพียงครู่เดียวแผงอกเปลือยเปล่าที่มีกล้ามท้องเป็นลอนสวยอย่างคนออกกำลังกายสม่ำเสมอก็ปรากฏแก่สายตาอย่างรวดเร็ว“พี่ว่าพลอยน่าจะเมาแล้วละ...ไปนอนดีกว่านะ” มารุตเอ่ยเสียงสั่น ก่อนจะรีบคว้ามือบอบบางที่ไล้ไปตามแผงอกแกร่งของตัวเองคล้ายหลงใหลด้วยความรวดเร็ว เพราะหากปล่อยให้พลอยชมพูลูบคลำไปเรื่อยๆเช่นนี้ คนที่จะขาดใจตายก่อนก็คงไม่พ้นตัวเองแน่ๆ“ไม่ได้เมานะ แค่อยากกอดเฉยๆไม่ได้เหรอ?” คนไม่เมาร้องบอกเสียงหวาน ก่อนจะซุกหน้าลงบนแผงอกแกร่งที่เปลือยเปล่าอย่างออดอ้อน มารุตอยากจะตะโกนก้องออกไปดังๆว่า ‘ไม่ได้!’ เพราะอารมณ์พลุพล่านที่ลัดวงจรอย
นางร้ายในสายลม มีแค่เรื่องนี้...ที่ยอมให้ไม่ได้ (เหรอ?)180
“พี่ลมขา...มาหาพลอยในครัวหน่อยสิคะ” เสียงหวานหยดที่ลอยลมมา ทำให้คนที่กำลังจะเริ่มทำความสะอาดสะดุ้งโหยงขึ้นมาอย่างไร้เหตุผล“...จ้ะ” แม้สัญชาติญาณบางอย่างจะร้องเตือนว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น รวมไปจนถึงน้ำเสียงหวานใสหยดย้อยที่ลอยลมมา...ไม่ใช่เรื่องปกติ! แต่มารุตก็จำต้องขานรับออกไปในที่สุดร่างสูงเดินเข้าไปหาคนที่ขานเรียกอย่างไม่สบายใจนัก ดวงตากลมหวานของพลอยชมพูที่ได้มองสบไปเมื่อตอนหัวค่ำ ทำให้มารุตรับรู้ได้ถึงสัญญาณอันตรายบางอย่างที่ยังหาที่มาที่ไปไม่ได้ ก่อนจะเริ่มทวนคำอีกหนอย่างคนที่หวาดระแวงจนจิตคิดไม่ตก‘...พี่ลมขางั้นเหรอ?’“ชิบ...ย แล้ว!” มารุตสบถเสียงสูงอย่างลืมตัว เมื่อทันทีที่ย่างกรายเข้ามาในครัวแล้วพบว่าร่างบอบบางที่ร้องเรียกเมื่อครู่ กำลังกระดกไวน์ดีกรีแรงขวดใหญ่ที่ตนเองซื้อมาเก็บไว้ในตู้อยู่อย่างสบายอารมณ์ ซ้ำยังมีขวดเปล่าอีกขวดที่กองอยู่ข้างโต๊ะทำอาหารที่แม่ตุ๊กตากระเบื้องเคลือบปีนขึ้นไปนั่งอย่างถือสิทธิ“ช้า! พลอยเรียกไปตั้งหลายวินาทีแล้วนะ” เสียงหวานที่ดูไม่มั่นคงนักเอ่ยตำหนิ ก่อนจะยื่นขวดไวน์ให้คนที่เพิ่งมาถึงในทันที“พี่ก็มาเร็วที่สุดแล้วนะ...” มารุตรับขวดไวน์ที่พร่องไปกว
Anda juga akan menyukai
รักครั้งใหม่กับพี่ชายอดีตสามี
ในน้ำมีปลา46.7K Dibacaคู่หมั้นสุดหวงของท่านอ๋องกระหายเลือด
ชาไทยเย็น40.1K Dibacaเกิดใหม่ทั้งที ขอหนีจากผู้ชายเฮงซวยคนนี้เถอะ
อี้เสี่ยวเหวิน79.8K Dibacaบำเรอรัก❤️คุณหมอมาเฟีย NC18++
Me'JinJIn75.3K Dibacaฉันนี่ล่ะ นางร้ายตัวจริง
หนูเหมยจ้า101 Dibacaบ่วงปรารถนานายหัวเมฆินทร์
เฮียกังฟู222 Dibacaรักปักหัวใจ
มัญนิตา180 DibacaToxic Relation รักร้าย ร้าย(ไม่รัก)
เสี่ยวชิงเทียน480 Dibaca
