ผู้ช่วยคนใหม่ 5

พลอยชมพูเปิดประตูเข้าไปในห้องทำงานกว้างของรองประธานกรรมการอีกคนที่มีตำแหน่งเท่าเทียมกันอย่างถือวิสาสะ เพราะหากจะมีอะไรที่เหนือกว่าเจ้าของห้อง ก็คงเป็นเรื่องของความเป็นพี่ที่เกิดมาก่อนสองสามปี

แต่เพียงเท่านั้นอำนาจที่เธอมีก็มากล้นจนคนทั้งบริษัทต้องก้มหัวให้อย่างไม่มีข้อโต้แย้ง

“มีอะไรยายพิงค์” เสียงหวานใสติดขุ่นเคืองเอ่ยขึ้นทันทีที่เปิดประตูห้อง

“พี่พลอยมาพอดีเลยค่ะ...พิงค์กำลังจะพาผู้ช่วยคนใหม่ไปแนะนำตัวพอดี” เจ้าของห้องบอกเรียบเรื่อย แม้จะประหลาดใจเล็กน้อยที่รองประธานกรรมการคนงาม ที่พ่วงตำแหน่งพี่สาวแท้ๆของเธอยอมเดินมาหาเองถึงที่นี่ เพราะหากเป็นปกติพี่สาวเธอคงบอกให้กณิกากลับมาตามเธอให้ไปหามากกว่า 

“ผู้ช่วย?” พลอยชมพูทวนคำ ก่อนสายตาจะกวาดมองบุคคลที่สามที่นั่งอยู่ภายในห้อง

ร่างเล็กบอบบางที่ดูมีน้ำมีนวลอย่างคนสุขภาพดีรับกับผิวสีน้ำผึ้งที่ชวนให้รู้สึกถึงพลังงานเหลือล้นจากร่างนั้น...เธอช่างดูมีชีวิตชีวาและเต็มไปด้วยความสดใส โดยเฉพาะเมื่อหญิงสาวคนนั้นระบายยิ้มมาให้เธอและยกมือไหว้อย่างนอบน้อม

“ใช่ค่ะ ชื่อนิลกาฬ” กะรัตเอ่ยตอบ ก่อนจะแจ้งให้พนักงานใหม่ออกไปรอด้านนอกเพื่อสนทนากับรองประธานอีกคน เพราะดูเหมือนพี่สาวของเธอจะไม่ค่อยชอบใจพนักงานใหม่อย่างเห็นได้ชัด

“ผู้ช่วยใคร?” ทันทีที่ประตูปิดลง เสียงหวานใสของตุ๊กตากระเบื้องเคลือบที่เต็มไปด้วยความขุ่นเคืองเอ่ยถามทันที 

“ว่าจะให้เป็นผู้ช่วยของ...หัวหน้าฝ่ายออกแบบค่ะ” คำตอบของเจ้าของห้องทำให้ผู้มาเยือนมีอารมณ์คุกรุ่นขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย

“พี่ลมไม่จำเป็นต้องมีผู้ช่วย! แค่เลขาบังอรคนเดียวก็น่าจะพอ” พลอยชมพูบอกเสียงสะบัด 

ใครจะอยากให้ผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้ มาใกล้ชิดผู้ชายที่เธอรักกัน!

“จำเป็นนะคะ เพราะพักหลังพิงค์เห็นพี่ลมโดนพี่สั่งแก้แบบอยู่บ่อยๆ ก็เลยหาผู้ช่วยมาให้” กระรัตบอกเรียบเรื่อย ทั้งที่ยังนั่งนิ่งอยู่กับเก้าอี้ของรองประธานที่มีอำนาจเสมอกัน 

“พี่ไม่ยอมนะ! อย่างน้อยเรื่องนี้เธอก็ต้องถามพี่ก่อน” พลอยชมพูบอกเสียงกระด้าง รู้สึกเหมือนระดับความดันเลือดที่เพิ่งลดลงจากการระบายอารมณ์ไปเมื่อครู่เริ่มพุ่งสูงอีกครั้ง และมีแนวโน้มว่าอาจสูงกว่าเดิมอีกเท่าตัวเป็นอย่างน้อย

“เสียใจค่ะ พิงค์ตัดสินใจไปแล้ว” กะรัตบอกเสียงเฉียบ

แม้รู้ว่าคำตอบนี้จะสร้างความยุ่งยากให้เธอไม่น้อยในภายหลัง แต่จะให้เธอทำอย่างไร? เมื่อพลอยชมพูมักสรรหาสารพัดเรื่องราวมากลั่นแกล้งมารุตอยู่ได้ทุกวี่ทุกวัน และไม่ใช่ว่าเธอจะไม่รู้ว่าพี่สาวของเธอทำเช่นนั้นไปเพราะอะไร เพียงแต่เธอไม่คิดว่าวิธีการที่คนตรงหน้าใช้จะทำให้ได้หัวใจของชายหนุ่ม ในทางตรงกันข้ามเธอกลับคิดว่า วิธีที่พี่สาวของเธอใช้กับมารุตจะทำให้ชายหนุ่มระอา จนทนไม่ไหวในที่วันหนึ่งข้างหน้าอย่างไม่ต้องสงสัย

ในตอนแรกก็คิดจะปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามครรลองของมัน...แต่สุดท้ายก็เป็นเธอที่ทนไม่ไหว จนต้องยื่นมือเข้ามามีส่วนร่วมในที่สุด ประการแรกเพราะพลอยชมพูเป็นพี่สาวแท้ๆของเธอ และประการที่สอง มารุตเป็นรุ่นพี่ที่เธอเคารพรักมาตั้งแต่สมัยเรียน หากพี่สาวจอมเอาแต่ใจของเธอได้คนรักเป็นพี่ชายที่เธอเคารพรักก็คงเบาใจ 

“ยายพิงค์!” พลอยชมพูตวาดกลับเสียงสูง 

“พิงค์จะยอมพี่พลอยก็ได้นะคะ แต่มีข้อแม้” กะรัตยกยิ้มมุมปาก เมื่อเห็นพี่สาวของเธอโกรธจนแทบเต้นกับเรื่องของมารุต ทุกอย่างไม่ผิดจากที่เธอคาดไว้สักนิด

“ข้อแม้อะไร!” ตุ๊กตากระเบื้องเคลือบถามเสียงขุ่น

“ภายในสามเดือน พี่จะต้องออกแบบเครื่องประดับคอลเล็กชันใหม่ และทั้งหมดจะต้องได้รับความเห็นชอบจากพี่ลมเท่านั้นค่ะ”

“ทำไมพี่ต้องทำ” คนถูกยื่นเงื่อนไขตวาดกลับ

“พี่จะไม่ทำก็ได้นะ แต่ครบสามเดือนเมื่อไรพิงค์จะส่งนิลกาฬไปเป็นผู้ช่วยพี่ลมทันที” กะรัตบอกเสียงหวานแต่แฝงไปด้วยความเด็ดขาด

“ตกลง! แต่ถ้าพี่ทำได้ภายในสามเดือนเธอจะต้องย้ายพี่ลมมาเป็นผู้ช่วยของพี่แทน” พลอยชมพูประกาศกร้าว 

“ตกลงค่ะ” แม้จะลังเลแต่สุดท้ายกะรัตก็เอ่ยรับปากในที่สุด