อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว

บทที่ 2 แอ๊บเรียบร้อยหนึ่งเดือนต่อมา…“ ไม่เอา หนูหาเองได้ ” สิ้นเสียงคนเป็นแม่ รสาก็พูดสวนกลับทันที “ หาเองได้เหรอ เอาที่เป็นนักเลงไม่มีอันจะกินแบบนั้นเหรอ? ”“ ถ้าแม่ชอบไอ้คุณสรุจอะไรนั่น แม่ก็ให้ยัยรดาหมั้นเองสิ ”“ ถ้ายัยรดาไม่มีแฟน ฉันคงให้น้องสาวแกหมั้นแล้วแหละ ครอบครัวคุณสรุจรวยมาก ธุรกิจเยอะแยะ อีกอย่างคุณสรุจก็บริหารเองด้วย แกจะพลาดโอกาสแบบนี้ไปเหรอ แกคิดดูสิ ถ้าแกแต่งงานกับเขา แกไม่ต้องเรียนจบสูง ๆ ก็ได้ ยังไงผัวแกก็รวย เลี้ยงแกได้ทั้งชาติ ”“ ไม่เอา หนูอยากเรียน หนูจะตั้งใจอ่านหนังสือเพื่อสอบเข้ามหาวิทยาลัยดัง ๆ ให้ได้ แม่เชื่อมั่นในตัวหนูนะ ”“ ไม่ได้ ฉันไม่ให้แกสอบอะไรแล้ว แกเตรียมตัวไว้เลย พรุ่งนี้จะพาไปดูตัว ”“ ไม่เอา แม่อยากเลี้ยงหลานที่ไม่ใช่หลานตัวเองเหรอ ”“ ถึงเขาจะเป็นพ่อหม้าย แต่เขาก็ยังหนุ่มยังแน่นเลยนะ อีกอย่างแกก็ชอบเด็กด้วยนี่น่า หมั้น ๆ ไปเถอะน่า ”“ ใครบอกว่าหนูชอบเด็ก หนูไม่ชอบต่างหากล่ะ ”“ แกรู้ไหม กว่าคุณสรุจจะยอมมาตามนัด ฉันใช้เวลาไปนานมากเลยนะ ถ้าพ่อแกไม่ช่วยเหลือเขา เขาคงไม่มาดูดำดูดีกับครอบครัวเราหรอก ตอนนี้มีโอกาสแล้วแกควรจะดีใจนะ ”“ ไม่เอา หนู

บทที่ 4 กาหัว / แบล็กลิสต์วันต่อมา...‘ ก๊อก ๆ ก๊อก ๆ ’‘ แกร๊ก ’ ประตูถูกเปิดออก หลังจากเคาะเรียกได้ไม่นาน “ คุณหนูคะ คุณนายให้มาเรียกค่ะ ” “ งื้อ~ หนูง่วง ขอนอนต่อ ป้าปริกบอกแม่ไปนะว่าหนูจะตื่นเอง ” น้ำเสียงที่เปล่งออกงัวเงียสุดๆ “ คุณนายบอกว่า ถ้าคุณหนูไม่ตื่น ให้ป้าเอาน้ำสาดเลยค่ะ ”“ อะ...อ้าว ” เธอลุกขึ้นนั่งทันที มือทั้งสองข้างขยี้ตาไปด้วย “ คุณหนูลุกขึ้นอาบน้ำเถอะ เชื่อป้านะ เดี๋ยวถ้าคุณนายขึ้นมาเองจะเป็นเรื่องอีก ”“ ยังเช้าอยู่เลยนะ จะให้รีบตื่นไปไหนกัน ”“ สิบเอ็ดโมงแล้วค่ะ ”“ อ้าวเหรอ? ”“ ก็เพราะว่าห้องคุณหนูใส่ผ้าม่านปิดทึบแบบนี้ไงคะ เลยไม่รู้ว่ามันเที่ยงแล้ว ” ป้าปริกพูดจบเดินไปเปิดผ้าม่าน แสงก็สอดส่องเข้ามาทัน ทำเอาแสบตา ปรับไม่ทันกันเลยทีเดียว “ โอเค ๆ เดี๋ยวหนูอาบน้ำแต่งตัวเสร็จจะรีบลงไปเลย ”“ ค่ะ อย่าช้านะ อย่าให้ป้าต้องมาเรียกอีกครั้งล่ะ ” “ ค่า ”11 : 59 น. “ ฉันให้ป้าปริกไปเรียกแกตั้งนานแล้วนะ ”

บทที่ 6 ยอมเป็นหมาให้เขาขี่หนึ่งเดือนต่อมา...“ ยัยรสา! ทำไมแกเพิ่งกลับถึงบ้านฮะ ”“ อ้าว ก็หนูเมาไงเลยไม่ได้กลับเมื่อคืน ”“ ฉันโทรหาแกกี่สายแล้วฮะ ทำไมแกไม่ยอมรับสาย ยี๋~ ตัวเหม็นเหล้ามาก ” แม่เดินมาใกล้ได้เพียงชั่วครู่ถึงกับต้องถอยห่างไป“ โห แม่ ตอนนั้นหนูกำลังแดนซ์อยู่กับเพื่อน ๆ ไง ไม่มีเวลาจับมือถือหรอก เพื่อนแต่งงานทั้งที ต้องฉลองกันให้สุดสิ ”“ ก่อนจะออกจากบ้านฉันพูดกับแกว่าไงฮะ แกลืมแล้วเหรอ? ”“ บอกว่าอย่ากลับดึก ”“ ใช่ แกก็จำได้นี่ แล้วทำไมไม่ปฏิบัติตาม ”“ จำได้สิ ก็นี่ไงหนูไม่ได้กลับดึก แต่กลับเช้าแทน หนูทำตามที่แม่บอกแล้วนะ ”“ ยัยรสา! แกนี่เถียงคำไม่ตกฟากจริง ๆ เลยนะ ” แม่ง้างมือขึ้น เธอก็ถอยหลังอย่างเร็ว “ โธ่แม่ ปล่อยหนูบ้างเหอะ ให้อยู่แต่บ้าน หนูก็เบื่อเป็นเหมือนกันนะ ”“ แหม่ ๆ แกพูดเหมือนตัวเองอยู่ติดบ้านเลยว่างั้น ”“ แต่เดือนก่อนทั้งเดือน หนูไม่เที่ยว ไม่ดื่ม ออกไปข้างนอกแค่ชั่วโมงสองชั่วโมงเองนะ แม่ไม่เห็นจะเยินยอหนูบ้างว่าเป็นเด็กดีแล้ว พอห

บทที่ 8 ห้ามกอด ไม่ได้บอกห้ามจุ๊บ พอรถจอดสนิทที่หน้าโรงแรม เธอก็เดินไปใกล้ชิดหวังจะคล้องแขน ราวกับคู่รักที่รักกันหวานชื่น แต่เขาทำเหมือนเธอเป็นเชื้อโรคสกปรกเลย รีบสะบัดแล้วเดินหนี คอยดูเถอะ คืนนี้จะปล้ำทำผัวให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย หรือเธอควรจะใช้คาถาดี ‘ หลงกู รักกู โอมเพี้ยง ’ อุ้ย ของเขาแรงจัง คาถามันย้อนกลับเข้าตัวเธอสะงั้น กลายเป็นว่าเธอหลงเขาหนักมาก ฮ่า ๆ“ คุณรสาครับ...เอ่อ เป็นอะไรหรือเปล่าครับ ” คนขับรถเดินมาถาม สงสัยจะเห็นว่าเธอยืนนิ่งตรงที่กลางแดดเปรี้ยงล่ะมั้ง “ เปล่าค่ะ คุณสรุจไปไหนแล้วเหรอคะ ” “ เข้าห้องไปแล้วครับ ” “ อ่อ ห้องไหนคะ ” “ คุณสรุจพักห้อง 109 ส่วนคุณรสาพักห้อง 105 ” “ อะ...อ้าว คนละห้องเหรอคะ ” แถมห่างกันเป็นวาเลย อย่าบอกนะว่าเขาเตรียมตัวมาแล้ว เขารู้เหรอว่าคืนนี้เธอจะปล้ำเขา ชะอุ้ย! เซนส์เขาแรงน่าดูเลย เหอะ! เสียดายจัง เฮ้อ ~ เสียดายจุง “ ครับ คุณสรุจต้องการพักผ่อนไม่อยากให้ใครรบกวนครับ เชิญคุณรสาเข้าห้องเถอะครับ ข้างนอกแดดแรงมากเดี๋ยวจะไม่สบายเอานะครับ ” “ ค่ะ ” ตอนแรกเธอก็ไม่รู้หรอกว่า หลังจากหมั้นหมายกัน ตัวเธอเองต้องลงไปอยู่ภาคใต้กับเขา ทั้งท

บทที่ 10 ต้องสวยกี่เมตรหญิงสาวนิ่งฟังไม่ได้ต่อปากต่อคำ ซึ่งเธอกำลังเกรงใจอีกฝ่ายอยู่ แต่ถ้าเป็นแม่ของเธอเองป่านนี้เธอคงขาดใจ เถียงคำไม่ตกฟากไปเสียแล้ว“ แม่ครับ ค่อยเป็นค่อยไปสิครับ อีกอย่างเธออายุเพียงยี่สิบสองเองนะครับ ให้เธอค่อย ๆ เรียนรู้ไปก่อนก็ได้ ”“ อายุน้อยไม่ใช่ปัญหาหรอก ดูแม่เป็นตัวอย่างสิ แม่ทำเป็นตั้งแต่เรียนมัธยมแล้ว เรื่องแค่นี้เอง มันก็ไม่ได้ยากนะ แต่ไม่รู้ทำไมเด็กสมัยนี้ถึงเกียจคร้านไม่เอางานบ้านงานเรือนกันเลย วัน ๆ ก็คงทำเป็นแค่แต่งหน้าหาผัวล่ะมั้ง ”“ คุณสิริพอเถอะ คนเรามันเปรียบเทียบกันไม่ได้หรอกนะ ครอบครัวแต่ละคนเขาก็สอนลูกกันคนละแบบ ผมว่าคุณค่อย ๆ สอนเธอก็ได้ เพราะอีกสามถึงสี่ปีใช่ไหมที่ตาสรุจบอกว่าจะแต่งงานอะ ”โห สงสัยเธอคงได้ไปเฝ้ารากมะม่วงก่อนที่จะได้พ่อรูปหล่อเป็นผัวแน่ ๆ แบบนี้ก็แย่นะสิ กลับบ้านทันไหมเนี่ย“ ก็ได้ แม่จะสอน แต่แม่สอนอะไรเธอไปแล้ว ถึงจะยากบ้าง ง่ายบ้าง แต่ก็ให้ลูกรู้ว่าแม่ทำเพื่อลูกนะ ”“ ครับ งั้นผมขอตัวไปดูงานก่อนนะครับ ”“ ลูกไปได้แต่ให้หล่อนคนนี้อยู่ก่อน แม่จะเริ่มตั้งแต่วันนี้ ” โห เธอต้องเจอศึกหนักหรือเปล่าเนี่ย“ ผมว่า... ““ แม่ไม่ทำ