อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว

อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว

last updateLast Updated : 2026-05-13
By:  ผกายมาสOngoing
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
19Chapters
176views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

พ่อหม้ายลูกติดเพียงได้ยิน บางคนอาจจะไม่ต้องการเพราะเหมือนมีภาระ แต่กับรสา ไม่ใช่เลย เพราะเธอหลงพ่อหม้ายไปแล้ว “ แม่คะ ก่อนจะแต่งงานหนูขอเช็กของก่อนได้ไหมอะ ”  “....” “ ก็ไอ้นั่นของผู้ชายไง ”

View More

Chapter 1

บทที่ 1 สมองไม่พัฒนา

「脳腫瘍の増殖速度が非常に速く、また位置もあまり良くないため、手術の成功率は低いでしょう......」

「手術をしない場合、余命は1年未満となる可能性があります」

医師の言葉が、いつまでも耳の中で響いていた。

夏目凛(なつめ りん)は茫然としたまま病院を出てタクシーに乗り込んだ。手の中の検査結果は、既に皺くちゃになっていた。

ようやく、このことを婚約者の佐藤煌(さとう こう)に伝えなければならないと思い至った。

凛は携帯を取り出した。画面に触れる指は震えが止まらず、やっとの思いでメッセージを送った。

【煌、早く帰ってきて。話があるの】

突然、大きな音と共に車が揺れた。

慣性で凛は前方に倒れ、頭を座席に打ち付けて、目の前が真っ暗になった。

すぐに、周囲が騒がしくなった。

凛は状況を把握する間もなく、車のドアが開き、若々しい顔が近づいてきた。「お姉さん、大丈夫ですか......」

「大丈夫です......」

凛は反射的に手を振り、一刻も早く家に帰りたいという思いで頭がいっぱいで、少年の顔色が変わったことには全く気付かなかった。

すぐに、少年は凛の手首を掴み、「今すぐ病院へ連れて行きます!」と言った。

「いいえ......」

少年は凛の拒否を無視し、彼女を抱き上げてカリナンの後部座席へと急いだ。「叔父さん、この人を病院へ!」

車の窓が半分だけ下り、見えたのは男の冷たく、端正な横顔だけだった。金縁眼鏡が高く通った鼻梁に掛けられ、レンズの奥の冷淡な切れ長の目は、終始タブレットの仕事内容を追っていた。

このような状況でも、彼は冷静沈着だった。

「行きなさい」

許可を得て、少年は歩き出した。

凛は意識が朦朧とし、少年の胸に倒れ込んだ。

......

目が覚めると、凛は病室のベッドに横たわっていた。頭がズキズキと痛んだ。

周囲には誰もいない。

凛はなんとか起き上がり、しばらくして、煌との約束を思い出した。

彼は時間に遅れることを何よりも嫌う。

胸騒ぎがした凛は、めまいをこらえて急いでベッドから降り、病室を後にした。

救急受ロビーは人の出入りが激しい。凛は壁に手をつきながら歩いていると、ふと視界の隅に人混みの中からある人影を捉えた。

煌だ!

彼は夏目優奈(なつめ ゆうな)を抱きかかえ、足早に人混みの中に消えていった。

凛はその場に立ち尽くした。どれだけの時間が経っただろうか、ポケットの中の携帯が振動した。

携帯を見ると、煌から返信が届いていた。「今日は帰らない。話は明日だ」

なんて惨めで、そして見慣れた光景だろう。

煌が自分のことを後回しにするのは、これが初めてではない。

煌にとって、凛という婚約者よりも大切な人や事柄はいくらでもあった。

ただ、まさか妹の優奈にまで後回しにされるとは思ってもみなかった。

なぜ?

凛の胸は張り裂けそうだった。なぜ優奈でなければならないのか?

衝動的に、凛は煌に電話をかけた。コール音が長く続き、やっと繋がった。

煌は明らかに苛立った様子だった。「帰らないと言っただろ......」

「今どこにいるの?」

凛の声はかすれ、必死に涙をこらえていた。

「どこにいるって?」

煌はやましい気持ちから問い返し、それから「会社だ。本当に忙しいんだ」と付け加えた。

凛は携帯を強く握りしめ、目に苦い笑みを浮かべた。まだ嘘をついている。

凛の様子がおかしいことに気づいたのか、煌の口調はいくらか和らいだ。「凛、おとなしく家で待っていてくれ。仕事が終わったら帰るから」

「痛っ......」

ふと柔らかく甘い声が聞こえてきた。

凛はそれをはっきりと聞いたが、聞こえないふりをして、小さく「うん、待ってる」と答えた。

通話はそこで途切れた。

煌は凛に別れを告げる暇もなく、優奈を気遣っていた。

凛は携帯を置いた。さっきまで痛みで震えていた心臓は、まるで止まってしまったかのように、虚しく荒れ果てた。

やはり煌は忘れていた。

今日の午後、二人は婚約式の衣装を取りに行く予定だった。

......

別荘に戻ると、凛は新婚部屋にこもり、ベッドで倒れるように眠りについた。

夢の中で、凛の26年間の人生が走馬灯のように駆け巡った。

生まれてすぐに、取り替えられた。

12歳の時、養父はギャンブルに溺れ多額の借金を作り、養母は凛を利用してお金を脅し取ろうとした。

しかし、結局、二人は逮捕された。

凛は夏目家に戻ったが、夏目家で育てられた偽の令嬢、優奈は戻ることができなかった。

最初、夏目家の人々はあらゆる方法で凛に償おうとした。その時間は、凛にとって最も幸せな時間だった。

しかし、いつからか、状況は徐々に変化していった。

血の繋がった凛よりも、長い間共に暮らしてきた優奈との絆の方が強かったのだ。

凛は夏目家で最も浮いた存在となり、凛が決して手に入らない家族の愛は、優奈が凛の前で誇るためのよりどころだった。

そんな凛の人生に、煌が現れた。彼女の暗い人生にまるで一筋の陽光が差し込んだようだった。

周囲の人間は凛を「彼氏に尽くしすぎる女」と嘲笑ったが、凛にとって煌は、溺れかけた自分を救ってくれる命綱のような存在だった。

煌は自分のことを好きなのだと、凛はずっと思っていた。そうでなければ、婚約まで話が進むはずがない。

1週間後には、二人の婚約式が控えている。

「俺と結婚してくれ。一生君を大切にする」

「はい」

夢うつつの状態で、凛は舞台の上の主役が優奈になっていることに気づき、驚愕した。

凛は身動きが取れず、ただ優奈が結婚指輪をはめるのを見つめていた......

凛は飛び起き、全身汗びっしょりだった。

窓の外は既に明るくなっていた。

部屋の中は空っぽで、凛は一人ぼっちだった。

昨夜、煌は帰ってこなかった。

凛は、煌が優奈と一緒にいたのかどうかを追究したくなかった。

夢のせいだろうか、激しい頭痛に襲われた。まるで、残された時間が少ないことを、他人に時間を割いている場合ではないと、繰り返し訴えかけているようだった。

洗顔しようとベッドから降りた時、凛は額に大きなガーゼが貼られ、血が滲んでいることに気づいた。

昨日の追突事故で、思ったよりも怪我をしていたようだ。

凛は救急箱を探し出し、自分で薬を塗り替えた。痛みに顔を歪め、思わず歯を食いしばった。死にかけてるってのに、こんな痛みにも耐えられないのか。

薬を交換し終え、凛は鏡に映る自分を見つめた。

顔色は青白く、生気のない目に、一晩でやつれた様子が見て取れた。

最期まで、自分らしい生き方ができなかった。

凛は自分のことが滑稽に思えた。こんなにも短い人生を、ずっと他人のために生きてきたのだ。

混乱していた頭が、この瞬間、まるで霧が晴れたように冴えた。

凛はゆっくりと風呂に入り、階下に降りると、使用人の小林さんが既にキッチンで忙しくしていた。

「お嬢様、私が片付け終わったら、他に何か必要なものがあれば......」

「いいえ。簡単に麺を茹でてくれればいいわ」

それを聞いて、小林さんは驚き、キッチンから顔を出し、凛に尋ねた。「煌さんは、お食事に戻られないのですか?」

「わからないわ」

凛はダイニングテーブルに座り、携帯でメッセージを作成していた。指先が少し止まり、「多分、帰ってきて食べると思うわ」と言った。

でも、準備する必要はないでしょう。彼は一口も食べられないかもしれない。

そして、凛はメッセージを一斉送信した。【私と佐藤煌は婚約を取り消しました】

小林さんは凛が何をしているのかわからず、ただただ不思議に思った。

これまでずっと、凛は煌に食事を作り、彼の舌はすっかり彼女の味に染まり、それ以外は受け付けなくなっていた。時には凛が体調を崩しても、煌を心配して自らキッチンに立ち続けていた。

どうして今日は、まるで別人のようになってしまったのだろう?

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
19 Chapters
บทที่ 1 สมองไม่พัฒนา
บทที่ 1 สมองไม่พัฒนา‘ พรึ่บ ’ รสาที่นั่งอ่านหนังสือนิยายอยู่ ถึงกับถอนหายใจ เมื่อมีคนมาขัดจังหวะฉากเลิฟซีนของพระนาง โดยการแย่งหนังสือไป“ แกอ่านอะไรอยู่ฮะ หนังสือเรียนทำไมไม่รู้จักหามาอ่านบ้าง รู้อยู่ว่าตัวเองสมองขี้เลื่อย ”“ หนูไม่รีบ ”“ ปีหน้าแกต้องสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้วนะ ”“ หนูยังไม่อยากเรียนต่อ ”“ แกมีแค่วุฒิม.หกเองนะ แกจะทำอะไรกินฮะ ดูน้องแกสิ ตอนนี้อยู่ปีสอง นำหน้าแกไปแล้วนะยัยรสา ”“ หนูไม่สน ”“ แกจะใช้ชีวิตไปวัน ๆ แบบนี้ไม่ได้นะ ตอนมัธยมฉันอุตส่าห์ส่งแกไปเรียนที่ดี ๆ ที่แพง ๆ หวังจะให้แกสอบเข้ามหาวิทยาลัยดัง ๆ อนาคตจะได้มีหน้ามีตาในสังคมและมีงานการที่ดี แต่นี่อะไร แกเอาแต่เที่ยวเตร่ ทำตัวเหมือนเด็กจรจัดไม่มีคนคอยอบรมสั่งสอนอย่างนั้นแหละ ”“ หนูเบื่อที่จะเรียนแล้ว ”“ แกมันไม่เอาไหน ”“ ช่างปะไร หนูไม่สน ”“ ก็แกเอาแต่คิดแบบนี้ไง สมองแกถึงไม่พัฒนาสักที ”“ สิ่งที่ทำให้หนูไม่อยากเรียน มันก็เกิดจากแม่ด้วยนะส่วนหนึ่งอะ ”“ ฉันทำอะไรแกฮะ พูดมาดูสิ! ”“ ตอนม.หก หนูขอแม่มีแฟน แต่แม่ปฎิเสธ แต่ยัยรดาอยู่แค่ม.สี่ แม่อนุญาตแล้วอะ ”“ เรื่องแค่นี้เองเหรอ ยัยรดารู้จักเอาตัวรอด ฉล
Read more
บทที่ 2 แอ๊บเรียบร้อย
บทที่ 2 แอ๊บเรียบร้อยหนึ่งเดือนต่อมา…“ ไม่เอา หนูหาเองได้ ” สิ้นเสียงคนเป็นแม่ รสาก็พูดสวนกลับทันที “ หาเองได้เหรอ เอาที่เป็นนักเลงไม่มีอันจะกินแบบนั้นเหรอ? ”“ ถ้าแม่ชอบไอ้คุณสรุจอะไรนั่น แม่ก็ให้ยัยรดาหมั้นเองสิ ”“ ถ้ายัยรดาไม่มีแฟน ฉันคงให้น้องสาวแกหมั้นแล้วแหละ ครอบครัวคุณสรุจรวยมาก ธุรกิจเยอะแยะ อีกอย่างคุณสรุจก็บริหารเองด้วย แกจะพลาดโอกาสแบบนี้ไปเหรอ แกคิดดูสิ ถ้าแกแต่งงานกับเขา แกไม่ต้องเรียนจบสูง ๆ ก็ได้ ยังไงผัวแกก็รวย เลี้ยงแกได้ทั้งชาติ ”“ ไม่เอา หนูอยากเรียน หนูจะตั้งใจอ่านหนังสือเพื่อสอบเข้ามหาวิทยาลัยดัง ๆ ให้ได้ แม่เชื่อมั่นในตัวหนูนะ ”“ ไม่ได้ ฉันไม่ให้แกสอบอะไรแล้ว แกเตรียมตัวไว้เลย พรุ่งนี้จะพาไปดูตัว ”“ ไม่เอา แม่อยากเลี้ยงหลานที่ไม่ใช่หลานตัวเองเหรอ ”“ ถึงเขาจะเป็นพ่อหม้าย แต่เขาก็ยังหนุ่มยังแน่นเลยนะ อีกอย่างแกก็ชอบเด็กด้วยนี่น่า หมั้น ๆ ไปเถอะน่า ”“ ใครบอกว่าหนูชอบเด็ก หนูไม่ชอบต่างหากล่ะ ”“ แกรู้ไหม กว่าคุณสรุจจะยอมมาตามนัด ฉันใช้เวลาไปนานมากเลยนะ ถ้าพ่อแกไม่ช่วยเหลือเขา เขาคงไม่มาดูดำดูดีกับครอบครัวเราหรอก ตอนนี้มีโอกาสแล้วแกควรจะดีใจนะ ”“ ไม่เอา หนู
Read more
บทที่ 3 ทะลึ่ง
บทที่ 3 ทะลึ่งภัตตาคารหรูย่านดัง“ แม่คะ ก่อนจะแต่งงานหนูขอเช็กของก่อนได้ไหมอะ ” “ เช็กของอะไรของแกอีก ตอนพบคุณสรุจแกช่วยพูดจาดีหน่อยนะ อะไรที่ไร้สาระก็ไม่ต้องพูดออกไป ”“ ก็ไอ้นั่นของผู้ชายอะ ” ‘ เพี๊ยะ ’“ โอ๊ยแม่ ตีแขนหนูทำไมเนี่ย ”“ ทำไมแกถึงพูดจาทะลึ่งแบบนี้ฮะ เดี๋ยวใครจะว่าเอาได้นะว่าพ่อแม่ไม่สั่งสอนอะ ”“ ถ้าใครว่า หนูก็น้อมรับนะ เพราะหนูไม่มีใครสั่งสอนจริงๆ ”“ ยัยนี่ แกจะเถียงฉันให้ได้เลยใช่ไหมฮะ ”“ ก็มันจริงนี่น่า แม่ตามพ่อภพไปอยู่ต่างประเทศตั้งสามปี ปล่อยให้หนูอยู่กับพี่เลี้ยง หนูก็ไม่มีคนคอยสั่งสอน หนูพูดผิดเหรอ ”“ ตอนนั้นแกอายุสิบห้าปีแล้วนะ แกโตแล้ว รู้จักผิดชอบชั่วดีมีความคิดเป็นของตัวเอง แกก็เรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้ เพราะก่อนหน้านั้นฉันก็สั่งสอน อบรมมารยาทแกตลอด แค่เพียงเวลาสองปีที่ห่างกัน แกถึงกับโทษว่าฉันไม่สั่งสอนแกเลยเหรอ? ”“ ใช่ แม่ไม่รู้เหรอว่าช่วงนั้น เป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ หนูก็ไม่ได้รู้ผิด รู้ถูกไปซะทุกเรื่องนะ หนูก็ขาดความอบอุ่นเป็นเวลาสองปีสำหรับแม่อาจจะแป๊บ ๆ แต่สำหรับหนูมันยาวนานมาก หนูต้องใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยว ตื่นเช้าไปโรงเรียน ตอนเย็นเลิกเรียนก
Read more
บทที่ 4 กาหัว / แบล็กลิสต์
บทที่ 4 กาหัว / แบล็กลิสต์วันต่อมา...‘ ก๊อก ๆ ก๊อก ๆ ’‘ แกร๊ก ’ ประตูถูกเปิดออก หลังจากเคาะเรียกได้ไม่นาน “ คุณหนูคะ คุณนายให้มาเรียกค่ะ ” “ งื้อ~ หนูง่วง ขอนอนต่อ ป้าปริกบอกแม่ไปนะว่าหนูจะตื่นเอง ” น้ำเสียงที่เปล่งออกงัวเงียสุดๆ “ คุณนายบอกว่า ถ้าคุณหนูไม่ตื่น ให้ป้าเอาน้ำสาดเลยค่ะ ”“ อะ...อ้าว ” เธอลุกขึ้นนั่งทันที มือทั้งสองข้างขยี้ตาไปด้วย “ คุณหนูลุกขึ้นอาบน้ำเถอะ เชื่อป้านะ เดี๋ยวถ้าคุณนายขึ้นมาเองจะเป็นเรื่องอีก ”“ ยังเช้าอยู่เลยนะ จะให้รีบตื่นไปไหนกัน ”“ สิบเอ็ดโมงแล้วค่ะ ”“ อ้าวเหรอ? ”“ ก็เพราะว่าห้องคุณหนูใส่ผ้าม่านปิดทึบแบบนี้ไงคะ เลยไม่รู้ว่ามันเที่ยงแล้ว ” ป้าปริกพูดจบเดินไปเปิดผ้าม่าน แสงก็สอดส่องเข้ามาทัน ทำเอาแสบตา ปรับไม่ทันกันเลยทีเดียว “ โอเค ๆ เดี๋ยวหนูอาบน้ำแต่งตัวเสร็จจะรีบลงไปเลย ”“ ค่ะ อย่าช้านะ อย่าให้ป้าต้องมาเรียกอีกครั้งล่ะ ” “ ค่า ”11 : 59 น. “ ฉันให้ป้าปริกไปเรียกแกตั้งนานแล้วนะ ”
Read more
บทที่ 5 รั้งสิ
บทที่ 5 รั้งสิเส้นดายชอปตรงหน้าคือร้านขายของแบบกิฟต์ชอป เป็นร้านที่ใหญ่มาก คนเข้าออกพลุกพล่านแม่บอกว่าลูกของคุณสรุจชื่อเส้นดาย ร้านนี้ก็คงตั้งชื่อลูก และลูกเขาก็มักจะอยู่ที่ร้านนี้ เขารักลูกสาวมาก ก็คงมาเฝ้าร้านกับลูกแหละ ดูสิลูกเขาจะน่ารักเท่าเธอหรือเปล่า? เด็กนั้นอายุน่าจะ15-16 แล้วแหละ ว่าแต่คุณสรุจมีลูกตอนอายุเท่าไหร่เนี่ย หรือเขาจะอายุมากแล้ว หน้าตาที่ดูอ่อนกว่าวัยก็คงไปศัลยกรรมมาแหละ คนรวยก็แบบนี้แหละ เงินเยอะไม่รู้จะใช้จ่ายอะไรดี เพราะใช้ยังไงก็ไม่มีวันหมดก้าวแรกที่เหยียบเข้าไปในร้าน หัวใจก็เต้นแรงมาก เพราะมาหาผู้ชายโดยเฉพาะ และเขาคนนั้นก็หล่อมากด้วย อยากได้มานอนกอดจัง!‘ พรึ่บ ’“ โอ๊ย ” เด็กน้อยล้มลงก้นจ้ำเบ้า“ ยัยเด็กนี่เดินยังไงฮะ ไม่ดูตาม้าตาเรือเลย ” ผู้หญิงวัยกลางคนพูดขึ้น ก็คือคนที่เด็กวิ่งมาชน แถมยังยืนเท้าสะเอวมองหน้าเด็กอย่างโมโหอีก“ แง่ ๆ หนูเจ็บ เจ็บ ” เด็กน้อยร้องไห้เริ่มมีน้ำตาไหลออกมา“ เธอวิ่งมาชนฉันเองนะ เธอควรจะขอโทษฉันสิ แล้วนี่พ่อแม่ไปไหน ถึงปล่อยให้มาเดินคนเดียวฮะ ทำคน
Read more
บทที่ 6 ยอมเป็นหมาให้เขาขี่
บทที่ 6 ยอมเป็นหมาให้เขาขี่หนึ่งเดือนต่อมา...“ ยัยรสา! ทำไมแกเพิ่งกลับถึงบ้านฮะ ”“ อ้าว ก็หนูเมาไงเลยไม่ได้กลับเมื่อคืน ”“ ฉันโทรหาแกกี่สายแล้วฮะ ทำไมแกไม่ยอมรับสาย ยี๋~ ตัวเหม็นเหล้ามาก ” แม่เดินมาใกล้ได้เพียงชั่วครู่ถึงกับต้องถอยห่างไป“ โห แม่ ตอนนั้นหนูกำลังแดนซ์อยู่กับเพื่อน ๆ ไง ไม่มีเวลาจับมือถือหรอก เพื่อนแต่งงานทั้งที ต้องฉลองกันให้สุดสิ ”“ ก่อนจะออกจากบ้านฉันพูดกับแกว่าไงฮะ แกลืมแล้วเหรอ? ”“ บอกว่าอย่ากลับดึก ”“ ใช่ แกก็จำได้นี่ แล้วทำไมไม่ปฏิบัติตาม ”“ จำได้สิ ก็นี่ไงหนูไม่ได้กลับดึก แต่กลับเช้าแทน หนูทำตามที่แม่บอกแล้วนะ ”“ ยัยรสา! แกนี่เถียงคำไม่ตกฟากจริง ๆ เลยนะ ” แม่ง้างมือขึ้น เธอก็ถอยหลังอย่างเร็ว “ โธ่แม่ ปล่อยหนูบ้างเหอะ ให้อยู่แต่บ้าน หนูก็เบื่อเป็นเหมือนกันนะ ”“ แหม่ ๆ แกพูดเหมือนตัวเองอยู่ติดบ้านเลยว่างั้น ”“ แต่เดือนก่อนทั้งเดือน หนูไม่เที่ยว ไม่ดื่ม ออกไปข้างนอกแค่ชั่วโมงสองชั่วโมงเองนะ แม่ไม่เห็นจะเยินยอหนูบ้างว่าเป็นเด็กดีแล้ว พอห
Read more
บทที่ 7 เลือกผู้ชาย
บทที่ 7 เลือกผู้ชายโห ไม่คิดจะปรึกษาคนหมั้นเลยเหรอ? ผ่านแม่ตลอด สรุปเขาจะหมั้นกับแม่หรือกับเธอกันแน่!“ งั้นก็ขอไอดีไลน์ก็ได้ค่ะ เผื่อฉันอยากคุยกับคุณ ”“ แต่ฉันไม่มีอะไรจะคุย ”“ อ้าว ”“ ฉันงานยุ่ง ต้องรีบเคลียร์ทางนี้ให้เสร็จ แล้วกลับไปบ้าน ”“ กลับบ้านหลังหมั้นเหรอ? ”“ ใช่ ”“ แล้วฉัน… ”“ เธอต้องไปด้วย เพราะฉันจะย้ายกลับไปอยู่ใกล้พ่อแม่ ส่วนธุรกิจทางนี้ ฉันจะส่งต่อให้น้องชายมาดูแลแทน ”“ บ้านคุณอยู่ไหนเหรอ ”“ ภาคใต้! ” “ เมืองเถื่อน! ”“ เธอว่าอะไร ”“ ปะ…เปล่าค่ะ ”“ เมืองเถื่อนเหรอ? เธอไปได้ยินใครพูดมา ”“ ก็เพื่อนฉันไปอยู่กับแฟนเธอที่นั้นมาสองปีแล้ว เธอบอกคนใต้ชอบพูดจาห้วน ๆ ใส่ ”“ เพื่อนเธอชื่ออะไร ”“ นุช เพิ่งกลับมาแต่งงานกันที่นี่เมื่อวาน ”“ อยู่ก่อนแต่งเหรอ? ”“ ใช่ ”“ ไม่แปลก บางพื้นที่ในภาคใต้ เขายังมีหัวโบราณกันอยู่นะ ถ้ายังไม่แต่งงานกัน แล้วพากันไปอยู่ด้วยกัน บางครอบครัวก็ไม่ชอบหรอก ส่วนเรื่องพูดจาห้วน ๆ ไม่ใช่ว่าเป็นคนไม่ดีสักหน่อย เธอไปอยู่เดี๋ยวก็รู้เอง ”“ แล้วคุณเป็นคนใต้แต่กำเนิดเหรอ ทำไมตัวคุณขาวมาก ไม่เห็นจะดำเลย ”“ คนใต้ไม่ได้ตัวดำทุกคนหรอกนะ ”“ อ่อ
Read more
บทที่ 8 ห้ามกอด ไม่ได้บอกห้ามจุ๊บ 
บทที่ 8 ห้ามกอด ไม่ได้บอกห้ามจุ๊บ พอรถจอดสนิทที่หน้าโรงแรม เธอก็เดินไปใกล้ชิดหวังจะคล้องแขน ราวกับคู่รักที่รักกันหวานชื่น แต่เขาทำเหมือนเธอเป็นเชื้อโรคสกปรกเลย รีบสะบัดแล้วเดินหนี คอยดูเถอะ คืนนี้จะปล้ำทำผัวให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย หรือเธอควรจะใช้คาถาดี ‘ หลงกู รักกู โอมเพี้ยง ’ อุ้ย ของเขาแรงจัง คาถามันย้อนกลับเข้าตัวเธอสะงั้น กลายเป็นว่าเธอหลงเขาหนักมาก ฮ่า ๆ“ คุณรสาครับ...เอ่อ เป็นอะไรหรือเปล่าครับ ” คนขับรถเดินมาถาม สงสัยจะเห็นว่าเธอยืนนิ่งตรงที่กลางแดดเปรี้ยงล่ะมั้ง “ เปล่าค่ะ คุณสรุจไปไหนแล้วเหรอคะ ” “ เข้าห้องไปแล้วครับ ” “ อ่อ ห้องไหนคะ ” “ คุณสรุจพักห้อง 109 ส่วนคุณรสาพักห้อง 105 ” “ อะ...อ้าว คนละห้องเหรอคะ ” แถมห่างกันเป็นวาเลย อย่าบอกนะว่าเขาเตรียมตัวมาแล้ว เขารู้เหรอว่าคืนนี้เธอจะปล้ำเขา ชะอุ้ย! เซนส์เขาแรงน่าดูเลย เหอะ! เสียดายจัง เฮ้อ ~ เสียดายจุง “ ครับ คุณสรุจต้องการพักผ่อนไม่อยากให้ใครรบกวนครับ เชิญคุณรสาเข้าห้องเถอะครับ ข้างนอกแดดแรงมากเดี๋ยวจะไม่สบายเอานะครับ ” “ ค่ะ ” ตอนแรกเธอก็ไม่รู้หรอกว่า หลังจากหมั้นหมายกัน ตัวเธอเองต้องลงไปอยู่ภาคใต้กับเขา ทั้งท
Read more
บทที่ 9 ไม่ปลื้ม
บทที่ 9 ไม่ปลื้มพอท้องฟ้าเริ่มสว่าง พ่อตัวดีก็ปลุกเธอให้ตื่นขึ้นมาอาบน้ำอาบท่าในทันทีไม่เข้าใจเลย ถ้าจะสายสักนิดมันจะเป็นไรไป ก็แค่กลับบ้านเอง ไม่เห็นต้องรีบขนาดนั้นก็ได้ปะ@บ้านตระกูลธนัชวรากานต์บ้านของเขาก็ใหญ่โตตามที่คิดไว้นะ แต่ดู ๆ ไประแวกนี้ก็คงมีแค่บ้านเขานี่แหละที่ดูจะใหญ่กว่าหลังอื่น มีพื้นที่หน้าบ้านก็เยอะด้วยพอรถจอดสนิท ก็มีคนเดินมาช่วยยกกระเป๋าเป็นผู้หญิงหนึ่งคน“ ส้มไปเรียกทุกคนมาหน่อย ฉันจะแนะนำคู่หมั้นให้รู้จัก ” สรุจหันไปสั่งคนรับใช้ในบ้าน“ บ้านหลังนี้คุณอยู่กับลูกสาวแค่สองคนเหรอคะ ”“ ไม่ ที่นี่มีฉัน พ่อ แม่ และลูกสาว ”“ อ่อ ค่ะ ” พ่อแม่ของเขาจะชอบเธอหรือเปล่า เรายังไม่เคยเจอกันสักครั้งเลยวันหมั้นพ่อแม่ของเขาไม่ได้ไป ด้วยอายุที่เยอะ เขาเลยให้ผู้เป็นอาทำหน้าที่แทนมีผู้หญิงสามคนเดินตามหลังกันมาติด ๆ และไม่นานก็มีผู้ชายสองคนเดินมาด้วย ทั้งหมดยืนเรียงหน้ากระดาน“ นี่คนรับใช้บ้านฉัน เธอสะดวกเรียกใช้ใครก็ได้ คนนี้เป็นแม่ครัวและเป็นหัวหน้าแม่บ้านชื่อแป้น คนนี้ ส้ม คนนี้ น้ำ และนี่ลุงทนเป็นคนสวนและเป็นพ่อของคนขับรถที่ขับพาพวกเรามา และนี่ลุงกร ”“ สวัสดีค่ะทุกคน เรียกฉ
Read more
บทที่ 10 ต้องสวยกี่เมตร
บทที่ 10 ต้องสวยกี่เมตรหญิงสาวนิ่งฟังไม่ได้ต่อปากต่อคำ ซึ่งเธอกำลังเกรงใจอีกฝ่ายอยู่ แต่ถ้าเป็นแม่ของเธอเองป่านนี้เธอคงขาดใจ เถียงคำไม่ตกฟากไปเสียแล้ว“ แม่ครับ ค่อยเป็นค่อยไปสิครับ อีกอย่างเธออายุเพียงยี่สิบสองเองนะครับ ให้เธอค่อย ๆ เรียนรู้ไปก่อนก็ได้ ”“ อายุน้อยไม่ใช่ปัญหาหรอก ดูแม่เป็นตัวอย่างสิ แม่ทำเป็นตั้งแต่เรียนมัธยมแล้ว เรื่องแค่นี้เอง มันก็ไม่ได้ยากนะ แต่ไม่รู้ทำไมเด็กสมัยนี้ถึงเกียจคร้านไม่เอางานบ้านงานเรือนกันเลย วัน ๆ ก็คงทำเป็นแค่แต่งหน้าหาผัวล่ะมั้ง ”“ คุณสิริพอเถอะ คนเรามันเปรียบเทียบกันไม่ได้หรอกนะ ครอบครัวแต่ละคนเขาก็สอนลูกกันคนละแบบ ผมว่าคุณค่อย ๆ สอนเธอก็ได้ เพราะอีกสามถึงสี่ปีใช่ไหมที่ตาสรุจบอกว่าจะแต่งงานอะ ”โห สงสัยเธอคงได้ไปเฝ้ารากมะม่วงก่อนที่จะได้พ่อรูปหล่อเป็นผัวแน่ ๆ แบบนี้ก็แย่นะสิ กลับบ้านทันไหมเนี่ย“ ก็ได้ แม่จะสอน แต่แม่สอนอะไรเธอไปแล้ว ถึงจะยากบ้าง ง่ายบ้าง แต่ก็ให้ลูกรู้ว่าแม่ทำเพื่อลูกนะ ”“ ครับ งั้นผมขอตัวไปดูงานก่อนนะครับ ”“ ลูกไปได้แต่ให้หล่อนคนนี้อยู่ก่อน แม่จะเริ่มตั้งแต่วันนี้ ” โห เธอต้องเจอศึกหนักหรือเปล่าเนี่ย“ ผมว่า... ““ แม่ไม่ทำ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status