LOGINShare
บทที่ 7/1 สถานที่ที่พ่อตาย
publish date:
2026-02-27 05:48:14“แล้วเธอคิดว่ายังไง คิดว่าที่อีเป๋อมันพูด จริงเท็จแค่ไหน” อัคราตอบด้วยคำถามเดียวกัน ท่อนขายาวใหญ่ของนายเหมืองทมิฬก้าวช้าๆ เข้ามาหาลูกแกะตัวน้อยผู้ขี้กลัว แต่ปากเก่งกับเขาอย่างเหลือเชื่อ
“ถ้าฉันจะเชื่อ ก็เพราะนายอัคจับฉันมาขังไว้เนี่ยแหละ!”
รูปร่างหนาบึกบึน แววตาเหี้ยมโหด ลักษณะท่าทางไม่เป็นมิตรของเขา ทำให้มุกตาภาปักใจเชื่อว่าอัคราอาจจะเคยฆ่าคนตายมาแล้ว อย่างน้อยก็คนสองคน เขามีเงิน มีอำนาจ ต่อให้ทำจริงก็สามารถใช้เงินปิดปากความยุติธรรมได้
“ต้องขังสิ ไม่ขัง เธอคงจะวิ่งแจ้นไปให้ย่ากางปีกปกป้อง! สายเลือดชั่วอย่างเธอ ไม่สมควรได้รับความเมตตาจากย่า! คนเลี้ยงไม่เชื่อง! ต่อให้ดูแลดี ให้กินอิ่มจนท้องแตก ถึงเวลา มันก็แว้งกัดอยู่ดี ความภักดีของเธอ มันน้อยกว่าหมาจรหน้าสำนักงานซะอีก!”
“อย่ามาหาเรื่องด่าฉันฟรีๆ นะ จะด่าก็ช่วยเล่าย้อนความหน่อยได้ไหมว่ามันเรื่องอะไร ฉันแค่มาเยี่ยมพ่อ นายอัคบอกฉันเองว่าพ่อป่วย แต่พอฉันมาถึง นายอัคกลับทำอย่างนี้กับฉัน จะไม่ให้ฉันคิดไปเองได้ยังไง ว่านายอัคจับฉันไว้ เพราะหวังในตัวฉัน!”
“มั่นใจในตัวเองจังเลยนะ”
อัคราเหยียดหยามมุกตาภา หล่อนตัวสูง ผิวน้ำผึ้ง อกอวบ แต่ภาพรวมดูกระโดกกระเดกไม่ได้น่าพิศวาสเลยแม้แต่น้อย ต่างจากนังนวลเมียเก่าเขา มันผิวขาว นมใหญ่ เอวคอด ช่างเอาใจ เขาอยากได้ท่าไหนมันปรนนิบัติให้ถึงใจ ให้เปลี่ยนมาเป็นเด็กปากยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม เอาเป็นตัวสำรองพอไหว ส่วนตัวจริงเขาคงต้องไปหาจากที่อื่น!
“อ้าว นายอัคจับฉันไว้ทำไมล่ะ ข้องใจอะไรพูดมาได้เลย ฉันพร้อมเคลียร์!”
เอามือวางบนเอว หาเรื่องอัคราซึ่งๆ หน้า
หน้าตาหล่อนใครก็ชมว่าน่ารัก อาจจะไม่ได้สวยบาดตาแต่พอไปวัดไปวาได้ อัคราไม่น่ามาพูดจาดูถูก วันๆ ขลุกอยู่แต่ในป่าในเขาอย่างเขาจะไปรู้อะไร
“เป็นใบ้หรือไงนายอัค พูดมาสิ จะกัดฟันทำไม กัดไปฟันนายอัคก็ไม่ขาวขึ้นมาหรอกนะ! คนฟันดำ ตัวดำ ใจก็ดำ ถ้าเหตุผลฟังไม่ขึ้น ฉันจะฟ้องย่าให้ดุนายอัค นายอัคไม่กลัวขายขี้หน้าคนอื่นเหรอ ถ้าชาวบ้านเอาไปลือกันว่านายอัคตัวใหญ่เสียเปล่า แต่ชอบรังแกเด็ก!”
อัคราทำหน้าเหวอ
หล่อนเติบโตมาในบ้านป่าเมืองเถื่อน ลักษณะนิสัยจะห้าวเหมือนผู้ชายก็ไม่แปลก มันแปลกก็แค่อัคราไม่เคยคลุกคลีกับหล่อนมาก่อนจึงไม่รู้ว่ามุกตาภาเป็นคนแบบนี้
อัครากำมือ ไม่มีใครกล้าขึ้นเสียงใส่เขามาก่อน คนงานร่างถึกบึกบึนนอบน้อมกับเขากันหมด ไม่มีใครกล้าเท่ายัยเด็กบ้าคนนี้
“มุกตาภา!”
อัครากัดฟันกรอด แขนสองข้างสั่นสะท้านอยากเอื้อมไปบีบลำคอเล็กให้ขาดออกจากกัน เจ้าหล่อนจะได้รู้จักเจียมตัว
“นายอัค!”
ไม่ยอมแพ้ เขาเรียกชื่อหล่อน หล่อนเรียกชื่อเขากลับ!
“ตกลงว่ายังไง นายอัคจะเอายังไงกับฉันว่ามาได้เลย! จับฉันมาทำไม! พ่อฉันอยู่ไหน! ป่วยจริงหรือเปล่า! พ่อรู้ไหมว่านายอัคทำอย่างนี้กับฉัน! แน่นอนว่าไม่รู้ เพราะถ้ารู้ พ่อไม่มีทางยอมให้นายอัครังแกฉัน!”
“คนปากมากอย่างเธอ ใครจะไปรังแกได้ มีแต่เธอนั่นแหละที่เอาแต่พูดจาแว้ดๆ สร้างความรำคาญให้ฉัน!”
“ก็มันน่าแว้ดไหมล่ะ วางยาสลบฉัน จับฉันมาขัง อย่ามาอ้างหน่อยเลยว่าอยากให้ฉันนอนหลับพักผ่อนครบ 8 ชั่วโมงถึงได้ทำอย่างนั้น โรคจิตล่ะสิไม่ว่า ฉันไม่ใช่เหยื่อนายอัคนะ อย่าคิดทำอะไรบ้าๆ กับฉัน”
“ขืนพูดมาก ฉันฆ่าเธอตายจริงด้วยยัยเด็กประสาทเสีย!”
มุกตาภาตั้งท่าจะเถียง
“หยุดพูด!”
อัคราชี้นิ้วสั่งห้าม
ตามองตากัน ก่อนชายหนุ่มจะสงบใจ
“คงจะไม่เคยรับรู้ความเลวของพ่อตัวเองเลยใช่ไหม ถึงได้คิดว่าพ่อเธอเป็นคนดี!”
“พ่อเมฆไปทำอะไรให้นายอัค”
มุกตาภากัดขอบปากล่าง ดวงตามีแววกังวลปะติดปะต่อสถานการณ์ไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่ ในช่วงที่หล่อนเรียนอยู่กรุงเทพฯ พ่อเมฆกับนายอัค สองคน... มีปัญหากันเหรอ เป็นไปได้อย่างไร
“อยากรู้เหรอ”
อัคราคุกคาม ย่ำเท้าช้าๆ ตามมาประกบเด็กสาว
“ถ้าอยากรู้ นายอัคจะยอมบอกเหรอ”
“บอกสิ แล้วฉันก็จะพาเธอไปเจอพ่อของเธอด้วย”
“งั้นฉันอยากรู้ แล้วฉันก็อยากเจอพ่อเมฆด้วย ได้รู้กันไปว่านี่มันเรื่องอะไร หรือนายอัคเสพห้าเม็ดทุกวันจนหลอน!”
“ยัยเด็กบ้า หุบปากเน่าๆ ของเธอเดี๋ยวนี้เลยนะ!”
“ไม่เน่าเท่าตัวนายอัคหรอก คนอะไร ตัวเหม็นเหมือนรถขยะ!”
อัคราข่มอารมณ์โกรธ สาวเท้าเข้ามาใกล้เด็กบ้าแก้มแดงระเรื่อ ไม่ใช่แดงเพราะเขินอาย แต่แดงเพราะตั้งหน้าตั้งตาเถียงเขาอย่างเอาเป็นเอาตาย เขาก้าวขาอีกแค่ครั้งเดียวอัคราเข้าประชิดตัวมุกตาภาสำเร็จ คว้าข้อมือบางดึงมาแนบอก
“ได้! ฉันจะพาเธอไปเจอพ่อของเธอตอนนี้เลย มุกตาภา!”
ไม่มีเสียงวี้ดว้ายน่ารำคาญจากลูกสาวคนงาน มีแค่อากัปกิริยาแหงนหน้าตาน่ารักสมวัยขึ้นมาทำตาขึงดุใส่เขา
แก้มหล่อนป่องจนอัครามันเขี้ยวอยากเอาไม้แหลมมาเจาะให้แก้มแตก! ก่อนเรือนร่างสูงสมส่วน จะปลิวมาตามแรงกระชากจากนายหัวทมิฬออกไปจากเรือนหอ
Latest chapter
นายหัวทมิฬ บทที่ 8/3 ความผิดที่ไม่ได้ก่อ
“ขอเสื้อผ้าคืนได้ไหม...” มุกตาภากระซิบขอร้อง หล่อนไม่ดื้อ อยู่กับเขาน่ากลัว แต่ไปอยู่กับคนแปลกหน้าสามคนที่เดินตรงมาทางนี้น่ากลัวมากกว่า“ไม่ได้” อัครายึดผ้าเปียกทุกชิ้นไว้เป็นหลักประกัน“ฉันจะฟ้องย่า ว่านายอัคทำอะไรกับฉัน”“รอดไปให้ได้ก่อนเถอะยัยเด็กกะโปโล”หยุดสบสายตากันเสี้ยววินาที ประเมินความรู้สึกนึกคิดของกันและกัน ก่อนต่างฝ่ายจะเมินใส่กันอัคราใช้ตาคู่คมแอบมองผ่านซอกหินไปทางกลุ่มคนที่มาหยุดริมน้ำตกวักสายน้ำเย็นขึ้นมาล้างหน้า บนหลังของพวกมันสะพายเอาอุปกรณ์ดักสัตว์มาด้วย ลำธารสายนี้โคตรยาว ไหลออกจากน้ำตกสูงชัน แม่งไม่ไปนั่งพักที่อื่น เสือกมานั่งพักตรงนี้ ไอ้พวกเวรตัวมุกตาภาสั่นทุกครั้งที่สายลมพัดผ่านมาปะทะกายเปลือยเปล่าอัคราเห็นใจเด็กอวดดี โอบมือใหญ่รอบแผ่นหลังบางดึงเรือนร่างนุ่มนิ่มมา กกกอดไว้กลางอกกว้าง ยินยอมให้หล่อนเบียดเรียวขาคู่งามหนีบเข้าหาสีข้าง เพื่อเพิ่มความอบอุ่นให้ร่างกายกอดกันในท่วงท่าน่าหวาดเสียว อะไรต่อมิอะไรเสียดสีกันและกัน เนื้อนมนุ่มนิ่ม นวลเนื้ออวบอูมเบื้องล่าง อัคราแทบจะไม่ต้องจินตนาการถึงความงดงาม เขาเชยชมทุกอย่างได้ด้วยตาเปล่าและฝ่ามือหยาบกระด้างคู่หื่นกระห
นายหัวทมิฬ บทที่ 8/2 ความผิดที่ไม่ได้ก่อ
“อย่า ฮือ...”หน้าสวยสะบัดไปมา อัคราไม่สนใจ ใช้มือเล่นจนพอใจเขาสลับไปใช้ปาก ดูดเล่นจนไม่เหลือพื้นผิวไหนให้ลิ้นเขาสัมผัส“นมสวยมากเลยมุก...”คำชมบ้าๆ แบบนั้น ใครเขาอยากได้ยินกัน!มุกตาภาใช้ดวงตาแดงก่ำสบตาหื่นกระหายของหลานชายย่าสะอาด โขดหินแข็งและสาก ผิวมุกตาภาบางมากขูดขีดหลายครั้งเริ่มจะเจ็บจนต้องเบ้ปาก ยอมทอดกายนอนนิ่งสะอึกสะอื้นเบาๆ หวังให้อัคราหายบ้านี่แค่จุดเริ่มต้น อัครายังบ้าได้มากกว่านี้อารมณ์ทางเพศของเขารุนแรงเกินจะควบคุมไหว เอาหน้าซุกซบตรงกลางระหว่างภูเขาสองลูก ลากมือหยาบกระด้างผ่านสะดือบุ๋มไปรูดซิปกางเกงยีนตัวเพรียวมุกตาภาสะดุ้งเฮือกกลับมาต่อต้านเขาอีกครั้ง นั่นแหละเยี่ยมเลย ช่วยให้เขาลากกางเกงยีนได้ง่ายมากขึ้นจนกระทั่งตัวมุกตาภาเปลือยเปล่าสมบูรณ์อึก... อัครากลืนน้ำลาย เขาเมานม เมาสะโพกผาย ต่ำลงไปถึงจุดสงวนอิสตรี“อย่า!”ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ อัคราเลียสะดือสวยเล่นเป็นอมยิ้มเลียสะดือยังพลิ้ว เลื่อนต่ำลงไปอีกนิดเน้นๆ หนักๆ ตรงนั้นไม่เคลิ้มก็ให้รู้กันไป “นายอัค ฮื่อ!”“เรียกอีก ดังๆ ฉันชอบ!”“โรคจิต!”“หึ!” ของชอบผู้ชาย ไม่โรคจิตจะได้เหรออัคราถอนใบหน้าออกจากจุดเสียวระดับธ
นายหัวทมิฬ บทที่ 8/1 ความผิดที่ไม่ได้ก่อ
แสงสีส้มอ่อนพาดผ่านขอบฟ้า ย้ำเตือนให้คนสองคนรีบออกจากป่า อัคราอาศัยในพื้นที่ตั้งแต่แรกเกิดและเดินป่าบ่อย ควรเข้าใจสภาพป่ามากที่สุด แต่เขากลับจ้องจะเอาชนะลูกสาวนายเมฆจนไม่สนใจสิ่งรอบข้างอัคราถอดเสื้อโปโลออกมารีดน้ำก่อนเหวี่ยงมันทั้งที่ยังเป็นก้อนกลมลงบนโขดหิน ห่างจากกายอ่อนแรงของมุกตาภาแค่ไม่กี่เซนติเมตร“ว่ายน้ำไม่เป็นทำไมไม่บอกวะ โง่หรือเปล่า!”เขาทำผิด แต่กลับหาเรื่องมุกตาภา พูดจาเหมือนว่าสิ่งที่เขาทำลงไปนั้นถูกต้องมุกตาภาเหลืออดเหลือทนกับเขา คว้าเสื้อเขาได้หล่อนลุกขึ้นยืน จับมันเหวี่ยงเข้าไปในน้ำความแรงของสายน้ำที่ต่อเนื่องมาจากน้ำตกพัดพาเสื้อไปไกลภายในเสี้ยวพริบตา“นี่เธอ!”อัคราเตรียมจะต่อว่า แต่ถูกมุกตาภาถลาเข้ามาทุบลงที่อกกว้างหลายต่อหลายครั้งจนตัวเขาก้าวถอยไปด้านหลัง“ฉันเกือบตาย นายอัคยังมีหน้ามาพูดแบบนั้นกับฉันอีกเหรอ! ใจร้าย ใจดำที่สุด! ฮือ... ฉันไปทำอะไรให้ นายอัคถึงคิดจะฆ่าฉันให้ตาย แค่เพราะเกลียดพ่อเมฆเหรอ งั้นก็ฆ่าฉันอีกคนเลยสิ คนไร้ญาติอย่างฉัน ต่อให้ตายไป ก็ไม่มีใครมาตามหาศพหรอก ฮือ... ปล่อยให้ฉันตายเลยสิ จะช่วยฉันขึ้นมาทำไม ฮือ... ออกจากป่าไปได้ ฉันจะเอาเรื่องทั้ง
นายหัวทมิฬ บทที่ 7/3 สถานที่ที่พ่อตาย
“ให้ดูอะไร!” หล่อนไม่สามารถขยับไปทางไหนได้“ให้ดูความสูงของน้ำตาที่ไหลลงมาถึงโขดหินข้างล่าง เธอคิดว่าถ้ามีคนกระโดดลงมา โอกาสรอดของเขาจะมีสักกี่เปอร์เซ็นต์ หรือไม่มีเลย!”“ฉันไม่เข้าใจ!” พยายามจะต้านแรงผู้ชายลุกขึ้นหลายครั้ง ก็ถูกกดไหล่ให้นั่งบนโขดหินท่าเดิมตามเขาเข้าป่ามาตั้งนาน มุกตาภาเพิ่งจะตาขาวอาจจะเพราะความน่ากลัวของป่า และความลึกของธารน้ำ ถ้าถูกผลักตกลงไปอาจจะไม่มีโอกาสขึ้นมาบนฝั่งไม่มีใครรู้ว่ามุกตาภากลับบ้าน พ่อเมฆก็ไม่รู้ ถ้าหล่อนตายที่นี่ ก็จะมีแค่อัคราคนเดียวเท่านั้นที่เป็นคนฆ่า และเป็นคนที่รู้ว่าหล่อนตายที่นี่“นายอัค... อยากพูดอะไร พูดมาเถอะนะ ฉันอยากกลับบ้าน” มองตาเขา จับขากางเกงอัคราอ้อนวอนเขาขอร้องให้เขาพาออกจากป่า“บ้านเหรอ? เธอไม่มีบ้านให้กลับแล้วมุกตาภา!”“บ้านฉันไม่มีขานะนายอัค มันเดินหนีไปไหนไม่ได้!”“บ้านไม่มีขา แล้วก็ไม่มีหลังคาไม่มีกำแพงบ้านด้วย! นั่นที่ดินฉัน อยู่ในเขตสวนปาล์ม พวกเธอมาขออาศัยตั้งแต่รุ่นตารุ่นยายของเธอ แลกกับช่วยดูแลสวน แต่พอมาถึงรุ่นพ่อแม่เธอก็ไม่มีใครดูแลสวนให้ฉัน ฉันต้องจ้างคนดูแลด้วยตัวเอง! ฉันมีโฉนดที่ดินยืนยันกรรมสิทธิ์ เธอนั่นแหละที่ไ
นายหัวทมิฬ บทที่ 7/2 สถานที่ที่พ่อตาย
โฟร์วีลคันสีดำของอัคราขับออกจากหมู่บ้านหน้าเหมืองมุ่งหน้าไปทางชายป่า มีกระต๊อบน้อยหลังเล็กของพรานแก่ในหมู่บ้าน ก่อนถึงทางเดินขึ้นเขา อัคราจอดรถไว้ใต้ร่มไม้ใหญ่ ใช้นิ้วกระดิกเรียกมุกตาภาให้ลงรถเหมือนเห็นหล่อนเป็นไอ้แมนยูหมาจรหน้าสำนักงานลูกสาวคนงานในเหมืองใจใหญ่เหมือนผู้ชายอกสามศอก เคยถูกโปะยาสลบแต่ไม่คิดหนี เหวี่ยงประตูปิดกลับแรงที่สุดในชีวิตให้เจ้าของรถชอกช้ำใจก่อนจะเชิดหน้าตามมามองหน้าอัครา“อ้าว นายหัว มาเกือบมืดค่ำ จะไปไหนเหรอ” พรานเฒ่าเจ้าของบ้านเหลาไม้อยู่ไม่ไกล ด้อมๆ มองๆ จนรถจอดจึงออกมาถามอัครายังไม่ตอบ ตาแก่เห็นหน้าเด็กสาวที่มาด้วยกันเขาสะดุ้งสุดตัว“นังหนูคนนี้ ลูกสาวนายเมฆไม่ใช่รึ!”มุกตาภาอุ่นใจ รู้สึกเหมือนได้พวกพ้องเพิ่มมาอีกคน“ใช่จ้ะตา ฉันมุกจ้ะ เพิ่งมาจากกรุงเทพฯ”เตรียมจะก้าวเดินไปทางตากลับถูกอัคราคว้าคอเสื้อด้านหลังไว้ไม่ให้เดินไปไหนทั้งนั้น มุกตาภากัดฟันมองหน้าเขา สู้แรงอัคราไม่ได้จึงยอมแพ้ ยอมยืนคุยอยู่ตรงนี้“นายอัคจะพาฉันไปหาพ่อเมฆ พ่อเข้าไปหาของป่าเหรอจ๊ะ”“ข้า... ข้าไม่รู้ เอ็งอย่าถามข้าเลย”ตาแก่อุ้มไม้ไผ่ไปเหลาทางอื่น“เดินไป” อัคราไม่คลายแรงมือที่ขยุ้มบนค
นายหัวทมิฬ บทที่ 7/1 สถานที่ที่พ่อตาย
“แล้วเธอคิดว่ายังไง คิดว่าที่อีเป๋อมันพูด จริงเท็จแค่ไหน” อัคราตอบด้วยคำถามเดียวกัน ท่อนขายาวใหญ่ของนายเหมืองทมิฬก้าวช้าๆ เข้ามาหาลูกแกะตัวน้อยผู้ขี้กลัว แต่ปากเก่งกับเขาอย่างเหลือเชื่อ“ถ้าฉันจะเชื่อ ก็เพราะนายอัคจับฉันมาขังไว้เนี่ยแหละ!”รูปร่างหนาบึกบึน แววตาเหี้ยมโหด ลักษณะท่าทางไม่เป็นมิตรของเขา ทำให้มุกตาภาปักใจเชื่อว่าอัคราอาจจะเคยฆ่าคนตายมาแล้ว อย่างน้อยก็คนสองคน เขามีเงิน มีอำนาจ ต่อให้ทำจริงก็สามารถใช้เงินปิดปากความยุติธรรมได้“ต้องขังสิ ไม่ขัง เธอคงจะวิ่งแจ้นไปให้ย่ากางปีกปกป้อง! สายเลือดชั่วอย่างเธอ ไม่สมควรได้รับความเมตตาจากย่า! คนเลี้ยงไม่เชื่อง! ต่อให้ดูแลดี ให้กินอิ่มจนท้องแตก ถึงเวลา มันก็แว้งกัดอยู่ดี ความภักดีของเธอ มันน้อยกว่าหมาจรหน้าสำนักงานซะอีก!”“อย่ามาหาเรื่องด่าฉันฟรีๆ นะ จะด่าก็ช่วยเล่าย้อนความหน่อยได้ไหมว่ามันเรื่องอะไร ฉันแค่มาเยี่ยมพ่อ นายอัคบอกฉันเองว่าพ่อป่วย แต่พอฉันมาถึง นายอัคกลับทำอย่างนี้กับฉัน จะไม่ให้ฉันคิดไปเองได้ยังไง ว่านายอัคจับฉันไว้ เพราะหวังในตัวฉัน!”“มั่นใจในตัวเองจังเลยนะ”อัคราเหยียดหยามมุกตาภา หล่อนตัวสูง ผิวน้ำผึ้ง อกอวบ แต่ภาพรวมดู
You may also like
รักร้ายพี่ชายข้างบ้าน
ดอกอ้อลู่ลม51.3K viewsบอสเหวินรีบตามเร็ว! คุณภรรยาค่าตัวสามหมื่นล้าน
ถานฉี58.0K views(ของหวง) มาเฟีย BAD
ลำเจียก98.0K viewsแรงรักสยบแรงแค้น
นครแสงจันทร์46.1K viewsเคยรักฉันบ้างไหม
เฟยฮวา169 viewsทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70s
sanvittayam221 viewsสาวใช้คนโปรดของหมอคริส
Sherlina2.2K viewseverytime with you เพราะมีเธอ....
paiinara43 views
