Masukเช้าวันนี้ อิงฟ้าก้าวเข้าสู่บริษัท JSK กรุ๊ป ด้วยหัวใจที่เต้นระรัว ชุดสูทสีครีมอ่อนที่เจนนิสาเลือกให้เข้ากับรูปร่างของเธอ ส่งเสริมให้เธอดูเป็นสาวทำงานที่มีเสน่ห์น่ามอง ผมยาวสลวยถูกรวบครึ่งศีรษะ เผยใบหน้าหวานใสที่แต่งแต้มอย่างเป็นธรรมชาติ เธอพร้อมแล้วที่จะเผชิญหน้ากับ ดลภพ และเริ่มต้นภารกิจพิชิตบอสอย่างเต็มตัว
เมื่อมาถึงห้องฝ่ายบุคคล หญิงสาวในชุดยูนิฟอร์มสีสุภาพก็ผายมือเชิญเธอเข้าไปในห้องสัมภาษณ์ ภายในห้องมีเพียงโต๊ะทำงานหนึ่งตัว และหญิงสาววัยกลางคนผู้มีใบหน้าใจดี นั่งรออยู่ก่อนแล้ว เธอคือ คุณเวทิตา หัวหน้าฝ่ายบุคคล
“สวัสดีค่ะคุณอิงฟ้า ดิฉันเวทิตา หัวหน้าฝ่ายบุคคลค่ะ” คุณเวทิตายิ้มต้อนรับอย่างอบอุ่น พร้อมผายมือเชิญให้นั่ง
“สวัสดีค่ะคุณเวทิตา ดิฉันอิงฟ้าค่ะ” อิงฟ้ายกมือไหว้พร้อมรอยยิ้มสดใส หัวใจของเธอยังคงเต้นไม่เป็นจังหวะด้วยความตื่นเต้น
“ก่อนอื่นต้องขออภัยคุณอิงฟ้าก่อนนะคะ ที่วันนี้คุณดลภพไม่สามารถมาสัมภาษณ์ด้วยตัวเองได้” คุณเวทิตาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเกรงใจ ทำให้อิงฟ้าใจหล่นไปอยู่ตาตุ่ม ความผิดหวังฉายชัดในแววตาเพียงเสี้ยววินาที
“คะ? ทำไมเหรอคะ” อิงฟ้าถามออกไปอย่างอดไม่ได้
คุณเวทิตายิ้มบางๆ ก่อนจะเอ่ยขึ้น
“พอดีคุณปู่ของคุณดลภพเข้าโรงพยาบาลกะทันหันค่ะ ท่านเลยรีบไปดูแล แต่ไม่ต้องกังวลนะคะ คุณดลภพได้แจ้งกับทางเราแล้วว่า...เขาได้พิจารณาคุณจากใบสมัครที่คุณระบุความสามารถพิเศษไว้แล้วค่ะ”
ดวงตาของอิงฟ้าเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจระคนดีใจ เธอแทบไม่เชื่อหูตัวเองว่าเขาจะ “เลือก” เธอจากสิ่งที่เธอเขียนลงไปในใบสมัครที่ไม่เหมือนใคร
“ดังนั้น ทางบริษัทจึงมีความยินดีที่จะแจ้งว่า คุณอิงฟ้าได้ผ่านการคัดเลือกให้เข้าร่วมงานกับเราในตำแหน่งเลขานุการของคุณดลภพค่ะ” คุณเวทิตาพูดด้วยรอยยิ้มกว้าง พร้อมกับยื่นเอกสารการรับเข้าทำงานมาให้ “ยินดีต้อนรับสู่ JSK กรุ๊ปนะคะคุณอิงฟ้า คุณสามารถเริ่มงานได้เลยตั้งแต่วันนี้ค่ะ คุณอารี เลขานุการคนเก่ากำลังจะลาออกภายในสิ้นเดือนนี้ คุณจะได้มีเวลาเรียนรู้งานจากเธอค่ะ”
อิงฟ้าถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ ข่าวดีที่มาอย่างกะทันหัน ทำให้เธอตั้งตัวไม่ถูก แม้จะแอบผิดหวังที่ไม่ได้เจอหน้าดลภพในวันนี้ แต่การได้งานอย่างรวดเร็วและง่ายดายเกินคาด ทำให้เธอดีใจจนเนื้อเต้น นี่คงเป็นเพราะพรของเจ้าแม่ทับทิมแน่ๆ!
“ขอบคุณมากค่ะ!” อิงฟ้าตอบรับอย่างกระตือรือร้น เธอยื่นมือไปรับเอกสารด้วยความรู้สึกตื่นเต้น มือไม้สั่นเล็กน้อย
“ดิฉันจะตั้งใจทำงานให้ดีที่สุดค่ะ!”
“ดีเลยค่ะ” คุณเวทิตายิ้มอย่างพึงพอใจ
“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวคุณอารีจะมาพบคุณที่นี่ เพื่อพาคุณไปที่โต๊ะทำงานและเริ่มสอนงานให้เลยนะคะ”
ไม่นานนัก คุณอารี เลขาฯ คนเก่า ผู้หญิงวัยกลางคนรูปร่างเพรียว ใบหน้าใจดีและดูเป็นมิตร ก็เดินเข้ามาในห้อง คุณเวทิตากล่าวแนะนำเธอให้กับอิงฟ้า
“สวัสดีค่ะคุณอิงฟ้า ยินดีต้อนรับนะคะ ฉันอารีค่ะ” คุณอารียิ้มต้อนรับอย่างอบอุ่น
“สวัสดีค่ะคุณอารี ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ” อิงฟ้ายิ้มหวานตอบกลับ
“ค่ะ ตามมาเลยค่ะ เดี๋ยวฉันจะพาไปที่โต๊ะทำงานและเริ่มสอนงานให้เลยนะคะ” คุณอารีเดินนำอิงฟ้าไปยังส่วนของห้องทำงานเลขานุการที่อยู่ไม่ไกลจากห้องของดลภพมากนัก
อิงฟ้ากวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องทำงานที่กว้างขวางและทันสมัย ทุกอย่างดูเป็นระเบียบเรียบร้อยสะอาดตา โต๊ะทำงานของเลขานุการอยู่ใกล้กับประตูห้องของบอสที่สุด ทำให้เธอสามารถมองเห็นประตูห้องทำงานของดลภพได้อย่างชัดเจน
“นี่คือโต๊ะทำงานของคุณนะคะ” คุณอารีผายมือไปยังโต๊ะทำงานที่จัดเตรียมไว้อย่างดี
“เดี๋ยวฉันจะเริ่มสอนงานพื้นฐานให้ก่อนนะคะ พอดีว่าคุณดลย์ค่อนข้างละเอียดและต้องรอบคอบมากค่ะ”
อิงฟ้าพยักหน้ารับอย่างตั้งใจ เธอรู้สึกตื่นเต้นและพร้อมที่จะเรียนรู้ทุกสิ่งทุกอย่าง ถึงแม้เธอจะไม่มีประสบการณ์ทำงานออฟฟิศมาก่อนเลย แต่เธอก็พร้อมจะทุ่มเททุกอย่าง เพื่อภารกิจพิชิตใจบอสร้ายอย่างดลภพ! เธอนั่งลงที่โต๊ะทำงานตัวใหม่ หัวใจยังคงเต้นไม่เป็นจังหวะ นี่คือจุดเริ่มต้นของการเดินทางครั้งสำคัญ เธอได้เข้ามาในโลกของเขาแล้ว ถึงแม้จะยังไม่ได้เจอหน้ากันในวันนี้ แต่อิงฟ้าก็เชื่อมั่นว่าอีกไม่นาน เธอกับดลภพจะต้องได้ใกล้ชิดกันมากขึ้น และความคลั่งรักของเธอจะต้องหลอมละลายหัวใจที่เย็นชาของเขาให้ได้แน่นอน
ถึงเวลาพักกลางวัน อิงฟ้ารู้สึกโล่งใจเล็กน้อยที่ได้พักจากการเรียนรู้งานอันหนักหน่วงในวันแรก เธอรีบหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วกดโทรหา เจนนิสาเพื่อนสนิททันที
“เจน!!..ว่างคุยป่าว” อิงฟ้ากรอกเสียงลงไปในสายด้วยน้ำเสียงที่เจือความผิดหวังเล็กน้อย
“มีอะไรจ๊ะคุณหนูอิงฟ้า!!!”
“วันนี้คุณดลภพไม่มาสัมภาษณ์ฉันหรอก คุณปู่ของเขาเข้าโรงพยาบาลกะทันหัน”
“อ้าวเหรอ!!!...แต่อย่างน้อยแกก็ได้งานนี้แล้วนี่ จะเจอตอนไหนก็ต้องได้เจอสักวันหนึ่งแหละ” เจนนิสาปลอบใจพลางหัวเราะเบาๆ เธอรู้ดีว่าเพื่อนรักคงตั้งใจมาเจอหน้าบอสสุดหล่อในวันนี้
“เป็นไงบ้าง งานวันแรก โอเคมั้ย” เจนนิสาถามต่อ
“ก็ดีนะ พี่อารี สอนงานให้ฉันเยอะเลย เธอใจดีอยู่ แต่เสียดาย คิดว่าจะได้อยู่ในห้องทำงานเดียวกันกับเค้าซะอีก!” อิงฟ้าเล่าอย่างตื่นเต้นปนบ่นเล็กน้อย เธอจินตนาการภาพตัวเองนั่งทำงานเคียงข้างดลภพ แต่ความเป็นจริงคือเธอยังคงนั่งอยู่หน้าห้องทำงานเขา
“มันก็ไม่เสมอไปหรอก บางที่ห้องเลขาฯ กับห้องบอสก็ต้องแยกกันอยู่แล้ว” เจนนิสาพูดพลางหัวเราะ
“เอ่อ...แต่เย็นนี้พี่อารีชวนฉันแวะไปเยี่ยมคุณปู่ของคุณดลย์ที่โรงพยาบาล” อิงฟ้าบอกด้วยน้ำเสียงเจือความตื่นเต้น
“แหม่!!.. ยังไม่ทันเจอตัวเลย เรียกเค้าคุณดลย์ซะแล้ว จริง ๆ เลยนะแกเนี่ย” เจนนิสาแซวทันควัน พลางนึกขำกับความเร็วในการปรับตัวของเพื่อน
“ก็ติดปากมาจากพี่อารีนั่นแหละ แกอะไรก็ คุณดลย์ๆ” อิงฟ้ารีบแก้ตัว ก่อนจะหัวเราะออกมา
“ก็ไปสิ จะขับรถไปเองหรือตามพี่อารีไปล่ะ” เจนนิสาถามอย่างใส่ใจ
“ฉันไม่ได้เอารถมาหรอก อีกอย่างก็ไม่รู้ค่อยทางด้วย อาศัยไปกับพี่เค้าดีกว่า” อิงฟ้าตัดสินใจที่จะไม่ใช้รถของตัวเองในการมาสัมภาษณ์งานเมื่อเช้า เพราะต้องการให้ดลภพเห็นว่าเธอเป็นผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งที่เข้าถึงง่าย
“ก็เอาสิ มีอะไรโทรหาฉันได้ตลอด ถ้าจะให้ฉันไปรับก็ได้นะ” เจนนิสากำชับ
“ขอบใจแกมากนะเจน” อิงฟ้ายิ้มหวาน แม้เพื่อนจะมองไม่เห็นก็ตาม
“อือ...อย่าลืมมาเลี้ยงชาบูฉันด้วยล่ะ” เจนนิสาไม่ลืมที่จะทวงสัญญา
“ไม่ลืมอยู่แล้ว!” อิงฟ้าตอบกลับอย่างอารมณ์ดี
ตอนที่ 37 ตอนจบหลังจากวันนั้นคุณอดุลศักดิ์ก็ใช้คลิปวิดีโออันน่าอับอายเป็นเครื่องมือขู่บังคับมินตราให้มีสัมพันธ์สวาทกับเขาเรื่อยมา มินตราต้องช้ำใจอย่างหนัก เธอรู้ดีว่าตัวเองได้ก้าวพลาดไปแล้ว และมันก็สายเกินไปที่จะแก้ไข ทุกครั้งที่ต้องตกอยู่ใต้อาณัติของชายสูงวัย ภาพใบหน้าของดลภพ ชายหนุ่มผู้เป็นที่รักก็ผุดขึ้นมาในห้วงความคิด ความรู้สึกผิดและเจ็บปวดบีบรัดหัวใจจนแทบแหลกสลาย แต่เธอก็ไม่อาจปฏิเสธได้ เพราะอนาคตและชื่อเสียงของบิดาอยู่ในกำมือของเขา และระยะหลังมานี้อดุลย์ศักดิ์ก็มีหลักฐานว่าพ่อของเธอค้ายาเสพติดจริง ๆ เธอจึงยอมเป็นของเขาเรื่อยมาถึงแม้มินตราจะต้องทนกับสภาพที่น่าอดสู แต่หัวใจของเธอยังคงเปี่ยมด้วยความรักที่มีต่อดลภพไม่เสื่อมคลาย ยิ่งถูกกระทำย่ำยีมากเท่าไร เธอก็ยิ่งโหยหาความรักจากเขามากเท่านั้น ความคิดที่จะหลุดพ้นจากพันธนาการนี้กัดกินใจเธอตลอดเวลาในที่สุด วันหนึ่งมินตราก็ตัดสินใจอ้อนวอนคุณอดุลศักดิ์อีกครั้ง เธอรู้ว่านี่อาจเป็นโอกาสสุดท้ายที่จะปลดปล่อยตัวเองให้เป็นอิสระจากเงื้อมมือของเขา เพื่อจะได้กลับไปยืนอยู่เคียงข้างคนที่เธอรักได้อย่างแท้จริง แม้จะต้องแลกมาด้วยอะไรก็ตาม“คุณอาข
ตอนที่ 36 ว่าที่พ่อผัว รัวถึงใจ NCอดุลศักดิ์ค่อยๆ หันมาสบตากับเธอช้าๆ ดวงตาของเขาแดงก่ำด้วยความโกรธระคนกับเพลิงปรารถนาที่ถูกจุดให้โหมกระหน่ำรุนแรงยิ่งขึ้น ก่อนจะกระชากร่างบางเข้ามาประกบริมฝีปากเขาขบเม้มริมฝีปากบางอย่างรุนแรงอีกครั้งเมื่อเธอไม่ยอมเปิดปากให้เขา มือหนาบีบเข้าที่ต้นแขนของมินตราจนเป็นรอยแดง ก่อนที่อดุลศักดิ์จะดันร่างหญิงสาวให้ถอยไปที่โซฟาในห้องทำงานอย่างรวดเร็ว ก่อนจะผลักเธอให้นั่งลงไปบนโซฟาอย่างแรง“อย่านะอาศักดิ์..มินจะฟ้องพ่อจริง ๆ นะ!” เธอร้องห้ามอดุลย์ศักดิ์ขึ้นคร่อมเธอไว้ มือเล็กยกขึ้นมาดันอกเขาไว้สุดแรง“เธอรู้อะไรมั้ย พ่อเธอน่ะ...มันมีชนักติดหลัง มันไม่กล้าทำอะไรฉันหรอก รู้มั้ยว่าเบื้องหลังพ่อเธอน่ะค้ายาเสพติด” อดุลย์ศักดิ์รู้ว่ารัฐมนตรีอาคมมีธุรกิจที่ผิดกฎหมาย แต่ยังต้องพึ่งพากันก็เลยทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น“ไม่จริง!” มินตรารีบเถียงทันที“เธอไปเรียนเมืองนอกตั้งแต่เรียนจบ ม.ปลาย จะไปรู้อะไรล่ะ”“ถ้าอยากหมดอนาคต ก็ลองดู” พูดจบอดุลศักดิ์ก็ก้มลงบดขยี้ริมฝีปากบางอย่างรุนแรง“อื้อออออออ!!!” เธอครางในลําคอและพยายามสะบัดหน้าหนีริมฝีปากของอดุลย์ศักดิ์ เขาจึงยกมือขึ้นไปบีบคางเ
ตอนที่ 35 รสสวาทว่าที่พ่อสามีสองวันต่อมาคุณอดุลศักดิ์กลับรู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่ง เขาไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่ามินตราจะทำให้เขากลับมามีความรู้สึกทางเพศได้อีกครั้ง และเขาก็ติดใจในลีลาร่วมรักบนเตียงของเด็กสาวคนนี้ที่ไม่ธรรมดา มันทำให้เขารู้สึกเหมือนกลับไปเป็นหนุ่มอีกครั้ง ความติดใจนี้ทำให้เขาอยากจะร่วมรักเธออีกริมฝีปากหยักยกยิ้มกรุ้มกริ่ม ขณะที่สายตาคมกริบจับจ้องไปยังคลิปวิดีโอในโทรศัพท์มือถือที่บันทึกวิดีโอความเร่าร้อนระหว่างเขากับมินตราเอาไว้ ภาพที่ปรากฏบนหน้าจอคือร่างบอบบางที่บิดเร้าอยู่ภายใต้ร่างของเขาที่อัดกระแทกร่างเล็กจนเสียงร้องครวญครางยามที่เธอตอบสนองต่อสัมผัสของเขา ทุกรายละเอียดในคลิปตอกย้ำความสุขสมที่เขาได้รับเมื่อสองคืนก่อน ความร้อนรุ่มที่กลับมาคุกรุ่นในกายชายชราทำให้เขารู้สึกมีชีวิตชีวาอีกครั้ง“ลีลาหนูช่างไม่ธรรมจริง ๆ มินตรา!!! ฉันจะทำทุกอย่าง เพื่อให้หนูยอมมาเป็นนางบำเรอของฉันให้ได้!!!” เขาพึมพำกับตัวเอง พลางลูบไล้หน้าจอโทรศัพท์เบาๆ แววตาเต็มไปด้วยความพึงพอใจและนึกถึงแผนการบางอย่างที่ผุดขึ้นมาในหัว เขารู้สึกว่าคลิปวิดีโอนี้ไม่ใช่แค่บันทึกความทรงจำอันเร่าร้อน แต่เป็นเครื่อ
ตอนที่ 34 หญ้าอ่อนป้อนโคแก่ NCคุณอดุลศักดิ์นั่งดื่มเหล้าหมดไปหลายแก้วต่อจากนั้น ก่อนจะเริ่มรู้สึกถึงความร้อนรุ่มแปลกๆ ที่แล่นพล่านไปทั่วร่างกาย เขาเดินโซซัดโซเซเข้าไปในห้องน้ำ แล้วก็ต้องหยุดชะงักเมื่อเห็นร่างขาวอวบในชุดเดรสสีขาวสั้นเต่อ กำลังนั่งหลับอยู่บนชักโครก“หนูมิน!!!...หนูมิน!!!...” คุณอดุลศักดิ์พยายามปลุกว่าที่ลูกสะใภ้ แต่ตัวเองก็เริ่มมีอารมณ์คล้อยตามฤทธิ์ของยาปลุกเซ็กซ์ และภาพที่เห็นก็ทำให้ร่างกายของเขาร้อนผ่าวขึ้นเรื่อย ๆ ส่วนมินตราที่เมามายก็คิดว่าคนที่อยู่ตรงหน้าคือดลภพ เธอเงยหน้าขึ้นมองชายสูงวัยว่าที่พ่อสามีด้วยแววตาอันเย้ายวน“คุณมาก็ดีแล้วคุณดลย์..บอกมินหน่อยสิคะ.ว่ามินมีอะไร..ที่สู้นังเลขาฯ ของคุณไม่ได้” เธอพึมพำเสียงอู้อี้อยู่ในลำคอ พออดุลย์ศักดิ์เดินเข้าไปใกล้แขนเรียวงามก็เลื้อยขึ้นโอบรอบคอของเขา“มินแพ้มันตรงไหนคะ คุณดลย์!!! มีตรงไหนในร่างการของมินที่คุณรังเกียจเหรอคะ”“เอ่อ...หนูๆ...ใจเย็น.ก่อนนะ.นี่อาเอง .อย่า...อา...อาไม่ใช่!!!” คุณอดุลศักดิ์พยายามห้ามปราม แต่เสียงของเขากลับถูกปิดด้วยริมฝีปากอิ่มของอีกฝ่าย จนร่างกายของเขาเริ่มตอบสนองทันที“ลองจับดูสิคะคุณดลย์” เ
ตอนที่ 33 มันคือข่าวดีสินะในเวลาเดียวกันนั้นอิงฟ้า ก็กำลังเผชิญหน้ากับเรื่องราวที่ทำให้ชีวิตของเธอต้องสั่นคลอน อิงฟ้าเริ่มรู้สึกไม่สบายตัวมาหลายวันแล้ว เธอคลื่นไส้เวียนหัวอยู่บ่อยครั้ง จนกระทั่งเธอตัดสินใจไปพบแพทย์และผลที่ออกมาก็ทำให้เธอตกใจจนแทบช็อค“คุณตั้งครรภ์ได้สองเดือนแล้วค่ะ” เสียงของแพทย์หญิงดังขึ้นในโสตประสาทของเธอ ราวกับสายฟ้าฟาดลงกลางใจ อิงฟ้าเดินออกมาจากโรงพยาบาลด้วยร่างที่ไร้เรี่ยวแรง เมื่อเร็ว ๆ นี้เธอก็เพิ่งรู้ความจริงว่าดลภพจะต้องแต่งงานกับมินตราในที่สุดเพื่อรักษาธุรกิจเอาไว้อิงฟ้าไม่เคยป้องกันเลยสักครั้งในช่วงที่มีอะไรกับดลภพ ความเสียใจอย่างใหญ่หลวงถาโถมเข้ามา และสิ้นเดือนนี้เธอก็ต้องลาออกจากการเป็นเลขาฯ ของดลภพ ตามคำสั่งของคุณภัสสรและคุณอดุลย์ศักดิ์ แล้วเธอจะไปบอกดลภพอย่างไรว่าเธอกำลังตั้งท้องลูกของเขาด้วยหัวใจที่หนักอึ้งและความหวาดกลัวที่เกาะกุม เธอรีบไปหาเจนนิสา เพื่อนสนิททันที เพื่อปรึกษาเรื่องราวทั้งหมด ทันทีที่ประตูห้องเปิดออก อิงฟ้าก็โผเข้ากอดเจนนิสาแน่น น้ำตาเอ่อคลอ ดวงตาคู่สวยแดงก่ำ“เจน!!! ฉันท้องอะแก!!!” อิงฟ้าบอกเสียงสั่นเครือ น้ำตาไหลอาบแก้มจนเสื้อเพื่
ตอนที่ 32 เกมรักเดิมพันวันต่อมา อิงฟ้าตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกสดชื่น เธอหันไปมองร่างของดลภพ ที่ยังคงหลับสนิทอยู่ข้างกาย มุมปากเล็กๆ คลี่ยิ้มบางๆ เมื่อนึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ก่อนที่รอยยิ้มนั้นจะจางหายไป เมื่อเธอคิดถึงเรื่องที่ยังค้างคาใจอิงฟ้าค่อยๆ ลุกขึ้นจากเตียงอย่างระมัดระวัง เธอมีเรื่องสำคัญที่ต้องทำในวันนี้ และตัดสินใจที่จะบอกเขาตรงๆ เมื่อดลภพตื่นขึ้นมา อิงฟ้าก็เอ่ยปากขออนุญาตเขาด้วยท่าทีจริงจัง“คุณดลย์คะ...วันนี้อิงขออนุญาตไปแก้บนที่ศาลเจ้าแม่ทับทิมนะคะ” เธอเอ่ยบอกอย่างตรงไปตรงมา ดลภพเลิกคิ้วเล็กน้อย เขารู้ว่าเธอค่อนข้างจะเชื่อเรื่องพวกนี้ และสำหรับเขาแล้วมันดูงมงาย แต่ในเมื่อเธอทำไปเพราะความรักที่มีต่อเขา เขาจึงไม่อาจขัดใจได้“ได้สิครับ...อยากให้ผมไปด้วยไหม” ดลภพถามด้วยน้ำเสียงอบอุ่น“ไม่เป็นไรค่ะ อิงว่าจะไปกับเจน” อิงฟ้ายิ้มหวานอิงฟ้ากำลังร่ายรำถวายเจ้าแม่ทับทิมอย่างอ่อนช้อยงดงามอยู่ที่หน้าศาล ชุดไทยประยุกต์ขับเน้นให้ร่างอรชรดูงดงามราวกับนางในวรรณคดี ท่วงท่าที่อ่อนช้อยพลิ้วไหวสะกดทุกสายตาที่มองเห็นทันใดนั้นเอง รถยุโรปคันหนึ่งก็ขับมาจอดนิ่งที่หน้าศาล ก่อนที่ผู้ห







