Se connecterPartager
33
Date de publication:
2026-01-13 21:51:30“พี่จะไปนอนแล้วครับ” พูดเท่านั้น
จู่ ๆ ร่างบางในเดรสหวานตัวเดิมก็ยกตัวขึ้นนั่งคร่อมบนหน้าตัก จับเขาไว้ไม่ให้หนีไปจากเธอง่าย ๆ ด้วยท่าเดียวกันกับที่จับคนพี่มาก่อน! สองมือวาดข้ามบ่าแกร่งไปอย่างไร้ความกลัวเกรง
แววตาคู่สวยประกายแนวแน่ทำชายหนุ่มอกสั่นขวัญแขวน
“วี... ทำอะไรครับ?”
“พี่ภามขา... เราโกรธกันตั้งหลายเดือนเพราะอะไรคะ?”
สาวน้อยยังไม่เลิกถ่วงเวลาเขา ภาคินคิดว่าควรรีบไปก่อนเลยเถิดไปไกลกว่านี้ แต่แค่การออกไปจากวงแขนบอบบาง มันช่างยากเย็นเหลือเกิน เขาเกือบลืมไปแล้วว่าสาวน้อยกลายเป็นสาวตัวนุ่มนิ่มกลิ่นหอมเมื่อไร
พอจะขยับเธอก็ดันกายแอ่นเอวเข้าหาจนสัมผัสได้ถึงกันและกัน มังกรร้ายผงาดคอรอเธออยู่ข้างล่าง เขาไม่กล้าละวางไปจากใบหน้างาม
“พี่ไม่คิดถึงวีเลยหรือคะ?”
“...”
ในสีหน้านิ่งเรียบไร้อารมณ์ รอยยิ้มปรากฏตรงมุมปากงามเพียงครู่ ก่อนที่เธอจะโน้มใบหน้าลงพิงหน้าผากไว้บนหน้าผากของเขา เล่นเกมส์จ้องตาหลังจากนั้นแล้วเธอก็ส่งเสียงเจื้อยแจ้ว งานถนัด...
Loving You…
ราวนกน้อยฮัมเพลงหวานในยามเช้า เสียงไพเราะตรึงเขาไว้ให้อยู่กับที่เช่นโซ่ตรวนผูกขึงติดเตียง ปลายนิ้วกรีดกรายผ่านแก้มสาก แผงอกกว้างแต่ละคราวทำลมหายใจของชายหนุ่มหอบสั่นเพราะอารมณ์ปรารถนา
เขาชอบฟังน้องวีร้องเพลง... พูดคุยหยอกล้อเล่นกับเขา
ติดแค่แม่ตัวดีตอนเล็กกับตอนโตไม่ใช่คนเดียวกัน! มารยาทล้านเล่มเกวียนในระดับอัพเกรด ผู้ชายร้อยทั้งร้อยรู้ว่าเธอกำลังยั่วยวน
“พี่ภามขา... พี่คิดถึงวีไหม? ทำไมไม่ตอบ...”
เป็นไปได้ว่าภาคินเก็บกดทนปิดบังความรู้สึกของตัวเองมานาน จนไม่กล้าที่จะผลักไสเธออีกแล้ว
“คิดถึง... มาก แต่...” เสียงขาดไปขณะหลุบตามองปลายจมูกงาม ใกล้แค่ลมหายใจแตะกัน เธอหลุบมองปากหนาหยักได้รูปโดยไม่ทำอะไรนอกจากยิ้ม...
หัวใจชายแกร่งเต้นรัวแรง เขาลอบกลืนน้ำลายเสียงดังจนลูกกระเดือกขยับ เมื่อกระโปรงเดรสตัวแสบเปิดออกกว้าง กลางกายของเธอและเขาสัมผัสกันในสภาพแข็งขึง เปียกปอนดังพายุที่ตกลงพื้นให้ชุ่มฉ่ำ ถึงมีแพนตี้ตัวจิ๋วและกางเกงสแล็คดำกั้นอยู่ สาบานได้เลยว่าเขาอยากยัดมันเข้าไปเจียนคลั่ง!
“แบบนี้ไม่ดีครับ”
“อะไรไม่ดีคะ?”
หญิงสาวแสร้งทำเป็นอ่อนต่อโลก แตะฝ่ามือลงต้นแขนเป็นล่ำสัน กวาดดวงตาลงตามด้วยท่าทางเช่นนางแมวยั่วสวาท หากเป็นภากรคงจับเธอตะบมจูบไปแล้วเสียบสับยันเช้าเป็นการสั่งสอน ไม่ใช่กับภาคิน
“แรด...” เขาบริภาษเธออย่างร้ายกาจ แม้ตัวเกือบตบะแตก น้องชายตัวดีผงกหัวเปียก ๆ ของมันจนกางเกงเปรอะน้ำหนืด ก่อนที่เขาจะเลื่อนฝ่ามือขึ้นวางบนแผ่นหลังบาง
ในที่สุดก็ตัดสินใจ เอื้อมไปเปิดลิ้นชักข้างหัวเตียง หยิบกล่องสีชมพูหวานสมบัติสำคัญอีกชิ้นหนึ่ง
“เอ้านี่... ของใหม่แกะกล่อง แต่น้องวีต้องแกะเอาเองนะ”
ชายหนุ่มหลับตาผลักเธอออกด้วยแรงทั้งหมดที่มี ลุกจากเตียงหนีไปดื้อ ๆ ดวงคู่สวยเบิกโพลงมองเจ้าก้อนกลมในมือ สะบัดหน้าตามเสียงประตูที่ปิดลงเพียงวินาที ชายหนุ่มก็เหมือนจะลืม อุตส่าห์ยื่นหน้าเข้ามาบอกอีกรอบ
“ไข่สั่นงานคุณภาพกันน้ำเข้า มอเตอร์แบบใหม่พลังสั่นสูงสั่นได้เจ็ดแบบ ใช้เสร็จแล้วก็ฝากล้างทำความสะอาดด้วย ช่วยเหลือตัวเองนะครับ”
“พี่ภาม...!”
----------
“น้องวี... ดีกับภามแล้วหรือครับ?”
คนถามสีหน้าไม่เป็นสุขนัก ตรงข้ามกับหญิงสาวที่หยิบเดรสทำงานสีขาวทรงคุณนายเกาหลีมาทาบบนเรือนกาย ปากฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี
“ค่ะพี่ภีม ทำไมคะ?”
“พี่ดีใจด้วยนะ... ไม่อยากให้ทะเลาะกัน เราก็... อย่าเอาแต่ใจกับภามมากล่ะ”
ภากรตะกุกตะกักอย่างไม่เป็นตัวเองเลย เขาไม่สามารถพูดออกมาว่าไม่อยากให้ทั้งสองคนดีกัน รักกันหวานจ๋อย! ความรู้สึกหวงแหนตามธรรมชาติเกิดขึ้นกับตัวเขาหลังมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับน้อง เขาเป็นเจ้าของนวลเนื้อนางทุกตารางนิ้ว... เป็นผู้ชายคนแรกของน้องวี!
ไม่สิ... เธอไม่ได้เป็นของเขาคนเดียวมาแต่แรก กี่ครั้ง ๆ ก็ครางเรียกชื่อผู้ชายตั้งสองคน
ผู้หญิงสองใจ!
“พี่ภีมไม่สบายใจเรื่องพี่ภามใช่ไหมคะ? วียังรักพี่เหมือนเดิมนะ ไม่คิดมากทำตัวจุกจิกแบบผู้หญิงเนอะ”
“พี่เปล่าเป็นพวกคิดเยอะซะหน่อย”
วงหน้าหล่อเหลานิ่งเรียบไร้อารมณ์ตรงข้ามพายุโทสะภายในจิตใจ พอร่างบางในชุดคลุมอาบน้ำกลิ่นหอมฟุ้งเดินหายไปเปลี่ยนเสื้อผ้า กลับมาหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง หยิบแป้งตลับขึ้นมาตบเบาบาง แต่งหน้ารองพื้นอ่อน ๆ ตามสไตล์คุณหนู เขาเกือบที่จะเข้าไปถามว่าให้ช่วยแต่งหน้าทำผมด้วยไหม แต่ก็รอให้เธอเป็นฝ่ายพูดกับเขาเอง
“สวยไหมคะ?”
“ครับ... ดีครับ สวยมาก”
ตาคมจรดมองเดรสเข้ารูปทรงสมส่วนเอวโค้งเว้าทรงนาฬิกาทราย หญิงสาวตั้งใจรักษาหุ่นด้วยการรับประทานอาหารคลีน ออกกำลังกายสม่ำเสมอคงอยากโชว์หน้าอกขาว ๆ และหน้าสวย ๆ ของเธอ จึงเลือกเดรสผ่าอกแหวกคอลึกปล่อยโล่งโดยไร้เครื่องประดับ
บัตเลอร์หนุ่มในสถานะผัวทางพฤตินัยไม่ชอบเสื้อตัวนั้นและไม่ชิน เพราะภากรนี่แหละนิสัยผู้หญิงที่สุด! ชาย
Dernier chapitre
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 41
ภากรไม่ว่าอย่างไรก็รัก ต่อให้เธอมีความคิดอยากนอนกับผู้ชายสองคนพร้อมกัน! เธอกอดเขาขอโทษเขาที่มีความคิดแบบนั้น และเธอรักภาคินมากแค่ไหน ก่อนขยับไปกอดแฝดคนน้องด้วยท่าทางเหมือนแมวอ้อน“นี่... น้องวีไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้นะครับ พี่ไม่โกรธอะไรมันแล้ว เรากลับไปนอนห้องเราเถอะนะ”ถ้าเธออยู่ต่อก็คงทนไม่ไหวแน่ ตาคมจรดมองอกอวบอัด ลอบกลืนน้ำลายลงคอแห้งผาก แต่ไม่วายว่าประสาเขาที่เคยเห็นเธอเป็นเด็กสาวตัวน้อย“ใครสั่งชุดนี้มา มันน่าตีนักนะ ไอ้ภีมใช่ไหม?”“วีซื้อมาเอง... อย่าเห็นวีเป็นเด็กเล็ก ๆ สิคะพี่ภาม”วีณาไม่ใช่เด็กอีกต่อไป ภาคินรับรู้ความจริงนั้นเมื่อเธอผละจากอกของเขาเพื่อไปหาอีกคน คืบคลานไปอย่างเสือสาว ส่ายก้นงอนขึ้นสูงแต่ก้มตัวและใบหน้าลง เธอรู้หน้าที่ของตัวเองเมื่อก้มหน้าลงงับอาวุธร้ายผ่านกางเกงนอนลายสก็อตสีน้ำเงินเข้ม ร่างกำยำสะดุ้งเฮือกชนหัวคิ้วเข้าหากัน “น้องวี... อู้ยย อาาาส์... ซนอีกแล้วนะเรา...”โพรงปากนุ่มแทบทำให้ภากรสิ้นสติ ยิ่งเธอไม่ใช่คนชอบรีรออะไรมาก มือล้วงเข้าไปจับตัวการได้ก็เอาออกมาลิ้มเลียจากโคนถึงปลายหัวบานฉ่ำต่อหน้าชายอีกคน ซึ่งคงมองไม่เห็นอะไรนอกจากช่องทางเปียกชุ่
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 40
กูรักน้องมากกว่ามึงด้วยซ้ำ!“น้องวี...”เสียงพึมพำเรียกพาพี่ชายมองขวับ ภากรอยากจะคุยกับน้องชายให้รู้เรื่อง! ทันใดนั้นเอง“เฮ้ย!”“ไอ้เชี้ยภามไปไกล ๆ กูเลยนะมึง!”เสียงสบถด่ากร้าวเมื่อมือสัมผัสเย็นวาบสะกิดเข้าต้นขาด้านในผ่านเสื้อกางเกงนอน ต่างคนแยกห่างจากกันคนละมุมเตียง มือยื้อแย่งผ้าห่มผืนโตลายปลานีโม่น่ารักตรงข้ามหน้าตาตื่นตะลึง“อะไรของมึงไอ้ภีม กูนอนของกูดี ๆ”“มึงจับ... ขาอ่อนกูทำไม?”“เปล่า... ไม่ได้จับ”เถียงกันได้ไม่ทันไร เจ้าปลาน้อยก็ปรากฏเป็นคนคุ้ยเคยที่โผล่หัวออกมาจากผ้าห่ม“เฮ้ย! น้องวี!”“เบา ๆ ค่ะ พี่ภีมพี่ภาม...” เธอจุปากปรามสองหนุ่มด้วยท่าทางซุกซน สองหนุ่มมองหน้ากันแล้วเลิกส่งเสียงแต่ตกใจเสียแทนพอผ้าห่มโผล่พ้นแค่ศีรษะน้อย เส้นผมดำขลับส่งกลิ่นหอมของแชมพูหลังอาบน้ำใหม่ ๆ“น้องวีมาทำอะไรครับ คุณอาบอกแล้วว่าอย่ามามุดผ้าห่มพวกพี่รู้มั้ย?” ภาคินบอก เขาเกือบที่จะเอื้อมมือไปเลิกผ้าขึ้นแต่พอสบนัยน์ตาคู่สวยสีน้ำตาลอ่อน เสียงหวานออดอ้อนของคนตรงกลางระหว่างพวกเขาทั้งสอง“ขอน้องวีนอนด้วยคนนะคะ... พี่ภีมขา... พี่ภามขา...”แล้วเธอก็คืบคลานออกมาจากผ้านวมหนาสีส้มแปร๋นเข้าไปใกล้ ๆ พวกเขาท
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 39
“วีก็รักพี่ภามค่ะ...”วีณาเป็นผู้เสียสละเสมอในเมื่อเขายืนยันว่าจะไม่ทำ เธอปล่อยให้เขาพักพิงศีรษะ นั่งทำตาปรือเตรียมรับสิ่งที่จะเกิดเมื่อจับมือหนาขึ้นวางบนหน้าขา ให้เขาเลิกกระโปรงบานขึ้นช้า ๆ พ่นลมหายใจร้อนและเสียงพร่าหวาน“ใส่เข้าไปให้วี... หน่อยนะคะ พี่ภามขา...”ไม่ทำให้ก็บ้าเต็มทน! ภาคินยอมที่จะละวางทิฐิอันสูงส่งลงบ้าง จับเจ้าก้อนกลมใส่กางเกงในตัวน้อยลากผ่านกลางกลีบเกสรงามเปียกชุ่มฉ่ำ สอดเข้าไปจนสุดข้อนิ้ว เขาคิดว่ามันไม่ลึกพอและกลัวว่าเธอจะเจ็บมันกลับเข้าไปได้ง่ายเพราะความเปียกแฉะ...เธอเปียกได้ง่ายดายกับแค่การเล่นเกมส์จ้องตา แววตาร้อนแรงถึงเพียงนี้เขาคงไม่ต้องเล้าโลมอะไรเลย แค่กดปุ่ม...“พี่ภาม... อื้ม...!”งานง่าย ๆ ที่ไม่ง่าย เมื่อสาวน้อยพยายามปิดป้องปากตัวเองด้วยมือเล็กของเธอไม่ให้เสียงดังหลุดรอดออกไป ดวงตาคู่คมปลาบประกายฝังตรึงกับภาพแสนรัญจวนยิ่งเสียกว่านอนกับสาวคนไหน ๆ มาทั้งชีวิตน้องสาวเปียกชุ่มเริ่มเปียกปอนมากขึ้นเรื่อย ๆ เหนือหน้าตักของเขาที่เกิดตื่นตูมสำลักน้ำตาม ร่างบางบิดเร่าจนต้องซบหน้าลงบนบ่าของเขาเพราะอารมณ์แสนรัญจวน แรงสั่นจากภายในพาให้ร่างของเธอสั่นสะท้าน เธอตะเกี
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 38
แปลกที่วันนี้ยังไม่ถึงวันนั้นของเดือน ภาคินเพิ่งนึกขึ้นได้ด้วยความที่เขาจดจำเรื่องของเธอได้ทุกอย่าง ก็ตอนเหยียบเข้าห้องนอนโทนสีขาวสลับดำราบเรียบ มีกระจกเจ้าหญิงตัวน้อยและมุมของเล่นเล็ก ๆ สมัยเธอยังเป็นเด็กดวงตาคู่คมจรดมองแผ่นหลังบางในเดรสสีขาวสะอาด ปอยผมมัดลวก ๆ วางพาดไว้บนไหล่ขวา“น้องวี... จะแต่งงานเหรอ?” ภาคินถามอย่างไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าพูดอะไรออกไป เธอแค่หันกลับมาถามเขากลับด้วยแววตามาดมั่น“แต่งไหมล่ะ?”“ถามพี่?”“อืม...”“ผู้หญิงหลายใจ”วีณาหัวเราะออกมา เธอแน่ใจว่าเขาคงได้ยินที่เธอคุยกับพ่อว่าจะแต่งงานกับผู้ชายสองคน“สองค่ะ... สองใจ วีไม่ได้มีหลายใจ หนุ่มอื่นวีไม่เอา วีเอาแค่สองคนนี้” ตอบแล้วปลายนิ้วเรียวจิ้มลงบนแผ่งอกกว้าง ก่อนที่เธอจะแผ่ฝ่ามือออกวางด้วยความไว้วางใจ พิงศีรษะลงกับเสื้อเชิ้ตสีครีมอ่อนของเขาอย่างคลั่งไคล้หลงใหล“ทำอะไรครับ?”“วีขอกอดได้ไหมคะ… พี่ภามขา…”พี่ภามขา! พี่ภีมขา! มาเมื่อไร หัวใจชายหนุ่มอ่อนยวบทุกครั้งไปเหมือนกลายเป็นจุดอ่อนของเขาไปเสียแล้ว ภาคินเพิ่งเลิกเป็นไบโพลาร์ไปหลังโดนรุกเร้าอย่างหนัก เขาปิดตาลงพูด“ครับ... ได้ครับ”แล้วปล่อยให้วงแขนเล็กเลื่อนขึ้นลา
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 37
“พ่อจะรีบกลับนะ”“ค่ะ”ลูกสาวยิ้มอ่อนมองใบหน้าหล่อเหลา หลังได้ปรับความเข้าใจกัน พ่อกลับมารับประทานอาหารด้วยกันสม่ำเสมอ ยังสังเกตได้ว่าไม่มีสาวมากหน้าหลายตามากวนใจ ภากรก็ไม่ต้องเหนื่อยไปซื้อของสมนาคุณให้หล่อนทั้งหลายเป็นเรื่องดีที่น่าเสียดาย เมื่อลูกน้องฝีมือดีของเธอดันโดนฉกไปคน“ฝากคุณณดาด้วยค่ะ พ่อห้ามหักอกเลขาฯ วีนะคะ ไม่งั้นวีขอเลขาฯ คืน”“เอ้อ... คือมันเป็นอย่างนี้นะ พ่อว่าลูกเข้าใจผิดครับ”“เปล่าเลยค่ะพ่อ เลขาฯ วีนอนอยู่ห้องพ่อนี่คะ นั่นไง”คุณพ่อยิ้มเจื่อนเพราะข่าวมาถึงหูลูกสาวไวเหลือเกิน ประตูเปิดออกอีกรอบหนึ่ง ข้างหลังของคุณพ่อปรากฏเจ้าของร่างบางในเดรสกระโปรงเรียบร้อยงานแบรนด์เนมดูแพงผิดหูผิดตา ถือเอกสารออกมาจากห้องยกมือไหว้เธอก็รับไหว้อย่างไม่ถือสา“ไปเถอะค่ะคุณดา ตามสบายเนอะ”“ค่ะคุณวี... ดาไปก่อนนะคะ ไม่ใช่อย่างที่คิดนะ ไม่ใช่เลยย..”ต่างคนพยายามปฏิเสธไม่ให้เธอเข้าใจผิดแม้ว่าเธอจะแสร้งทำเป็นเข้าใจอย่างคนโลกสวย คิดในแง่ดีว่าเลขาฯ เธอคงช่วยงานคุณพ่ออีกแรง ถึงมองอย่างไรก็แปลกคนเขายังรู้กันทั้งบ้าน!คุณพ่อขอบตาดำเป็นหมีแพนด้าส่วนเลขาฯ คุณลูกเสื้อผ้าไม่เคยเรียบร้อยมืออ่อนขาอ่อน
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 36
ภากรไม่มีอะไรจะคุยกับน้องชายจริง ๆ เพราะเขาเป็นฝ่ายโดนโกรธ เนื่องมาจากการผิดคำพูดของเขาเองว่าไม่กล้าแตะต้องน้อง เป็นภาคินที่ไม่เข้าใจกระทั่งหญิงสาวกลับมาหาพวกเขาอีกครั้งด้วยอารมณ์ดั่งพายุร้ายที่สงบลง“พี่ภีมพี่ภาม… ตกลงทะเลาะอะไรกันคะ?”“เปล่า...”สองคนตอบพร้อมกันแม้ไม่มีใครมองหน้ากันเลย พวกเขายังนั่งอยู่ที่เดิมคนละฝั่งตรงข้าม นั่นทำเอาวีณาถึงกับถอนหายใจ“อยากให้วีไม่สบายใจเหรอคะ? พี่ภีม... พี่ภาม... อยากเห็นวีร้องไห้ใช่ไหม?” วีณาไม่ไหวต้องใช้วิธีสุดท้ายคือบีบน้ำตา! ทีแรกเธอคิดอยู่ว่าจะประชดพวกเขาด้วยการไปเที่ยวบาร์โฮสหรือสถานที่อโคจรสักที่ แต่มันคงไม่สามารถแก้ปัญหาตอนนี้“น้องวีจะร้องไห้ทำไมครับ? พวกพี่ไม่ได้ทะเลาะอะไรกันสักหน่อย”คนหนึ่งแววตาเอ่อคลอพอเธอตีหน้าเศร้า ส่วนอีกคน “พี่ขอโทษครับ... อย่าร้องนะน้องวี”ภาคินอาจมีหนทางปรับความเข้าใจกับพี่ชาย ในขณะที่เธอได้แต่หวังว่าเขาจะยอมลดทิฐิตัวเองลงเพื่อเธอ“ก็ได้... งั้น... วันนี้กูขออยู่กับน้องบ้าง... ได้ไหม? พี่ภีม...” พูดอึกอัก ภายใต้แววตาเศร้าหมองบอกว่าเขาเจ็บปวดกับการกระทำของภากรมากแค่ไหน ยังเกิดหวงแหน อยากได้เธอขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุ
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 35
แค่สิบกว่ากิโลฯ ไม่ไกลจากบ้านมากนัก เธอจะได้ชื่นชมบรรยากาศร่มรื่นหรูหรามีห้องสัมมนาและสถานที่ถ่ายรูปสวย ๆ ได้เช็คอินเซลฟี่กับสองหนุ่มลงสื่อโซเชียล เป็นเรื่องที่เธออยากทำมันมานาน แต่พอลงจากรถเท่านั้น“วันนี้ดีเดย์... วันพุธ... เวรของภากรถ้าคุณอาโทรเรียก เป็นดีเดย์จริง ๆ นะครับ”ในถ้อยคำประชดประชัน ร
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 34
ใบหน้าหวานงามปรากฏรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ขณะชื่นชมเสื้อผ้าของตัวเอง แต่เหลือบตามองคนข้างกายผ่านกระจกบานใหญ่“วันนี้วีอยากใส่ Pomelo เพราะว่าเป็นดีเดย์ เหมาะกับสีขาว” มือเลื่อนขึ้นลูบไล้ลำคอด้วยสีหน้าผ่อนคลาย จู่ ๆ เธอก็ทำหน้าตกใจ“อุ๊ย... หรือดีเดย์ควรใส่กระโปรงแหวกทะเลลึกหาอันดามันของ Peter Do ดีนะ? อืม.
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 32
“เฮ้อ... เราน่ะแค่หวงพี่กับภีมเพราะคุณพ่อไม่สนใจ เลยกะเอาทั้งพี่ทั้งน้องไม่ให้ไปไหนกับใคร เลิกหลอกล่อพี่ภามเถอะนะครับ”“พี่ภาม...” ทั้งน้ำเสียงและแววตาเจ็บปวดสั่นคลอนหัวใจชายหนุ่ม เขาไม่อยากทำให้เธอเสียใจแต่ก็พูดไปแล้ว ริมฝีปากงามสีชมพูหวานเม้มปิดแน่นราวฝาหอย ก่อนที่เธอจะระเบิดอารมณ์ใส่เขาอีกรอบ“ว
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 31
“น้องวี... หยุดด่าพี่เป็นภาษาอีสานเถอะนะครับ พี่ฟังไม่รู้เรื่อง”“ขี้ตั๊วะ...”แล้วเขาก็โกหกเธออีกว่าจะไม่ทิ้งกัน ไม่ใช่เรื่องฟังไม่รู้เรื่องอะไรเลย“พี่... ว่าวอีสานบ่ได้... อย่าร้องไห้เลยนะครับ... จะเป็นตาซังคัก ๆ”ร้องไห้แล้วน่าเกลียด! คำปลอบนั้นทำให้เธอให้เลิกส่งเสียงกระซิกตามลำพังบนที่นอน วีณา
Vous vous intéresseriez aussi à
ถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)67.4K Vuesล่าหัวใจ คุณภรรยา(เก่า)ที่รัก
น้ำหมึกหิมะ102.9K Vuesสตรีขี่ม้าออกศึก
ปาเย่วเซิ่งเซี่ย1.4M Vuesบอสเอวดุ!!!
ซีไซต์312.1K Vuesมาเกิดได้เเล้วลูก! (Baby, please!)
ซีซั่นฟิน100 Vuesหมอพอร์ชที่แปลว่าพ่อหม้ายที่รักเธอ
อิ่มฤทัย43 VuesMy Precious ของขวัญวันร่ำลา
เมลณีย์/ต้าจี๋ต้าลี่45 VuesSet นิยายอีโรติก หวามสวาทเมียเชลย
อักษรามณี249 Vues
