Share

06 นางเป็นปีศาจ

last update Petsa ng paglalathala: 2026-10-28 02:09:23

06

นางเป็นปีศาจ

“ข้าไม่ใช่มนุษย์ ข้าเป็นปีศาจจิ้งจอก”หลิงหลิงคืนร่างที่แท้จริง เส้นผมสีเงินพลิ้วสยายไปตามแรงลม ก่อนที่หูสีเทาจะโผล่ขึ้นมา หางทั้งเก้าที่มีขนปุกปุยสีขาวสยายปลายขนหางนุ่มเป็นสีแดง ชาดแต้มหน้าผากสีแดงสดรูปกลีบดอกเหมยปรากฎขึ้น นัยน์ตาสีแดงเข้มจ้องมองว่าที่สามีไม่วางตา

หวังซุนเจียนมองภรรยาอย่างตกตะลึงที่แท้นางก็เป็นปีศาจอย่างนั้นหรือ?

“หากจะหนีก็ไปเสียตั้งแต่ตอนนี้....”หลิงหลิงแม้ภายในใจจะรู้สึกเจ็บปวดที่ชายหนุ่มเอาแต่จ้องร่างนางอย่างอึ้งๆ โดยไม่ปริปากเอ่ยคำใด แต่นางก็เข้าใจ มนุษย์คนใดกันจะยอมแต่งงานปีศาจเช่นนาง

หลิงหลิงเดินเข้าไปในกระท่อม ดึกมากแล้ว นางก็ควรนอน ร่างบางล้มตัวลงบนเตียง ที่ประดับตกแต่งไปด้วยผ้าสีแดงสด ตามแบบฉบับเรือนหอแต่งงาน หางทั้ง 9 โบกสะบัดเพื่อคลายความกังวลในใจของตน

“ข้าไม่หนี”

“...............”

“ก็คิดอยู่แล้วว่าสตรีรูปโฉมงดงามเช่นเจ้า จะมาอยู่ในป่านี้ผู้เดียวได้อย่างไร นอกเสียจากว่าเจ้าจักไม่ใช่คนธรรมดา”

“รู้เช่นนี้ทำไมถึงไม่หนีไป ไม่กลัวข้าจับเจ้ากินรึไง?”

“หากเจ้าจะกินข้า คงไม่ปล่อยเวลาล่วงเลยมานานเช่นนี้ ไม่สู้ลงมือตั้งแต่วันแรกที่เจอกันหรอกหรือ? ข้าหวังซุนเจียนคนนี้พูดแล้วไม่คืนคำ ข้าแต่งกับเจ้าแล้วไม่ว่าหลิงหลิงของข้าจะเป็นอย่างไรข้าก็จะรัก มาเถิด...เรามาดื่มสุรามงคลฉลองงานวิวาห์ของเราดีกว่า”ชายหนุ่มรินสุรามงคลลงจอกทั้งสอง ก่อนจะประคองร่างบางที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงขึ้นมา คล้องแขนดื่มสุรา

หลิงหลิงไม่เอ่ยคำใด แต่ก็ยอมทำตามหวังซุนเจียนโดยง่าย สุราร้อนไหลผ่านลำคอสร้างความซาบซ่าน ให้หวังซุนเจียนยิ่งนัก เขาขยับกายเข้ามาใกล้ๆ นางใบหน้าของทั้งสองห่างกันเพียงคืบ พิจมองดวงหน้าภรรยาจิ้งจอกของเขาแล้วก็ยิ่งหลงใหล ความเป็นชายในกายของเขาเริ่มตื่นตัวขึ้นมาอีกครั้ง

“หลิงหลิง เจ้าอยากได้ลูกสาวหรือลูกชาย”เสียงแหบทุ้มกระซิบที่ข้างใบหูของนาง หลิงหลิงในยามนี้ใบหน้าร้อนผ่าว ตลอดชีวิตนางไม่เคยคิดเรื่องการมีลูกมาก่อน

“ข้าเป็นปีศาจจะมีลูกได้อย่างไร?”

“ได้สิ....”ปลายจมูกโด่งไล้ไปตามลำคอขาวของนางปีศาจ หลิงหลิงหลับตาพริ้มแขนทั้งสองข้าง คล้องคอของชายหนุ่มเอาไว้แนบแน่น นางปล่อยให้เขาได้ดูดเม้นเนื้อนวล ที่ลำคอของนางอย่างดูดดื่ม

ชุดเจ้าสาวสีแดงถูกกระตุกถอดออกจนถึงชุดชั้นใน แสงเทียนสลัวในห้องทำให้ หวังซุนเจียนมองเห็นร่างภรรยาจิ้งจอกเปลือยเปล่าได้อย่างชัดเจน สองมือหนาขย้ำเต้านวลของนางอย่างมันมือ จิ้งจอกสาวครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน ร่างกายบิดเร้ายั่วอารมณ์สามียิ่งนัก มือสากลูบไล้ไปทั่วทั้งเนื้อตัวขาวผ่องของนางอย่างคลั่งไคล้ ก่อนที่เขาจะเลื่อนมือลงมาตะบบโหนกเนื้อที่มีขนรำไรขึ้นพองาม หลืบเร้นของนางถูกนิ้วแกร่งแทรกเข้าไปสำรวจความอ่อนนุ่มในโพรงรักสีหวาน

“ชอบหรือไม่?”นิ้วแกร่งรัวเข้าออกช่องทางของนางอย่างเมามันส์ ความอ่อนนุ่มของนางตอดรัดนิ้วแกร่งเช่นกัน หวังซุนเจียนแทบจะอดทนไม่ไหว

“อ่า....ชอบมาก”เสียงครวญครางของนางปีศาจที่แสนจะยั่วเย้า ทำให้หวังซุนเจียนไม่รั้งรออะไรอีกต่อไปแล้ว ชายหนุ่มปลดเสื้อผ้าของตนออกทุกชิ้นก่อนจะโถมกายลงไปหานาง

แท่งเนื้อร้อนรักจ่อเข้าไปตามหลืบเร้นสีหวานที่เขาเบิกทางเองไว้ ขณะที่นางจิ้งจอกทำได้เพียงอ้าขาออกให้กว้างพอที่เขาจะส่งลำรักเข้ามา ความใหญ่โตของหวังซุนเจีนชำแรกเข้ามาในช่องมางอ่อนนุ่มของหลิงหลิง ร่างบางร้องครวญราวกับเจ็บปวดแต่มันคือความเสียวซ่านที่หาไม่ได้ เอวแกร่งแทรกเข้ามากระชับรักให้แก่นางแนบแน่น ความใหญ่โตของแท่งหยกอันประดับไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนถูกกระแทกกระทั้นเข้ามาในตัวของนางจิ้งจอกสาว

ทว่าร่างบางแอ่นกายเริ่ดเด้งสู้ความใหญ่ยาวที่ตรอกตรึงเข้ามาในกาย เสียงเนื้อกระทบกันดังตับๆ ผสานกับเสียงซู้ดปากครวญครางของนางดังไปทั่วบริเวณ

“หวังซุนเจียน...ข้าอยากปรนนิบัติท่านบ้าง”หลิงหลิงร้องขอก่อนจะพลิกกายขึ้นมานั่งบนตัวของหวังซุนเจียนทั้งที่ช่องทางรักยังเชื่อมกันอยู่ น้ำหวานเยิ้มหล่อลื่นให้การเข้าออกของทั้งสองหรรษายิ่งนัก เอวบางโยกเย้าอยู่บนกายของสามีอย่างเมามัน ใบหน้าเหยเกของนางบวกกับโน้มเนื้อสะบึ้มที่สั่นไหวตามแรงรัก เอวบางส่ายล่อนขย่มรักขึ้นลงดับกระหาย

“ดีเหลือเกินยอดรัก”หลิงหลิงขย่มสามีลงมาราวกับว่าเขาคือม้าศึก ให้นางได้ควบขี่ เหงื่อทั้งสองชุ่มโชกโทรมกาย หวังซุนเจียนชอบรสรักที่นางปีศาจ ผู้เป็นเมียมอบให้เหลือเกิน โพรงร้อนรักของนางช่างตอดรัดเขาเสียจนจะปลดปล่อยออกมาให้ได้

“หวังซุนเจียน ท่านกระแทกสวนขึ้นมาทำไม? อ่า....แรงๆ ตรงนั้น”

“หลิงหลิง ข้าจะเสร็จแล้ว....”

“แรงกว่านี้!....”ชายหนุ่มเมื่อได้ยินคำสั่งก็ส่งแรงรักให้นางอย่างไม่ยั้ง เอวแกร่งกระแทกกระทั้นตอกตรึงความรักให้นางอย่างล้มพ้น เอวบางถูกมือหนารั้งเอวเอาไว้บัดนี้นางรู้สึกถึงความสุขที่ล้นปริ่มออกมา ในที่สุดนางก็เสร็จสมอารมณ์หมาย ขณะที่สามีของนางยังกระแทกรักอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งธารน้ำอุ่นร้อนได้ไหลหลั่งเข้ามาในกายของนางทุกหยาดหยด

หลิงหลิงนอนอ่อนแรงระทดระทวยอยู่บนเตียง ขณะที่ผู้เป็นสามีดึงความใหญ่โตที่หดเล็กลงออกมาจากตัวนาง เขามองน้ำรักที่หยาดเยิ้มออกมาจากหลืบเร้นของนาง แล้วสั่นไปทั้งตัวเมื่อเสร็จกิจ

คำว่าจิ้งจอกสาวยั่วสวาทที่เคยได้ยินเห็นทีว่าจะเป็นเรื่องจริง เพราะนางยั่วเย้าเขาเหลือเกิน..........

🌻...............ไม่ไหวๆ เมียก็อายุเยอะแล้วนะ🤭

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • บันทึกรักนางปีศาจจิ้งจอกเก้าหาง   10 ข้าจะกลับมา...

    10 ข้าจะกลับมา... “อู่ซ่านเจ้าคนชั่ว!” “ท่านรู้จักคนผู้นั้นด้วยหรือ?”หลิงหลิงถามผู้เป็นสามี “เขาเป็นรองแม่ทัพของแคว้นโจว...ที่ทรยศข้า” “นี่...ท่านไม่ได้เลอะเลือนอย่างนั้นรึ?”เหตุใดหวังซุนเจียนจึงจำอดีตได้ แท้จริงแล้วเขาแกล้งจำไม่ได้เช่นนั้นหรือ? “เรื่องมันยาว ฮูหยินเรารีบหนีไปกันเถิด” ทั้งคู่ประคองกันเดินตามแมกไม้ในป่ารกทึก แต่จู่ๆ ความเจ็บปวดที่ท้องน้อยก็เริ่มรุนแรงขึ้น เดินมาได้เพียงสักพักหลิงหลิงก็ไม่อาจทนอาการเจ็บร้าวปวดท้องได้อีกต่อไป “อาซุน...ข้าปวดท้อง” “หา? เจ้าใกล้จะคลอดแล้วอย่างนั้นรึ?”หวังซุนเจียนสีหน้าตื่นมองภรรยาที่กำลังกุมท้องโต มาหยุดที่โคนต้นไม้ใหญ่ “ตามมันไป...หาเจอหรือไม่?”เสียงเซ็งแซ่ของทหารทางด้านหลังที่ตามมาติดๆ เพราะค้นหาภายในบ้านแล้วไม่เจอ อู่ซานจึงสั่งให้เหล่าทหารตามร่องรอยการหนีของคนทั้งคู่มาติดๆ หวังซุนเจียนกะวนกระวาย ร่างสูงกำลังจะวิ่งออกไปจากที่ซ่อน หลิงหลิงเห็นดังนั้นก็ไม่มีทางเลือก นางจำต้องคืนร่างเป็นปีศาจจิ้งจอก แล้วใช้พลังปราณของนางอีกครั้ง แม้การใช้พลังจะทำร้ายตัวเองก็ตาม มือเรียวคว้าแขนสามีแล้วดึงร่างของเขาขึ้นไปหลบอยู่บนต้นไม้

  • บันทึกรักนางปีศาจจิ้งจอกเก้าหาง   09 อู่ซานแห่งแคว้นโจว

    09อู่ซานแห่งแคว้นโจว“ท่านหวัง...ทางนี้”ชายชราร้องเรียก หวังซุนเจียนยิ้มตอบรับก่อนจะเพ่งมองดีๆ เพราะอยู่ไกลนักเขาจึงมองไม่ชัด“อ้อ ผู้ใหญ่บ้าน เป็นท่านนี่เอง”“ข้ามาตรวจป่าแถวนี้ ดูท่านซิ ซื้อของไปมากมายเช่นนี้ ท่านอยู่เพียงลำพังไม่ใช่หรือ?”ผู้ใหญ่บ้านชรามองของที่หวังซุนเจียนหอบมาจากตลาด เขาเคยเห็นหวังซุนเจียนมาสักพักเป็นคนหนุ่มใหญ่ที่ใช้ได้คนหนึ่ง หากเขามีลูกสาวสักคนก็ว่าจะยกให้“ข้าซื้อไปฝากภรรยาของข้าที่บ้านต่างหาก”ถึงหวังซุนเจียนจะเข้ามาขายโสมป่าบ่อยๆ เขาอัธยาศัยดีก็จริง แต่น้อยคนนักที่จะรู้ว่าเขามีภรรยาแล้ว ด้วยเกรงว่าหลิงหลิงภรรยาจิ้งจอกของตนจะเป็นอันตราย“ข้าไม่เคยเห็นภรรยาของท่านเลย”ผู้ใหญ่บ้านเอ่ยพลางทำท่านึกตาม“หลิงหลิงเมียข้ากำลังตั้งท้อง ไว้หากนางใกล้คลอดข้าจะมาหาท่านใหม่ ถึงตอนนั้นท่านต้องช่วยหาท่านหมอให้ข้านะ”หวังซุนเจียนยิ้มก่อนจะลาผู้ใหญ่บ้านเดินกลับเข้าป่า ปล่อยให้ผู้ใหญ่บ้านและผู้ติดตามยืนงงอยู่ที่เดิม“กลางป่าเช่นนี้มีหญิงสาวด้วยอย่างนั่นเหรอ?”ชาวบ้านคนหนึ่งถามขึ้น เพราะเท่าที่รู้ว่าหมู่บ้านนี้ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่อยู่ในป่าเพียงลำพังเรื่องของหวังซุนเจียนยังคงเป็นท

  • บันทึกรักนางปีศาจจิ้งจอกเก้าหาง   08 แพ้ท้อง

    08แพ้ท้อง“....หลิงหลิง...เจ้าเป็นอะไร?”มือหนาประคองภรรยานั่งลงกับเก้าอี้ หลิงหลิงในยามนี้ใบหน้าซีดเซียวราวกับไก่ต้มไหว้เจ้า เหงื่อผุดพรายออกมาตามกรอบหน้าเม็ดใหญ่ นางไม่ได้กระอักเลือดมานานแล้ว แต่สิ่งที่นางเป็นอยู่ตอนนี้คือการอาเจียนในทุกเช้า และทานอาหารไม่ค่อยได้ ขนาดว่าหวังซุนเจียนเอาโสมป่าไปขายที่ตลาดแล้วซื้ออาหารเลิศรสมานางก็ยังไม่อาจดื่มกิน “ข้า...เวียนหัว” “ข้าจะไปตามหมอมาดูอาการเจ้า” “ไม่นะ...หากตามหมอมาเขาต้องรู้ว่าข้าเป็นจิ้งจอกแน่”หลิงหลิงบอกสามีด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง “เช่นนั้นอาการป่วยของเจ้า...จะทำเช่นไร” “ข้าไม่ได้ป่วย...ข้าแค่แพ้ท้องเท่านั้น” “ท้อง!”หวังซุนเจียนดีใจตาเป็นประกายเมื่อรู้ว่าสิ่งที่เขาปรารถนาได้ดังหวัง ในที่สุดหวังซุนเจียนก็มีลูกกับนางเสียที ริมฝีปากอิ่มจูบเข้าที่หน้าผากของภรรยาอย่างรักใคร่ หลิงหลิงหลับตาพริ้มก่อนจะจับมือผู้เป็นสามีแนบแน่น ในยามนี้นางปีศาจมีความสุขเหลือมากเกิน นับตั้งแต่ได้แต่งงานกับหวังซุนเจียน ใช้ชีวิตเยี่ยงมนุษย์อยู่กินฉันสามีภรรยาเป็นเวลาร่วมปี หลิงหลิงมีความสุขที่มีหวังซุนเจียนผู้นี้อยู่เคียงข้าง แม้นางจะบอกกับเขาว่านางเป็นปีศาจจิ้

  • บันทึกรักนางปีศาจจิ้งจอกเก้าหาง   07 ภรรยาจิ้งจอก

    07ภรรยาจิ้งจอก หลิงหลิงลืมตาขึ้นมาในอ้อมแขนของสามี นางปีศาจจิ้งจอกพลิกตัวขยับเข้ามามองใบหน้าหล่อเหลาของเขาให้ชัดแจ้ง การได้ตื่นขึ้นมาในอ้อมกอดของบุรุษที่นางมอบกายและใจให้ ช่างอบอุ่นเหลือเกิน มือเรียววาดพลังปราณเก็บเสื้อผ้าที่หล่นร่วงอยู่ที่พื้นใส่ตระกร้า เมื่อนึกถึงค่ำคืนอันแสนหวานก็อดไม่ได้ที่จะขวยเขิน ใบหน้างามของนางจิ้งจอกร้อนผ่าวแต่ถูกผู้เป็นสามีกระชับอ้อมแขน แน่นมาขึ้น “ซุนเจียน...เช้าแล้ว”น้ำเสียงหวานแหว๋วของนาง ทำชายหนุ่มตื่นลืมตา แต่กลับซุกไซร้ปลายจมูกไปยังพวงแก้มใสของนาง “ข้ายังไม่อยากลุกไปที่ใดเลย” “ท่านดู กระท่อมของเราจะพังลงมาอยู่แล้ว หากไม่รีบซ่อมแซมเกรงว่าหากฝนตกคงเปียกปอนหมดแน่” สองสามีภรรยายิ้มให้กันแล้วออกไปตัดไม้ในป่า หลิงหลิงพึ่งสังเกตว่าการที่นางคืนร่างจิ้งจอกนั้นสามารถใช้พลังปราณเล็กๆ น้อยๆ ได้โดยไม่บาดเจ็บหรือกระอักเลือดออกมา แต่ถ้าหากนางทำเกินกำลังอย่างเช่นการใช้พลังซ่อมแซมบ้านในคราเดียว ลิ่มเลือดก็ถูกขับออกมาเป็นจำนวนมาก “หลิงหลิง เจ้าเป็นอะไร?”หวังซุนเจียนเอ่ย พลางประคองร่างบางของภรรยาเมื่อเห็นว่านางกระอักเลือดออกมา “ไม่เป็นไร เห็นหรือไม่บ้านของเราเสร็

  • บันทึกรักนางปีศาจจิ้งจอกเก้าหาง   06 นางเป็นปีศาจ

    06นางเป็นปีศาจ “ข้าไม่ใช่มนุษย์ ข้าเป็นปีศาจจิ้งจอก”หลิงหลิงคืนร่างที่แท้จริง เส้นผมสีเงินพลิ้วสยายไปตามแรงลม ก่อนที่หูสีเทาจะโผล่ขึ้นมา หางทั้งเก้าที่มีขนปุกปุยสีขาวสยายปลายขนหางนุ่มเป็นสีแดง ชาดแต้มหน้าผากสีแดงสดรูปกลีบดอกเหมยปรากฎขึ้น นัยน์ตาสีแดงเข้มจ้องมองว่าที่สามีไม่วางตา หวังซุนเจียนมองภรรยาอย่างตกตะลึงที่แท้นางก็เป็นปีศาจอย่างนั้นหรือ? “หากจะหนีก็ไปเสียตั้งแต่ตอนนี้....”หลิงหลิงแม้ภายในใจจะรู้สึกเจ็บปวดที่ชายหนุ่มเอาแต่จ้องร่างนางอย่างอึ้งๆ โดยไม่ปริปากเอ่ยคำใด แต่นางก็เข้าใจ มนุษย์คนใดกันจะยอมแต่งงานปีศาจเช่นนาง หลิงหลิงเดินเข้าไปในกระท่อม ดึกมากแล้ว นางก็ควรนอน ร่างบางล้มตัวลงบนเตียง ที่ประดับตกแต่งไปด้วยผ้าสีแดงสด ตามแบบฉบับเรือนหอแต่งงาน หางทั้ง 9 โบกสะบัดเพื่อคลายความกังวลในใจของตน “ข้าไม่หนี” “...............” “ก็คิดอยู่แล้วว่าสตรีรูปโฉมงดงามเช่นเจ้า จะมาอยู่ในป่านี้ผู้เดียวได้อย่างไร นอกเสียจากว่าเจ้าจักไม่ใช่คนธรรมดา” “รู้เช่นนี้ทำไมถึงไม่หนีไป ไม่กลัวข้าจับเจ้ากินรึไง?” “หากเจ้าจะกินข้า คงไม่ปล่อยเวลาล่วงเลยมานานเช่นนี้ ไม่สู้ลงมือตั้งแต่วันแรกที่เจอกันหรอก

  • บันทึกรักนางปีศาจจิ้งจอกเก้าหาง   05 ข้าจะแต่งงานกับเจ้า

    05ข้าจะแต่งงานกับเจ้า เช้าวันนี้หลิงหลิงตื่นนอนก่อนชายหนุ่ม ร่างบางจัดแจงอาหารเช้าอย่างมันเผาง่ายๆ ก่อนจะจัดแจงสมุนไพรโสมป่า แต่ถึงอย่างนั้นเรื่องราวเมื่อคืนก็ยังวนเวียนในหัวใจของนางอยู่ดี แววตามั่นคงของหวังซุนเจียนทำให้นางกลัวเหลือเกิน กลัวว่านางจะรั้งเขาเอาไว้ หลิงหลิงนึกขันตนเองในอดีต หากว่าเป็นตอนนั้น นางต้องรั้งเขาเอาไว้ข้างกายอย่างแน่นอน แต่ตอนนี้นางไม่ได้คิดเช่นนั้นแล้ว มหาเทพยังคงเป็นบุรุษผู้เดียวที่อยู่ภายในใจของนางเสมอ ทว่านับตั้งแต่ที่เขาลงอาญาขับนางให้มาอยู่บนโลกมนุษย์ นางก็มีแต่ความเจ็บปวดและเครียดแค้น เมื่อวันเวลาผันผ่านความเครียดแค้นของนางได้หายไปจากใจ หลงเหลือไว้เพียงความเฉยเมยไม่ยินดียินร้าย นางไม่อาจจะรั้งหวังซุนเจียนชายผู้มีใบหน้าละม้ายคล้ายมหาเทพผู้นี้ เอาไว้ข้างกายได้ เว้นเสียแต่ว่า...... “.....แค้นโจวล่มสลายแล้ว กองทัพแตกพ่ายล่าถอยไม่เป็นท่า ข้าน่ะดีใจยิ่งนัก ที่สองแคว้นนั้นเลิกสู้รบกันเสียที พวกเราชาวบ้าน ต่อแต่นี้จะได้ไม่ต้องคอยหลบลี้หนีภัยสงครามอีกต่อไปแล้ว”เสียงชาวบ้านโห่ร้องดีใจ มีประกาศติดอยู่ทุกหนทุกแห่งของตลาด เมื่อเห็นสีหน้าท่าทางดีอกดีใจของชาวบ้านห

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status