LOGIN[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : เวรแล้วกู!
--------------------------------------------------------------------------
“เดี๋ยวนะ...” เขาหยุดนิ่งไปและมองเธอด้วยสีหน้าแปลก ๆ ราวกับไม่ถูกใจบางอย่าง “ไปแอบตัดผมมาเหรอ?”
“คะ?” ฉันตัดผมสั้นมาเกือบสิบปีได้แล้วนะ เออจริงสิ เขาคิดว่าฉันเป็นญะญ๋านี่นา “มันร้อนน่ะค่ะก็เลยตัดสั้น”
“เหรอ อาว่าผมยาวน่ารักกว่านะ” เขาทำสีหน้าไม่ชอบใจทรงผมของเธอ แต่เพราะรักจึงมองข้ามทุกอย่าง “ไม่เป็นไรครับ แบบนี้ก็น่ารักแปลก ๆ”
“น่ารักแปลก ๆ เหรอคะ?” คำชมที่ฟังแล้วไม่เหมือนคำชมนั่นอะไร
“ญ๋าลองโทรหาแสนดีซิ๊ ว่าเพื่อนจะกินอะไร” เขายังจำเหตุการณ์ที่แสนดีมาหาที่บ้านได้ แต่จำไม่ได้ว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าคือแสนดี
“ค่ะ” เธอแสร้งหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรทิพย์ “ฮาโหลแสนดี อยากกินอะไรอย่างอื่นเพิ่มหรือเปล่าฉันจะได้ซื้อเข้าไป...อ๋อไม่เหรอ โอเค ๆ”
“เอาแค่นี้เหรอครับ?”
“ค่ะหมอ เอ่อ...ค่ะอา” เธอรีบเปลี่ยนคำพูดที่ใช้เรียกเขาเมื่อรู้ตัวว่าไม่ควรเรียกแบบเดิม
“ค่ะหมอเหรอ? เดี๋ยวคืนนี้ก็โดนฉีดยาหรอก” หมอปืนทำหน้าตาเจ้าเล่ห์ใส่สาวสวยผมสั้นที่ตนคิดว่าเป็นแฟนสาว แต่หน้าตาของเขากลับน่ากลัวสำหรับอีกคนจนทำเธอขนหัวลุกเมื่อได้มอง
“ไปเถอะครับ ไปคิดตังกันเดี๋ยวแสนดีจะรอนาน”
เขาเดินจูงมือสาวสวยไปที่เคาน์เตอร์คิดตัง เพราะในเวลานี้รถเข็นไม่มีที่จะใส่ของแล้ว และเขาก็ยังกลัวว่าแสนดีจะรอนาน ทั้งที่จริงเขาอยู่กับเธอในเวลานี้
เพนท์เฮ้าส์หมอปืน...
“เดี๋ยวหนูจัดการแยกของใช้เข้าตู้เองค่ะ อาไปเตรียมอาหารเถอะ” เธออาสาทำหน้าที่ที่เขากำลังจะทำ และให้เขาไปทำในสิ่งที่เขาชอบทำแทนเพื่อให้เขาได้ทำอะไรที่มีความสุข เพราะนั่นเป็นการบำบัดอย่างหนึ่ง
“ญ๋าของอาเป็นเด็กดีจัง”
เขามองเธอแล้วก็ยิ้มออกมาอย่างปลื้มใจ รอยยิ้มที่ไม่ได้ปรากฏบนใบหน้าของเขาเป็นเวลานานหลายปี
“ว่าแต่แสนดีหายไปไหนแล้วล่ะเนี่ย?” เขามองหาเพื่อนสนิทของแฟนสาวรอบบ้าน แต่ก็ไม่เห็นว่าเธออยู่ที่นี่แล้ว
นั่นสิ บอกว่าอะไรดีนะ “เอ่อ แสนดีไลน์มาบอกว่าติดธุระต้องรีบกลับบ้านด่วนน่ะค่ะ ก็เลยขอกลับก่อนไม่ได้อยู่ทานข้าวด้วย”
“อ้าวเสียดายจัง”
“ไว้วันหลังค่อยชวนแสนดีมาทานข้าวที่บ้านก็ได้ค่ะ” คำพูดเมื่อครู่ที่ฉันเพิ่งพูดบอกหมอปืนไป มันทำให้ฉันคิดว่า เวลานี้แสนดีคนนั้นกลับบ้านไปแล้ว แล้วฉันที่เป็นแสนดีตัวจริงล่ะจะกลับบ้านยังไง...
ฟอด
“เชี้ย!” เธอถูกจู่โจมโดยไม่ทันตั้งตัว เมื่อจู่ ๆ หมอปืนก็เข้ามาสวมกอดเธอจากด้านหลังและขโมยหอมแก้มเธอในจังหวะที่เธอกำลังคิดหาวิธีเอาตัวลอด
“อะไรนะ?”
“เอ่อ...อาทำอะไรคะหนูตกใจหมดเลย”
“ก็หอมแก้มไง ทำไมล่ะอาหอมแก้มไม่ได้เหรอ?” เขาทำหน้าหงอยเมื่อได้ยินเธอตะหวาดเสียงใส่และทำท่าทางรังเกียจเขาแบบนั้น
“คือ คือว่า...”
“...อาขอโทษครับ” เขาเอ่ยคำขอโทษทั้งที่ตัวเองเป็นฝ่ายน้อยใจ
“คือญ๋าไม่ชินกับทรงผมของอาน่ะค่ะ ญ๋าไม่ชอบหนวดอาเหมือนที่อาไม่อยากให้ญ๋าไว้ผมสั้น” ขอโทษนะหมอปืน เห็นหน้าหมอแล้วฉันก็อดตกใจไม่ได้จริง ๆ แถมยังทำแบบเมื่อกี้อีกฉันไม่ตบเอาก็บุญแล้ว
“อ๋อ เพราะหนวดอาเหรอ?” เขาเอามือจับหนวดของตัวเองต้นเหตุที่ทำให้เธอหวาดกลัว “งั้น...อาจะโกนทิ้งให้นะ แต่คงต้องเป็นวันหลังเพราะอาไม่ได้ซื้อที่โกนหนวดมา”
“ได้ค่ะ วันหลังก็ได้” แสนดียิ้มให้กับหมอปืนเพื่อให้สถานะการณ์ตอนนั้นผ่านไป
“จัดของเสร็จแล้วญ๋าเข้าไปอาบน้ำสิ จะได้เตรียมตัวมากินข้าวเย็น”
“อาบน้ำ?” จริงด้วย ญ๋าอยู่กับหมอปืนที่นี่ งั้นฉันต้องอยู่ที่นี่เหรอเนี่ย...
“ครับ ไปอาบน้ำได้แล้วเดี๋ยวที่เหลืออาจัดการต่อเอง”
ภายในห้องนอนหมอปืน...
ฉันเดินเข้ามาในห้องอย่างไม่มีทางเลือก แล้วก็ไม่รู้ว่าจะมีทางออกสำหรับฉันอีกไหมในเวลานี้ “เอาไงดีเนี่ยแสนดี แกจะอยู่นี่เหรอ?”
เธอเอ่ยถามกับตัวเองอย่างสับสนถึงทางออกที่ว่า และพยายามนึกหาทางออกอื่นที่จะทำให้เธอได้กลับบ้าน เพราะหมอปืนไม่ยอมปล่อยเธอกลับบ้านแน่หากเขายังคิดว่าเธอคือญะญ๋า
“เอาว่ะทางสุดท้ายแล้ว บ้าแม่งไปเลยแล้วกัน”
บาร์ครัวด้านนอก...
“หมอคะ” แสนดีเดินออกมาจากห้องนอนพร้อมกับหมอนข้างตัวแทนญะญ๋า “พอดีว่าหนูเข้าไปหลับรอในห้องน่ะค่ะ แล้วญะญ๋าก็เพิ่งเดินเข้าไปปลุก”
แสนดีทำเนียนไปว่าเธอนั้นเดินออกมาจากห้องนอนพร้อมญะญ๋า เพื่อหลอกให้เขาคิดว่าญ๋าตัวจริงคือหมอนข้างที่เธออุ้มออกมาด้วย แล้วเธอก็คือแสนดีคนเดิม
“...พูดอะไรของญ๋า แล้วเอาชุดไปใส่หมอนข้างทำไมครับ?”
(เวรแล้วกู)
“อาบอกให้เข้าไปอาบน้ำไงครับ จะได้มาทานข้าวเย็นพร้อมกัน”
“ญ๋า” แสนดีพูดทวนคำของหมอปืน และชี้นิ้วไปที่หมอนข้างเพื่อบอกว่านั่นคือญ๋า แต่ทว่าหมอปืนกลับหัวเราะเธอ แสนดีจึงใช้นิ้วชี้มาที่ตัวเองเพื่อถามเขาให้แน่ใจอีกครั้ง
“ครับ ไปอาบน้ำได้แล้ว”
“ค่ะ” แสนดีลากหมอนข้างเดินเข้าห้องคอตก เพราะไม่รู้จะใช้วิธีไหนเพื่อหนีเอาตัวลอด
“ญ๋ากลายเป็นคนตลกตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย” หมอปืนยืนหัวเราะชอบใจกับท่าทางของสาวสวยที่ดูแปลกๆ ไป แต่พอเห็นแล้วก็ชวนให้หัวเราะออกมาได้
ภายในห้องนอนหมอปืน...
“เอาไงดีญ๋า ฉันนอนที่นี่ไม่ได้นะ” แสนดีเขย่าหมอนข้างและพูดบอกญะญ๋าเพื่อนรักของเธอด้วยความหนักใจ
ฟุบ!
จิตแพทย์สาวทิ้งตัวลงนอนบนเตียงด้วยความสิ้นหวังเพราะในเวลานั้นไร้ซึ่งทางออกที่เธอจะกลับไปเป็นแสนดีเช่นเดิม...
--------------------------------------------------------------------------
[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]
• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : THE END.--------------------------------------------------------------------------สองเดือนต่อมา...เวลานี้แสนดีให้กำเนิดสาวน้อยที่มีชื่อว่า ‘ญาดา’ ลูกสาวคนแรกของเธอกับหมอปืน ชื่อที่ได้มาจากชื่อของญะญ๋าและแสนดีรวมกัน เป็นไอเดียของคุณพ่อปืนที่อยากให้แฟนสาวที่จากไปรู้ว่าตนยังรักเธออยู่เสมอซึ่งชื่อนี้ก็เป็นชื่อที่แสนดีถูกใจมาก ๆ เลยด้วย ยิ่งฟังเหตุผลการตั้งชื่อของหมอปืนแล้วเธอก็ไม่คิดจะปฏิเสธ เพราะเธอเองก็รักญะญ๋าไม่ต่างกันและก่อนที่จะถึงกำหนดคลอดหมอปืนและแสนดีก็ตัดสินใจจดทะเบียนสมรสกันอย่างเรียบง่ายและไม่ได้มีพิธีแต่งงานอะไรให้มากความส่วนงานที่โรงพยาบาลของแสนดีเธอก็ลาออกอย่างถาวรเพื่อมาอาศัยอยู่ที่นี่กับหมอปืนและลูกสาวของเธอ และอีกทั้งยังมีหน้าที่เป็นจิตแพทย์ประจำตัวของหมอปืนอีกด้วย เพราะถึงเขาจะอาการดีขึ้นจนเกือบหายขาดจากโรคประสาทที่เป็น แต่ก็ยังต้องได้รับการตรวจเช็คอาการอย่างต่อเนื่อง เพื่อไม่ให้อาการป่วยเกิดซ้ำหรือกำเริบขึ้นมาได้อีก“บี๋นอนพักเถอะครับ เดี๋ยวคืนนี้ป๊าอยู่เฝ้าลูกเอง”คุณพ่อลูกอ่อนพูดบอกกับคุณแม่เพิ่งคลอดเพราะส
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เริ่มต้นใหม่อย่างเป็นตัวจริง NC--------------------------------------------------------------------------เมื่อได้ยินคำอนุญาตจากเมีย หมอปืนก็เด้าเธอต่อยาว ๆ ในท่านั้น ก่อนจะเปลี่ยนให้คุณแม่คนสวยนอนคร่อมท่าหมาเพื่อไม่ให้กระแทกลึกถึงลูกสาวเพราะกลัวว่าจะทำเธอหงุดหงิดได้ หากเจอแรงกระทุ้งจากคนเป็นพ่อถี่นานและแรงเกินห้ามอารมณ์ในบางครั้งปึก ปึก ๆ ๆ!“อ๊ะ! ป๊าเบาหน่อยค่ะ”“ขอโทษทีครับ ป๊าเงี่ยนอ่ะ” เขาพูดออกไปตามที่รู้สึก เพราะอารมณ์ที่ว่ามันทำให้เขาเบาแรงไม่อยู่อีกทั้งความคิดถึงกับเรื่องบนเตียงที่ไม่ได้ทำมาหลายเดือน คนหื่นอย่างเขานั้นใจแทบขาด เมื่อได้โอกาสนี้แล้วก็กระหายจนลืมตัวและครั้งนี้ก็เป็นครั้งแรกที่เขาทำแบบนั้นด้วยความรู้สึกที่ว่าเธอคือแสนดี ไม่ใช่คนรักเก่าที่จากไปแล้ว แต่ทว่าความรู้สึกนั้นกลับไม่ต่างกัน เขารู้สึกเหมือนกับว่ามันเป็นความรู้สึกที่คุ้นเคยส่วนแสนดีนั้น เธอเองก็คิดถึงเขามากๆ อยู่แล้วตั้งแต่จากกันวันนั้น และเรื่องที่ทำให้เธอไม่อาจลืมเขาได้เลยคือเรื่องที่เขากำลังทำอยู่เวลานี้พั่บ ๆ!“อื้ออ บี๋จะเสร็จค่ะ จะเสร็จแล้
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : อย่าไปจากฉันนะแสนดี NC--------------------------------------------------------------------------ผมไม่อาจปล่อยผ่านเรื่องนี้ไปได้ และการที่ผมตัดสินใจทำแบบนี้ไม่ใช่ว่าผมหมดรักจากญะญ๋า แต่เป็นเพราะผมรักเธอมากจนไม่อาจทำเรื่องที่ผิดพลาดกับเธอต่อได้นั่นคือการดึงเธอคนที่ตายจากผมไปแล้วอย่างไม่มีวันหวนกลับคืน มาเป็นเหตุผลให้ผมทิ้งเลือดเนื้อเชื่อไขของตัวเองไป เพราะยังติดอยู่กับอดีตที่มีเธอ มันถึงเวลาแล้วที่ผมควรจะวางเธอไว้ในที่ ๆ เหมาะสมเพื่ออีกชีวิตหนึ่งที่กำลังจะเกิดมาเป็นความหวังของผม ที่จะได้มีครอบครัวอีกครั้ง แม้จะไม่ใช่เธอที่เป็นแม่ของเขา แต่ถ้าเป็นแสนดี ผมเชื่อว่าเธอจะเข้าใจกับเรื่องผิดพลาดที่เกิดขึ้นและพร้อมยินดีกับเราทั้งสองคนห้องนอน...คืนนี้เป็นคืนแรกที่ฉันต้องนอนที่นี่ ทุกอย่างเกิดขึ้นปุบปับจนไม่ทันได้เตรียมตัว แต่ใจของฉันเวลานี้มันกลับนึกสงสารเขาจนใจไม่แข็งพอที่จะทิ้งเขาไว้ให้เผชิญกับความโดดเดี่ยวลำพัง เพราะหากเป็นเช่นนั้นเขาคงได้เป็นบ้าไปตลอดชีวิตแน่หากฉันพรากลูกไปจากเขาเพราะแบบนี้ไง ฉันถึงไม่อยากให้เขาหรือใครรับรู้เรื่อ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เธอเป็นเมียฉัน--------------------------------------------------------------------------หมอปืนกดตัดสายแม่ของแสนดีไปและหันมาโฟกัสแค่ที่เธอในเวลานั้น “เลิกร้องไห้ได้แล้ว”“ฮึก!”“มานี่เถอะ” หมอปืนจูงมือของแสนดีพาเธอขึ้นมาที่ชั้นสองของร้าน ที่เป็นโซนที่อยู่อาศัยของเขาเธอมองไปรอบ ๆ ด้วยความแปลกใจ และมีแต่คำถามว่าทำไมเขาถึงพาเธอมาที่นี่และขึ้นมาบนชั้นนี้ “ที่นี่บ้านใครคะ?”“บ้านฉัน”“...” แสนดีเงียบไปเมื่อเขาพาเธอมาหยุดอยู่ที่ห้องนอนหรู“ที่นี่เพิ่งสร้างเสร็จ ฉันกำลังจะย้ายเข้ามาอยู่ แล้วก็จะมาเปิดร้านอาหารที่นี่ด้วย”“...” คงเพราะเขาอยากมาอยู่ใกล้ญ๋าสินะ ถึงเลือกที่นี่โคก!~หมอปืนที่ยืนเลือกเสื้อผ้าให้แสนดีอยู่หันมองตามเสียงท้องร้องนั้น แล้วก็เห็นว่าแสนดีกำลังยืนลูบท้องของเธอ“อ้วกหมดไส้หมดพุงเลยสิ...รีบเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะ เดี๋ยวฉันลงไปทำอะไรให้กิน”“เดี๋ยวค่ะ”“...” เขาเงยหน้าขึ้นมาฟังสิ่งที่เธอจะพูดหลังจากวางเสื้อสเวตเตอร์แขนยาวสีกรม ไว้ให้เธอบนเตียงนอน“หนูต้องอยู่ที่นี่นานไหม”“เรื่องนั้นไว้ลงไปคุยกันข้างล่างนะ” พ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : หนูจะกลับบ้าน!--------------------------------------------------------------------------“หนูจะกลับบ้าน” แสนดีดันตัวลุกขึ้น ไม่ทันไรก็ต้องนั่งลงเช่นเดิมเพราะมีอาการหน้ามืด“อย่าลุกเร็วสิ เดี๋ยวก็เป็นลมหรอก”เขาประคองร่างของคุณแม่ท้องแก่ไว้เพราะกลัวว่าเธอจะเป็นลมล้มไป“...”แสนดีล้วงยาดมในกระเป๋ามานั่งดมเพื่อให้อาการเวียนหัวที่เป็นดีขึ้น เวลานั้นเธอก็มองดูอีกคนใช้กระดาษทิชชูเช็ดคราบอ้วกที่กระโปรงยีนส์ให้กับเธออย่างไม่รังเกียจ“ดีขึ้นหรือยัง?”“...” เธอเงียบไม่ตอบเขาไม่สนว่าเธอจะตอบคำถามหรือไม่ แต่สนเพียงแค่ว่าต้องทำให้เธอกับลูกในท้องอยู่กับตนที่นี่ “ฮาโหลไอเซฟ ส่งเบอร์แสนรักให้กูที”“เอาไปทำอะไรครับ?” ปลายสายเอ่ยถามที่จู่ ๆ หมอปืนก็โทรมาขอเบอร์แฟนสาวของตน“ไม่เอาเบอร์แสนรักล่ะ ขอเบอร์แม่เธอเลย”“หมอจะทำอะไรคะ อย่าบอกแม่หนูนะ” แสนดีรีบห้ามอีกคนไว้ เพราะกลัวว่าเขาจะเอาเรื่องนี้ไปบอกกับทางครอบครัวของเธอ“รีบส่งมา กูมีธุระต้องคุยกับท่าน”“มีเรื่องอะไรกันครับพี่” หมอเซฟที่ได้ยินเสียงของแสนดีอยู่กับหมอปืนเวลานี้ก็เริ่มรู้สึกไม่ดี กลัว
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ใครเป็นพ่อเด็ก?--------------------------------------------------------------------------สาวท้องแก่ถูกจับขึ้นรถพามาถึงที่บ้านพัก ตลอดทางที่นั่งมาบนรถฤทธิ์ของเธอเริ่มอ่อนลงเรื่อย ๆ เพราะเวียนหัวจะอ้วกตลอดทาง ซึ่งมันน่าแปลกที่ตั้งแต่เธอตั้งท้องมาเธอไม่เคยแพ้ท้องเลย จนกระทั่งตอนนี้ที่เริ่มมีอาการเหมือนคนแพ้ท้อง“ฮึก อุบ แหวะ!”“แสนดี!” หมอปืนเรียกเธอเสียงดังด้วยความตกใจที่เมื่อจอดรถสาวท้องแก่ก็อ้วกออกมาก๊อกใหญ่ แถมยังอ้วกใส่รถหรูของเขาอีกด้วย“แหวะ!”“ไหวหรือเปล่า?”แสนดีกลัวว่าอีกคนจะว่าที่เธออ้วกใส่รถของเขา จนรีบพูดดักไว้ก่อน “หมอโทษหนูไม่ได้นะ หมอพาหนูขึ้นรถมาเอง”“ฉันยังไม่ได้ว่าอะไรเธอเลย” เขาพูดเสร็จก็หยิบทิชชูในรถเช็ดคราบอ้วกที่ปากให้เธอ “ลงจากรถไหวหรือเปล่า?”“...”“รอแป๊บนึงนะ” เมื่อเห็นว่าเธอเงียบไปไม่ได้ตอบกลับอะไร หมอปืนก็เดินลงจากรถและไปเปิดประตูอีกฝั่งที่แสนดีนั่งอยู่ เพื่อพาเธอออกมาจากรถและเข้าไปนั่งพักด้านในร้านที่เวลานี้ทุกอย่างเสร็จสมบูรณ์พร้อมเปิดบริการขายแล้ว ซึ่งจะเปิดทำการในอาทิตย์ที่จะถึงนี้ภายในร้านอาหาร..







