LOGINShare
15 ยอม
publish date:
2026-05-19 12:15:44
Latest chapter
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 149 บ้าไปแล้ว
"ฟาร์ลูก... ฟาร์!" วริศหันมาเขย่าแขนลูกสาวเบาๆ "ดูลูก... ดูรถพวกนั้นสิ ทำไมมันถึงขับประกบเราแบบนี้ล่ะลูก" ฟาร์สะดุ้งเล็กน้อยเหมือนเพิ่งหลุดออกจากภวังค์แห่งความเศร้า เธอค่อยๆ หันมองไปที่กระจกข้างตามที่พ่อบอก นัยน์ตาที่เคยว่างเปล่าเริ่มเบิกกว้างขึ้นช้าๆ เมื่อสังเกตเห็นลักษณะของขบวนรถหรูสีดำพวกนั้นได้อย่างชัดเจน "พ่อคะ..." ฟาร์กระซิบเสียงสั่น ความเย็นยะเยือกแล่นริ้วตั้งแต่ปลายนิ้วขึ้นมาจุกอยู่ที่อก "รถพวกนั้น... ทะเบียนกรุงเทพหมดเลยค่ะ" "มันไม่ใช่แค่ทะเบียนกรุงเทพแล้วล่ะน้า!" คนขับรถกระบะร้องลั่นขึ้นมาทันที "ดูนั่นสิ! ไอ้รถสปอร์ตคันสีดำด้านข้างหลังนั่น มันเร่งเครื่องแซงขึ้นมาปาดหน้ารถผมแล้ว! เฮ้ย! เบรกไม่ทันแล้วโว้ย!" เอี๊ยดดดดดดดด!! เสียงยางรถยนต์กรีดร้องเสียดสีกับผิวถนนลาดยางอย่างรุนแรง รถรับจ้างขนของเบรกกะทันหันจนหน้ารถทิ่ม ทุกคนที่นั่งอยู่ข้างในเซถลันไปข้างหน้าอย่างแรง วริศรีบยื่นแขนไปขวางกอดตัวฟาร์ไว้แน่นตามสัญชาตญาณของคนเป็นพ่อ "โอ๊ย! อะไรกันวะเนี่ย!" คนขับรถกระบะทุบพวงมาลัยด้วยความตกใจและโมโห "ขับรถภาษาอะไรวะ! ถ้าชนขึ้นมาจะว่ายังไง!" แต่ยังไม่ทันที
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 148 ใจเย็นๆ
"ใจเย็นๆ ก่อนนะจูน อย่าเพิ่งตื่นตูม" ตินพยายามพูดปลอบน้องสาวให้คลายความกังวล ทั้งที่ในใจของเขาเองก็เริ่มเต้นระรัวด้วยลางสังหรณ์ที่ไม่ดี "อาจจะเป็นขบวนรถของพวกผู้มีอิทธิพลหรือนักการเมืองแถวนี้ก็ได้ เดี๋ยวพี่จะลองเปิดไฟเลี้ยวเบี่ยงเข้าเลนซ้ายให้พวกเขาแซงไปก่อน" ตินค่อยๆ ตบไฟเลี้ยวซ้ายแล้วแตะเบรกชะลอความเร็วลงเพื่อหลบทางให้ แต่ทว่า รถเอสยูวีสีดำสองคันที่ประกบข้างกลับไม่ยอมแซงผ่านไป หนำซ้ำยังจงใจเบียดรถของตินให้อยู่ในกรอบ พร้อมกับมีรถอีกสองคันเร่งเครื่องแซงขึ้นไปดักหน้าขบวนรถของวริศอย่างรวดเร็ว "พี่ติน! เขาไม่ยอมไปค่ะ! เขาขับเบียดเราแล้ว!" จูนกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ ชี้มือไปที่รถคันข้างๆ ที่กำลังบีบเลนเข้ามาเรื่อยๆ "โธ่เว้ย! พวกมันจงใจชัดๆ!" ตินสบถลั่น มือสองข้างกำพวงมาลัยแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน พยายามประคองรถไม่ให้เสียหลักลงข้างทาง "คนพวกนี้เป็นใครกันคะพี่ติน เขาต้องการอะไรจากพวกเรา" "พี่ก็ยังไม่รู้..." ตินกัดฟันกรอด สายตาเพ่งมองผ่านกระจกหน้า แล้วสายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นรถสปอร์ตคันหรูสีดำด้านที่คุ้นตาเป็นอย่างดี กำลังพุ่งทะยานแหวกขบวนรถเอสยูวีขึ้นมาด้วยความเร็วที
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 147 น้องเชียร์พี่
"อ้าว... ก็หนูพูดเรื่องจริงนี่คะ!" จูนลอยหน้าลอยตายิ้มแป้น "หนูดูออกตั้งนานแล้วนะว่าพี่ตินแอบชอบยัยฟาร์มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว แต่ไม่กล้าบอกเขาตรงๆ ใช่ไหมล่ะคะ มัวแต่วางฟอร์มเป็นพี่ชายแสนดีอยู่ได้ เดี๋ยวก็มีหมาคาบไปกินหรอก!" "ยัยเด็กนี่... พูดจาเพ้อเจ้อใหญ่แล้วนะเราน่ะ" ตินกระแอมไอแก้เก้อ พยายามมองตรงไปที่ถนนเบื้องหน้าเพื่อกลบเกลื่อน "เป็นเด็กเป็นเล็ก ใครสั่งใครสอนให้มาจับผิดผู้ใหญ่แล้วพูดจาแก่แดดแบบนั้นกันฮะ เดี๋ยวเถอะ จะโดนไม่ใช่น้อย" "หึหึ... ทำเป็นดุกลบเกลื่อน เขินล่ะสิคะพี่ชาย!" จูนหัวเราะคิกคักอย่างจับไต๋ได้ "ใครเขิน พี่ไม่ได้เขินสักหน่อย ขับรถอยู่อย่ามาชวนคุยให้เสียสมาธิน่า" ตินตอบเสียงแข็ง แต่หูของเขากลับเริ่มขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างเห็นได้ชัด "พี่นั่นแหละค่ะที่เขิน! เนี่ยๆ ดูสิแก้มแดง หูแดงไปหมดแล้ว ยังจะมาปากแข็งอีก!" จูนยกนิ้วขึ้นชี้หน้าพี่ชายพร้อมกับเอียงคอแซวอย่างหยอกล้อ "แหม... พอพูดถึงฟาร์ทีไร อาการออกชัดเจนทุกทีเลยนะ ถ้าชอบเขาก็จีบเลยสิคะพี่ติน ตอนนี้ฟาร์เธอกำลังต้องการคนที่ไว้ใจได้และคอยดูแลเขาจริงๆ นะ หนูเปิดทางให้ขนาดนี้แล้ว ถ้าพี่ยังช้าอยู่อีก หนูจ
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 146 ตามเธอกลับมา
"รับทราบครับนาย" เปารับคำสั่งด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและรวดเร็ว พร้อมกับเตรียมกระจายกำลังคนตามพิกัดทันที "ตามเธอให้ถึงที่สุด! กูจะไม่ปล่อยเธอไปไหนทั้งนั้น!" ธามออกคำสั่งกร้าวผ่านสายโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงดุดันและเฉียบขาด ไม่มีความลังเลใจหรือสับสนเหมือนก่อนหน้านี้อีกต่อไปแล้ว ตอนนี้ความกลัวว่าจะเสียเธอไปจริงๆ มันเข้ามาครอบงำจิตใจของเขาจนหมดสิ้น "นายครับ... แล้วถ้าไอ้หมอนั่นมันขัดขวางล่ะครับ" เปาเอ่ยถามหยั่งเชิง "ให้พวกเราใช้ไม้แข็งเลยไหมครับ" "ถ้ามันกล้าขวาง... ก็จัดการมันซะ!" ธามกัดฟันพูดเสียงเหี้ยม "ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์มายุ่งกับผู้หญิงของกูทั้งนั้น!" "เข้าใจแล้วครับนาย ผมจะส่งพิกัดสดให้เดี๋ยวนี้เลยครับ" "อืม... ส่งมาให้ไวที่สุด แล้วพวกมึงก็รีบตามไปอย่าให้คลาดสายตาแม้แต่วินาทีเดียวเด็ดขาด" หลังจากวางสายไป ธามก็เหยียบคันเร่งพุ่งทะยานรถออกไปข้างหน้าอย่างบ้าคลั่ง ความรู้สึกกลัวแล่นริ้วขึ้นมาเกาะกุมหัวใจจนปวดหนึบไปหมด ถ้าเขายังคงทำเป็นวางฟอร์ม ปากแข็ง และปล่อยให้เธอหนีไปอยู่ที่อื่นโดยไม่สนใจตามไป วันที่หัวใจของเขาต้องแหลกสลายคงมาถึงในไม่ช้า "ไม่... กูยอมไม่ได้เด
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 145 กูไม่ปล่อย
ทางด้านธาม เสียงเครื่องยนต์คำรามกึกก้องไปตามถนนสายยาว รถสปอร์ตคันหรูแล่นทะยานไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมาย ธามจับพวงมาลัยแน่นจนข้อนิ้วขึ้นรอยขาวซีด เขากำลังเหยียบคันเร่งเพื่อหนีจากอะไรบางอย่าง แต่ยิ่งเหยียบเร็วเท่าไหร่ เขากลับยิ่งรู้สึกเหมือนวนเวียนอยู่ที่เดิม "โธ่เว้ย!" ธามสบถลั่นห้องโดยสารก่อนจะทุบพวงมาลัยเสียงดังสนั่น ความเจ็บบนฝ่ามือไม่ได้ช่วยลดความรุ่มร้อนในอกลงได้เลยสักนิด เขามองตรงไปยังถนนข้างหน้าด้วยสายตาที่ว่างเปล่าและสับสน เขาไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังจะขับรถไปที่ไหน เขาแค่ต้องการออกไปให้พ้นจากภาพจำตรงหน้าบ้านหลังนั้น ภาพที่ฟาร์ยืนอยู่ข้างหลังผู้ชายคนอื่น ภาพที่เธอตบหน้าเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง "ทำไมวะ... ทำไมกูต้องเป็นบ้าขนาดนี้ด้วย!" ธามเค้นเสียงพึมพำกับตัวเอง ลมหายใจหอบหนัก "แค่ผู้หญิงคนเดียว... แค่ลูกหนี้ที่หมดสัญญาไปแล้วคนเดียว ทำไมกูถึงตัดมันออกจากหัวไม่ได้สักที!" ภาพใบหน้าหวานที่เปื้อนคราบน้ำตา สายตาที่มองเขาด้วยความตัดพ้อ และรอยยิ้มเศร้าๆ ที่เธอเคยมอบให้ยามที่อยู่ด้วยกันในเพนท์เฮาส์ยังคงฉายซ้ำไปซ้ำมาราวกับภาพหลอน มันวนเวียนบีบคั้นหัวใจเขาจนแทบจะ
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 144 หนูรักเขา
บนรถ "ฟาร์... ลูกโอเคไหม" วริศเอ่ยถามขึ้นทำลายความเงียบ มือหยาบกร้านเอื้อมมาลูบผมลูกสาวอย่างแผ่วเบาด้วยความรู้สึกผิดและสงสารจับใจ "หนูโอเคค่ะพ่อ..." ฟาร์หันมาฝืนยิ้มให้ แต่เป็นรอยยิ้มที่แห้งและดูเศร้าหมองที่สุดเท่าที่วริศเคยเห็นมา มันเป็นยิ้มที่วริศดูออกทันทีว่าเธอฝืนใจมากแค่ไหน รอยยิ้มนั้นมันแทบจะกรีดหัวใจคนเป็นพ่อให้ขาดเป็นเสี่ยงๆ "แน่ใจเหรอลูก ไม่ต้องฝืนใจบอกพ่อก็ได้นะ ถ้ามันเจ็บปวดขนาดนั้น..." "ค่ะพ่อ... หนูโอเคจริงๆ" เธอพยักหน้าเบาๆ พยายามกลั้นน้ำตาไว้ แต่ขอบตาของเธอกลับร้อนผ่าวขึ้นมาเสียดื้อๆ เธอเบือนหน้าหนีไปมองทางอื่นอีกครั้ง พยายามซ่อนใบหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดไม่ให้พ่อเห็น วริศมองลูกสาวด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใยและหวาดกลัว เขาถอนหายใจยาวก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง "ลูกรัก... พ่อไม่อยากจะย้ำเตือนเรื่องที่ผ่านไปแล้ว แต่มันจำเป็นจริงๆ ลูกรู้ใช่ไหมว่าเขาเป็นมาเฟีย... แล้วลูกรู้ใช่ไหมว่าโลกที่เขาอยู่ โลกที่เขาสร้างขึ้นมา มันเต็มไปด้วยความอันตราย ความรุนแรงและความตาย" "ค่ะพ่อ... หนูรู้ค่ะ" ฟาร์ตอบเสียงแผ่ว นัยน์ตาสั่นระริก
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 58 นวดไหล่
"หึ... ฉันแค่บอกว่าไม่ต้องมาทำงานใช้หนี้แบบทางการ แต่ตอนนี้ฉันเมื่อย... ยัยเด็กดื้ออย่างเธอต้องมาช่วยนวดให้ฉันหน่อยสิ" ธามเอ่ยหน้าตาย แววตาเจ้าเล่ห์พราวระยับ "แต่หนูไม่ได้มีหน้าที่รับจ้างนวดนะคะคุณธาม ฟาร์นวดไม่เป็นหรอกค่ะ" "แต่ฉันสั่ง... และคนเป็นลูกหนี้อย่างเธอไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ" พูดจบ
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 33 ตรงต่อเวลา
เวลาต่อมา 19.00 น"เชิญครับ" เสียงทุ้มต่ำเรียบเฉยของบอดี้การ์ดชุดดำปลุกให้ฟาร์ตื่นจากภวังค์ความคิดอันโหดร้าย เขาเอื้อมมือไปผลักบานประตูบานใหญ่ตรงหน้าออกกว้าง พร้อมกับผายมือเชิญหญิงสาวด้วยท่าทีสุภาพ ทว่าแฝงความกดดันจนเธอปฏิเสธไม่ได้ "อึก! ขะ... ขอบคุณค่ะ" ฟาร์ลอบกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคออย่า
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 12 อวดดี
"ถึงยังไง คุณไม่มีวันได้ครอบครองหนูหรอก... " ฟาร์พยายามขัดขืน แต่แรงปะทะที่ได้กลับมาคือสัมผัสจากฝ่ามือหนาที่เริ่มลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังของเธออย่างจาบจ้วง จนเธอทำได้เพียงกำเสื้อเชิ้ตของเขาไว้แน่นด้วยความทรมานใจที่ต้องพ่ายแพ้ต่อสัมผัสของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า เคร้ง! เสียงแก้วคริสตัลถูกปัดกระเด็นไปกระท
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 9 ปีศาจ
"ฮือออ ได้โปรดเถอะค่ะคุณคะ ให้หนูทำอย่างอื่นเถอะนะคะ ล้างจานก็ได้ ขัดรองเท้าก็ได้ หรือจะให้หนูทำความสะอาดบ้านคุณหนูก็ยอมค่ะ แต่อย่าให้หนูทำแบบนี้เลยนะคะ..." เสียงหวานสะอื้นไห้ระงมจนแทบขาดใจ ฟาร์ยกมือขึ้นไหว้หงึกๆ ชายหนุ่มตรงหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างหมดสิ้นศักดิ์ศรี น้ำตาไหลพรากจนเครื่องสำอางบนใบหน
You may also like
Bad Love ของหวงคาสโนว่า (Set ทายาทมาเฟีย)
ณดารินทร์34.6K viewsพลาดรักมาเฟีย
โนเนจัง15.8K viewsDANGEROUS มาเฟียกุมรัก
Claris10.9K viewsเด็กกำพร้ากับมาเฟียคลั่งรัก
Davide22.5K viewsCEO x Mafia แค้นรักในเกมอำนาจ
DJArtsyStory 126 viewsสวรรค์เหวนรก(กาม) nc35+ #ห่าเหวหอก
ณิการ์4.9K viewsเดิมพันรักหมอเถื่อน
Wabibi117 viewsFake Darling | เด็กเลี้ยงคนโปรดของมาเฟีย
CCHANOKNET3.0K views
