Share

6 งานแรก

last update Petsa ng paglalathala: 2026-05-18 01:09:07

​"ได้สิ... เดี๋ยวพี่ติดต่อเบลให้แล้วกันนะ"

​"ขอบคุณมากๆ นะคะพี่เอ๋ ขอบคุณจริงๆ ค่ะ"

ฟาร์รีบยกมือขึ้นไหว้ด้วยความซาบซึ้งใจ แววตาที่เคยสิ้นหวังกลับมีประกายความหวังจุดขึ้นมาอีกครั้ง แม้จะเป็นความหวังที่ริบหรี่และต้องแลกด้วยสิ่งที่มีค่าที่สุดก็ตาม

​"อืม... ไม่เป็นไร พี่ก็ช่วยเราได้เท่าที่ช่วยได้นั่นแหละฟาร์ แต่หลังจากนี้... ที่เหลือฟาร์ต้องช่วยตัวเองนะ แล้วก็ต้องดูแลตัวเองให้มากๆ ด้วย"

เอ๋มองเด็กสาวในสังกัดด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใยและหนักใจ "งานประเภทนี้เงินมันได้ง่ายก็จริง... แต่มันก็ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดหรอกนะฟาร์ มันมีเรื่องให้ต้องแลก ต้องทนรบกับคนหลายประเภท ถ้าใจไม่ไหวจริงก็ไม่ได้เงินนะ"

​"ค่ะพี่เอ๋ ฟาร์จะพยายามค่ะ... ฟาร์ทนได้ทุกอย่าง"

ฟาร์ตอบรับเสียงหนักแน่นเพื่อย้ำเตือนตัวเอง แม้ในใจจะสั่นระริกด้วยความกลัวอยู่ลึกๆ

​"อืม..."

​เอ๋รับคำสั้นๆ ก่อนจะหันไปหยิบโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะขึ้นมา แล้วกดต่อสายหาเบลผู้จัดการคลับหรูทันที

ฟาร์นึกลุ้นจนแทบไม่กล้าหายใจ สายตาจับจ้องไปที่รุ่นพี่สาวอย่างไม่กะพริบ เสียงพูดคุยดำเนินไปเพียงไม่กี่นาที แต่ในความรู้สึกของฟาร์มันช่างยาวนานราวกับเป็นชั่วโมง จนกระทั่งเอ๋วางสายแล้วหันกลับมามองเธอ

​"ว่าไงบ้างคะพี่เอ๋"

ฟาร์รีบเอ่ยถามทันทีด้วยท่าทางร้อนใจและกระวนกระวายจนเก็บอาการไม่อยู่

​"พี่เบลบอกว่าโอเคนะ... ถ้าเราไหว คืนนี้ก็เริ่มงานได้เลย"

​"จริงเหรอคะพี่เอ๋!"

ดวงตาคู่สวยเบิกกว้าง หัวใจเต้นแรงขึ้นมาด้วยความตื่นตระหนกปนเปไปกับความดีใจ

​"จริงสิ พี่จะโกหกเราทำไมล่ะ"

เอ๋ฝืนยิ้มบางๆ

​"งั้น... คืนนี้หนูขอเริ่มงานเลยค่ะพี่เอ๋ หนูอยากทำคืนนี้เลยค่ะ"

ฟาร์ตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยวโดยไม่ยอมเสียเวลาคิดทบทวนอีกต่อไป ยิ่งเริ่มเร็วเท่าไหร่ โอกาสที่จะได้เงินสิบล้านมาต่อลมหายใจให้พ่อก็ยิ่งเร็วขึ้นเท่านั้น

​"งั้นก็ไปเจอพี่เบลที่คลับได้เลยนะ ส่วนรายละเอียดเรื่องเวลาแล้วก็คลับอยู่ที่ไหน เดี๋ยวพี่ส่งข้อมูลทั้งหมดให้ทางไลน์แล้วกัน"

​"ได้เลยค่ะพี่เอ๋ ขอบคุณอีกครั้งนะคะ ขอบคุณจริงๆ ค่ะ"

ฟาร์ยกมือไหว้อีกครั้งด้วยความตื้นตันใจ

​"อืม... ไม่เป็นไรหรอก ไปเถอะ ไปเตรียมตัวและเตรียมใจทำงานคืนนี้ได้แล้ว"

​"ค่ะ..."

​ฟาร์รับคำแผ่วเบาก่อนจะหมุนตัวเดินออกจากห้องทำงานของเอ๋ไปด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง แต่ก็มีความโล่งใจอยู่ไม่น้อย ที่ถึงแม้ว่ามันจะมีเรื่องวุ่นวายเข้ามาในชีวิต แต่เธอก็ยังพอที่จะหาทางออกได้แล้ว

ค่ำคืนของวันเดียวกัน

​"หมุนตัวช้าๆ ให้เจ๊ดูอีกรอบซิฟาร์"

​น้ำเสียงแหบเสน่ห์ของเบลผู้จัดการคลับหรูระดับไฮเอนด์ดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบของห้องแต่งตัว VIP สายตาคมกริบที่ผ่านโลกมาอย่างโชกโชน กวาดมองเด็กสาวตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า ราวกับกำลังประเมินราคาชิ้นสินค้าชิ้นโบแดง

​"อืม... ผิวพรรณเนียนละเอียด หน้าตาสวยหวานแต่แฝงความหยิ่งยโสแบบนี้แหละ... พวกไฮโซกระเป๋าหนาชอบนัก"

เบลจุดบุหรี่ขึ้นสูบพลางพ่นควันสีเทาจางๆ ออกมา "ยัยเอ๋บอกเจ๊ว่าหนูร้อนเงินมาก... สองสามแสนพอไหม"

​"เอ่อ... หนูต้องการสิบล้านค่ะเจ๊"

ฟาร์เค้นเสียงตอบ มือบางที่ประสานกันอยู่หน้าตักสั่นระริกจนต้องบีบเข้าหากันแน่น

เบลชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะหัวเลาะเสียงดังลั่นห้อง

"สิบล้าน! แก่แดดจริงตัวแค่นี้ เงินขนาดนั้นต่อให้ขายทั้งปีก็ไม่รู้จะจับได้หรือเปล่า... แต่ก็นะ ความสวยระดับหนู ถ้าเจอเสี่ยใหญ่หรือนายทุนถูกใจเข้าจริงๆ เงินสิบล้านก็แค่เศษเงินของพวกเขานั่นแหละ"

เบลเดินขยับเข้ามาใกล้ พลางยื่นชุดเดรสเกาะอกสีแดงเพลิงที่สั้นเลยเข่าขึ้นมาหลายคืบให้ฟาร์ ผ้าเนื้อบางเบานั้นแทบจะปกปิดอะไรไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

​"งานแรกของหนูคืนนี้... เป็นแขก VIP ระดับพรีเมียมที่เหมาห้องเลานจ์ชั้นบนสุด หน้าที่ของหนูคือเอาใจเขา ดื่มเป็นเพื่อนเขา และถ้าเขาต้องการอะไรมากกว่านั้น..."

เบลเว้นจังหวะพลางจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของฟาร์ "หนูก็ต้องยอม เพื่อเงินสิบล้านที่หนูอยากได้"

​"หนู... หนูเข้าใจค่ะ"

ฟาร์เม้มปากแน่นจนห่อเลือด รับชุดนั้นมาถือไว้ด้วยมือที่สั่นเทา

​"ดี... ไปแต่งตัวซะ อย่าทำให้เจ๊ผิดหวังล่ะฟาร์ คืนนี้อาจจะเป็นคืนเปลี่ยนชีวิตของหนูไปตลอดกาลเลยก็ได้"

​ภายในห้องน้ำหรูหรา ฟาร์มองตัวเองในกระจก ชุดเดรสสีแดงเพลิงขับผิวขาวเนียนของเธอให้ดูโดดเด่นและยั่วยวนจนแทบจำตัวเองไม่ได้ หยาดน้ำตาเม็ดโตไหลร่วงลงกระทบพวงแก้ม สะท้อนถึงศักดิ์ศรีที่กำลังจะถูกบดขยี้ในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย   146 ตามเธอกลับมา

    "รับทราบครับนาย" ​เปารับคำสั่งด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและรวดเร็ว พร้อมกับเตรียมกระจายกำลังคนตามพิกัดทันที ​"ตามเธอให้ถึงที่สุด! กูจะไม่ปล่อยเธอไปไหนทั้งนั้น!" ​ธามออกคำสั่งกร้าวผ่านสายโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงดุดันและเฉียบขาด ไม่มีความลังเลใจหรือสับสนเหมือนก่อนหน้านี้อีกต่อไปแล้ว ตอนนี้ความกลัวว่าจะเสียเธอไปจริงๆ มันเข้ามาครอบงำจิตใจของเขาจนหมดสิ้น ​"นายครับ... แล้วถ้าไอ้หมอนั่นมันขัดขวางล่ะครับ" เปาเอ่ยถามหยั่งเชิง "ให้พวกเราใช้ไม้แข็งเลยไหมครับ" ​"ถ้ามันกล้าขวาง... ก็จัดการมันซะ!" ธามกัดฟันพูดเสียงเหี้ยม "ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์มายุ่งกับผู้หญิงของกูทั้งนั้น!" ​"เข้าใจแล้วครับนาย ผมจะส่งพิกัดสดให้เดี๋ยวนี้เลยครับ" ​"อืม... ส่งมาให้ไวที่สุด แล้วพวกมึงก็รีบตามไปอย่าให้คลาดสายตาแม้แต่วินาทีเดียวเด็ดขาด" ​หลังจากวางสายไป ธามก็เหยียบคันเร่งพุ่งทะยานรถออกไปข้างหน้าอย่างบ้าคลั่ง ความรู้สึกกลัวแล่นริ้วขึ้นมาเกาะกุมหัวใจจนปวดหนึบไปหมด ถ้าเขายังคงทำเป็นวางฟอร์ม ปากแข็ง และปล่อยให้เธอหนีไปอยู่ที่อื่นโดยไม่สนใจตามไป วันที่หัวใจของเขาต้องแหลกสลายคงมาถึงในไม่ช้า ​"ไม่... กูยอมไม่ได้เด

  • บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย   145 กูไม่ปล่อย

    ทางด้านธาม เสียงเครื่องยนต์คำรามกึกก้องไปตามถนนสายยาว รถสปอร์ตคันหรูแล่นทะยานไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมาย ธามจับพวงมาลัยแน่นจนข้อนิ้วขึ้นรอยขาวซีด เขากำลังเหยียบคันเร่งเพื่อหนีจากอะไรบางอย่าง แต่ยิ่งเหยียบเร็วเท่าไหร่ เขากลับยิ่งรู้สึกเหมือนวนเวียนอยู่ที่เดิม ​"โธ่เว้ย!" ​ธามสบถลั่นห้องโดยสารก่อนจะทุบพวงมาลัยเสียงดังสนั่น ความเจ็บบนฝ่ามือไม่ได้ช่วยลดความรุ่มร้อนในอกลงได้เลยสักนิด เขามองตรงไปยังถนนข้างหน้าด้วยสายตาที่ว่างเปล่าและสับสน เขาไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังจะขับรถไปที่ไหน เขาแค่ต้องการออกไปให้พ้นจากภาพจำตรงหน้าบ้านหลังนั้น ภาพที่ฟาร์ยืนอยู่ข้างหลังผู้ชายคนอื่น ภาพที่เธอตบหน้าเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง ​"ทำไมวะ... ทำไมกูต้องเป็นบ้าขนาดนี้ด้วย!" ธามเค้นเสียงพึมพำกับตัวเอง ลมหายใจหอบหนัก "แค่ผู้หญิงคนเดียว... แค่ลูกหนี้ที่หมดสัญญาไปแล้วคนเดียว ทำไมกูถึงตัดมันออกจากหัวไม่ได้สักที!" ​ภาพใบหน้าหวานที่เปื้อนคราบน้ำตา สายตาที่มองเขาด้วยความตัดพ้อ และรอยยิ้มเศร้าๆ ที่เธอเคยมอบให้ยามที่อยู่ด้วยกันในเพนท์เฮาส์ยังคงฉายซ้ำไปซ้ำมาราวกับภาพหลอน มันวนเวียนบีบคั้นหัวใจเขาจนแทบจะ

  • บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย   144 หนูรักเขา

    บนรถ ​ ​"ฟาร์... ลูกโอเคไหม" ​วริศเอ่ยถามขึ้นทำลายความเงียบ มือหยาบกร้านเอื้อมมาลูบผมลูกสาวอย่างแผ่วเบาด้วยความรู้สึกผิดและสงสารจับใจ ​"หนูโอเคค่ะพ่อ..." ฟาร์หันมาฝืนยิ้มให้ แต่เป็นรอยยิ้มที่แห้งและดูเศร้าหมองที่สุดเท่าที่วริศเคยเห็นมา มันเป็นยิ้มที่วริศดูออกทันทีว่าเธอฝืนใจมากแค่ไหน รอยยิ้มนั้นมันแทบจะกรีดหัวใจคนเป็นพ่อให้ขาดเป็นเสี่ยงๆ ​"แน่ใจเหรอลูก ไม่ต้องฝืนใจบอกพ่อก็ได้นะ ถ้ามันเจ็บปวดขนาดนั้น..." ​"ค่ะพ่อ... หนูโอเคจริงๆ" เธอพยักหน้าเบาๆ พยายามกลั้นน้ำตาไว้ แต่ขอบตาของเธอกลับร้อนผ่าวขึ้นมาเสียดื้อๆ เธอเบือนหน้าหนีไปมองทางอื่นอีกครั้ง พยายามซ่อนใบหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดไม่ให้พ่อเห็น ​วริศมองลูกสาวด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใยและหวาดกลัว เขาถอนหายใจยาวก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง "ลูกรัก... พ่อไม่อยากจะย้ำเตือนเรื่องที่ผ่านไปแล้ว แต่มันจำเป็นจริงๆ ลูกรู้ใช่ไหมว่าเขาเป็นมาเฟีย... แล้วลูกรู้ใช่ไหมว่าโลกที่เขาอยู่ โลกที่เขาสร้างขึ้นมา มันเต็มไปด้วยความอันตราย ความรุนแรงและความตาย" ​"ค่ะพ่อ... หนูรู้ค่ะ" ฟาร์ตอบเสียงแผ่ว นัยน์ตาสั่นระริก

  • บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย   143 ไม่เคยมีความรู้สึกดีๆ

    ในขณะที่ธามกำลังนิ่งอึ้ง มือหนายกขึ้นแตะข้างแก้มที่รู้สึกชาหนึบ สายตาที่เคยวาวโรจน์ด้วยความโกรธกลับแปรเปลี่ยนเป็นความว่างเปล่าและเจ็บปวด ความเจ็บที่แก้มมันเทียบไม่ได้เลยกับความเจ็บที่ใจ ไม่ใช่เพราะเธอตบเขาแต่เป็นเพราะเธอทำแบบนี้ต่อหน้าผู้ชายอีกคน พรึบ... ​ตินไม่รอช้า เขาเห็นท่าทีของธามที่ยังคงยืนนิ่งดูน่ากลัว เขาจึงรีบดึงตัวฟาร์เข้ามาหลบไว้ที่ด้านหลังของเขา ทันทีที่ร่างบางมาอยู่ข้างหลัง ตินก็ก้าวออกมาขวางหน้าเอาไว้ทันทีเหมือนเป็นโล่กำบัง ​"ถอยไปซะคุณธาม! ถ้าคุณยังมีจิตสำนึกอยู่บ้าง ก็อย่ามาทำอะไรฟาร์อีก!" ตินเอ่ยเสียงกร้าว แววตาของเขาเต็มไปด้วยความอยากที่จะปกป้องเธอ ​ธามมองผ่านไหล่ของตินไปที่ฟาร์ที่กำลังตัวสั่น แววตาของเขาสั่นไหวไปชั่ววูบ ก่อนจะแสยะยิ้มสมเพชออกมา "หึ... ปกป้องกันดีเหลือเกินนะ" ​"คุณโกรธผมได้ แต่อย่ามายุ่งกับฟาร์" ตินเน้นย้ำคำพูด ​ธามแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ฟังดูเย็นชาและเจ็บปวด "หึ... โกรธงั้นหรอ มึงคิดว่ากูจะโกรธเรื่องที่ผู้หญิงตบหน้ากูงั้นเหรอ แกคิดผิดแล้ว... ที่กูรู้สึก... มันมากกว่าคำว่าโกรธว่ะ" ​เขาก้าวเท้าเข้ามาใกล้ตินหนึ่งก้าว สา

  • บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย   142 ผู้หญิงของฉัน

    "พี่ตินสุดยอดไปเลย!" จูนพึมพำกับตัวเองด้วยความตื่นเต้น ถึงแม้สถานการณ์จะตึงเครียด แต่เธอก็อดดีใจไม่ได้ที่พี่ชายของเธอพูดตามความรู้สึกตัวเองออกมาสักที ​ธามยืนนิ่งไปชั่วอึดอัด ก่อนที่เสียงหัวเราะเย็นเยียบจะดังขึ้นในลำคอ เขามองมือที่ตินจับฟาร์ไว้ด้วยสายตารังเกียจ ​"แฟนงั้นเหรอ" ธามเค้นเสียงหัวเราะ "ฟาร์... เธอยอมรับเหรอว่าผู้ชายคนนี้เป็นแฟนเธอ ทั้งที่เธอเป็นของฉันไปแล้วเนี่ยนะ" "ใช่... เราตกลงเป็นแฟนกันแล้ว และฟาร์เองเธอก็โอเคมากๆ ด้วย" ตินเป็นคนตอบคำถามนั้นทั้งหมด โดยที่เขาไม่ได้ปรึกษากับฟาร์เลยซักนิด ​"แต่ฟาร์เธอเป็นของผม!" ธามประกาศกร้าว เสียงกังวานไปทั่วบริเวณ "ต่อให้เธอจะมีไอ้หน้าอ่อนนี่เป็นแฟน หรือจะมีใครหน้าไหนก็ตาม แต่ความจริงแล้ว... เธอก็เป็นผู้หญิงของผมไปแล้ว เธอผ่านอะไรกับผมมาบ้างเธอรู้อยู่แก่ใจดี!" ​"ผู้หญิงที่เขาไม่ได้เต็มใจ!" ตินตะโกนสวนกลับอย่างไม่เกรงกลัว "คุณมันก็แค่คนที่ใช้ความชั่วข่มขู่เธอแค่นั้น คุณไม่มีสิทธิ์มาเรียกเธอว่าเป็นผู้หญิงของคุณ! คุณธาม... ถ้าคุณยังมีความเป็นคนอยู่บ้าง ก็ควรจะปล่อยให้เธอไปใช้ชีวิตของเธอได้แล้ว!" ​"ความเป็นคนงั้นเหรอ"

  • บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย   141 แฟนงั้นหรอ

    "จูน... ขอบใจแกมากนะ ขอบใจทุกอย่างเลย" "แก... แกต้องดูแลตัวเองดีๆ นะ" "อืม... แกด้วย" "ที่สำคัญแกอย่าลืมฉันนะ เราต้องเป็นเพื่อนกันตลอดไปนะฟาร์" "ฉันรู้... แกก็ด้วย ไว้ถ้ามีโอกาสฉันจะมาหาแก" "สัญญานะ" "สัญญาสิ แกเองก็ต้องดูแลตัวเองด้วยนะ ฉันเป็นห่วงแกนะรู้ไหม" ฟาร์เอ่ยทั้งน้ำตาไหลอาบแก้ม "ฟาร์... ฮื้ออออ ฮึก... ฮึก..." จูนเองก็น้ำตาไหลอาบแก้มทั้งสองข้าง ก่อนที่เธอจะยกมือขึ้นมาเช็ดน้ำตาออกเป็นพัลวัน ​"เอ้าๆ พอก่อนๆ" ตินเอ่ยแทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่พยายามทำให้ดูสดใส เราไม่อยากให้ทั้งสองต้องร้องไห้กันไปมากกว่านี้ "เดี๋ยวสายกว่านี้รถจะติดครับ ไปกันเถอะครับ เดี๋ยวผมขับตามไปส่งด้วย" "ค่ะ... ขอบคุณนะคะพี่ติน" ฟาร์พยักหน้าเบาๆ แล้วเธอก็เช็ดน้ำตาออกแบบลวกๆ ​ขณะที่ทุกคนกำลังจะก้าวขึ้นรถ เสียงเครื่องยนต์ที่คุ้นเคยก็ดังแทรกเข้ามาในโสตประสาทของทุกคน ​บรื้นนนนน! ​รถสปอร์ตสีดำคันหรูที่ทุกคนจำได้แม่นยำว่าเป็นของใคร พุ่งเข้าจอดขวางหน้าประตูบ้านอย่างรวดเร็วจนเกิดเสียงเบรกดังสนั่นหวั่นไหว ​ทุกคนชะงักนิ่งไปในทันที วริศกางแขนออกปกป้องลูกสาวไว้ด้านหลังโดยสัญชาตญาณ ส่วนฟาร์

  • บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย   33 ตรงต่อเวลา

    เวลาต่อมา 19.00 น"เชิญครับ" ​เสียงทุ้มต่ำเรียบเฉยของบอดี้การ์ดชุดดำปลุกให้ฟาร์ตื่นจากภวังค์ความคิดอันโหดร้าย เขาเอื้อมมือไปผลักบานประตูบานใหญ่ตรงหน้าออกกว้าง พร้อมกับผายมือเชิญหญิงสาวด้วยท่าทีสุภาพ ทว่าแฝงความกดดันจนเธอปฏิเสธไม่ได้ ​"อึก! ขะ... ขอบคุณค่ะ" ​ฟาร์ลอบกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคออย่า

  • บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย   12 อวดดี

    ​"ถึงยังไง คุณไม่มีวันได้ครอบครองหนูหรอก... " ฟาร์พยายามขัดขืน แต่แรงปะทะที่ได้กลับมาคือสัมผัสจากฝ่ามือหนาที่เริ่มลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังของเธออย่างจาบจ้วง จนเธอทำได้เพียงกำเสื้อเชิ้ตของเขาไว้แน่นด้วยความทรมานใจที่ต้องพ่ายแพ้ต่อสัมผัสของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า เคร้ง! ​เสียงแก้วคริสตัลถูกปัดกระเด็นไปกระท

  • บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย   9 ปีศาจ

    "ฮือออ ได้โปรดเถอะค่ะคุณคะ ให้หนูทำอย่างอื่นเถอะนะคะ ล้างจานก็ได้ ขัดรองเท้าก็ได้ หรือจะให้หนูทำความสะอาดบ้านคุณหนูก็ยอมค่ะ แต่อย่าให้หนูทำแบบนี้เลยนะคะ..." ​เสียงหวานสะอื้นไห้ระงมจนแทบขาดใจ ฟาร์ยกมือขึ้นไหว้หงึกๆ ชายหนุ่มตรงหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างหมดสิ้นศักดิ์ศรี น้ำตาไหลพรากจนเครื่องสำอางบนใบหน

  • บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย   8 เงินเท่านั้น

    เพล้ง!! ​แก้วคริสตัลราคาแพงร่วงหล่นจากมือเล็กที่สั่นเทา กระทบเข้ากับขอบโต๊ะกระจกจนแตกกระจายละเอียด น้ำสีอำพันสาดกระเซ็นเปรอะเปื้อนไปทั่วพื้นพรมหรูหรา ทว่าเสียงของมีคมที่แตกหักนั้นยังไม่น่ากลัวเท่ากับสายตาคมกริบของชายที่นั่งอยู่ข้างกาย "อะไรกัน" ธามเอ่ยขึ้นพร้อมขมวดคิ้วมุ่น เมื่อเห็นท่าทางของเด็

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status