Mag-log inShare
5 เพื่อเงิน
Petsa ng paglalathala:
2026-05-11 11:31:32ก๊อกๆๆ...
"เชิญเลยค่ะ" เอ๋ที่กำลังขะมักเขม้นอยู่กับกองเอกสารและรูปถ่ายนางแบบบนโต๊ะเงยหน้าขึ้นอนุญาต เมื่อประตูเปิดออกและเห็นว่าเป็นใคร รอยยิ้มเอ็นดูตามประสาพี่สาวใจดีก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้า "ขออนุญาตค่ะพี่เอ๋" "ว่าไงจ๊ะฟาร์ ลมอะไรหอบมาหาพี่ถึงนี่ล่ะ" เอ๋วางปากกาลงพลางขยับแว่นสายตา "ปกติเราแทบจะไม่ค่อยเข้ามาที่ออฟฟิศถ้าไม่มีนัดงาน" "เอ่อ... คือ... พอดีว่าหนูมีเรื่องสำคัญจะมาปรึกษาพี่หน่อยค่ะ" ฟาร์ก้าวเท้าเข้าไปในห้องด้วยความประหม่า มือบางกำสายกระเป๋าแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด ใบหน้าสวยที่แต่งแต้มมาอย่างดีดูหม่นหมองจนเอ๋สังเกตเห็นความผิดปกติ "หือ... มีเรื่องอะไรล่ะ ว่ามาสิ ทำไมทำหน้าเหมือนแบกโลกไว้ทั้งใบแบบนั้น" "พี่เอ๋คะ... พอดีช่วงนี้พี่พอจะมีงานพิเศษให้หนูทำบ้างไหมคะ แบบว่า... งานด่วนที่ได้เงินเร็วๆ หรือพวกงานอีเวนต์กะทันหันอะไรพวกนี้ค่ะ" ฟาร์เอ่ยถามออกไปอย่างมีความหวัง แววตาคู่สวยสั่นระริกด้วยความร้อนใจ เอ๋นิ่งไปครู่หนึ่งแล้วเปิดสมุดคิวงานดู "งานด่วนเหรอ... อืม ช่วงนี้งานส่วนใหญ่จะเป็นงานที่ดิวล่วงหน้าไว้หมดแล้วน่ะสิฟาร์ งานด่วนที่จ่ายหนักๆ ตอนนี้พี่ไม่มีเลยนะ" "งั้นเหรอคะ..." หัวใจของฟาร์หล่นวูบ เหมือนกับความหวังที่มีอันน้อยนิดกำลังจะจางหายไปอย่างช้าๆ "อืม... แล้วพี่พอจะรู้จักโมเดลลิ่งเจ้าอื่น หรือใครที่เขามีงานแน่นๆ บ้างไหมคะพี่เอ๋ จะงานถ่ายแบบทั่วไปหรืองานอะไรก็ได้ค่ะ ฟาร์รับหมดจริงๆ" เอ๋มองหน้าเด็กสาวตรงหน้าด้วยความฉงน "ฟาร์... มีเรื่องต้องใช้เงินด่วนหรือเปล่าลูก บอกพี่ได้นะ ปกติเราไม่เคยขอรับงานสะเปะสะปะแบบนี้" "คือ... มีปัญหาทางบ้านนิดหน่อยค่ะพี่" ฟาร์เลี่ยงที่จะบอกความจริงเรื่องเงินสิบล้าน เพราะรู้ดีว่ามันเป็นตัวเลขที่เกินกว่าใครจะช่วยได้ "ฟาร์เลยอยากหาเงินให้ได้เยอะที่สุดภายในอาทิตย์นี้ค่ะ" "อาทิตย์เดียวเองเหรอ..." เอ๋ขมวดคิ้วพลางถอนหายใจ "เอางี้ไหม เดี๋ยวพี่ลองถามเพื่อนๆ ในกลุ่มเอเจนซี่ให้ดู ถ้ามีงานไหนที่เหมาะกับเราและจ่ายเงินไว เดี๋ยวพี่จะรีบโทรบอกทันที" "ได้ค่ะพี่เอ๋ ขอบคุณมากนะคะ" ฟาร์ยกมือไหว้ด้วยความซาบซึ้งใจ แม้จะรู้ว่าความหวังนั้นริบหรี่เหลือเกิน "โอเคจ้ะ อย่าเพิ่งคิดมากนะ ส่วนงานที่เรานัดถ่ายพรีเซ็นเตอร์เสื้อผ้าไว้วันมะรืน พี่เช็กแล้วทางแบรนด์เขายังคอนเฟิร์มอยู่นะ อย่าลืมเตรียมตัวให้พร้อมล่ะ" "ค่ะพี่... ฟาร์ไม่ลืมแน่นอนค่ะ" ฟาร์รับคำเสียงแผ่วก่อนจะเดินออกจากห้องทำงานของเอ๋ไป แต่ในขณะที่ฟาร์กำลังจะหมุนตัวเดินออกจากห้องด้วยความผิดหวัง เสียงของเอ๋ก็ดังรั้งเธอไว้ ทำให้ฝีเท้าที่หนักอึ้งต้องหยุดชะงักลง "อ้อ... ฟาร์!" "คะพี่เอ๋" ฟาร์หันกลับมามองด้วยความหวังเล็กๆ ที่ประกายขึ้นในดวงตา เอ๋นิ่งไปครู่หนึ่ง สีหน้าของเธอรุ่มร้อนเหมือนกำลังตัดสินใจบางอย่างที่ยากลำบาก ก่อนจะถอนหายใจยาวแล้วสบตาฟาร์อย่างจริงจัง "ถ้าฟาร์อยากได้เงินเยอะๆ แล้วก็เร็วๆ แบบด่วนที่สุด... พี่ก็พอจะแนะนำงานหนึ่งให้ได้นะ" เอ๋เว้นจังหวะเล็กน้อย น้ำเสียงลดต่ำลงจนเกือบเป็นเสียงกระซิบ "แต่มันอาจจะเป็นงานที่ต้อง... เปลืองตัวหน่อยนะฟาร์ หนูรับได้ไหม" คำว่าเปลืองตัวทำให้หัวใจของฟาร์กระตุกวูบ มือที่กำสายกระเป๋าชื้นไปด้วยเหงื่อ "งานอะไรคะพี่เอ๋" "งานเป็นสาวเพื่อนดื่มให้กับพวกคนรวยน่ะ... หรือถ้าจะเอาให้ถึงที่สุด ก็คืองานดูแลพวกไฮโซแบบวีไอพี" เอ๋จ้องมองปฏิกิริยาของเด็กสาว "มันคืองานขายตัวนั่นแหละฟาร์ พี่พูดตรงๆ" "งานแบบนั้น... จะได้เงินเยอะจริงๆ ใช่ไหมคะ" ฟาร์ไม่ได้แสดงท่าทีรังเกียจเหมือนที่เคยเป็น ในหัวของเธอตอนนี้มีเพียงตัวเลขสิบล้านและใบหน้าที่อาบเลือดของพ่อเท่านั้น "ได้เยอะสิ... พวกไฮโซระดับนั้นเขากระเป๋าหนักนะฟาร์ เผลอๆ ถ้าเจอแขกใจดี คืนหนึ่งอาจจะได้ทิปหลักแสนหรือเป็นล้านเลยนะ ยิ่งเรามีต้นทุนดีแบบนี้ ผิวพรรณหน้าตาแบบหนู ถ้าบริการดีๆ เขาจ่ายแบบไม่อั้นแน่นอน" "เอ่อ..." ฟาร์นิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง ศักดิ์ศรีที่เธอเพียรรักษามาตลอด 21 ปี กำลังตีรวนกับความจริงที่โหดร้ายตรงหน้า "ฟาร์ลองไปคิดดูก่อนก็ได้นะลูก พี่ไม่บังคับ ถ้าสนใจจริงๆ เดี๋ยวพี่จะติดต่อพี่เบลคนดูแลคลับนั้นให้..." "ตกลงค่ะพี่เอ๋! หนูรับงานนี้ค่ะ" ฟาร์เอ่ยออกมาโดยไม่ต้องเสียเวลาคิดซ้ำ วินาทีนี้ศีลธรรมหรือคำว่าลูกผู้หญิงมันกินไม่ได้อีกต่อไป ความกตัญญูที่ค้ำคอทำให้เธอยอมโยนทุกอย่างทิ้งไปเพื่อแลกกับบ้านและลมหายใจของพ่อ "ตกลงจริงๆ นะฟาร์ งานนี้มันไม่มีคำว่าถอยหลังกลับนะ" เอ๋ถามย้ำด้วยความห่วงใย "ค่ะพี่... ฟาร์ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว พี่ช่วยติดต่อเขาให้ฟาร์ทีนะคะ ด่วนที่สุดเท่าที่จะทำได้เลยค่ะ" สายตาที่เคยหวั่นไหวของฟาร์ตอนนี้กลับนิ่งสนิทและเย็นชาอย่างน่าใจหาย เธอพร้อมแล้วที่จะเดินลงนรก หากนรกนั้นจะมีเงินสิบล้านมาคืนให้มาเฟียอย่างธามได้ครบตามกำหนด
Pinakabagong kabanata
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 183 จบบริบูรณ์
"ขอบคุณครับคนดี... ขอบคุณมากๆ นะครับ พี่รักฟาร์นะครับ" ธามกระซิบพึมพำชิดหลังมือบาง นัยน์ตาคมทอประกายหวานฉ่ำ "ฟาร์ก็รักพี่ธามค่ะ" แชะ! แชะ! แชะ! แสงแฟลชรัวกดถ่ายภาพช่วงเวลาอันงดงามนี้ไว้ทันที เสียงเชียร์และเสียงปรบมือดังกึกก้องไปทั่วทั้งคฤหาสน์ หลังจากพิธีสวมแหวนและหลั่งน้ำพระพุทธมนต์อันแสนอบอุ่นเสร็จสิ้นลง เสียงดนตรีบรรเลงท่วงทำนองสดใสก็ดังขึ้นทั่วทั้งงาน เป็นสัญญาณว่าพิธีการอย่างเป็นทางการได้เสร็จสิ้นลงอย่างสมบูรณ์แบบ ถึงเวลาสำหรับช่วงเวลาแห่งความสุข ความสนุกสนานและการบันทึกความทรงจำของทุกคน "เอาล่ะครับท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน!" พิธีกรประกาศผ่านไมโครโฟนด้วยน้ำเสียงสดใส "ขอเชิญบรรดาคุณพ่อ คุณแม่ คุณย่า คุณยาย รวมถึงเพื่อนเจ้าบ่าวและเพื่อนเจ้าสาวทุกท่าน ก้าวขึ้นมาบนเวทีเพื่อร่วมถ่ายภาพหมู่ครอบครัวและกัลยาณมิตรเป็นความทรงจำอันงดงามร่วมกันครับ!" ธามในชุดสูทสีขาวครีมสุดสง่าประคองฟาร์ที่อยู่ในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ลุกขึ้นยืน ทั้งสองสบตากันด้วยรอยยิ้มหวานฉ่ำที่ปิดไม่มิด ก่อนจะหันไปต้อนรับผู้ใหญ่และเพื่อนๆ ที่กำลังก้าวขึ้นมาบนเวที วริศเดินนำขึ้นมาเป็นคนแรก ชายแก่ยิ
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 182 ขอบคุณ
"ใช่ค่ะ! คุณธามก็หล่อสง่างามสมเป็นประธานใหญ่ ส่วนหนูฟาร์ก็สวยหวานน่ารักหยาดเยิ้มมาก เหมาะสมกันที่สุด ไม่มีใครเหมาะสมไปกว่าคู่นี้อีกแล้ว!" เสียงญาติสนิทอีกคนเอ่ยเสริมด้วยรอยยิ้ม ปายวาดที่ยืนอยู่ข้างพงษ์เดชยกผ้าเช็ดหน้าขึ้นซับน้ำตาด้วยความซาบซึ้ง "คุณคะ... ดูลูกเราสิคะ หล่อและดูมีความสุขขนาดไหน หนูฟาร์ก็น่าเอ็นดูเหลือเกิน ดิฉันตื้นตันใจจนพูดไม่ออกแล้วค่ะ" "ฮ่าๆๆ! เออ! ผมเห็นแล้วคุณหญิงปายวาด! ไอ้ธามมันทำได้ดีจริงๆ วันนี้มันหล่อสมเป็นลูกชายพงษ์เดช!" พงษ์เดชหัวเราะร่าพลางตบบ่าภรรยาเบาๆ ด้วยความภาคภูมิใจ ทางด้านเพื่อนเจ้าบ่าวและเพื่อนเจ้าสาวที่ยืนมองอยู่ข้างพิธี จูนยกมือขึ้นกุมอก ดวงตาเอ่อล้นไปด้วยน้ำตาแห่งความปิติ "โอ๊ย... ยายฟาร์ แกโชคดีมากจริงๆ สวยด้วย ซาบซึ้งด้วย ฉันน้ำตาไหลจนเครื่องสำอางจะหลุดหมดแล้วเนี่ย!" อคินที่ยืนอยู่ใกล้ๆ อดไม่ได้ที่จะขยับเข้ามาเอ่ยเย้าจูนด้วยรอยยิ้มกวนๆ "แหมคุณ... ร้องไห้ซะเป็นนางเอกเลยนะ ถ้าอยากอินขนาดนี้ วันหลังลองมาแต่งกับผมดูไหมล่ะครับ รับรองซาบซึ้งไม่แพ้คู่นี้แน่" จูนหันกวับมามองอคินทันทีพร้อมเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย "เหอะ! ฝันไ
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 181 ผมสัญญา
แชตเตอร์! แชตเตอร์! แชตเตอร์! เสียงชัตเตอร์จากกล้องถ่ายภาพนับสิบตัวของช่างภาพมืออาชีพดังก้องรัวไม่ขาดสาย แสงแฟลชสว่างวาบวิบวับส่องประกายวูบวาบไปทั่วทั้งงาน ร่างบางถูกห้อมล้อมด้วยความงามอันทรงคุณค่า ขณะที่ธามซึ่งยืนรออยู่ด้านล่าง สายตาจับจ้องไปที่ร่างของหญิงสาวผู้เป็นดวงใจเพียงคนเดียว นัยน์ตาคมคายรื้นไปด้วยน้ำตาแห่งความตื้นตัน รอยยิ้มเปี่ยมสุขผุดขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา ชายหนุ่มไม่อาจละสายตาไปจากเธอได้เลยแม้แต่วินาทีเดียว เขาค่อยๆ ก้าวเดินเข้าไปหาเจ้าสาวของเขาด้วยความเคารพและความรักอันล้นพ้น "สวยมาก..." คำชมนั้นหลุดออกมาจากปากเจ้าบ่าวอย่างแผ่วเบา ราวกับกำลังตะลึงจนไม่รู้ตัวว่าตัวเองพูดอะไรออกไปบ้าง จนกระทั่งสองพ่อลูกก้าวลงมาถึงบันไดขั้นล่างสุด วริศหยุดนิ่งลง ชายแก่มองหน้าลูกสาวคนเดียวด้วยความรักที่ลึกซึ้งที่สุดเท่าที่คนเป็นพ่อจะมอบให้ได้ ก่อนจะหันมามองธามที่ยืนตรงอยู่ตรงหน้าอย่างนอบน้อม วริศสูดหายใจเข้าลึกๆ น้ำตาแห่งความปิติล้นพ้นไหลซึมออกมาที่ขอบตาอย่างห้ามไม่อยู่ ชายแก่ค่อยๆ ประคองมือนุ่มของฟาร์ แล้วนำไปวางลงบนฝ่ามือแกร่งของธามอย่างเบามือและมั่นคง "ตาธาม..." วริศเอ่ยด้
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 180 เจ้าสาวมาแล้ว
ตินเดินเข้ามาหาธาม ชายหนุ่มสบตากับคู่แข่งในวันวานก่อนจะยื่นมือออกไปหา "ยินดีด้วยนะธาม วันนี้นายหล่อมากจริงๆ... ฉันฝากดูแลฟาร์ด้วยนะ" ธามมองมือของตินนิดหนึ่ง ก่อนจะยื่นมือไปจับแน่นแล้วกระชับอย่างหนักแน่น "ขอบใจมากนะติน... ขอบใจที่ยอมมาร่วมงานและมาเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวให้ฉัน ฉันสัญญาด้วยชีวิตว่าจะดูแลฟาร์ให้ดีที่สุด ไม่ต้องห่วง" ตินยิ้มรับเบาๆ "ฉันเชื่อใจนาย" โห่ววววววว... ฮิ้ววววววว! เชิ้ง ชิ้ง เชิ้ง... โห่...ฮิ้ววววว! เมื่อได้เวลาฤกษ์ดี ขบวนขันหมากสุดยิ่งใหญ่ก็เริ่มเคลื่อนตัวเข้ามาอย่างเป็นทางการ ความสุขและเสียงโห่ร้องดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ ธามเดินนำหน้าขบวนด้วยท่วงท่าสง่างามและรอยยิ้มกว้าง ถัดไปด้านหลังคือพงษ์เดชและปายวาด ผู้เป็นพ่อและแม่ที่แต่งกายหรูหรา หน้าตาบานฉ่ำไปด้วยความภาคภูมิใจและรอยยิ้มปิติ ตามด้วยบรรดาญาติสนิทมิตรสหาย รวมถึงเหล่าชายชุดสูทสีเข้มของกลุ่มมาเฟียพันธมิตรที่มาร่วมเดินขบวนขันหมากกันอย่างพร้อมเพรียง สร้างความเกรียงไกรและยิ่งใหญ่จนทุกคนในงานต่างมองด้วยความทึ่ง ขบวนขันหมากค่อยๆ เคลื่อนผ่านสวนดอกไม้ขึ้นมารายล้อมจนถึงบริเวณหน้าบ้าน ธามเดินนำผู้ใหญ่
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 179 เจ้าบ่าวหล่อ
"ไม่เวอร์เลยแก! คุณลุงวริศดูสิคะ ยายฟาร์วันนี้สวยจนหนูยังอยากขอแต่งงานเองเลยค่ะ!" จูนหันไปฟ้องวริศอย่างอารมณ์ดี วริศยิ้มรับพร้อมหัวเราะเบาๆ "พ่อก็บอกยายฟาร์ไปแบบนั้นเหมือนกันจ้ะหนูจูน ว่าวันนี้ฟาร์เขาสวยเหมือนแม่เขาไม่มีผิดเลย" "ใช่ไหมล่ะคะคุณลุง!" จูนพยักหน้ารับอย่างเห็นด้วยสุดตัว ก่อนจะหันมาจัดเวลสีขาวหลังหัวให้ฟาร์อย่างเบามือ "แหม... ยายฟาร์ได้เป็นเจ้าสาวคนแรกของกลุ่มเลยนะเนี่ย เอาจริงฉันโคตรตื่นเต้นแทนแกเลยว่ะ ตื่นเต้นจนเมื่อคืนนอนแทบไม่หลับ!" "แกตื่นเต้นอะไรก่อนจูน คนที่จะแต่งงานคือฉันไหมล่ะ" ฟาร์เอ่ยเย้าเพื่อนรัก "เอ้า! ก็ฉันตื่นเต้นที่จะได้เห็นแกมีความสุขไงยะ! แถมพี่ธามนะ... เมื่อเช้าฉันเดินผ่านห้องแต่งตัวเจ้าบ่าว เห็นพี่เขานั่งเกร็งจัดเนคไทหลุดไปสามรอบ คิดดูสิ ประธานหมื่นล้านผู้เย็นชา แต่ตอนนี้ตื่นเต้นจนแทบช็อกตายคาห้องแต่งตัวแล้วมั้ง ฮ่าๆๆ" จูนหัวเราะร่า โห่ววววววว... ฮิ้ววววววว! เชิ้ง ชิ้ง เชิ้ง... โห่...ฮิ้ววววว! ยังไม่ทันที่จูนจะพูดจบ เสียงดนตรีโห่ร้องก้องกังวานของขบวนแห่ขันหมากจากทางเจ้าบ่าวก็ดังกระหึ่มมาจากบริเวณประตูหน้าคฤหาสน์ เสียงโห่
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 178 วันแต่งงาน
สองเดือนต่อมา ในที่สุดเข็มนาฬิกาแห่งช่วงเวลาสำคัญก็เดินทางมาถึงวันที่ทุกคนต่างเฝ้ารอคอยอย่างจดจ่อ นั่นคือวันพิธีมงคลสมรสระหว่างธามและฟาร์ สถานที่จัดงานในวันนี้ไม่ได้ไกลที่ไหน แต่เป็นคฤหาสน์หรูหราหลังใหญ่โตของธามที่ถูกเนรมิตใหม่ทั้งหมด บรรยากาศรอบบริเวณบ้านประดับประดาไปด้วยซุ้มดอกไม้สดโทนสีขาวบริสุทธิ์นับหมื่นดอก กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกมะลิ ดอกลิลลี่ และกุหลาบขาว ลอยอบอวลฟุ้งกระจายไปทั่วทั้งงาน สะท้อนแสงแดดยามเช้าอันอบอุ่น เสียงดนตรีบรรเลงท่วงทำนองไพเราะหวานหวามคลอบางเบา ผู้คนที่มาร่วมงานต่างมีแต่รอยยิ้ม รอยยินดีและเสียงหัวเราะอย่างมีความสุข ทว่า ณ ห้องแต่งตัวเจ้าสาวชั้นบนของตัวบ้าน บรรยากาศกลับเปี่ยมไปด้วยความอบอุ่นและความตื้นตันใจที่ยากจะเอ่ย ฟาร์นั่งอยู่หน้ากระจกเงาบานใหญ่ในชุดแต่งงานสีขาวบริสุทธิ์อันแสนประณีต ลูกไม้เนื้อดีปักดิ้นเงางามโอบล้อมเรือนร่างได้อย่างพอดี ใบหน้าหวานถูกแต่งแต้มอย่างงดงามลงตัว ผมสลวยถูกเกล้าขึ้นอย่างเป็นระเบียบพร้อมประดับด้วยเวลสีขาวนวล เธอดูสวยสะพรั่ง เลอค่า และน่ารักมากจนยากจะละสายตา เสียงประตูห้องเปิดออกเบาๆ พร้อมกับร่างของวริศผู้เป็นพ่อที่ก้า
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 12 อวดดี
"ถึงยังไง คุณไม่มีวันได้ครอบครองหนูหรอก... " ฟาร์พยายามขัดขืน แต่แรงปะทะที่ได้กลับมาคือสัมผัสจากฝ่ามือหนาที่เริ่มลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังของเธออย่างจาบจ้วง จนเธอทำได้เพียงกำเสื้อเชิ้ตของเขาไว้แน่นด้วยความทรมานใจที่ต้องพ่ายแพ้ต่อสัมผัสของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า เคร้ง! เสียงแก้วคริสตัลถูกปัดกระเด็นไปกระท
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 9 ปีศาจ
"ฮือออ ได้โปรดเถอะค่ะคุณคะ ให้หนูทำอย่างอื่นเถอะนะคะ ล้างจานก็ได้ ขัดรองเท้าก็ได้ หรือจะให้หนูทำความสะอาดบ้านคุณหนูก็ยอมค่ะ แต่อย่าให้หนูทำแบบนี้เลยนะคะ..." เสียงหวานสะอื้นไห้ระงมจนแทบขาดใจ ฟาร์ยกมือขึ้นไหว้หงึกๆ ชายหนุ่มตรงหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างหมดสิ้นศักดิ์ศรี น้ำตาไหลพรากจนเครื่องสำอางบนใบหน
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 8 เงินเท่านั้น
เพล้ง!! แก้วคริสตัลราคาแพงร่วงหล่นจากมือเล็กที่สั่นเทา กระทบเข้ากับขอบโต๊ะกระจกจนแตกกระจายละเอียด น้ำสีอำพันสาดกระเซ็นเปรอะเปื้อนไปทั่วพื้นพรมหรูหรา ทว่าเสียงของมีคมที่แตกหักนั้นยังไม่น่ากลัวเท่ากับสายตาคมกริบของชายที่นั่งอยู่ข้างกาย "อะไรกัน" ธามเอ่ยขึ้นพร้อมขมวดคิ้วมุ่น เมื่อเห็นท่าทางของเด็
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 7 เสียงคุ้นหู
"ซี๊ดดดด ฟู้วววว!"เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เช็ดน้ำตาออกอย่างเด็ดเดี่ยว ในหัวนึกถึงใบหน้าของพ่อที่รออยู่ เพื่อพ่อแล้ว ต่อให้ต้องทิ้งศักดิ์ศรีเธอก็ต้องเดินต่อไป"หนูพร้อมแล้วค่ะเจ๊""โฮ้ววว! สวยมา แบบนี้คุณๆ เขาต้องชอบแน่ๆ"เบลมองคนตัวเล็กตรงหน้าแล้วเธอก็อดชื่นชมไม่ได้ ตอนแต่งตัวธรรมดาว่าสวยแล้ว พอใส่
Maaari mong magustuhan
เล่ห์ร้าย(นาย)คนเลว | นายน์xฟ้าใส
พิชา - Phicha15.5K viewsเมียชั่วคราว
ชะนีติดมันส์11.1K viewsพายุร้ายพ่ายเมีย
นามปากกา อายดอลลี่82.5K viewsโหดเลวดี nc35+
ณิการ์15.5K viewsเด็กไม่ดีของเฮียหยิน
ผีเสื้อกลืนหาง186 viewsDangerous ex-boyfriend นายแฟนเก่า
Tiwa1.5K viewsนางบำเรอรักของมาเฟียร้าย
อิแย้ม1.3K viewsFinally, You Yielded (กว่าจะยอมมาเป็นของฉันนะนายเย็นชา)
ยิ้มแย้ม หยาดเยิ้ม108 views
