로그인공유
บทที่ 42
게시일:
2025-08-30 04:16:21
최신 챕터
บุปผาของมาเฟีย บทที่ 96
หลายปีต่อมา "ป๊าก้าบ~" เสียงเรียกเด็กชายผมสีน้ำตาลอ่อน เรียกความสนใจของเซนจากหน้าจอได้ป็นอย่างดี ลูกชายวัยสามขวบเดินเข้ามาภายในห้องทำงานที่ไม่ได้ล็อกประตูด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม "ครับ ออสโลเรียกป๊าทำไมครับ" คนเป็นพ่อเดินเข้าไปอุ้มลูกชายมานั่งบนโต๊ะทำงาน ก่อนจะหลุบตามองมือเล็กๆ ที่เปื้อนขนแมว "ไ
บุปผาของมาเฟีย บทที่ 95
เปิดประตูพร้อมกับออกแรงดันแผ่นหลังสามีเข้าห้องเบาๆ ทั้งหมดอยู่ในสายตาของคนเป็นลูกน้อง ดีนส์มองใบหน้าหวานที่ดูไม่ทุกข์ร้อนที่สามีเจ็บป่วยด้วยความสงสัย ยิ่งรอยยิ้มมีพิรุธนั่นยิ่งทำให้เขาสงสัย “นายหญิงท้องหรือเปล่าครับ” แกร๊ก มือที่จับลูกบิดค้างไว้ชักมือกลับด้วยความตกใจ พริมโรสหันขวับมองมือขวาข
บุปผาของมาเฟีย บทที่ 94
หนึ่งปีต่อมา เจ้าของร่างสูงนั่งทำงานภายในห้องทำงานหรูอย่างเคร่งเครียด เนื่องจากอยู่ในช่วงส่งเอกสารภาษีประจำปี ปกติงานพวกนี้เจ้านายของเขาจะเป็นคนตรวจสอบมันด้วยตนเอง แต่หลังจากกลับฮันนีมูนที่สแกนดิเนเวีย ทั้งคู่กลับเดินทางไปญี่ปุ่นต่อ งานของนายทั้งหมดที่เขาเป็นคนแบกรับคนเดียวตลอดหนึ่งเดือน จึงยังค
บุปผาของมาเฟีย บทที่ 93
ใช้แก้มตัวเองถูไถกับคนตัวเล็ก จนคนถูกกระทำหัวเราะออกมาทั้งที่ใบหน้ายังมีคราบน้ำตา "ใจดีมาก ใส่ใจคนอื่น" เขาชมเปาะจากใจ "จริงเหรอ...ชมอีกสิ" "..." "นะ...ชมเตยอีก ชมอีกๆ" เขย่าท่อนแขนแข็งแรงรบเร้าอย่างเอาแต่ใจ ดีใจเพราะถูกเขาชม ปกติเธอไม่ค่อยถูกชมว่าใจดีกับใคร หากถูกชมว่ากวนประสาทเก่ง หรือเผ
บุปผาของมาเฟีย บทที่ 92
ใบเตยในชุดเดรสน่ารักสมวัยนั่งอยู่หน้ากระจกให้เจ้าของห้องหวีผมให้ ผมยาวสลวยถูกหวีจนเงางาม ก่อนที่มือใหญ่จะบรรจงถักเปียให้คนตัวเล็กอย่างใจเย็น ชุดที่ใส่อยู่เขาก็ซื้อมาให้ ชุดชั้นในก็ด้วย ผมของเธอ เขาก็เปิดยูทูปดูไปด้วย หัดถักไปด้วยจนดูดีและเรียบร้อย “เตยทำเองก็ได้นะคะ” เงยหน้ามองสบตาคนที่ยืนอยู่
บุปผาของมาเฟีย บทที่ 91
ดีนส์อุ้มกระเตงเธอมานั่งที่หน้ากระจก เปิดไฟในห้อง ก่อนจะเดินมาเปิดลิ้นชักหยิบสำลีกับน้ำยาลบเครื่องสำอางออกมาเทลงบนสำลี "ทำไมมีของแบบนี้คะ หรือว่าพาผู้หญิงมาค้างบ่อย" เคยได้ยินจากเพื่อนว่า ผู้ชายบางคนหลังจากผ่านการมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกัน เขาจะดูแลคู่นอนตนเองดุจเจ้าหญิงแทนการปลอบโยนความดิบเถื่อนบนเตี
บุปผาของมาเฟีย บทที่ 37
"แล้วกระต่ายแบบเธอ...ชอบกินอะไร" แววตาวาววับเป็นประกายเมื่อพูดจบ กระตุกปมถอดเสื้อคลุมทิ้งลงพื้นจนเปลือยเปล่า ความอลังการดีดเด้ง กระตุกหงึกจนหญิงสาวละสายตาจากมันไม่ได้ กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ก้มจูบที่ส่วนปลายหยักชมพูราวกับคิดถึง "ปะ ป้อนแครอทกระต่ายน้อ...อึก!" กระต่ายสาวแทบสำลักน้ำลายตนเอง เมื
บุปผาของมาเฟีย บทที่ 36
ปิดทริปสุดท้ายของวันที่ไชน่าทาวน์ เดินซื้อของกินเล่นในย่านนั้น นั่งกินกุ้งย่างเสียบไม้กับน้ำจิ้มเด็ดจากร้าน ซึ่งน้ำจิ้มที่ให้มาเป็นน้ำจิ้มถั่วแบบหมูสะเต๊ะ ถ้าได้น้ำจิ้มซีฟู้ดจากไทยแลนด์น่าจะแซ่บนัวกว่านี้ แล้วก็มาจบที่การดื่มด่ำกับบรรยากาศยามค่ำคืน ที่ร้านนั่งดื่มชั้นดาดฟ้า มองบรรยากาศรอบข้างที่ตก
บุปผาของมาเฟีย บทที่ 35
พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ โชคดีที่ทั้งคู่มาในช่วงที่นักท่องเที่ยวมีไม่มาก จะวุ่นวายเล็กน้อย ก็เนื่องจากมีกลุ่มทัศนศึกษาของเด็กเล็กประมาณสิบคนเข้าไปข้างในพิพิธภัณฑ์ก่อนหน้านั้น เธอนึกว่าเขาจะเหมาปิดอควาเรียมเที่ยวกันสองคน อย่างที่มักจะทำเวลาไปทานอาหารตามร้านดัง แต่เซนกลับบอกเหตุผลให้เธอฟังง่ายๆ ว่า 'ธ
บุปผาของมาเฟีย บทที่ 34
[Primrose Talks] สิ่งที่ฉันกลัวเกิดขึ้นช้ากว่าที่คิด ฉันกับเซนใช้ชีวิตอยู่ในสิงคโปร์มาสองวันแล้ว แต่ยังไร้วี่แววของราฟาเอล ทั้งที่สิงคโปร์เล็กนิดเดียว และเราไม่ได้ซ่อนตัว หรือหลบหน้าหลบตาเลย แต่กลับไม่เจอกันเสียที เซนบอกว่า ถ้าราฟาเอลจะมาก็ให้มาหาเอง เขาไม่มีธุระจำเป็นต้องไปหา เอาดิ เช้านี
