บทที่ 2

ตระกูลหม่า ตระกูลเกา ตระกูลโจวและตระกูลหลี่ นับเป็นสี่ตระกูลใหญ่ที่มีอิทธิพลต่อฝ่ายธรรมะ คนจากสองตระกูลใหญ่ถูกสังหารซ้ำยังเป็นการลงมือในเขตคฤหาสน์ตระกูลหม่าเช่นนี้ นับว่าคนร้ายช่างกล้าหาญชาญชัยยิ่ง

“ท่านพ่อ” หลี่เทียนเหวินมองใบหน้าเคร่งเครียดของบิดา แล้วได้แต่ถอนหายใจ ครั้งนี้เขาเป็นเพียงคนเดียวที่เดินทางมายังคฤหาสน์ตระกูลหม่าเพื่อเข้าร่วมการชุมนุม เนื่องจากเขาเป็นบุตรชายคนโตและทายาทที่จะรับหน้าที่ผู้นำตระกูลจากบิดา

เรื่องที่เกิดขึ้นแน่นอนว่าเป็นเรื่องที่ส่งผลกระทบหลายด้าน ทั้งชื่อเสียงการเป็นสำนักคุ้มภัยอันดับหนึ่งของตระกูลหม่า ฝ่ายมารที่หลักฐานบ่งชี้ว่าเป็นผู้ต้องสงสัย รวมไปถึงความสัมพันธ์อันดีของสี่ตระกูลใหญ่ที่ต้องมีอันสั่นคลอน

“ส่งคนของเราไปรับเจ้ารองมาจากเหลียนหัวซานเถิด”

“ขอรับท่านพ่อ”

หลี่เทียนเหวินเองก็เห็นด้วย เรื่องราวที่เกิดขึ้นจำเป็นต้องอาศัยความปราดเปรื่องของหลี่เทียนเสียง เพราะหากจะมองหลาย ๆ ด้าน คนของฝ่ายมารนับว่าได้ประโยชน์ที่สุด

ทั้งนี้หากความสัมพันธ์ของฝ่ายธรรมะสั่นคลอน ย่อมส่งผลให้ฝ่ายมารผงาดขึ้นมามีอำนาจเหนือฝ่ายธรรมะ

อีกด้านหนึ่งคนของวังบุปผาก็กำลังหารืออยู่กับคนของหุบเขาพยัคฆ์เพลิง พวกเขาตกอยู่ในสถานการณ์อันเคร่งเครียด เนื่องจากการมาครั้งนี้พวกเขานำกำลังมาน้อยมาก

ยิ่งเป็นคนของวังบุปผาด้วยแล้ว พวกนางเดินทางมาเข้าร่วมการชุมนุมเพียงหกคนเท่านั้น หากจะมองจากเรื่องที่เกิดขึ้นพวกนางนับว่าเสียเปรียบมากหากเกิดการปะทะ

“เรื่องนี้ข้าไม่อาจตัดสินใจเพียงลำพัง ข้ามาในฐานะตัวแทนวังบุปผา จะจากไปเฉย ๆ เช่นนี้ไม่ได้ หากข้าจากไปย่อมกลายเป็นว่าข้าหนีความผิด วังบุปผาไม่ได้ทำสิ่งใดไยต้องเกรงฝ่ายธรรมะ หากพวกเขากล้าลงมือ ก็ให้พวกเขามา ข้าพร้อมยืนหยัดเพื่อวังบุปผา”

ป๋ายฉานเอ่ยเสียงเครียด หลังจากหลินเจ๋ออี้เสนอให้กลับไปพร้อมกับเขา เพราะเรื่องนี้เขาสงสัยว่าจะเป็นคนของฝ่ายธรรมะร่วมมือกันป้ายสีฝ่ายมาร

“เราแบ่งคนมาจากวังบุปผาเหนือใต้เพียงฝั่งละสามคน แน่นอนว่าเสียเปรียบ ข้าจะส่งข่าวไปยังท่านรองประมุขใต้ ส่วนพวกเจ้าส่งข่าวไปยังท่านรองประมุขเหนือ”

นางหันไปสั่งการณ์คนของตน ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล ได้แต่หวังว่าครั้งนี้นางจะตัดสินใจถูกต้อง

        “สองนางมารเดินทางมายังกวงหมิงซาน เรื่องนี้ช่างน่าสนุกโดยแท้ ได้! หากเป็นเช่นนี้หุบเขาพยัคฆ์เพลิงก็จะรั้งอยู่ที่นี่กับพวกเจ้า ข้าจะดูสิว่าฝ่ายธรรมะมีเล่ห์กลใด”

หลินเจ๋ออี้กล่าวจบก็พยักหน้าแล้วเดินจากไป ทิ้งไว้เพียงป๋ายฉานที่ยังคงมีสีหน้าหนักใจ

นางไว้ใจใครไม่ได้ ไม่ว่าจะเป็นคนของฝ่ายธรรมะ หรือหลินเจ๋ออี้ผู้นี้...

หวงยี่ซาน  ดินแดนแห่งขุนเขา และเหล่ายอดฝีมือ ซึ่งมียอดเขาสูงชันตั้งตระหง่านรอบทิศ

แต่ละยอดเขายังเป็นที่ตั้งของคฤหาสน์ป้อมปราการสี่ตระกูลใหญ่อันได้แก่ ตระกูลหลี่แห่งเหลียนหัวซาน ตระกูลหม่าแห่งกวงหมิงซาน ตระกูลเกาแห่งเทียนตู่ซาน และท้ายที่สุดตระกูลโจวแห่งจื่อเซ่อซาน

นอกจากสี่ตระกูลใหญ่แห่งหวงยี่ซานแล้ว นอกด่านยังมีฝ่ายมารอันรุ่งเรืองอย่างหุบเขาพยัคฆ์เพลิงทางทิศตะวันตก วังบุปผาเหนือและใต้ รวมไปถึงทะเลตะวันออกที่ไร้ซึ่งที่สิ้นสุด

เยว่หวงหลานแห่งวังบุปผามีศิษย์เอกสองนาง เป็นผู้ดูแลและร่วมกันปกครอง ชาวยุทธ์ทั้งหลายแห่งหวงยี่ซานเรียกพวกนางว่านางมารอัคคี และนางมารน้ำแข็ง

เหล่าชาวยุทธ์หวงยี่ซานร่ำลือกันว่าวรยุทธ์ของพวกนางนั้น

...ไร้เทียมทาน

ด้วยชื่อเสียงของฝ่ายมารที่นับวันยิ่งกล้าแข็ง สี่ตระกูลใหญ่แห่งหวงยี่ซานซึ่งเรียกตัวเองว่าฝ่ายธรรมะ ตัดสินใจส่งเทียบเชิญไปยังวังบุปผาและหุบเขาพยัคฆ์เพลิง จุดประสงค์ก็เพื่อเข้าร่วมการประลองยุทธ์

รางวัลของผู้ชนะในการประลองยุทธ์ครั้งนี้ก็คือ

...ตำแหน่งจ้าวยุทธภพ

หลี่เซวียน จ้าวยุทธภพคนปัจจุบัน ทั้งยังเป็นหนึ่งในผู้อาวุโส ผู้ซึ่งเป็นกำลังสำคัญจากตระกูลหลี่ ประกาศจะล้างมือในอ่างทองคำ เพื่อจะใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างสงบสุขในเหลียนหัวซาน

เมื่อไตร่ตรองแล้วอย่างถ้วนถี่ ฝ่ายธรรมะซึ่งยังคงมั่นใจในฝีมือของฝ่ายตนว่าเหนือกว่าฝ่ายมาร อีกทั้งคนรุ่นใหม่ของสี่ตระกูลที่มีฝีมือโดดเด่นอย่างหลี่เทียนเหวิน และเกาจื่อซู ก็นับว่าเป็นความหวังที่จะเอาชนะสองนางมารวังบุปผาได้ ดังนั้นทั้งหมดจึงมีความเห็นให้จัดงานประลอง เพื่อชิงตำแหน่งจ้าวยุทธภพแห่งหวงยี่ซานขึ้น

ณ ทางขึ้นกวงหมิงซานยามนี้ ขบวนรถม้าและม้าลักษณะดีกลุ่มหนึ่ง กำลังวิ่งตรงไปยังประตูคฤหาสน์ตระกูลหม่า ด้านหน้าสุดของขบวนมีชายหนุ่มซึ่งดูแล้วอายุอานามน่าจะไม่เกินยี่สิบควบม้าสีดำดูโดดเด่นนำหน้า

ใบหน้าหล่อเหลาดุจหยกสลัก เต็มไปด้วยสง่าราศี ชุดสีดำปักลายพยัคฆ์ดวงตาดุดันที่เขาสวมใส่ มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นคนของตระกูลหลี่จากเหลียนหัวซาน

“นั่นขบวนรถม้าตระกูลหลี่ใช่หรือไม่”

ชาวยุทธ์ซึ่งยังคงปักหลักยังโรงเตี๊ยมเล็ก ๆ ยังเชิงเขากวงหมิงซานเอ่ยถามขึ้นเมื่อมองเห็นขบวนรถม้า โรงเตี๊ยมแห่งนี้เป็นหนึ่งในกิจการของคนตระกูลหม่า ชาวยุทธ์หรือคนผ่านทาง นิยมมาเข้าพักก่อนจะเดินทางต่อไปยังเมืองต่าง ๆ

“หากเดาไม่ผิดน่าจะมาเพราะเรื่องการชุมนุมเพื่อประลองยุทธ์กระมัง”